Debiches contarmo.
- Que sospeitaba do meu marido? - Si.
Xa. Como se verbaliza algo así, Shane?
Joe matou a miña irmá porque o desenmascarou.
Non quería crelo.
Pensaba que tiña que ser un erro.
CATRO MESES ANTES
Era o pai da miña filla.
Non podía ser un asasino.
Non podía estar compartindo cama e vida cun criminal.
Maya, son eu.
É a túa irmá.
Pasou algo horrible.
Asasinárona na súa propia casa.
Imaxínate o medo que tivo que pasar.
Por que alguén ía matala?
Quizais non o pretendían.
Non contarían con que estivese na casa.
Non tiñan nada de valor.
A saber por que, Maya.
Bótala en falta?
Claro que si.
- Que pregunta é esa? - Traballabades xuntos.
Víala máis ca min.
Vexo que o levas moi ben.
Cada un leva estas cousas dun xeito diferente, Maya.
Ti tes armas, non si, Maya?
Si. Todas legais e con licenza.
Alguén máis pode acceder a elas?
Non. Joe si que podía, pero...
E esa?
É antiga. Está inutilizada.
- É unha Glock 17? - Si.
- É a única pistola que tes? - Si, a única.
Que facía a túa pegada na pistola da caixa forte
se odias as armas?
Pois con todo o que estaba pasando, contigo fóra e con Lily na casa,
estaba ben tela a man.
Maya, estás lista? Temos que marchar.
Necesito que me examines unha bala.
Unha bala?
Necesito que a cotexes coa bala
que ten a policía como proba do asasinato de Claire.
De onde saíu?
Necesito saber se corresponde á mesma arma que matou a Claire.
Podes comprobalo?
Podo pedirllo a un colega da policía.
Necesito saber se estou no certo ou me estou volvendo tola.
Maya?
Temos que falar. Sei o que fixeches.
De que falas?
A descansar.
Sabes ben do que falo.
Non teño nin idea.
Sei o que pasou, Joe.
- Temos que falar, lonxe de Lily. - Maya.
Vémonos onde sempre no parque.
Ás nove.
Non quería crelo.
Tiña que ser un erro.
Pero as balas coincidían.
Se obrigaba a Joe a reaccionar, podería descubrir se...
estaba equivocada.
Cambiei as pistolas.
Así Joe collería a inutilizada da caixa forte,
e eu, a que estaba activa.
A que vén todo isto, Maya?
"Sei o que fixeches."
"Vémonos no parque."
Preferías falar na casa?
Coa coidadora diante?
Falar de que?
De por que mataches a Claire.
Vasmo negar?
Vasmo negar na puta cara, Joe?
Pois si, cariño, voucho negar, porque é unha acusación ridícula.
Volvícheste tola?
Coñézote, Joe.
Non descansarei.
Converterei a túa vida nun inferno.
Ata que lle amose ó mundo o que es.
E que son?
Un asasino.
Tiña a esperanza de que houbese algún tipo de explicación.
Pero apertou o gatillo.
- Non poderás demostrar que a matei. - Non?
Non.
Tes razón.
Ferino cos dous primeiros tiros para que parecese un roubo que se torceu.
Mateino co terceiro.
Cubrinme de sangue para que parecese que o sostivera mentres morría.
Vira dous rapaces en moto no parque.
Sabía que se lles falaba deles á policía non se centrarían en min.
A primeira vez que declaraches
dixeches que dous rapaces enmascarados apareceron no parque en motos de enduro.
Si.
E logo dixeches que se baixaron da moto e intentaron roubarche o bolso.
Exacto.
Quen che pagou por matar a Joe Burkett? Dimo!
Vale, está ben.
Ninguén me pagou, tío. Eu non o matei.
Pero sei quen foi.
Socorro! Por favor, que alguén me axude!
Fóra.
Volvede por aí.
Non podes deixarnos aquí.
É a miña camioneta!
- Kierce, non podes chamarme. - Necesito localizar unha matrícula.
Estás suspendido.
Impórtame unha merda.
Maya Burkett matou o seu marido.
O cómplice de PJ, Rambo, viuno todo!
Vai no coche de Joe. O seu témolo nós. É un Range Rover Evoque negro.
Kierce, non podes facer isto. Farás que te despidan.
Marty, por favor.
Ninguén ten por que sabelo.
Por favor, necesito que o fagas por min.
- Kierce... - Consígueme os datos.
Vale, dáme cinco minutos.
A ver, aquí é onde se viu por última vez.
A que hora?
12:40. Hai...
- Hai dez minutos. Grazas, Katherine. - Nada.
- Tes a localización? - Si, grazas.
Vou para aí, nin se che ocorra colgarme o teléfono.
Non quero que te desmaies, así que iremos falando ata que chegue.
Es un bo tipo, pero se algo pode facer que me desmaie,
é escoitarte laretar.
- Vémonos alí. - Ki...
A nai que o fixo.
Veña, ho!
Aparta!
Sácate de diante!
Diga?
Marty, son Katherine.
Temos unha actualización da localización.
Marty.
Maya está preto da gardería Pequerrechos, en Pleasance Drive.
Vai recoller a súa filla.
Que pasou?
- E Maya? - Pediume que recollese a Lily. Está ben?
Que fas co seu coche?
- Quixo cambiarmo. - A conto de que?
Maya díxome que...
- Dixo que a estaban buscando. - Hostia xa.
Tes idea de onde pode estar?
- Algunha? - Non.
- Espera. Levo un localizador no coche. - A ver.
CHECKER GPS "COCHE DE EDDIE" - VOLVO V70 ESTATE
- Anda, está na casa. - Na casa?
Onte dixéchesnos que nunca antes viras a Tommy Dark,
nin vivo nin morto.
Así é.
Entón como explicas que atoparamos sangue súa
no teu maleteiro?
- Levaches o meu coche? - Si, o meu falla.
Levareino logo a que o vexan. Fun facer recados.
Por que iades facer iso? Por que?
Porque a señora Burkett, Judith, cre que mentes sobre a morte de Joe.
PARA LILY - CON AMOR
Maya Burkett, quedas arrestada como sospeitosa de asasinato.
Que fas?
Tes dereito a gardar silencio. O que digas pode ser usado na túa contra.
Contareicho todo. Podo explicarcho. Por favor.
Precisamente a isto me refiro co de executar
sen deixar de transformar.
Trátase de ter un propósito impulsado polo desempeño.
Burkett Pharmaceutical ten bos inversores,
e os nosos fármacos están cambiando o mundo.
Espero que este sexa un gran comezo, e agradezo o voso apoio.
Valóroo de verdade.
- Por un gran ano! - Por un gran ano!
Non podiamos falar por teléfono?
Quen é agora o conspiranoico, inspector?
Agora sei a verdade, e necesito que me axudes.
Grazas por vir.
Moitas grazas. Volvede visitarnos pronto.
Vémonos.
Foi un pracer vervos.
- Coidádevos, ide amodo. - Amodo, Sven.
Chao.
Cres que foi ben?
Si, o teu discurso tivo éxito. Fixeime nas súas caras.
Vin a Douglas cunha actitude bastante fría.
Si, a verdade, pero penso que pagou moito a pena.
- Brandy, mamá? - Non, grazas, meu rei.
Maya?
Pero que raios estás facendo aquí, a escuras?
Fixéchesme crer que me estaba volvendo tola.
Ti argallaches o da cámara.
Dixécheslles a Luka e a Izabella que estaba implicada na morte de Joe.
Era un dos teus experimentos psicolóxicos, non, Judith?
Para nada. Nunca usaría o meu traballo para algo tan vil.
Segues mirándome por riba do ombreiro.
Sempre o farás.
Nunca fun suficiente para ti, non, Judith?
- Cres que matei o teu fillo? - Maya.
Si?
Iso cres?
Iso creo.
Así que quixeches xogar comigo?
Facerme dar un paso en falso e culparme da súa morte.
A cámara oculta.
A roupa desaparecida.
As chamadas.
Caroline mentíndome sobre os subornos ó inspector.
Non sabía que era mentira.
- Non ó 100 %. - Non es mellor ca eles, Caroline.
Que fas aquí, Maya?
Enganáchesme, coa esperanza de que perdese o control.
Dime unha cousa, Judith.
Que che fixo pensar que eu matei a Joe?
Simplemente o souben.
- Instinto de nai. - E unha merda.
E ben?
Matáchelo ti?
Soubéchelo porque eu tiña un motivo.
A que si?
Joe matou a miña irmá.
- Que disparate. - Joe matou a Claire.
- Sei que non queres crelo, Neil. - Deixa de dicir burradas.
Joe matou a Claire, e túa nai sabíao.
- Non lle fagas caso. - Non.
- Claire descubriu que estades corruptos. - Roubounos.
Era puro veleno.
Vénlle de familia. Intentou acabar co noso negocio.
Porque descubriu que falsificades os datos dos ensaios clínicos,
que comercializades con fármacos nocivos que fan enfermar a xente.
Pero Joe detívoa,
atormentouna,
matouna.
Sabedes o que sufriron os fillos de Claire?
E o seu marido?
Ou o que sufrín eu? Todo por protexer a vosa nociva e corrupta empresa.
Joe entrou en pánico, Caroline.
Claire non quería dicirlle o que sabía nin devolvernos o que roubara.
A culpa é da túa irmá.
Atacou a nosa familia.
E ti sabes mellor ca ninguén
que cando un inimigo te ataca, tes dereito a defenderte.
- Era a miña irmá, filla de puta. - Xa está ben, acabouse.
- Ti cres, Neil? - Si.
Si? Eu creo que isto está lonxe de acabarse.
Non o entendes, verdade?
Joe matou xente.
Non só a Claire.
Houbo máis.
Christopher Swain contoume o de Theo Mora no colexio.
- Mamá... - Non hai probas.
Tamén está Tommy Dark.
Ah, e non nos esquezamos...
do seu propio irmán.
Andrew?
Andrew suicidouse.
- Mentira. - Como ben sabes.
Iso foi o que descubriu Claire, por iso Joe tivo que matala.
Joe tirou a Andrew do iate para salvar o seu cu.
Iso non é verdade!
Só di mentiras, e moi crueis.
Contoumo Christopher Swain.
Despois da morte de Theo, Andrew non podía soportalo.
Quería entregarse.
Díxollo ós demais no iate, pero Joe non ía permitirllo.
Iso é un disparate, pura ficción. Andrew saltou.
Joe matou a Andrew e tamén a Claire.
A cantos máis, Judith?
Criaches un asasino.
E ti casaches con un, e logo matáchelo.
Disparácheslle a sangue frío, coma o facías nese país de mala morte.
- Admíteo. - Si!
Matei a Joe.
Matei o home que matou a miña irmá.
Non ía permitir que ese monstro criase a miña filla.
Vaia, por fin todo sae á luz.
Tres testemuñas.
Farame moi feliz verte o resto da túa vida no cárcere.
Non me importa, porque sabes que máis sairá á luz?
As vosas mentiras.
O dos vosos ensaios clínicos. E todo isto...
desaparecerá.
Acabouse, Judith.
Ninguén te crerá.
Creme cando che digo que todo o mundo o vai descubrir.
Estades acabados.
- Que probas tes? - Mente.
- Que probas? - Credes que o diñeiro vos protexe.
Credes que o diñeiro evita os problemas e que nesta burbulla na que vivides
podedes conseguir o que queredes con só chascar os dedos.
Maya, querías xustiza para a túa irmá.
Está ben.
Xa a tes.
Joe está morto. Non hai máis que facer.
Ti non queres ir ó cárcere, e nós queremos evitar un escándalo,
así que por que non chegamos a un acordo?
A un acordo?
Culpamos a Joe.
Acusámolo a el das alteracións dos ensaios clínicos
e suxerimos que iso conduciu ó seu posterior asasinato.
Morra o conto.
Non ten por que saberse a verdade.
E pode ser, Maya...
que ás veces me culpe por como o criei,
con esa ansia de ser o mellor, pero...
Joe xa non está, nin Andrew.
Por que arruinar máis vidas?
Pensa en Lily.
Esta é a solución máis lóxica, non cres?
Non.
Xa é tarde.
Ten razón. Demasiado tarde para acordos.
Entrou na nosa casa, admitiu que matou o noso irmán e ameazounos.
Xa a oístes. Corremos perigo.
Mataches o meu irmán.
- Non vales nada, non nos afundirás. - Es débil e patético.
Non es quen de disparar. Estás aterrado.
Baixa a arma.
Xúro...
Polo amor de Deus! Pero que fixeches?
Ai, Deus!
Acabouse.
Si.
Polo amor de Deus!
En que estabas pensando?
Deus bendito.
Non pode ser.
Ai, Deus.
Non!
Está morta! Non! Asasinárona!
Todo o puto mundo o viu!
COREY O ACUSÓN TRANSMISIÓN EN DIRECTO
Merda.
- QUE ACABA DE PASAR? - ESTÁ MORTA? CHAMADE A POLICÍA!
UN INFORMANTE DESENMASCARA A FAMILIA BURKETT
Judith, Neil e Caroline Burkett foron detidos pola policía.
Os Burkett non sabían que a conversación...
Millóns de persoas viron o directo
no que Maya Stern morría a causa do disparo de Neil Burkett,
CEO de Burkett Global Enterprises.
Debín...
Debín ir con ela.
Non debín deixala ir soa.
Sabía o que facía.
Deixou a arma alí adrede.
Kierce, seguro que Maya o tiña todo planeado.
Matou a Joe. Matou aqueles civís.
Sabía que só existía un xeito de acabar con todo isto.
18 ANOS MÁIS TARDE
Todo recto e logo á dereita. Aí está o pavillón E.
Ei.
- Ai, ola. - Deduzo que vés...
Si. Alégrome moito por ela.
- Debes estar... - Estou orgullosísimo.
- Xa. - Si.
- Véxote moi ben. - Grazas. Eu a ti tamén.
Non o digo porque mo dixeras ti.
- De verdade, véxote xenial. - Xa.
- Que tal o teu rapaz? - Está feito un home.
- É máis alto ca min... - Si?
Si, todos os tópicos son certos.
O tempo voa, verdade?
A que si?
Que tal os teus?
Moi ben os dous. Abby ten dous fillos. Logo virán ver a Lily.
Oe, Eddie, creo que é marabilloso que estiveras ó seu lado.
- Refírome a Lily. - Oh.
Non, para min foi un privilexio vela crecer. Lily é...
É cuspidiña á súa nai.
Forte.
Non, mandona.
Deus, parece que todo pasou hai moitísimo tempo, e...
- E á vez... - Parece que foi onte.
QUERIDO EDDIE
POR FAVOR, SÉ UN APOIO PARA LILY, FORMA PARTE DA SÚA VIDA
Si.
Vamos.
Se teño que ir ó cárcere, irei.
Pero non sen antes mostrarlle ó mundo o que fixeron eses cabróns.
Quero desenmascaralos.
Quero contarche unha cousa que...
me leva pasando un tempo. Eu...
pensaba que ía morrer. Desmaiábame seguido,
e decidín facerme probas.
Temían que puidese ter...
problemas neurolóxicos.
Pero causábano os seus fármacos.
Os fármacos dos Burkett.
Desmaiábame e...
tiña alucinacións. Estaba tan mal que ata...
me acheguei ó bordo dunha ponte...
e estiven a piques...
Durante todo este tempo...
eses cabróns estivérono encubrindo.
Si.
Tranquila.
Escoita.
Vouche axudar.
Estás ben?
- Grazas. - Non é nada.
Mirade quen veu.
- Grazas. - Kierce.
- Ei! - Ola!
Alégrome de verte.
- Eu tamén. Parabéns. - Grazas.
Ai, Lily, mira que cousa.
Ai, Deus.
Ola! É preciosa.
- Queres collela? - Non, eu paso.
- Seguro que me cae. - Que non, home.
Vale, a ver. Trae.
- Xa esquecera isto. - Moi ben.
Xa te teño.
Mira que cariña ten.
Ola, peque.
- Xa pensastes no nome? - Si.
Chámase Maya.
Ola, Maya.
Subtítulos: Noelia Collazo