1
00:00:08,000 --> 00:00:09,320
เธอน่าจะบอกฉัน

2
00:00:09,920 --> 00:00:11,760
- ว่าฉันสงสัยสามีตัวเองเหรอ
- ใช่

3
00:00:11,760 --> 00:00:14,280
มันเหลือเชื่อจนไม่รู้จะเล่ายังไง เชน

4
00:00:14,960 --> 00:00:17,880
โจฆ่าพี่สาวฉันเพราะเธอรู้ความจริงเกี่ยวกับเขา

5
00:00:19,160 --> 00:00:20,480
ฉันไม่อยากเชื่อเลย

6
00:00:21,520 --> 00:00:23,440
ฉันคิดว่ามันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่

7
00:00:26,080 --> 00:00:31,080
(สี่เดือนก่อน)

8
00:02:02,760 --> 00:02:07,640
(อย่าหลอกกัน ของฮาร์ลาน โคเบน)

9
00:02:08,640 --> 00:02:10,440
{\an8}เขาเป็นพ่อของลูกฉัน

10
00:02:12,640 --> 00:02:14,200
{\an8}เขาไม่ใช่ฆาตกร

11
00:02:14,200 --> 00:02:17,640
{\an8}ฉันไม่เคยร่วมเตียงหรือรักกับฆาตกร

12
00:02:25,600 --> 00:02:27,240
{\an8}มายา ผมเอง

13
00:02:27,240 --> 00:02:28,680
{\an8}พี่สาวคุณ

14
00:02:28,680 --> 00:02:30,240
{\an8}เกิดเรื่องเลวร้ายมาก

15
00:02:32,200 --> 00:02:34,160
{\an8}เธอถูกฆ่าตายในบ้านตัวเอง

16
00:02:36,120 --> 00:02:38,800
{\an8}นึกออกไหมว่ามันน่ากลัวแค่ไหน

17
00:02:40,320 --> 00:02:42,120
{\an8}ทําไมถึงมีคนคิดฆ่าเธอ

18
00:02:42,120 --> 00:02:43,640
{\an8}คงไม่ได้ตั้งใจ

19
00:02:44,920 --> 00:02:47,440
{\an8}คงไม่ได้คิดว่าเธออยู่ในบ้าน

20
00:02:47,440 --> 00:02:49,080
{\an8}พวกเขาไม่มีของมีค่าให้ขโมย

21
00:02:50,360 --> 00:02:51,520
{\an8}ผมไม่รู้ มายา

22
00:02:56,320 --> 00:02:57,240
{\an8}คิดถึงเธอไหม

23
00:02:57,240 --> 00:02:58,400
{\an8}ผมคิดถึงเธออยู่แล้ว

24
00:02:58,400 --> 00:03:01,000
{\an8}- ไม่เห็นต้องถามเลย
- คุณทํางานกับเธอทุกวัน

25
00:03:01,800 --> 00:03:03,360
คุณเจอเธอมากกว่าฉันอีก

26
00:03:03,360 --> 00:03:05,120
ดูเหมือนคุณรับมือได้ดี

27
00:03:05,120 --> 00:03:08,120
คนเรารับมือเรื่องต่างๆ ไม่เหมือนกัน มายา

28
00:03:13,400 --> 00:03:15,160
คุณมีปืนใช่ไหม มายา

29
00:03:16,240 --> 00:03:18,480
ใช่ ถูกกฎหมายและมีใบอนุญาต ใช่

30
00:03:19,000 --> 00:03:21,360
มีใครอีกบ้างที่เข้าถึงของพวกนี้

31
00:03:21,360 --> 00:03:23,440
ไม่ โจเคยนะ แต่...

32
00:03:24,960 --> 00:03:25,960
นี่อะไร

33
00:03:25,960 --> 00:03:28,480
มันเก่าแล้ว ปลดระวาง

34
00:03:28,480 --> 00:03:30,280
- ปืนกล็อก 17 เหรอ
- ใช่

35
00:03:30,280 --> 00:03:33,000
- นี่คือปืนพกกระบอกเดียวของคุณนะ
- ใช่ กระบอกเดียว

36
00:03:51,680 --> 00:03:54,760
ทําไมคุณถึงอยากบันทึกลายนิ้วมือเปิดตู้เก็บปืนล่ะ

37
00:03:55,800 --> 00:03:57,160
ถ้าคุณเกลียดของพวกนี้นัก

38
00:03:59,240 --> 00:04:03,520
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น คุณไม่อยู่บ้าน มีลิลี่อยู่ในบ้าน

39
00:04:03,520 --> 00:04:05,200
ผมจะได้ใช้ถ้าจําเป็น แค่นั้นเอง

40
00:04:06,920 --> 00:04:09,600
มายา พร้อมไหม เราต้องไปแล้ว

41
00:04:18,080 --> 00:04:20,160
ฉันอยากให้นายตรวจสอบกระสุนให้ที

42
00:04:21,000 --> 00:04:22,120
กระสุนเหรอ

43
00:04:22,720 --> 00:04:24,560
ฉันอยากให้นายเทียบมันกับกระสุน

44
00:04:24,560 --> 00:04:27,080
ที่ตํารวจได้เป็นหลักฐานในคดีฆาตกรรมแคลร์

45
00:04:27,800 --> 00:04:28,800
เธอเอามาจากไหน

46
00:04:29,320 --> 00:04:32,360
ฉันอยากรู้ว่ามันมาจากปืน
กระบอกเดียวกับที่ฆ่าแคลร์หรือเปล่า

47
00:04:33,960 --> 00:04:35,040
ช่วยดูให้หน่อยได้ไหม

48
00:04:37,840 --> 00:04:39,640
ฉันมีเพื่อนตํารวจที่ขอให้ช่วยได้

49
00:04:40,240 --> 00:04:41,840
ฉันอยากรู้ว่าฉันเข้าใจถูกไหม

50
00:04:42,680 --> 00:04:43,880
หรือฉันเป็นบ้าไปเอง

51
00:05:08,680 --> 00:05:09,520
มายา

52
00:05:09,520 --> 00:05:12,160
ฉันอยากคุยกับคุณ ฉันรู้ว่าคุณทําอะไรลงไป

53
00:05:12,160 --> 00:05:13,480
คุณพูดเรื่องอะไร

54
00:05:13,480 --> 00:05:14,400
ราตรีสวัสดิ์

55
00:05:15,040 --> 00:05:16,800
คุณรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร

56
00:05:17,680 --> 00:05:18,680
ผมไม่รู้เลย

57
00:05:18,680 --> 00:05:20,320
ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น โจ

58
00:05:21,040 --> 00:05:24,080
- ฉันต้องคุยกับคุณโดยไม่มีลิลี่อยู่ด้วย
- มายา

59
00:05:24,600 --> 00:05:27,000
เจอฉันที่เดิมของเราในสวนสาธารณะ

60
00:05:28,320 --> 00:05:29,280
ตอนสามทุ่ม

61
00:05:34,160 --> 00:05:35,840
ฉันไม่เคยอยากเชื่อเลย

62
00:05:38,520 --> 00:05:40,280
ฉันคิดว่ามันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่

63
00:05:40,880 --> 00:05:42,560
แต่เมื่อกระสุนมันตรงกัน...

64
00:05:43,320 --> 00:05:46,400
ถ้าฉันบีบให้โจลงมือได้ มันก็จะทําให้ฉันเห็นว่า

65
00:05:47,600 --> 00:05:48,600
เขาผิดหรือฉันเข้าใจผิด

66
00:05:58,200 --> 00:05:59,520
ฉันสลับปืน

67
00:06:01,000 --> 00:06:04,680
โจเลยเอาอันที่ปลดระวางแล้วไปจากเซฟ

68
00:06:05,640 --> 00:06:07,480
ส่วนฉันเอาอันที่ใช้งานได้ไป

69
00:06:13,240 --> 00:06:15,520
แล้วนี่อะไรกัน มายา

70
00:06:17,840 --> 00:06:19,360
"ฉันรู้ว่าคุณทําอะไร"

71
00:06:19,360 --> 00:06:20,840
"เจอกันที่สวน"

72
00:06:20,840 --> 00:06:22,760
อะไร คุณอยากคุยที่บ้านเหรอ

73
00:06:23,560 --> 00:06:24,880
ต่อหน้าพี่เลี้ยงเนี่ยนะ

74
00:06:26,800 --> 00:06:27,880
คุยเรื่องอะไร

75
00:06:28,920 --> 00:06:30,120
ทําไมคุณถึงฆ่าแคลร์

76
00:06:31,160 --> 00:06:32,520
จะปฏิเสธเหรอ

77
00:06:33,040 --> 00:06:36,120
คุณจะมองหน้าฉันแล้วปฏิเสธสิวะ โจ

78
00:06:36,120 --> 00:06:40,120
ใช่ ที่รัก ผมจะปฏิเสธ เพราะมัน
เป็นข้อกล่าวหาที่ไร้สาระ

79
00:06:41,000 --> 00:06:42,200
คุณบ้าหรือเปล่า

80
00:06:43,280 --> 00:06:44,440
ฉันรู้จักคุณ โจ

81
00:06:46,880 --> 00:06:47,720
ฉันจะไม่นิ่งเฉย

82
00:06:48,720 --> 00:06:51,200
ฉันจะทําให้ชีวิตคุณเหมือนนรก

83
00:06:53,280 --> 00:06:55,400
จนกว่าฉันจะเปิดโปงตัวจริงของคุณได้

84
00:06:56,040 --> 00:06:57,440
แล้วผมเป็นอะไรล่ะ

85
00:06:57,440 --> 00:06:58,440
ฆาตกร

86
00:07:14,680 --> 00:07:18,560
มันยังมีโอกาส พอจะอธิบายได้สักทางนึง

87
00:07:22,160 --> 00:07:23,760
จนกระทั่งเขาเหนี่ยวไก

88
00:07:30,520 --> 00:07:33,000
- คุณไม่มีวันพิสูจน์ได้ว่าผมฆ่าเธอ
- ไม่เหรอ

89
00:07:33,000 --> 00:07:33,920
ไม่

90
00:07:35,480 --> 00:07:36,320
คุณพูดถูก

91
00:07:45,240 --> 00:07:49,960
สองนัดแรกฉันทําให้เขาบาดเจ็บ
เพื่อให้ดูเหมือนเป็นการปล้นที่ผิดพลาด

92
00:07:50,480 --> 00:07:52,320
นัดที่สามฉันฆ่าเขา

93
00:07:53,680 --> 00:07:57,200
ฉันเอาเลือดเขามาเปื้อนตัวฉัน
เพื่อให้ดูเหมือนฉันกอดเขาไว้ระหว่างที่เขาตาย

94
00:07:57,880 --> 00:08:00,600
ฉันเห็นผู้ชายสองคนขี่มอเตอร์ไซค์อยู่ในสวน

95
00:08:00,600 --> 00:08:04,920
ฉันรู้ว่าถ้าบอกตํารวจเรื่องพวกเขา
ก็จะเบี่ยงเบนความสนใจไปจากฉัน

96
00:08:06,120 --> 00:08:08,160
ในการให้ปากคําครั้งแรกของคุณ

97
00:08:08,160 --> 00:08:12,680
คุณบอกว่ามีเด็กหนุ่มสองคนสวมหน้ากาก

98
00:08:14,080 --> 00:08:14,960
ใช่

99
00:08:16,280 --> 00:08:17,760
(ดูคาติ)

100
00:08:22,720 --> 00:08:27,240
คุณบอกว่าพวกเขาลงจากรถ
และพยายามฉกกระเป๋าคุณ

101
00:08:27,240 --> 00:08:28,600
ถูกต้อง

102
00:08:35,280 --> 00:08:38,080
ใครจ้างนายให้ฆ่าโจ เบอร์เกตต์ บอกมา

103
00:08:38,080 --> 00:08:40,200
ก็ได้

104
00:08:40,200 --> 00:08:42,680
ไม่มีใครจ้างผม ผมไม่ได้ฆ่าเขา

105
00:08:44,320 --> 00:08:45,400
แต่ผมรู้ว่าใครทํา

106
00:08:45,400 --> 00:08:49,320
ช่วยด้วย ได้โปรด ใครก็ได้ ช่วยด้วย

107
00:09:30,920 --> 00:09:31,760
ลงมา

108
00:09:41,120 --> 00:09:42,280
บ้านไปทางนั้น

109
00:09:43,640 --> 00:09:45,080
คุณทิ้งเราไว้ที่นี่ไม่ได้

110
00:09:45,880 --> 00:09:47,080
นั่นรถฉัน

111
00:10:14,680 --> 00:10:18,040
- เคียร์ซ คุณโทรหาผมไม่ได้
- ผมต้องการโปรแกรมเอเอ็นพีอาร์

112
00:10:18,040 --> 00:10:19,160
คุณถูกพักงานอยู่

113
00:10:19,160 --> 00:10:20,280
ช่างหัวพักงานเถอะ

114
00:10:20,880 --> 00:10:23,000
มายา เบอร์เกตต์ฆ่าสามีตัวเอง

115
00:10:23,000 --> 00:10:25,680
ผู้สมรู้ร่วมคิดของพีเจ แรมโบ้น่ะ เห็นเหตุการณ์

116
00:10:25,680 --> 00:10:30,120
เธอใช้รถของโจ รถของเธออยู่กับเรา
เรนจ์ โรเวอร์ อีโวคสีดํา

117
00:10:30,120 --> 00:10:33,160
เคียร์ซ คุณทําแบบนี้ไม่ได้นะ
คุณจะโดนไล่ออก

118
00:10:33,160 --> 00:10:34,600
มาร์ตี้ ขอร้อง

119
00:10:34,600 --> 00:10:36,280
จะไม่มีใครรู้

120
00:10:37,000 --> 00:10:39,400
ขอร้อง ผมอยากให้คุณช่วยทําแทนผม

121
00:10:39,400 --> 00:10:41,560
- เคียร์ซ...
- ขอรายละเอียดก็พอ

122
00:10:45,040 --> 00:10:46,440
โอเค ขอห้านาที

123
00:10:49,320 --> 00:10:52,120
โอเค นี่คือตําแหน่งสุดท้ายที่เห็น

124
00:10:52,120 --> 00:10:53,040
กี่โมง

125
00:10:53,560 --> 00:10:54,760
เที่ยงสี่สิบ มันก็...

126
00:10:54,760 --> 00:10:57,360
- สิบนาทีที่แล้ว ขอบคุณ แคทเธอรีน
- ได้เลย

127
00:11:07,280 --> 00:11:09,280
- ได้พิกัดหรือยัง
- ได้แล้ว ขอบคุณ

128
00:11:09,280 --> 00:11:12,520
ฟังนะ ผมจะไปหา
ผมอยากให้คุณอยู่กับโทรศัพท์ด้วย

129
00:11:12,520 --> 00:11:16,320
ผมไม่อยากให้คุณหมดสติ ผมจะ
พูดไปเรื่อยๆ จนกว่าเราจะเจอกัน

130
00:11:16,320 --> 00:11:19,480
คุณเป็นคนดี แต่ถ้ามีอะไรทําให้ผมหมดสติได้

131
00:11:19,480 --> 00:11:20,920
ก็คือฟังคุณพูดนี่แหละ

132
00:11:20,920 --> 00:11:23,160
- ถึงแล้วค่อยเจอกัน
- เคียร์ซ

133
00:11:23,680 --> 00:11:24,560
ให้ตายสิ

134
00:11:48,520 --> 00:11:49,360
เร็วเข้า

135
00:11:56,040 --> 00:11:56,960
หลบไป

136
00:11:59,560 --> 00:12:00,480
หลบไป

137
00:12:06,000 --> 00:12:06,840
ฮัลโหล

138
00:12:06,840 --> 00:12:08,400
มาร์ตี้ นี่แคทเธอรีน

139
00:12:08,400 --> 00:12:11,200
รถคันนั้น มีอัปเดตเข้ามาใหม่แล้ว

140
00:12:15,120 --> 00:12:15,960
มาร์ตี้

141
00:12:15,960 --> 00:12:19,840
มายาอยู่ใกล้ทีนนี่ ไทนี่
เนิสเซอรี ถนนเพลเซนซ์ไดรฟ์

142
00:12:19,840 --> 00:12:21,520
เธอไปรับลูก

143
00:12:58,920 --> 00:12:59,760
มีอะไรครับ

144
00:12:59,760 --> 00:13:01,680
- มายาอยู่ไหน
- เธอขอให้ผมไปรับลิลี่

145
00:13:01,680 --> 00:13:03,680
- เธอโอเคหรือเปล่า
- ทําไมคุณใช้รถเธอ

146
00:13:04,280 --> 00:13:06,240
- เธอขอสลับรถ
- ทําไมเธอถึงขอแบบนั้น

147
00:13:06,240 --> 00:13:07,400
เพราะมายาบอกว่า...

148
00:13:07,400 --> 00:13:10,280
- เธอบอกว่ามีคนตามหาเธออยู่
- ให้ตายสิ

149
00:13:10,280 --> 00:13:12,440
พอรู้ไหมว่าเธอน่าจะอยู่ที่ไหน

150
00:13:12,440 --> 00:13:13,480
- รู้ไหม
- ไม่เลย

151
00:13:14,240 --> 00:13:17,080
- เดี๋ยวก่อน ไม่ รถผมมีเครื่องติดตาม
- ดีมาก ขอดูหน่อย

152
00:13:18,320 --> 00:13:21,440
(ตรวจสอบจีพีเอส
"รถเอ็ดดี้" วอลโว่ วี70 เอสเตท)

153
00:13:21,440 --> 00:13:23,400
- อ้าว เธออยู่บ้าน
- บ้านเหรอ

154
00:14:01,960 --> 00:14:05,800
คุณบอกเราว่าเมื่อวาน
เป็นครั้งแรกที่เห็นหน้าทอมมี่ ดาร์ก

155
00:14:05,800 --> 00:14:06,880
ไม่ว่าจะตายหรือยังอยู่

156
00:14:07,840 --> 00:14:08,680
ใช่

157
00:14:08,680 --> 00:14:11,760
แล้วเราจะอธิบายยังไงเรื่องที่เจอเลือด

158
00:14:11,760 --> 00:14:13,040
ที่ท้ายรถคุณ

159
00:14:25,800 --> 00:14:28,080
- คุณเอารถฉันไปเหรอ
- ใช่ รถผมมีปัญหา

160
00:14:28,080 --> 00:14:31,080
พรุ่งนี้เช้าผมจะเอารถเข้าอู่
นี่พอดีผมต้องไปทําธุระน่ะ

161
00:14:57,280 --> 00:14:59,200
ทําแบบนี้ทําไม ทําไม

162
00:14:59,200 --> 00:15:03,440
เพราะคุณนายเบอร์เกตต์ จูดิธน่ะ
คิดว่าคุณโกหกเรื่องการตายของโจ

163
00:15:09,920 --> 00:15:12,680
(แด่ลิลี่)

164
00:15:31,480 --> 00:15:34,600
มายา เบอร์เกตต์
ผมขอจับคุณต้องสงสัยฆาตกรรม

165
00:15:34,600 --> 00:15:35,520
ทําอะไรน่ะ

166
00:15:35,520 --> 00:15:38,160
คุณไม่จําเป็นต้องพูดอะไร แต่ทุกคําพูดของคุณ

167
00:15:38,160 --> 00:15:39,560
อาจส่งผลเสียต่อรูปคดี

168
00:15:39,560 --> 00:15:43,040
ฉันจะบอกคุณทุกอย่าง
ฉันจะอธิบายทุกอย่าง ขอร้อง

169
00:15:43,040 --> 00:15:46,080
ทีนี้ นี่แหละคือสิ่งที่ผมตั้งใจจะบอก
เมื่อพูดถึงการรักษาผลงาน

170
00:15:46,600 --> 00:15:47,920
ไปพร้อมกับการปรับเปลี่ยน

171
00:15:48,440 --> 00:15:51,640
สําคัญที่ตั้งเป้าหมายและขับเคลื่อนด้วยผลงาน

172
00:15:52,920 --> 00:15:55,680
เบอร์เกตต์ ฟาร์มาซูติคอล
ให้ผลตอบแทนอย่างงามแก่นักลงทุน

173
00:15:55,680 --> 00:15:58,600
และยาของเรากําลังสร้างความแตกต่างแก่โลกนี้

174
00:16:00,160 --> 00:16:05,480
ผมหวังว่าเริ่มต้นได้มั่นคงแล้ว
และขอบคุณที่พวกคุณสนับสนุนครับ

175
00:16:06,600 --> 00:16:07,920
ผมไม่มองข้ามสิ่งนี้

176
00:16:10,680 --> 00:16:12,920
- แด่ปีนี้
- แด่ปีนี้

177
00:16:53,160 --> 00:16:55,080
คุณไม่ยอมบอกผมทางโทรศัพท์ว่ามีเรื่องอะไร

178
00:16:55,600 --> 00:16:58,360
คุณหันมาเป็นนักทฤษฎีสมคบคิดเหรอ คุณนักสืบ

179
00:16:58,880 --> 00:17:02,520
ผมรู้ความจริงแล้ว และผมต้องการให้คุณช่วย

180
00:17:03,520 --> 00:17:04,600
ขอบคุณที่มา

181
00:17:06,080 --> 00:17:09,080
ขอบคุณมาก ไว้มาพบกันอีกเร็วๆ นี้

182
00:17:09,080 --> 00:17:10,000
ดื่ม

183
00:17:15,880 --> 00:17:17,480
ดีใจที่ได้เจอคุณ

184
00:17:17,480 --> 00:17:20,120
- ดูแลตัวเองด้วย ขับรถกลับบ้านดีๆ
- ขับรถดีๆ นะ สเวน

185
00:17:20,120 --> 00:17:21,040
บาย

186
00:17:24,480 --> 00:17:25,480
คืนนี้ผ่านไปด้วยดีนะ

187
00:17:25,480 --> 00:17:29,120
อืม ลูกพูดได้ดีมาก แม่มองดูหน้าพวกเขาอยู่

188
00:17:30,000 --> 00:17:32,560
- ดักลาสเข้มงวดไปหน่อยเนอะ
- อืม

189
00:17:33,160 --> 00:17:36,360
นั่นแหละ แต่มันคุ้มค่า แม่ว่ามันคุ้มมาก

190
00:17:36,360 --> 00:17:38,680
- บรั่นดีมั้ย แม่
- ไม่ ขอบใจลูกรัก

191
00:17:41,080 --> 00:17:42,000
มายา

192
00:17:44,520 --> 00:17:47,560
มาทําอะไรในที่มืดๆ อย่างนี้

193
00:17:48,680 --> 00:17:51,000
คุณอยากให้ฉันคิดว่าฉันกําลังจะเป็นบ้า

194
00:17:52,640 --> 00:17:54,400
คุณเป็นคนจัดฉากในกล้องพี่เลี้ยงนั่น

195
00:17:55,920 --> 00:17:59,200
คุณบอกลูก้ากับอิซาเบลล่า
ว่าฉันเกี่ยวข้องกับการตายของโจ

196
00:18:00,440 --> 00:18:03,600
หนึ่งในการทดลองทางจิตของคุณใช่ไหม จูดิธ

197
00:18:04,360 --> 00:18:07,680
ไม่เลย ฉันไม่มีวันใช้งานของฉัน
เพื่อจุดประสงค์ต่ําๆ แบบนั้น

198
00:18:12,200 --> 00:18:14,280
ยังดูถูกฉันอยู่ดี

199
00:18:15,600 --> 00:18:16,440
แม้แต่ตอนนี้

200
00:18:17,600 --> 00:18:20,160
ฉันไม่เคยดีพอสําหรับคุณเลยสินะ จูดิธ

201
00:18:25,560 --> 00:18:27,880
- คุณคิดว่าฉันฆ่าลูกชายคุณใช่ไหม
- มายา

202
00:18:29,920 --> 00:18:30,760
ว่าไง

203
00:18:32,840 --> 00:18:33,680
คิดใช่ไหม

204
00:18:35,000 --> 00:18:35,840
ใช่ ฉันคิด

205
00:18:38,480 --> 00:18:41,120
คุณเลยคิดจะปั่นหัวฉันงั้นเหรอ

206
00:18:42,240 --> 00:18:45,160
จงใจทําให้ฉันสับสน แล้วยัดข้อหาฆ่าโจให้ฉันสินะ

207
00:18:50,440 --> 00:18:51,440
กล้องพี่เลี้ยง

208
00:18:53,040 --> 00:18:54,400
เสื้อผ้าที่หายไป

209
00:18:55,720 --> 00:18:56,760
โทรศัพท์แปลกๆ

210
00:18:58,200 --> 00:19:02,240
แคโรไลน์โกหกฉันเรื่องนักสืบที่รับสินบน

211
00:19:02,240 --> 00:19:04,040
ฉันไม่รู้ว่ามันไม่จริง

212
00:19:06,040 --> 00:19:09,360
- ไม่แน่ใจอยู่ดี
- คุณแย่พอๆ กับพวกเขา แคโรไลน์

213
00:19:09,880 --> 00:19:11,480
มาที่นี่ทําไม มายา

214
00:19:13,800 --> 00:19:14,880
แสดงว่าคุณหลอกฉัน

215
00:19:16,000 --> 00:19:17,120
อยากให้ฉันเป็นบ้า

216
00:19:19,760 --> 00:19:21,120
ตอบมาสิ จูดิธ

217
00:19:25,480 --> 00:19:28,400
อะไรทําให้คุณคิดว่าฉันฆ่าโจ

218
00:19:29,240 --> 00:19:30,560
ฉันรู้ก็แล้วกัน

219
00:19:32,200 --> 00:19:34,240
- คนเป็นแม่รู้
- ไร้สาระ

220
00:19:34,240 --> 00:19:35,160
งั้นเหรอ

221
00:19:36,400 --> 00:19:37,680
เธอฆ่าเขาไหมล่ะ

222
00:19:38,760 --> 00:19:41,080
คุณรู้เพราะฉันมีแรงจูงใจ

223
00:19:42,560 --> 00:19:43,400
ใช่ไหม

224
00:19:48,720 --> 00:19:50,360
โจฆ่าพี่สาวฉัน

225
00:19:51,000 --> 00:19:53,120
- ไร้สาระ
- โจฆ่าแคลร์

226
00:19:54,360 --> 00:19:57,800
- คุณอาจไม่อยากยอมรับนะ นีล
- ผมไม่ต้องฟังเรื่องเหลวเหลวนี่

227
00:19:57,800 --> 00:19:59,960
โจฆ่าแคลร์และแม่คุณก็รู้

228
00:19:59,960 --> 00:20:01,560
- อย่าไปฟังเธอ
- ไม่

229
00:20:02,640 --> 00:20:05,920
- แคลร์รู้เรื่องการทุจริตของพวกคุณ
- แคลร์ขโมยไปจากเรา

230
00:20:05,920 --> 00:20:07,240
ผู้หญิงคนนั้นคือยาพิษ

231
00:20:07,240 --> 00:20:10,280
เชื้อไม่ทิ้งแถว เธอพยายามทําลายธุรกิจของเรา

232
00:20:10,280 --> 00:20:14,040
เพราะเธอค้นพบว่า
คุณปลอมแปลงผลการทดลองยา

233
00:20:14,040 --> 00:20:17,840
คุณปล่อยยาอันตรายออกสู่ตลาด
ทําให้คนเจ็บป่วยหนักขึ้น

234
00:20:18,720 --> 00:20:20,000
แต่โจห้ามเธอ

235
00:20:20,840 --> 00:20:21,680
ทรมานเธอ

236
00:20:22,760 --> 00:20:23,760
ฆ่าเธอ

237
00:20:25,720 --> 00:20:28,520
นึกออกไหมว่า
ลูกๆ ของแคลร์ต้องผ่านอะไรบ้าง

238
00:20:29,040 --> 00:20:30,040
สามีของเธอล่ะ

239
00:20:30,800 --> 00:20:35,040
ฉันเจออะไรบ้าง ทั้งหมดเพื่อปกป้อง
บริษัทที่ทุจริตและอันตรายของคุณ

240
00:20:35,040 --> 00:20:36,480
โจตื่นตระหนก แคโรไลน์

241
00:20:37,960 --> 00:20:42,000
แคลร์ไม่บอกสิ่งที่เขาอยากรู้
ไม่ยอมคืนเอกสารที่ขโมยมา

242
00:20:42,960 --> 00:20:44,560
พี่สาวเธอเริ่มก่อน

243
00:20:44,560 --> 00:20:46,120
เธอทําร้ายครอบครัวนี้

244
00:20:47,000 --> 00:20:49,080
และเธอควรรู้ดีกว่าใคร

245
00:20:49,680 --> 00:20:53,320
เมื่อศัตรูโจมตี เธอมีสิทธิ์ที่จะปกป้องตัวเอง

246
00:20:53,320 --> 00:20:56,800
- เธอเป็นพี่สาวฉัน นังชั่ว
- เอาละ พอได้แล้ว

247
00:20:56,800 --> 00:20:58,160
- งั้นเหรอ นีล
- ใช่

248
00:20:58,160 --> 00:21:00,800
งั้นเหรอ เพราะฉันคิดว่ามันแทบไม่พอ

249
00:21:02,720 --> 00:21:04,600
คุณไม่เข้าใจสินะ

250
00:21:05,360 --> 00:21:06,640
โจฆ่าไปหลายคนแล้ว

251
00:21:07,480 --> 00:21:08,800
ไม่ใช่แค่แคลร์

252
00:21:10,920 --> 00:21:12,000
มีคนอื่นด้วย

253
00:21:13,640 --> 00:21:16,520
คริสโตเฟอร์ สเวนเล่าเรื่อง
ทีโอ มอร่า เพื่อนที่โรงเรียนของเขา

254
00:21:16,520 --> 00:21:18,080
- แม่...
- ไม่มีหลักฐาน

255
00:21:18,080 --> 00:21:19,560
แล้วก็ทอมมี่ ดาร์ก

256
00:21:20,160 --> 00:21:22,000
อ้อ และอย่าลืม...

257
00:21:23,040 --> 00:21:24,280
พี่ชายของเขาเอง

258
00:21:26,720 --> 00:21:27,800
แอนดรูว์เหรอ

259
00:21:27,800 --> 00:21:29,240
แอนดรูว์ฆ่าตัวตาย

260
00:21:29,240 --> 00:21:31,120
- โกหก
- อย่างที่เธอรู้ดี

261
00:21:31,120 --> 00:21:34,400
นั่นคือสิ่งที่แคลร์รู้ โจถึงต้องฆ่าเธอ

262
00:21:35,000 --> 00:21:37,920
โจผลักแอนดรูว์ตกเรือเพื่อเอาตัวรอด

263
00:21:37,920 --> 00:21:39,480
ไม่จริง

264
00:21:39,480 --> 00:21:41,360
โกหก เป็นคําโกหกที่โหดร้าย

265
00:21:41,960 --> 00:21:43,160
คริสโตเฟอร์ สเวนบอกฉัน

266
00:21:43,160 --> 00:21:46,720
หลังจากทีโอตาย แอนดรูว์ก็รับไม่ได้

267
00:21:49,400 --> 00:21:51,000
เขาอยากมอบตัว

268
00:21:51,600 --> 00:21:54,880
เขาบอกคนอื่นบนเรือยอชต์
ให้มอบตัว แต่โจไม่ยอม

269
00:21:54,880 --> 00:21:58,000
เหลวไหล นิยายล้วนๆ แอนดรูว์กระโดดเอง

270
00:21:59,600 --> 00:22:02,400
โจฆ่าแอนดรูว์และฆ่าแคลร์

271
00:22:04,320 --> 00:22:05,720
อีกกี่คน จูดิธ

272
00:22:08,960 --> 00:22:10,200
คุณเลี้ยงฆาตกร

273
00:22:12,080 --> 00:22:15,000
ส่วนเธอแต่งงานกับฆาตกร และฆ่าเขา

274
00:22:16,040 --> 00:22:18,280
ยิงเขาตายอย่างเลือดเย็น

275
00:22:18,280 --> 00:22:20,560
เหมือนเธอเคยทํา
ในประเทศที่ถูกพระเจ้าทอดทิ้งนั่น

276
00:22:20,560 --> 00:22:21,760
- ยอมรับเถอะ
- ใช่

277
00:22:23,840 --> 00:22:25,080
ฉันฆ่าโจ

278
00:22:26,200 --> 00:22:28,160
ฉันฆ่าคนที่ฆ่าพี่สาวฉัน

279
00:22:28,680 --> 00:22:31,760
ฉันจะไม่ยอมให้
ไอ้ปีศาจนั่นเลี้ยงลูกฉันหรอก

280
00:22:32,640 --> 00:22:35,360
ตอนนี้ทุกอย่างเปิดเผยแล้วใช่ไหม

281
00:22:36,280 --> 00:22:38,320
พยานสามคน

282
00:22:39,160 --> 00:22:42,680
ฉันยินดีที่จะเห็นเธอใช้ชีวิตที่เหลือในคุก

283
00:22:42,680 --> 00:22:45,920
ไม่เป็นไร เพราะรู้ไหมว่า
จะมีอะไรอีกที่ถูกเปิดโปง

284
00:22:46,440 --> 00:22:47,440
คําโกหกของคุณ

285
00:22:48,440 --> 00:22:51,120
การทดลองยาของคุณ และทั้งหมดนี้...

286
00:22:52,640 --> 00:22:53,680
จะหายไป

287
00:22:55,520 --> 00:22:56,520
มันจบแล้ว จูดิธ

288
00:22:58,040 --> 00:22:59,160
จะไม่มีใครเชื่อเธอหรอก

289
00:22:59,160 --> 00:23:02,800
เชื่อฉันสิ ทั้งโลกจะได้รู้

290
00:23:04,440 --> 00:23:05,640
คุณจบเห่แล้ว

291
00:23:07,840 --> 00:23:09,400
- มีหลักฐานอะไร
- เธอโกหก

292
00:23:09,400 --> 00:23:12,680
- มีหลักฐานอะไร
- คุณคิดว่าเงินคุ้มหัวคุณได้

293
00:23:13,560 --> 00:23:18,120
คุณคิดว่าเงินทําให้ทุกอย่าง
หายไปได้ และโลกฟองสบู่ที่คุณอยู่นี้

294
00:23:18,120 --> 00:23:21,760
คุณกระดิกนิ้วก็จะได้สิ่งที่ต้องการ

295
00:23:22,440 --> 00:23:26,280
มายา เธอต้องการความยุติธรรมให้พี่เธอ

296
00:23:27,080 --> 00:23:27,920
ก็ได้

297
00:23:29,200 --> 00:23:30,200
เธอได้ไปแล้ว

298
00:23:30,200 --> 00:23:32,480
โจตายแล้ว ไม่มีอะไรให้ทําอีก

299
00:23:32,480 --> 00:23:36,800
เธอไม่อยากติดคุก เราไม่อยาก
มัวหมองเพราะเรื่องอื้อฉาว งั้น...

300
00:23:39,080 --> 00:23:42,280
เราทําข้อตกลงกันดีไหม

301
00:23:44,280 --> 00:23:45,120
ข้อตกลงเหรอ

302
00:23:46,440 --> 00:23:47,920
เราโทษโจ

303
00:23:48,680 --> 00:23:51,920
เราเอาปัญหาเรื่องการทดลองยาให้โจรับผิดไป

304
00:23:53,040 --> 00:23:56,400
และบอกว่าเรื่องนี้ทําให้เขาฆ่าคนปิดปาก

305
00:23:56,400 --> 00:23:57,440
เริ่มต้นใหม่

306
00:23:58,320 --> 00:24:00,160
ไม่มีใครต้องรู้ความจริง

307
00:24:03,080 --> 00:24:04,200
และบางทีนะ มายา...

308
00:24:05,440 --> 00:24:08,600
บางครั้งฉันก็ตั้งคําถามวิธีการเลี้ยงลูกของตัวเอง

309
00:24:08,600 --> 00:24:12,000
วิธีที่ฉันเลี้ยงเขาให้ดีเลิศกว่าใคร แต่...

310
00:24:13,840 --> 00:24:15,960
โจจากไปแล้ว ส่วนแอนดรูว์

311
00:24:18,080 --> 00:24:20,240
ไม่มีประโยชน์ที่จะทําลายชีวิตคนเพิ่มอีก

312
00:24:21,920 --> 00:24:23,080
คิดถึงลิลี่สิ

313
00:24:25,840 --> 00:24:29,040
ช่างเป็นทางออกที่มีเหตุผล ว่าไหม

314
00:24:38,200 --> 00:24:39,040
ไม่

315
00:24:41,680 --> 00:24:42,520
มันสายไปแล้ว

316
00:24:45,200 --> 00:24:47,640
เธอพูดถูก มันสายเกินไปที่จะทําข้อตกลง

317
00:24:47,640 --> 00:24:52,480
เธอบุกเข้ามาในบ้านของเรา
ยอมรับว่าฆ่าพี่ชายเรา และขู่จะฆ่าเรา

318
00:24:53,000 --> 00:24:55,160
ได้ยินเธอแล้วนี่ เราป้องกันตัวเอง

319
00:24:58,000 --> 00:24:59,520
เธอฆ่าพี่ชายฉัน

320
00:25:00,440 --> 00:25:03,400
- เธอทําลายครอบครัวนี้ไม่ได้หรอก
- คุณนี่มันอ่อนแอน่าสมเพช

321
00:25:04,000 --> 00:25:06,440
คุณไม่กล้ายิงหรอก คุณกลัวมาก

322
00:25:06,960 --> 00:25:07,960
วางปืนลง

323
00:25:09,040 --> 00:25:09,880
ฉันสา...

324
00:25:11,080 --> 00:25:13,560
พระเจ้าช่วย พี่ทําอะไรลงไป

325
00:25:13,560 --> 00:25:15,360
พระเจ้าช่วย

326
00:25:16,160 --> 00:25:17,000
มันจบแล้ว

327
00:25:25,640 --> 00:25:26,640
ใช่

328
00:25:28,400 --> 00:25:32,200
พระเจ้าช่วย

329
00:25:47,680 --> 00:25:49,280
พี่คิดอะไรอยู่

330
00:25:55,560 --> 00:25:57,920
พระเจ้าช่วย

331
00:26:03,000 --> 00:26:04,000
พระเจ้า

332
00:26:08,520 --> 00:26:09,360
พระเจ้าช่วย

333
00:26:10,360 --> 00:26:12,840
ไม่

334
00:26:12,840 --> 00:26:17,160
เธอตายแล้ว ไม่ พวกมันฆ่าเธอ

335
00:26:17,160 --> 00:26:19,360
ต่อหน้าคนทั้งโลกเลยนะโว๊ย

336
00:26:19,360 --> 00:26:21,120
(คอรีย์นักแฉ ไลฟ์สด)

337
00:26:22,240 --> 00:26:23,080
ฉิบหาย

338
00:26:24,080 --> 00:26:27,040
(- เมื่อกี้อะไรน่ะ
- เธอตายแล้วเหรอ แจ้งตํารวจเร็ว!)

339
00:26:38,320 --> 00:26:42,480
จูดิธ นีล และแคโรไลน์
เบอร์เกตต์ถูกตํารวจควบคุมตัว

340
00:26:42,480 --> 00:26:44,880
ครอบครัวเบอร์เกตต์ไม่รู้ว่าเรื่องที่คุยกัน...

341
00:26:44,880 --> 00:26:47,440
และการยิงคนตายถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลก

342
00:26:47,440 --> 00:26:50,600
ผู้คนนับล้านเห็นมายา สเติร์น
ถูกยิงตาย และคนร้ายคือนีล เบอร์เกตต์

343
00:26:50,600 --> 00:26:53,240
ซีอีโอของเบอร์เกตต์ โกลบอล เอนเตอร์ไพรส์

344
00:27:02,120 --> 00:27:03,640
ผมน่าจะ...

345
00:27:04,160 --> 00:27:05,840
ผมน่าจะไปกับเธอ

346
00:27:06,800 --> 00:27:09,280
ผมไม่น่าทิ้งเธอไว้

347
00:27:11,280 --> 00:27:12,960
เธอรู้ว่าตัวเองกําลังทําอะไร

348
00:27:14,240 --> 00:27:16,040
เธอจงใจวางปืนไว้ตรงนั้น

349
00:27:18,160 --> 00:27:22,080
เคียร์ซ มายาวางแผนไว้แล้ว

350
00:27:22,080 --> 00:27:25,280
เธอฆ่าโจ เธอฆ่าพลเรือนพวกนั้น

351
00:27:25,280 --> 00:27:29,960
เธอรู้ว่าเรื่องนี้จบได้แบบเดียว

352
00:27:48,440 --> 00:27:52,160
(18 ปีต่อมา)

353
00:28:17,600 --> 00:28:21,160
ตรงไปแล้วเลี้ยวขวา คุณก็จะเจอวอร์ดอีค่ะ

354
00:28:21,680 --> 00:28:22,520
ไง

355
00:28:23,040 --> 00:28:24,720
- สวัสดี ไง
- ผมเดาว่าคุณ...

356
00:28:24,720 --> 00:28:27,120
ใช่ ผมดีใจกับเธอที่สุด

357
00:28:27,120 --> 00:28:29,360
- คุณคงต้อง...
- ผมภูมิใจที่สุดเลย

358
00:28:29,360 --> 00:28:30,400
- ใช่
- ใช่

359
00:28:34,480 --> 00:28:37,120
- คุณดูสบายดี
- ขอบคุณ ใช่ คุณก็เหมือนกัน

360
00:28:37,120 --> 00:28:39,320
ผมไม่ได้พูดเพราะคุณพูดก่อนหรอกนะ

361
00:28:39,320 --> 00:28:41,280
- จริงๆ นะ คุณดูดีมาก
- ใช่

362
00:28:41,800 --> 00:28:44,360
- แล้วลูกคุณเป็นยังไงบ้าง
- ใช่ เขาเป็นหนุ่มแล้ว

363
00:28:44,360 --> 00:28:45,800
- สูงกว่าผมและ...
- อะไร

364
00:28:45,800 --> 00:28:48,040
ใช่ คําที่พูดกันบ่อยๆ นั่นเป็นจริง

365
00:28:48,040 --> 00:28:50,120
เวลาผ่านไปไวเหมือนติดปีก ว่าไหม

366
00:28:50,120 --> 00:28:51,920
ใช่ไหมล่ะ

367
00:28:51,920 --> 00:28:53,240
ลูกคุณสองคนเป็นไงบ้าง

368
00:28:54,040 --> 00:28:58,400
ใช่ ดีทั้งคู่ แอ็บบี้มีลูกของตัวเองสองคน
เดี๋ยวพวกเขาจะมาหาลิลี่

369
00:28:59,400 --> 00:29:03,160
รู้ไหม ดีแล้ว เอ็ดดี้ ที่คุณอยู่เคียงข้างเธอ

370
00:29:03,160 --> 00:29:05,160
- ดีสําหรับลิลี่น่ะ
- อ๋อ

371
00:29:05,160 --> 00:29:08,720
ไม่ ผมต่างหากโชคดีที่ได้เห็นลิลี่เติบโต เธอ...

372
00:29:10,200 --> 00:29:11,720
ใช่ เธอเหมือนแม่เป๊ะ

373
00:29:14,360 --> 00:29:15,240
แข็งแกร่ง

374
00:29:15,840 --> 00:29:16,680
ไม่ เจ้ากี้เจ้าการ

375
00:29:20,120 --> 00:29:24,400
รู้ไหม มันดูเหมือนผ่านมาเป็นชาติแล้ว...

376
00:29:25,960 --> 00:29:28,520
- แต่ก็ยัง...
- เหมือนเกิดเมื่อวาน

377
00:29:31,360 --> 00:29:33,480
(เอ็ดดี้ที่รัก)

378
00:29:38,640 --> 00:29:41,960
(โปรดดูแลลิลี่
และเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอด้วย)

379
00:29:43,160 --> 00:29:46,880
{\an8}(เอ็ดดี้)

380
00:29:48,760 --> 00:29:49,600
ใช่

381
00:29:52,160 --> 00:29:53,000
มาเถอะ

382
00:29:59,200 --> 00:30:01,680
ถ้าฉันติดคุกก็ไม่เป็นไร

383
00:30:02,840 --> 00:30:06,240
แต่ฉันแค่อยากให้โลกเห็นว่า
ไอ้สารเลวพวกนั้นทําอะไร

384
00:30:07,640 --> 00:30:09,440
ฉันอยากเปิดโปงตัวตนของพวกเขา

385
00:30:14,040 --> 00:30:16,520
มีบางอย่างที่ผมต้องบอกคุณ...

386
00:30:17,800 --> 00:30:19,520
เรื่องที่เกิดขึ้นกับผม ผม...

387
00:30:21,880 --> 00:30:24,280
ผมนึกว่าผมกําลังจะตาย ผมหมดสติ...

388
00:30:26,240 --> 00:30:27,600
แล้วก็ไปตรวจร่างกาย

389
00:30:29,920 --> 00:30:32,600
พวกเขากังวลว่าผม...

390
00:30:33,920 --> 00:30:35,360
มีปัญหาเกี่ยวกับระบบประสาท

391
00:30:40,240 --> 00:30:41,640
แต่เป็นเพราะยาของพวกเขา

392
00:30:43,120 --> 00:30:44,480
ยาของเบอร์เกตต์

393
00:30:45,360 --> 00:30:46,520
อาการวูบหมดสติและ...

394
00:30:48,520 --> 00:30:51,560
เห็นภาพหลอน มันแย่มาก ที่จริงผมเคย...

395
00:30:52,520 --> 00:30:54,440
ยืนที่ขอบสะพานและ...

396
00:30:56,760 --> 00:30:57,800
เกือบ...

397
00:31:08,720 --> 00:31:09,840
และตลอดเวลานั้น...

398
00:31:11,400 --> 00:31:13,320
ไอ้สารเลวพวกนั้นพยายามปกปิดเรื่องนี้

399
00:31:17,560 --> 00:31:18,400
ใช่

400
00:31:20,560 --> 00:31:21,720
ไม่เป็นไร

401
00:31:22,320 --> 00:31:25,000
นี่ ฟังนะ

402
00:31:28,680 --> 00:31:29,520
ผมจะช่วยคุณ

403
00:31:34,800 --> 00:31:35,640
คุณโอเคไหม

404
00:31:36,320 --> 00:31:37,960
- ขอบคุณ
- ได้เลย

405
00:31:42,760 --> 00:31:43,880
ดูสิว่าฉันเจอใคร

406
00:31:43,880 --> 00:31:45,280
- ขอบคุณ
- เคียร์ซ

407
00:31:45,280 --> 00:31:46,720
- นี่
- หวัดดี

408
00:31:46,720 --> 00:31:48,160
- ใช่
- ดีใจที่ได้เจอ

409
00:31:48,160 --> 00:31:50,400
- ดีใจที่ได้เจอ ยินดีด้วย
- ขอบคุณ

410
00:31:51,000 --> 00:31:52,840
ลิลี่ ดูเธอสิ

411
00:31:53,560 --> 00:31:55,040
พระเจ้าช่วย

412
00:31:55,040 --> 00:31:57,160
ไง เธอสวยจัง

413
00:31:57,640 --> 00:32:00,360
- อยากอุ้มเธอไหมคะ
- ไม่ ไม่เอา

414
00:32:00,960 --> 00:32:03,200
- ฉันอาจจะทําหลุดมือ
- คุณทําได้

415
00:32:03,200 --> 00:32:04,520
ก็ได้ มาสิ

416
00:32:05,040 --> 00:32:07,880
- ไม่ได้อุ้มนานแล้ว
- เด็กดี

417
00:32:07,880 --> 00:32:09,920
ฉันอุ้มนะ

418
00:32:17,920 --> 00:32:19,120
ดูหน้าเล็กๆ ของเธอสิ

419
00:32:24,080 --> 00:32:24,920
ไงจ๊ะ

420
00:32:26,960 --> 00:32:29,320
- คิดชื่อหรือยัง
- คิดแล้วค่ะ

421
00:32:30,520 --> 00:32:31,880
เราจะเรียกเธอว่ามายา

422
00:32:45,360 --> 00:32:46,200
สวัสดี มายา

423
00:33:47,800 --> 00:33:49,720
คําบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย