‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(โอกิซูชิ)
‎(กุเดทามะ ไข่ขี้เกียจผจญภัย)
‎เราต้องไปกันแล้ว
‎จริงเหรอ
‎แว้ก!
‎ยังต้องถามอีกเหรอ
‎เราเป็นพี่น้องกัน และเราต้องตามหาแม่ให้เจอ
‎จริงเหรอ
‎กุเดทามะ!
‎ลื่นปรื๊ดๆ
‎หา
‎อะไรเนี่ย
‎ขี้เกียจ
‎พูดอีกก็ถูกอีก
‎นี่ เลิกเหม่อได้แล้ว
‎ครับผม
‎ฟ้าคงลิขิตมาให้ฉันถูกกิน
‎ไม่นะ เราต้องไปหาแม่ด้วยกัน
‎ชีวิตเรามันไหลตามน้ำง่าย
‎เลิกจ้องได้แล้ว
‎แม่ครับ ไข่นั่นเพิ่งพูด
‎พูดอะไรของลูกน่ะ
‎- ความเป็นตัวของตัวเองคืออะไร ‎- ความเป็นตัวของตัวเองคืออะไร
‎หือ อยู่ๆ ถามอะไรเนี่ย
‎- ความเป็นตัวของตัวเองคืออะไร ‎- ความเป็นตัวของตัวเองคืออะไร
‎ความแตกต่างของรสชาติมั้ง
‎รสชาติ!
‎รูปร่าง!
‎- สี! ‎- เนื้อสัมผัส!
‎- พวกเราเหมือนกันหมดเลย ‎- พวกเราเหมือนกันหมดเลย
‎ความเป็นตัวของตัวเองเหรอ ฉันสงสัยว่า…
‎- คุณเป็นใคร ‎- คุณเป็นใคร
‎จะพูดว่าฉันเป็นรุ่นพี่ของพวกนายก็ได้
‎- หมายความว่าไง ‎- หมายความว่าไง
‎ฉันอยู่บนสายพานนี้ตั้งแต่พวกเขาเปิดร้านวันนี้แล้ว
‎จริงเหรอ งั้นคุณก็เป็นรุ่นพี่ของเรา
‎เอ๊ะ ไม่ได้แปลว่า ‎ไม่มีใครต้องการนายหรอกเหรอ
‎ฉันแห้งไปหมดแล้วเนี่ย
‎- ว้า ‎- ว้า
‎โอ้ เพื่อให้ชุ่มฉ่ำอีกครั้ง…
‎หดหู่จัง
‎ถึงซะที!
‎"ไข่สวรรค์" เหรอ
‎(ไข่ทอดนุ่มๆ ‎ไข่ม้วน…)
‎สวรรค์เหรอ นี่มันนรกชัดๆ
‎ฉันเป็นลูกเจี๊ยบ ฉันรอดอยู่แล้ว แต่…
‎นี่คือบทเรียนสำหรับพวกนาย
‎พวกนายอาจคิดว่า ‎พวกนายขาดความเป็นตัวของตัวเอง
‎แต่มันเป็นสิ่งที่พวกนายมีมาตั้งแต่เกิดนะ
‎โห นี่มัน…
‎- คำคมชัดๆ! ‎- คำคมชัดๆ!
‎คิดงั้นเหรอ
‎- อะไรทำให้คุณเป็นตัวของตัวเองเหรอ รุ่นพี่ ‎- อะไรทำให้คุณเป็นตัวของตัวเองเหรอ รุ่นพี่
‎ความแห้งของฉันมั้ง
‎แล้วก็สาหร่ายนี่มั้ง
‎มันไม่รัดแน่นไปเหรอ
‎- เราก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ‎- เราก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
‎ฉันอยากเป็นอิสระ
‎เป็นไปไม่ได้หรอก
‎คุณถูกผูกมัด
‎คุณถูกผูกมัดด้วยบรรทัดฐานทางสังคม ‎ที่เรียกว่า "สาหร่ายทะเล"
‎ปิโยะ!
‎ฉันไปช่วยกุเดทามะได้ถ้าฉันขึ้นไปบนนั้นได้
‎แม่จ๋า
‎คุณเป็นแม่ฉันรึเปล่า แม่จ๋า
‎ลูกเจี๊ยบมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‎เฮ่ นี่ปิโยะเอง ฉันรู้จักขนหยุกหยิกนั่น
‎สรุปว่าความเป็นตัวของตัวเอง…
‎- คืออะไรเหรอ ‎- คืออะไรเหรอ
‎ไข่ก็คือไข่ ‎ความเป็นตัวของตัวเองไม่มีอยู่จริงหรอก
‎ก่อนหน้านี้คุณพูดอีกแบบเลยไม่ใช่เหรอ
‎ยังไงไข่ก็เป็นแค่ไข่
‎พุดดิ้ง!
‎นั่นสิความเป็นตัวของตัวเองของจริง
‎น่าจะเป็นสไตล์ฮาราจูกุมั้ง
‎หยุดเขย่าฉันได้แล้ว ‎เดี๋ยววิปครีมของฉันเสียทรงหมดนะ
‎นี่ๆ
‎- ทำไมคุณถึงมีเอกลักษณ์ขนาดนี้ ‎- ทำไมคุณถึงมีเอกลักษณ์ขนาดนี้
‎อะไรนะ
‎พุดดิ้ง!
‎พุดดิ้ง
‎- โอ้โฮ ‎- โอ้โฮ
‎ไข่ที่มีความเป็นตัวของตัวเอง…
‎มีเอกลักษณ์มาตั้งแต่แรก
‎แล้วพวกนายล่ะ
‎- พวกเราค่อนข้างธรรมดา ‎- พวกเราค่อนข้างธรรมดา
‎เราเกิดในทะเลเบริง
‎พวกผู้ชายพยายามหาเงินด้วยการจับปู
‎จับแม่ของเรา
‎แล้วแม่ก็ถูกหั่น
‎- แม่จ๋า! ‎- แม่จ๋า!
‎แล้วเราก็ถูกส่งมาญี่ปุ่น
‎พวกนายเต็มไปด้วยความเป็นตัวของตัวเองนะ
‎น่าจะเป็นมีเอกลักษณ์มากที่สุดของที่นี่เลยด้วย
‎หา จริงเหรอ
‎- ลาก่อน ‎- ลาก่อน
‎แล้วเจอกันนะ
‎อีกไม่นานก็ถึงตาฉันแล้ว
‎ในนี้หายใจยากจัง
‎ถ้าไม่มีใครเลือกฉัน ฉันคงเสียใจแย่
‎การไม่ถูกกินก็เป็นอีกชะตากรรมหนึ่ง
‎คนเราต้องพร้อมเจอกับ ‎เส้นทางอันยาวไกลที่รออยู่
‎- น่ากินจัง ‎- หนูชอบเต้าหู้ไข่มาก
‎มันมีไข่นกกระทาด้วย
‎เฮ่อ เฮ่อ…
‎จิตวิญญาณของคุณก็แห้งเหี่ยวเหมือนกันใช่ไหม
‎สำเร็จแล้ว
‎(ฉันเกิดที่นี่)
‎แม่จ๋า
‎รหัสนี้…
‎มันบอกว่าแม่อยู่ที่ไหน
‎ไข่มาแล้ว
‎ดูเหมือนเวลาของฉันจะมาถึงแล้ว
‎นายก็อย่ายอมแพ้เหมือนกันนะ
‎หา
‎สู้เขา! นายต้องทำได้!
‎อิสรภาพก็มีข้อเสียเหมือนกัน
‎- ไข่ฟองนั้นอีกแล้ว ‎- ที่นี่มีไข่ดิบด้วยเหรอ
‎ปิโยะ!
‎ผมจะใส่ในอุด้งของผม
‎อย่าจิ้มนะ
‎ขอโทษนะคะ
‎จังหวะนี้แหละ!
‎ไข่เพิ่งหนีไป!
‎(โอกิซูชิ ‎อาหารพิเศษวันนี้)
‎ดูเหมือนชากิปิโยะจะโดนทอดนะ
‎นั่นไม่ใช่ฉันนะ
‎ฉันเพิ่งช่วยเธอไว้ไง
‎เธอต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าฉันเจอปัญหาอะไรบ้าง
‎นึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วนะเนี่ย
‎ไม่มีอะไรดีเท่าโชยุแล้ว
‎นี่!
‎เมื่อกี้เธอเพิ่งตบตะเกียบของเด็กคนนั้นใช่ไหม
‎แสดงว่าเธอไม่ได้อยากถูกกินจริงๆ ใช่ไหม
‎เธอก็อยากเจอแม่เหมือนกัน
‎เธอคิดงั้นจริงเหรอ
‎เอาละ ไปกันเถอะ
‎เอามาจากไหนอ่า
‎ขอโทษนะครับ
‎ผมอยากแนะนำตัวเองครับ
‎หา
‎ผมกำลังทำรายการ ‎เกี่ยวกับการตามล่าสิ่งมีชีวิตลึกลับน่ะครับ
‎ช่วยเล่าเรื่องไข่ที่นายบอกว่าหนีไป ‎ให้ฉันฟังอีกได้ไหม
‎ถ้าโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตแบบนั้นอยู่ ‎ฉันจะยอมทุกอย่างเพื่อจับมัน
‎ไปจากที่นี่กันเถอะ!
‎ไข่กำลังหนี!
‎หา!
‎ปิโยะๆ
‎จับได้แล้ว
‎ไข่ที่เคลื่อนไหวได้…
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล