1
00:00:06,589 --> 00:00:12,637
‎(นี่คือคำบอกเล่าเรื่องราวของแฮร์รี่และเมแกน
‎โดยผู้เกี่ยวข้องพร้อมทั้งภาพและคลิปส่วนตัว)

2
00:00:12,721 --> 00:00:19,644
‎(ที่ไม่เคยเปิดเผยที่ใดมาก่อน
‎ทุกการสัมภาษณ์เสร็จสิ้นก่อนสิงหาคม ปี 2022)

3
00:00:21,354 --> 00:00:27,944
‎(สมาชิกในพระราชวงศ์ปฏิเสธ
‎ที่จะแสดงความเห็นเกี่ยวกับเนื้อหาในซีรีส์นี้)

4
00:00:40,290 --> 00:00:46,171
‎ผู้โดยสารโปรดทราบ
‎ประกาศครั้งสุดท้ายสำหรับเที่ยวบิน 91…

5
00:00:50,800 --> 00:00:53,595
‎(เที่ยวบินขาออก)

6
00:00:56,973 --> 00:01:02,979
‎สวัสดีครับ เรามาถึงนี่วัน… อังคาร พุธสิ

7
00:01:03,063 --> 00:01:04,856
‎วันพุธสักวันในเดือนมีนาคม

8
00:01:04,939 --> 00:01:08,735
‎เราเพิ่งจะเสร็จสิ้น… สองสัปดาห์

9
00:01:11,446 --> 00:01:15,909
‎งานหนักสุดท้ายของเรา
‎ช่วงสุดท้ายของพระราชพิธีหมั้น

10
00:01:19,204 --> 00:01:23,792
‎มันยากมากที่จะมองกลับไปตอนนี้แล้วพูดว่า
‎“มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ”

11
00:01:25,585 --> 00:01:27,087
‎เหมือนว่า “เรามาลงเอยที่นี่ได้ยังไง”

12
00:01:28,296 --> 00:01:30,340
‎จะบอกว่าบริเตนตกอยู่ในอาการช็อกเช้านี้…

13
00:01:30,423 --> 00:01:33,551
‎การประกาศสุดช็อกและเกรียวกราว
‎จากเจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน มาร์เคิล…

14
00:01:33,635 --> 00:01:36,471
‎โดยประกาศว่า
‎ทั้งคู่จะยุติบทบาทหน้าที่ในราชวงศ์…

15
00:01:36,554 --> 00:01:41,226
‎ดูเหมือนว่าเจ้าชายแฮร์รี่จะกำลังอยู่บน
‎“เส้นทางของการทำลายตัวเอง”

16
00:01:42,185 --> 00:01:44,938
‎(เกาะแวนคูเวอร์ แคนาดา)

17
00:01:45,021 --> 00:01:47,899
‎เอชอยู่ลอนดอน แต่ฉันอยู่ที่นี่…

18
00:01:53,154 --> 00:01:54,823
‎ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนด้วยซ้ำ

19
00:01:54,906 --> 00:01:56,991
‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ขอบคุณครับ

20
00:01:57,075 --> 00:01:59,202
‎หน้าที่ของผมคือปกป้องครอบครัวให้ปลอดภัย

21
00:02:01,287 --> 00:02:03,289
‎(หันหลังให้พระราชวงศ์)

22
00:02:03,373 --> 00:02:05,416
‎การที่พวกเขาถือกำเนิดมาในจุดนี้

23
00:02:05,500 --> 00:02:08,545
‎กับทุกสิ่งทุกอย่างที่มาพร้อมกัน
‎ตลอดจนระดับของ…

24
00:02:11,005 --> 00:02:15,218
‎ความเกลียดชังจากการยุยงปลุกปั่น
‎ตลอดสามปีมานี้ โดยเฉพาะกับภรรยาผม

25
00:02:15,301 --> 00:02:16,553
‎และลูกชายผม

26
00:02:16,636 --> 00:02:18,888
‎แฮซ แม่ฉันอยู่กับอาร์ชี่ข้างนอกหรือเปล่า

27
00:02:18,972 --> 00:02:22,350
‎ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของครอบครัว

28
00:02:23,101 --> 00:02:24,978
‎นิ่งๆ

29
00:02:26,729 --> 00:02:29,732
‎ฉันแค่อยากจะ…

30
00:02:31,568 --> 00:02:34,112
‎ผ่านพ้นเรื่องทั้งหมดนี้ไป

31
00:02:45,957 --> 00:02:47,834
‎ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว

32
00:02:51,629 --> 00:02:54,674
‎นี่เป็นเรื่องของหน้าที่และการรับใช้
‎และผมรู้สึกว่าการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้

33
00:02:54,757 --> 00:02:58,887
‎มันเป็นหน้าที่ผมที่จะต้องเปิดโปงการฉกฉวย

34
00:02:58,970 --> 00:03:01,014
‎และการให้สินบนที่เกิดขึ้นในแวดวงสื่อของเรา

35
00:03:02,473 --> 00:03:06,978
‎มันแย่ตรงที่พวกเขากำลังทำลายเรา
‎ด้วยการไม่ยืนหยัดในอะไรสักอย่าง

36
00:03:09,230 --> 00:03:12,233
‎นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเรา

37
00:03:12,317 --> 00:03:14,569
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา
‎มันเป็นเรื่องที่ใหญ่กว่าพวกเรามาก

38
00:03:16,237 --> 00:03:20,408
‎- ไม่ใช่สิ่งที่รัฐบาลอังกฤษยึดถือ…
‎- นำประเทศกลับมาอยู่ในความควบคุม…

39
00:03:20,491 --> 00:03:22,368
‎ไม่มีใครรู้ความจริงทั้งหมด

40
00:03:23,578 --> 00:03:25,413
‎เรารู้ความจริงทั้งหมด

41
00:03:25,997 --> 00:03:27,373
‎ราชวงศ์รู้ความจริงทั้งหมด

42
00:03:27,457 --> 00:03:29,375
‎และสื่อของเรารู้ความจริงทั้งหมด
‎เพราะพวกเขาติดตามเรื่องมาตลอด

43
00:03:32,545 --> 00:03:37,425
‎และผมคิดว่าใครก็ตามที่มายืนอยู่ในจุดเดียวกับผม
‎จะทำแบบเดียวกับผมเป๊ะๆ

44
00:04:26,307 --> 00:04:30,019
‎(แฮร์รี่และเมแกน)

45
00:04:35,733 --> 00:04:37,277
‎ประหม่าจัง ไม่รู้ทำไม

46
00:04:39,195 --> 00:04:41,698
‎ฉันอยากจะเริ่มจากช่วงเวลาเล็กๆ นี้

47
00:04:41,781 --> 00:04:44,158
‎ฉันคิดว่าพวกคุณคงยังไม่เคยเห็นมาก่อน

48
00:04:44,242 --> 00:04:46,661
‎ฉันเลยคิดว่าน่าจะให้พวกคุณได้ดูด้วย

49
00:04:47,453 --> 00:04:50,456
‎ขอบคุณมากค่ะที่เปิดมาชมกัน
‎ขอบคุณเมแกนมากค่ะ

50
00:04:50,540 --> 00:04:53,251
‎คุณตั้งหน้าตั้งตารอชมช่องของเราอยู่หรือเปล่าคะ

51
00:04:53,334 --> 00:04:54,335
‎ค่ะ

52
00:04:54,419 --> 00:04:55,878
‎- คุณจำได้ไหม
‎- ไม่ได้

53
00:04:55,962 --> 00:04:57,672
‎เพลงไหนที่คุณฟังแล้วอารมณ์ดีขึ้นทันที

54
00:04:57,755 --> 00:05:00,758
‎ตายแล้ว ฉันเพิ่งฟังก่อนจะออกมานี่เอง

55
00:05:00,842 --> 00:05:02,510
‎เป็นเพลงของนิน่า ซิโมน

56
00:05:02,593 --> 00:05:05,847
‎ชื่อว่า “ฮาวอิทฟีลส์ทูบีฟรี”

57
00:05:05,930 --> 00:05:08,141
‎- เหรอคะ ฉันไม่รู้จัก
‎- โอ๊ย เป็นเพลงที่ดีมาก

58
00:05:08,224 --> 00:05:09,976
‎- ฉันชอบมากค่ะ
‎- โอเค ฉันต้องไปหาฟังแน่นอน

59
00:05:10,059 --> 00:05:12,437
‎ตัวละครหญิงในทีวีที่แรงที่สุด

60
00:05:12,520 --> 00:05:14,605
‎ฉันตอบว่าใครนะ โอลิเวีย โป๊ปหรือเปล่า

61
00:05:14,689 --> 00:05:15,732
‎โอลิเวีย โป๊ป

62
00:05:17,608 --> 00:05:19,319
‎เจ้าชายวิลเลี่ยมหรือเจ้าชายแฮร์รี่

63
00:05:21,571 --> 00:05:22,488
‎ไม่รู้สิ

64
00:05:23,406 --> 00:05:24,324
‎แฮร์รี่

65
00:05:24,407 --> 00:05:26,200
‎แฮร์รี่เหรอ แน่นอน

66
00:05:28,369 --> 00:05:30,163
‎- แน่นอน
‎- แน่นอน ฉันไม่…

67
00:05:30,246 --> 00:05:31,456
‎นั่นปีไหนคะ

68
00:05:31,539 --> 00:05:32,999
‎ตุลาคม ปี 2015 ค่ะ

69
00:05:33,082 --> 00:05:35,251
‎- ตุลาคม ปี 2015 เหรอ
‎- ไม่ถึงปีเลย

70
00:05:35,877 --> 00:05:38,171
‎- ก่อนเราเจอกันน่ะเหรอ ขอโทษ ที่รัก
‎- ไม่ถึง…

71
00:05:38,254 --> 00:05:40,298
‎- ฉันก็ต้องเลือกคุณอยู่แล้ว
‎- โอเค

72
00:05:41,174 --> 00:05:43,843
‎อีกครั้งที่มันแสดงให้เห็นว่า
‎เราไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น

73
00:05:45,011 --> 00:05:47,096
‎แล้วดูสิว่าเรามากันไกลขนาดไหน

74
00:05:50,016 --> 00:05:53,770
‎(มอนเตซิโต แคลิฟอร์เนีย ปี 2021)

75
00:05:53,853 --> 00:05:57,523
‎ดูนั่นสิ ลูกจะบรรยายที่เห็นว่ายังไง อาร์ชี่

76
00:05:57,607 --> 00:06:00,485
‎มันทำออกมาสวยมาก

77
00:06:00,568 --> 00:06:02,195
‎ที่นี่มันสวยมากใช่ไหม

78
00:06:14,791 --> 00:06:16,459
‎อาร์ชี่ สนุกเลยนะลูก

79
00:06:17,460 --> 00:06:19,212
‎มันเป็นเรื่องราวความรักที่ยิ่งใหญ่

80
00:06:20,296 --> 00:06:25,593
‎และที่บ้าที่สุดก็คือ…
‎ผมคิดว่าเรื่องรักนี้เพิ่งจะเริ่มต้น

81
00:06:30,890 --> 00:06:35,645
‎เธอยอมสละทุกอย่างที่เธอคุ้นเคยในชีวิต
‎อิสรภาพที่เธอเคยมี

82
00:06:35,728 --> 00:06:38,689
‎เพื่อมาอยู่กับผมในโลกของผม

83
00:06:38,773 --> 00:06:45,363
‎แล้วไม่นานหลังจากนั้น
‎ผมก็ลงเอยสละทุกอย่างที่ผมคุ้นเคยในชีวิต

84
00:06:46,239 --> 00:06:47,657
‎เพื่อไปอยู่กับเธอในโลกของเธอ

85
00:06:48,241 --> 00:06:50,618
‎โนอาห์อยู่ไหม

86
00:06:50,701 --> 00:06:52,036
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ

87
00:06:58,709 --> 00:07:01,295
‎ทำไมคุณถึงอยากทำสารคดีนี้

88
00:07:08,678 --> 00:07:10,471
‎ฉันจะไม่บอกว่ามันสบายใจ

89
00:07:11,556 --> 00:07:17,228
‎แต่เวลาที่คุณรู้สึกว่า
‎ผู้คนไม่ได้เข้าใจตัวตนของคุณมาแสนนาน

90
00:07:18,229 --> 00:07:21,023
‎มันก็ดีมากที่ได้มีโอกาส

91
00:07:21,107 --> 00:07:25,695
‎ที่จะให้ผู้คนได้มองเห็นมากขึ้นอีกนิด
‎ว่าเกิดอะไรขึ้นและพวกเราเป็นคนแบบไหน

92
00:07:30,533 --> 00:07:35,955
‎เพื่อนของเราแนะนำให้เรา
‎บันทึกเรื่องราวของตัวเองตลอดช่วงเวลานี้

93
00:07:36,873 --> 00:07:40,251
‎กับข้อมูลผิดๆ ทั้งหลายที่รับทราบกัน
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับเรา

94
00:07:40,334 --> 00:07:43,045
‎รวมทั้งการออกจากราชวงศ์
‎มันก็ดูจะเป็นความคิดที่เข้าท่ามาก

95
00:07:44,213 --> 00:07:46,382
‎นี่เป็นไดอารี่วิดีโอแรกหรือเปล่า ไม่รู้สิ

96
00:07:46,466 --> 00:07:49,677
‎เราเคยคุยเรื่องนี้แล้ว
‎เราคุยเรื่องนี้กันตลอดเพราะเรารู้ว่า

97
00:07:50,470 --> 00:07:53,556
‎ตอนนี้อาจยังไม่มีเหตุผลว่าทำมันไปทำไม
‎แต่สักวันมันจะมีเหตุผล

98
00:07:53,639 --> 00:07:58,519
‎เราก็มาอยู่ที่นี่กัน วันศุกร์ที่… ที่อะไรก็ช่าง
‎ที่ 17 เมษายนหรืออะไรเนี่ย

99
00:07:59,854 --> 00:08:01,439
‎ดูหิมะสิ

100
00:08:02,398 --> 00:08:07,778
‎เราให้ความสำคัญกับการปกป้องลูกๆ ของเรา
‎อย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

