‎(นี่คือคำบอกเล่าเรื่องราวของแฮร์รี่และเมแกน ‎โดยผู้เกี่ยวข้องพร้อมทั้งภาพและคลิปส่วนตัว)
‎(ที่ไม่เคยเปิดเผยที่ใดมาก่อน ‎ทุกการสัมภาษณ์เสร็จสิ้นก่อนสิงหาคม ปี 2022)
‎(สมาชิกในพระราชวงศ์ปฏิเสธ ‎ที่จะแสดงความเห็นเกี่ยวกับเนื้อหาในซีรีส์นี้)
‎ผู้โดยสารโปรดทราบ ‎ประกาศครั้งสุดท้ายสำหรับเที่ยวบิน 91…
‎(เที่ยวบินขาออก)
‎สวัสดีครับ เรามาถึงนี่วัน… อังคาร พุธสิ
‎วันพุธสักวันในเดือนมีนาคม
‎เราเพิ่งจะเสร็จสิ้น… สองสัปดาห์
‎งานหนักสุดท้ายของเรา ‎ช่วงสุดท้ายของพระราชพิธีหมั้น
‎มันยากมากที่จะมองกลับไปตอนนี้แล้วพูดว่า ‎“มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ”
‎เหมือนว่า “เรามาลงเอยที่นี่ได้ยังไง”
‎จะบอกว่าบริเตนตกอยู่ในอาการช็อกเช้านี้…
‎การประกาศสุดช็อกและเกรียวกราว ‎จากเจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน มาร์เคิล…
‎โดยประกาศว่า ‎ทั้งคู่จะยุติบทบาทหน้าที่ในราชวงศ์…
‎ดูเหมือนว่าเจ้าชายแฮร์รี่จะกำลังอยู่บน ‎“เส้นทางของการทำลายตัวเอง”
‎(เกาะแวนคูเวอร์ แคนาดา)
‎เอชอยู่ลอนดอน แต่ฉันอยู่ที่นี่…
‎ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนด้วยซ้ำ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎หน้าที่ของผมคือปกป้องครอบครัวให้ปลอดภัย
‎(หันหลังให้พระราชวงศ์)
‎การที่พวกเขาถือกำเนิดมาในจุดนี้
‎กับทุกสิ่งทุกอย่างที่มาพร้อมกัน ‎ตลอดจนระดับของ…
‎ความเกลียดชังจากการยุยงปลุกปั่น ‎ตลอดสามปีมานี้ โดยเฉพาะกับภรรยาผม
‎และลูกชายผม
‎แฮซ แม่ฉันอยู่กับอาร์ชี่ข้างนอกหรือเปล่า
‎ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของครอบครัว
‎นิ่งๆ
‎ฉันแค่อยากจะ…
‎ผ่านพ้นเรื่องทั้งหมดนี้ไป
‎ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
‎นี่เป็นเรื่องของหน้าที่และการรับใช้ ‎และผมรู้สึกว่าการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้
‎มันเป็นหน้าที่ผมที่จะต้องเปิดโปงการฉกฉวย
‎และการให้สินบนที่เกิดขึ้นในแวดวงสื่อของเรา
‎มันแย่ตรงที่พวกเขากำลังทำลายเรา ‎ด้วยการไม่ยืนหยัดในอะไรสักอย่าง
‎นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเรา
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‎มันเป็นเรื่องที่ใหญ่กว่าพวกเรามาก
‎- ไม่ใช่สิ่งที่รัฐบาลอังกฤษยึดถือ… ‎- นำประเทศกลับมาอยู่ในความควบคุม…
‎ไม่มีใครรู้ความจริงทั้งหมด
‎เรารู้ความจริงทั้งหมด
‎ราชวงศ์รู้ความจริงทั้งหมด
‎และสื่อของเรารู้ความจริงทั้งหมด ‎เพราะพวกเขาติดตามเรื่องมาตลอด
‎และผมคิดว่าใครก็ตามที่มายืนอยู่ในจุดเดียวกับผม ‎จะทำแบบเดียวกับผมเป๊ะๆ
‎(แฮร์รี่และเมแกน)
‎ประหม่าจัง ไม่รู้ทำไม
‎ฉันอยากจะเริ่มจากช่วงเวลาเล็กๆ นี้
‎ฉันคิดว่าพวกคุณคงยังไม่เคยเห็นมาก่อน
‎ฉันเลยคิดว่าน่าจะให้พวกคุณได้ดูด้วย
‎ขอบคุณมากค่ะที่เปิดมาชมกัน ‎ขอบคุณเมแกนมากค่ะ
‎คุณตั้งหน้าตั้งตารอชมช่องของเราอยู่หรือเปล่าคะ
‎ค่ะ
‎- คุณจำได้ไหม ‎- ไม่ได้
‎เพลงไหนที่คุณฟังแล้วอารมณ์ดีขึ้นทันที
‎ตายแล้ว ฉันเพิ่งฟังก่อนจะออกมานี่เอง
‎เป็นเพลงของนิน่า ซิโมน
‎ชื่อว่า “ฮาวอิทฟีลส์ทูบีฟรี”
‎- เหรอคะ ฉันไม่รู้จัก ‎- โอ๊ย เป็นเพลงที่ดีมาก
‎- ฉันชอบมากค่ะ ‎- โอเค ฉันต้องไปหาฟังแน่นอน
‎ตัวละครหญิงในทีวีที่แรงที่สุด
‎ฉันตอบว่าใครนะ โอลิเวีย โป๊ปหรือเปล่า
‎โอลิเวีย โป๊ป
‎เจ้าชายวิลเลี่ยมหรือเจ้าชายแฮร์รี่
‎ไม่รู้สิ
‎แฮร์รี่
‎แฮร์รี่เหรอ แน่นอน
‎- แน่นอน ‎- แน่นอน ฉันไม่…
‎นั่นปีไหนคะ
‎ตุลาคม ปี 2015 ค่ะ
‎- ตุลาคม ปี 2015 เหรอ ‎- ไม่ถึงปีเลย
‎- ก่อนเราเจอกันน่ะเหรอ ขอโทษ ที่รัก ‎- ไม่ถึง…
‎- ฉันก็ต้องเลือกคุณอยู่แล้ว ‎- โอเค
‎อีกครั้งที่มันแสดงให้เห็นว่า ‎เราไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น
‎แล้วดูสิว่าเรามากันไกลขนาดไหน
‎(มอนเตซิโต แคลิฟอร์เนีย ปี 2021)
‎ดูนั่นสิ ลูกจะบรรยายที่เห็นว่ายังไง อาร์ชี่
‎มันทำออกมาสวยมาก
‎ที่นี่มันสวยมากใช่ไหม
‎อาร์ชี่ สนุกเลยนะลูก
‎มันเป็นเรื่องราวความรักที่ยิ่งใหญ่
‎และที่บ้าที่สุดก็คือ… ‎ผมคิดว่าเรื่องรักนี้เพิ่งจะเริ่มต้น
‎เธอยอมสละทุกอย่างที่เธอคุ้นเคยในชีวิต ‎อิสรภาพที่เธอเคยมี
‎เพื่อมาอยู่กับผมในโลกของผม
‎แล้วไม่นานหลังจากนั้น ‎ผมก็ลงเอยสละทุกอย่างที่ผมคุ้นเคยในชีวิต
‎เพื่อไปอยู่กับเธอในโลกของเธอ
‎โนอาห์อยู่ไหม
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎ทำไมคุณถึงอยากทำสารคดีนี้
‎ฉันจะไม่บอกว่ามันสบายใจ
‎แต่เวลาที่คุณรู้สึกว่า ‎ผู้คนไม่ได้เข้าใจตัวตนของคุณมาแสนนาน
‎มันก็ดีมากที่ได้มีโอกาส
‎ที่จะให้ผู้คนได้มองเห็นมากขึ้นอีกนิด ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นและพวกเราเป็นคนแบบไหน
‎เพื่อนของเราแนะนำให้เรา ‎บันทึกเรื่องราวของตัวเองตลอดช่วงเวลานี้
‎กับข้อมูลผิดๆ ทั้งหลายที่รับทราบกัน ‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับเรา
‎รวมทั้งการออกจากราชวงศ์ ‎มันก็ดูจะเป็นความคิดที่เข้าท่ามาก
‎นี่เป็นไดอารี่วิดีโอแรกหรือเปล่า ไม่รู้สิ
‎เราเคยคุยเรื่องนี้แล้ว ‎เราคุยเรื่องนี้กันตลอดเพราะเรารู้ว่า
‎ตอนนี้อาจยังไม่มีเหตุผลว่าทำมันไปทำไม ‎แต่สักวันมันจะมีเหตุผล
‎เราก็มาอยู่ที่นี่กัน วันศุกร์ที่… ที่อะไรก็ช่าง ‎ที่ 17 เมษายนหรืออะไรเนี่ย
‎ดูหิมะสิ
‎เราให้ความสำคัญกับการปกป้องลูกๆ ของเรา ‎อย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎รวมทั้งการเข้าใจบทบาทของพวกเขา
‎ในครอบครัวที่สำคัญมากๆ ครอบครัวนี้
‎ในฐานะพ่อและผู้ปกครอง ‎ผมคิดว่าความยินยอมเป็นหัวใจสำคัญของเรื่องนี้
‎ว่าถ้าคุณมีลูก มันควรจะเป็นความยินยอมของคุณ
‎ในเรื่องที่ว่าคุณต้องการเปิดเผยอะไร
‎ลูกทั้งสองคนหลับแล้ว
‎คืนนี้อากาศเย็น
‎ฉันแค่ออกมาเก็บกุหลาบ
‎ชีวิตหกปีที่ผ่านมาของฉัน ‎มีหนังสือมากมายเขียนเรื่องของเรา
‎โดยคนที่ฉันไม่รู้จัก
‎มันจะไม่เข้าท่ากว่าเหรอคะ ‎ถ้าจะฟังเรื่องของเราจากปากของเรา
‎(ลอนดอน กรกฎาคม ปี 2016)
‎ผมกับเมแกนเจอกันเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2016
‎ก่อนหน้าที่เราจะเจอกัน ‎เราเพิ่งทำซีรีส์ “สูทส์” กันอีกซีซั่น
‎ตอนนั้นฉันเป็นโสดอยู่สักสองเดือน
‎ฉันก็แบบ “เวลานี้แหละ เราจะเดินทาง
‎ไปกันเลย สาวๆ ไปเที่ยวกัน”
‎หน้าร้อนปี 2016 ‎เธอมีแผนเดินทางอยู่สองสามแผน
‎แล้วเธอก็กำลังจะเป็นไท
‎ตอนนั้นฉันตั้งใจมากที่จะเป็นโสด
‎แล้วก็จะใช้เวลาสนุกกันประสาสาวๆ
‎เธอวางแผนหน้าร้อนสาวโสด
‎แล้วเธอก็กะจะไปท่องเที่ยวยุโรป
‎ฉันมีงานการ ฉันมีชีวิตของฉัน…
‎ฉันมีเส้นทางของตัวเอง
‎แล้วแฮร์รี่ก็โผล่มา
‎เอาจริงๆ เขา… ไม่มีอะไรหักมุมกว่านี้แล้ว
‎ผมกับเมแกนเจอกันบนอินสตาแกรม
‎ผมก็เลื่อนๆ ดูฟีดของผม ‎แล้วก็มีใครสักคนที่เป็นเพื่อน
‎โพสต์วิดีโอของพวกเขาสองคน ‎เป็นสแนปแชต แล้วก็มัน…
‎ตายแล้ว มันแค่นั้นหรือเปล่านะ ‎มันเป็นเหมือนหูหมา…
‎- มีหูหมาแล้วก็… ‎- เขาเห็นฉันในภาพนั้น
‎นั่นคืออย่างแรกเลย ผมก็แบบ “นั่นใครน่ะ”
‎ฮามาก
‎(ถึง: เอ็ม. เรื่องนี้รู้กันสองคนนะ ฉันว่า…)
‎แล้วเธอก็ส่งอีเมลมาหาฉัน ‎“เห็นเธอบอกว่าเธอกำลังโสด แล้ว…
‎เพื่อนฉันถามถึงเธอ ‎แล้วบางทีเธออาจจะอยากเจอเขา”
‎แล้วฉันก็บอกว่า “ใครเหรอ” แล้วเธอก็บอก ‎“เจ้าชายแฮซ” ฉันก็บอก “ใครน่ะ”
‎(ใครคือเจ้าชายแฮซ)
‎ฉันถามว่าฉันจะดูหน้าฟีดของเขาได้ไหม
‎มันยังงี้ไงคะ คนถามคุณว่า ‎“คุณกูเกิลเขาหรือเปล่า” “เปล่า”
‎แต่ฉัน… นั่นเป็นการบ้านฉันไง “อืม
‎ไหนดูซิ เขาทำอะไรบ้างบนหน้าฟีด
‎ไม่ใช่ว่าคนอื่นพูดถึงเขาว่ายังไง
‎แต่เป็นว่าเขาพูดถึงตัวเองยังไง”
‎สำหรับฉันแล้ว นั่นเป็นตัวบ่งชี้ที่ดีที่สุด
‎ฉันก็ดูฟีดไป แล้วมันก็มีแต่รูปถ่ายสวยๆ
‎ภาพถ่ายธรรมชาติทั้งหลาย ‎และช่วงเวลาที่เขาไปอยู่ที่แอฟริกา…
‎แล้วเราก็ได้เบอร์ของอีกฝ่าย ‎เราก็ติดต่อกันมาตลอด
‎แล้วผมก็บอกว่า “มาเจอกันเถอะ”
‎ตอนนั้นฉันอยู่ลอนดอน กำลังจะไปวิมเบิลดัน
‎(วิมเบิลดัน ปี 2016)
‎เรานั่นด้วยกันที่คอกผู้เล่น
‎แล้วมันก็ตั้งอยู่ในทิศทแยงมุม ‎กับที่นั่งของราชวงศ์ที่สนาม
‎เรากำลังคุยกันเรื่องแฟนเก่าๆ ที่เราเคยควง ‎มีใครบ้าง คนไหนมีแวว
‎ฉันจำได้ว่า เห็นดาราชายน่ารักคนนึง ‎นั่งอยู่แถวหน้าข้างคนที่ฉันรู้จัก
‎ฉันก็เลยบอก “นี่ คนนั้นล่ะเป็นไง”
‎แล้วฉันคิดว่าวันต่อมา
‎ฉันถึงมารู้ว่าเธอกำลังจะไปเดตกับ “เอช”
‎เมแกนส่งข้อความมาจากลอนดอน
‎บอกว่า “ซิลเวอร์ เธอต้องไม่เชื่อแน่”
‎หลักๆ ก็คือพวกเขาบอกฉันว่า ‎เธอกำลังจะไปเดตกับเขา
‎พวกเราคิดว่ามันตลกมาก
‎พวกเราแบบว่า “นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง”
‎(เอช: บอกหน่อยสิ คืนพรุ่งนี้ทำอะไร)
‎(ขอให้สนุกนะครับ)
‎(เอ็ม: จะกลับไปที่โซโหอีก ‎ฉันมีนัดกินมื้อค่ำพรุ่งนี้สองทุ่ม แต่…)
‎(ไปดื่มกันได้ค่ำๆ พรุ่งนี้ คุณสะดวกไหมล่ะ ‎อาจจะสักหกโมงเย็น)
‎(เอช: ได้เลย)
‎เราเจอกันที่เลขที่ 76 ดีนสตรีท
‎คุณมาช้า
‎แล้วฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องมาช้า
‎แต่เขาก็ส่งข้อความมา ประมาณว่า ‎“รถติดอยู่ ขอโทษจริงๆ”
‎ผมตื่นตูม ผมสติแตก ผมแบบเหงื่อแตกพลั่ก
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้จักเขา
‎ฉันก็เลยแบบ “อ๋อ คนคนนี้เป็นแบบนี้ เข้าใจแล้ว
‎แบบว่า ฉันไม่เอาด้วยนะแบบนี้
‎- ฉันจะไม่มานั่งรอ…” ‎- อะไร หมายความว่าไง
‎เหมือนคุณเป็นพวกผู้ชายที่มั่นเหลือเกิน
‎แบบว่าคุณจะไม่… เหมือนว่า ‎ผู้หญิงทุกคนต้องมานั่งรอคุณครึ่งชั่วโมง
‎ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
‎แล้วพอผมเดินเข้าไป ผมนี่…
‎- เหงื่อซ่ก หน้าแดงก่ำ… ‎- คุณน่ารักมาก
‎เธอก็แบบ “อ้าว คุณไม่… คุณไม่ใช่คนแบบนั้นนี่”
‎คุณไม่ใช่คนแบบนั้น
‎- ผมรู้สึกเซ็งมาก ‎- คุณดูเซ็งมากจริงๆ
‎แบบว่าขายหน้า มาสาย แล้วยัง…
‎เขาเป็นคน… สนุกมาก
‎สนุกสนานครื้นเครง
‎นั่นแหละเรื่องของเรื่อง ‎เราสองคนอยู่ด้วยกันแล้วเหมือนเด็ก
‎เราคุยกันเพลินสักชั่วโมงได้
‎ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ฉันก็กลับ
‎แล้วก็… ฉันบอกเขาว่าฉันต้องไปที่อื่นต่อ
‎แล้วค่ำนั้นฉันก็โทรหาเขา
‎แล้วก็บอก “ฉันจะกลับวันมะรืนนี้แล้ว
‎พรุ่งนี้ไปกินข้าวมื้อเย็นกันไหม”
‎แล้วฉันก็มั่นใจว่าเขาคงคิดว่า ‎ฉันรุกมาก แบบฉบับสาวอเมริกัน
‎ฉันแน่ใจว่าเขาบอกนะ ‎ว่าฉันรุกมาก แบบสาวอเมริกัน
‎ค่ะ คืนถัดมาเราก็ไปกินมื้อค่ำกันที่ร้านเดิม
‎เธอมาช้า
‎ฉันทำไมนะ
‎ที่จริงคุณมาสายนะ
‎- ฉันไปสายเหรอ ‎- ใช่
‎จำไม่ได้เหรอ คุณตาลีตาเหลือกมา ‎เพราะต้องอาบน้ำ
‎- มาจากวิมเบิลดัน ‎- ใช่ นั่นไงล่ะ
‎- อือ ‎- ไม่ได้สายครึ่งชั่วโมง
‎- เปล่านะ สักห้านาที ‎- แค่ไม่กี่นาที
‎- แต่คุณดูลนลานมาก ‎- ฉันไม่ชอบสาย
‎แหม ฉันเพิ่งกลับจากวิมเบิลดัน แล้ว…
‎คือพอเราต้องแต่งตัวซะเยอะแยะ… ‎ฉันก็อยากกลับบ้านไปอาบน้ำ
‎แล้วออกมาแบบเป็นตัวเองหน่อย
‎ผมไม่… คุณจะสายแค่ไหนก็ตามใจเลย ‎ผมจะรอไปเรื่อยๆ
‎ผมอยากเจอคุณอีกครั้ง
‎มีอยู่รูปนึง เราอยากเก็บความรู้สึกตรงนั้นไว้
‎ความรู้สึกของการได้นั่งอยู่ที่ร้านนั้น ‎แล้วบอก “โอ๊ย ตายแล้ว
‎เรากะว่าเราจะลองคบกันดู”
‎ตอนนั้นเองที่ผมรู้สึกตัว ผมแบบ
‎“โอเค ผู้หญิงคนนี้… เธอน่าทึ่งมาก
‎เป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมเฝ้าตามหา
‎แล้วเธอก็ดูสบายๆ ดูผ่อนคลายมากตอนอยู่กับผม
‎เห็นๆ อยู่ว่าเขามีรายการคุณสมบัติ ‎สิ่งที่เขาอยากได้
‎อย่าพูดถึงดีกว่า
‎รายการยาวเหยียดมาก
‎ขอสักสองสามข้อได้ไหมคะ
‎- ไม่บอกใครเด็ดขาด ‎- โอเค
‎ไม่เลวนะ เข้าใจเล่น
‎ก็นั่งอยู่นี่แล้วไง
‎ตอบได้ดี
‎หลังจากนั้นเธอส่งข้อความมา
‎แล้วก็บอก “ซิลเวอร์ ฉันคลั่งไคล้เขามาก”
‎พอพวกเขาได้เจอกันปั๊บ ‎ผมกับภรรยาได้ไปกินข้าวเย็นกับเขา
‎เขาก็นั่งมองหน้าเราแล้วบอก ‎“นี่ ฉันเจอสาวคนนึง”
‎เราเพิ่งเจอกัน ‎แต่ฉันคิดว่าอาจจะเป็นคนนี้แหละ”
‎คุณบอกได้ทันทีว่า ‎นั่นเป็นแววตาของคนที่กำลังตกหลุมรัก
‎ในเวลาอันรวดเร็ว มันชัดเจนกับพวกเขาทั้งคู่
‎ว่าพวกเขาต้องการให้มันคืบหน้า ‎และจะต้องช่วยกันคิดว่าจะเอายังไง
‎แล้วเธอก็ตื่นเต้นมาก ‎แต่ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะอยู่กับช่วงเวลานั้น
‎เธออยากรู้จักเขาที่เป็นเขาจริงๆ
‎ไม่ใช่คนที่สาธารณชนคิดว่าเขาเป็น
‎ผมคิดว่าสำหรับคนหลายคนในราชวงศ์ ‎โดยเฉพาะที่เห็นชัดเลยคือผู้ชาย
‎ว่าพวกเขาจะอยากแต่งงานกับใครสักคน
‎ที่ไม่แหกคอก
‎แทนที่จะแต่งกับ ‎คนที่คุณอาจถูกลิขิตมาให้ใช้ชีวิตด้วย
‎เป็นความแตกต่าง ‎ระหว่างการตัดสินใจด้วยสมองหรือด้วยหัวใจ
‎และการตัดสินใจส่วนใหญ่ของแม่ผม ‎หรืออาจจะทุกครั้ง แม่ทำด้วยหัวใจ
‎และผมเป็นลูกแม่
‎บ่ายวันนี้ สำนักข่าวทั่วโลก ผู้คนทั่วโลก
‎ได้รอคอยที่จะแสดงความยินดีกับเจ้าหญิงไดอาน่า
‎ผู้ได้ทรงให้กำเนิดทารกองค์ที่สอง
‎เป็นทารกเพศชาย
‎เจ้าหญิงไดอาน่า ‎ซึ่งมีเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์อยู่เคียงข้าง
‎ได้ทรงให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่สองเมื่อวันเสาร์
‎ทารกเพศชาย ตาสีฟ้า น้ำหนัก 3.11 กิโลกรัม ‎ผู้เป็นรัชทายาทลำดับที่สามแห่งราชวงศ์บริติช
‎ประชาชนกว่า 200 คน ‎ซึ่งบางคนได้มาเฝ้ารอที่หน้าร.พ.ตลอดทั้งวัน
‎ต่างส่งเสียงยินดีที่ไม่อาจส่งถึงเจ้าหญิงไดอาน่า ‎ให้แก่เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์
‎ทุกคนดูปลาบปลื้มกันในวันนี้
‎ขอบใจมากๆ เราเองยินดีเป็นที่สุด
‎ผมอยากตบก้นเขาจัง
‎ทุกคนดีใจกันตัวลอยเลยค่ะ
‎ผมมีความสุขกับเลดี้ไดอาน่า
‎เพิ่งพระชนมายุ 42 ชั่วโมง ‎แต่ทำเอาสาวๆ คลั่งไคล้กันยกใหญ่
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงออกมาข้างนอกเป็นครั้งแรก ‎โดยมีผ้าห่มสีขาวแบบดั้งเดิมห่มคลุม
‎ผมจำช่วงเวลาที่อยู่ๆ ก็รู้ตัวว่า ‎ครอบครัวผมเปลี่ยนไปแล้วได้ไหมเหรอ
‎ไม่นะ ผมคิดว่า… ผมว่ามันค่อยเป็นค่อยไป
‎คือมันไม่ได้มีจุดไหนในชีวิต ‎ที่พวกเรานั่งรวมกันในห้องเรียน
‎แล้วย่าผมยืนถือไม้เรียว มองลอดแว่น แล้วบอก
‎“เอาละ การเป็นสมาชิกราชวงศ์ก็คือแบบนี้”
‎มันไม่ได้มีอะไรแบบนั้น
‎ก่อนเริ่มพระราชพิธี บรรดาครอบครัวใกล้ชิด ‎ได้มีเวลาลำพังอยู่ในประสาท
‎เพียงพอที่เจ้าชายแห่งเวลส์
‎จะทรงอธิบายประวัติ ‎ของชุดคลุมพระองค์ที่โด่งดังนี้…
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงวางตัวได้ไร้ที่ติ
‎- แฮร์รี่ ‎- เงียบหน่อยลูก
‎แฮร์รี่ อย่าเหยียบเท้าสิ
‎วิลเลี่ยมเป็นเหมือนเด็กสามขวบทั่วๆ ไป… ‎ตื่นเต้นกับทุกอย่าง
‎ขณะที่แฮร์รี่อาจจะเงียบกว่า ‎แล้วก็คอยมองอยู่เฉยๆ
‎- อะไร ดังอีกเหรอ ‎- ดังอีก
‎เขาเป็นคนที่มีบุคลิกแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
‎- อาจจะสักที่… ‎- โอเค พร้อมนะครับ
‎คุณอยากถ่ายกับเขาตรงนั้น
‎แต่คุณจะควบคุมทุกคนตลอดเวลาไม่ได้
‎แฮร์รี่
‎นักเปียโนตัวน้อยต้องมีคนบอกคิว ‎ว่าจะมองที่ไหน ซึ่งก็คือจากพ่อ
‎แฮร์รี่
‎ผมจำได้ว่าวัยเด็กของผม
‎เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ‎เต็มไปด้วยความสุขและการผจญภัย
‎ในจินตนาการของทั้งสองพระองค์ ‎ทั้งคู่กำลังออกไปดับเพลิงกันแล้ว
‎ไฟไหม้
‎ผมไม่มีความทรงจำช่วงแรกๆ เกี่ยวกับแม่มากนัก
‎มันเกือบจะเหมือนว่า ‎ในใจผมปิดกั้นพวกเขาออกไป
‎แต่ผมจำได้เสมอถึงเสียงหัวเราะของแม่ ‎เสียงหัวเราะทะเล้นของแม่
‎ในชีวิตผมพูดเสมอว่า ‎“เราทำตัวแสบๆ ได้ แต่อย่าให้โดนจับได้”
‎และผมก็จะยังเป็นคนสนุกทะเล้นแบบนั้นข้างใน
‎เจ้าชายน้อยทรงทำกล้องส่องทางไกล ‎จากกระดาษแข็ง
‎ทรงตั้งใจจะจัดการบรรดาสื่อมวลชน ‎ด้วยกล้องที่ดีกว่า
‎ความทรงจำส่วนใหญ่ของผม ‎คือการถูกรายล้อมด้วยปาปาราซซี่
‎เช่นเดียวกับครอบครัวชาวบริติช ‎ชาวเวลส์ชอบไปรับแสงแดดสเปนในเดือนส.ค.
‎ฝันร้ายวันหยุดของพวกเหล่าราชวงศ์ ‎ก็คือสื่อมวลชนจากทั่วโลก
‎แต่ละปีมีกองทัพผู้ติดตามราชวงศ์มามากมาย
‎แทบไม่มีวันหยุดพักผ่อนไหน ‎ที่จะไม่มีใครสักคนถือกล้อง
‎กระโดดออกมาจากพุ่มไม้
‎ในราชวงศ์ ในระบบ
‎คำแนะนำที่เราได้รับเสมอคือ “อย่ามีปฏิกิริยา
‎อย่าไปมีอารมณ์กับมัน”
‎มันมักจะมีความกดดันจากสาธารณะ ‎ที่มาพร้อมกับเรื่องดราม่า
‎ความเครียดและน้ำตา และการต้องเห็นน้ำตา
‎ผมเห็นหน้าแม่มีรอยน้ำตาอยู่เสมอ
‎และผมเดาว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่ผมคิดว่า ‎“เดี๋ยวนะ นี่เราอยู่ที่ไหน
‎เราเป็นใคร เราเป็นส่วนหนึ่งของอะไร”
‎ราชวงศ์เป็นปูชนียบุคคลสูงสุดของประเทศ
‎ราชวงศ์มีอยู่เพื่อเป็นตัวแทนทุกสิ่งอย่าง ‎ที่เป็นบริเตนใหญ่
‎ถ้าคุณเป็นชาวบริติช ‎มันยากที่คุณจะไม่มองพวกเขา
‎ว่าเกือบจะเป็นครอบครัวขยายของคุณ
‎แน่นอน ตอนฉันเด็กๆ ถ้าคุณถามฉันว่า ‎การเป็นคนบริติชคืออะไร
‎สถาบันของระบอบกษัตริย์
‎พระราชวัง สมาชิกราชวงศ์แต่ละพระองค์ ‎ประวัติศาสตร์ของพระราชวงศ์
‎ย่อมเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิด ‎กับสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศนี้
‎ผมว่ามันยากที่จะกล่าวเกินจริง ‎ถึงความสำคัญทางวัฒนธรรม
‎ของระบอบกษัตริย์บริติช
‎ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่ามันเป็นระบอบที่เก่าแก่
‎มันอยู่มานานกว่าหนึ่งพันปี
‎(พระราชวงศ์บริติช ‎พระเจ้าวิลเลี่ยมผู้พิชิต ปี 1066-1087)
‎ความยืนยาวนั้นยังผนวกเข้ากับ
‎การครองราชย์อันยาวนานของสมเด็จพระราชินี
‎(สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ‎ปี 1926-2022)
‎บัดนี้จะเป็นช่วงสำคัญสูงสุดของพระราชพิธีโบราณ
‎ด้วยพระมหามงกุฎแห่งราชวงศ์อังกฤษ
‎อาร์คบิชอปประกอบพิธีที่เรียบง่าย
‎แต่สำคัญที่สุด ‎ของพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชินี
‎ขอพระองค์จงทรงพระเจริญๆ
‎ข้าพเจ้าขอประกาศต่อหน้าทุกท่าน
‎ว่าจะอุทิศทั้งชีวิตของข้าพเจ้าเพื่อรับใช้ประชาชน
‎และเพื่อรับใช้ราชวงศ์อิมพีเรียลที่ยิ่งใหญ่ของเรา
‎ที่พวกเราทุกคนเป็นส่วนหนึ่ง
‎พระองค์ทรงเป็นพระราชินีมานานกว่า 70 ปี
‎และนั่นเป็นรัชสมัยที่ยาวนานที่สุด ‎เท่าที่รับรู้กันในประวัติศาสตร์ของเรา
‎ตอนนี้เราอยู่ในยุคสมัยที่แตกต่างมาก ‎ขณะที่คนรุ่นใหม่ๆ ก้าวเข้ามา
‎คนอาจเริ่มตั้งคำถามถึงระบอบนี้
‎และผมพูดแบบนี้ด้วยความรู้สึกชื่นชมเต็มเปี่ยม
‎ที่มีต่อพระราชวงศ์ ที่มีต่อผู้คนที่ผมได้ทำงานด้วย
‎แต่เมื่อเราพูดถึงระบอบกษัตริย์ ‎ในสภาพการณ์ยากๆ
‎แล้วบอกว่ามีครอบครัวหนึ่ง ‎ที่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้า โดยสายเลือด
‎ให้ปกครองประเทศนี้
‎และประเทศอื่นๆ ทั่วโลก
‎มันก็เป็นบทสนทนาที่คุยกันได้ยาก
‎และการที่จะให้สถาบันนี้อยู่รอด
‎จะต้องมีการปรับตัวให้ทันสมัย
‎แล้วยังต้องได้รับการสนับสนุนจากประชาชนด้วย
‎ความนิยมของพระราชวงศ์ตามปกติ ‎จะอยู่ระหว่างร้อยละ 60 และ 80
‎ความนิยมขนาดนี้ ‎เป็นระดับที่นักการเมืองขวนขวายอยากได้
‎แต่การจะอยู่รอดได้ในอนาคต
‎พวกเขาต้องรักษาคะแนนนิยมนั้น
‎ในแต่ละปี พระราชวงศ์จะเสด็จเยือนที่ต่างๆ ‎ราว 2,000 ถึง 3,000 ครั้ง
‎ทุกครัวเรือนในพระราชวงศ์จะมีสำนักข่าวสาร
‎เพื่อให้แน่ใจว่ามีการประชาสัมพันธ์ ‎เกี่ยวกับราชวงศ์อย่างไม่ขาดตอน
‎และต้องเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดีอย่างสม่ำเสมอ
‎(ช่วยเหลือวีรบุรุษ)
‎ราชวงศ์ต้องพึ่งพาสื่อบริติช ‎ในการสื่อสารข้อความนี้
‎เพื่อรับประกันอย่างต่อเนื่องว่า ‎ราชวงศ์มีบทบาทจำเป็น
‎อยู่ในความนึกคิดของคนบริติชและในโลก
‎(สวิตเซอร์แลนด์ ปี 1995)
‎หวังว่าเราจะแข็งแกร่งเหมือนสายน้ำ
‎เจ้าชายวิลเลี่ยมทรงนำทัพเด็กๆ ในพระราชวงศ์ ‎ไปถ่ายภาพที่จัดโดยเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง
‎เจ้าชายแฮร์รี่ เจ้าหญิงเบียทริซ ‎ทรงตามหลังว่าที่กษัตริย์กันต้อยๆ
‎แม้ว่าเจ้าหญิงยูจีนนี่ ‎พระธิดาอีกพระองค์ของเจ้าชายแอนดรูว์
‎- จะทรงดำเนินมาช้ากว่าเพื่อน ‎- ถอยกลับไปก่อน
‎บรรดาช่างภาพและตากล้อง ‎ถ่ายภาพของเด็กทั้งสี่ด้วยกัน
‎จากนั้นเจ้าชายวิลเลี่ยมทรงถูกถามว่า ‎สนุกกับการทรงสกีไหม
‎ครับ ผมเล่นได้ดี ดีมาก ผมชอบครับ
‎ปาปาราซซี่เคยรังควานเรา ‎ขนาดที่เราต้องถูกบังคับให้ยิ้ม
‎และตอบคำถามกับกองทัพสื่อที่ติดตามมาด้วย
‎ทรงมองกล้องนี้หน่อยครับ
‎ทรงมองกล้องตัวนี้ได้ไหมครับ
‎มาแล้ว
‎และมันทำให้ผมอึดอัดเอามากๆ ตั้งแต่ต้น
‎ขอกล้องนี้เดี๋ยวนึงครับ
‎สวัสดีครับ ทางนี้ครับ
‎ยูจีนนี่ โอเคไหมจ๊ะ
‎- เบียทริซล่ะ ‎- ค่ะ
‎สวัสดีครับ เราทำอะไรอย่างอื่นได้ไหม
‎จากนั้นที่ตกลงกันก็คือเราจะได้ใส่สกี ‎แล้วไม่ต้องมายุ่งกับเราอีก
‎นักข่าวบางคนก็จะทำตามนั้น
‎แต่ก็จะยังมีบางคนที่ยังตามเราไปทั่ว
‎พวกเขาอาจจะถ่ายภาพ ‎หรือแค่รอว่าเราจะพลาดท่าเมื่อไร
‎แล้วก็ควักกล้องออกมา
‎ฉะนั้นมันไม่แฟร์และไม่เวิร์ก ไม่เลย
‎เรื่องราวเกี่ยวกับพระราชวงศ์บริติช
‎เป็นหัวข่าวที่ดีมาก ‎ไม่ใช่แค่ในบริเตนแต่ทั่วโลกเลย
‎พวกช่างภาพถึงได้มีแรงจูงใจที่หนักแน่นมาก
‎ที่จะพยายามถ่ายภาพของสมาชิกราชวงศ์ ‎ที่เป็นภาพที่ไม่ได้รับอนุญาต
‎เพราะพวกเขาสามารถเอาไปขาย ‎เป็นเงินหลายหมื่นดอลลาร์
‎แม่ผมทำหน้าที่ในการปกป้องเราได้ดีมาก
‎แม่เอาตัวเองไปเผชิญหน้ากับคนพวกนี้
‎ขอโทษนะคะ
‎ในฐานะผู้ปกครอง ฉันขอให้คุณ ‎ช่วยเคารพพื้นที่ของลูกๆ ฉันได้ไหม
‎ได้ครับ ไม่มีปัญหาเลย
‎เพราะฉันพาลูกๆ มาเที่ยวพักผ่อนที่นี่
‎- ครับ ‎- และพวกเราก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัว
‎เข้าใจครับ
‎- และฉันแน่ใจว่าในฐานะ… ‎- เป็นไปได้ไหมครับที่จะขอถ่ายภาพ…
‎- ไม่ได้ค่ะ ‎- ช่วงบ่ายวันนี้
‎แล้วเราจะไม่มายุ่มย่ามอีกเลยครับ
‎ถ้าพระองค์จะทรงขยับไปตรงนั้น ทรงสกี
‎- แล้วผมจะไปทันทีเลย ‎- ไม่ค่ะ
‎วันนี้เรามีกล้องติดตามเรา 15 ตัว
‎- นั่นไม่รวมผม ‎- ไม่ แต่…
‎ในฐานะแม่ ฉันต้องการปกป้องลูกๆ ขอบคุณค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎ผมว่าแม่มีประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วยตัวเอง
‎ในการต่อสู้ดิ้นรนกับการใช้ชีวิตแบบนั้น
‎แม่รู้สึกว่าต้องพูดถึงมัน…
‎วันนี้ในรายการพาโนราม่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์
‎ถึงขนาดไปให้สัมภาษณ์ในรายการพาราโนม่า
‎ผมคิดว่าตอนนี้เราทุกคนรู้แล้วว่า ‎แม่ถูกหลอกไปให้สัมภาษณ์
‎แต่ขณะเดียวกัน แม่ก็ได้พูดความจริง ‎เกี่ยวกับประสบการณ์ของแม่
‎พระองค์ทรงรู้สึกอย่างไรกับการปฏิบัติของสื่อ ‎ที่มีต่อพระองค์ในตอนนี้
‎(บีบีซี: พาโนราม่า 20 พฤศจิกายน ปี 1995)
‎ถึงวันนี้ฉันยังพบว่าความสนใจนั้น ‎น่าเป็นกังวลและน่าประหลาดใจมาก
‎เพราะจริงๆ แล้ว ‎ฉันไม่ชอบให้ตัวเองเป็นจุดสนใจ
‎เวลาที่ฉันทำงานสาธารณะ
‎ฉันเข้าใจว่าเวลาฉันลงจากรถ ฉันจะถูกถ่ายภาพ
‎แต่จริงๆ แล้วตอนนี้ ‎มันทั้งเวลาฉันออกจากบ้าน ประตูหน้าบ้าน
‎ฉันก็ถูกถ่ายภาพ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า ‎จะมีเลนส์กล้องอยู่ตรงไหนบ้าง
‎- ครับ ผมรู้จักพระองค์ ‎- โอเค
‎แม่ผมถูกรังควานตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อ
‎แต่พอพวกท่านแยกกันอยู่ ‎การรังควานยิ่งหนักข้อมากขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา
‎พระราชวังบัคกิงแฮม ‎มีความเสียใจที่จะประกาศว่า
‎เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ‎ได้ทรงตัดสินใจที่จะแยกทางกัน
‎การตัดสินใจนี้มีขึ้น ‎ด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย
‎และทั้งสองพระองค์จะยังมีส่วนร่วมเต็มที่ ‎กับการเลี้ยงดูพระโอรส
‎ทุกอย่างเปลี่ยนไปหลังจากที่เราแยกทางกัน
‎จากนั้นมา ชีวิตยากขึ้นมากสำหรับฉัน
‎ทันทีที่แม่หย่าและออกจากสถาบันกษัตริย์ ‎แม่ก็ตัวคนเดียว
‎ใช่ แม่อาจจะเป็นหนึ่งในผู้หญิง ‎ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก
‎แต่แม่เป็นเป้าแบบไม่มีกำบังใดๆ ทั้งสิ้น
‎ผมเห็นอะไรๆ ผมมีประสบการณ์ ‎ผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ
‎(พีเพิล: สงครามชีวิตของเลดี้ได)
‎ความเจ็บปวดและความทุกข์ของผู้หญิง ‎ที่เข้ามาเกี่ยวพันกับสถาบันนี้
‎(ซัน: ความเศร้าลับๆ ของเจ้าหญิงได)
‎(ไลฟ์แอนด์สไตล์: เจ้าหญิงเจอวิกฤต)
‎ผมจำได้ว่าเคยคิดว่า ‎“เราจะทำยังไงถึงจะหาใครสักคน
‎ที่ยินดีและสามารถพอ
‎ที่จะอดทนกับปัญหาร้อยแปด ‎ที่มากับการแต่งงานกับผม”
‎ทุกความสัมพันธ์ที่ผ่านมาของผม ‎ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ไม่กี่เดือน
‎จะถูกนำไปตีข่าวกันตามหน้าหนังสือพิมพ์
‎และครอบครัวของคนเหล่านั้นก็ถูกรังควาน
‎ชีวิตของพวกเขากลับตาลปัตร
‎ฉะนั้น หลังจากมีแฟนคนหรือสองคน
‎คนที่สามหรือคนที่สี่ก็จะบอก “เดี๋ยวนะ
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากเจออะไรแบบนี้ไหม”
‎ฉะนั้นพอผมได้เจอเอ็ม ผมกลัวจับใจ
‎ว่าเธอจะถูกสื่อผลักไสออกไป
‎สื่อเดียวกันกับที่ได้ผลักไสคนอื่นๆ ไปจากผม
‎ผมรู้ว่าทางเดียวที่ผมจะไปรอดกับเธอ
‎คือเก็บเรื่องให้เงียบให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้
‎ตอนแรกเริ่ม ความสัมพันธ์ของเราเป็นเหมือน…
‎เหมือนทรัพย์สมบัติที่ถูกปกป้อง
‎(แฮซโทรหาทางเฟซไทม์)
‎ตั้งแต่แรกเลยเราคบกันทางไกล
‎ทุกอย่างทำผ่านข้อความกับเฟซไทม์
‎เราจะคุยกันเป็นชั่วโมงๆ ‎และมันให้ความรู้สึกตื่นเต้น
‎ซึ่งมันแปลกมากเพราะมันไม่ได้น่าตื่นเต้น…
‎ในแบบที่ฉันคิดว่า ‎คนทึกทักกันไปว่ามันน่าจะเป็นแบบนั้น
‎มันก็แค่ผ่อนคลาย ง่ายๆ
‎(ตอนนี้ฉันต้องการสิ่งนี้กับคุณ)
‎เราได้รู้จักกันและกัน
‎จริงๆ นะ เราก็เหมือนคู่รักอื่นๆ ‎คือเราก็หาคำตอบ
‎“คุณชอบกินอะไร อยากทำอะไรกิน ‎ชอบดูหนังแบบไหน”
‎ผมได้รู้จักเมแกนมากขึ้น และผมคิดว่า
‎“ตอนนี้เราตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้จริงๆ แล้ว”
‎- ไม่นะ! ‎- ดังนั้น แม้ผมจะกลัว
‎แต่ผมก็เปิดใจเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎(บิ๊กเซอร์ แคลิฟอร์เนีย ‎16 กันยายน ปี 2020)
‎เราเรากำลังทำอะไรบ้าๆ กัน
‎เรากำลังทำอะไรบ้าๆ กัน
‎ฉันรู้สึกว่าเรากำลังจะทำอะไรที่ไม่น่ารัก
‎อุ๊ย ตายจริง ที่รัก
‎ความเป็นเมแกนในหลายๆ ด้าน ‎และสิ่งที่เธอเป็น
‎คล้ายกับแม่ผมมาก
‎เธอมีความเห็นอกเห็นใจ ‎มีความเข้าใจคนอื่นแบบเดียวกัน
‎เธอมีความมั่นใจแบบเดียวกัน
‎เธอเป็นคนมีความอบอุ่นในตัว
‎นั่นใคร
‎ผมยอมรับว่ามันจะยังมีผู้คนทั่วโลก ‎ที่ไม่เห็นด้วยอย่างมาก
‎กับสิ่งที่ผมทำและวิธีการที่ผมทำสิ่งนั้น
‎แต่ผมรู้ว่าผมต้องทำทุกอย่างที่ทำได้
‎- เพื่อปกป้องครอบครัว ‎- ย่าครับ
‎ใช่แล้ว
‎ยิ่งเมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดกับแม่ของผม
‎ใช่แล้ว นั่นคุณย่าไดอาน่า
‎ผมไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีก
‎(31 สิงหาคม ปี 1997)
‎ไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ‎สิ้นพระชนม์ในอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่กรุงปารีส
‎รายงานข่าวแจ้งว่า กลุ่มช่างภาพปาปาราซซี่
‎ได้ไล่ตามรถยนต์ที่เจ้าหญิงทรงประทับ
‎เพื่อพยายามถ่ายภาพของพระองค์
‎ผู้คนนับล้านทั่วโลกต่างพยายามทำความเข้าใจ
‎กับโศกนาฏกรรมเลวร้ายที่นำไปสู่ ‎การสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรของไดอาน่า
‎(ไดอาน่า คุณเป็นคนแสนพิเศษ ‎เราจะคิดถึงคุณมาก)
‎เจ้าของและบรรณาธิการ
‎ของสำนักพิมพ์ทุกแห่งที่ได้จ่ายเงินให้กับ
‎ภาพถ่ายของเจ้าหญิง ‎ที่เป็นการล่วงล้ำและเห็นแก่ได้
‎กระตุ้นให้บุคคลที่โลภโมโทสัน ‎ไร้ความยำเกรง ยอมเสี่ยงทุกสิ่งอย่าง
‎เพื่อให้ได้มาซึ่งภาพของไดอาน่านั้น ‎ต่างก็ต้องมือเปื้อนเลือดในวันนี้
‎ตอนแม่ผมเสียชีวิต พวกเรามีสองบทบาทต้องเล่น
‎หนึ่งคือการเป็นลูกชายผู้เศร้าโศก ‎อยากร้องไห้ อาลัยอาวรณ์
‎และทำใจกับความเศร้าของการต้องสูญเสียแม่ไป
‎และสองคือการแสดงตนแบบไร้อารมณ์ ‎ออกไปพบปะผู้คน จับมือ
‎- ขอบใจมาก ‎- ขอบคุณ
‎- แฮร์รี่ ‎- เสียใจด้วยนะคะ
‎วิลเลี่ยม
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ
‎เดี๋ยวนะคะ ดีค่ะ
‎สหราชอาณาจักรมองผมเป็นลูกหลานของพวกเขา
‎เสียใจด้วยค่ะ
‎ความคาดหวังที่จะเห็นผมกับวิลเลี่ยม ‎กลับไปใช้ชีวิตปกติ
‎เป็นเรื่องยากมากสำหรับเราทั้งคู่
‎ผมจำได้ว่าแม่มาบอกผม ‎เรื่องข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระองค์
‎(นิคกี้ เพื่อนวัยเด็กของแฮร์รี่)
‎แล้วตอนนั้นผมก็คิดเหมือนทุกคน ‎เราดูข่าวพระราชพิธีพระศพ
‎ดูแฮร์รี่เดินอยู่หลังโลงบรรจุพระศพ
‎(แม่)
‎ตอนนั้นแหละที่คุณได้รู้จักเขาจริงๆ
‎หรือเห็นสิ่งที่ลึกเข้าไปจากภาพถ่ายฉาบฉวย
‎แล้วรู้สึกได้ว่าคุณรู้จักเขามากกว่าที่เคย
‎ผมรู้จักกับแฮร์รี่ที่โรงเรียนอีตันตอนอายุ 13
‎ที่จริงเรานอนห้องติดกัน
‎เราก็เลยโผล่หัวคุยกันที่หน้าต่างได้ ‎หลังจากปิดไฟเข้านอนแล้ว
‎แต่ผมคิดว่าตอนเป็นเด็ก เราไม่รู้จักคำพูด
‎ที่จะสื่อสารกันเพื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบที่ซับซ้อน
‎กว่าคำพูดอย่าง ‎“เป็นไงบ้าง” “สบายดี” หรือว่า…
‎แล้วอาจจะเป็นด้วยว่า ‎เราไม่อยากจะคุยเรื่องพวกนั้น
‎เพราะมันเหมือนปัญหาทางอารมณ์ยากๆ
‎อย่างถ้าเราไม่รู้ว่าอะไรควรพูด
‎เราจะทำให้มันเลวร้ายลงกว่าเดิม ‎แทนที่จะดีขึ้นหรือเปล่า
‎ถ้าเราไม่พูดอะไรเลย
‎อย่างน้อยเราก็ไม่ทำให้มันแย่ไปกว่าเดิม
‎ผมเชื่อว่ามันมีการวางข้อตกลงไว้กับสื่อ
‎ว่าถ้าวิลล์กับแฮร์รี่อยู่ที่โรงเรียน ‎ก็จะไม่มีใครไปยุ่งกับเขา
‎แต่วันแรกที่เราออกจากโรงเรียนไปดูแข่งเกมกัน ‎ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
‎แสงแฟลชวูบวาบ สื่อมากันทุกสำนัก
‎แฮร์รี่!
‎แฮร์รี่
‎นั่นคือตอนที่สิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่แล้ว
‎เริ่มเกิดกับเรา
‎แฮร์รี่!
‎ตั้งแต่เจ้าชายแฮร์รี่เข้าเรียนที่อีตัน ‎พระบิดาของพระองค์ได้พยายาม
‎ทำทุกวิถีทางให้พระองค์ได้มีชีวิตเป็นปกติที่สุด
‎แต่ข่าวล่าสุดเกี่ยวกับเจ้าชายแฮร์รี่ชิ้นนี้ ‎นับเป็นครั้งที่สามแล้ว
‎ที่เจ้าชายวัย 14 ปีได้กลายเป็นข่าวพาดหัว ‎ในเดอะมิเรอร์ ตั้งแต่ทรงเข้าเรียนที่อีตัน
‎ไม่ใช่ทุกข่าวที่เป็นเท็จ
‎แต่มันก็จะมีการตีไข่ใส่สี ‎หรือเรื่องเก่าเล่าใหม่กันมากตามปกติ
‎เขานอกลู่นอกทาง ‎เขาเล่นยา ดื่มเหล้า เขาชอบเที่ยวดึกดื่น
‎เขาเที่ยวกลางคืน มีแฟนอยู่ที่นั่นที่นี่
‎มันเกิดอะไรขึ้น
‎(แฮร์รี่จอมป่วน - สาวๆ และเหล้ายาปลาปิ้ง ‎สำหรับเจ้าชายผู้คลั่งไคล้ปาร์ตี้)
‎มันมีความแตกต่างอยู่ระหว่างการต้องยอมรับ
‎“โอเค เรามีสถานภาพแบบนี้ในครอบครัวนี้
‎ดังนั้น ก็จะมีความสนอกสนใจระดับหนึ่ง
‎และจะต้องถูกรายล้อมด้วยปาปาราซซี่ ‎ที่คอยขับรถไล่ตามเราบนถนน”
‎แล้วก็มีการวิ่งตามเราด้วยเท้าเปล่าบนถนน ‎ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น
‎น่าจะสัก 30 หรือ 40 ครั้งตอนที่ผมยังเด็ก
‎มันมากไป
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงปะทะกับช่างภาพ
‎หลังออกจากไนต์คลับเมื่อกลางดึก
‎ภายในไม่กี่ชั่วโมงของการปะทะนั้น ‎บรรดาหนังสือพิมพ์หัวสีต่างตีข่าวพาดหัว
‎เจ้าชายแฮร์รี่ฟิวส์ขาด ตะโกนว่่า ‎“ไม่ต้องมายุ่งกับผมได้ไหม”
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ‎มันหนักหน่วงมาก
‎ผมก็แค่พยายามจัดระเบียบ ‎ชีวิตของการเป็นเด็กชายคนหนึ่ง
‎ที่พยายามรับมือกับการสูญเสียแม่
‎โดยไม่ได้รับการสนับสนุน ช่วยเหลือ ‎หรือคำแนะนำมากนัก
‎มันดูไม่ถูกต้อง มันดูไม่แฟร์เลย
‎(เลโซโท ปี 2004)
‎แฮร์รี่มาที่เลโซโทในปี 2004
‎แรกเริ่มก็คือ ‎เขาเป็นเด็กหนุ่มจบจากอีตันมาหมาดๆ
‎ตกเป็นข่าวในทางลบมากมาย
‎ผมไม่รู้จักเขา
‎แต่ก็คิดว่า “ไหนดูซิ ‎เราจะทำอะไรกับเด็กหนุ่มคนนี้ได้บ้าง”
‎- ฝูงวัวจะเล็มหญ้าในทุ่งสาธารณะ ‎- ครับ ใช่
‎เราก็หยั่งเชิงกัน
‎หาดูว่าจุดไหนที่เราจะอยู่กันได้อย่างสบายใจ
‎ครั้งแรกที่ผมได้พบเจ้าชายเซโซ ‎เขายอดเยี่ยมมาก
‎เรากระโดดขึ้นบนหลังม้า ‎แล้วขี่ไปที่จุดเลี้ยงวัวของเขา
‎ผมคิดว่าเขามาที่นี่เพราะอยากพัก
‎จากสถานการณ์ประจำวันที่โหดร้าย
‎ผมรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและการยอมรับว่า
‎“โอเค ตอนนี้ผมอยู่ที่เลโซโทนี่
‎ผมอาจจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเลโซโท ‎แต่ผมมาเพื่อเรียนรู้
‎ผมไม่ได้มาเพื่อพูดพล่าม”
‎ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นในทันที ‎ที่ไม่ใช่แค่ผมที่เห็น แต่ทั้งชุมชน
‎ผมเห็นได้ว่าแฮร์รี่เหมือนแม่ของเขามาก
‎พระมารดามีส่วนเป็นแรงบันดาลใจ ‎มากแค่ไหนกับการที่พระองค์มาที่นี่
‎มากมายมหาศาล ทั้งแม่ผมและแม่ของเซโซ
‎แม่ของเราทั้งคู่ทุ่มเทกับงานด้านโรคเอดส์
‎โดยเฉพาะเด็กๆ ที่กำพร้าจากพ่อแม่ที่เป็นโรค
‎แม่ของเขาเพิ่งเสียชีวิตไม่นาน ‎ก่อนที่ผมจะพบเขา
‎ดังนั้น อย่าลืมว่าเราทั้งคู่เสียแม่ไป
‎ผ่านไปไม่นาน เราทั้งคู่กลายเป็นเหมือนพี่น้อง
‎หวัดดีครับ ทุกคน
‎หลังจากนั้น แฮร์รี่จะมาเยี่ยมเยียนเป็นประจำทุกปี
‎(ปี 2008)
‎ตอนนั้นผมอายุ 18 ‎ผมสานต่อหลักการแนวคิดของแม่
‎และพยายามรักษามรดกตกทอดของแม่ให้คงอยู่ ‎และทำให้แม่ภูมิใจ
‎ได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการ ‎โดยเจ้าชายเซโซและเจ้าชายแฮร์รี่
‎ผู้ก่อตั้งองค์กรการกุศลเซนเทบาเล
‎การที่เขาได้มาที่นี่และได้เป็นตัวเอง
‎สำหรับผมแล้ว ‎ผมเห็นเด็กชายที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีหลักการ
‎ที่จริงเราถึงกับตั้งชื่อให้เขาด้วย ‎เป็นชื่อภาษาโซโซโท
‎มาฮาเล ซึ่งแปลว่า “นักรบ”
‎แฮร์รี่มีจิตวิญญาณที่เป็นนักรบ
‎และเขามีบุคลิกลักษณะของนักรบ
‎เลโซโทให้พื้นที่และอิสรภาพแก่ผม
‎ให้ผมได้หายใจ ได้มีชีวิต… และได้เติบโต
‎ผมไปแอฟริกา บางครั้งก็อยู่นานสามเดือน
‎บอตสวานาเป็นประเทศที่มีความหมายกับผมมาก
‎การที่ผมมาใช้เวลาที่นี่มากกว่าอยู่บ้าน ‎ทำให้พ่อเป็นห่วงมาก
‎ผมมีครอบครัวที่สองอยู่ที่นั่น ‎กลุ่มเพื่อนๆ ที่ช่วยให้ผมเติบโต
‎สำหรับผม ที่นั่นให้ความรู้สึกค่อนข้างพิเศษเสมอ
‎ฉะนั้น มันจึงสำคัญมากที่ผมจะพาเม็กไป
‎(โตรอนโต ฤดูร้อน ปี 2016)
‎หน้าร้อนปีนั้น
‎ฉันกะจะหยุดเรื่องงานไว้สักพัก ‎แต่ฉันมีแผนจะไปท่องเที่ยว
‎ทีมนักแสดงบอกฉันว่า “อย่าลืมเหลือที่ว่าง ‎ไว้ให้ความอัศจรรย์ในแผนเที่ยวหน้าร้อน”
‎แล้วเราก็คุยกันเรื่องว่า ‎“เมื่อไรเราจะได้เจอกันอีก”
‎เขาบอกว่า “ผมต้องไปทำงานอนุรักษ์ที่แอฟริกา”
‎เขาบอก “ผมว่างอาทิตย์นึง” ฉันก็บอก ‎“ฉันว่างอาทิตย์นึง” ปรากฏเป็นอาทิตย์เดียวกัน
‎เขาเลยบอกว่า “อยากมาบอตสวานาไหม”
‎ฉันบอก “ขอคิดดูก่อนนะ” แล้วฉันก็ไป
‎(บอตสวานา สิงหาคม ปี 2016)
‎ผมอึ้งเลยที่เธอตอบตกลง
‎ผู้หญิงคนที่ผมเพิ่งพบสองครั้ง เธอจะมา
‎ที่บอตสวานา และเราจะนอนเต็นท์กันห้าวัน ว้าว
‎พวกเขาทั้งคู่จะไปแอฟริกา ‎และใช้เวลาด้วยกันจริงจัง
‎เขาเลยบอกว่า “นี่มันจะพังไหม
‎เพราะเราจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา”
‎(แอร์บอตสวานา)
‎ฉันกำลังจะขึ้นเครื่องบิน ‎และกำลังจะไปบุกป่าฝ่าดงเหรอ
‎อะไรเนี่ย นี่ฉันกำลังทำอะไร
‎แบบว่า ถ้าเราเกิดไม่ชอบหน้ากันล่ะ
‎แล้วเราต้องติดแหง็กอยู่ในเต็นท์กลางป่า
‎มันเป็นก้าวกระโดดครั้งใหญ่
‎แต่ฉันคิดว่าเธอรู้อยู่แก่ใจ ‎ว่าเธอต้องทำสิ่งนี้กับเขา
‎ฉันก็ไปที่นั่น ‎นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอเขาในรอบหนึ่งเดือน
‎มันก็เงอะงะทีเดียว ประมาณว่า ‎“อุ๊ยตาย เราจะจูบกันไหม เราจะ…”
‎แล้วฉันก็จำได้ว่าเราส่งแซนด์วิชไก่ให้ฉัน
‎ฉันแบบ โอ๊ย ตายๆ
‎แล้วเราก็โดดขึ้นรถแลนด์ครุยเซอร์ ‎ออกเดินทางกัน
‎เริ่มแรกเลยคือเรานั่งข้างกัน
‎แล้วเราก็จับมือกัน
‎แล้วเราก็จุ๊บกันไวๆ ทั้งที่รถก็กระเด้งกระดอน
‎จากนั้นมันรู้สึกว่าทุกอย่างปกติและเป็นธรรมชาติ
‎เราจำเป็นต้องรู้จักกันก่อนที่คนทั้งโลก ‎และกองทัพสื่อจะมาร่วมวง
‎ทุกอย่างมันท่วมท้นมาก…
‎การที่ต้องไปอยู่ในเต็นท์เล็กๆ ของเรา
‎แล้วกลางดึกก็ได้ยินเสียงแกรกกราก
‎พอมองไปก็เห็นเงาตะคุ่ม ‎แล้วก็บอก “นั่นคืออะไร”
‎มองดูเหมือนช้างกำลังเคี้ยวใบไม้ ‎เหนือเต็นท์ของเราในเงามืด
‎ฉันก็บอก “นี่เราปลอดภัยไหม นี่มันเกิน…” ‎เขาก็บอก “หายห่วง
‎ผมสัญญาจะดูแลให้คุณปลอดภัย”
‎ฉันก็เชื่อเขานะ
‎คุณเชื่อใจและไว้ใจผมมาก
‎- ใช่ ‎- จริงเลย
‎มันรู้สึกใช่และไม่เคอะเขินสักนิด
‎เราทั้งคู่เป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริง
‎ไม่มีอะไรมาทำให้ไขว้เขว ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์
‎ไม่มีกระจก ไม่มีห้องน้ำ
‎ไม่มีว่า “ฉันดูเป็นยังไง”
‎ดีนะที่เราชอบกันจริงๆ
‎(นิวยอร์ก กันยายน ปี 2016)
‎ตอนนั้นเป็นปี 2016 ‎ฉันกับเมแกนเจอกันที่นิวยอร์ก
‎เราชอบมากที่จะไปดื่มชาและแชมเปญ ‎ที่เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน
‎มันก็ประมาณว่า ‎“ไปเจอกันที่ห้องน้ำชาที่เบิร์กดอร์ฟนะ”
‎(เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน)
‎เธอบอกว่า “เอ่อ… ก็นะ ฉัน…
‎ฉันว่าฉันเจอใครคนนึงเข้า ‎และฉันกำลังมีความรัก”
‎เขาคือเจ้าชายแฮร์รี่ และฉัน…
‎คือว่าฉันสัมผัสได้ว่า ‎ทุกอณูในร่างกายของเธอสั่นเทิ้มไปหมด
‎เรามีรูปที่ถ่าย ณ ตอนนั้น
‎ฉันก็กรี๊ดออกมา ‎เพราะฉันบอกได้ว่าครั้งนี้มันพิเศษ
‎มันชัดเจนตั้งแต่ตอนที่เธอบอกฉันเรื่องเขา
‎บอกว่าพวกเขารักกัน
‎และบอกว่าจะทำทุกอย่างที่ทำได้ ‎เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน
‎ถึงตอนนั้นเรารู้ว่าเราทั้งคู่ต่อกันติดจริงๆ
‎และมีใจให้กันจริงๆ
‎แต่สถานการณ์ที่เป็นอยู่คืออะไร ‎ที่จะทำให้เราสองคนไปกันรอดได้
‎ณ ตอนนั้น ฉันคิดว่า ‎“เขาได้รับอนุญาตให้ขึ้นเครื่องบินไหม
‎เขาจะมาหาเธอได้ไหม” ‎เรื่องการไปมาหาสู่จะเป็นไปได้ไหม
‎ฉันคิดว่าพวกเขาช่วยกันคิดมันขึ้นมา
‎พวกเขาคิดหาวิธีที่จะทำให้มันเวิร์ก
‎เธอมีกฎสองสัปดาห์ ซึ่งฉลาดมาก
‎กฎนี้บอกว่าเราต้องเจอกันในสองสัปดาห์ ‎หรือราวๆ นั้น
‎ผมบอกว่า “กับงานการที่ผมทำอยู่ ‎มันจะเป็นไปได้ยังไง”
‎ผมคงเดินทางไปเจอคุณบ่อยขนาดนั้นไม่ได้”
‎มันง่ายกว่ามาก ‎ที่ฉันจะไปหาเขาที่สหราชอาณาจักร
‎ฉันขึ้นเครื่องบินพาณิชย์ไปหาเขาได้ ‎โดยไม่ต้องเป็นที่สังเกต
‎ช่วงสองสามเดือนแรกที่ไม่มีใครรู้
‎มันเข้าเรื่องกว่าที่เธอจะมาหาผม
‎เธอก็จะมาหาและอยู่กับผม ‎ในพื้นที่พระราชวังเคนซิงตันได้
‎เราจะโดดขึ้นรถบึ่งไปวินเซอร์
‎แล้วไปเดินเล่นรอบพอร์ตมอร์ได้
‎แล้วก็ทำอะไรต่ออะไรพวกนี้ด้วยกัน
‎เพื่อที่เราจะได้ทำความรู้จักกัน
‎โดยไม่ต้องมีใครมาคอยถ่ายรูปให้กลายเป็นข่าว
‎ทุกอย่างต้องเป็นความลับสุดยอด
‎ฉะนั้นมันจึงเร่งระดับของการทำความรู้จักกัน
‎เวลาที่เป็นแฟนกัน แล้วไม่ได้ออกไปในสังคม ‎แต่อยู่ด้วยกันแค่สองคน
‎การพาเธอผ่านประตูกั้นของตำรวจ ‎เข้ามาในพระราชวังเคนซิงตัน
‎ก็เสี่ยงแล้ว
‎เพราะคนก็พูดกันไป ใช่ไหมล่ะ
‎มันไม่ใช่ว่าเราไว้ใจใคร ‎มันเป็นว่าพวกเขาไว้ใจใคร
‎มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
‎สำหรับประชาชนธรรมดาทั่วไป
‎เรามักจะคิดว่าสมาชิกพระราชวงศ์ ‎ใช้ชีวิตแบบอภิสิทธิ์ชน
‎มีคนรับใช้มากมาย และอาศัยอยู่ในพระราชวัง
‎แล้วชีวิตก็แสนสุข
‎ผมไม่เห็นด้วยกับพวกเขาสักนิด
‎สำหรับผม พวกเขาอาศัยอยู่ในกรงทอง
‎พวกเขาไม่มีเสรีภาพส่วนใหญ่ ‎ที่พวกเรามีแต่ลืมนึกถึง
‎พวกเขามีอิสรภาพน้อยมาก ‎ที่จะเลือกอนาคตของตัวเอง
‎พวกเขาไม่มีอิสระที่จะเลือกศาสนาของตัวเอง ‎อย่างเป็นทางการ
‎ผู้สืบราชสันตติวงศ์หกลำดับแรก
‎จะต้องได้รับอนุญาตจากสมเด็จพระราชินี ‎ก่อนจะอภิเษกสมรส
‎พวกเขาไม่ได้มีทางเลือกอย่างเสรี ‎ในอาชีพการงานของตัวเอง
‎และสื่อสมัยใหม่ก็ล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวมาก
‎ส่วนหนึ่งของการสนทนาพาทีเกี่ยวกับพระราชวงศ์
‎ก็เพื่อเอาความลับมาบอกกัน
‎พาดหัวข่าวที่ตื่นเต้นกว่า
‎(อดีตพ่อบ้านไดอาน่า: “จะเชื่อใครได้”)
‎(ความลับถูกเปิดโปงในจดหมายประมูล)
‎ภาพถ่ายที่เปิดโปงกว่าเดิม ‎เรื่องราวที่ชวนช็อกกว่าเดิม
‎(ตำรวจขายข้อมูลการติดต่อของพระราชวงศ์)
‎พวกนั้นทำให้ข่าวขายได้ ทำให้โฆษณาเข้า
‎วัฒนธรรมของหนังสือพิมพ์หัวสี ‎เป็นธุรกิจที่แข่งขันกันเอาเป็นเอาตาย
‎มันทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่น่าหวั่นใจ ‎ชวนให้วิตกจริต
‎(แฮคเกอร์ “เจาะโทรศัพท์ผู้ช่วย ‎เจ้าชายวิลเลี่ยมและแฮร์รี่ 400 ครั้ง”)
‎แนวคิดที่ว่าเรายอมให้ราชวงศ์ยังคงอยู่
‎แม้จะเป็นแนวคิดสุดโต่ง
‎โดยมีเงื่อนไขว่าเรามีสิทธิ์ที่จะได้รับข้อมูล ‎เกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาอย่างสม่ำเสมอ
‎และฉันคิดว่านั่นส่งผลกระทบ ‎ต่อผู้หญิงในพระราชวงศ์เป็นพิเศษ
‎ผมจำได้ว่ามีใครบางคนพูดกับเมแกน
‎“ถ้าคุณอยากไปพิพิธภัณฑ์เทต ‎ถ้าคุณอยากเที่ยวชมลอนดอน
‎ก็ควรทำซะเดี๋ยวนี้ ‎เพราะชีวิตคุณกำลังจะเปลี่ยนไป”
‎เราแอบเดตกันมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม
‎พวกเรากลัวกันจับจิตเลยว่าความจะแตกเมื่อไร
‎เอชพยายามเตรียมพร้อม
‎ให้ฉันเข้าใจว่ามันจะเป็นแบบไหน ‎จากประสบการณ์ที่เขาเคยผ่านมาในอดีต
‎(29 ตุลาคม ปี 2016)
‎แล้วเขากับเจสัน ‎เลขาธิการฝ่ายสื่อสารของพี่ชายเขา
‎โทรมาบอกเขาว่า ‎หนังสือพิมพ์หัวสีฉบับนึงตีข่าวเรื่องนี้แล้ว
‎เขาบอกว่า “ถ้าพรุ่งนี้ข่าวจะออก ‎งั้นคืนนี้เราไปสนุกกันดีกว่า”
‎เราไปปาร์ตี้ฮาโลวีนด้วยกัน
‎เราสามารถแต่งตัวขึ้นมา แล้วก็จะไม่มีใครรู้
‎- ผมมีผ้าคลุมหัวกับแว่นตา ‎- คุณไปยืมของแต่งตัวเด็ดๆ มา
‎ยืมเครื่องแต่งกายเจ๋งๆ มา
‎แล้วเราก็แบบ “นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้าย ‎ที่เราจะได้ออกไปเที่ยว และ…
‎- สนุกกันกับคนอื่นๆ ‎- สนุกกันให้ระเบิด
‎และเราก็สนุกกันเป็นบ้าเลย
‎ยูจีนนี่ ลูกพี่ลูกน้องเขา ‎กับแจ็ค แฟนของเธอในตอนนั้น
‎แล้วก็มาร์คัส เพื่อนฉัน ก็ไปที่ปาร์ตี้นั่นกันด้วย
‎มันสนุกมาก ทำตัวติงต๊องกัน
‎แล้วจากนั้น…
‎ได้ยินไหมคะ นั่นคือเสียงอกหักดังเป๊าะ ‎ของสาวๆ ทั่วโลก
‎มีรายงานข่าวว่าเจ้าชายแฮร์รี่ ‎กำลังคบหาอยู่กับนักแสดงสาว เมแกน มาร์เคิล
‎- ลือกันว่าแฮร์รี่มีแฟน… ‎- หนุ่มโสดที่เป็นที่หมายตาที่สุดในโลก…
‎- ความสัมพันธ์ข้ามแอตแลนติก… ‎- เชื่อว่าทั้งคู่เจอกันฤดูร้อนปีก่อน…
‎เช้าวันต่อมา มันเหลือจะรับเลยค่ะ
‎เจ้าชายและหวานใจชาวอเมริกันของเขา…
‎ฉันบอกว่า “โอเค ‎งั้นฉันจะทำเหมือนว่าเราอยู่ในป่ากัน
‎เพราะทุกอย่างนี่มันแปลกใหม่สำหรับฉัน
‎แต่ฉันเชื่อใจคุณว่าคุณจะปกป้องฉัน
‎และพาฉันผ่านพ้นมันไป”
‎- เธอบอกว่าตัวเองเป็นคนเชื้อชาติผสม… ‎- เติบโตจากย่านคอมพ์ตัน…
‎จากย่านเสื่อมโทรมของเมือง…
‎เธอเป็นคนอีกประเภทหนึ่งเลย แบบที่…
‎ประชาชนโดยทั่วไปจะไม่ได้นึกถึง ‎เมื่อพวกเขาคิดถึง “พระราชวงศ์”
‎ผมใสซื่อมาก ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร
‎แต่ในเดือนตุลาคม ปี 2016
‎ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงแบบฉับพลันทันใด
‎เมแกนเป็นอะไรที่นอกรีตนอกรอย…
‎เธอล่อแฮร์รี่ไปจากเรา…
‎ดูเหมือนภาคหนึ่งของผู้ต่อต้านพระคริสต์…
‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม