1
00:00:47,160 --> 00:00:48,800
- เชน พระเจ้าช่วย
- เหวอๆ

2
00:00:49,440 --> 00:00:51,800
- นายน่าจะเรียกฉันก็ได้
- ถามจริง

3
00:00:51,880 --> 00:00:54,720
ฉันเคาะประตูปังๆ เธอก็ร้องกรี๊ด ลิลี่ก็ร้องไห้

4
00:00:54,800 --> 00:00:58,400
- ฉันแค่พยายามตามหาเธอใช่ไหมล่ะ
- ลูกรัก ไงจ๊ะ

5
00:00:58,480 --> 00:01:00,440
กลับไปนอนกันดีไหม

6
00:01:00,520 --> 00:01:02,920
ทั้งเสียงเคาะประตูเสียงโทรศัพท์ยังปลุกแม่ไม่ได้

7
00:01:03,000 --> 00:01:04,880
แม่ฝันร้ายนี่นา

8
00:01:04,960 --> 00:01:06,440
เธอซ่อนตัวอยู่หลังโซฟา

9
00:01:06,520 --> 00:01:07,760
- หลังโซฟา
- โอเค

10
00:01:08,800 --> 00:01:11,320
ขอฉันพาเธอเข้านอนก่อนจะมาฟังนายด่าได้ไหม

11
00:01:11,400 --> 00:01:13,800
- เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้ทำแบบนั้น
- ไม่ ฉันไม่รู้

12
00:01:14,640 --> 00:01:16,040
ไม่เอาจ้ะ

13
00:01:16,120 --> 00:01:17,760
- มาเถอะ ลูกรัก
- มานี่...

14
00:01:17,840 --> 00:01:19,840
- ให้ฉันอุ้ม
- ไม่ ฉันทำเอง ฉันทำได้

15
00:01:21,560 --> 00:01:24,320
เธอต้องปล่อยให้ฉันเหนื่อยแทนบ้าง

16
00:01:24,400 --> 00:01:26,880
หนูจะทำให้ฉันหมดแรงเหรอ
เพราะเชนเหนื่อยแล้ว

17
00:01:27,480 --> 00:01:29,640
ช่วยพาฉันขึ้นบันไดได้ไหม ลิลี่

18
00:01:30,160 --> 00:01:31,840
- ได้ไหมครับ คุณแม่
- ไปสิจ๊ะ ลูกรัก

19
00:01:31,920 --> 00:01:34,360
ต้องงี้สิ มาเร็ว ขึ้นไปข้างบนกัน มาเร็ว

20
00:01:34,440 --> 00:01:35,880
- ไปเลยจ้ะ
- ไปเอาบัมบัมกันนะ

21
00:01:35,960 --> 00:01:38,080
- เด็กดี แม่ขอโทษจริงๆ
- ขึ้นไปกันเถอะ

22
00:01:39,080 --> 00:01:40,040
พระเจ้าช่วย

23
00:01:40,120 --> 00:01:41,760
นั่นแหละ เด็กดี

24
00:02:37,240 --> 00:02:41,880
(อย่าหลอกกัน ของฮาร์ลาน โคเบน)

25
00:02:44,320 --> 00:02:47,360
ฉันเป็นห่วงเธอนะ มายา ฝันร้ายของเธอน่ะ

26
00:02:47,440 --> 00:02:49,640
- ฉันสบายดี
- ไม่เลย

27
00:02:50,840 --> 00:02:51,960
ฝันถึงสนามรบใช่ไหม

28
00:02:54,480 --> 00:02:56,600
- ฉันแค่พูดเฉยๆ หมออู๋...
- ฉันสบายดี

29
00:02:57,240 --> 00:02:58,440
งั้นก็ได้

30
00:02:59,520 --> 00:03:00,640
นางสาวสบายดี

31
00:03:03,080 --> 00:03:03,920
แล้วแต่เธอ

32
00:03:04,960 --> 00:03:08,880
ฉันไปสืบเรื่องคนนั้นที่เธอขอมา
ฉันมาเพื่อบอกเธอเรื่องนี้

33
00:03:08,960 --> 00:03:10,040
ทอมมี่ ดาร์ก

34
00:03:10,800 --> 00:03:14,480
เธอเป็นคนพูดถึงคำขวัญของ
ทหารเรือนั่น ซึ่งทำให้ฉันไปขุดคุ้ย

35
00:03:14,560 --> 00:03:16,840
เจอประวัติของเขาที่เคยเป็นทหารเรือ

36
00:03:17,440 --> 00:03:19,160
เธอเดาไม่ถูกแน่ว่าฉันเจออะไร

37
00:03:20,960 --> 00:03:23,360
เขาคือกัปตันเรือยอชต์ที่
แอนดรูว์ เบอร์เกตต์ออกไปตาย

38
00:03:26,560 --> 00:03:28,160
- เธอไม่รู้เหรอ
- ไม่รู้

39
00:03:28,240 --> 00:03:30,840
ตามคำให้การของดาร์ก
เขาบอกว่าตายเพราะอุบัติเหตุ

40
00:03:31,440 --> 00:03:33,320
เขาบอกว่าแอนดรูว์ตกจากเรือ

41
00:03:34,280 --> 00:03:35,320
คิดอะไรอยู่

42
00:03:35,840 --> 00:03:37,920
เขาแจ้งการฆ่าตัวตายเป็นอุบัติเหตุได้เหรอ

43
00:03:38,760 --> 00:03:41,360
- ทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้น
- เมื่อเงินถึง

44
00:03:41,440 --> 00:03:43,920
ตอนนี้เธอวิตกจริตไปแล้วว่าทุกคนได้อามิสสินจ้าง

45
00:03:44,000 --> 00:03:45,120
เชน ทุกคนก็เป็นอย่างนั้น

46
00:03:47,400 --> 00:03:49,080
ฉันคุยกับนักสืบเคียร์ซแล้ว

47
00:03:49,880 --> 00:03:50,760
แล้วไง

48
00:03:50,840 --> 00:03:53,360
และความเห็นของฉัน
เธอจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ เขาน่ะ

49
00:03:53,440 --> 00:03:55,600
เป็นประเภทเถรตรง

50
00:03:57,400 --> 00:03:59,600
เขาบอกฉันเรื่องที่เธอเห็นโจในกล้องพี่เลี้ยง

51
00:04:02,400 --> 00:04:03,360
เขาเป็นตำรวจที่ดี

52
00:04:05,000 --> 00:04:08,160
- ให้ข้อมูลส่วนตัวของญาติเนี่ย
- ทำไมไม่บอกฉันล่ะ

53
00:04:10,040 --> 00:04:12,240
- อาจจะเป็นเทปเก่าก็ได้
- ไม่

54
00:04:12,920 --> 00:04:15,320
ลิลี่ใส่ชุดที่ฉันเป็นคนเตรียมให้ในเช้าวันนั้น

55
00:04:15,400 --> 00:04:19,080
แต่สิ่งที่แปลกจริงๆ ในฟุตเทจนั้นคือ...

56
00:04:19,880 --> 00:04:23,040
โจใส่เสื้อสีเขียวที่ฉัน
ซื้อให้เขา เสื้อสีเขียวเข้มที่...

57
00:04:24,360 --> 00:04:27,880
เขามีอยู่ตัวเดียว ฉันไปดูใน
ตู้เสื้อผ้าของเขา ทุกชิ้นยังอยู่ครบ...

58
00:04:29,480 --> 00:04:30,480
แล้วทายซิอะไร

59
00:04:30,560 --> 00:04:31,480
ไม่อยู่แล้ว

60
00:04:33,600 --> 00:04:34,440
ใช่

61
00:04:36,520 --> 00:04:37,360
ได้

62
00:04:39,720 --> 00:04:40,600
โอเค

63
00:04:44,040 --> 00:04:46,480
- มาคุยเรื่องนี้กันเถอะ
- เชน

64
00:04:46,560 --> 00:04:48,080
จำที่นายพลเดนสโลว์

65
00:04:48,160 --> 00:04:50,360
เคยพูดเรื่องการคาดเดา
ในการทำสงครามได้ไหม

66
00:04:50,960 --> 00:04:53,760
เราต้องพร้อมรับสิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้

67
00:04:53,840 --> 00:04:57,560
ถ้าอย่างนั้น สมมติว่าเธอ
เห็นโจในกล้องพี่เลี้ยงจริงๆ

68
00:04:57,640 --> 00:05:00,120
- เชน โจตายแล้ว
- นี่คือการฝึก

69
00:05:00,200 --> 00:05:03,480
เธอเห็นโจอยู่ในห้องกับลูกสาว

70
00:05:03,560 --> 00:05:08,560
มันไม่ใช่เทปเก่า แล้วเป็น
อะไรได้อีกล่ะ สมมติว่าโจยังไม่ตาย

71
00:05:08,640 --> 00:05:10,640
เชน เขาถูกยิงที่หน้าอก

72
00:05:10,720 --> 00:05:13,400
ในสวนตอนนั้น ฉันกอดเขาตอนที่เขาตาย

73
00:05:13,480 --> 00:05:14,840
เขาแกล้งตาย

74
00:05:14,920 --> 00:05:16,880
เขาจ้างคนมาจัดฉากการปล้น

75
00:05:16,960 --> 00:05:20,400
ยิงกระสุนเปล่า เลือดปลอม
ไม่รู้สิ คนรวยเข้าถึงของพวกนี้ได้

76
00:05:20,480 --> 00:05:23,840
เป็นไปไม่ได้ ทำไมล่ะ เพื่ออะไร
เงินประกันเหรอ ไม่มีเหตุผล

77
00:05:23,920 --> 00:05:27,040
สมมติว่าเป็นการจัดฉาก สมมติว่า
พวกที่ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ได้บังเอิญผ่านมา

78
00:05:27,120 --> 00:05:29,040
มีตำรวจ มีรถพยาบาล

79
00:05:29,120 --> 00:05:33,480
เธอบอกว่าใบมรณะบัตรมีปัญหา ดังนั้น...

80
00:05:33,560 --> 00:05:38,280
พวกเขาอาจปลอมรายงานการ
ชันสูตรศพ ตอนนี้ก็เลยยืนยันการตายไม่ได้

81
00:05:41,640 --> 00:05:42,800
เขาตายแล้ว เชน

82
00:05:45,520 --> 00:05:46,480
โจตายแล้ว

83
00:05:46,560 --> 00:05:48,040
หรือเขากำลังหลอกเธอ

84
00:05:50,040 --> 00:05:51,160
หรือคนอื่นกำลังหลอกฉัน

85
00:06:21,880 --> 00:06:23,360
แสดงว่าคุณรู้จักแม่ฉัน

86
00:06:24,120 --> 00:06:25,080
ใช่แล้ว

87
00:06:25,840 --> 00:06:27,040
นานมาแล้วน่ะ

88
00:06:27,880 --> 00:06:30,080
- ดื่มอะไรไหม
- คุณรู้จักแม่ของฉันได้ไง

89
00:06:31,600 --> 00:06:32,920
มันก็...

90
00:06:34,840 --> 00:06:36,400
ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี

91
00:06:38,600 --> 00:06:40,400
นั่งก่อนเถอะแล้วเดี๋ยวฉันจะลองนึกดู

92
00:06:51,080 --> 00:06:51,920
เล่ามาสิคะ

93
00:06:54,000 --> 00:06:57,000
แม่เธอกำลังเที่ยวฝรั่งเศส
กับน้องสาวและเพื่อนคนนึง

94
00:06:57,080 --> 00:06:59,440
นั่นมันก็ ยี่สิบกว่าปีแล้ว

95
00:07:00,640 --> 00:07:04,120
และใช่ คืนนึงเราเจอกันในบาร์

96
00:07:05,120 --> 00:07:08,640
สรุปสั้นๆ เราตกหลุมรักกันและมันก็...

97
00:07:09,920 --> 00:07:10,960
วิเศษมาก

98
00:07:12,040 --> 00:07:15,240
สุดท้ายเราต้องกลับบ้าน แล้วก็ลำบากเลย

99
00:07:15,960 --> 00:07:17,680
แคลร์ขอเลิกกับฉัน

100
00:07:18,880 --> 00:07:21,000
บอกว่าเธออยากเป็นเพื่อน แต่ฉัน...

101
00:07:22,640 --> 00:07:23,760
ฉันทำไม่ได้

102
00:07:24,360 --> 00:07:26,800
ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนน่ะ มันน่าจะ...

103
00:07:28,600 --> 00:07:33,240
ฉันจำเป็นต้องแยกห่าง
ออกมาเพื่อทำใจ แต่ก็แค่นั้น

104
00:07:33,320 --> 00:07:37,080
จากนั้นเราก็ไม่ได้เจอหรือพูดกันอีก

105
00:07:38,960 --> 00:07:41,560
ตอนฉันย้ายมาที่นี่ ฉันพยายามหาเธอในเฟซบุ๊ก

106
00:07:41,640 --> 00:07:43,520
แต่เธอคงบล็อกฉัน

107
00:07:43,600 --> 00:07:44,720
หลังจากนั้นล่ะคะ

108
00:07:45,600 --> 00:07:50,240
เรื่องที่แม่เธอเสียชีวิตเป็นข่าวดังมาก

109
00:07:51,080 --> 00:07:53,760
ตอนฉันเห็นข่าว ฉันตกใจมาก

110
00:07:54,880 --> 00:07:55,920
ใจสลายเลย

111
00:07:59,160 --> 00:08:02,480
ได้เจอกันอีกครั้ง หลังจากไม่เจอกันตั้งหลายปี

112
00:08:07,200 --> 00:08:08,520
เธอไม่เชื่อฉันสินะ

113
00:08:10,320 --> 00:08:14,360
แค่ว่าทุกอย่างดูง่ายไปนิด

114
00:08:15,840 --> 00:08:17,800
ฉันรู้ว่าคุณย้ายมาที่นี่เมื่อปีก่อน

115
00:08:17,880 --> 00:08:21,960
บังเอิญจริงๆ เราเปิด
ออฟฟิศใหม่ แล้วฉันก็แวะมา

116
00:08:22,040 --> 00:08:24,520
- แล้วเธอทำยังไงกับเด็กล่ะ
- เด็กเหรอ

117
00:08:37,080 --> 00:08:38,360
นี่มันอะไรกัน

118
00:08:41,320 --> 00:08:42,280
คุณไม่รู้เหรอ

119
00:08:46,000 --> 00:08:49,400
ฉันไม่ควรมาที่นี่ น้องชายฉันรออยู่ ฉันไปดีกว่า

120
00:08:49,480 --> 00:08:52,360
ไม่ เธอหนีไปเฉยๆ ไม่ได้
บอกมาซิว่าเธอรู้อะไรบ้าง

121
00:08:52,440 --> 00:08:54,480
ฉันเองแหละลูกของพ่อ ขอโทษค่ะ

122
00:08:54,560 --> 00:08:56,440
เหลวไหลน่า ทีนี้ก็อธิบายมาได้แล้ว

123
00:08:57,440 --> 00:08:58,520
ให้ฉันออกไป

124
00:09:02,600 --> 00:09:03,440
ขอร้อง

125
00:09:09,880 --> 00:09:11,880
(สถานีตำรวจวินเฮิร์ส)

126
00:09:13,360 --> 00:09:15,760
เมื่อคืนคุณไม่ได้ไปประชุมอีกแล้ว

127
00:09:18,000 --> 00:09:20,120
ใช่ ผมสบายดี นิโคล แล้วคุณล่ะ

128
00:09:21,480 --> 00:09:22,880
คุณก็รู้ว่าผมจะพูดอะไร

129
00:09:24,000 --> 00:09:25,120
ฉันสบายดี

130
00:09:26,320 --> 00:09:29,920
แค่พยายามคิดหาของขวัญให้อีโบนี่
ในงานวันเกิดครบสิบขวบ

131
00:09:30,440 --> 00:09:32,760
ของขวัญที่ทำให้ป้าคนนี้ดูรวย

132
00:09:33,840 --> 00:09:36,720
ไม่รู้สิ วิทยุสื่อสารดีมั้ย

133
00:09:38,640 --> 00:09:41,680
อะไร แพงไปเหรอ

134
00:09:43,280 --> 00:09:44,400
ไม่รู้สิ

135
00:09:44,480 --> 00:09:46,480
- สมเป็นตำรวจ
- นั่นสิ

136
00:09:47,120 --> 00:09:50,160
อีกอย่างนะ เธอไม่ชวนคุณแล้วหลังจากอีโบนี่รู้ว่า

137
00:09:50,240 --> 00:09:51,840
คุณไม่ชวนเธอไปงานแต่งของคุณ

138
00:09:51,920 --> 00:09:54,280
ถูกต้อง สมควรแล้ว

139
00:09:54,360 --> 00:09:58,400
- ผมจะไปส่งบัตรเชิญกับมือเลย
- สามสัปดาห์ก่อนงานแต่งเนี่ยนะ

140
00:09:58,480 --> 00:10:01,520
อยากให้มอลลี่ฟ้องหย่าก่อนวันสำคัญเหรอ

141
00:10:01,600 --> 00:10:06,040
ผมจะบอกให้รู้นะว่าผมเป็นใหญ่ในบ้าน รู้ไหม

142
00:10:06,800 --> 00:10:11,560
มากพอที่จะลบล้าง
บทบาททางเพศ หรืออะไรก็ตาม

143
00:10:11,640 --> 00:10:13,560
- ซามี คุณเป็นอย่างนี้ทุกที
- อะไร

144
00:10:13,640 --> 00:10:16,400
พูดถึงหัวข้อให้ชวนถกเถียง
คุณก็รู้ว่าฉันห้ามปากตัวเองไม่ได้

145
00:10:16,480 --> 00:10:18,440
แต่เราต่างก็รู้ดีว่ามันจะเป็นยังไง

146
00:10:19,040 --> 00:10:22,320
คุณอย่าคิดเลิกเข้าประชุม
โดยหวังว่าฉันจะนิ่งเงียบเชียวนะ

147
00:10:22,920 --> 00:10:23,760
ใช่

148
00:10:24,400 --> 00:10:26,960
- ผมจะไปประชุม ผมสัญญา
- ดี

149
00:10:29,840 --> 00:10:34,240
แต่คุณต้องชวนผมไปปาร์ตี้สำคัญแห่งปี

150
00:10:34,320 --> 00:10:35,320
- ตกลงนะ
- ได้

151
00:10:48,480 --> 00:10:51,360
ผมเห็นด้วยกับการสูดอากาศบริสุทธิ์นะ
แต่คุณอยู่ตรงนี้นานมากแล้ว

152
00:10:52,480 --> 00:10:53,600
ได้ เจอกันนะ

153
00:10:56,960 --> 00:10:59,920
ทนายของฟิล ดอว์สันเพิ่งมาถึง เสียงลือหึ่งเลย

154
00:11:00,000 --> 00:11:01,000
เราเลยต้องรีบแล้ว

155
00:11:02,160 --> 00:11:04,960
- มอเตอร์ไซค์คันนี้ คุณมีประกันใช่ไหม
- แน่นอน

156
00:11:05,040 --> 00:11:07,240
มีใครเอาไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตได้ไหม

157
00:11:09,040 --> 00:11:10,960
- ไม่ขอตอบครับ
- แล้วมันอยู่ไหนแล้ว ฟิล

158
00:11:11,040 --> 00:11:14,720
- เราไม่เห็นรถที่บ้านคุณ
- มันถูกขโมยไปเมื่อเดือนก่อน