101
00:08:07,862 --> 00:08:10,865
‎รวมทั้งการเข้าใจบทบาทของพวกเขา

102
00:08:10,948 --> 00:08:13,242
‎ในครอบครัวที่สำคัญมากๆ ครอบครัวนี้

103
00:08:18,164 --> 00:08:24,253
‎ในฐานะพ่อและผู้ปกครอง
‎ผมคิดว่าความยินยอมเป็นหัวใจสำคัญของเรื่องนี้

104
00:08:24,337 --> 00:08:27,423
‎ว่าถ้าคุณมีลูก มันควรจะเป็นความยินยอมของคุณ

105
00:08:27,507 --> 00:08:30,259
‎ในเรื่องที่ว่าคุณต้องการเปิดเผยอะไร

106
00:08:36,891 --> 00:08:38,726
‎ลูกทั้งสองคนหลับแล้ว

107
00:08:40,269 --> 00:08:41,812
‎คืนนี้อากาศเย็น

108
00:08:43,314 --> 00:08:44,982
‎ฉันแค่ออกมาเก็บกุหลาบ

109
00:08:46,067 --> 00:08:49,362
‎ชีวิตหกปีที่ผ่านมาของฉัน
‎มีหนังสือมากมายเขียนเรื่องของเรา

110
00:08:49,445 --> 00:08:51,572
‎โดยคนที่ฉันไม่รู้จัก

111
00:08:52,615 --> 00:08:55,535
‎มันจะไม่เข้าท่ากว่าเหรอคะ
‎ถ้าจะฟังเรื่องของเราจากปากของเรา

112
00:08:58,329 --> 00:09:00,915
‎(ลอนดอน กรกฎาคม ปี 2016)

113
00:09:06,754 --> 00:09:08,756
‎ผมกับเมแกนเจอกันเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2016

114
00:09:09,757 --> 00:09:13,678
‎ก่อนหน้าที่เราจะเจอกัน
‎เราเพิ่งทำซีรีส์ “สูทส์” กันอีกซีซั่น

115
00:09:13,761 --> 00:09:15,680
‎ตอนนั้นฉันเป็นโสดอยู่สักสองเดือน

116
00:09:15,763 --> 00:09:17,390
‎ฉันก็แบบ “เวลานี้แหละ เราจะเดินทาง

117
00:09:17,473 --> 00:09:19,642
‎ไปกันเลย สาวๆ ไปเที่ยวกัน”

118
00:09:25,523 --> 00:09:31,028
‎หน้าร้อนปี 2016
‎เธอมีแผนเดินทางอยู่สองสามแผน

119
00:09:31,112 --> 00:09:34,365
‎แล้วเธอก็กำลังจะเป็นไท

120
00:09:37,451 --> 00:09:41,956
‎ตอนนั้นฉันตั้งใจมากที่จะเป็นโสด

121
00:09:42,039 --> 00:09:43,791
‎แล้วก็จะใช้เวลาสนุกกันประสาสาวๆ

122
00:09:46,460 --> 00:09:48,170
‎เธอวางแผนหน้าร้อนสาวโสด

123
00:09:48,879 --> 00:09:52,883
‎แล้วเธอก็กะจะไปท่องเที่ยวยุโรป

124
00:09:56,345 --> 00:09:58,472
‎ฉันมีงานการ ฉันมีชีวิตของฉัน…

125
00:09:59,807 --> 00:10:01,434
‎ฉันมีเส้นทางของตัวเอง

126
00:10:03,019 --> 00:10:04,562
‎แล้วแฮร์รี่ก็โผล่มา

127
00:10:05,354 --> 00:10:07,940
‎เอาจริงๆ เขา… ไม่มีอะไรหักมุมกว่านี้แล้ว

128
00:10:13,154 --> 00:10:15,615
‎ผมกับเมแกนเจอกันบนอินสตาแกรม

129
00:10:16,699 --> 00:10:22,330
‎ผมก็เลื่อนๆ ดูฟีดของผม
‎แล้วก็มีใครสักคนที่เป็นเพื่อน

130
00:10:22,413 --> 00:10:27,543
‎โพสต์วิดีโอของพวกเขาสองคน
‎เป็นสแนปแชต แล้วก็มัน…

131
00:10:27,627 --> 00:10:30,421
‎ตายแล้ว มันแค่นั้นหรือเปล่านะ
‎มันเป็นเหมือนหูหมา…

132
00:10:30,504 --> 00:10:33,007
‎- มีหูหมาแล้วก็…
‎- เขาเห็นฉันในภาพนั้น

133
00:10:34,008 --> 00:10:35,635
‎นั่นคืออย่างแรกเลย ผมก็แบบ “นั่นใครน่ะ”

134
00:10:35,718 --> 00:10:36,594
‎ฮามาก

135
00:10:37,386 --> 00:10:38,721
‎(ถึง: เอ็ม. เรื่องนี้รู้กันสองคนนะ ฉันว่า…)

136
00:10:38,804 --> 00:10:42,767
‎แล้วเธอก็ส่งอีเมลมาหาฉัน
‎“เห็นเธอบอกว่าเธอกำลังโสด แล้ว…

137
00:10:42,850 --> 00:10:46,896
‎เพื่อนฉันถามถึงเธอ
‎แล้วบางทีเธออาจจะอยากเจอเขา”

138
00:10:46,979 --> 00:10:49,690
‎แล้วฉันก็บอกว่า “ใครเหรอ” แล้วเธอก็บอก
‎“เจ้าชายแฮซ” ฉันก็บอก “ใครน่ะ”

139
00:10:49,774 --> 00:10:51,859
‎(ใครคือเจ้าชายแฮซ)

140
00:10:51,942 --> 00:10:53,736
‎ฉันถามว่าฉันจะดูหน้าฟีดของเขาได้ไหม

141
00:10:56,322 --> 00:10:58,491
‎มันยังงี้ไงคะ คนถามคุณว่า
‎“คุณกูเกิลเขาหรือเปล่า” “เปล่า”

142
00:10:58,574 --> 00:11:01,077
‎แต่ฉัน… นั่นเป็นการบ้านฉันไง “อืม

143
00:11:01,160 --> 00:11:02,828
‎ไหนดูซิ เขาทำอะไรบ้างบนหน้าฟีด

144
00:11:02,912 --> 00:11:04,372
‎ไม่ใช่ว่าคนอื่นพูดถึงเขาว่ายังไง

145
00:11:04,455 --> 00:11:06,874
‎แต่เป็นว่าเขาพูดถึงตัวเองยังไง”

146
00:11:07,583 --> 00:11:09,460
‎สำหรับฉันแล้ว นั่นเป็นตัวบ่งชี้ที่ดีที่สุด

147
00:11:11,128 --> 00:11:15,633
‎ฉันก็ดูฟีดไป แล้วมันก็มีแต่รูปถ่ายสวยๆ

148
00:11:15,716 --> 00:11:21,514
‎ภาพถ่ายธรรมชาติทั้งหลาย
‎และช่วงเวลาที่เขาไปอยู่ที่แอฟริกา…

149
00:11:25,142 --> 00:11:28,312
‎แล้วเราก็ได้เบอร์ของอีกฝ่าย
‎เราก็ติดต่อกันมาตลอด

150
00:11:28,396 --> 00:11:29,605
‎แล้วผมก็บอกว่า “มาเจอกันเถอะ”

151
00:11:30,314 --> 00:11:32,566
‎ตอนนั้นฉันอยู่ลอนดอน กำลังจะไปวิมเบิลดัน

152
00:11:32,650 --> 00:11:33,692
‎(วิมเบิลดัน ปี 2016)

153
00:11:33,776 --> 00:11:35,277
‎เรานั่นด้วยกันที่คอกผู้เล่น

154
00:11:35,361 --> 00:11:39,532
‎แล้วมันก็ตั้งอยู่ในทิศทแยงมุม
‎กับที่นั่งของราชวงศ์ที่สนาม

155
00:11:39,615 --> 00:11:42,910
‎เรากำลังคุยกันเรื่องแฟนเก่าๆ ที่เราเคยควง
‎มีใครบ้าง คนไหนมีแวว

156
00:11:42,993 --> 00:11:49,041
‎ฉันจำได้ว่า เห็นดาราชายน่ารักคนนึง
‎นั่งอยู่แถวหน้าข้างคนที่ฉันรู้จัก

157
00:11:49,125 --> 00:11:51,502
‎ฉันก็เลยบอก “นี่ คนนั้นล่ะเป็นไง”

158
00:11:53,129 --> 00:11:55,840
‎แล้วฉันคิดว่าวันต่อมา

159
00:11:56,507 --> 00:12:00,511
‎ฉันถึงมารู้ว่าเธอกำลังจะไปเดตกับ “เอช”

160
00:12:01,971 --> 00:12:03,556
‎เมแกนส่งข้อความมาจากลอนดอน

161
00:12:03,639 --> 00:12:06,600
‎บอกว่า “ซิลเวอร์ เธอต้องไม่เชื่อแน่”

162
00:12:06,684 --> 00:12:10,896
‎หลักๆ ก็คือพวกเขาบอกฉันว่า
‎เธอกำลังจะไปเดตกับเขา

163
00:12:10,980 --> 00:12:12,982
‎พวกเราคิดว่ามันตลกมาก

164
00:12:13,065 --> 00:12:17,778
‎พวกเราแบบว่า “นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง”

165
00:12:18,612 --> 00:12:20,906
‎(เอช: บอกหน่อยสิ คืนพรุ่งนี้ทำอะไร)

166
00:12:20,990 --> 00:12:22,741
‎(ขอให้สนุกนะครับ)

167
00:12:22,825 --> 00:12:25,077
‎(เอ็ม: จะกลับไปที่โซโหอีก
‎ฉันมีนัดกินมื้อค่ำพรุ่งนี้สองทุ่ม แต่…)

168
00:12:25,161 --> 00:12:27,580
‎(ไปดื่มกันได้ค่ำๆ พรุ่งนี้ คุณสะดวกไหมล่ะ
‎อาจจะสักหกโมงเย็น)

169
00:12:27,663 --> 00:12:30,583
‎(เอช: ได้เลย)

170
00:12:35,129 --> 00:12:37,673
‎เราเจอกันที่เลขที่ 76 ดีนสตรีท

171
00:12:37,756 --> 00:12:38,799
‎คุณมาช้า

172
00:12:39,550 --> 00:12:42,511
‎แล้วฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องมาช้า

173
00:12:42,595 --> 00:12:45,639
‎แต่เขาก็ส่งข้อความมา ประมาณว่า
‎“รถติดอยู่ ขอโทษจริงๆ”

174
00:12:47,016 --> 00:12:49,768
‎ผมตื่นตูม ผมสติแตก ผมแบบเหงื่อแตกพลั่ก

175
00:12:51,395 --> 00:12:52,771
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้จักเขา

176
00:12:52,855 --> 00:12:55,983
‎ฉันก็เลยแบบ “อ๋อ คนคนนี้เป็นแบบนี้ เข้าใจแล้ว

177
00:12:56,066 --> 00:12:57,151
‎แบบว่า ฉันไม่เอาด้วยนะแบบนี้

178
00:12:57,234 --> 00:12:59,028
‎- ฉันจะไม่มานั่งรอ…”
‎- อะไร หมายความว่าไง

179
00:12:59,111 --> 00:13:01,363
‎เหมือนคุณเป็นพวกผู้ชายที่มั่นเหลือเกิน

180
00:13:01,447 --> 00:13:05,910
‎แบบว่าคุณจะไม่… เหมือนว่า
‎ผู้หญิงทุกคนต้องมานั่งรอคุณครึ่งชั่วโมง

181
00:13:05,993 --> 00:13:08,204
‎ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก

182
00:13:08,287 --> 00:13:09,872
‎แล้วพอผมเดินเข้าไป ผมนี่…

183
00:13:09,955 --> 00:13:11,790
‎- เหงื่อซ่ก หน้าแดงก่ำ…
‎- คุณน่ารักมาก

184
00:13:11,874 --> 00:13:14,585
‎เธอก็แบบ “อ้าว คุณไม่… คุณไม่ใช่คนแบบนั้นนี่”

185
00:13:14,668 --> 00:13:15,544
‎คุณไม่ใช่คนแบบนั้น

186
00:13:15,628 --> 00:13:16,754
‎- ผมรู้สึกเซ็งมาก
‎- คุณดูเซ็งมากจริงๆ

187
00:13:16,837 --> 00:13:19,465
‎แบบว่าขายหน้า มาสาย แล้วยัง…

188
00:13:26,180 --> 00:13:29,683
‎เขาเป็นคน… สนุกมาก

189
00:13:30,476 --> 00:13:32,811
‎สนุกสนานครื้นเครง

190
00:13:32,895 --> 00:13:35,272
‎นั่นแหละเรื่องของเรื่อง
‎เราสองคนอยู่ด้วยกันแล้วเหมือนเด็ก

191
00:13:40,903 --> 00:13:43,989
‎เราคุยกันเพลินสักชั่วโมงได้

192
00:13:45,157 --> 00:13:47,201
‎ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ฉันก็กลับ

193
00:13:47,284 --> 00:13:51,413
‎แล้วก็… ฉันบอกเขาว่าฉันต้องไปที่อื่นต่อ

194
00:13:51,997 --> 00:13:54,708
‎แล้วค่ำนั้นฉันก็โทรหาเขา

195
00:13:54,792 --> 00:13:56,877
‎แล้วก็บอก “ฉันจะกลับวันมะรืนนี้แล้ว

196
00:13:56,961 --> 00:13:59,547
‎พรุ่งนี้ไปกินข้าวมื้อเย็นกันไหม”

197
00:13:59,630 --> 00:14:02,383
‎แล้วฉันก็มั่นใจว่าเขาคงคิดว่า
‎ฉันรุกมาก แบบฉบับสาวอเมริกัน

198
00:14:03,008 --> 00:14:05,553
‎ฉันแน่ใจว่าเขาบอกนะ
‎ว่าฉันรุกมาก แบบสาวอเมริกัน

199
00:14:07,888 --> 00:14:10,933
‎ค่ะ คืนถัดมาเราก็ไปกินมื้อค่ำกันที่ร้านเดิม

200
00:14:13,310 --> 00:14:14,603
‎เธอมาช้า

201
00:14:14,687 --> 00:14:16,438
‎ฉันทำไมนะ

202
00:14:16,522 --> 00:14:18,065
‎ที่จริงคุณมาสายนะ

203
00:14:18,148 --> 00:14:19,358
‎- ฉันไปสายเหรอ
‎- ใช่

204
00:14:20,484 --> 00:14:22,820
‎จำไม่ได้เหรอ คุณตาลีตาเหลือกมา
‎เพราะต้องอาบน้ำ

205
00:14:22,903 --> 00:14:24,864
‎- มาจากวิมเบิลดัน
‎- ใช่ นั่นไงล่ะ

206
00:14:24,947 --> 00:14:26,490
‎- อือ
‎- ไม่ได้สายครึ่งชั่วโมง

207
00:14:26,574 --> 00:14:29,159
‎- เปล่านะ สักห้านาที
‎- แค่ไม่กี่นาที

208
00:14:29,243 --> 00:14:31,829
‎- แต่คุณดูลนลานมาก
‎- ฉันไม่ชอบสาย

209
00:14:32,830 --> 00:14:35,165
‎แหม ฉันเพิ่งกลับจากวิมเบิลดัน แล้ว…

210
00:14:35,249 --> 00:14:39,253
‎คือพอเราต้องแต่งตัวซะเยอะแยะ…
‎ฉันก็อยากกลับบ้านไปอาบน้ำ

211
00:14:39,336 --> 00:14:42,882
‎แล้วออกมาแบบเป็นตัวเองหน่อย

212
00:14:42,965 --> 00:14:45,467
‎ผมไม่… คุณจะสายแค่ไหนก็ตามใจเลย
‎ผมจะรอไปเรื่อยๆ

213
00:14:45,551 --> 00:14:47,219
‎ผมอยากเจอคุณอีกครั้ง

214
00:14:51,765 --> 00:14:57,271
‎มีอยู่รูปนึง เราอยากเก็บความรู้สึกตรงนั้นไว้

215
00:14:57,354 --> 00:15:01,317
‎ความรู้สึกของการได้นั่งอยู่ที่ร้านนั้น
‎แล้วบอก “โอ๊ย ตายแล้ว

216
00:15:01,400 --> 00:15:03,235
‎เรากะว่าเราจะลองคบกันดู”

217
00:15:11,160 --> 00:15:12,745
‎ตอนนั้นเองที่ผมรู้สึกตัว ผมแบบ

218
00:15:12,828 --> 00:15:17,875
‎“โอเค ผู้หญิงคนนี้… เธอน่าทึ่งมาก

219
00:15:17,958 --> 00:15:19,585
‎เป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมเฝ้าตามหา

220
00:15:19,668 --> 00:15:25,257
‎แล้วเธอก็ดูสบายๆ ดูผ่อนคลายมากตอนอยู่กับผม

221
00:15:26,050 --> 00:15:28,218
‎เห็นๆ อยู่ว่าเขามีรายการคุณสมบัติ
‎สิ่งที่เขาอยากได้

222
00:15:28,969 --> 00:15:29,845
‎อย่าพูดถึงดีกว่า

223
00:15:29,929 --> 00:15:31,388
‎รายการยาวเหยียดมาก

224
00:15:31,472 --> 00:15:32,932
‎ขอสักสองสามข้อได้ไหมคะ

225
00:15:33,015 --> 00:15:34,892
‎- ไม่บอกใครเด็ดขาด
‎- โอเค

226
00:15:34,975 --> 00:15:36,185
‎ไม่เลวนะ เข้าใจเล่น

227
00:15:36,268 --> 00:15:37,603
‎ก็นั่งอยู่นี่แล้วไง

228
00:15:37,686 --> 00:15:38,896
‎ตอบได้ดี

229
00:15:44,485 --> 00:15:45,986
‎หลังจากนั้นเธอส่งข้อความมา

230
00:15:46,070 --> 00:15:50,449
‎แล้วก็บอก “ซิลเวอร์ ฉันคลั่งไคล้เขามาก”

231
00:15:51,492 --> 00:15:55,788
‎พอพวกเขาได้เจอกันปั๊บ
‎ผมกับภรรยาได้ไปกินข้าวเย็นกับเขา

232
00:15:55,871 --> 00:16:00,584
‎เขาก็นั่งมองหน้าเราแล้วบอก
‎“นี่ ฉันเจอสาวคนนึง”

233
00:16:00,668 --> 00:16:04,213
‎เราเพิ่งเจอกัน
‎แต่ฉันคิดว่าอาจจะเป็นคนนี้แหละ”

234
00:16:04,797 --> 00:16:08,258
‎คุณบอกได้ทันทีว่า
‎นั่นเป็นแววตาของคนที่กำลังตกหลุมรัก

235
00:16:12,846 --> 00:16:15,391
‎ในเวลาอันรวดเร็ว มันชัดเจนกับพวกเขาทั้งคู่

236
00:16:15,474 --> 00:16:18,394
‎ว่าพวกเขาต้องการให้มันคืบหน้า
‎และจะต้องช่วยกันคิดว่าจะเอายังไง

237
00:16:21,271 --> 00:16:26,568
‎แล้วเธอก็ตื่นเต้นมาก
‎แต่ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะอยู่กับช่วงเวลานั้น

238
00:16:27,152 --> 00:16:29,780
‎เธออยากรู้จักเขาที่เป็นเขาจริงๆ

239
00:16:30,364 --> 00:16:32,783
‎ไม่ใช่คนที่สาธารณชนคิดว่าเขาเป็น

240
00:16:36,161 --> 00:16:39,623
‎ผมคิดว่าสำหรับคนหลายคนในราชวงศ์
‎โดยเฉพาะที่เห็นชัดเลยคือผู้ชาย

241
00:16:39,707 --> 00:16:44,294
‎ว่าพวกเขาจะอยากแต่งงานกับใครสักคน

242
00:16:44,378 --> 00:16:47,506
‎ที่ไม่แหกคอก

243
00:16:47,589 --> 00:16:53,012
‎แทนที่จะแต่งกับ
‎คนที่คุณอาจถูกลิขิตมาให้ใช้ชีวิตด้วย

244
00:16:53,095 --> 00:16:57,641
‎เป็นความแตกต่าง
‎ระหว่างการตัดสินใจด้วยสมองหรือด้วยหัวใจ

245
00:16:58,475 --> 00:17:04,023
‎และการตัดสินใจส่วนใหญ่ของแม่ผม
‎หรืออาจจะทุกครั้ง แม่ทำด้วยหัวใจ

246
00:17:05,357 --> 00:17:07,067
‎และผมเป็นลูกแม่

247
00:17:21,999 --> 00:17:26,045
‎บ่ายวันนี้ สำนักข่าวทั่วโลก ผู้คนทั่วโลก

248
00:17:26,128 --> 00:17:30,674
‎ได้รอคอยที่จะแสดงความยินดีกับเจ้าหญิงไดอาน่า

249
00:17:30,758 --> 00:17:34,678
‎ผู้ได้ทรงให้กำเนิดทารกองค์ที่สอง

250
00:17:34,762 --> 00:17:36,013
‎เป็นทารกเพศชาย

251
00:17:38,390 --> 00:17:40,726
‎เจ้าหญิงไดอาน่า
‎ซึ่งมีเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์อยู่เคียงข้าง

252
00:17:40,809 --> 00:17:43,145
‎ได้ทรงให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่สองเมื่อวันเสาร์

253
00:17:43,228 --> 00:17:48,025
‎ทารกเพศชาย ตาสีฟ้า น้ำหนัก 3.11 กิโลกรัม
‎ผู้เป็นรัชทายาทลำดับที่สามแห่งราชวงศ์บริติช

254
00:17:48,108 --> 00:17:52,654
‎ประชาชนกว่า 200 คน
‎ซึ่งบางคนได้มาเฝ้ารอที่หน้าร.พ.ตลอดทั้งวัน

255
00:17:52,738 --> 00:17:56,825
‎ต่างส่งเสียงยินดีที่ไม่อาจส่งถึงเจ้าหญิงไดอาน่า
‎ให้แก่เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์

256
00:17:56,909 --> 00:17:58,452
‎ทุกคนดูปลาบปลื้มกันในวันนี้

257
00:17:58,535 --> 00:18:00,913
‎ขอบใจมากๆ เราเองยินดีเป็นที่สุด

258
00:18:00,996 --> 00:18:02,247
‎ผมอยากตบก้นเขาจัง

259
00:18:02,331 --> 00:18:03,749
‎ทุกคนดีใจกันตัวลอยเลยค่ะ

260
00:18:03,832 --> 00:18:06,752
‎ผมมีความสุขกับเลดี้ไดอาน่า

261
00:18:07,419 --> 00:18:11,006
‎เพิ่งพระชนมายุ 42 ชั่วโมง
‎แต่ทำเอาสาวๆ คลั่งไคล้กันยกใหญ่

262
00:18:11,590 --> 00:18:16,136
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงออกมาข้างนอกเป็นครั้งแรก
‎โดยมีผ้าห่มสีขาวแบบดั้งเดิมห่มคลุม

263
00:18:18,305 --> 00:18:23,519
‎ผมจำช่วงเวลาที่อยู่ๆ ก็รู้ตัวว่า
‎ครอบครัวผมเปลี่ยนไปแล้วได้ไหมเหรอ

264
00:18:26,063 --> 00:18:28,565
‎ไม่นะ ผมคิดว่า… ผมว่ามันค่อยเป็นค่อยไป

265
00:18:36,573 --> 00:18:38,784
‎คือมันไม่ได้มีจุดไหนในชีวิต
‎ที่พวกเรานั่งรวมกันในห้องเรียน

266
00:18:38,867 --> 00:18:41,829
‎แล้วย่าผมยืนถือไม้เรียว มองลอดแว่น แล้วบอก

267
00:18:41,912 --> 00:18:44,790
‎“เอาละ การเป็นสมาชิกราชวงศ์ก็คือแบบนี้”

268
00:18:45,582 --> 00:18:46,583
‎มันไม่ได้มีอะไรแบบนั้น

269
00:18:46,667 --> 00:18:49,378
‎ก่อนเริ่มพระราชพิธี บรรดาครอบครัวใกล้ชิด
‎ได้มีเวลาลำพังอยู่ในประสาท

270
00:18:49,461 --> 00:18:51,213
‎เพียงพอที่เจ้าชายแห่งเวลส์

271
00:18:51,296 --> 00:18:53,507
‎จะทรงอธิบายประวัติ
‎ของชุดคลุมพระองค์ที่โด่งดังนี้…

272
00:18:54,383 --> 00:18:55,801
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงวางตัวได้ไร้ที่ติ

273
00:19:04,768 --> 00:19:06,603
‎- แฮร์รี่
‎- เงียบหน่อยลูก

274
00:19:06,687 --> 00:19:08,730
‎แฮร์รี่ อย่าเหยียบเท้าสิ

275
00:19:08,814 --> 00:19:12,401
‎วิลเลี่ยมเป็นเหมือนเด็กสามขวบทั่วๆ ไป…
‎ตื่นเต้นกับทุกอย่าง

276
00:19:12,484 --> 00:19:16,697
‎ขณะที่แฮร์รี่อาจจะเงียบกว่า
‎แล้วก็คอยมองอยู่เฉยๆ

277
00:19:16,780 --> 00:19:18,866
‎- อะไร ดังอีกเหรอ
‎- ดังอีก

278
00:19:18,949 --> 00:19:21,451
‎เขาเป็นคนที่มีบุคลิกแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

279
00:19:21,535 --> 00:19:23,162
‎- อาจจะสักที่…
‎- โอเค พร้อมนะครับ

280
00:19:24,705 --> 00:19:26,874
‎คุณอยากถ่ายกับเขาตรงนั้น

281
00:19:28,584 --> 00:19:31,879
‎แต่คุณจะควบคุมทุกคนตลอดเวลาไม่ได้

282
00:19:31,962 --> 00:19:32,921
‎แฮร์รี่

283
00:19:33,005 --> 00:19:36,675
‎นักเปียโนตัวน้อยต้องมีคนบอกคิว
‎ว่าจะมองที่ไหน ซึ่งก็คือจากพ่อ

284
00:19:40,262 --> 00:19:41,221
‎แฮร์รี่

285
00:19:45,434 --> 00:19:47,352
‎ผมจำได้ว่าวัยเด็กของผม

286
00:19:47,436 --> 00:19:51,231
‎เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
‎เต็มไปด้วยความสุขและการผจญภัย

287
00:19:51,815 --> 00:19:54,776
‎ในจินตนาการของทั้งสองพระองค์
‎ทั้งคู่กำลังออกไปดับเพลิงกันแล้ว

288
00:19:54,860 --> 00:19:56,320
‎ไฟไหม้

289
00:19:59,156 --> 00:20:03,619
‎ผมไม่มีความทรงจำช่วงแรกๆ เกี่ยวกับแม่มากนัก

290
00:20:10,918 --> 00:20:13,879
‎มันเกือบจะเหมือนว่า
‎ในใจผมปิดกั้นพวกเขาออกไป

291
00:20:19,009 --> 00:20:22,763
‎แต่ผมจำได้เสมอถึงเสียงหัวเราะของแม่
‎เสียงหัวเราะทะเล้นของแม่

292
00:20:25,265 --> 00:20:27,809
‎ในชีวิตผมพูดเสมอว่า
‎“เราทำตัวแสบๆ ได้ แต่อย่าให้โดนจับได้”

293
00:20:28,852 --> 00:20:30,896
‎และผมก็จะยังเป็นคนสนุกทะเล้นแบบนั้นข้างใน

294
00:20:32,064 --> 00:20:35,150
‎เจ้าชายน้อยทรงทำกล้องส่องทางไกล
‎จากกระดาษแข็ง

295
00:20:35,234 --> 00:20:38,195
‎ทรงตั้งใจจะจัดการบรรดาสื่อมวลชน
‎ด้วยกล้องที่ดีกว่า

296
00:20:41,031 --> 00:20:44,534
‎ความทรงจำส่วนใหญ่ของผม
‎คือการถูกรายล้อมด้วยปาปาราซซี่

297
00:20:50,457 --> 00:20:54,836
‎เช่นเดียวกับครอบครัวชาวบริติช
‎ชาวเวลส์ชอบไปรับแสงแดดสเปนในเดือนส.ค.

298
00:20:54,920 --> 00:20:58,215
‎ฝันร้ายวันหยุดของพวกเหล่าราชวงศ์
‎ก็คือสื่อมวลชนจากทั่วโลก

299
00:20:58,298 --> 00:21:00,759
‎แต่ละปีมีกองทัพผู้ติดตามราชวงศ์มามากมาย

300
00:21:11,520 --> 00:21:15,524
‎แทบไม่มีวันหยุดพักผ่อนไหน
‎ที่จะไม่มีใครสักคนถือกล้อง

301
00:21:15,607 --> 00:21:16,817
‎กระโดดออกมาจากพุ่มไม้

302
00:21:22,197 --> 00:21:24,157
‎ในราชวงศ์ ในระบบ

303
00:21:24,241 --> 00:21:28,537
‎คำแนะนำที่เราได้รับเสมอคือ “อย่ามีปฏิกิริยา

304
00:21:28,620 --> 00:21:30,289
‎อย่าไปมีอารมณ์กับมัน”

305
00:21:34,626 --> 00:21:39,965
‎มันมักจะมีความกดดันจากสาธารณะ
‎ที่มาพร้อมกับเรื่องดราม่า

306
00:21:40,048 --> 00:21:43,593
‎ความเครียดและน้ำตา และการต้องเห็นน้ำตา

307
00:21:47,347 --> 00:21:49,558
‎ผมเห็นหน้าแม่มีรอยน้ำตาอยู่เสมอ

308
00:21:52,185 --> 00:21:56,273
‎และผมเดาว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่ผมคิดว่า
‎“เดี๋ยวนะ นี่เราอยู่ที่ไหน

309
00:21:56,356 --> 00:21:57,899
‎เราเป็นใคร เราเป็นส่วนหนึ่งของอะไร”

310
00:22:10,996 --> 00:22:16,126
‎ราชวงศ์เป็นปูชนียบุคคลสูงสุดของประเทศ

311
00:22:17,461 --> 00:22:22,799
‎ราชวงศ์มีอยู่เพื่อเป็นตัวแทนทุกสิ่งอย่าง
‎ที่เป็นบริเตนใหญ่

312
00:22:24,885 --> 00:22:27,929
‎ถ้าคุณเป็นชาวบริติช
‎มันยากที่คุณจะไม่มองพวกเขา

313
00:22:28,013 --> 00:22:30,265
‎ว่าเกือบจะเป็นครอบครัวขยายของคุณ

314
00:22:32,934 --> 00:22:36,813
‎แน่นอน ตอนฉันเด็กๆ ถ้าคุณถามฉันว่า
‎การเป็นคนบริติชคืออะไร

315
00:22:36,897 --> 00:22:39,858
‎สถาบันของระบอบกษัตริย์

316
00:22:39,941 --> 00:22:44,154
‎พระราชวัง สมาชิกราชวงศ์แต่ละพระองค์
‎ประวัติศาสตร์ของพระราชวงศ์

317
00:22:44,237 --> 00:22:48,992
‎ย่อมเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิด
‎กับสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศนี้

318
00:22:51,036 --> 00:22:54,206
‎ผมว่ามันยากที่จะกล่าวเกินจริง
‎ถึงความสำคัญทางวัฒนธรรม

319
00:22:54,289 --> 00:22:56,291
‎ของระบอบกษัตริย์บริติช

320
00:22:56,374 --> 00:22:58,543
‎ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่ามันเป็นระบอบที่เก่าแก่

321
00:22:58,627 --> 00:23:00,921
‎มันอยู่มานานกว่าหนึ่งพันปี

322
00:23:01,004 --> 00:23:03,298
‎(พระราชวงศ์บริติช
‎พระเจ้าวิลเลี่ยมผู้พิชิต ปี 1066-1087)

323
00:23:03,381 --> 00:23:08,345
‎ความยืนยาวนั้นยังผนวกเข้ากับ

324
00:23:08,428 --> 00:23:11,431
‎การครองราชย์อันยาวนานของสมเด็จพระราชินี

325
00:23:11,515 --> 00:23:12,724
‎(สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
‎ปี 1926-2022)

326
00:23:12,808 --> 00:23:16,394
‎บัดนี้จะเป็นช่วงสำคัญสูงสุดของพระราชพิธีโบราณ

327
00:23:17,020 --> 00:23:18,730
‎ด้วยพระมหามงกุฎแห่งราชวงศ์อังกฤษ

328
00:23:18,814 --> 00:23:20,941
‎อาร์คบิชอปประกอบพิธีที่เรียบง่าย

329
00:23:21,024 --> 00:23:24,361
‎แต่สำคัญที่สุด
‎ของพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชินี

330
00:23:27,906 --> 00:23:34,496
‎ขอพระองค์จงทรงพระเจริญๆ

331
00:23:34,579 --> 00:23:37,082
‎ข้าพเจ้าขอประกาศต่อหน้าทุกท่าน

332
00:23:37,165 --> 00:23:41,211
‎ว่าจะอุทิศทั้งชีวิตของข้าพเจ้าเพื่อรับใช้ประชาชน

333
00:23:42,003 --> 00:23:45,340
‎และเพื่อรับใช้ราชวงศ์อิมพีเรียลที่ยิ่งใหญ่ของเรา

334
00:23:45,423 --> 00:23:47,801
‎ที่พวกเราทุกคนเป็นส่วนหนึ่ง

335
00:23:48,969 --> 00:23:51,972
‎พระองค์ทรงเป็นพระราชินีมานานกว่า 70 ปี

336
00:23:53,014 --> 00:23:57,144
‎และนั่นเป็นรัชสมัยที่ยาวนานที่สุด
‎เท่าที่รับรู้กันในประวัติศาสตร์ของเรา

337
00:24:00,647 --> 00:24:06,153
‎ตอนนี้เราอยู่ในยุคสมัยที่แตกต่างมาก
‎ขณะที่คนรุ่นใหม่ๆ ก้าวเข้ามา

338
00:24:06,236 --> 00:24:10,615
‎คนอาจเริ่มตั้งคำถามถึงระบอบนี้

339
00:24:10,699 --> 00:24:13,994
‎และผมพูดแบบนี้ด้วยความรู้สึกชื่นชมเต็มเปี่ยม

340
00:24:14,077 --> 00:24:17,873
‎ที่มีต่อพระราชวงศ์ ที่มีต่อผู้คนที่ผมได้ทำงานด้วย

341
00:24:21,459 --> 00:24:24,254
‎แต่เมื่อเราพูดถึงระบอบกษัตริย์
‎ในสภาพการณ์ยากๆ

342
00:24:24,337 --> 00:24:29,301
‎แล้วบอกว่ามีครอบครัวหนึ่ง
‎ที่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้า โดยสายเลือด

343
00:24:29,384 --> 00:24:31,887
‎ให้ปกครองประเทศนี้

344
00:24:31,970 --> 00:24:34,222
‎และประเทศอื่นๆ ทั่วโลก

345
00:24:34,806 --> 00:24:37,517
‎มันก็เป็นบทสนทนาที่คุยกันได้ยาก

346
00:24:38,143 --> 00:24:43,106
‎และการที่จะให้สถาบันนี้อยู่รอด

347
00:24:43,190 --> 00:24:44,858
‎จะต้องมีการปรับตัวให้ทันสมัย

348
00:24:44,941 --> 00:24:48,195
‎แล้วยังต้องได้รับการสนับสนุนจากประชาชนด้วย

349
00:24:49,696 --> 00:24:55,368
‎ความนิยมของพระราชวงศ์ตามปกติ
‎จะอยู่ระหว่างร้อยละ 60 และ 80

350
00:24:55,452 --> 00:24:58,788
‎ความนิยมขนาดนี้
‎เป็นระดับที่นักการเมืองขวนขวายอยากได้

351
00:25:01,625 --> 00:25:04,169
‎แต่การจะอยู่รอดได้ในอนาคต

352
00:25:04,252 --> 00:25:07,589
‎พวกเขาต้องรักษาคะแนนนิยมนั้น

353
00:25:08,882 --> 00:25:13,553
‎ในแต่ละปี พระราชวงศ์จะเสด็จเยือนที่ต่างๆ
‎ราว 2,000 ถึง 3,000 ครั้ง

354
00:25:17,849 --> 00:25:21,770
‎ทุกครัวเรือนในพระราชวงศ์จะมีสำนักข่าวสาร

355
00:25:21,853 --> 00:25:27,776
‎เพื่อให้แน่ใจว่ามีการประชาสัมพันธ์
‎เกี่ยวกับราชวงศ์อย่างไม่ขาดตอน

356
00:25:27,859 --> 00:25:31,029
‎และต้องเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดีอย่างสม่ำเสมอ

357
00:25:31,112 --> 00:25:33,281
‎(ช่วยเหลือวีรบุรุษ)

358
00:25:35,659 --> 00:25:38,703
‎ราชวงศ์ต้องพึ่งพาสื่อบริติช
‎ในการสื่อสารข้อความนี้

359
00:25:39,496 --> 00:25:42,582
‎เพื่อรับประกันอย่างต่อเนื่องว่า
‎ราชวงศ์มีบทบาทจำเป็น

360
00:25:42,666 --> 00:25:45,001
‎อยู่ในความนึกคิดของคนบริติชและในโลก

361
00:25:46,503 --> 00:25:51,132
‎(สวิตเซอร์แลนด์ ปี 1995)

362
00:25:51,883 --> 00:25:53,593
‎หวังว่าเราจะแข็งแกร่งเหมือนสายน้ำ

363
00:25:55,971 --> 00:26:01,017
‎เจ้าชายวิลเลี่ยมทรงนำทัพเด็กๆ ในพระราชวงศ์
‎ไปถ่ายภาพที่จัดโดยเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง

364
00:26:01,101 --> 00:26:04,896
‎เจ้าชายแฮร์รี่ เจ้าหญิงเบียทริซ
‎ทรงตามหลังว่าที่กษัตริย์กันต้อยๆ

365
00:26:04,980 --> 00:26:08,191
‎แม้ว่าเจ้าหญิงยูจีนนี่
‎พระธิดาอีกพระองค์ของเจ้าชายแอนดรูว์

366
00:26:08,275 --> 00:26:10,777
‎- จะทรงดำเนินมาช้ากว่าเพื่อน
‎- ถอยกลับไปก่อน

367
00:26:10,860 --> 00:26:15,824
‎บรรดาช่างภาพและตากล้อง
‎ถ่ายภาพของเด็กทั้งสี่ด้วยกัน

368
00:26:15,907 --> 00:26:18,451
‎จากนั้นเจ้าชายวิลเลี่ยมทรงถูกถามว่า
‎สนุกกับการทรงสกีไหม

369
00:26:18,535 --> 00:26:22,580
‎ครับ ผมเล่นได้ดี ดีมาก ผมชอบครับ

370
00:26:26,209 --> 00:26:30,672
‎ปาปาราซซี่เคยรังควานเรา
‎ขนาดที่เราต้องถูกบังคับให้ยิ้ม

371
00:26:30,755 --> 00:26:33,550
‎และตอบคำถามกับกองทัพสื่อที่ติดตามมาด้วย

372
00:26:34,134 --> 00:26:36,303
‎ทรงมองกล้องนี้หน่อยครับ

373
00:26:36,386 --> 00:26:38,054
‎ทรงมองกล้องตัวนี้ได้ไหมครับ

374
00:26:38,138 --> 00:26:39,222
‎มาแล้ว

375
00:26:39,306 --> 00:26:41,891
‎และมันทำให้ผมอึดอัดเอามากๆ ตั้งแต่ต้น

376
00:26:41,975 --> 00:26:43,560
‎ขอกล้องนี้เดี๋ยวนึงครับ

377
00:26:45,562 --> 00:26:47,731
‎สวัสดีครับ ทางนี้ครับ

378
00:26:47,814 --> 00:26:48,732
‎ยูจีนนี่ โอเคไหมจ๊ะ

379
00:26:48,815 --> 00:26:50,567
‎- เบียทริซล่ะ
‎- ค่ะ

380
00:26:50,650 --> 00:26:52,402
‎สวัสดีครับ เราทำอะไรอย่างอื่นได้ไหม

381
00:26:52,485 --> 00:26:55,572
‎จากนั้นที่ตกลงกันก็คือเราจะได้ใส่สกี
‎แล้วไม่ต้องมายุ่งกับเราอีก

382
00:26:55,655 --> 00:26:57,699
‎นักข่าวบางคนก็จะทำตามนั้น

383
00:27:02,704 --> 00:27:04,622
‎แต่ก็จะยังมีบางคนที่ยังตามเราไปทั่ว

384
00:27:04,706 --> 00:27:06,916
‎พวกเขาอาจจะถ่ายภาพ
‎หรือแค่รอว่าเราจะพลาดท่าเมื่อไร

385
00:27:07,000 --> 00:27:08,460
‎แล้วก็ควักกล้องออกมา

386
00:27:08,543 --> 00:27:10,462
‎ฉะนั้นมันไม่แฟร์และไม่เวิร์ก ไม่เลย

387
00:27:13,340 --> 00:27:15,967
‎เรื่องราวเกี่ยวกับพระราชวงศ์บริติช

388
00:27:16,051 --> 00:27:19,512
‎เป็นหัวข่าวที่ดีมาก
‎ไม่ใช่แค่ในบริเตนแต่ทั่วโลกเลย

389
00:27:20,513 --> 00:27:24,642
‎พวกช่างภาพถึงได้มีแรงจูงใจที่หนักแน่นมาก

390
00:27:24,726 --> 00:27:29,814
‎ที่จะพยายามถ่ายภาพของสมาชิกราชวงศ์
‎ที่เป็นภาพที่ไม่ได้รับอนุญาต

391
00:27:30,565 --> 00:27:33,902
‎เพราะพวกเขาสามารถเอาไปขาย
‎เป็นเงินหลายหมื่นดอลลาร์

392
00:27:39,699 --> 00:27:42,285
‎แม่ผมทำหน้าที่ในการปกป้องเราได้ดีมาก

393
00:27:43,244 --> 00:27:48,166
‎แม่เอาตัวเองไปเผชิญหน้ากับคนพวกนี้

394
00:27:50,251 --> 00:27:51,419
‎ขอโทษนะคะ

395
00:27:53,838 --> 00:27:59,344
‎ในฐานะผู้ปกครอง ฉันขอให้คุณ
‎ช่วยเคารพพื้นที่ของลูกๆ ฉันได้ไหม

396
00:27:59,427 --> 00:28:02,764
‎ได้ครับ ไม่มีปัญหาเลย

397
00:28:02,847 --> 00:28:06,142
‎เพราะฉันพาลูกๆ มาเที่ยวพักผ่อนที่นี่

398
00:28:06,226 --> 00:28:08,686
‎- ครับ
‎- และพวกเราก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัว

399
00:28:08,770 --> 00:28:09,813
‎เข้าใจครับ

400
00:28:09,896 --> 00:28:12,357
‎- และฉันแน่ใจว่าในฐานะ…
‎- เป็นไปได้ไหมครับที่จะขอถ่ายภาพ…

401
00:28:12,440 --> 00:28:13,608
‎- ไม่ได้ค่ะ
‎- ช่วงบ่ายวันนี้

402
00:28:13,691 --> 00:28:15,026
‎แล้วเราจะไม่มายุ่มย่ามอีกเลยครับ

403
00:28:15,110 --> 00:28:17,404
‎ถ้าพระองค์จะทรงขยับไปตรงนั้น ทรงสกี

404
00:28:17,487 --> 00:28:18,863
‎- แล้วผมจะไปทันทีเลย
‎- ไม่ค่ะ

405
00:28:18,947 --> 00:28:21,449
‎วันนี้เรามีกล้องติดตามเรา 15 ตัว

406
00:28:21,533 --> 00:28:23,576
‎- นั่นไม่รวมผม
‎- ไม่ แต่…

407
00:28:24,369 --> 00:28:28,498
‎ในฐานะแม่ ฉันต้องการปกป้องลูกๆ ขอบคุณค่ะ

408
00:28:30,041 --> 00:28:31,876
‎ขอบคุณครับ

409
00:28:32,669 --> 00:28:34,337
‎ผมว่าแม่มีประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วยตัวเอง

410
00:28:34,421 --> 00:28:38,133
‎ในการต่อสู้ดิ้นรนกับการใช้ชีวิตแบบนั้น

411
00:28:38,716 --> 00:28:40,176
‎แม่รู้สึกว่าต้องพูดถึงมัน…

412
00:28:40,927 --> 00:28:44,514
‎วันนี้ในรายการพาโนราม่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์

413
00:28:44,597 --> 00:28:46,433
‎ถึงขนาดไปให้สัมภาษณ์ในรายการพาราโนม่า

414
00:28:47,308 --> 00:28:50,437
‎ผมคิดว่าตอนนี้เราทุกคนรู้แล้วว่า
‎แม่ถูกหลอกไปให้สัมภาษณ์

415
00:28:51,271 --> 00:28:54,524
‎แต่ขณะเดียวกัน แม่ก็ได้พูดความจริง
‎เกี่ยวกับประสบการณ์ของแม่

416
00:28:54,607 --> 00:28:58,403
‎พระองค์ทรงรู้สึกอย่างไรกับการปฏิบัติของสื่อ
‎ที่มีต่อพระองค์ในตอนนี้

417
00:28:58,486 --> 00:29:00,196
‎(บีบีซี: พาโนราม่า 20 พฤศจิกายน ปี 1995)

418
00:29:00,280 --> 00:29:06,035
‎ถึงวันนี้ฉันยังพบว่าความสนใจนั้น
‎น่าเป็นกังวลและน่าประหลาดใจมาก

419
00:29:06,119 --> 00:29:08,538
‎เพราะจริงๆ แล้ว
‎ฉันไม่ชอบให้ตัวเองเป็นจุดสนใจ

420
00:29:08,621 --> 00:29:10,373
‎เวลาที่ฉันทำงานสาธารณะ

421
00:29:10,457 --> 00:29:13,710
‎ฉันเข้าใจว่าเวลาฉันลงจากรถ ฉันจะถูกถ่ายภาพ

422
00:29:17,172 --> 00:29:20,383
‎แต่จริงๆ แล้วตอนนี้
‎มันทั้งเวลาฉันออกจากบ้าน ประตูหน้าบ้าน

423
00:29:20,467 --> 00:29:23,428
‎ฉันก็ถูกถ่ายภาพ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า
‎จะมีเลนส์กล้องอยู่ตรงไหนบ้าง

424
00:29:28,433 --> 00:29:30,018
‎- ครับ ผมรู้จักพระองค์
‎- โอเค

425
00:29:30,894 --> 00:29:35,356
‎แม่ผมถูกรังควานตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อ

426
00:29:36,483 --> 00:29:40,904
‎แต่พอพวกท่านแยกกันอยู่
‎การรังควานยิ่งหนักข้อมากขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา

427
00:29:41,946 --> 00:29:44,783
‎พระราชวังบัคกิงแฮม
‎มีความเสียใจที่จะประกาศว่า

428
00:29:44,866 --> 00:29:48,703
‎เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์
‎ได้ทรงตัดสินใจที่จะแยกทางกัน

429
00:29:48,787 --> 00:29:51,247
‎การตัดสินใจนี้มีขึ้น
‎ด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย

430
00:29:51,331 --> 00:29:55,752
‎และทั้งสองพระองค์จะยังมีส่วนร่วมเต็มที่
‎กับการเลี้ยงดูพระโอรส

431
00:29:55,835 --> 00:29:59,047
‎ทุกอย่างเปลี่ยนไปหลังจากที่เราแยกทางกัน

432
00:29:59,130 --> 00:30:02,050
‎จากนั้นมา ชีวิตยากขึ้นมากสำหรับฉัน

433
00:30:04,594 --> 00:30:09,390
‎ทันทีที่แม่หย่าและออกจากสถาบันกษัตริย์
‎แม่ก็ตัวคนเดียว

434
00:30:09,474 --> 00:30:12,936
‎ใช่ แม่อาจจะเป็นหนึ่งในผู้หญิง
‎ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก

435
00:30:13,019 --> 00:30:17,649
‎แต่แม่เป็นเป้าแบบไม่มีกำบังใดๆ ทั้งสิ้น

436
00:30:19,859 --> 00:30:22,904
‎ผมเห็นอะไรๆ ผมมีประสบการณ์
‎ผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ

437
00:30:22,987 --> 00:30:24,906
‎(พีเพิล: สงครามชีวิตของเลดี้ได)

438
00:30:24,989 --> 00:30:28,993
‎ความเจ็บปวดและความทุกข์ของผู้หญิง
‎ที่เข้ามาเกี่ยวพันกับสถาบันนี้

439
00:30:29,077 --> 00:30:30,245
‎(ซัน: ความเศร้าลับๆ ของเจ้าหญิงได)

440
00:30:30,328 --> 00:30:31,788
‎(ไลฟ์แอนด์สไตล์: เจ้าหญิงเจอวิกฤต)

441
00:30:31,871 --> 00:30:35,416
‎ผมจำได้ว่าเคยคิดว่า
‎“เราจะทำยังไงถึงจะหาใครสักคน

442
00:30:35,500 --> 00:30:39,170
‎ที่ยินดีและสามารถพอ

443
00:30:40,296 --> 00:30:44,801
‎ที่จะอดทนกับปัญหาร้อยแปด
‎ที่มากับการแต่งงานกับผม”

444
00:30:49,013 --> 00:30:53,977
‎ทุกความสัมพันธ์ที่ผ่านมาของผม
‎ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ไม่กี่เดือน

445
00:30:54,060 --> 00:30:55,687
‎จะถูกนำไปตีข่าวกันตามหน้าหนังสือพิมพ์

446
00:30:55,770 --> 00:30:58,314
‎และครอบครัวของคนเหล่านั้นก็ถูกรังควาน

447
00:30:58,398 --> 00:31:00,191
‎ชีวิตของพวกเขากลับตาลปัตร

448
00:31:00,984 --> 00:31:04,988
‎ฉะนั้น หลังจากมีแฟนคนหรือสองคน

449
00:31:05,071 --> 00:31:08,241
‎คนที่สามหรือคนที่สี่ก็จะบอก “เดี๋ยวนะ

450
00:31:09,284 --> 00:31:10,952
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากเจออะไรแบบนี้ไหม”

451
00:31:13,872 --> 00:31:17,125
‎ฉะนั้นพอผมได้เจอเอ็ม ผมกลัวจับใจ

452
00:31:17,208 --> 00:31:19,127
‎ว่าเธอจะถูกสื่อผลักไสออกไป

453
00:31:19,752 --> 00:31:23,006
‎สื่อเดียวกันกับที่ได้ผลักไสคนอื่นๆ ไปจากผม

454
00:31:30,221 --> 00:31:33,308
‎ผมรู้ว่าทางเดียวที่ผมจะไปรอดกับเธอ

455
00:31:33,391 --> 00:31:35,310
‎คือเก็บเรื่องให้เงียบให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้

456
00:31:37,979 --> 00:31:41,524
‎ตอนแรกเริ่ม ความสัมพันธ์ของเราเป็นเหมือน…

457
00:31:43,067 --> 00:31:44,527
‎เหมือนทรัพย์สมบัติที่ถูกปกป้อง

458
00:31:44,611 --> 00:31:46,279
‎(แฮซโทรหาทางเฟซไทม์)

459
00:31:46,362 --> 00:31:47,989
‎ตั้งแต่แรกเลยเราคบกันทางไกล

460
00:31:49,532 --> 00:31:53,161
‎ทุกอย่างทำผ่านข้อความกับเฟซไทม์

461
00:31:53,244 --> 00:31:57,582
‎เราจะคุยกันเป็นชั่วโมงๆ
‎และมันให้ความรู้สึกตื่นเต้น

462
00:31:57,665 --> 00:32:00,084
‎ซึ่งมันแปลกมากเพราะมันไม่ได้น่าตื่นเต้น…

463
00:32:02,295 --> 00:32:04,797
‎ในแบบที่ฉันคิดว่า
‎คนทึกทักกันไปว่ามันน่าจะเป็นแบบนั้น

464
00:32:06,633 --> 00:32:09,260
‎มันก็แค่ผ่อนคลาย ง่ายๆ

465
00:32:13,306 --> 00:32:16,976
‎(ตอนนี้ฉันต้องการสิ่งนี้กับคุณ)

466
00:32:17,060 --> 00:32:18,645
‎เราได้รู้จักกันและกัน

467
00:32:20,939 --> 00:32:23,316
‎จริงๆ นะ เราก็เหมือนคู่รักอื่นๆ
‎คือเราก็หาคำตอบ

468
00:32:23,399 --> 00:32:26,736
‎“คุณชอบกินอะไร อยากทำอะไรกิน
‎ชอบดูหนังแบบไหน”

469
00:32:27,820 --> 00:32:29,739
‎ผมได้รู้จักเมแกนมากขึ้น และผมคิดว่า

470
00:32:29,822 --> 00:32:32,283
‎“ตอนนี้เราตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้จริงๆ แล้ว”

471
00:32:34,911 --> 00:32:36,746
‎- ไม่นะ!
‎- ดังนั้น แม้ผมจะกลัว

472
00:32:39,332 --> 00:32:45,088
‎แต่ผมก็เปิดใจเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น

473
00:32:47,382 --> 00:32:49,300
‎(บิ๊กเซอร์ แคลิฟอร์เนีย
‎16 กันยายน ปี 2020)

474
00:32:49,384 --> 00:32:50,510
‎เราเรากำลังทำอะไรบ้าๆ กัน

475
00:32:50,593 --> 00:32:51,594
‎เรากำลังทำอะไรบ้าๆ กัน

476
00:32:54,430 --> 00:32:56,849
‎ฉันรู้สึกว่าเรากำลังจะทำอะไรที่ไม่น่ารัก

477
00:33:01,437 --> 00:33:05,191
‎อุ๊ย ตายจริง ที่รัก

478
00:33:06,067 --> 00:33:09,570
‎ความเป็นเมแกนในหลายๆ ด้าน
‎และสิ่งที่เธอเป็น

479
00:33:09,654 --> 00:33:11,614
‎คล้ายกับแม่ผมมาก

480
00:33:15,159 --> 00:33:17,662
‎เธอมีความเห็นอกเห็นใจ
‎มีความเข้าใจคนอื่นแบบเดียวกัน

481
00:33:17,745 --> 00:33:19,706
‎เธอมีความมั่นใจแบบเดียวกัน

482
00:33:19,789 --> 00:33:22,333
‎เธอเป็นคนมีความอบอุ่นในตัว

483
00:33:31,592 --> 00:33:32,593
‎นั่นใคร

484
00:33:37,515 --> 00:33:41,269
‎ผมยอมรับว่ามันจะยังมีผู้คนทั่วโลก
‎ที่ไม่เห็นด้วยอย่างมาก

485
00:33:41,352 --> 00:33:43,354
‎กับสิ่งที่ผมทำและวิธีการที่ผมทำสิ่งนั้น

486
00:33:44,856 --> 00:33:47,900
‎แต่ผมรู้ว่าผมต้องทำทุกอย่างที่ทำได้

487
00:33:47,984 --> 00:33:50,069
‎- เพื่อปกป้องครอบครัว
‎- ย่าครับ

488
00:33:51,904 --> 00:33:53,239
‎ใช่แล้ว

489
00:33:53,322 --> 00:33:55,867
‎ยิ่งเมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดกับแม่ของผม

490
00:33:55,950 --> 00:34:00,538
‎ใช่แล้ว นั่นคุณย่าไดอาน่า

491
00:34:00,621 --> 00:34:02,832
‎ผมไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีก

492
00:34:12,258 --> 00:34:16,554
‎(31 สิงหาคม ปี 1997)

493
00:34:16,637 --> 00:34:20,850
‎ไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์
‎สิ้นพระชนม์ในอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่กรุงปารีส

494
00:34:20,933 --> 00:34:23,269
‎รายงานข่าวแจ้งว่า กลุ่มช่างภาพปาปาราซซี่

495
00:34:23,352 --> 00:34:27,023
‎ได้ไล่ตามรถยนต์ที่เจ้าหญิงทรงประทับ

496
00:34:27,106 --> 00:34:30,234
‎เพื่อพยายามถ่ายภาพของพระองค์

497
00:34:31,110 --> 00:34:34,197
‎ผู้คนนับล้านทั่วโลกต่างพยายามทำความเข้าใจ

498
00:34:34,280 --> 00:34:37,533
‎กับโศกนาฏกรรมเลวร้ายที่นำไปสู่
‎การสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรของไดอาน่า

499
00:34:37,617 --> 00:34:39,035
‎(ไดอาน่า คุณเป็นคนแสนพิเศษ
‎เราจะคิดถึงคุณมาก)

500
00:34:39,118 --> 00:34:40,870
‎เจ้าของและบรรณาธิการ

501
00:34:40,953 --> 00:34:43,456
‎ของสำนักพิมพ์ทุกแห่งที่ได้จ่ายเงินให้กับ

502
00:34:43,539 --> 00:34:45,708
‎ภาพถ่ายของเจ้าหญิง
‎ที่เป็นการล่วงล้ำและเห็นแก่ได้

503
00:34:45,792 --> 00:34:49,212
‎กระตุ้นให้บุคคลที่โลภโมโทสัน
‎ไร้ความยำเกรง ยอมเสี่ยงทุกสิ่งอย่าง

504
00:34:49,295 --> 00:34:53,007
‎เพื่อให้ได้มาซึ่งภาพของไดอาน่านั้น
‎ต่างก็ต้องมือเปื้อนเลือดในวันนี้

505
00:35:00,139 --> 00:35:04,393
‎ตอนแม่ผมเสียชีวิต พวกเรามีสองบทบาทต้องเล่น

506
00:35:05,812 --> 00:35:09,941
‎หนึ่งคือการเป็นลูกชายผู้เศร้าโศก
‎อยากร้องไห้ อาลัยอาวรณ์

507
00:35:10,024 --> 00:35:13,152
‎และทำใจกับความเศร้าของการต้องสูญเสียแม่ไป

508
00:35:15,363 --> 00:35:19,742
‎และสองคือการแสดงตนแบบไร้อารมณ์
‎ออกไปพบปะผู้คน จับมือ

509
00:35:19,826 --> 00:35:21,786
‎- ขอบใจมาก
‎- ขอบคุณ

510
00:35:21,869 --> 00:35:23,621
‎- แฮร์รี่
‎- เสียใจด้วยนะคะ

511
00:35:23,704 --> 00:35:25,414
‎วิลเลี่ยม

512
00:35:26,415 --> 00:35:28,251
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ

513
00:35:28,334 --> 00:35:31,295
‎เดี๋ยวนะคะ ดีค่ะ

514
00:35:31,379 --> 00:35:34,423
‎สหราชอาณาจักรมองผมเป็นลูกหลานของพวกเขา

515
00:35:34,507 --> 00:35:36,509
‎เสียใจด้วยค่ะ

516
00:35:36,592 --> 00:35:39,846
‎ความคาดหวังที่จะเห็นผมกับวิลเลี่ยม
‎กลับไปใช้ชีวิตปกติ

517
00:35:39,929 --> 00:35:41,472
‎เป็นเรื่องยากมากสำหรับเราทั้งคู่

518
00:35:45,893 --> 00:35:50,857
‎ผมจำได้ว่าแม่มาบอกผม
‎เรื่องข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระองค์

519
00:35:50,940 --> 00:35:51,941
‎(นิคกี้ เพื่อนวัยเด็กของแฮร์รี่)

520
00:35:52,024 --> 00:35:56,487
‎แล้วตอนนั้นผมก็คิดเหมือนทุกคน
‎เราดูข่าวพระราชพิธีพระศพ

521
00:35:56,571 --> 00:36:01,242
‎ดูแฮร์รี่เดินอยู่หลังโลงบรรจุพระศพ

522
00:36:01,993 --> 00:36:04,620
‎(แม่)

523
00:36:16,966 --> 00:36:20,303
‎ตอนนั้นแหละที่คุณได้รู้จักเขาจริงๆ

524
00:36:20,386 --> 00:36:24,056
‎หรือเห็นสิ่งที่ลึกเข้าไปจากภาพถ่ายฉาบฉวย

525
00:36:24,140 --> 00:36:28,561
‎แล้วรู้สึกได้ว่าคุณรู้จักเขามากกว่าที่เคย

526
00:36:33,524 --> 00:36:36,903
‎ผมรู้จักกับแฮร์รี่ที่โรงเรียนอีตันตอนอายุ 13

527
00:36:38,863 --> 00:36:42,074
‎ที่จริงเรานอนห้องติดกัน

528
00:36:42,158 --> 00:36:45,953
‎เราก็เลยโผล่หัวคุยกันที่หน้าต่างได้
‎หลังจากปิดไฟเข้านอนแล้ว

529
00:36:46,996 --> 00:36:50,666
‎แต่ผมคิดว่าตอนเป็นเด็ก เราไม่รู้จักคำพูด

530
00:36:50,750 --> 00:36:53,961
‎ที่จะสื่อสารกันเพื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบที่ซับซ้อน

531
00:36:54,045 --> 00:36:57,173
‎กว่าคำพูดอย่าง
‎“เป็นไงบ้าง” “สบายดี” หรือว่า…

532
00:36:57,256 --> 00:37:02,303
‎แล้วอาจจะเป็นด้วยว่า
‎เราไม่อยากจะคุยเรื่องพวกนั้น

533
00:37:02,386 --> 00:37:05,806
‎เพราะมันเหมือนปัญหาทางอารมณ์ยากๆ

534
00:37:05,890 --> 00:37:07,516
‎อย่างถ้าเราไม่รู้ว่าอะไรควรพูด

535
00:37:07,600 --> 00:37:10,061
‎เราจะทำให้มันเลวร้ายลงกว่าเดิม
‎แทนที่จะดีขึ้นหรือเปล่า

536
00:37:10,144 --> 00:37:11,729
‎ถ้าเราไม่พูดอะไรเลย

537
00:37:11,812 --> 00:37:14,774
‎อย่างน้อยเราก็ไม่ทำให้มันแย่ไปกว่าเดิม

538
00:37:16,442 --> 00:37:21,739
‎ผมเชื่อว่ามันมีการวางข้อตกลงไว้กับสื่อ

539
00:37:21,822 --> 00:37:26,202
‎ว่าถ้าวิลล์กับแฮร์รี่อยู่ที่โรงเรียน
‎ก็จะไม่มีใครไปยุ่งกับเขา

540
00:37:32,124 --> 00:37:37,964
‎แต่วันแรกที่เราออกจากโรงเรียนไปดูแข่งเกมกัน
‎ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

541
00:37:38,047 --> 00:37:41,259
‎แสงแฟลชวูบวาบ สื่อมากันทุกสำนัก

542
00:37:43,302 --> 00:37:44,428
‎แฮร์รี่!

543
00:37:46,097 --> 00:37:47,265
‎แฮร์รี่

544
00:37:50,226 --> 00:37:54,480
‎นั่นคือตอนที่สิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่แล้ว

545
00:37:54,563 --> 00:37:56,232
‎เริ่มเกิดกับเรา

546
00:37:57,692 --> 00:37:59,068
‎แฮร์รี่!

547
00:37:59,151 --> 00:38:01,904
‎ตั้งแต่เจ้าชายแฮร์รี่เข้าเรียนที่อีตัน
‎พระบิดาของพระองค์ได้พยายาม

548
00:38:01,988 --> 00:38:05,074
‎ทำทุกวิถีทางให้พระองค์ได้มีชีวิตเป็นปกติที่สุด

549
00:38:05,157 --> 00:38:07,493
‎แต่ข่าวล่าสุดเกี่ยวกับเจ้าชายแฮร์รี่ชิ้นนี้
‎นับเป็นครั้งที่สามแล้ว

550
00:38:07,576 --> 00:38:11,789
‎ที่เจ้าชายวัย 14 ปีได้กลายเป็นข่าวพาดหัว
‎ในเดอะมิเรอร์ ตั้งแต่ทรงเข้าเรียนที่อีตัน

551
00:38:11,872 --> 00:38:13,374
‎ไม่ใช่ทุกข่าวที่เป็นเท็จ

552
00:38:13,457 --> 00:38:17,545
‎แต่มันก็จะมีการตีไข่ใส่สี
‎หรือเรื่องเก่าเล่าใหม่กันมากตามปกติ

553
00:38:17,628 --> 00:38:20,423
‎เขานอกลู่นอกทาง
‎เขาเล่นยา ดื่มเหล้า เขาชอบเที่ยวดึกดื่น

554
00:38:20,506 --> 00:38:22,842
‎เขาเที่ยวกลางคืน มีแฟนอยู่ที่นั่นที่นี่

555
00:38:22,925 --> 00:38:24,844
‎มันเกิดอะไรขึ้น

556
00:38:24,927 --> 00:38:27,305
‎(แฮร์รี่จอมป่วน - สาวๆ และเหล้ายาปลาปิ้ง
‎สำหรับเจ้าชายผู้คลั่งไคล้ปาร์ตี้)

557
00:38:27,388 --> 00:38:30,850
‎มันมีความแตกต่างอยู่ระหว่างการต้องยอมรับ

558
00:38:30,933 --> 00:38:33,728
‎“โอเค เรามีสถานภาพแบบนี้ในครอบครัวนี้

559
00:38:33,811 --> 00:38:35,980
‎ดังนั้น ก็จะมีความสนอกสนใจระดับหนึ่ง

560
00:38:36,063 --> 00:38:40,568
‎และจะต้องถูกรายล้อมด้วยปาปาราซซี่
‎ที่คอยขับรถไล่ตามเราบนถนน”

561
00:38:41,610 --> 00:38:44,572
‎แล้วก็มีการวิ่งตามเราด้วยเท้าเปล่าบนถนน
‎ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น

562
00:38:44,655 --> 00:38:46,991
‎น่าจะสัก 30 หรือ 40 ครั้งตอนที่ผมยังเด็ก

563
00:38:51,329 --> 00:38:52,580
‎มันมากไป

564
00:38:53,372 --> 00:38:56,167
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงปะทะกับช่างภาพ

565
00:38:56,250 --> 00:38:58,377
‎หลังออกจากไนต์คลับเมื่อกลางดึก

566
00:38:58,461 --> 00:39:01,839
‎ภายในไม่กี่ชั่วโมงของการปะทะนั้น
‎บรรดาหนังสือพิมพ์หัวสีต่างตีข่าวพาดหัว

567
00:39:01,922 --> 00:39:05,676
‎เจ้าชายแฮร์รี่ฟิวส์ขาด ตะโกนว่่า
‎“ไม่ต้องมายุ่งกับผมได้ไหม”

568
00:39:09,096 --> 00:39:13,559
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร
‎มันหนักหน่วงมาก

569
00:39:17,063 --> 00:39:21,984
‎ผมก็แค่พยายามจัดระเบียบ
‎ชีวิตของการเป็นเด็กชายคนหนึ่ง

570
00:39:22,068 --> 00:39:25,654
‎ที่พยายามรับมือกับการสูญเสียแม่

571
00:39:25,738 --> 00:39:28,115
‎โดยไม่ได้รับการสนับสนุน ช่วยเหลือ
‎หรือคำแนะนำมากนัก

572
00:39:29,283 --> 00:39:31,160
‎มันดูไม่ถูกต้อง มันดูไม่แฟร์เลย

573
00:39:38,876 --> 00:39:42,630
‎(เลโซโท ปี 2004)

574
00:39:45,383 --> 00:39:48,761
‎แฮร์รี่มาที่เลโซโทในปี 2004

575
00:39:48,844 --> 00:39:52,223
‎แรกเริ่มก็คือ
‎เขาเป็นเด็กหนุ่มจบจากอีตันมาหมาดๆ

576
00:39:52,306 --> 00:39:56,602
‎ตกเป็นข่าวในทางลบมากมาย

577
00:39:56,685 --> 00:39:57,978
‎ผมไม่รู้จักเขา

578
00:39:58,854 --> 00:40:02,525
‎แต่ก็คิดว่า “ไหนดูซิ
‎เราจะทำอะไรกับเด็กหนุ่มคนนี้ได้บ้าง”

579
00:40:03,984 --> 00:40:08,697
‎- ฝูงวัวจะเล็มหญ้าในทุ่งสาธารณะ
‎- ครับ ใช่

580
00:40:08,781 --> 00:40:10,699
‎เราก็หยั่งเชิงกัน

581
00:40:10,783 --> 00:40:13,702
‎หาดูว่าจุดไหนที่เราจะอยู่กันได้อย่างสบายใจ

582
00:40:14,829 --> 00:40:17,748
‎ครั้งแรกที่ผมได้พบเจ้าชายเซโซ
‎เขายอดเยี่ยมมาก

583
00:40:17,832 --> 00:40:20,501
‎เรากระโดดขึ้นบนหลังม้า
‎แล้วขี่ไปที่จุดเลี้ยงวัวของเขา

584
00:40:22,294 --> 00:40:26,924
‎ผมคิดว่าเขามาที่นี่เพราะอยากพัก

585
00:40:27,007 --> 00:40:29,385
‎จากสถานการณ์ประจำวันที่โหดร้าย

586
00:40:30,511 --> 00:40:33,848
‎ผมรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและการยอมรับว่า

587
00:40:33,931 --> 00:40:36,183
‎“โอเค ตอนนี้ผมอยู่ที่เลโซโทนี่

588
00:40:36,267 --> 00:40:40,563
‎ผมอาจจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเลโซโท
‎แต่ผมมาเพื่อเรียนรู้

589
00:40:41,147 --> 00:40:42,440
‎ผมไม่ได้มาเพื่อพูดพล่าม”

590
00:40:50,072 --> 00:40:55,161
‎ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นในทันที
‎ที่ไม่ใช่แค่ผมที่เห็น แต่ทั้งชุมชน

591
00:40:55,244 --> 00:40:59,081
‎ผมเห็นได้ว่าแฮร์รี่เหมือนแม่ของเขามาก

592
00:40:59,665 --> 00:41:02,501
‎พระมารดามีส่วนเป็นแรงบันดาลใจ
‎มากแค่ไหนกับการที่พระองค์มาที่นี่

593
00:41:02,585 --> 00:41:06,755
‎มากมายมหาศาล ทั้งแม่ผมและแม่ของเซโซ

594
00:41:07,465 --> 00:41:10,050
‎แม่ของเราทั้งคู่ทุ่มเทกับงานด้านโรคเอดส์

595
00:41:10,134 --> 00:41:13,846
‎โดยเฉพาะเด็กๆ ที่กำพร้าจากพ่อแม่ที่เป็นโรค

596
00:41:14,972 --> 00:41:17,558
‎แม่ของเขาเพิ่งเสียชีวิตไม่นาน
‎ก่อนที่ผมจะพบเขา

597
00:41:18,225 --> 00:41:21,395
‎ดังนั้น อย่าลืมว่าเราทั้งคู่เสียแม่ไป

598
00:41:21,479 --> 00:41:24,523
‎ผ่านไปไม่นาน เราทั้งคู่กลายเป็นเหมือนพี่น้อง

599
00:41:24,607 --> 00:41:26,192
‎หวัดดีครับ ทุกคน

600
00:41:26,275 --> 00:41:29,612
‎หลังจากนั้น แฮร์รี่จะมาเยี่ยมเยียนเป็นประจำทุกปี

601
00:41:31,030 --> 00:41:32,323
‎(ปี 2008)

602
00:41:32,406 --> 00:41:37,578
‎ตอนนั้นผมอายุ 18
‎ผมสานต่อหลักการแนวคิดของแม่

603
00:41:37,661 --> 00:41:41,332
‎และพยายามรักษามรดกตกทอดของแม่ให้คงอยู่
‎และทำให้แม่ภูมิใจ

604
00:41:41,415 --> 00:41:45,753
‎ได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการ
‎โดยเจ้าชายเซโซและเจ้าชายแฮร์รี่

605
00:41:45,836 --> 00:41:47,588
‎ผู้ก่อตั้งองค์กรการกุศลเซนเทบาเล

606
00:41:48,506 --> 00:41:51,258
‎การที่เขาได้มาที่นี่และได้เป็นตัวเอง

607
00:41:51,342 --> 00:41:55,679
‎สำหรับผมแล้ว
‎ผมเห็นเด็กชายที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีหลักการ

608
00:41:55,763 --> 00:41:58,766
‎ที่จริงเราถึงกับตั้งชื่อให้เขาด้วย
‎เป็นชื่อภาษาโซโซโท

609
00:41:59,350 --> 00:42:01,977
‎มาฮาเล ซึ่งแปลว่า “นักรบ”

610
00:42:03,521 --> 00:42:05,814
‎แฮร์รี่มีจิตวิญญาณที่เป็นนักรบ

611
00:42:06,440 --> 00:42:08,067
‎และเขามีบุคลิกลักษณะของนักรบ

612
00:42:10,194 --> 00:42:13,155
‎เลโซโทให้พื้นที่และอิสรภาพแก่ผม

613
00:42:14,782 --> 00:42:18,953
‎ให้ผมได้หายใจ ได้มีชีวิต… และได้เติบโต

614
00:42:25,834 --> 00:42:28,587
‎ผมไปแอฟริกา บางครั้งก็อยู่นานสามเดือน

615
00:42:29,755 --> 00:42:31,966
‎บอตสวานาเป็นประเทศที่มีความหมายกับผมมาก

616
00:42:32,049 --> 00:42:36,762
‎การที่ผมมาใช้เวลาที่นี่มากกว่าอยู่บ้าน
‎ทำให้พ่อเป็นห่วงมาก

617
00:42:39,723 --> 00:42:44,228
‎ผมมีครอบครัวที่สองอยู่ที่นั่น
‎กลุ่มเพื่อนๆ ที่ช่วยให้ผมเติบโต

618
00:42:48,440 --> 00:42:50,442
‎สำหรับผม ที่นั่นให้ความรู้สึกค่อนข้างพิเศษเสมอ

619
00:42:52,403 --> 00:42:56,657
‎ฉะนั้น มันจึงสำคัญมากที่ผมจะพาเม็กไป

620
00:42:58,993 --> 00:43:02,371
‎(โตรอนโต ฤดูร้อน ปี 2016)

621
00:43:02,454 --> 00:43:03,581
‎หน้าร้อนปีนั้น

622
00:43:03,664 --> 00:43:06,875
‎ฉันกะจะหยุดเรื่องงานไว้สักพัก
‎แต่ฉันมีแผนจะไปท่องเที่ยว

623
00:43:06,959 --> 00:43:11,922
‎ทีมนักแสดงบอกฉันว่า “อย่าลืมเหลือที่ว่าง
‎ไว้ให้ความอัศจรรย์ในแผนเที่ยวหน้าร้อน”

624
00:43:13,007 --> 00:43:15,467
‎แล้วเราก็คุยกันเรื่องว่า
‎“เมื่อไรเราจะได้เจอกันอีก”

625
00:43:15,551 --> 00:43:18,304
‎เขาบอกว่า “ผมต้องไปทำงานอนุรักษ์ที่แอฟริกา”

626
00:43:18,387 --> 00:43:21,599
‎เขาบอก “ผมว่างอาทิตย์นึง” ฉันก็บอก
‎“ฉันว่างอาทิตย์นึง” ปรากฏเป็นอาทิตย์เดียวกัน

627
00:43:22,182 --> 00:43:24,101
‎เขาเลยบอกว่า “อยากมาบอตสวานาไหม”

628
00:43:25,060 --> 00:43:29,106
‎ฉันบอก “ขอคิดดูก่อนนะ” แล้วฉันก็ไป

629
00:43:32,651 --> 00:43:34,236
‎(บอตสวานา สิงหาคม ปี 2016)

630
00:43:34,320 --> 00:43:36,572
‎ผมอึ้งเลยที่เธอตอบตกลง

631
00:43:37,406 --> 00:43:39,700
‎ผู้หญิงคนที่ผมเพิ่งพบสองครั้ง เธอจะมา

632
00:43:39,783 --> 00:43:43,829
‎ที่บอตสวานา และเราจะนอนเต็นท์กันห้าวัน ว้าว

633
00:43:47,458 --> 00:43:51,545
‎พวกเขาทั้งคู่จะไปแอฟริกา
‎และใช้เวลาด้วยกันจริงจัง

634
00:43:51,629 --> 00:43:54,381
‎เขาเลยบอกว่า “นี่มันจะพังไหม

635
00:43:54,465 --> 00:43:57,343
‎เพราะเราจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา”

636
00:43:57,426 --> 00:44:00,220
‎(แอร์บอตสวานา)

637
00:44:00,304 --> 00:44:03,641
‎ฉันกำลังจะขึ้นเครื่องบิน
‎และกำลังจะไปบุกป่าฝ่าดงเหรอ

638
00:44:04,308 --> 00:44:07,102
‎อะไรเนี่ย นี่ฉันกำลังทำอะไร

639
00:44:07,186 --> 00:44:09,063
‎แบบว่า ถ้าเราเกิดไม่ชอบหน้ากันล่ะ

640
00:44:09,980 --> 00:44:12,399
‎แล้วเราต้องติดแหง็กอยู่ในเต็นท์กลางป่า

641
00:44:16,820 --> 00:44:18,072
‎มันเป็นก้าวกระโดดครั้งใหญ่

642
00:44:18,906 --> 00:44:24,244
‎แต่ฉันคิดว่าเธอรู้อยู่แก่ใจ
‎ว่าเธอต้องทำสิ่งนี้กับเขา

643
00:44:30,709 --> 00:44:34,129
‎ฉันก็ไปที่นั่น
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอเขาในรอบหนึ่งเดือน

644
00:44:36,048 --> 00:44:39,635
‎มันก็เงอะงะทีเดียว ประมาณว่า
‎“อุ๊ยตาย เราจะจูบกันไหม เราจะ…”

645
00:44:39,718 --> 00:44:41,762
‎แล้วฉันก็จำได้ว่าเราส่งแซนด์วิชไก่ให้ฉัน

646
00:44:42,930 --> 00:44:43,806
‎ฉันแบบ โอ๊ย ตายๆ

647
00:44:44,390 --> 00:44:46,183
‎แล้วเราก็โดดขึ้นรถแลนด์ครุยเซอร์
‎ออกเดินทางกัน

648
00:44:48,852 --> 00:44:50,729
‎เริ่มแรกเลยคือเรานั่งข้างกัน

649
00:44:50,813 --> 00:44:52,439
‎แล้วเราก็จับมือกัน

650
00:44:53,065 --> 00:44:56,527
‎แล้วเราก็จุ๊บกันไวๆ ทั้งที่รถก็กระเด้งกระดอน

651
00:44:56,610 --> 00:44:59,822
‎จากนั้นมันรู้สึกว่าทุกอย่างปกติและเป็นธรรมชาติ

652
00:45:05,285 --> 00:45:10,165
‎เราจำเป็นต้องรู้จักกันก่อนที่คนทั้งโลก
‎และกองทัพสื่อจะมาร่วมวง

653
00:45:20,259 --> 00:45:23,095
‎ทุกอย่างมันท่วมท้นมาก…

654
00:45:26,765 --> 00:45:28,809
‎การที่ต้องไปอยู่ในเต็นท์เล็กๆ ของเรา

655
00:45:28,892 --> 00:45:31,437
‎แล้วกลางดึกก็ได้ยินเสียงแกรกกราก

656
00:45:31,520 --> 00:45:33,355
‎พอมองไปก็เห็นเงาตะคุ่ม
‎แล้วก็บอก “นั่นคืออะไร”

657
00:45:33,439 --> 00:45:36,608
‎มองดูเหมือนช้างกำลังเคี้ยวใบไม้
‎เหนือเต็นท์ของเราในเงามืด

658
00:45:36,692 --> 00:45:39,153
‎ฉันก็บอก “นี่เราปลอดภัยไหม นี่มันเกิน…”
‎เขาก็บอก “หายห่วง

659
00:45:39,236 --> 00:45:40,821
‎ผมสัญญาจะดูแลให้คุณปลอดภัย”

660
00:45:41,989 --> 00:45:43,157
‎ฉันก็เชื่อเขานะ

661
00:45:43,240 --> 00:45:45,200
‎คุณเชื่อใจและไว้ใจผมมาก

662
00:45:45,284 --> 00:45:46,785
‎- ใช่
‎- จริงเลย

663
00:45:48,454 --> 00:45:53,167
‎มันรู้สึกใช่และไม่เคอะเขินสักนิด

664
00:45:55,752 --> 00:45:57,880
‎เราทั้งคู่เป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริง

665
00:45:58,589 --> 00:46:01,425
‎ไม่มีอะไรมาทำให้ไขว้เขว ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์

666
00:46:03,427 --> 00:46:05,471
‎ไม่มีกระจก ไม่มีห้องน้ำ

667
00:46:05,554 --> 00:46:08,348
‎ไม่มีว่า “ฉันดูเป็นยังไง”

668
00:46:10,559 --> 00:46:13,437
‎ดีนะที่เราชอบกันจริงๆ

669
00:46:22,029 --> 00:46:24,490
‎(นิวยอร์ก กันยายน ปี 2016)

670
00:46:24,573 --> 00:46:28,535
‎ตอนนั้นเป็นปี 2016
‎ฉันกับเมแกนเจอกันที่นิวยอร์ก

671
00:46:30,871 --> 00:46:35,501
‎เราชอบมากที่จะไปดื่มชาและแชมเปญ
‎ที่เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน

672
00:46:35,584 --> 00:46:37,503
‎มันก็ประมาณว่า
‎“ไปเจอกันที่ห้องน้ำชาที่เบิร์กดอร์ฟนะ”

673
00:46:37,586 --> 00:46:40,297
‎(เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน)

674
00:46:40,380 --> 00:46:45,052
‎เธอบอกว่า “เอ่อ… ก็นะ ฉัน…

675
00:46:47,763 --> 00:46:50,599
‎ฉันว่าฉันเจอใครคนนึงเข้า
‎และฉันกำลังมีความรัก”

676
00:46:50,682 --> 00:46:52,935
‎เขาคือเจ้าชายแฮร์รี่ และฉัน…

677
00:46:55,062 --> 00:46:58,982
‎คือว่าฉันสัมผัสได้ว่า
‎ทุกอณูในร่างกายของเธอสั่นเทิ้มไปหมด

678
00:47:00,442 --> 00:47:02,444
‎เรามีรูปที่ถ่าย ณ ตอนนั้น

679
00:47:02,528 --> 00:47:05,989
‎ฉันก็กรี๊ดออกมา
‎เพราะฉันบอกได้ว่าครั้งนี้มันพิเศษ

680
00:47:08,075 --> 00:47:10,911
‎มันชัดเจนตั้งแต่ตอนที่เธอบอกฉันเรื่องเขา

681
00:47:10,994 --> 00:47:11,828
‎บอกว่าพวกเขารักกัน

682
00:47:11,912 --> 00:47:14,831
‎และบอกว่าจะทำทุกอย่างที่ทำได้
‎เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน

683
00:47:14,915 --> 00:47:19,253
‎ถึงตอนนั้นเรารู้ว่าเราทั้งคู่ต่อกันติดจริงๆ

684
00:47:19,336 --> 00:47:20,462
‎และมีใจให้กันจริงๆ

685
00:47:20,546 --> 00:47:24,758
‎แต่สถานการณ์ที่เป็นอยู่คืออะไร
‎ที่จะทำให้เราสองคนไปกันรอดได้

686
00:47:24,841 --> 00:47:27,594
‎ณ ตอนนั้น ฉันคิดว่า
‎“เขาได้รับอนุญาตให้ขึ้นเครื่องบินไหม

687
00:47:27,678 --> 00:47:31,557
‎เขาจะมาหาเธอได้ไหม”
‎เรื่องการไปมาหาสู่จะเป็นไปได้ไหม

