- Marty. - Chodzi o Mayę.
- Co z nią? - Znalazła zwłoki.
Już jadę.
Tak, otrzymałam telefon.
Nie przedstawił się.
To był mężczyzna, ale używał zmieniacza głosu.
To mógł być każdy.
Miałam przyjechać tu sama, by zobaczyć Darka.
Nie mówił nic o zwłokach.
- Maya była… - Pokażesz mi telefon?
Dzwonił na domowy. Znasz numer.
Sprawdzenie tego potrwa dłużej.
Czemu szukałaś Darka? Prowadzi firmę ochroniarską, tak?
Wiem tylko, że szukała go Claire.
Myślałam, że rzuci światło na sprawę jej zabójstwa.
To ma związek z twoją siostrą?
- Skąd to wiesz? - Powiedziałam wam wszystko.
Dobrze? Byłam tu całą noc. Chcę tylko zobaczyć córkę.
- Przykro mi, ale… - Ej!
- Nigdy więcej mnie nie dotykaj! - Czekaj.
Zanim kogoś dotkniesz, musisz go ostrzec, dobrze? Zaczekaj.
- Może odejść? - Tak.
Nie wyjeżdżaj na wakacje. Musimy być w kontakcie. Idź.
- Idź. - Przepraszam.
Zmiataj stąd!
Rusz głową. To Burkettowa.
Bez solidnego dowodu prawnicy tej rodziny nas rozjadą.
Musimy prześwietlić Tommy'ego Darka.
I jego powiązania.
Począwszy od jej siostry, Claire. Co ona ma z tym wspólnego?
Nie wiem.
Dowiedzmy się.
Nie przebrałeś się.
Jesteś z policji modowej?
- Nie było cię całą noc? - Byłem na imprezie.
Imprezie?
- Zakaz wstępu. - Jak to?
- Macie moje auto. - Zajmę się tym.
Jest powiązane z miejscem zbrodni.
- Musimy je zatrzymać… - Dobra. W dupie to mam.
Wciąż wpadasz na trupy,
czyż nie?
Dobrze. Masz rację.
Zabiłam Tommy'ego Darka.
Wsadziłam jego ciało do zamrażarki.
Poczekałam chwilę, by pojechać do jego żony,
a dziś wróciłam, by popatrzeć
i mocno się obciążyć, dzwoniąc i wzywając tu policję.
Jestem prawdziwą mistrzynią zbrodni.
Proszę. Masz mnie.
A co z morderstwem mojej siostry?
Chwila. Nie było mnie.
Byłam za granicą, gdy się to stało.
Nawet ty mnie nie wrobisz.
Nie chcę cię wrobić. Jestem z tobą.
- Jesteś po mojej stronie? - Próbuję pomóc.
To dlaczego bierzesz łapówki od Judith Burkett?
Łapówki?
Na twoje konto bankowe wpływa dziewięć tysięcy funtów.
Każdego miesiąca.
- Świetna fucha. - Ja pierdolę.
- Dobra, podrzucę nas. - Nas?
Tak. Chcę ci coś pokazać. Chodź.
Ruchy!
Chwileczkę.
Wejdź. Zapraszam.
- Bierzesz ślub? - Tak, i mam dziecko w drodze.
Nie dlatego bierzemy ślub. To bonus.
Tego szukałem. Patrz. Dziesiąty.
Platformy streamingowe – odwołane. Siłownia – odwołana.
Spójrz na mój osobisty telefon.
Najtańszy model z możliwych i najtańszy abonament.
Czy coś z tego sugeruje, że jestem przekupiony?
- Tak. - Co?
Jesteś spłukany z dzieckiem w drodze.
Aż się prosisz, by cię przekupić.
Wyglądam na skorumpowanego?
Zarabiam 50 pensów i to przed opodatkowaniem.
To znalazłem w autobusie.
Pasek mnie uczula, a zegarek nie przestaje pikać.
Zgłoś skargę na policję.
Dam ci numer. Prześwietlą mnie na wskroś,
ale ostrzegam,
to się skończy zrzutką charytatywną. Proszę. Oto numer.
- Jestem czysty. - Czemu Caroline mówi co innego?
- Burkett? Nie wiem! - Tak. Czemu?
Ludzie w żałobie mówią różne rzeczy.
Jestem podejrzana o morderstwo?
To, że mnie tu zabrałeś, nie jest normalne.
Myślę, że coś ukrywasz,
ale nie zgadzam się ze współpracownikami.
Bo myślą, że jestem winna, a ty nie?
Może mnie trzeba nieco bardziej przekonać.
Ale tylko trochę.
Ciało w schowku przechyliło szalę.
Nie na twoją korzyść.
Dobrze.
Słyszałam, że przekupili Tommy'ego Darka.
- Jeśli jesteś niewinna… - Jestem.
Jeśli jesteś niewinna, musisz mi powiedzieć wszystko.
Nic więcej nie wiem.
No tak…
- Znasz płeć? - Co?
Dziecka.
Racja…
Chłopczyk.
Albo dziewczynka. Nie wiem.
Stul pysk.
Cześć!
Kto to?
Cześć, kochanie. Hej.
Fajnie się nocowało u wujka Eddiego?
Tak! Dzięki, że ją odebrałeś. Doceniam to.
Z „Zamku Farnwood”? Spoko.
W końcu jest małą księżniczką, prawda?
- Jesteś księżniczką? Tak. - Tak.
Następnym razem uprzedź Judith.
Prawie poszczuła mnie psami. Nie chciała puścić Lily.
Nie zawsze dostanie to, czego chce.
Dodam twoje nazwisko
do listy odbierających Lily ze żłobka, dobrze?
- Po co? - Odbierzesz ją, gdy nie będę mogła.
Nie, to za dużo roboty.
To nie fair, wujku Eddie.
Proszę.
Czy Abby rozmawiała z tobą o jej bracie, Louisie?
Przyrodnim.
Nie wie, że ci powiedziałam o ich spotkaniu?
Nie.
O niczym nie rozmawialiśmy należycie.
Z Danem też.
Widzę, że cierpią.
Ale Claire…
to jej się zawsze zwierzali, nie mnie.
Teraz twoja kolej.
A jeśli nie dam rady? Wiesz…
widzę, że Abby robi, co może, by ogarnąć ten dom,
a ja chciałbym, by była dzieckiem, ale to by oznaczało…
Rozmowę o Claire?
Pogodzenie się z tym, że nigdy nie wróci?
Co to?
Rany. Bezalkoholowe.
Prawie nie czuć różnicy.
Mądry po szkodzie.
Co u ciebie? Tak naprawdę.
W chwili śmierci Andrew kapitanem jachtu Burkettów
był gość o imieniu Tommy Dark.
Z jakiegoś powodu Claire próbowała go namierzyć.
- Nie gadał. - Dlaczego?
Bo ktoś go zabił i wsadził do zamrażarki.
Chryste!
Kolejne zabójstwo?
Z każdym jestem powiązana.
Czy Claire wspomniała kiedyś o Christopherze Swainie?
Był szkolnym kolegą Joego i Andrew.
Nie, ale co wspólnego ma ich dzieciństwo
z Claire?
Sama nie wiem.
Ale nazwiska Swaina i Darka wciąż się przewijają.
Claire węszyła i zadawała pytania.
Kończy mi się czas.
Jak to?
Co, jeśli mnie aresztują?
Masz jego zdjęcie? Tego Swaina.
Tak.
To jego zdjęcie profilowe.
Chwila.
Co?
Tylko jedna część miasta ma taki widok.
- Która? - Nasz klient to właściciel budynku.
- Co? - Byłem tam na mikołajkach.
Było absurdalnie wytwornie. Ciężko to zapomnieć.
- Pokaż. - Patrz.
Nazywa się Crawmond Place.
WZNIEŚ SWÓJ STYL ŻYCIA NA WYŻYNY
Gdzie Kierce? Nie odbiera telefonu.
Kierce… chyba gdzieś wyskoczył.
- Przekabacił cię, co? - Słucham?
Usposobienie zbitego psa
w końcu cię ujęło.
Nie bądź głupi, Marty.
Chwila nieuwagi, a nasika ci na nogę.
Nie, chyba mówił coś
o rozładowanym telefonie i że musi go…
Proszę, przestań.
Powiedz mi jedno. Cokolwiek robi, czy to…
ma coś wspólnego z piciem?
Piciem? Nie. Miał z tym kiedyś problem?
Kiedyś.
Gdy zamordowano jego narzeczoną.
Zamordowano? Co się stało?
Też była gliną. Byliśmy razem w akademii.
Zginęła na służbie.
Sprawca od lat siedzi za kratkami.
Kierce go tam wsadził.
Nie mógł się z tym pogodzić i zaczął pić.
Uprzedzam, że nie będzie chciał o tym gadać.
Sami, jak to Sami, obwinia się za to, co się stało.
Pani Somers? Przyjechały zakupy.
Tak nie wolno. Oddzwonię.
MIESZKANIE NR 1410
Proszę pani…
Panie Swain?
Nazywam się Maya Stern. Jestem żoną Joego Burketta.
Za późno. Szkoda, jest pani w jego typie.
Przepraszam. Widziała pani pana Swaina?
Nie od ostatniej imprezy.
Jakiej imprezy?
Tej, którą zawsze wyprawia przed wyjazdem.
Ta jednak była głośniejsza niż zwykle.
- Wyjazdem dokąd? - Tam, gdzie zawsze oczywiście.
Imprezuje, odurza się i wysyłają go do…
Biedni mówią na to wariatkowo, a bogaci – ośrodek.
- George. - Dzień dobry.
Co cię tu sprowadza?
Ładnie pachnie.
Nie zostało nic dla mnie?
Nie jestem twoją żoną. Jestem twoją córką.
Wiem. Nie chciałem…
Przepraszam.
Grill.
Nie lubisz grzybów.
Ostatnio kiepski ze mnie ojciec.
To po prostu…
bardzo trudne.
Spotkałam Louisa.
Mojego brata, przyrodniego.
Jest asystentem trenera w klubie.
- Co? - W porządku.
Wiem, że to dziwne, ale on chyba…
chciał nas poznać, zanim…
nie wiem…
zrobi się poważnie.
Rozumiem. Dlaczego? Po co go szukałaś?
- Na początku chciałam odpowiedzi. - Odpowiedzi?
Śmierć mamy nie ma dla mnie sensu.
Kochanie, nie.
Cokolwiek się stało, na pewno nie miał z tym nic wspólnego.
Powiedział coś, co by to zasugerowało?
Może…
się do niego odezwę?
Spytam, czy chce nas poznać, jak należy?
Dobrze.
Nasze spotkanie nie poszło tak, jakbym tego chciała.
- To dobry pomysł. - Poznałaś go? Beze mnie?
Dan, nie chciałam. Przepraszam.
Dan!
Brakuje mi go.
Ale wiem, że tego brakowałoby mi bardziej.
Dziękuję.
- Sami? - Tak?
Chcesz coś powiedzieć?
- Tak. - Chyba już czas.
Tak. Już czas.
Cześć, nazywam się Sami.
Cześć, Sami.
I…
jestem alkoholikiem.
Nie piję od trzech lat, sześciu dni
i dziewięciu miesięcy.
Te ostatnie dni były najtrudniejsze, bo otrzymałem…
bardzo przykre wieści.
Powrót do picia pewnie by mnie zabił.
Co jest…
dość zabawne. To znaczy, to nie jest śmieszne, ale…
Chodzi o to, że najbardziej boję się…
śmierci.
Nie umierania, lecz…
porzucenia kogoś.
Pozostawienia bliskich z ciężarem…
utraty ukochanej osoby.
To wszystko. Dzięki.
To było szczere.
Ale to nie rozmowa z obcymi jest najtrudniejsza.
Wiesz to, prawda?
Do zobaczenia.
- Pa! - Pa!
Molly.
Postanowiłeś się zjawić?
Sami.
Kochanie, co się dzieje?
Sami.
Jak to, nie wiedzą, co to jest?
Dlaczego mówią, że to poważne?
Z powodu moich objawów.
Te omdlenia…
badają je i…
Dlatego uciekłeś?
Nie chcę…
byś przez to przechodziła.
Nie ty.
Nie nasze dziecko.
O czym ty mówisz?
Będziesz tatą, Sami.
Nieważne, czy przez pięć lat, czy dekad,
będzie lepiej, jeśli będzie miał ojca.
Tak?
Musisz się na mnie otworzyć.
I pozwolić sobie pomóc, skarbie.
Tak to powinno działać. Proszę.
Mam jedno, poważne pytanie.
Powiedziałaś…
„miał ojca”, więc…
Chcę zapytać, czy…
poznałaś płeć czy to tylko przeczucie?
To przeczucie, tak? Chcę wiedzieć!
Głuptas z ciebie. Naprawdę!
- Głuptasie, przestań! - Zadowolona?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
No już.
Zmruż oczka.
Dobrze.
SZWAGIERKA DZWONI
Caroline?
Widziałam go.
Widziałam Joego.
Co?
Kazał ci przekazać, że jest…
Caroline.
Kim jesteś?
Nie rozumiesz? Śmierć za tobą podąża, Maya.
Dan, proszę. Nie możesz mnie tak olewać.
Ulubione mamy!
Z dwóch dań, które potrafię przygotować.
Dzwoniłem do was. Musieliście być na boisku.
Dlaczego?
Louis.
Hej.
Cześć.
Nie byłeś na treningu.
Nie. Gdy wasz tata mnie zaprosił, nie chciałem czekać.
Bałem się, że stchórzę, więc przyjechałem.
O co chodzi, tato?
To Louis.
Z centrum sportowego?
To on, Dan. To nasz przyrodni brat.
Przepraszam. Źle do tego podszedłem.
Chciałbym to naprawić.
Sierżancie? Wyniki badań.
Wyniki krwi z samochodu Mai Stern.
Racja. Tak. Dzięki.
Ja pierdolę.
Hej. Nie możesz tak po prostu wyłączać telefonu.
Spójrz na to.
Nie obchodzi mnie, ile kroków dziś zrobiłeś.
To monitoring ze stacji benzynowej po drodze do schowka Tommy'ego Darka.
A to samochód Mai Burkett. Przyjrzyj się uważnie.
Powiedziała, że była sama.
- Maya mnie okłamała. - Musimy ją sprowadzić.
Wiem.
Tak.
Nie idziesz?
Tak.
Kapitan Proctor. Znacie się od dawna, prawda?
Co ci powiedziała Pam?
Że zamordowano twoją pierwszą narzeczoną.
To musiało być dla ciebie straszne.
Bardzo mi przykro.
Zastanawiałeś się, czy to, co się teraz z tobą dzieje,
ma z tym jakiś związek?
Znów bierzesz ślub. Może to przywodzi trudne wspomnienia
i twoje ciało po prostu źle na nie reaguje?
Porównujesz śmierć ukochanej kobiety do jedzenia węglowodanów?
- Nie. Boże. To… - Nie?
Przepraszam, nie powinienem był. Proctor mówiła, że nie lubisz o tym gadać.
Cóż, dzięki.
Raz, dwa…
Chodź. Spóźnimy się. Szybko!
Dobra dziewczynka.
Lily?
Lily, gdzie jesteś? Chodź.
Dada!
Nie. Lily, chodź tu. Ubrudzisz się.
To Joego?
Samochód Joego?
- Macie mój, pamiętasz? - Pamiętam. Nie zapomniałam.
Co tu robisz?
Musisz zmienić plany. Chodź z nami na posterunek.
- Nie mogę. - Tym razem nie masz wyboru.
To z wczoraj, gdy znalazłaś Darka.
Kto był z tobą? Twój donosiciel?
Nie mogę podać imienia.
- Jeśli tylko dlatego tu jestem… - Nie.
Mówiłaś, że wczoraj byłaś w tym schowku po raz pierwszy.
Pierwszy raz widziałaś Tommy'ego Darka, martwego lub żywego.
Tak.
Jak wyjaśnisz to, że w twoim bagażniku znaleźliśmy krew grupy AB Rh+?
Jest tak rzadka, że ma ją tylko 4% populacji, w tym…
Tommy Dark.
Kłamiesz, Maya.
Cały czas nas okłamywałaś, prawda?
Kim jest mężczyzna z samochodu?
Kogo kryjesz?
Dalej, Maya. Musisz mi powiedzieć.
Corey Rudziński.
Mężczyzna z auta to Corey the Whistle.
Haker, który wypuścił twoje nagranie.
- Przez niego wyleciałaś… - Pracował z Claire.
Przekonał ją, by przekazywała mu informacje o Burkettach.
- Jakie? - Nie wiem.
Chodziło o potencjalny skandal z udziałem ich farmaceutyków.
Claire odkryła, że opłacali Darka.
Zaczęła go szukać, by poznać powód.
Spytajcie wdowę, a powie, że Claire ją odwiedziła,
wypytując o niego tak jak ja.
Corey powiedział mi, że schowek Darka zawierał wskazówki
na temat jego lokalizacji.
Byłam u sekretarki, a potem u żony Tommy'ego Darka.
Po co miałbym to robić, wiedząc, gdzie jest?
To nie ma sensu.
Wiesz, że tego nie zrobiłam. Wiesz, że…
- Więc kto? - On! Corey.
Był w moim aucie. Mógł podłożyć krew w bagażniku.
To oczywiste, że chce mnie wrobić. Nie jest moim fanem, prawda?
- Burkettów też! Rusz głową. - Dobrze.
Dowiemy się tylko w jeden sposób.
Powiedz nam, gdzie znajdziemy Corey'ego the Whistle.
Leśna kryjówka Corey'ego jest dalej,
więc najpierw sprawdźmy salon gier.
Będą kłopoty?
To haker. Co nam zrobi? Włączy nas i wyłączy?
Musimy go znaleźć. Chcę jak najszybciej to zakończyć.
Marty – salon gier. Sami – kryjówka. Pasuje?
- Pasuje. - Proszę pani…
Boże. Mów mi szefowo. Nie jestem Angelą Lansbury.
Grała… w Duran Duran.
W zespole.
Dziękuję.
- Proszę pani… Szefowo. - Nie teraz. Mam spotkanie.
Kierce.
Chodźże.
- Za mną. - Puszczaj.
O co ci chodzi?
Nie wiem, czemu dajesz Mai tyle szans.
Ja jej nie ufam. Może masz swoje powody,
ale jedno jest pewne – nigdzie nie pojedziesz.
Mówię poważnie. Śmiertelnie poważnie.
- Dobrze? - Dobra.
Dobra.
Podejdź.
Boże, po prostu…
Wiem, że nie chcesz ze mną o tym rozmawiać, ale…
trzymasz się?
Nie wiem.
Ale…
gadałem z Molly.
Cieszę się, że to zrobiłem i…
miałeś rację, więc tak.
- Tak, wiedziałem. - Tak. Nie trzeba.
- Naprawdę… - Zróbmy to.
- Chodź. - Nie.
- Dawaj. - Nie.
- Chodź. - Nie. Boże! Czekaj.
Złaź. Przestań. Spadaj.
Właśnie dlatego nie nosimy broni.
Przepraszam.
KOMISARIAT POLICJI W WINHERST
Dzięki.
Wiem o Tommym Darku.
Obwiniają cię?
Do kurwy nędzy!
Ja pierdolę.
Skończyłaś?
Już tak.
Co wiesz o Christopherze Swainie?
Nie tak to działa.
Nie możesz mi nic nie mówić. Wyświadczyłem ci wielką przysługę.
Rozumiem. Twoje przysługi przestały być darmowe, tak?
Przykro mi, ale jeśli nie chcesz być ze mną szczera,
mogę cię tylko podwieźć do domu.
Dobrze. Świetnie!
W mordę.
Niewtajemniczanie mnie…
nie jest w porządku, ale bezczelnych kłamstw nie wybaczę.
Nie okłamuję cię.
Dobrze?
Obiecuję.
Dobrze.
Jasne. No to mów.
Tydzień temu Swain został zatrzymany przez miejscową policję.
Prowadził pod wpływem alkoholu i to nie pierwszy raz.
Robi to cyklicznie, co jakieś 12 miesięcy.
Rzecz w tym, że…
- To dość dziwne. - Co?
Nie znalazłem żadnych informacji o aresztowaniu.
Dobra.
Jeśli Christopher Swain gdzieś trafił,
to musiał to być jeden z warunków zwolnienia za kaucją.
Pewnie na odwyk dla bogaczy.
Sęk w tym, że szczegóły utajniono.
Znam kogoś, kto może mi pomóc.
Czy zechce to zrobić, to inna kwestia.
Przepraszam.
Nie chciałem ci przeszkadzać.
W porządku.
Znowu to robię, prawda?
Jestem dziwny.
Nie czuję się dobrze wśród ludzi.
„Małe Paluszki”.
Napisała to o tobie?
Tak myśleliśmy.
Teraz jestem prawie pewna, że to o tobie.
Pewnie nie miała cię długo, ale…
nigdy nie przestała czuć, że jesteś jej częścią.
Jeśli chodzi o twojego ojca, Louis,
to pomyślałem…
że wiem, jak się z nim skontaktować.
Jeśli tego chcesz.
Mogę go spytać, czy chciałby kiedyś do nas wpaść.
Bardzo bym chciał. Dziękuję.
- Co masz? - Widziałaś to?
Ktoś to zauważył i odesłało go do akt Claire.
Jedna z kul z miejsca zbrodni
została wyrejestrowana na kilka godzin.
- Przez kogo? - Policjanta na służbie.
Wygląda na to, że na oficjalną prośbę
żandarmerii wojskowej.
Coś tu śmierdzi.
Musisz z nim pogadać. Dowiedz się, kto wniósł prośbę.
To musiał być Shane Tessier.
Co, do diabła?
Co się dzieje?
Zhakowali nas. Cały system nie działa.
Cholera.
- Wydałam notatkę. - Jaką notatkę?
By przeszukiwać sieć.
Aby przygwoździć tego drania.
Ten drań to Corey the Whistle.
Wyłączył nam cały system.
Tu Marty. Zostaw wiadomość.
Marty, Corey wie, że go śledzimy.
Zastawił pułapki na każdego, kto szuka go w sieci z policyjnego adresu.
Nie będzie go w salonie gier, ale wciąż może być w lesie.
Oddzwoń, jak to odsłuchasz. Poproszę auto.
Mogę wziąć auto? Tak. Dziękuję.
Do kurwy nędzy.
Marty.
W salonie kłamią, że nie wiedzą, kim jest Corey.
Bez nakazu nic nie zrobimy.
Sprawdzę to drugie miejsce.
Kierce, gdzie jesteś?
Prowadzisz?
Nie miałem wyboru.
Corey wie, że go szukamy. Musimy do niego dotrzeć.
Kierce!
Judith?
- Już do ciebie idę. - Dobrze.
Wstaw resztę, Luka.
Bądź ostrożny. Są bardzo delikatne.
- Tak, pani Burkett. - Chcę pomówić z Izabellą.
Unika mnie.
Nie chce rozmawiać, panno Stern.
Maya? Chodź.
Dziękuję.
Więc…
Potrzebuję namiarów na najbardziej ekskluzywny ośrodek odwykowy.
- Czy ty… - Nie dla mnie.
Dla kogoś takiego jak ty. Kogoś, kto nie przejmuje się pieniędzmi.
Kogoś, kto zapłaci krocie, by ukryć swoje życie prywatne.
Maya, kogo szukasz?
Dobrze.
Jeśli dyskrecja jest nadrzędna…
to będzie najlepsze miejsce.
Dam znać, że przyjedziesz. Wpuszczą cię na moje nazwisko.
Dziękuję.
- Mogę być szczera? - A nie jesteś?
Pod wieloma względami jesteśmy do siebie podobne.
Wżeniłyśmy się w rodzinę.
Jesteśmy wdowami. Mówimy, co myślimy.
Mów zatem.
Twój problem…
Jaki jest mój problem?
Nikomu nic nie mówisz. Widzę to.
Joe też taki był.
Zawsze czułam, że kryje w sobie jakieś tajemnice.
Może podzielił się nimi z tobą, ale nie sądzę.
Czułaś, że go znałaś? Tak szczerze.
Nie nalegam na rozmowę.
Przyszłaś po pomoc, a ja jej udzieliłam.
Zaufaj mi, gdy mówię, że powinnaś z kimś porozmawiać.
Christopher Swain.
Jego właśnie szukam.
Swain? Coś mi mówi to nazwisko…
- Czy on… - Chodził z Joem do szkoły.
I z Andrew.
- Dlaczego chcesz się z nim zobaczyć? - To skomplikowane.
To może mieć związek z Claire.
Nie wiem.
Dziękuję.
Uważaj na siebie.
Wierz lub nie, ale nie chcę cię stracić.
Shane?
Hej, kupiłem piwo. Chcesz…
Nie mogę się spotkać ani teraz rozmawiać.
Gdzie jesteś?
Jestem w domu. Wychodzę na spotkanie z Evą.
To babski wieczór.
Może jutro.
Jasne.
Jutro brzmi nieźle.
- Słucham? - Przyjechałam do Christophera Swaina.
Judith Burkett powiedziała…
OK.
KAMERA ZEWNĘTRZNA NR 1
Dziękuję.
Christopher Swain?
Jak mnie znalazłaś?
Kim jesteś?
Jestem Maya Stern.
Stern? Przepraszam, nie…
Byłam żoną Joego Burketta.
Joe Burkett nie żyje.
Mówiono mi, że nie żyje.
To prawda.
Chcę zapytać o jego brata.
Muszę wiedzieć, co się stało wtedy na jachcie.
Christopher.
Czego się boisz?
- Joe. - Joe?
Co z nim?
Joe zabił Andrew.
Twój mąż…
zamordował własnego brata.
Napisy: Paulina Iwaniak