ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
"Ζωγραφίζω ό,τι βλέπω", το μότο των ζωγράφων,
που αποκαλύπτει σε εμάς τα πολλά επίπεδα του κόσμου μας.
Διότι πίσω από καθετί όμορφο κρύβεται το σκοτάδι.
Η ομορφιά κρίνεται από τα μάτια που τη θωρούνε.
Η φρίκη, όμως;
Αποδίδουμε αυτά τα οράματα σε μια πυρετώδη φαντασία.
Σε ένα καπρίτσιο, μια τρέλα.
Αν, όμως, δεν είναι;
Αν είναι μια προσεκτική καταγραφή;
Μια προειδοποίηση ή ένα οικογενειακό άλμπουμ;
Η ιστορία μας απόψε είναι "Το μοντέλο του Πίκμαν".
Και σκηνοθέτης της, ο Κιθ Τόμας.
ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΠΙΚΜΑΝ
1909 ΑΡΚΑΜ, ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗ
Πόση ώρα ακόμα θα κρατάω έτσι τον λαιμό μου;
Η τελειότητα απαιτεί χρόνο.
Άσε που θα καταλήξεις με ασύμμετρα βουναλάκια.
Μην τολμήσεις.
Είπες ότι η υπηρέτρια είχε ρεπό.
Ρεμπέκα;
Μην τολμήσεις.
Ρεμπέκα, πού είσαι;
Πάνω είμαι, μπαμπά!
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Χ. Φ. ΛΑΒΚΡΑΦΤ
Θέρμπερ.
Ευτυχώς. Σώσε με από αυτούς τους αγροίκους.
Έλα τώρα.
Λέγαμε για τους ιμπρεσιονιστές.
Ο Σμίθφιλντ τα είχε βάλει με τον Σεζάν.
Είπα μόνο ότι δεν καταλαβαίνω προς τι ο ντόρος.
Ο πατέρας μου είδε έκθεσή του στο Παρίσι.
Είπε ότι ήταν φρικτή.
Βλέπεις με τι έχω να κάνω;
Φρικτή;
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΙΣΚΑΤΟΝΙΚ ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 1690
Στις θέσεις σας, κύριοι. Μη μου τρώτε χρόνο.
Προτού ξεκινήσουμε, κάποιες ανακοινώσεις.
Πλησιάζει η προθεσμία για το καλλιτεχνικό βραβείο φοιτητών.
Για όσους δεν γνωρίζουν τη σημασία του,
το έργο που η επιτροπή θα κρίνει ως το καλύτερο
θα εκτεθεί στην Γκαλερί Άρκαμ,
όπου θα το δουν κριτικοί και χορηγοί.
Τέτοιες ευκαιρίες διαμορφώνουν τους νεαρούς καλλιτέχνες,
όπως επιβεβαιώνει ο περσινός νικητής.
Κύριε Θέρμπερ;
Ακριβώς, κύριε.
Επίσης,
από σήμερα, έχουμε έναν νέο σπουδαστή.
Κύριε Πίκμαν,
βρείτε μια κενή θέση.
Ετοιμαστείτε.
Τα 15 λεπτά ξεκινούν…
τώρα.
Ζωγραφίστε ό,τι βλέπετε.
Προσοχή στον κενό χώρο κοντά στον δικέφαλο.
Θυμηθείτε τα βασικά σχήματα.
Δημιουργήστε, μη σκιάζετε.
Να θυμάστε, ο λαιμός είναι άκρο.
Απομένουν τέσσερα λεπτά.
Δικός μου ο χρόνος, κε Θέρμπερ.
Ή μήπως τελειώσαμε κιόλας;
Απλώς δεν μπορώ να καταλάβω τι το ενδιαφέρον έχουν.
Επειδή δεν έχεις φαντασία.
Γι' αυτό ο Θέρμπερ σού παίρνει τα λεφτά στα χαρτιά.
Φουλ.
Καλό θα σας έκανε λίγη από τη φαντασία του νέου μαθητή.
Νέου;
Τον Πίκμαν λες;
Ο τύπος πρέπει να είναι 80 χρονών.
Λένε πως είναι λίγο ξενέρωτος.
Από παλιό τζάκι.
-Δεν του φαίνεται πάντως. -Η μάνα του είναι από το Άρκαμ.
Λένε ότι αυτοκτόνησε με φρικτό τρόπο όταν εκείνος ήταν μικρός.
Ο πατέρας του τρελάθηκε μετά.
Χάρη στην κληρονομιά του, γυρνοβολάει στην Ευρώπη εδώ και δέκα χρόνια.
Μάλιστα.
Αν το σημερινό του έργο είναι ενδεικτικό, είναι λίγα τα ψωμιά του.
Το νόημα του μαθήματος είναι να ζωγραφίζεις ό,τι βλέπεις,
όχι σάπια σάρκα.
-Ίσως αυτό να είδε. -Εδώ ζωγραφίζει στο νεκροταφείο.
Είναι πολύ νωρίς για τυμβωρυχία.
Πίκμαν, σωστά;
Ρίτσαρντ.
Μάλιστα,
Ντίκι.
Τι έχεις εκεί;
Την περιέλαβαν οι αρουραίοι.
Κάτι την περιέλαβε σίγουρα.
Τα κάνεις συχνά αυτά;
Να στοιχειώνεις νεκροταφεία μέσα στη μαύρη νύχτα;
Επειδή η φαντασία σου είναι…
Είδα τι έκανες στο μάθημα του Μπόσγουορθ.
Είσαι πολύ καλός.
Εκείνος δεν νομίζω να συμφωνεί.
Το μόνο πράγμα που ανέχεται στους μαθητές του
είναι το ταλέντο.
Του αρέσει η δουλειά σου.
Σκέφτεσαι να συμμετάσχεις στον διαγωνισμό;
Πρέπει. Είναι…
πολύ καλή ευκαιρία.
Δεν με ενδιαφέρουν τα βραβεία.
Τι σε ενδιαφέρει τότε, Ντίκι;
Είναι…
πολύ δυνατά.
Το σκοτάδι, η ασχήμια,
η φθορά.
Η ζωή είναι μαρτύριο.
Δεν θα αφήσουμε τη συμπόνια
ή τον αλτρουισμό
να μας θωρακίσουν από τις αλήθειες του κόσμου.
Έλα τώρα.
Μην το κρατάς μυστικό.
Πού βρίσκει κανείς αυτές…
τις άπιαστες αλήθειες;
Εκεί όπου ζει ο φόβος.
Με καθυστέρηση, ως συνήθως.
Τι; Δεν θα υποβάλλεις;
Αποφάσισα να σας δώσω μια ευκαιρία να εντυπωσιάσετε.
-Πώς πάει, λοιπόν; -Βάναυσα, φυσικά.
Ο Σμίθφιλντ λέει ότι το έχει στο τσεπάκι.
-Φάνηκε ο Πίκμαν; -Μέσα είναι.
Ντίκι;
Δεν είναι το κατάλληλο κοινό για τη δουλειά μου.
Λυπάμαι.
Αρχίζω να αμφιβάλλω αν αυτά τα άτομα έχουν κάτι να μας διδάξουν.
Έχουμε ένα…
Κάτι σαν τελετουργικό,
όταν δεχόμαστε σκληρή κριτική.
Για να διασκεδάσουμε λίγο.
Έλα κι εσύ μαζί μας.
Θα ήθελες να δεις τους πίνακές μου;
Φυσικά.
Δεν…
Δεν τους έχεις δείξει.
Ναι. Έλα.
Είναι λίγο πιο έντονα από όσα έχεις δει.
Η οικογένειά μου ζει εδώ και γενιές στη Νέα Αγγλία,
πριν από τις δίκες των μαγισσών.
Μου έλεγε ιστορίες η μητέρα μου όταν ήμουν μικρός.
Οικογενειακές ιστορίες.
Η προγιαγιά της προγιαγιάς μου,
η Λαβίνια.
Τη χαρακτήρισαν μαγεύτρα.
Μάγισσα.
Κάηκε στην πυρά.
Τα οικογενειακά κουτσομπολιά λένε
ότι η Λαβίνια σκότωσε τον άντρα της σε μια τελετή.
Και μετά σέρβιρε τη ζεστή του σάρκα στα μέλη της σύναξής της.
Κάποιες φορές, όταν ξυπνάω μέσα στη νύχτα…
τους ακούω μέσα από το πάτωμα.
Τους ακούω να γλεντάνε.
Το ακούς αυτό;
Τους ακούς, Γουίλ;
Από κάτω μας, στο χώμα, το σόι μου…
Ζόρικο βράδυ;
Συνειδητοποιείς ότι είναι απόγευμα;
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Με συγχωρείτε.
-Το πάρτι τελειώνει. -Το ξέρω. Συγγνώμη.
Ήρθα τώρα.
-Όλα καλά; -Φυσικά. Γιατί;
Ουίσκι. Ό,τι έχεις.
Τι; Για να μπω στο κλίμα.
Έλα. Σε περιμένουμε.
Η θεία μου, η κα Κρέιτον.
Θεία Λίζι, από δω ο φίλος μου, ο Γουίλιαμ Θέρμπερ.
Η καλή μου Ρεμπέκα λέει ότι είσαι φοβερός καλλιτέχνης.
Με συγχωρείτε; Πάω να βρω τον μπαμπά.
Φυσικά.
Είναι καταπληκτική κοπέλα.
Γουίλιαμ, πες μου για την τέχνη σου.
Η Ρεμπέκα λέει ότι ειδικεύεσαι σε πορτρέτα, τα οποία και λατρεύω.
Έχω ποζάρει για πάρα πολλά στις…
Είσαι καλά;
Με συγχωρείτε.
Γουίλ.
Συγγνώμη.
Να σου γνωρίζω τον πατέρα μου τον Τσαρλς.
-Γεια σου, Γουίλιαμ. -Χάρηκα, κύριε.
Γουίλ;
Γουίλ.
Σταμάτα!
-Τι έπαθες; -Απλώς…
-Τι; -Αυτή η γυναίκα.
Η γυναίκα με τον πατέρα σου. Αυτή…
Όχι, κοίτα, δεν είναι…
Πώς;
Τι μου συμβαίνει;
Χθες βράδυ, ο πίνακας…
Συγγνώμη.
Χίλια συγγνώμη.
Το εννοείς;
Ήξερες πόσο σημαντικό είναι για μένα.
-Εμφανίζεσαι μεθυσμένος. -Δεν…
Αυτός είναι ο πατέρας μου!
Το ξέρω.
Φύγε καλύτερα.
Σε παρακαλώ. Όχι.
Έκανα μεγάλο λάθος.
Δεν σε αναγνωρίζω πια.
Ντίκι.
Ντίκι!
Τζο, αυτό υπονομεύει τις παραδόσεις της ευρωπαϊκής καλλιτεχνίας.
Κατ' εμέ, ο κόσμος βαρέθηκε αυτές τις τρέλες.
Ποιος κόσμος;
Δεν μπορείς να ανακηρύξεις άχρηστο όλον τον μοντερνισμό.
Τα έργα του Σάμιουελ, ίσως.
Τι πιστεύει ο δικός μας διαμορφωτής τάσεων;
Απολαμβάνετε τις διαφωνίες σας πιο πολύ από την τέχνη.
Κι έχετε και οι δύο δίκιο.
Η παράδοση είναι σημαντική.
Αντέχει.
Μα τι είναι η τέχνη στον σύγχρονο κόσμο χωρίς την αλήθεια;
Χωρίς ρίσκο;
Ποιος είναι αυτός;
Ένας κλόουν.
Πώς τον λένε;
Δεν έχει όνομα.
Πρέπει να τους ονομάσουμε κάπως.
Τους αξίζει.
-Πώς να τα πούμε; -Δεν ξέρω.
Αυτός ποιος είναι;
Ο κύριος Πρασινόστομος.
Ο κύριος Πρασινόστομος; Γιατί τον λες έτσι;
Του ζωγράφισα ένα πράσινο στόμα.
Κάποιος έμεινε ξύπνιος ως αργά.
Μπαμπά!
Γεια σου.
-Ήθελε να σου δείξει τις ζωγραφιές. -Αλήθεια;
Μ' αρέσει αυτή.
Ενδιαφέρουσα χρήση του χρώματος.
Άκου. Θα τις πάρω όλες στο γραφείο για να τις βλέπω κάθε μέρα.
Εντάξει;
Ώρα για ύπνο. Πλύνε δόντια.
Θα σε σκεπάσει ο μπαμπάς.
Μπράβο σου.
Είσαι κουρασμένος;
Εξαντλημένος.
Πόσο;
Μην ανησυχείς.
Δεν θα αργήσω.
Με συγχωρείτε. Γεια σας.
…αυτό το λουκούλλειο γεύμα για μας.
Γουίλ;
-Τι έπαθες; -Τίποτα.
Τίποτα. Συγγνώμη. Απλώς…
Δεν είχα ύπνο.
-Θες λίγο τσάι; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Αγάπη μου,
είδες αυτόν που το έστειλε;
Είπε ότι τον ξέρεις.
Είπε ότι τον λένε Πίκμαν κι ότι ξαναγύρισε στην πόλη.
Κύριε Θέρμπερ.
Πολύ πρωινός.
Να επιστραφεί στον καλλιτέχνη με την επιταγή.
-Να φύγει σήμερα. -Φυσικά. Η διεύθυνση;
Κάν' το!
Σε παρακαλώ.
Θέρμπερ, φαίνεσαι κουρασμένος.
Ο…
Ο γιος μου δεν κοιμάται καλά.
Ναι.
Παιδιά.
Ποιον περιμένουμε;
Με συγχωρείτε.
Ας ξεκινήσουμε. Συγκαλώ την επιτροπή.
Έχουμε κάποια θέματα να εξετάσουμε.
Πρώτα, όμως, Τζο, γελάνε και τα μουστάκια σου.
Θες να μας διαφωτίσεις;
Έχω έναν πολύ ξεχωριστό καλεσμένο.
Θα ήθελα να εξετάσουμε τα έργα του για τη φετινή έκθεση.
Είμαι πολύ περίεργος.
Κύριοι,
ο Ρίτσαρντ Άπτον Πίκμαν.
Ήμασταν μαζί στο Μισκατόνικ.
Θυμάσαι τον Γουίλιαμ Θέρμπερ.
Φυσικά.
Ο Ρίτσαρντ ήταν από τότε απίστευτο ταλέντο.
Και σε αντίθεση με εμάς, με τον καιρό βελτιώθηκε.
Γνωρίζω ότι δεν συνηθίζεται,
μα του ζήτησα να μας φέρει πίνακές του.
Αν οι συνάδελφοί μου μπορούν να μου κάνουν τη χάρη,
ας περάσουμε στην γκαλερί για να τους δούμε.
Θα δείτε ότι το αξίζουν.
Ας του κάνουμε τη χάρη.
-Δρ Ριντ, το θεωρώ… -Θα έρθει κι η σειρά σου.
Τζο.
Δεν είναι καλή ιδέα.
Φοβάσαι λίγο ανταγωνισμό;
Ξέρω τον Πίκμαν και τη δουλειά του.
Δεν είναι για εκθέσεις.
Περίεργο. Δεν περίμενα ότι δεν ξέρεις να χάνεις.
Γουίλ;
Πού ήσουν;
Πρέπει να σου πω κάποια πράγματα,
μα έχω τρομερό πονοκέφαλο, οπότε…
Έχουμε επισκέπτη.
Ελπίζω να μη σε πειράζει που πετάχτηκα.
Είναι χρέος μου…
να αιχμαλωτίσω τις αποχρώσεις της ψυχής.
Αυτές δεν βρίσκονται σε τεχνητούς δρόμους,
σε κάποια φτιαχτή γη.
Αν υπάρχουν φαντάσματα εδώ γύρω,
είναι τα ήρεμα φαντάσματα μιας αλυκής
κι ενός ρηχού όρμου.
Η τέχνη μου…
Λοιπόν.
Η τέχνη μου…
αφορά το αρχαίο.
Συναρπαστικό.
Στο πανεπιστήμιο, ο Γουίλ, εγώ και οι άλλοι
περάσαμε μια φάση πνευματισμού.
Κάναμε διάφορες σεάνς.
Καλούσαμε τους νεκρούς.
Παιχνίδια παίζαμε, αλλά αυτό μας σαγήνευε.
Νιώθαμε ότι ήταν επικίνδυνο.
Ο Ντίκι δεν θέλει να ακούει παιδιάστικες ιστορίες.
Ένα βράδυ δεν ήταν πια παιχνίδι.
Έπεσε σιωπή.
Και σκοτάδι.
Εννοώ…
Δεν έβλεπα τίποτα. Ένιωθα…
Ένιωθα σαν να ήμουν τυφλή.
Και…
οι άλλοι, δηλαδή…
Δεν είπα τίποτα στους άλλους, μα…
Ένιωθα λες και…
Λες και αιωρούμουν.
Και τότε ένιωσα…
Ένιωσα κάτι περίεργο στο κεφάλι μου…
Κάτι σαν βουητό;
Ναι.
Ήταν κάτι.
Πριν από τόσα χρόνια.
Ρίτσαρντ, πρέπει να έχεις ενθουσιαστεί με την έκθεση.
Πιο πολύ από τον θαυμάσιο σύζυγό σου.
Ανησυχώ.
Με τα χρόνια έγινε πιο ευαίσθητος.
Και λίγα λες.
Και με αυτό, μήπως να το διαλύσουμε για απόψε;
Ώρα να κοιμηθεί ο Τζέιμς.
Έλα στο σπίτι μου.
Δες τα έργα.
Καλύτερα να καλέσεις τον Μινό.
Ποτέ δεν θα καταλάβαινε!
Σκέψου το.
Σε παρακαλώ.
Ευχαρίστησε τη σύζυγο για απόψε.
Πες στον Τζέιμς ότι απόλαυσα την κουβέντα μας.
Είναι πολύ ξεχωριστός. Μου θυμίζει λιγάκι εμένα.
Ήσουν αγενής απόψε.
Με ντρόπιασες.
Σε ντρόπιασα;
Εσύ του την έπεφτες σαν κοριτσόπουλο.
Ο Ρίτσαρντ είναι ο μόνος φίλος σου που πέτυχε ως καλλιτέχνης και…
Το πώς του φέρεσαι…
Σε σχολιάζουν, Γουίλ.
Στην γκαλερί, στην επιτροπή.
Φέρεσαι παράξενα, κι όχι μόνο σε μένα.
Γυρνάς αργά.
Σπάνια είσαι εδώ. Κι όταν είσαι…
Είναι λες και…
Λες και εξαφανίζεσαι από μπροστά μου.
Πες μου αν ξανάρχισες να πίνεις.
Εγώ…
Πάντοτε
προσπαθούσα να βρω τη χαρά
και την ομορφιά στα πάντα.
Μα όταν είμαι κοντά σ' αυτόν τον άνθρωπο και τη δουλειά του…
Το σκοτάδι καταφέρνει
να με αιχμαλωτίζει.
Η ζωή δεν είναι πάντα όμορφη.
Όχι.
Όχι!
Όχι.
Όχι!
Είσαι καλά, φιλαράκο;
Γουίλ. Τι έκπληξη.
Τι είπες στον γιο μου;
Απάντησέ μου.
Δεν είναι καλά;
Ξύπνησε ουρλιάζοντας με τρόμο.
Θα το πω μόνο μία φορά.
-Μακριά από την οικογένειά μου. -Νόμιζα ότι ήμασταν φίλοι.
Φίλοι;
Σε ό,τι αφορά εμένα, το υπόλοιπο της φιλίας μας πληρώθηκε.
Λυπάμαι που νιώθεις έτσι,
μα δεν επρόκειτο ποτέ για λεφτά.
Εκτιμώ την κρίση σου.
Πάντα την εκτιμούσα.
Σε παρακαλώ, ήρθες ως εδώ.
Ξέρω ότι θες να δεις τους πίνακές μου.
Είναι η καλύτερη δουλειά μου.
Πρέπει να τους δεις.
Όχι.
Όχι, Ντίκι.
Κι αν συμφωνούσα να μην πλησιάσω την οικογένειά σου
και να μη συμμετάσχω στην έκθεση
και να καταστρέψω τα έργα αν τα βρίσκεις ακατάλληλα
και να μην μπλεχτώ ξανά στη ζωή σου;
Θα τα κάνεις όλα αυτά;
Αν έρθεις στο σπίτι μου τώρα.
Πρέπει να σε σοκάρει η κατάσταση που επικρατεί εδώ.
Μα…
η δουλειά μου, Γουίλ,
είναι υπεράνω όλων.
Το ρεύμα κόπηκε πριν μήνες.
Από δω.
Καλώς ήρθες στη δουλειά μου.
Τον νιώθεις, Γουίλ;
Τον φόβο.
Καταραμένοι αρουραίοι.
Έχει γεμίσει ο λόφος.
Ένας Θεός ξέρει τι τρώνε.
Θα ξέμειναν από φαΐ.
Ένα λεπτό.
Κάνε πίσω.
Όχι! Είναι φίλος μου.
Κάνε πίσω!
Πίσω.
Ντίκι;
-Γουίλ. -Κάποιος πρέπει να σε σταματήσει!
Ας είμαι εγώ αυτός! Οι πίνακές σου μολύνουν το μυαλό μου.
Μα είναι απλώς τέχνη.
Όχι!
Βλέπεις, νόμιζα ότι έφταιγα εγώ.
Ότι ήμουν μεθυσμένος ή παραληρούσα,
με ψυχικά τραύματα από τον πόλεμο.
Μα έφταιγαν οι πίνακες.
Τόσον καιρό, έφταιγαν οι πίνακες!
Αυτό που δημιουργείς, έρπει πίσω από τα μάτια
και σε αποτρελαίνει.
Ντίκι, προκαλεί παραφροσύνη. Κι εγώ…
Ο κόσμος είναι τρελός, Γουίλ.
Αυτό γεννά φόβο.
Το να ξέρεις τι παραμονεύει στο σκοτάδι.
-Σταμάτα. -Να ξέρεις πού ζει ο φόβος.
-Έλα να σου δείξω. -Σταμάτα. Σε παρακαλώ.
Σταμάτα, Ντίκι.
Ντίκι, σταμάτα! Τι κάνεις;
Ντίκι, μα τω Θεώ!
Ζωγράφισε ό,τι βλέπεις.
Ό,τι σου είναι οικείο.
Αυτά, όλα αυτά…
είναι πραγματικά.
Είναι κοντά μου.
Οικογενειακά πορτρέτα.
Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου.
Είναι από τη ζωή μου.
Τώρα ήρθε η ώρα να τους γνωρίσεις.
Ώρα να δεις τι μας περιμένει όλους μας…
στο σκοτάδι.
Ντίκι.
Ντίκι…
Θεέ μου.
Όλα είναι στο μυαλό.
Είναι εξαιρετικό, Γουίλ.
Ο Ριντ έκανε τα χοντρά προτού αναλάβω εγώ.
Πήγαινε να εξερευνήσεις.
Να είσαι πρώτη που θα τα δει.
-Έλα. -Μπράβο, μικρέ.
Είδες τον Τζο; Θα ερχόταν το πρωί.
Ο κος Μινό ήρθε χθες το βράδυ
λέγοντας ότι έχει να βάλει κάποιες τελικές πινελιές.
Μάλλον είναι ακόμα εδώ.
Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Τζο;
Είδα αυτόν τον πίνακα να καίγεται. Πώς…
Τζο.
Εγώ είμαι.
Τι έκανες, Τζο;
Έρχεται από την απέναντι όχθη.
Όλα καλά. Εγώ θα…
Έρχεται για το μεγάλο γεύμα.
Έρχεται από το σκοτάδι για να μας δείξει την ομορφιά του φόβου.
Γκέμπριελ!
Είσαι καλά; Πήγαινε βρες τον Γκέμπριελ.
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Σίγουρα; -Φυσικά. Τι…
Έγινε ένα ατύχημα. Ο Τζο.
-Ατύχημα; -Πήγαινε σπίτι τον Τζέιμς τώρα.
-Τι είδους… -Τώρα, Ρεμπέκα.
-Ο Τζο χτύπησε. -Τι;
Θα καλέσω βοήθεια.
Βγάλε αμέσως έξω όλα τα έργα του Πίκμαν.
Καταλαβαίνεις;
-Πού να τα πάω; Τι συμβαίνει; -Βγάλ' τα από εδώ. Κατάστρεψέ τα.
Και, Γκέμπριελ…
Μην τα κοιτάξεις.
Να τα κάψεις!
Τζο, μην κοιτάς!
Μυρίζει υπέροχα.
Θέλω…
Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη, αγάπη μου,
για το πώς φερόμουν.
Να ξέρεις ότι τώρα τελείωσαν όλα.
Όλα θα πάνε…
Καλύτερα. Θα…
Θα γίνω καλά.
Σ' το υπόσχομαι.
Τελείωσε.
Ξέρω πού ζει, Γουίλ.
Τι;
Πού ζει τι, αγάπη μου;
Πού ζει ο φόβος.
Όχι.
Όχι, Θεέ μου, σε παρακαλώ!
Όχι εσύ!
Συγγνώμη. Ζητώ συγγνώμη. Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ. Προσπάθησα. Αλήθεια.
Θα χαλάσεις το φαγητό.
Πού είναι ο Τζέιμς;
Ρεμπέκα.
Πού είναι ο Τζέιμς; Ο γιος μας;
Πού είναι ο γιος μας;
Σύντομα θα γευματίσουμε.
Θα είναι υπέροχα, αγάπη μου.
Θα δεις.
Τώρα ήρθε η ώρα.
Ώρα να δεις τι μας περιμένει όλους μας
στο σκοτάδι.