688
00:47:31,640 --> 00:47:33,267
‎ฉันคิดว่าพวกเขาช่วยกันคิดมันขึ้นมา

689
00:47:33,850 --> 00:47:35,936
‎พวกเขาคิดหาวิธีที่จะทำให้มันเวิร์ก

690
00:47:38,564 --> 00:47:41,358
‎เธอมีกฎสองสัปดาห์ ซึ่งฉลาดมาก

691
00:47:41,441 --> 00:47:46,071
‎กฎนี้บอกว่าเราต้องเจอกันในสองสัปดาห์
‎หรือราวๆ นั้น

692
00:47:46,154 --> 00:47:48,824
‎ผมบอกว่า “กับงานการที่ผมทำอยู่
‎มันจะเป็นไปได้ยังไง”

693
00:47:48,907 --> 00:47:50,742
‎ผมคงเดินทางไปเจอคุณบ่อยขนาดนั้นไม่ได้”

694
00:47:50,826 --> 00:47:53,787
‎มันง่ายกว่ามาก
‎ที่ฉันจะไปหาเขาที่สหราชอาณาจักร

695
00:47:54,496 --> 00:47:58,625
‎ฉันขึ้นเครื่องบินพาณิชย์ไปหาเขาได้
‎โดยไม่ต้องเป็นที่สังเกต

696
00:47:59,668 --> 00:48:01,503
‎ช่วงสองสามเดือนแรกที่ไม่มีใครรู้

697
00:48:01,587 --> 00:48:03,547
‎มันเข้าเรื่องกว่าที่เธอจะมาหาผม

698
00:48:03,630 --> 00:48:07,718
‎เธอก็จะมาหาและอยู่กับผม
‎ในพื้นที่พระราชวังเคนซิงตันได้

699
00:48:07,801 --> 00:48:09,469
‎เราจะโดดขึ้นรถบึ่งไปวินเซอร์

700
00:48:09,553 --> 00:48:11,179
‎แล้วไปเดินเล่นรอบพอร์ตมอร์ได้

701
00:48:12,222 --> 00:48:13,724
‎แล้วก็ทำอะไรต่ออะไรพวกนี้ด้วยกัน

702
00:48:13,807 --> 00:48:15,726
‎เพื่อที่เราจะได้ทำความรู้จักกัน

703
00:48:15,809 --> 00:48:20,022
‎โดยไม่ต้องมีใครมาคอยถ่ายรูปให้กลายเป็นข่าว

704
00:48:24,401 --> 00:48:25,777
‎ทุกอย่างต้องเป็นความลับสุดยอด

705
00:48:25,861 --> 00:48:28,614
‎ฉะนั้นมันจึงเร่งระดับของการทำความรู้จักกัน

706
00:48:28,697 --> 00:48:32,326
‎เวลาที่เป็นแฟนกัน แล้วไม่ได้ออกไปในสังคม
‎แต่อยู่ด้วยกันแค่สองคน

707
00:48:46,548 --> 00:48:49,801
‎การพาเธอผ่านประตูกั้นของตำรวจ
‎เข้ามาในพระราชวังเคนซิงตัน

708
00:48:49,885 --> 00:48:51,637
‎ก็เสี่ยงแล้ว

709
00:48:51,720 --> 00:48:53,472
‎เพราะคนก็พูดกันไป ใช่ไหมล่ะ

710
00:48:53,555 --> 00:48:56,433
‎มันไม่ใช่ว่าเราไว้ใจใคร
‎มันเป็นว่าพวกเขาไว้ใจใคร

711
00:48:56,516 --> 00:48:57,684
‎มันเป็นแบบนั้นจริงๆ

712
00:49:02,481 --> 00:49:04,024
‎สำหรับประชาชนธรรมดาทั่วไป

713
00:49:04,107 --> 00:49:09,738
‎เรามักจะคิดว่าสมาชิกพระราชวงศ์
‎ใช้ชีวิตแบบอภิสิทธิ์ชน

714
00:49:09,821 --> 00:49:12,240
‎มีคนรับใช้มากมาย และอาศัยอยู่ในพระราชวัง

715
00:49:12,324 --> 00:49:13,700
‎แล้วชีวิตก็แสนสุข

716
00:49:15,243 --> 00:49:17,496
‎ผมไม่เห็นด้วยกับพวกเขาสักนิด

717
00:49:19,456 --> 00:49:22,668
‎สำหรับผม พวกเขาอาศัยอยู่ในกรงทอง

718
00:49:22,751 --> 00:49:27,130
‎พวกเขาไม่มีเสรีภาพส่วนใหญ่
‎ที่พวกเรามีแต่ลืมนึกถึง

719
00:49:28,548 --> 00:49:32,636
‎พวกเขามีอิสรภาพน้อยมาก
‎ที่จะเลือกอนาคตของตัวเอง

720
00:49:33,929 --> 00:49:36,932
‎พวกเขาไม่มีอิสระที่จะเลือกศาสนาของตัวเอง
‎อย่างเป็นทางการ

721
00:49:37,015 --> 00:49:39,976
‎ผู้สืบราชสันตติวงศ์หกลำดับแรก

722
00:49:40,060 --> 00:49:43,897
‎จะต้องได้รับอนุญาตจากสมเด็จพระราชินี
‎ก่อนจะอภิเษกสมรส

723
00:49:43,980 --> 00:49:47,234
‎พวกเขาไม่ได้มีทางเลือกอย่างเสรี
‎ในอาชีพการงานของตัวเอง

724
00:49:47,317 --> 00:49:51,655
‎และสื่อสมัยใหม่ก็ล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวมาก

725
00:49:57,035 --> 00:50:01,498
‎ส่วนหนึ่งของการสนทนาพาทีเกี่ยวกับพระราชวงศ์

726
00:50:01,581 --> 00:50:03,417
‎ก็เพื่อเอาความลับมาบอกกัน

727
00:50:05,419 --> 00:50:06,586
‎พาดหัวข่าวที่ตื่นเต้นกว่า

728
00:50:06,670 --> 00:50:07,504
‎(อดีตพ่อบ้านไดอาน่า: “จะเชื่อใครได้”)

729
00:50:07,587 --> 00:50:08,672
‎(ความลับถูกเปิดโปงในจดหมายประมูล)

730
00:50:08,755 --> 00:50:13,343
‎ภาพถ่ายที่เปิดโปงกว่าเดิม
‎เรื่องราวที่ชวนช็อกกว่าเดิม

731
00:50:13,427 --> 00:50:15,095
‎(ตำรวจขายข้อมูลการติดต่อของพระราชวงศ์)

732
00:50:15,762 --> 00:50:18,306
‎พวกนั้นทำให้ข่าวขายได้ ทำให้โฆษณาเข้า

733
00:50:18,932 --> 00:50:22,227
‎วัฒนธรรมของหนังสือพิมพ์หัวสี
‎เป็นธุรกิจที่แข่งขันกันเอาเป็นเอาตาย

734
00:50:22,310 --> 00:50:26,690
‎มันทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่น่าหวั่นใจ
‎ชวนให้วิตกจริต

735
00:50:26,773 --> 00:50:30,110
‎(แฮคเกอร์ “เจาะโทรศัพท์ผู้ช่วย
‎เจ้าชายวิลเลี่ยมและแฮร์รี่ 400 ครั้ง”)

736
00:50:30,193 --> 00:50:34,781
‎แนวคิดที่ว่าเรายอมให้ราชวงศ์ยังคงอยู่

737
00:50:34,865 --> 00:50:36,742
‎แม้จะเป็นแนวคิดสุดโต่ง

738
00:50:36,825 --> 00:50:43,248
‎โดยมีเงื่อนไขว่าเรามีสิทธิ์ที่จะได้รับข้อมูล
‎เกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาอย่างสม่ำเสมอ

739
00:50:44,040 --> 00:50:48,378
‎และฉันคิดว่านั่นส่งผลกระทบ
‎ต่อผู้หญิงในพระราชวงศ์เป็นพิเศษ

740
00:50:50,172 --> 00:50:52,340
‎ผมจำได้ว่ามีใครบางคนพูดกับเมแกน

741
00:50:53,216 --> 00:50:57,137
‎“ถ้าคุณอยากไปพิพิธภัณฑ์เทต
‎ถ้าคุณอยากเที่ยวชมลอนดอน

742
00:50:57,804 --> 00:51:01,141
‎ก็ควรทำซะเดี๋ยวนี้
‎เพราะชีวิตคุณกำลังจะเปลี่ยนไป”

743
00:51:05,020 --> 00:51:09,232
‎เราแอบเดตกันมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม

744
00:51:10,692 --> 00:51:13,320
‎พวกเรากลัวกันจับจิตเลยว่าความจะแตกเมื่อไร

745
00:51:14,070 --> 00:51:15,906
‎เอชพยายามเตรียมพร้อม

746
00:51:15,989 --> 00:51:18,950
‎ให้ฉันเข้าใจว่ามันจะเป็นแบบไหน
‎จากประสบการณ์ที่เขาเคยผ่านมาในอดีต

747
00:51:19,034 --> 00:51:21,620
‎(29 ตุลาคม ปี 2016)

748
00:51:21,703 --> 00:51:25,624
‎แล้วเขากับเจสัน
‎เลขาธิการฝ่ายสื่อสารของพี่ชายเขา

749
00:51:25,707 --> 00:51:29,544
‎โทรมาบอกเขาว่า
‎หนังสือพิมพ์หัวสีฉบับนึงตีข่าวเรื่องนี้แล้ว

750
00:51:30,253 --> 00:51:33,548
‎เขาบอกว่า “ถ้าพรุ่งนี้ข่าวจะออก
‎งั้นคืนนี้เราไปสนุกกันดีกว่า”

751
00:51:38,220 --> 00:51:41,473
‎เราไปปาร์ตี้ฮาโลวีนด้วยกัน

752
00:51:41,556 --> 00:51:43,642
‎เราสามารถแต่งตัวขึ้นมา แล้วก็จะไม่มีใครรู้

753
00:51:44,267 --> 00:51:46,561
‎- ผมมีผ้าคลุมหัวกับแว่นตา
‎- คุณไปยืมของแต่งตัวเด็ดๆ มา

754
00:51:46,645 --> 00:51:48,104
‎ยืมเครื่องแต่งกายเจ๋งๆ มา

755
00:51:48,188 --> 00:51:51,441
‎แล้วเราก็แบบ “นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้าย
‎ที่เราจะได้ออกไปเที่ยว และ…

756
00:51:52,609 --> 00:51:54,319
‎- สนุกกันกับคนอื่นๆ
‎- สนุกกันให้ระเบิด

757
00:51:54,402 --> 00:51:55,237
‎และเราก็สนุกกันเป็นบ้าเลย

758
00:51:56,738 --> 00:51:59,699
‎ยูจีนนี่ ลูกพี่ลูกน้องเขา
‎กับแจ็ค แฟนของเธอในตอนนั้น

759
00:51:59,783 --> 00:52:01,910
‎แล้วก็มาร์คัส เพื่อนฉัน ก็ไปที่ปาร์ตี้นั่นกันด้วย

760
00:52:04,788 --> 00:52:07,499
‎มันสนุกมาก ทำตัวติงต๊องกัน

761
00:52:07,582 --> 00:52:08,750
‎แล้วจากนั้น…

762
00:52:13,964 --> 00:52:16,800
‎ได้ยินไหมคะ นั่นคือเสียงอกหักดังเป๊าะ
‎ของสาวๆ ทั่วโลก

763
00:52:16,883 --> 00:52:20,262
‎มีรายงานข่าวว่าเจ้าชายแฮร์รี่
‎กำลังคบหาอยู่กับนักแสดงสาว เมแกน มาร์เคิล

764
00:52:20,345 --> 00:52:22,472
‎- ลือกันว่าแฮร์รี่มีแฟน…
‎- หนุ่มโสดที่เป็นที่หมายตาที่สุดในโลก…

765
00:52:22,556 --> 00:52:24,933
‎- ความสัมพันธ์ข้ามแอตแลนติก…
‎- เชื่อว่าทั้งคู่เจอกันฤดูร้อนปีก่อน…

766
00:52:25,016 --> 00:52:27,769
‎เช้าวันต่อมา มันเหลือจะรับเลยค่ะ

767
00:52:27,853 --> 00:52:30,021
‎เจ้าชายและหวานใจชาวอเมริกันของเขา…

768
00:52:30,105 --> 00:52:33,358
‎ฉันบอกว่า “โอเค
‎งั้นฉันจะทำเหมือนว่าเราอยู่ในป่ากัน

769
00:52:33,441 --> 00:52:35,068
‎เพราะทุกอย่างนี่มันแปลกใหม่สำหรับฉัน

770
00:52:35,652 --> 00:52:37,612
‎แต่ฉันเชื่อใจคุณว่าคุณจะปกป้องฉัน

771
00:52:37,696 --> 00:52:38,947
‎และพาฉันผ่านพ้นมันไป”

772
00:52:39,030 --> 00:52:41,658
‎- เธอบอกว่าตัวเองเป็นคนเชื้อชาติผสม…
‎- เติบโตจากย่านคอมพ์ตัน…

773
00:52:41,741 --> 00:52:42,659
‎จากย่านเสื่อมโทรมของเมือง…

774
00:52:42,742 --> 00:52:44,494
‎เธอเป็นคนอีกประเภทหนึ่งเลย แบบที่…

775
00:52:44,578 --> 00:52:48,540
‎ประชาชนโดยทั่วไปจะไม่ได้นึกถึง
‎เมื่อพวกเขาคิดถึง “พระราชวงศ์”

776
00:52:49,124 --> 00:52:52,961
‎ผมใสซื่อมาก ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร

777
00:52:56,006 --> 00:52:58,717
‎แต่ในเดือนตุลาคม ปี 2016

778
00:52:58,800 --> 00:53:01,428
‎ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงแบบฉับพลันทันใด

779
00:53:01,511 --> 00:53:03,805
‎เมแกนเป็นอะไรที่นอกรีตนอกรอย…

780
00:53:03,889 --> 00:53:05,390
‎เธอล่อแฮร์รี่ไปจากเรา…

781
00:53:05,473 --> 00:53:09,227
‎ดูเหมือนภาคหนึ่งของผู้ต่อต้านพระคริสต์…

782
00:54:56,835 --> 00:54:59,045
‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม