ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Mga libingan,
sementeryo,
ang pangwakas na koleksiyon.
Mga layer ng lupa ay naghihiwalay sa mga sinaunang libing,
parehong pagano at banal.
Isang bruha, bruho, santo.
At ang lupa ay puno ng mga lihim
at kayamanan.
Para sa pesteng ngumunguya nang walang pakialam sa kahoy o buto,
ito ay pagkain.
At para sa sangkatauhan,
gantimpala.
Ang kuwento natin ngayon ay ang "Mga Magnanakaw sa Sementeryo,"
at ang direktor nito ay si Vincenzo Natali.
Ang ganda niya.
Talaga.
Babaeng mayumi ang disposisyon, hula ko.
Sa itsura niya, kahit sa kalagayang ito,
masasabi kong maganda siya.
CATHERINE LEWIS PADGETT 1900-1919 AMING MINAMAHAL
Uy, 'di ka makakakuha ng kasing ganda nito habang humihinga pa.
Ako, kontento na ako sa makukuha ko.
Ako rin.
BATAY SA MAIKLING KUWENTO NI HENRY KUTTNER
Ang bag, kung puwede.
Ako si Masson.
Ako ang katiwala nitong hardin ng alaala
kung saan kayo ay walang-hiyang nagnakaw.
-Wala kayong masasabi? -Maawa ka.
-Tanga kami at walang alam. -Oo.
Hayaan n'yo akong paliwanagan kayo.
Alam n'yo ba ang mismong pundasyon ng lipunan
ay binuo sa magalang na paglilibing ng mga patay?
Tumigil tayo sa pagiging unggoy noong hinukay natin ang unang puntod.
Ito ang pagsilang ng sibilisasyon.
At ito ang magiging katapusan kapag tumigil tayong igalang ang nauna.
Ngayon…
alis na.
Hindi mo kami ipapadala sa lokal na kon…
Kaawa-awa.
Patingin nga.
Heto na.
Ayos.
Heto na.
Pundasyon ng lipunan, talaga.
Sige.
Hay naku…
Ikaw!
Sige.
Halika.
Oo, sige lang.
Ano?
-Iyan lang? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Sapat na 'yan para maghulog ngayong buwan.
Kulang ito para mabayaran ang tubo.
Pilak 'yang kuwintas.
Ito'y pewter.
Pilak.
Pangatlong beses na 'tong nagkulang ka.
Hindi kita pinagdudahan,
ngunit ang mga amo ko ay 'di gaanong mapagbigay.
Nagsisimula na silang mag-isip
na baka itinatago mo ang pinakamaganda para sa'yo.
Sinasaktan mo ang dangal ko, ginoo.
Ang Massons ay palaging matino sa kanilang utang.
Biktima lang ako ng kamalasan ngayong gabi,
at may balak akong bayaran ito.
Problema ang mga daga.
-Mga daga? -Oo, pineste nila sementeryo ko.
Ninanakaw nila ang katawan bago ako makakuha ng gamit para sa negosyo ko.
Madalas pagkatapos maghukay nang ilang oras sa lamig ng malungkot na gabi,
nakakarating ako sa premyo upang matuklasan na ito'y walang laman.
Ang sinasabi mo, mga daga ang nagnanakaw ng mga katawan sa kabaong.
Ano'ng sinabi ko? Ito'y epidemya.
Ang kinikita ko sa buwan ay katiting lang ng kung ano ito noon.
-Hindi. 'Di 'yan káya ng mga daga. -Kaibigan, kayang-kaya nila.
Ang mga daga ng Salem ay 'di ordinaryo.
Hindi, nanggaling sila sa malalayong lupain. Daan-daang taon na.
Hangga't umiiral ang puwerto,
mga nakatakas sa trading ships mula sa Malaysia, China, Ivory coast,
at kakaibang lupain kung saan ang kadalasan nito
ay nagbigay inspirasyon sa buong relihiyon.
Ako ay mag-aaral ng kasaysayan.
At alam na alam noong unang panahon,
noong hinabol ni Cotton Mather ang masasamang kulto ng Salem,
nagkaroon ng sapot ng mga kuweba sa ilalim ng mga kalyeng ito.
Mga itim na simbahan
na nagtanghal ng malalagim na pagtatalik
at mga bastos na sakramento sa mga 'di-masabing nilalang.
Ang Diyos sa Langit lang ang nakakaalam kung ano'ng namumunga roon.
Mga daga sila.
Patayin mo lang.
Gumamit ako ng panlilinlang at puwersa upang sirain ang mga pesteng ito.
Patibong, lason, kahit gas. Walang nakapigil sa kanila.
Ang mga kuweba nila ay komplikado at matibay.
Bukod pa sa claustrophobe ako. 'Di ko matiis ang maliliit na espasyo.
May insidente noong bata ako sa isang kahon.
'Di mo ito pag-aalala. Ang punto ko ay 'di ko kayang
pasukin ang kuweba nila kung saan sila nagtitipon.
Habang ang mga peste ay tumatapang.
Ito ang resulta ng kagat ng daga
habang kinukuha ang mga kagamitan na 'yan.
'Di ko matiis ang sakit, pero wala lang ito
kumpara sa tiniis ko sa aking physician
sa anyo ng maraming karayom para gamutin ako laban sa sakit.
Nakikita mo na ako'y nababaliw na.
At nakikiusap ako sa'yo at sa amo mo, bigyan n'yo ako ng kaunting awa.
O kahit pasensiya habang nilalabanan ko itong mga isyu.
Naubos mo na ang pasensiya ko na nakatayo rito,
nakikinig sa pagdaldal mo.
Para sa'king mga amo naman,
bibigyan ka nila ng isang linggo.
Kayâ kung ako ikaw, Mr. Masson,
babayaran ko ang utang ko.
Kung hindi,
mawawala ka na sa trabahong sementeryo.
Ikaw ang tatrabahuhin.
Itago mo ang pewter.
Umalis ka.
Dooley!
-Nandito ba siya? -Sabi ko na 'wag ka pumunta rito.
Nandito ba?
Hindi, salamat sa Diyos. May inaasikasong negosyo,
pero baka bumalik na siya, kaya bilisan mo.
Kailangan ko malaman kung mayroon ka bang maganda.
Wala ngayong linggo. Walang may halaga.
-Puwede akong tumingin? -Hindi.
'Di mo maintindihan, ito'y tungkol sa buhay o kamatayan.
Sa huli lang ako nakikitungo.
At sa kasong ito, mayroon lang mga dukha at palaboy.
Walang partikular na halaga.
Baka may minalas, tulad ko, na maganda ang buhay
at nakakuha ng gintong ngipin bago pumanaw.
-Mabilis ko lang titingnan. -Hindi.
Dali na, Dooley,
kaibigan.
Ilang beses na kitang tinulungan dati?
Bukod pa sa pagpuno ng bulsa mo higit pa sa kasunduan.
Isang bagay lang ang makakumbinsi sa'kin para payagan kang suriin ang mga bangkay.
Hay, Dooley.
Umasa pa ako.
Ang Inumin ng Demonyo.
Kung may kakayahan ka lang umiwas.
Marami nang yumao sa madilim nitong kasiyahan.
Dalangin ko na sana hindi ka bumilang sa kanila.
Gayunman,
dumating akong handa.
Heto na.
Hinahanap pa namin ang ulo.
Natagpuan sa liguan.
Parang sabaw.
Mukhang inalagaan niya ang kanyang mga ngipin.
Kahoy na pustiso.
Mahusay na pagkakagawa.
-Mababa ang halaga nga lang sa merkado. -Buwisit 'tong lahat.
Sabi ko sa'yo.
Ang iniwan lang nila sa mundo ay ang kanilang labî.
-Ano 'yan? Sa loob. -'Di mahalaga sa'yo.
Dali. Nakatingin ka na. Tara.
Sige.
Pabayaan mo 'yan. Kakarating lang nito.
Hindi pa ito nasusuri ng coroner.
-Hallelujah! -Baliw ka ba? Importante siya.
-Mayamang negosyante ng padala. -Oo.
Isang galos at malalaman ng coroner.
Tapos magtatanong siya. At alam mo kung gaano kabilis
bago niya malaman ang mga partikular ng kasunduan natin?
-Kailangan ko ang mga ngipin. -Maghintay ka bukas at hahayaan kita…
Baka huli na bukas. Kapag nasa lupa na, kukunin siya ng mga daga.
Dito, ginang.
Diyos ko.
Mahal kong Winston.
Tahan na, Mamá.
Patawad. Pero siya…
Mukha siyang buháy.
Parang nagpapahinga siya sa hapon.
Gawin mo ang kailangan, pero pakiusap, panatilihin ang itsura niya.
Para sa presentasyon, ipapasuot ko sa kanya ang pinakamaganda.
Lahat ng medalya niya ay ikakabit sa dibdib, at…
sa kamay niya
ay ang espada na iniregalo sa kanya ni King George.
Ang kanyang pinakamahalagang pag-aari.
Sigurado ka, Mamá? Walang katumbas iyon. Kapag inilibing, mawawala na 'yon sa'yo.
Nakakahiya ka, anak.
Iyan ang gugustuhin ni Papá mo.
Walang gastos ang malaki para sa huling pagpaparangal.
At isang gabi sa bayan Ay hindi makakasamâ
At lahat kami ay susunod sa'yo
At lahat kami, lahat kami Ay susunod sa'yo
At tara na, kasama ang kalesa Kami ay…
Magandang gabi sa inyo, ginang at ginoo.
Umalis ka.
"Mahaba ang daan at mahirap,
na ang paglabas sa Impiyerno ay ang liwanag."
Wala nang mas tunay pang mga salita.
Ilang oras lang siyang nasa lupa bago ako makarating sa kanya.
Tiyak na hindi agad makakalapit ang mga peste.
Diyos ko.
Pakiusap…
maawa ka sa'kin.
Kahit ngayon lang.
Hindi! Diyos ko!
"Kasama mo ang aming pagmamahal."
Iyang nakakaantig na elehiya
ay mananatili sa kanya magpakailanman.
Ginang,
ako si Masson.
Ako ang katiwala ng huling pahingahan ng iyong asawa.
Gagawin kong personal na layunin
upang matiyak ang integridad nito ay mapanatili magpakailanman.
Sige po.
Panginoong Diyos, ikaw ang sanhi ng buhay.
Sa iyo, kami ay nabubuhay at gumagalaw at nagkaroon ng pagkatao.
Dalhin mo kami sa kaharian mo
sa pamamagitan ni Hesukristo, aming Panginoon.
Panatilihin mo kami sa buhay at kamatayan,
sa iyong pag-ibig,
at sa iyong biyaya.
Amen.
Malapit na.
'Ayan na.
Hala.
Diyos ko, sana 'di pa huli ang lahat.
Ano?
Hala. Ano? Hindi.
Huwag, pakiusap!
Huwag!
Diyos ko.
Dali, Masson, pride mo ito, iyong premyo, dali.
Ayos.
Nahuli kita.
Ang lamig!
Ang lamig! Ang dilim! Diyos ko!
Diyos ko! Hindi.
Sige, hinga.
Makakaligtas ka rito.
Makakaligtas ka.
Nasaan ka?
Maghihiganti ako!
Tandaan mo 'to!
Babalik ako na may apoy ng impiyerno para sa inyo,
at sa peste n'yong kaangkan!
Hinga.
Matalino, Masson. Matalino.
Huwag susuko.
Ganyan mo sila matatalo.
Ano?
Diyos ko! Huwag!
Huwag! Diyos ko!
Diyos ko! Huwag!
Diyos ko!
Diyos ko! Huwag!
Diyos ko!
Ano?
Diyos ko!
Grabe!
Hay, Masson, suwerte mo.
Itim na simbahan.
Glorya!
Ayos.
Halika rito, mahal.
Sige.
Heto na. Halika.
Halika.
Hallelujah!
Huli ka!
Akin!
Akin.
Akin!
Diyos ko.
Hesus, Diyos sa itaas! Isinusumpa ko ang aking walang hanggang kabanalan!
Ibibigay ko ang puso ko sa'yo at sa'yo lamang!
Maawa ka sa kaawa-awang Masson.
Akin!
Dali.
Dali, hulog! Buwisit ka!
Dali.
Akin.
Akin!
Ilaw.
Diyos ko!
Diyos…
Salamat, Hesus. Nagsisisi ako!
Isang bagong Masson ang lumitaw!
"Mahaba ang daan at mahirap,
na ang paglabas sa Impiyerno ay ang liwanag."
"Mahaba ang daan at mahirap,
na ang paglabas sa Impiyerno ay ang liwanag."
"Mahaba ang daan at mahirap,
na ang paglabas sa Impiyerno ay ang liwanag."
"Mahaba ang daan at mahirap, na ang paglabas sa Impiyerno ay ang liwanag."
Hindi.
Hindi!
Hindi, 'wag ganito!
Huwag!
Uy,
'di ba siya…
Ay, grabe.
Siya nga.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Nick Barrios