ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
"Ipinipinta ko ang nakikita ko" ay isang kasabihan ng pintor,
at isang naghahayag sa'tin ang dami ng layers ng ating mundo.
Dahil sa likod ng lahat ng maganda namamalagi ang dilim.
Ang ganda ng panuri ay nasa kanila na nakatingin, pero paano ang katatakutan?
Idinadahilan natin ang mga pangitaing ito sa nababagabag na imahinasyon.
Isang kapritso, isang katangahan.
Ngunit paano kung hindi?
Paano kung sila ay maingat na talaan?
Isang babala,
o isang album ng pamilya?
Ang kuwento natin ngayon ay "Ang Modelo ni Pickman."
At ang direktor nito, si Keith Thomas.
Gaano pa katagal kong pananatilihing ganito ang leeg ko?
'Di puwedeng madaliin ang perpeksiyon.
At 'di mo nais magkaroon ng isang mas malaking súso kaysa sa isa.
'Di mo gagawin.
Akala ko pinag-off mo siya ngayong umaga?
Rebecca?
'Wag mong gagawin.
Rebecca, nasaan ka?
Dito sa taas, Papa!
BATAY SA KUWENTO NI H.P. LOVECRAFT
Thurber.
Salamat. Iligtas mo ako sa mga mangmang na 'to.
'Wag kang ganyan.
Pinag-uusapan lang namin ang Impressionists.
Nagrereklamo si Smithfield tungkol kay Cézanne.
Hindi ko lang makita kung ano'ng pinagkakaabalahan.
Nakita ng tatay ko ang pagtatanghal niya sa Paris.
Sabi niya na ang sama raw.
Kita mo ang pinagdadaanan ko?
Ang sama?
Umupo na, mga ginoo. Kayo ay nasa oras ko ngayon.
Bago tayo magsimula, may mga ihahayag ako.
Malapit na ang deadline para sa student art prize ngayong taon.
Para sa inyo na 'di alam ang halaga nito,
ang gawang hinusgahan na pinakamahusay ng komite
ay ipapakita sa Arkham Gallery
upang makita ng mga kritiko at mga patron.
Ang ganitong pagkakataon ay maaaring ikaunlad ng batang artista,
na sigurado akong mapapatotoo ng huling nagwagi.
Mr. Thurber?
Mismo, sir.
Saka,
simula ngayon, may bagong dagdag sa ating klase.
Mr. Pickman,
maghanap ka ng bakanteng lugar.
Kung handa na kayong lahat.
Magsisimula ang 15 minuto natin…
ngayon.
Iguhit ang nakikita n'yo.
Pansinin ang espasyong malapit sa bicep.
Tandaan ang mga pangunahing hugis.
Buuin, 'wag itiman.
Tandaan, ang leeg ay parte ng katawan.
Apat na minuto na lang.
Ang oras, Mr. Thurber.
O tapós na tayo?
'Di ko lang makita kung ano'ng kawili-wili sa kanila.
Dahil kulang ka sa imahinasyon.
Kayâ palagi kang ninanakawan ni Thurber ng pera sa cards.
Full house.
Kailangan n'yo yung imahinasyon ng baguhan.
Baguhan?
Si Pickman?
Mga 80 taong gulang na siguro siya.
At sa mga narinig ko, laki sa layaw siya.
Pera ng lumang New England.
-'Di mo naman masasabi. -Galing raw ng Arkham ang nanay niya.
Sabi ng kaibigan ko na nagpakamatay siya noong bata pa lang siya.
Nabaliw ang tatay niya pagkatapos.
Salamat sa kanyang mana,
gumagala siya sa Europe itong nakalipas na dekada.
Bale,
kung ang gawa niya kanina ay indikasyon, 'di niya kakayanin sa Miskatonic.
Ang punto ng klase ay iguhit ang nakikita mo,
hindi nabubulok na laman.
-Baka 'yon ang nakita niya. -Gumuguhit nga siya sa sementeryo.
Maaga pa ang gabi para magnakaw sa puntod.
Ikaw si Pickman, 'di ba?
Richard.
Bale,
Dickie.
Ano 'yan?
Nadale yata siya ng mga daga.
Tiyak na may dumale nga.
Palagi mo bang ginagawa 'to?
Nakatambay sa sementeryo tuwing gabi.
Dahil ang imahinasyon mo ay…
Nakita ko ang gawa mo sa klase ni Bosworth.
Magaling ka.
Hindi yata siya sasang-ayon.
Kung may bagay na susundin si Bosworth sa mag-aaral niya,
ito ay talento.
Gusto niya ang gawa mo.
Iniisip mo bang sumali sa art prize?
Dapat mong gawin. Ito ay…
totoong pagkakataon.
Hindi ako interesado sa mga premyo.
Kung gayon, saan ka interesado, Dickie?
Ito ay…
napakalalakas.
Ang kadiliman, ang kapangitan,
ang korupsiyon.
Ang pagdurusa ay pamumuhay.
'Wag nating hayaan ang simpatiya
o altruismo
na harangan tayo sa paghanap ng mga katotohanan sa mundo.
'Wag kang ganyan.
'Wag mong ilihim.
Saan mahahanap ng isa sa mga…
maiilap na katotohanan ito?
Kung saan ang tákot.
Nahulí ka na naman.
Ano, hindi ka magsusumite?
Nagpasya akong bigyan kayo ng pagkakataong magpakitang-gilas.
-Kumusta naman? -Ah, ang brutal siyempre.
Iprinoproklama ni Smithfield na mananalo siya.
-Nasaan si Pickman? -Nandoon siya sa loob.
Dickie?
Mali ang audience para sa gawa ko.
Pasensiya na.
Nagsisimula na akong magduda na totoong may maituturo sila.
Mayroon kaming…
Parang ritwal,
ako at mga iba pa, tápos ng isang brutal na pagpuna.
Kaunting kasayahan.
Sumama ka sa'min.
Gusto mo bang makita ang mga pinta ko?
Gusto ko.
Hindi…
Hindi mo ipinakita 'to.
Oo. Halika.
Mas matindi pa ito kaysa sa mga nakita mo.
Hene-henerasyon nang nasa New England ang pamilya ko,
bago nagkaroon ng witch trials.
Nagkuwento ang nanay ko sa'kin noong bata pa ako.
Mga kuwento ng pamilya.
Ang lola sa tuhod ng aking lola sa tuhod,
si Lavinia.
Itinuring siyang mangkukulam.
Isang bruha.
Sinunog sa tukod.
Ang sabi ng tsismis ng pamilya
pinatay daw ni Lavinia ang asawa niya sa isang seremonya.
Pagkatapos inihain ang mainit pa niyang laman sa mga miyembro ng coven.
Minsan, kapag nagigising ako sa gabi…
Naririnig ko sila sa sahig.
Tunog ng pagdiriwang.
Naririnig mo ba?
Naririnig mo sila, Will?
Sa ilalim natin, sa lupa, kaangkan ko…
Masamang gabi, Will?
Alam mo bang hapon na?
Buwisit.
Buwisit!
Paumanhin.
-Patapos na ang salu salo. -Alam ko, patawad.
Nandito na ako.
-Ayos ka lang? -Siyempre. Bakit?
Whiskey. Anumang mayroon kayo.
Ano? Nakikisama lang ako.
Halika. Naghihintay kami.
Will, tita ko ito, Mrs. Creighton.
Tita Lizzy, kaibigan kong si William Thurber.
Sabi ng pamangkin kong Rebecca na magaling na pintor ka raw.
Maaari ba akong umalis? Hanapin ko lang si Papa.
Sige.
Siya ay kahanga-hangang dalaga.
William, ikuwento mo ang iyong sining.
Sabi ni Rebecca na dalubhasa ka sa mga larawan, na gustung-gusto ko,
Umupo ako para sa maraming larawan noong…
Ayos ka lang?
Paumanhin.
Will.
Patawad.
Gusto kong makilala mo ang tatay ko, si Charles.
-Kumusta, William. -Ikinagagalak kitang makilala.
Will?
Will.
Will, teka!
-Ano'ng problema? -Ako'y…
-Ano? -Iyong babae.
Iyong babaeng kasama ng tatay mo, siya…
Hindi, 'di siya…
Paano…
Ano'ng nangyayari sa'kin?
Kagabi, 'yong larawan…
Patawad.
Patawarin mo ako.
Talaga ba? Kasi…
alam mo kung gaano kahalaga nito para sa'kin.
-Darating kang lasing. -Hindi ako…
Tatay ko 'yon!
Alam ko.
Umalis ka na.
Pakiusap. Huwag.
Isang pagkakamali ito.
Hindi na kita nakikilala.
Dickie.
Dickie!
Joe, sinisira nito ang mga tradisyon ng European craftsmanship.
Kung ako ang tatanungin mo, sawa na ang mga tao sa mga kalokohang 'yan.
Sinong mga tao?
Hindi mo puwedeng sabihin na walang halaga ang buong Modernist movement.
Ang gawa ni Samuel, siguro.
Ano kayâ sa tingin ng ating tagapag-uso?
Sa tingin ko na mas gusto n'yong magtalo kaysa sa sining.
At pareho kayong tama.
Mahalaga ang tradisyon.
Ito'y nagtatagal.
Ngunit ano ang sining sa modernong mundo kung walang katotohanan?
Walang panganib?
Sino 'to?
Isang clown.
Ano'ng pangalan n'ya?
Wala siyang pangalan.
Dapat bigyan natin sila ng pangalan.
Nararapat 'yon sa kanila.
-Ano'ng itatawag natin sa kanila? -Hindi ko alam.
At ito, sino 'to?
Siya si Mr. Berdeng Bibig.
Mr. Berdeng Bibig? Bakit siya si Mr. Berdeng Bibig?
Kaya ko iginuhit na may berdeng bibig.
May isang taong gising pa rin ngayong gabi.
Papa!
Kumusta.
-Nais niyang ipakita ang mga larawan niya. -Talaga?
Gusto ko 'to.
Kagiliw-giliw na paggamit ng kulay.
Ganito. Dadalhin ko 'tong lahat sa opisina para araw-araw kong makikita.
Ayos ba?
Oras na para matulog. Magsipilyo ka na.
Papatulugin ka ni Papa.
Mabuting bata.
Pagod ka ba?
Pagod na pagod.
Gaano kapagod?
'Wag mag-alala.
Bibilisan ko.
Paumanhin. Hello?
Hoy.
Will?
-Ano'ng problema? -Wala.
Wala, pasensiya na. Kasi…
'Di ako makatulog.
-Gusto mo ng tsaa? -Sige.
Sige, salamat.
Mahal,
'di mo ba nakita ang nagpadala nito?
Sabi ng lalaki kilala mo siya.
Ang pangalan daw niya ay Pickman at nakabalik na siya sa bayan.
Mr. Thurber.
Ang aga mo.
Pakibalik ito sa artista kasama ang tseke.
-Gusto kong mawala 'to ngayon. -Sige. May address ba?
Basta gawin mo na!
Pakiusap.
Thurber, mukha kang pagod.
Ang aking…
Ang aking anak, 'di siya gaanong natutulog.
Ah, oo.
Mga bata.
Sino'ng hinihintay natin?
Patawad.
Oo, magsimula na tayo. Tara? Tinatawag ko ang komite.
Ngayon, may iilan tayong kailangang pag-usapan ngayon.
Ngunit una, Joe mukhang mayroon kang ipagmamalaki.
Gusto mo bang sabihin sa'min?
May inimbitahan akong espesyal na bisita.
Isaalang-alang n'yo ang gawa niya para sa pagtatanghal ngayong taon.
Gusto kong malaman.
Mga ginoo,
ito si Richard Upton Pickman.
Magkasama kami ni Richard sa Miskatonic.
Naaalala mo si William Thurber, siyempre.
Ah, siyempre.
Si Richard ay nakakagulat na talento, kahit noon pa.
At 'di tulad nating iba, mukhang gumaling pa sa edad.
Alam kong wala ito sa karaniwan,
pero pinagdala ko siya ng mga larawan.
Kung pagbibigyan ako ng mga kapwa kong komite,
hiling ko na pumunta kayo sa galeriya para makita.
Nagtitiwala ako na magugustuhan n'yo ito.
Sa palagay kong puwede naman.
-Dr. Reid, sa tingin ko… -May pagkakataon ka rin.
Joe.
'Di 'to magandang ideya.
Natatakot ka ba sa kompetisyon?
Kilala ko si Pickman. Alam ko ang gawa niya.
'Di puwedeng ipakita sa pagtatanghal.
Nakakatawa. 'Di ko naisip na pikon ka pala.
Will?
Saan ka galing?
May mga gusto akong pag-usapan
pero napakasakit ng ulo ko, kayâ…
May bisita tayo.
Sana ayos lang sa'yo na bumisita ako.
Trabaho kong…
hulihin ang undertones ng kaluluwa.
Hindi mo mahahanap 'yon sa mga artipisyal na kalye,
mga taong-gawang lupain.
Kung may mga multo rito,
sila ang mga maaamong multo ng salt marsh,
at mababaw na cove.
Ang sining ko…
Bale.
Ang sining ko…
ay tungkol sa sinauna.
Nakakabighani.
Sa panahon ng unibersidad, kami ni Will at ang mga batang Miskatonic,
nagkaroon kami ng Spiritualism phase.
Mahilig kaming magdaos ng séances.
Gusto naming tawagan ang mga patay.
Naglalaro lang kami, ngunit ito'y nakakasabik.
Delikado ang pakiramdam.
Nagdududa ako na gustong marinig ni Dickie 'tong mga kuwentong pambata.
May isang gabi noong naging 'di na laro.
Naging sobrang tahimik.
At madilim.
Ibig kong sabihin…
Wala na akong makita. Ramdam ko na parang…
Para akong bulag.
At
yung iba…
Wala akong sinabi sa iba, pero…
Ramdam ko na parang…
Parang lumulutang ako.
At tapos mayroon itong…
Itong pakiramdam sa ulo ko. Parang isang…
Parang ugong?
Oo.
Ito'y isang bagay.
Maraming taon na'ng nakalipas.
Sabihin mo, Richard, masaya ka siguro para mag-debut sa pagtatanghal?
Higit pa sa'yong mahal na asawa.
Nag-aalala ako.
Siya'y naging mas sensitibo sa edad.
Matatawag mo ngang ganyan.
Dahil diyan, magpahinga na tayo?
Oras nang patulugin si James.
Punta ka sa bahay ko.
Tingnan ang gawa ko.
Baka dapat mong imbitahin si Minot.
Hindi maiintindihan ni Minot!
Pag-isipan mo lang.
Pakiusap.
Salamat sa'yong asawa para sa hapunan.
At sabihin mo kay James na natuwa ako sa usap namin.
Espesyal siyang bata. Naaalala ko ang aking sarili.
Ang bastos mo kanina.
Napahiya ako.
Napahiya ka?
Pinagkatuwaan mo siya parang schoolgirl.
Si Richard lang ang kaibigan mong nagtagumpay bilang pintor, at…
kung paano mo siya tinatrato…
Nag-uusap ang mga tao, Will.
Sa galeriya, sa komite.
Nakakapagtaka ka at 'di lang sa'kin.
Atrasado ka nang umuuwi.
Halos wala ka na sa bahay. At kapag nasa bahay ka…
parang…
Pakiramdam ko na nawawala ka sa'kin.
Kailangan kong malaman kung umiinom ka ulit.
Ako…
Ako ay palaging
naghahanap ng saya
at ganda sa lahat ng bagay.
Ngunit sa lalaking ito at sa trabaho niya, ako'y…
May paraan ang dilim
na hulihin ako.
'Di puwedeng palaging maganda ang buhay.
Hindi!
Hindi.
Hindi!
Anak. Ayos ka lang?
Will. Nakakagulat ito.
Ano'ng sinabi mo sa anak ko?
Sagutin mo'ko.
May sakit ba siya?
Nagising siyang sumisigaw sa takot.
Isang beses ko lang 'to sasabihin.
-Lumayo ka sa pamilya ko. -Akala ko magkaibigan tayo.
Magkaibigan?
Para sa'kin, ang utang ng ating pagkakaibigan ay bayad na.
Pasensiya't nararamdaman mo 'yan,
ngunit 'di naman ito tungkol sa pera.
Pinahahalagahan ko ang paghatol mo.
Palagi naman.
Pakiusap, Will, nagpunta ka rito.
Alam kong gusto mo makita ang mga larawan ko.
Ang pinakamagandang nagawa ko.
Gusto kong makita mo.
Hindi.
Hindi, Dickie.
At kung pumayag ako na lumayo sa pamilya mo,
pati umatras sa pagtatanghal,
sirain ang mga larawan ko kung 'di pa rin angkop,
at umalis sa buhay mo habambuhay?
Gagawin mo 'yon?
Kung pumunta ka sa bahay ko ngayon.
Nakakagulat sigurong makita ang kalagayan ng mga bagay dito.
Pero…
ang gawa ko, Will,
ito'y napakahalaga.
Nawalan ng kuryente ilang buwan na ang nakalipas.
Dito.
Ito ang gawa ko.
Nararamdaman mo, Will?
Ang takot.
Buwisit na mga daga.
Pinepeste nila ang burol.
Malay ko ba kung ano'ng kinakain nila.
Naubusan siguro sila.
Teka lang.
Bumalik ka.
Huwag! Kaibigan ko siya.
Bumalik ka!
Balik.
Dickie?
-Will. -Kailangan may pumigil sa'yo, Dickie.
Kung ako nga, pipigilan kita! Sinsira ng mga larawan mo ang utak ko.
Sining lang ito.
Hindi!
Hindi, akala ko na ako.
Na lasing ako o nahihibang,
na-shock dahil sa bomba at nasira.
Pero itong mga larawang ito.
Ang mga larawan lang pala 'yon!
Ang mga gawa mo, gumagapang sa likod ng mga mata
at nakakabaliw ito.
Dickie, sanhi ito ng kabaliwan. At ako…
Ang mundo ang baliw, Will.
Iyon ang nagbubunga ng takot.
Ang pag-alam sa kung ano ang nakatago sa dilim.
-Tigil. -Pag-alam kung saan ang takot.
-Heto. Ipapakita ko sa'yo. -Tigil. Itigil mo na, pakiusap.
Tigil, Dickie.
Dickie, itigil mo na! Ano'ng ginagawa mo?
Dickie, seryoso ako!
Ipinta ang nakikita mo.
Kung ano'ng pamilyar sa'yo.
Itong lahat…
ay totoo.
Malapit sa'kin.
Larawan ng pamilya.
'Di galing sa ulo ko ang mga larawan.
Nanggaling sila sa buhay ko.
Oras na upang makilala mo sila.
Oras na upang makita ang naghihintay sa'ting lahat…
sa kadiliman.
Dickie.
Dickie, ako'y…
Diyos ko po.
Nasa isipan lang lahat.
Ang ganda, Will.
Si Reid ang gumawa lahat bago ako pumasok.
Dali, maglibot.
Gusto kong ikaw ang unang makakita.
-Tara. -Anak ko 'yan.
Nakita mo si Joe? Kaninang umaga pa dapat siya nandito.
Dumating si Mr. Minot kagabi
mayroon daw siyang panghuling pagsasaayos.
Nandito pa yata siya.
Sigurado ka?
Oo.
Joe?
Pinanood kong masunog 'yang larawan, Joe. Paano…
Joe.
Ako 'to.
Ano'ng ginawa mo, Joe?
Darating siya mula sa kabila.
Ayos lang. Ako ay…
Darating siya para sa piyesta.
Darating siya mula sa kadiliman upang ipakita ang kagandahan ng takot.
Gabriel!
Ayos ka lang? Bakit 'di mo puntahan si Gabriel?
-Ayos ka lang? -Oo.
-Sigurado ka? -Siyempre ayos lang ako. Ano…
May aksidente. Si Joe.
-Aksidente? -Kailangan mong iuwi si Jamie.
-Ano'ng klaseng… -Ngayon na, Rebecca.
-Nasaktan si Joe. -Ano?
Kukuha ako ng tulong.
Alisin mo lahat ng gawa ni Pickman agad.
Naiintindihan mo?
-Alisin? Saan? Ano'ng nangyayari? -Ialis mo rito. Sirain mo.
At, Gabriel…
'wag mo silang tingnan.
Sunugin mo sila!
Joe, 'wag kang tumingin!
Ang sarap ng amoy.
Gusto…
Gusto kong humingi ng tawad sa'yo, mahal ko,
sa kung paano ako.
Gusto kong malaman mo na tapos na 'yon.
Lahat ay magiging…
magiging mas mabuti. Ako'y…
magpapakabuti.
Pangako ko sa'yo.
Tapos na lahat.
Tapos na.
Alam ko kung saan nakatira, Will.
Ano?
Kung saan nakatira ang alin, mahal?
Alam ko kung saan ang takot.
Hindi.
Pakiusap, Diyos ko! Huwag ikaw!
Patawad. Patawarin mo ako. Pakiusap.
Pakiusap. Sinubukan ko. Talaga.
Masisira mo ang pagkain.
Nasaan si James?
Rebecca.
Nasaan si James? Nasaan ang anak natin?
Nasaan ang anak natin?
Malapit na tayong kumain.
Ito'y magiging maluwalhati, mahal ko.
Makikita mo.
Oras na.
Oras na upang makita ang naghihintay sa'ting lahat
sa kadiliman.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Nick Barrios