SERIAL NETFLIX
W minionych wiekach,
gdy świat był pełen tajemnic,
a podróże były luksusem dla nielicznych,
narodziła się nowa forma kolekcji.
Gabinet osobliwości.
Taka kolekcja mogła być przechowywana w budynku,
pomieszczeniu
lub jako mebel.
W tych prywatnych kolekcjach znajdywały się księgi,
obrazy i eksponaty związane z historią naturalną oraz nienaturalną.
Ząb smoka, syrenka z Fidżi czy róg jednorożca.
Każdy eksponat to też pewna opowieść.
Niektórzy mieli tak ogromne obiekty jak pełna zbroja.
Albo malutkie jak klucze.
Klucze do składziku.
Starego miejsca, gdzie wciąż ożywiamy przeszłość.
Przypomni nam nasze czyny, mroczną stronę lub grzechy.
Dzisiejsza opowieść to Skrytka 36
w reżyserii Guillerma Navarro.
SKRYTKA 36
Dwie godziny temu
siły lotnicze koalicji przypuściły atak na obiekty militarne w Iraku i Kuwejcie.
Atak trwa podczas mojego przemówienia.
Przed nami możliwość stworzenia dla nas i przyszłych pokoleń
nowego porządku świata.
Świata, w którym to rządy prawa, a nie prawo dżungli,
kierują postępowaniem narodów.
Gdy odniesiemy sukces, o czym jestem przekonany,
będziemy mogli ustanowić nowy porządek.
Porządek, w którym ONZ jest gwarantem pokoju
i realizacji wizji oraz standardów ONZ.
Nie szukamy zwady z mieszkańcami Iraku.
Modlę się o bezpieczeństwo niewinnych ludzi
wplątanych w ten konflikt.
Naszym celem nie jest podbój Iraku,
a wyzwolenie Kuwejtu.
Żywię nadzieję, że nawet teraz Irakijczycy będą mogli
przekonać ich dyktatora, by złożył broń,
opuścił Kuwejt i pozwolił Irakowi
dołączyć do miłującej pokój wspólnoty narodów.
Wiele lat temu Thomas Paine pisał:
„Oto czas próby dla ludzkiego ducha”.
Te znane słowa są dziś szczególnie prawdziwe.
Choć właśnie teraz Irak atakują siły powietrzne koalicji,
wolę myśleć o pokoju, nie o wojnie.
Jestem przekonany, że nie tylko zwyciężymy,
lecz także, że groza wojny zrodzi powszechne przekonanie,
że żaden naród nie przeciwstawi się zjednoczonemu światu.
Walczyliśmy o nasze ziemie i zwyciężyliśmy.
Imigranci tylko przyłażą i ją zabierają, nie dając nic od siebie.
Kto im powiedział, że są tu mile widziani? Kto ich zaprosił?
Stworzyliśmy ten kraj, walczyliśmy o jego wolność,
a oni chcą to wykorzystać.
- Dokładnie. - Wydębić socjal.
Złupić programy społeczne.
Prawa osób brązowych, czarnych, a co z białymi?
- Ojej, o tym mówić nie można. - Nie można.
Już możecie dzwonić.
Obłudne liberalne mendy niech nawet nie próbują.
Dzwoni Fred z Williamsville. Co nam dziś opowiesz?
Spoko fura.
Moja duma i uciecha.
MAGAZYN CAŁODOBOWY AUKCJA
Dzień dobry wszystkim.
Śmiało, chodźcie do pana dobrodzieja.
Dołączcie do braci i sióstr.
Jestem Eddie i zabieram was do kopalni złota.
Mowa o najmie długoterminowym, nowicjusze.
Ludziska nie ufają bankom,
chowają sztabki złota w poduchach, a futra w pudłach.
Z jakiejś przyczyny wszystko zostawiają. Znacie świętą trójcę?
Śmierć, rozwód i zadłużenie.
Oni mieli pecha, a wy macie szczęście.
Czasem otwieramy drzwi, marząc o wielkiej wygranej,
a tam sterta śmieci.
Nie ma co gadać, zaczynamy od skrytki 36.
Ten sam właściciel od dziesiątek lat.
Niech spoczywa w pokoju w raju, piekle czy gdziekolwiek się pałęta.
Wszystko jest możliwe.
Przejdźmy do rzeczy.
Tak jest.
Rzut oka i sztach.
Tylko tyle.
Zaczynamy licytację!
Trzymaj, Bill.
Zaczynamy aukcję, 50 na start i jesteśmy w grze.
- Mamy 50. - Stówa.
- Czy usłyszę 150? - Tak jest.
- Mamy 150 po raz pierwszy. - 175.
- 250. - Po raz pierwszy…
350.
Eliminuje konkurencję.
Cztery stówy. Po raz pierwszy, po raz drugi i po raz trzeci.
Sprzedane. Nieśmiały jegomość z grubym portfelem.
Ruchy, ludzie. Kolejna licytacja na końcu korytarza.
Rozumiem, Tommy.
Chuja rozumiesz.
Mówiłem, że bez spłaty długu nie ma wycieczek poza hrabstwo.
Nie wyjechałem.
Czyli twój ogon kłamie?
- Ogarniam kasę na spłatę. - Oddawaj hajs, dwulicowa kurwo.
Automat na zewnątrz.
- Daj mi trochę czasu. - No pewnie.
- Pracuję nad tym. - Hajs na wieczór, łapiesz?
Masz kontrakt?
Prowizja za ostatnią skrytkę.
Coś z tego wyszło?
Klejnoty były szklane, ze stopienia złota coś było.
- Mało jakoś. Co z laskami? - Repliki z gównianej sklejki.
Bez kosztów pracy i paliwa.
Pewnie dlatego ty masz pick-upa, a ja zepsuty skuter.
- Wypiszę ci czek za skrytkę. - Chuja tam czek.
Dawaj kasę.
Dobre sobie.
- Cwaniak. - Podać ci moją stawkę godzinową?
Masz klucz?
Zaraz do tego dojdziemy, coś ci pokażę.
Ta.
Obczaj to.
Ten gość był właścicielem skrytki.
Każdego dnia
ten sam typ
z tą samą torbą.
Siedzi tam godzinę, może półtorej.
- A potem… - Co mnie to obchodzi?
Nie jesteś ciekaw?
Nie jestem i nigdy nie byłem. Może dlatego wciąż dycham.
Bez jaj.
Miał ją od otwarcia zakładu.
Od 1945.
Niewiele gadał, uprzejmy.
Zamknięty w sobie.
Biała furia.
Mogę powiedzieć czarna furia?
Tak myślałem.
Co on tam miał, żeby tak ciągle sprawdzać?
Stare ciuchy i znoszone buty.
Kupiłem skrytkę w Palmetto pełną słoików.
W środku mocz, kał, włosy i paznokcie.
Do tego torby z kuponami. Na starość się dziwaczeje.
Patrz.
Torba pusta, gdy wychodzi.
- Wiadomo, przecież to skrytka. - Ale co on tam kombinował?
Coś tam zostawiał. Każdego dnia przez całe dekady.
Znowu skacze.
Co to może być?
Poszukam.
Skrytka 36 jest twoja.
Miłego.
Nie zapomnij, że dałem ci cynk.
Niech coś mi skapnie.
Skąpa menda.
Tej nocy rozświetlone niebo nad Bagdadem
przemierzają siły lotnicze koalicji…
Dzień dobry, panie Eddie. Przyszłam zapłacić.
Za dwa miesiące.
Nie zrezygnowała pani z najmu? Sprzedaliśmy ją, gdy pani nie dzwoniła.
To nie tak.
Panie Eddie,
od jak dawna wynajmuję tu skrytkę?
Wysłaliśmy pani nakaz eksmisji.
- Nie było sygnału. - Mówiłam, że się przeprowadzam.
Mam nowy numer.
Może wysłaliście nakaz na stary adres?
- Zły adres. - Czyja to wina?
Pana.
Dzwoniłam i prosiłam, żeby pan nie zapomniał.
To była pani?
Widzi pani tamtego gościa?
To Nick Appleton.
Kupił pani skrytkę.
Proszę go spytać.
Może odzyska pani część rzeczy.
- Dziękuję. - De nada.
Muchas gracias.
Lo siento.
Co się gapią?
Panie Appleton?
Przepraszam, jestem Amelia. Podobno ma pan moją skrytkę.
- Po tamtej stronie, numer 87. - No i co?
Pomylili się.
- Że kto? Wyrzucili panią. - Wysłali nakaz na zły adres.
- To do kierownika. - Powiedział, żeby pogadać z panem.
A to kutas. Tak powiedział?
- Byle szybko, do tego ucha. - Są tam pamiątki rodzinne.
Listy, zdjęcia, rzeczy osobiste.
Sporo wyrzuciłem, a część sprzedałem.
Cokolwiek zostało, jest już moje.
- Zrozumiano? - Nie jest pana.
- Skąd pani jest? - Jestem Amelia i pochodzę stąd.
Dwa autobusy stąd.
Według prawa traci pani całą zawartość.
Tak już jest, przykro mi.
To wszystkie zdjęcia dzieci i listy rodziców.
Po co one panu? Rozejrzę się i już nie będę niepokoić.
Może coś jeszcze zostało, załatwię to szybko.
Przykro mi, ale to nie mój problem.
Nic pan dla mnie nie zrobi?
Tysiak za wszystko, co zostało.
Zarabiam tyle w jeden miesiąc na sprzątaniu.
Proszę.
Pani kłódka, może jeszcze się przyda.
¿Que clase de hombre eres?
Co takiego?
Znasz hiszpański?
Nie, a ty nie znasz angielskiego.
W moim kraju obrażaj mnie w moim języku.
Durna suka.
A żebyś zgnił w piekle, tak powiedziałam!
WŁĄCZNIK ŚWIATŁA
Jak zwykle, wszystko moja wina.
Jakby mało było problemów.
Jeszcze czego.
Zawsze coś się spierdoli.
Jak nie deszcz, to rura. Czas znaleźć nową robotę.
Wiesz co?
Ta skrytka jest znacznie większa od mojej.
Co to za gadanie? Chcesz ugrać zniżkę za metraż?
Od kiedy tak skąpisz?
Mniejszy metraż, mniej przedmiotów. To wszystko.
W tej sekcji nic się nie zgadza.
Zbudowano ją w latach 40.
Skrytki były budowane pod kątem, szersze i głębsze, łączone ze sobą.
Nie wiem, co się odwala.
Idę po mopa.
Pani Amelia czeka.
Właśnie, dzięki za tę zasadzkę.
Daj kobiecie zobaczyć, czy coś zostało.
Ze mnie złego nie rób, zwłaszcza ty.
- Nie bądź hipokrytą jak cała reszta. - Jasne, mamy nasz układ.
Kombinuję na boku, wiadomo. Ale to dobra kobieta.
Gra ma swoje zasady. Raz wygrywasz, raz przegrywasz.
Spójrz na mnie. Poświęciłem się dla tego kraju.
Wpieprzasz to do każdej rozmowy.
Bo o tym trzeba mówić, do kurwy nędzy. Karty były rozdane.
Straciłem ucho, teraz tylko dzwoni co drugi dzień.
Żona się zawinęła. Akceptuję straty, ale teraz moja kolej.
Nie tylko ty masz przesrane.
Rozdane karty? Na pierwszej linii sami ciemnoskórzy.
Może nie pamiętasz czarnych ciał po drodze na szczocha do Rzeki Perfumowej.
Kupiłem skrytkę uczciwie, więc spierdalaj,
razem z tym babskiem i twoimi wyrzutami.
W moim oddziale byli sami zieloni.
ZDJĘCIA
DOTTIE – MAMA
JA
MONACHIUM 1938 WIEDEŃ 1938
Jasny chuj!
Dwanaście koła na jutro.
Wyraziłeś się jasno.
Teraz na pewno.
Cholera.
Sio.
Sio!
Ja pierdolę.
- A tobie co? - Pożyczyłem apteczkę.
- Usiądź na chwilę. - Co?
Nic mi nie jest. Muszę wycenić trochę gratów.
- Czyli coś dobrego. - Antyki, trochę złota.
Tym razem pomiń lombard.
Jedź do Agathy na Douglas Drive.
Jest w porządku.
Nie zaczynaj od straszenia tymi gałami i czołem.
Wal się.
Musisz wyluzować, Nick.
Jest złoty, ale do przetopienia.
Liczyliśmy na więcej.
To znajdźcie coś więcej.
Spójrzmy.
Brak certyfikowanych oznaczeń na metalu, wykonanie mierne.
Nawet nie da się ozdobić.
Następne.
Stół i krzesła są dobre, zdobienia niepodrabiane.
Te są doskonałe.
To stół do seansu.
Jak tablica do ouija?
Ten nie jest do zabawy.
Co my tu mamy?
Widział pan…
O tak.
Liber Primus, Daemonia.
Liber Secundus,
Symvolia.
Liber Tertius,
Perilipsi.
Co to znaczy?
Są ważne? Pewnie wartościowe.
Nie wiem.
A kto wie?
Mam pewnego znajomego.
O proszę.
- Takiego nie widziałem. - Ja tak.
Wiele razy. Proszę dotknąć tego cuda.
Delikatnie, kruszy się.
Śmiało.
Poznaje pan materiał?
Wełna.
Ludzkie włosy.
- Proszę powąchać. - Nie, dzięki.
Zadzwonię w sprawie książek.
Roland? Tu Agatha.
Jezu Chryste.
Jestem w sklepie. Mam klienta z ciekawą kolekcją.
W twoim guście.
Przyjeżdżaj.
Zaufaj mi.
Hallo, moja droga. Wir gut?
To pan Nick.
Dobry wieczór.
Patrz pan.
I jak?
Bardzo interesujące.
Rzeczywiście.
Stół do seansu.
- Niebywały. - Dziewiętnasty wiek, Austria.
Drewno
to biały cedr i drzewo sandałowe,
obrobione bardzo nietypowo.
Wykonano go tak, by ułatwić przywołanie pewnej istoty.
Widzi pan?
Czerwonawy odcień lakieru.
Co do niego dodano, jak pan sądzi?
Pojebańce.
Boże.
Wiedziałam, że się ucieszysz.
Był czwarty tom?
Nie widziałem.
Ale może pan go mieć?
Długo nie szukałem, w skrytce jest cała masa śmieci.
Te książki są niezwykle rzadkie.
Za wszystkie trzy 10 000.
No proszę.
Ile za cztery?
Na odpowiedniej aukcji i przy wielu licytujących
ponad 300 000 dolarów.
Czwarty tom jest najrzadszy.
Liber Quartus, Sacramentum.
Najbardziej pożądany.
To legenda.
Pełen symboli i zaklęć do zaklinania demonów,
by uwięzić je na Ziemi, widzi pan?
Demonów?
Czwarty tom jest najrzadszy z konkretnej przyczyny.
Ulega całkowitemu spaleniu pod koniec transakcji
z orędownikiem jego łask.
Z jednym wyjątkiem.
- Wyduś to z siebie. - Masz tu trudny przypadek, Rolly.
Chyba że demona zdradzono. Dlatego nie może odzyskać długu.
Trzeba to sprzedać już dziś.
Zapłata za kandelabr, stół i krzesła.
Wieniec ofiarowuję tobie, mein liebchen.
Danke schön za polecenie.
Teraz tak.
Jeśli znajdziemy czwarty tom,
wypiszę panu czek na 300 000 dolarów.
Auto jest na zewnątrz, zawiozę nas na miejsce.
Danke.
Danke schön.
Pięknie, teraz deszczem napierdala. Jakby jeszcze było mało.
Uderzył pan w szybę głową?
Tak, ktoś we mnie wjechał.
Mógłby pan zamknąć okno?
Wie pan,
muszę coś wyznać.
Serio?
Wiem wszystko o rodzinie,
do której należała skrytka.
Byli bardzo bogaci.
Wzbogacili się na stali w Europie.
Wyemigrowali do Ameryki po drugiej wojnie światowej.
Robili broń.
Wolfram na czołgi.
Dla złej strony.
Widziałem jakieś stare zdjęcia z wojny w jednym z albumów.
Kimkolwiek był ten typ.
Proszę wybaczyć wplatanie w rozmowę względności dobra i zła.
Człowiek ten znał i szerzył zło na niebywałą skalę.
Bóg ma go w swoich rękach.
No tak.
Bóg.
Milczący kolos upajający się widokiem ludzi
udręczonych wolną wolą i innymi urojeniami.
A co z jego antagonistą?
Tak nieustępliwy i waleczny.
Ciągle słyszymy jego podszepty.
Coś mi mówi, że takie podszepty
kazały ci założyć ten biznes, Hans.
Czy to ma związek z naszą transakcją?
Właściciel skrytki był chorym człowiekiem.
Przepuścił swoją fortunę, zniszczył rodzinę.
Nigdy nie miał dość.
Wpadł w bezdenną otchłań żądz.
Rozumie pan?
Pustak jakich wiele.
Tak jest.
Działał w kręgach okultystycznych w Berlinie i Wiedniu.
Przywołał pewną istotę.
Ofiarował jej żywiciela do opętania.
Własną siostrę.
Dottie Wolmar, jeśli dobrze pamiętam.
Cóż to był za skandal.
Znaleźli ją?
Nie, choć szukali.
Nadaremno.
Dobra, starczy.
W dupie mam te twoje schizowe opowiastki.
Jesteśmy na miejscu.
Proszę.
Bez jaj, weź to schowaj.
Stopiony metal pochodzi z bardzo nietypowego źródła.
Jeśli znajdziemy książkę,
ogień kandelabru zapewni ochronę.
Bez urazy, ale zamknij ryj.
Bierzesz lewą stronę. Nie wychodzimy, póki jej nie znajdziemy.
Książka sama z siebie się nie spala.
Jak coś zwiniesz, będę wiedział.
Jest tylko jedno wyjście.
NIEROZWIĄZANA ZAGADKA ZAGINIĘCIA
No tak.
CO SIĘ STAŁO Z DOTTIE WOLMAR?
Gdzie jesteś, Dottie Wolmar?
ZAGINIONA BYWALCZYNI Z BUFFALO
NIE ZASTAWIAĆ TYLKO DO ROZŁADUNKU
Kurwa!
Pusto.
Słyszał pan?
Wiedziałem, że wymiary się nie zgadzają.
- Pomóż mi. - Jasne.
Książka musi tam być.
Dowiemy się, po co tu przyłaził.
Co tak jebie?
- W mojej branży nazywamy to wyziewem. - Kurde.
Podobnie gdy kot lub pies zaznaczają swoje terytorium.
Niczego nie dotykaj.
Nic nie mów.
- Proszę się mnie słuchać. - Bawisz się w przełożonego?
Jeśli za tym progiem znajduje się
istota spoza świata naturalnego,
mam dla ciebie radę.
Nie patrz jej w oczy i nie mów do niej.
Wyczuje w tobie mrok, tak jak ja.
Zapragnie go, poczuje głód.
To już dwie rady.
Nic o mnie nie wiesz, więc spierdalaj.
Ja pieprzę, co za smród.
Nie do wiary.
Niewyobrażalne.
Więził swoją biedną siostrę.
Musiała być słaba.
Zagłodził biedaczkę.
Tak długo tkwiła w tym kręgu.
Włosy wrosły w podłogę.
Tam skrył się demon.
Wkroczył przez jej twarz.
- Tam jest. - Nie przechodź tędy.
- Jebać to, idę po książkę. - Nie!
Nie masz pojęcia, co przebudziłeś!
Matko Przenajświętsza.
Dottie.
Ja pierdolę.
Dzięki Bogu. Otworzy pani?
Proszę otworzyć.
Może pani otworzyć?
Proszę otworzyć.
Dziękuję.
Nie, proszę.
Jestem w niebezpieczeństwie, potrzebuję pomocy.
Proszę otworzyć!
Nie!
Dam pani wszystko, co tylko pani zechce.
Proszę otworzyć!
Proszę!
Otwórz!
Proszę!
W TYM SEZONIE GABINETU OSOBLIWOŚCI
…o mojej karierze jako artysta, a potem zobaczyłem twoje prace.
Czujesz to?
Strach.
Chcesz powiedzieć, że szczury wykradają ciała z trumien?
Widziałem las, który pochłania zmarłych.
Musimy tam wrócić.
OTWÓRZ KAŻDE DRZWI
Ten dom mnie przeraża.
Martwię się o ciebie.
NIE ZAMYKAJ OCZU
Nie używaj tego balsamu.
To mnie naprawi.
Dziś podaruję ci niezapomniane doznanie.
Co mnie tam czeka?
To było naprawdę?
OTWÓRZ
SWÓJ
UMYSŁ
NA STRACH
Ciemność potrafi mnie zagarnąć.
SKRYTKA 36
SZMERY
DZIEŁO PICKMANA
KOSZMARY W DOMU WIEDŹMY
PREZENTACJA
AUTOPSJA
SZCZURY CMENTARNE
OUTSIDERKA
GABINET OSOBLIWOŚCI
Napisy: Mikołaj Kopczak