159
00:11:15,280 --> 00:11:18,840
มอเตอร์ไซค์ที่จดทะเบียนชื่อคุณ
มีคนเอาไปใช้ฆาตกรรม

160
00:11:18,920 --> 00:11:20,400
ทำไมคุณไม่แจ้งความครับ

161
00:11:22,480 --> 00:11:25,760
ผมคิดว่าแจ้งไปก็ไร้ประโยชน์
มันเป็นรุ่นที่มีดาษดื่น

162
00:11:26,880 --> 00:11:30,480
ใช่ นอกจากป้ายทะเบียนแล้ว
มีอะไรอื่นระบุความเป็นเจ้าของได้ไหม

163
00:11:30,560 --> 00:11:33,560
- เช่น นี่มันอะไรกัน
- หนู

164
00:11:36,320 --> 00:11:38,160
มันดูแปลกตาไปหน่อยนะ

165
00:11:40,640 --> 00:11:44,440
ที่จริงมันไม่ใช่รถของคุณสินะ
ฟิล แม้คุณจะจ่ายเงินซื้อ

166
00:11:44,960 --> 00:11:46,720
และมีชื่อเป็นเจ้าของ

167
00:11:47,240 --> 00:11:49,440
แต่ผมคิดอย่างนี้นะ ถ้าผมเข้าใจผิดก็บอกด้วย

168
00:11:49,520 --> 00:11:53,040
คุณเป็นเจ้าของ แต่ไม่ได้แจ้งว่าถูกขโมย

169
00:11:53,120 --> 00:11:56,080
เพราะคุณพยายามไม่ให้ใครสนใจเรื่องนี้

170
00:11:57,440 --> 00:11:58,560
ฟิล

171
00:11:59,240 --> 00:12:00,840
นี่

172
00:12:00,920 --> 00:12:06,960
นี่ นั่นเพราะคุณพยายามไม่ให้ใครสนใจใช่ไหม

173
00:12:07,040 --> 00:12:09,640
ผมต้องตอบเรื่องนี้เหรอ
พวกเขาก็รู้ว่าผมไม่ได้อยู่ในสวน

174
00:12:09,720 --> 00:12:10,760
พวกเขาสืบมาแล้วนี่

175
00:12:10,840 --> 00:12:12,480
- คุณมาโดยสมัครใจ...
- ไม่ เดี๋ยว

176
00:12:12,560 --> 00:12:16,480
- คุณพร้อมไปได้ทุกเมื่อ
- เรื่องนี้จริงจังมาก คุณดอว์สัน

177
00:12:16,560 --> 00:12:20,200
มีคนเห็นรถคุณในสวนนั่น
ตอนที่โจ เบอร์เกตต์ถูกฆ่า

178
00:12:20,280 --> 00:12:22,280
มีคนถูกฆ่าตายนะ

179
00:12:23,560 --> 00:12:25,840
มันไม่มีความหมายอะไรกับคุณเลยเหรอ

180
00:12:25,920 --> 00:12:26,760
ใครเห็นล่ะ

181
00:12:29,840 --> 00:12:30,840
โอ้ ขอเดานะ

182
00:12:32,080 --> 00:12:34,120
- มายา เบอร์เกตต์
- ใช่ คุณก็รู้

183
00:12:34,200 --> 00:12:36,640
คุณรู้จักมายา เบอร์เกตต์งั้นเหรอ

184
00:12:36,720 --> 00:12:39,440
- หลานสาวของเธอเล่นให้ทีมฟุตบอลของคุณ
- ใช่

185
00:12:40,000 --> 00:12:43,120
ได้ข่าวว่าคุณมีเรื่องกับเธอเมื่ออาทิตย์ก่อนใช่ไหม

186
00:12:43,680 --> 00:12:44,800
ทำให้คุณอับอายขายหน้า

187
00:12:44,880 --> 00:12:47,520
ครอบครัวมักจะตื่นเต้นมาก
กับการแข่ง โดยเฉพาะพวกผู้หญิง

188
00:12:48,200 --> 00:12:50,440
ใช่ แล้วคุณออกจากผับกี่โมง ฟิล

189
00:12:51,040 --> 00:12:54,280
ภรรยาเตรียมมื้อค่ำมื้อใหญ่
ผมเลยไม่เสียเวลาดูนาฬิกาหรอก

190
00:12:54,360 --> 00:12:56,080
- เข้าใจนะ
- คุณเลยตรงกลับบ้านเหรอ

191
00:12:56,160 --> 00:12:59,440
- คุณไม่เคยเห็นเมียผมโกรธ
- และลูกชายคุณ พีเจ

192
00:13:01,000 --> 00:13:03,320
เขาอยู่บ้านใช่ไหม

193
00:13:05,680 --> 00:13:07,080
ไม่มีอะไรผิดแปลกไปเหรอ

194
00:13:17,120 --> 00:13:19,640
- ขอไม่ตอบ
- ครับ พอแค่นี้แหละ เรียบร้อยแล้ว

195
00:13:19,720 --> 00:13:25,160
จบการซักถามเวลา 15.33 น.
เราจะต้องไปคุยกับลูกชายคุณ

196
00:13:28,040 --> 00:13:28,880
เข้าใจนะ

197
00:13:29,840 --> 00:13:32,960
(ฟิล ดอว์สัน, พีเจ ดอว์สัน)

198
00:13:33,040 --> 00:13:36,920
เราต้องขอสอดส่อง
ลูกชายของฟิล ดอว์สันให้เร็วที่สุด

199
00:13:37,000 --> 00:13:40,080
ครับ กำลังจัดการ อ้อ เราต้องตรวจสอบ
ที่อยู่ของเอ็ดดี้ วอล์คเกอร์ด้วย

200
00:13:40,160 --> 00:13:42,640
เยี่ยม ผมมีธุระต้องไปทำ

201
00:13:42,720 --> 00:13:45,520
ดังนั้นพานักสืบชูลไปกับคุณนะ

202
00:13:45,600 --> 00:13:49,000
โอ้ ไม่เอา ผมขอไม่ไปกับชูล เขาพูดมากเกินไป

203
00:13:50,320 --> 00:13:51,760
ผมก็เหมือนกัน ผมรู้

204
00:13:51,840 --> 00:13:54,040
รับทราบ หัวหน้า จำได้ไหม

205
00:13:55,600 --> 00:13:58,560
- เสร็จแล้วผมจะรีบโทรหา
- โอเค เยี่ยม

206
00:14:22,440 --> 00:14:23,400
ไหนล่ะแมว

207
00:14:28,040 --> 00:14:31,640
(สถานีตำรวจวินเฮิร์ส)

208
00:14:36,960 --> 00:14:40,720
(วินเฮิร์ส พูมาส์)

209
00:14:42,000 --> 00:14:43,520
(เบอร์เกตต์ โกลบอล)

210
00:14:52,480 --> 00:14:53,320
ครับ

211
00:14:53,400 --> 00:14:57,560
ผมเพิ่งเห็นฟิล ดอว์สันขึ้นรถของ
เบอร์เกตต์ โกลบอล เอ็นเตอร์ไพรส์

212
00:14:58,080 --> 00:15:00,360
- ฉิบ
- ผมจะไปดูว่าพวกเขาไปไหน

213
00:15:00,440 --> 00:15:02,600
- คุณรู้นี่ว่าทำแบบนี้ไม่ได้
- ผมตัดสินใจเอง

214
00:15:02,680 --> 00:15:03,960
เคียร์ซ

215
00:15:05,600 --> 00:15:09,160
กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย

216
00:15:09,880 --> 00:15:11,680
อยากรู้จัง...

217
00:15:12,160 --> 00:15:13,520
ไง

218
00:15:13,600 --> 00:15:15,520
- หวัดดีครับน้ามายา
- สวัสดี

219
00:15:16,080 --> 00:15:17,880
- ไง สบายดีหรือเปล่า
- ครับ น้าล่ะ

220
00:15:18,720 --> 00:15:19,560
- หวัดดี
- ไง แอ็บ

221
00:15:19,640 --> 00:15:21,600
ดีใจที่ได้พบพวกเธอรู้ไหม

222
00:15:21,680 --> 00:15:24,600
ค่ะ แดเนียล พาลิลี่ไปนั่งชิงช้าดีไหม

223
00:15:24,680 --> 00:15:25,680
ได้

224
00:15:26,280 --> 00:15:28,560
- มาเถอะ ลิลี่
- เด็กดี บาย

225
00:15:30,240 --> 00:15:33,000
น้ากับแม่เคยไปเที่ยว
ทั่วฝรั่งเศสตอนสาวๆ หรือเปล่าคะ

226
00:15:33,080 --> 00:15:34,680
ใช่ กับอีวาด้วย ตอนนั้น...

227
00:15:34,760 --> 00:15:38,040
และแม่มีแฟนใช่ไหมคะ อเล็กซานเดอร์

228
00:15:39,320 --> 00:15:41,400
- เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
- คือ...

229
00:15:46,200 --> 00:15:49,560
ฟังนะ เธอเอาไอศกรีมไปให้ลิลี่กับแดเนียลดีไหม

230
00:15:50,080 --> 00:15:51,360
ฉันอยากคุยกับพ่อเธอ

231
00:15:51,880 --> 00:15:55,080
สกรูบอลของแดเนียล
แฟบของลูก ช็อกไอซ์ของลิลี่

232
00:15:55,160 --> 00:15:57,040
- เธอกินได้ใช่ไหม
- ได้

233
00:16:03,040 --> 00:16:04,040
มีเรื่องอะไร

234
00:16:05,280 --> 00:16:06,440
บอกตรงๆ นะ ฉันไม่รู้

235
00:16:08,600 --> 00:16:09,440
พระเจ้า เอ็ดดี้

236
00:16:10,640 --> 00:16:11,600
คุณดูดีขึ้นนะ

237
00:16:12,640 --> 00:16:15,800
ก็ถ้าน้องสะใภ้คิดว่าเราเข้าข่ายพวกเมาแล้วขับ

238
00:16:15,880 --> 00:16:18,320
คงดีที่จะอาบน้ำล่ะมั้ง

239
00:16:19,440 --> 00:16:21,480
- ส่วนคุณดู...
- มีดวงพิฆาตคนใกล้ตัวสินะ

240
00:16:22,560 --> 00:16:26,880
ผมไม่ได้ตั้งใจ มายา
ผมขอโทษจริงๆ ที่พูดไปแบบนั้น

241
00:16:26,960 --> 00:16:27,800
ไม่เป็นไร

242
00:16:28,640 --> 00:16:30,760
ตอนนี้เราสองคนเจอปัญหาหลายอย่างมาก

243
00:16:31,840 --> 00:16:32,680
มาเถอะ

244
00:16:34,480 --> 00:16:36,760
น้ามายาว่ายังไงบ้าง แม่มีลูกหรือเปล่า

245
00:16:36,840 --> 00:16:40,000
เธอก็เห็น พ่อมา เราคุยต่อไม่ได้

246
00:16:42,640 --> 00:16:44,120
ฉันคิดอะไรดีๆ ออกละ

247
00:16:45,400 --> 00:16:49,320
เราทั้งคู่พูดเรื่องโง่ๆ ที่ฉันรู้ว่าเราทั้งคู่เสียใจ

248
00:16:53,360 --> 00:16:56,480
ฉันบอกแล้วนะเอ็ดดี้ แคลร์จะไม่มีวันทำร้ายคุณ

249
00:16:58,480 --> 00:17:03,160
แล้วเธอทำอะไรอยู่
และได้โปรด อย่าโกหกผมเหมือนที่เธอโกหก

250
00:17:05,280 --> 00:17:09,240
จำปัญหาที่ฉันเจอตอนที่
เทปในสนามรบถูกปล่อยออกมาได้ไหม

251
00:17:09,840 --> 00:17:10,800
จำได้อยู่แล้ว

252
00:17:11,480 --> 00:17:14,720
- ใช่ คนที่ปล่อยเทปนั่น...
- คอรีย์นักแฉ

253
00:17:15,440 --> 00:17:16,280
ใช่

254
00:17:17,400 --> 00:17:19,400
เขาไม่ได้ปล่อยเสียงในเทปออกมาด้วย

255
00:17:19,960 --> 00:17:23,120
เพราะแคลร์กล่อมให้เขาอย่าทำ

256
00:17:25,640 --> 00:17:28,280
ถ้ามีเสียงด้วย ฉันคงโดนหนักกว่านั้น

257
00:17:29,480 --> 00:17:30,880
เชื่อไหมล่ะ

258
00:17:32,520 --> 00:17:33,600
เหรอ

259
00:17:33,680 --> 00:17:38,880
แคลร์ติดต่อเขา และเพื่อปกป้องฉัน

260
00:17:38,960 --> 00:17:41,800
เธอช่วยเขาแฉเรื่องสกปรกของพวกเบอร์เกตต์

261
00:17:42,680 --> 00:17:44,360
เขาจะได้เปิดโปงพวกนั้น

262
00:17:45,760 --> 00:17:48,960
คุณคิดว่าสิ่งที่แคลร์ทำ
เกี่ยวข้องกับการโดนฆ่าเหรอ

263
00:17:49,040 --> 00:17:52,160
ยังไม่แน่ใจ ฉันแค่พยายามประมวลเรื่องทั้งหมด

264
00:18:01,160 --> 00:18:02,080
อีกอย่างนะ

265
00:18:04,440 --> 00:18:06,360
คุณเป็นพ่อที่ดี เอ็ดดี้

266
00:18:06,960 --> 00:18:07,800
จริงๆ

267
00:18:09,160 --> 00:18:12,240
และฉันรู้ว่าคุณรับมือลำบากกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

268
00:18:14,680 --> 00:18:17,600
แต่คุณคือคนเดียวที่ฉันไว้ใจ

269
00:18:17,680 --> 00:18:19,800
ให้ดูแลลิลี่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

270
00:18:22,600 --> 00:18:24,680
ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันอยู่ข้างคุณ

271
00:18:27,560 --> 00:18:28,640
ดูแลตัวเองให้ดีนะ

272
00:18:32,040 --> 00:18:32,880
โอเคไหม

273
00:18:35,120 --> 00:18:38,280
นี่น่าจะเป็นคำพูดที่น่าฟัง
ที่สุดเท่าที่คุณเคยพูดกับผม

274
00:18:39,240 --> 00:18:40,960
ใช่ แต่อย่าเคยชินก็แล้วกัน

275
00:18:45,000 --> 00:18:46,920
คุณช่วยดูแลลิลี่สักพักได้ไหม

276
00:18:48,440 --> 00:18:50,280
ฉันต้องสะสางเรื่องทั้งหมดนี้

277
00:18:52,680 --> 00:18:54,800
พร้อมเมื่อไหร่ก็มาหาเราละกัน

278
00:18:54,880 --> 00:18:55,720
ได้

279
00:19:16,360 --> 00:19:17,840
เคียร์ซพูด ฝากข้อความไว้นะ

280
00:19:17,920 --> 00:19:21,640
โย่ รู้อะไรไหม พยานที่อยู่
ของเอ็ดดี้ วอล์คเกอร์ไม่ตรงกับที่ให้การ

281
00:19:21,720 --> 00:19:23,960
เขาไม่ได้อยู่ที่ยิมตอนที่บอกว่าอยู่

282
00:19:24,040 --> 00:19:27,600
คืบหน้าแล้วนะครับ หัวหน้า เคียร์ซ

283
00:19:28,720 --> 00:19:29,560
โอเค

284
00:20:00,800 --> 00:20:02,360
(วินเฮิร์ส สปอร์ตคลับ)

285
00:20:47,480 --> 00:20:51,600
(ถ้วยเยาวชนเบอร์เกตต์
ถ้วยรางวัลเบอร์เกตต์)

286
00:21:06,760 --> 00:21:08,560
เร็วๆ พวก ได้ยินแล้วนี่

287
00:21:21,560 --> 00:21:22,400
เร็วสิ

288
00:21:24,880 --> 00:21:27,080
ไอ้เครื่องเฮงซวย ให้ตายสิ

289
00:21:36,400 --> 00:21:39,280
(เบอร์เกตต์ โกลบอล เอนเตอร์ไพรส์)

290
00:21:40,960 --> 00:21:44,000
(โค้ชรางวัลเบอร์เกตต์แห่งปี 2021)

291
00:21:58,520 --> 00:21:59,360
ไม่นะ

292
00:22:01,160 --> 00:22:02,000
ไม่

293
00:22:25,000 --> 00:22:26,000
สวัสดีค่ะ จูดิธ

294
00:22:26,080 --> 00:22:28,440
มายา นานมากแล้วนะ

295
00:22:28,520 --> 00:22:30,320
เมื่อวานฉันเพิ่งเจอคุณค่ะ

296
00:22:30,400 --> 00:22:32,200
- ไม่ ฉันไม่ได้หมายถึงเธอ
- อ้อ

297
00:22:32,280 --> 00:22:34,920
เธอกันลิลี่ไปจากเรานานกว่านี้ไม่ได้

298
00:22:35,000 --> 00:22:38,080
ลิลี่ชอบฟาร์นวูด โจเคยพาลูกมาบ่อยๆ

299
00:22:38,160 --> 00:22:42,040
ฉันรู้ค่ะ เราจะหาทางออก
เร็วๆ นี้ ฉันสัญญา โอเคไหม

300
00:22:43,000 --> 00:22:45,000
จูดิธคะ ไว้ฉันโทรหาคุณทีหลังนะ

301
00:22:45,080 --> 00:22:48,800
เธอแวะมาหน่อยสิ
ฉันมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้ลิลี่

302
00:22:48,880 --> 00:22:50,200
ได้เลยค่ะ บาย

303
00:22:52,040 --> 00:22:55,920
หมออู๋ ไม่ยักรู้ว่าคุณมาเยี่ยมคนไข้ถึงบ้าน

304
00:22:56,000 --> 00:22:58,120
มายา เราคุยกันได้ไหม

305
00:22:58,200 --> 00:23:00,720
- ทำไมคะ
- รบกวนเวลาคุณไม่นานหรอก

306
00:23:01,520 --> 00:23:03,760
ไม่หรอก เพราะคุณจะไม่ได้เข้ามา

307
00:23:03,840 --> 00:23:06,080
- เชนเป็นห่วงคุณ
- ฉันรู้

308
00:23:06,160 --> 00:23:07,760
เขาเป็นห่วงลิลี่ด้วย

309
00:23:09,000 --> 00:23:13,760
และในความเห็นของมืออาชีพ
ตอนนี้คุณต้องการบำบัดที่สุดแล้ว

310
00:23:16,280 --> 00:23:17,440
คุณยังเป็นหนี้ผมอยู่สี่ครั้ง

311
00:23:20,520 --> 00:23:22,160
ก็ได้ นับครั้งนี้ไปด้วย

312
00:23:30,600 --> 00:23:31,440
นี่ค่ะ

313
00:23:38,760 --> 00:23:41,200
ทีนี้ อาการของคุณ

314
00:23:42,840 --> 00:23:44,560
ฉันควบคุมได้อยู่

315
00:23:48,560 --> 00:23:50,200
เกิดอะไรขึ้น

316
00:23:50,280 --> 00:23:51,280
ไม่รู้สิ

317
00:23:52,160 --> 00:23:54,240
ฉันว่าฉันเริ่มเห็นภาพหลอน

318
00:23:56,120 --> 00:23:58,960
มันต่างจากเสียงกรีดร้องปกติในหัวฉัน

319
00:24:01,200 --> 00:24:02,800
ฉันหมายถึง ฉันเคยได้ยิน

320
00:24:02,880 --> 00:24:03,880
ไม่!

321
00:24:08,400 --> 00:24:11,200
แต่คราวนี้เป็นตัวฉันเองที่กรีดร้อง

322
00:24:14,320 --> 00:24:15,680
และฉันตื่นจากฝันไม่ได้

323
00:24:18,000 --> 00:24:20,240
แม้แต่ลิลี่ร้องไห้ก็ปลุกฉันไม่ได้

324
00:24:20,800 --> 00:24:23,640
มายา ผมขอพูดสิ่งที่ผมสังเกตเห็นนะ

325
00:24:26,080 --> 00:24:27,880
คุณไม่เคยเปิดใจมาก่อน

326
00:24:28,520 --> 00:24:32,240
และเหตุผลเดียวที่คุณเล่าอยู่
ในตอนนี้ก็เพื่อปกป้องลูกของคุณ

327
00:24:34,200 --> 00:24:36,240
เป็นการตั้งข้อสังเกตที่ดีเยี่ยม

328
00:24:36,760 --> 00:24:39,440
แต่ถ้าคุณอยากให้ลิลี่ปลอดภัย

329
00:24:40,120 --> 00:24:43,080
คุณก็ต้องแก้ปัญหานี้ อย่างเหมาะสม

330
00:24:44,160 --> 00:24:46,400
สะสางความรู้สึกผิดของคุณกับเรื่องที่เกิดขึ้น

331
00:24:51,360 --> 00:24:52,200
ขอโทษค่ะ

332
00:24:54,640 --> 00:24:55,520
ฮัลโหล

333
00:24:55,600 --> 00:24:58,600
สวัสดี ภรรยาของทอมมี่ ดาร์กพูด อูน่าค่ะ

334
00:24:58,680 --> 00:25:00,840
ฉันอยากให้คุณดูอะไรบางอย่าง

335
00:25:00,920 --> 00:25:03,960
- คุณมาได้เร็วสุดเมื่อไหร่
- น่าจะไปถึงที่นั่นอีกราวหนึ่งชั่วโมง

336
00:25:04,040 --> 00:25:05,520
ดี เจอกันค่ะ

337
00:25:05,600 --> 00:25:06,440
บาย

338
00:25:06,520 --> 00:25:07,880
- มายา
- บ้าจริง

339
00:25:08,680 --> 00:25:10,120
ขอโทษนะ ฉันต้องไปแล้ว

340
00:25:10,200 --> 00:25:13,080
ขอร้อง อย่าหนีปัญหาพวกนี้อีกเลย

341
00:25:17,760 --> 00:25:19,240
ฉันคิดว่าฉันเห็น...

342
00:25:19,760 --> 00:25:21,480
ไม่สิ ฉันเห็นโจแน่นอน

343
00:25:22,680 --> 00:25:23,840
สามีที่ตายไปแล้วของฉัน

344
00:25:23,920 --> 00:25:27,520
ใส่เสื้อสีเขียวงี่เง่าตัวนั้นที่ฉันซื้อให้เขา

345
00:25:29,520 --> 00:25:31,480
ฉันรู้ว่าฉันอาจเป็นบ้าก็ได้

346
00:25:32,800 --> 00:25:34,960
แต่มันเกี่ยวกับพีทีเอสดีได้ไหม

347
00:25:35,040 --> 00:25:39,520
สิ่งที่คุณเรียกว่าภาพหลอน
มันคือภาพย้อนอดีต มายา

348
00:25:40,160 --> 00:25:42,240
มันคือสิ่งที่เคยเกิดขึ้นจริง

349
00:25:43,320 --> 00:25:46,160
คุณเห็นหรือได้ยินสิ่งที่เคยเกิดขึ้นเท่านั้น

350
00:25:48,120 --> 00:25:51,000
การได้เห็นสามีที่ตายไปแล้วมันต่างออกไป

351
00:25:51,520 --> 00:25:57,320
แต่ผมคิดว่าคุณต้องยกโทษให้ตัวเองที่...

352
00:25:57,400 --> 00:26:00,600
ใช่ นี่แหละที่ฉันไม่เห็นด้วยกับการบำบัด

353
00:26:00,680 --> 00:26:06,280
คุณทำเหมือนว่าการลบล้างความรู้สึกผิด
หรือเลิกโทษคนอื่นจะแก้ไขทุกอย่างได้

354
00:26:07,000 --> 00:26:08,040
ไม่เลย

355
00:26:08,960 --> 00:26:09,800
เชื่อฉันสิ

356
00:26:12,600 --> 00:26:14,480
เรื่องอย่างนี้มันต้องใช้เวลา มายา

357
00:26:15,960 --> 00:26:17,440
ค่ะ ฉันจะโทรไปจองคิวนะ

358
00:26:18,120 --> 00:26:20,120
เหลืออีกสามครั้งใช่ไหม

359
00:26:32,560 --> 00:26:35,720
ฉันเคยตรวจดีเอ็นเอ
ที่โรงเรียน แต่แม่ไม่ยอมให้ดูผลตรวจ

360
00:26:40,440 --> 00:26:43,320
- ตอนนั้นคิดว่าฉันยังเด็กเกินไป แต่...
- ให้ฉันหาดีไหม

361
00:26:43,400 --> 00:26:46,280
พี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะหาอะไร รอไป

362
00:26:58,400 --> 00:27:01,880
นี่ไง เห็นไหม สืบเชื้อสายย้อนไปได้สักร้อยปีเลย

363
00:27:01,960 --> 00:27:04,600
แม่ให้ฉันตรวจต่อเมื่อแม่ลงทะเบียนเข้าไปดูได้

364
00:27:04,680 --> 00:27:07,680
ถ้าลูกอีกคนของแม่
ถูกรับไปเลี้ยง ก็อาจอยู่ในระบบนี้

365
00:27:07,760 --> 00:27:10,080
ใช่ เขาอาจพยายามตามหาแม่

366
00:27:10,160 --> 00:27:11,880
แล้วเธอก็เอาผลตรวจไปเทียบเลย

367
00:27:13,520 --> 00:27:15,160
(ผลลัพธ์ของคุณออนไลน์แล้ว)

368
00:27:35,200 --> 00:27:37,400
เข้ามาเร็ว

369
00:27:42,280 --> 00:27:44,080
- ฉันเป็นห่วงทอมมี่
- ทำไมคะ

370
00:27:44,600 --> 00:27:47,120
คุณบอกว่าสามีฉันทำงานให้เบอร์เกตต์

371
00:27:47,640 --> 00:27:49,800
หลังจากที่คุณมาหาคราวก่อน

372
00:27:50,880 --> 00:27:53,960
ฉันไปค้นหาเอกสารของเขา แล้วก็เจอสิ่งนี้

373
00:27:56,200 --> 00:27:58,680
มีการโอนเงินจาก
ธนาคารเบอร์เกตต์ อย่างที่คุณบอก

374
00:27:59,440 --> 00:28:01,000
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย

375
00:28:01,600 --> 00:28:06,360
แต่มีจริงๆ มีเงินเข้าบัญชีเขา
เดือนละ 9,000 ปอนด์

376
00:28:10,320 --> 00:28:14,080
- บอกทีว่าเงินพวกนี้แปลว่าอะไร
- ทอมมี่รับสินบน

377
00:28:15,360 --> 00:28:16,640
จากตระกูลเบอร์เกตต์

378
00:28:16,720 --> 00:28:17,880
สินบนเหรอ

379
00:28:21,880 --> 00:28:25,440
สามีคุณเป็นกัปตันเรือยอชต์ของเบอร์เกตต์

380
00:28:25,520 --> 00:28:28,760
ใช่ค่ะ เขาเป็นพนักงานที่ดี

381
00:28:30,120 --> 00:28:31,720
และพวกเบอร์เกตต์ชอบเขา

382
00:28:32,240 --> 00:28:35,120
ตอนเขาเปิดบริษัท
รักษาความปลอดภัย พวกนั้นก็จ้างเขา

383
00:28:35,200 --> 00:28:37,400
พวกเขาติดสินบนเขาค่ะ คุณนายดาร์ก

384
00:28:38,120 --> 00:28:41,280
ฉันถึงอยากคุยกับเขาเพื่อหาสาเหตุ

385
00:28:44,080 --> 00:28:44,920
ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน

386
00:28:45,000 --> 00:28:48,360
- ฉันไม่รู้เรื่องเลย
- คุณนายดาร์กคะ ทอมมี่อยู่ไหน

387
00:28:48,880 --> 00:28:50,040
ไม่รู้

388
00:28:50,800 --> 00:28:52,240
ฉันถึงได้โทรหาคุณ

389
00:28:52,960 --> 00:28:55,200
เขาไม่ติดต่อฉันมาหกสัปดาห์แล้ว

390
00:29:22,000 --> 00:29:25,000
ทำไมคุณถึงจ่ายเงินให้ทอมมี่ ดาร์กมา 20 กว่าปี

391
00:29:25,080 --> 00:29:27,520
- ดีใจที่ได้เจอเช่นกัน มายา
- ทอมมี่ ดาร์ก ทำไม

392
00:29:27,600 --> 00:29:31,040
- ฉันซื้อของขวัญน่ารักๆ ให้ลิลี่
- ไม่ อย่าเล่นเกมกับฉัน

393
00:29:31,120 --> 00:29:32,000
ทอมมี่ ดาร์ก

394
00:29:32,600 --> 00:29:35,880
มีความลับอะไรนักถึงได้
ทำให้พี่สาวฉันกับสามีฉันถูกฆ่า

395
00:29:35,960 --> 00:29:37,160
ช่วยหยุดตะโกนที

396
00:29:37,240 --> 00:29:39,440
- เธอกำลังดูเหมือนคนบ้า
- ทอมมี่ ดาร์ก ทำไม

397
00:29:39,520 --> 00:29:42,200
มายา ฉันขอโทษถ้าฉันตื๊อเรื่องลิลี่

398
00:29:42,280 --> 00:29:44,680
- ฉันทำไปเพราะเป็นห่วง
- คุณกำลังเลี่ยงคำถาม

399
00:29:44,760 --> 00:29:45,760
- ฉันเปล่า
- ใช่เลย

400
00:29:45,840 --> 00:29:49,080
ฉันแค่คิดถึงสิ่งที่ดีที่สุด
สำหรับครอบครัว ฉันทำเพื่อเธอ...

401
00:29:49,160 --> 00:29:50,680
- ทอมมี่ ดาร์ก
- ใช่ ฉันรู้

402
00:29:53,720 --> 00:29:56,160
ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าเธอหมายถึงใคร

403
00:29:56,240 --> 00:29:58,520
ตอแหล

404
00:29:59,800 --> 00:30:01,680
ลูกชายคุณจมน้ำตาย

405
00:30:02,400 --> 00:30:06,120
แล้วคุณกลับจ่ายเงินให้กัปตัน
ที่ขับเรือลำนั้นมาตลอด ทำไม

406
00:30:06,200 --> 00:30:08,160
แหม ช่างเป็นข้อกล่าวหาที่หนักนะ

407
00:30:08,240 --> 00:30:12,320
เกิดอะไรขึ้น จูดิธ
ลูกๆ ของคุณบนเรือลำนั้นในคืนนั้น

408
00:30:12,400 --> 00:30:16,040
เพราะมีบางอย่างเกิดขึ้น
เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ไม่สมเหตุผล

409
00:30:16,800 --> 00:30:17,800
เกิดอะไรขึ้น

410
00:30:18,480 --> 00:30:22,480
อย่ามาด่าฉันในบ้านฉันอีก เข้าใจไหม

411
00:30:23,040 --> 00:30:26,680
เพราะพูดตรงๆ นะ มายา
เธอน่ะไสหัวไปได้แล้ว

412
00:30:26,760 --> 00:30:30,600
เพราะเธอไม่รู้เรื่องแอนดรูว์ของฉันเลย

413
00:30:31,360 --> 00:30:35,000
เขายังเด็กและขี้อาย แต่เขาก็น่ารักมาก

414
00:30:35,080 --> 00:30:38,680
- เขาวิเศษมากและ...
- เกิดอะไรขึ้นบนเรือยอชต์ จูดิธ

415
00:30:38,760 --> 00:30:41,720
และเธออยากให้ฉัน
นึกถึงความเจ็บปวดนั้นอีกครั้ง ใช่ไหม

416
00:30:41,800 --> 00:30:44,080
ฉันกำลังถามถึงทอมมี่ ดาร์ก

417
00:30:44,160 --> 00:30:47,320
แต่คุณอ้างว่าไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

418
00:30:47,920 --> 00:30:50,960
มีปาร์ตี้บนเรือยอชต์ของเรา ใช่ รู้แค่นั้น

419
00:30:51,040 --> 00:30:52,160
พวกเด็กๆ เอาเรือออกไป

420
00:30:52,240 --> 00:30:55,160
แอนดรูว์คุมตัวเองไม่ได้เลยเวลาดื่ม
และเขาดื่มมากเกินไป

421
00:30:55,240 --> 00:31:00,000
เขาดื่มมากเกินไป แล้วขึ้นไปบน
ดาดฟ้าคนเดียวเพื่อสูดอากาศและตกน้ำ

422
00:31:00,600 --> 00:31:03,360
มันเป็นโศกนาฏกรรม
แต่เป็นคดีที่ทุกคนรู้และปิดไปแล้ว

423
00:31:03,440 --> 00:31:05,200
- เหลวไหล
- ว่าไงนะ

424
00:31:05,280 --> 00:31:08,720
เหลวไหล แอนดรูว์
ไม่ได้ตกลงไป เขากระโดดลงไป

425
00:31:09,320 --> 00:31:13,440
- เขาฆ่าตัวตายต่างหาก ทำไม
- เธอคิดจะทำร้ายฉันเหรอ

426
00:31:13,520 --> 00:31:15,760
- ใช่ไหม
- โจบอกฉันเอง

427
00:31:15,840 --> 00:31:17,960
เขาเห็นทุกอย่าง คุณเองก็รู้ จูดิธ

428
00:31:18,040 --> 00:31:21,240
เหลวไหลสิ้นดี เรื่องแต่งชัดๆ
ฉันไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรจากฉัน

429
00:31:21,320 --> 00:31:23,320
- ฉันต้องการความจริง
- งั้นเหรอ

430
00:31:23,400 --> 00:31:26,840
- ดูเหมือนเธอจะรู้ทุกอย่างแล้ว
- ฉันไม่รู้ จูดิธ

431
00:31:26,920 --> 00:31:29,000
และฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงจ่ายเงิน

432
00:31:29,080 --> 00:31:32,160
ให้กัปตันเรือยอชต์ที่แอนดรูว์ของคุณตกไปตาย

433
00:31:32,240 --> 00:31:36,600
และตอนนี้คุณกำลังจ่ายให้นักสืบเคียร์ซ

434
00:31:37,120 --> 00:31:37,960
ใช่

435
00:31:38,880 --> 00:31:39,920
แคโรไลน์บอกฉัน

436
00:31:41,360 --> 00:31:44,120
ภาพลักษณ์คือความจริงในโลกของเรา มายา

437
00:31:44,200 --> 00:31:47,200
และถ้ามีจุดอ่อนใดๆ ก็จะมีคนใช้ทำร้ายเราได้

438
00:31:47,280 --> 00:31:51,560
และแน่นอน การที่เธอถูกตั้งคำถามเรื่องที่โจตาย

439
00:31:51,640 --> 00:31:52,960
เธอก็น่าจะเข้าใจได้

440
00:31:53,040 --> 00:31:54,640
เรื่องนี้เองเหรอ

441
00:31:55,480 --> 00:32:00,240
คุณไม่อยากให้โลกรู้ว่า
แอนดรูว์ฆ่าตัวตายเมื่อ 26 ปีก่อน

442
00:32:00,320 --> 00:32:02,360
ฉันไม่ได้จ่ายเงินให้นักสืบ

443
00:32:02,440 --> 00:32:04,040
แต่คุณจ่ายให้ทอมมี่ ดาร์กสินะ

444
00:32:05,000 --> 00:32:08,560
ลูกสาวที่รักของฉันสับสนน่ะ

445
00:32:09,800 --> 00:32:11,160
แคโรไลน์ป่วย

446
00:32:11,240 --> 00:32:15,680
ตอนนี้เธออยู่ในแผนกจิตเวช กำลังรักษาตัว

447
00:32:17,360 --> 00:32:18,320
ตั้งแต่เมื่อไหร่

448
00:32:18,400 --> 00:32:19,240
และบางที...

449
00:32:20,280 --> 00:32:23,080
พักหลังนี้เธอเองก็กำลังสับสน

450
00:32:23,160 --> 00:32:24,160
โอเค ไม่ต้องพูด

451
00:32:24,240 --> 00:32:26,640
ไม่ ฉันก็เคยเป็นเหมือนเธอ

452
00:32:26,720 --> 00:32:29,760
หลังจากจากแอนดรูว์และสามีฉัน แล้วตอนนี้ก็โจ

453
00:32:29,840 --> 00:32:32,880
ฉันสับสน ฉันโกรธ ฉันโกรธมากๆ

454
00:32:33,920 --> 00:32:34,760
ใช่

455
00:32:36,160 --> 00:32:37,440
เราสองคนเหมือนกันเปี๊ยบ

456
00:32:38,960 --> 00:32:40,680
ดูเหมือนจะมีคนตายอยู่รอบตัวเรา

457
00:32:42,560 --> 00:32:44,240
ครอบครัวฉันเจอเรื่องมามากพอแล้ว

458
00:32:44,760 --> 00:32:47,760
อย่าทำพลาดจนทำร้ายเราอีกเลย มายา

459
00:33:33,960 --> 00:33:35,800
(เด็ก)

460
00:33:37,880 --> 00:33:42,600
(เด็ก 5 สายไม่ได้รับ)

461
00:33:42,680 --> 00:33:44,680
(ได้รับอนุญาตให้ตามเฝ้าพีเจแล้ว คุณอยู่ไหน)

462
00:34:13,320 --> 00:34:14,520
อยากเจอผมเหรอ

463
00:34:15,760 --> 00:34:18,120
ทอมมี่ ดาร์กหายตัวไปหกสัปดาห์แล้ว

464
00:34:19,200 --> 00:34:20,040
อะฮะ

465
00:34:20,600 --> 00:34:21,920
ภรรยาเขาแจ้งความแล้ว

466
00:34:22,000 --> 00:34:26,160
แต่ตำรวจทำอะไรไม่ได้มาก
เพราะเขาบอกเองว่าจะไปเที่ยว

467
00:34:27,360 --> 00:34:29,680
ตอนคุณแฮกเข้าไปในงานของทอมมี่ ดาร์ก

468
00:34:30,760 --> 00:34:32,760
คุณตรวจสอบชีวิตส่วนตัวเขาด้วยไหม

469
00:34:40,840 --> 00:34:41,800
ทำอะไรน่ะ

470
00:34:43,440 --> 00:34:47,680
ใช่ แต่ตอนนี้ผมเจาะได้ลึกขึ้น
ในช่วงหลายสัปดาห์ที่เขาหายตัวไป

471
00:34:47,760 --> 00:34:50,080
บัญชีธนาคาร การถอนเงินสด อะไรแบบนั้น

472
00:34:50,160 --> 00:34:52,080
ดูว่าเขาจะซ่อนตัวที่ไหนถ้าเขาต้องหนี

473
00:34:54,280 --> 00:34:57,560
คุณเคยคิดบ้างไหมเรื่องที่...

474
00:34:59,200 --> 00:35:01,720
เราทั้งคู่อาจเป็นรายต่อไป

475
00:35:02,880 --> 00:35:03,840
ทำไมเป็นเราล่ะ

476
00:35:03,920 --> 00:35:07,720
แคลร์รู้เรื่องเงินพวกนี้
ที่จ่ายให้ทอมมี่ ดาร์ก ปัง เธอตาย

477
00:35:07,800 --> 00:35:11,280
ปัง ทอมมี่ ดาร์กหายตัวไป
แล้วก็ปัง สามีคุณถูกฆ่า

478
00:35:11,360 --> 00:35:13,400
ใช่ หยุดพูดว่า "ปัง" ได้ไหม

479
00:35:13,480 --> 00:35:15,840
ทุกคนที่สืบเรื่องนี้ตายกันหมด

480
00:35:17,200 --> 00:35:18,040
ปัง

481
00:35:21,320 --> 00:35:22,280
อะไร

482
00:35:22,360 --> 00:35:25,960
พี่สาวคุณไว้ใจผม และมันทำให้เธอถูกฆ่า

483
00:35:28,400 --> 00:35:31,200
ใช่ ถ้าแคลร์ไม่ได้กลายเป็นนักแฉ

484
00:35:31,280 --> 00:35:32,920
เธออาจจะยังมีชีวิตอยู่

485
00:35:34,800 --> 00:35:37,880
แต่ถ้าฉันไม่ได้ฆ่าพลเรือนบนเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น

486
00:35:37,960 --> 00:35:40,960
คุณคงไม่ได้ปล่อยเทปนั่น
แคลร์ก็คงไม่ต้องมาพบคุณ

487
00:35:41,040 --> 00:35:43,720
ตอนนี้เธอก็คงยังอยู่บ้านกับลูกๆ และสามี

488
00:35:45,920 --> 00:35:46,760
เชื่อสิ

489
00:35:48,040 --> 00:35:50,320
ฉันคิดเรื่องนี้อยู่ทุกวัน

490
00:35:53,560 --> 00:35:55,760
มีประตูบานเลื่อนหลายบาน คอรีย์

491
00:36:00,040 --> 00:36:02,960
ไม่เคยมีใครตายเพราะสิ่งที่ผมทำมาก่อน

492
00:36:04,000 --> 00:36:07,240
คุณกับกำลังทหารของคุณ
คุ้นเคยกับการเผชิญความตาย

493
00:36:07,320 --> 00:36:10,960
การที่ฉันชินกับความตาย
ไม่ได้แปลว่ามันไม่เจ็บปวด

494
00:36:15,240 --> 00:36:18,240
คุณยังติดต่อกับเพื่อนทหารอยู่ไหม

495
00:36:19,920 --> 00:36:20,760
เชน เทสเซียร์

496
00:36:23,760 --> 00:36:26,360
- คุณตามส่องฉันเหรอ
- ตอบสิ

497
00:36:27,240 --> 00:36:28,800
ใช่ อยากพูดอะไร คอรีย์

498
00:36:29,600 --> 00:36:32,880
มีใครรู้เรื่องเสียงที่พูดบนเฮลิคอปเตอร์นั้นบ้าง

499
00:36:34,320 --> 00:36:35,160
ไม่มี

500
00:36:36,360 --> 00:36:40,240
ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไม
คุณถึงไม่ปล่อยเสียงนั้นออกมา

501
00:36:40,320 --> 00:36:43,840
บอกแล้วไง แคลร์มาหาผม และเราตกลงกันได้

502
00:36:43,920 --> 00:36:44,880
ไม่

503
00:36:46,000 --> 00:36:47,120
ก่อนที่คุณเจอแคลร์

504
00:36:48,120 --> 00:36:50,840
ผมคิดว่าคุณต้องอยู่กับตัวเอง มายา

505
00:36:51,680 --> 00:36:55,320
อยู่กับสิ่งที่คุณเคยทำ
บางครั้งแค่นั้นก็ลงโทษคุณพอแล้ว

506
00:37:00,480 --> 00:37:03,040
ใช่ เราต้องหาทอมมี่ ดาร์กให้เจอ

507
00:37:03,120 --> 00:37:05,960
เราต้องสืบว่าเขาเกี่ยวกับ
การตายของแคลร์และโจยังไง

508
00:37:06,880 --> 00:37:09,400
ตอนนี้เขาคือชิ้นส่วนที่ไม่เข้าพวก

509
00:38:10,080 --> 00:38:11,080
ผมต้องการให้ช่วย

510
00:38:12,080 --> 00:38:13,440
(ดีเอ็นเอมี เข้าสู่ระบบ)

511
00:38:13,520 --> 00:38:15,880
- ลองวันเกิดฉัน
- ไม่ใช่วันเกิดเธอแน่ๆ

512
00:38:17,120 --> 00:38:19,880
(รหัสที่คุณป้อนไม่ถูกต้อง)

513
00:38:19,960 --> 00:38:22,080
บ้าจริง บางทีเราควร...

514
00:38:22,920 --> 00:38:23,840
(ขอต้อนรับ)

515
00:38:23,920 --> 00:38:24,760
รหัสอะไร

516
00:38:24,840 --> 00:38:26,640
- ไม่ต้องห่วง
- วันเกิดพี่สินะ

517
00:38:26,720 --> 00:38:28,920
- บอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วง
- พี่นี่แย่พอกับพ่อเลย

518
00:38:29,000 --> 00:38:32,680
"ไม่ต้องห่วง" อยู่ได้ ฉันไม่ใช่เด็กนะ
แอ็บบี้ ต้องบอกให้ฉันรู้เรื่องสิ

519
00:38:32,760 --> 00:38:33,680
เลิกบ่นน่า

520
00:38:34,480 --> 00:38:36,560
(ความสัมพันธ์: แดเนียล วอล์คเกอร์)

521
00:38:38,800 --> 00:38:39,640
ดูสิ

522
00:38:41,040 --> 00:38:43,360
(สมาชิกใหม่ของครอบครัว)

523
00:38:44,160 --> 00:38:46,960
(พี่คนละพ่อ)

524
00:38:49,400 --> 00:38:52,920
พระเจ้า เรามีพี่ชายหรือพี่สาวอีกคนจริงๆ

525
00:38:53,000 --> 00:38:54,800
ถ้าเขารู้เรื่องแม่ล่ะ

526
00:38:55,520 --> 00:38:57,240
- ฉันควรบอกพ่อ
- ไม่ได้ แดน

527
00:38:57,320 --> 00:39:00,280
เราต้องคุยกับน้ามายา
และคิดหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้น

528
00:39:00,360 --> 00:39:04,440
- ไม่มีเหตุผลเลย ทำไม...
- เถียงกันอีกแล้ว ทำไมพ่อไม่แปลกใจเลย

529
00:39:05,120 --> 00:39:07,960
มาสิจ๊ะ พวกลูกมาทำอะไรในนี้

530
00:39:09,240 --> 00:39:11,840
ขอโทษค่ะ พ่อ เราแค่...

531
00:39:11,920 --> 00:39:14,560
พี่ไม่เชื่อว่ารูปนี้ยังอยู่ในเครื่องแม่

532
00:39:19,520 --> 00:39:22,960
แม่ของลูกยืนกราน
ให้เราถ่ายรูปครอบครัวดีๆ สักใบ

533
00:39:24,880 --> 00:39:26,320
พระเจ้าช่วย แม่หมดแรงทีเดียว

534
00:39:26,960 --> 00:39:30,920
ถึงทุกคนพูดว่าลูกดูเหมือน
มันฝรั่งก้อนใหญ่เลี้ยงง่ายก็ตาม

535
00:39:31,960 --> 00:39:34,840
แต่มันก็จริงนะ
เราเกือบเอาลูกไปขายที่ตลาดแล้ว

536
00:39:35,680 --> 00:39:38,040
ใช่ ไปซะ ออกไปก่อนลูกจะทำอะไรพัง

537
00:40:03,400 --> 00:40:05,120
- นี่มันอะไรกัน
- ไม่ต้องพูด

538
00:40:05,200 --> 00:40:07,880
- เคียร์ซ คุณอยู่บนพื้น
- ใช่ ผมรู้

539
00:40:07,960 --> 00:40:11,280
- ช่วยผมลุกขึ้น ผมยืนไม่ไหว
- หมายความว่าไงยืนไม่ไหว

540
00:40:11,360 --> 00:40:13,920
- มาร์ตี้ ขอร้อง ไม่ต้องพูดอะไร แค่...
- โอเค

541
00:40:16,000 --> 00:40:17,360
เอาแขนพาดไหล่ผม

542
00:40:18,280 --> 00:40:20,080
- โอเค
- เอาแขน...

543
00:40:20,160 --> 00:40:21,000
โอเค ขอโทษ

544
00:40:21,680 --> 00:40:23,880
โอเค เอาละ

545
00:40:23,960 --> 00:40:25,200
- คุณจับผมแล้วนะ
- ใช่

546
00:40:25,280 --> 00:40:27,120
- โอเค ตอนนี้เราจะเดิน
- โอเค

547
00:40:34,600 --> 00:40:36,960
พระเจ้าช่วย เคียร์ซ วูบไปเหรอ

548
00:40:38,040 --> 00:40:39,720
อัมพาตชั่วคราวด้วย

549
00:40:40,720 --> 00:40:42,960
คุณถึงได้หักรถหลบแมวใช่ไหม

550
00:40:44,480 --> 00:40:48,520
ใช่ ผมดูกล้องวงจรปิด
ตอนเกิดอุบัติเหตุแล้ว ไม่เจอแมว

551
00:40:58,000 --> 00:40:59,520
รู้ไหมว่ามันเกิดจากอะไร

552
00:40:59,600 --> 00:41:02,160
หมายถึงปกติแล้ว
อาการพวกนี้จะเป็นอยู่นานแค่ไหน

553
00:41:02,240 --> 00:41:05,760
แล้วแต่ ครั้งนี่ผมขยับไม่ได้ยาวนานที่สุด

554
00:41:07,480 --> 00:41:08,320
บ้าจริง

555
00:41:09,280 --> 00:41:10,560
คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม

556
00:41:12,120 --> 00:41:13,200
ไม่รู้สิ

557
00:41:14,520 --> 00:41:17,440
ถ้าผมเห็นคุณขับรถเองอีกครั้ง จบกันเลยนะ

558
00:41:17,960 --> 00:41:20,400
พอกันที เข้าใจไหม ผมจะต้องรายงานเรื่องคุณ

559
00:41:21,200 --> 00:41:24,800
- ได้
- มันไม่ได้เดือดร้อนแค่คุณ

560
00:41:26,400 --> 00:41:28,080
ผมถูกไล่ออกได้เลยนะที่ช่วยปกปิด

561
00:41:28,160 --> 00:41:31,280
การที่คุณช่วยปกปิดก็บอกได้ดีว่าคุณมีน้ำใจมาก

562
00:41:33,200 --> 00:41:35,760
แถมคุณยังสะกดรอยตาม
ผู้ต้องสงสัยโดยไม่ได้รับอนุญาต

563
00:41:35,840 --> 00:41:39,360
- คุณคิดอะไรอยู่
- เบอร์เกตต์สนับสนุนทีมฟุตบอลนี้

564
00:41:39,880 --> 00:41:43,720
โลโก้ของพวกเขาติดอยู่ทั่ว
ทั้งรถตู้ การออกรอบแข่งขัน และรางวัลต่างๆ

565
00:41:43,800 --> 00:41:45,160
มันเพียงพอให้เราสงสัย

566
00:41:45,240 --> 00:41:47,600
- มันอาจมีแรงจูงใจ
- ทีมฟุตบอลเหรอ

567
00:41:47,680 --> 00:41:48,720
ไม่รู้สิ

568
00:41:49,520 --> 00:41:52,160
แต่ฟิลไม่เคยบอกว่ารู้จักโจ เบอร์เกตต์

569
00:41:52,240 --> 00:41:53,400
มันน่าสงสัย

570
00:41:55,120 --> 00:41:58,320
สองบวกสองไม่ได้เท่ากับสี่
เสมอไป และนี่เท่ากับห้าแน่นอน

571
00:42:01,920 --> 00:42:04,760
ยังไงก็ขอบคุณนะที่มารับผม

572
00:42:04,840 --> 00:42:07,360
และขอโทษถ้าทำลายนัดของคุณ

573
00:42:07,440 --> 00:42:10,400
ใช่เลย ที่จริงคุณทำไปแล้ว ผมกำลังออกเดตอยู่

574
00:42:10,480 --> 00:42:11,680
ออกเดต คนใหม่เหรอ

575
00:42:13,840 --> 00:42:14,920
เธอเป็นคนยังไง

576
00:42:15,920 --> 00:42:16,880
ใช่ เธอ...

577
00:42:22,280 --> 00:42:25,040
์แลนซ์ เขาเป็นคนเก่งมาก

578
00:42:27,120 --> 00:42:29,040
เขามีรสนิยมเรื่องภาพยนตร์ดีเยี่ยม

579
00:42:29,560 --> 00:42:30,400
และเรื่องผู้ชาย

580
00:42:31,800 --> 00:42:33,120
ถ้าให้ผมพูดอ่ะนะ

581
00:42:34,400 --> 00:42:37,040
ใช่ ที่จริงผมก็อยากเจอเขาอีกครั้ง ดังนั้น...

582
00:42:40,880 --> 00:42:44,280
ผมคงได้เจอเขาถ้าไม่มัวแต่
มาคอยลากคุณขึ้นจากพื้นอีก

583
00:42:46,680 --> 00:42:47,520
แลนซ์

584
00:42:48,760 --> 00:42:49,760
ใช่

585
00:42:50,920 --> 00:42:52,000
ผมก็...

586
00:42:53,640 --> 00:42:55,680
ผมหวังว่าเขาชอบโปรตีนเชคนะ

587
00:43:01,600 --> 00:43:02,440
ไปเร็ว

588
00:43:24,360 --> 00:43:28,560
นี่แหละสิ่งที่ทำให้คุณตกหลุมรักผม
รสนิยมดนตรีไร้ที่ติของผม

589
00:43:34,000 --> 00:43:34,840
พระเจ้า ผมรักคุณ

590
00:43:36,560 --> 00:43:37,440
ฉันรักคุณ

591
00:43:40,800 --> 00:43:41,800
ฉิบหาย

592
00:43:43,080 --> 00:43:44,960
- น้าสบถแรงนะ
- คือน้า...

593
00:43:46,480 --> 00:43:49,040
เราไปเจออเล็กซานเดอร์ ดอสมัน
แฟนเก่าของแม่ค่ะ

594
00:43:50,040 --> 00:43:50,880
ไปพบเขาเหรอ

595
00:43:50,960 --> 00:43:52,800
เขาไม่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ

596
00:43:53,360 --> 00:43:57,640
น้ามายา เรามีพี่อีกคนใช่ไหม
ทำไมแม่ไม่บอกอเล็กซานเดอร์

597
00:43:57,720 --> 00:44:00,320
- ถ้าเขาเป็นอันตรายล่ะ
- แอ็บบี้ น้าไม่คิดว่าเขา...

598
00:44:00,400 --> 00:44:03,400
แล้วพี่คนนี้ล่ะ ถ้าเขาโกรธแม่

599
00:44:03,480 --> 00:44:06,760
ที่ทิ้งเขาให้คนอื่นเลี้ยง
แล้วก็มาตามรอยแม่และ...

600
00:44:07,280 --> 00:44:08,280
ฆ่าแม่ล่ะ

601
00:44:09,640 --> 00:44:11,880
ใช่ ฆ่าแม่

602
00:44:12,400 --> 00:44:15,040
ใช่ น้าว่าเราควรไปคุยกับพ่อพวกเธอ

603
00:44:15,560 --> 00:44:16,720
- มาสิ
- ไม่ เดี๋ยวก่อน

604
00:44:16,800 --> 00:44:20,000
ขอโทษนะ ทุกคน วันนี้ยังไง
ก็ต้องมาถึง เราไม่ควรคุยเรื่องนี้

605
00:44:20,080 --> 00:44:21,680
โดยไม่มีพ่อของพวกเธออยู่ด้วย

606
00:44:21,760 --> 00:44:24,640
ไม่นะคะ เราคุยกับพ่อไม่ได้
เขาไม่พร้อมจะจัดการเรื่องนี้

607
00:44:24,720 --> 00:44:26,080
ก่อนหน้านี้ เขาสบายดีนี่

608
00:44:26,160 --> 00:44:28,600
ไม่ค่ะ เขาอารมณ์เสียขึ้นมาอีกแล้ว

609
00:44:29,200 --> 00:44:33,440
ขอร้องค่ะ บอกมาตรงๆ
เรามีพี่ชายหรือพี่สาวใช่ไหม

610
00:44:33,520 --> 00:44:36,040
เขาอาจเป็นคนฆ่าแม่ก็ได้

611
00:44:36,120 --> 00:44:36,960
ขอร้อง

612
00:44:44,720 --> 00:44:45,640
พระเจ้าช่วย

613
00:44:55,720 --> 00:44:56,560
ใช่

614
00:44:58,600 --> 00:45:00,040
พวกเธอมีพี่ชายต่างพ่อ

615
00:45:04,040 --> 00:45:05,280
เขาน่าจะอายุประมาณ 19

616
00:45:09,920 --> 00:45:10,760
ฟังนะ

617
00:45:12,080 --> 00:45:14,840
น้ารู้ว่ามีข้อมูลมากมาย
เกินที่พวกเธอจะรับได้ในตอนนี้

618
00:45:16,960 --> 00:45:18,320
แต่ปล่อยให้เราจัดการเถอะ

619
00:45:19,960 --> 00:45:20,800
โอเคไหม

620
00:45:24,080 --> 00:45:24,920
โอเคไหม

621
00:45:25,000 --> 00:45:26,960
(แซม 48)

622
00:45:27,040 --> 00:45:28,280
(มีอา 44)

623
00:45:28,360 --> 00:45:29,600
(ลอเรน 37)

624
00:45:29,680 --> 00:45:30,720
(อะลา 40)

625
00:45:42,760 --> 00:45:43,640
เอ็ดดี้

626
00:45:46,560 --> 00:45:49,400
คุณบอกว่าพยานยืนยันที่อยู่
ของเอ็ดดี้ วอล์คเกอร์ไม่ตรงกับที่บอก

627
00:45:49,480 --> 00:45:50,320
ใช่

628
00:46:00,200 --> 00:46:01,040
เธอคือใคร

629
00:46:02,000 --> 00:46:04,040
แล้วทำไมเขาถึงโกหกว่าอยู่กับเธอ

630
00:46:17,320 --> 00:46:21,320
(ดีเอ็นเอมี มีคนดูโปรไฟล์ของคุณ)

631
00:46:30,080 --> 00:46:32,240
(แคลร์ดูโปรไฟล์ของคุณแล้ว เชื่อมต่อ)

632
00:48:57,000 --> 00:48:58,920
คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย