- Shane! Por Deus. - Epa!
- Por que non me chamaches? - En serio?
Petei na porta. Estabas berrando, e Lily choraba.
- Só te estaba buscando, verdade? - Ola, miña rula.
Volvemos para a camiña?
Mamá non escoitou o móbil nin a porta.
Mamá estaba tendo un pesadelo.
Agochouse detrás do sofá.
- Aí detrás. - Xa.
Podo levala á cama antes de que me xulgues?
- Sabes que non pretendía iso. - Ai, non?
Veña.
- Xa está, cariño. - Ven.
- Dáma a min. - Podo eu soa.
Déixame a min cargar con ela mellor.
Poderei contigo? Shane está moi canso.
Axúdasme a subir arriba? Si?
- Vale, mami? - Vai, rula.
Veña, vamos para arriba. Vamos.
- Vai. - Imos con Bumbum.
- Moi ben. Síntoo. - Vamos.
Deus santo.
Iso é, moi ben.
Tesme preocupado, Maya. Que pasa con eses pesadelos?
- Estou ben. - Non o estás.
Soñas co combate?
- O doutor Wu… - Que estou ben.
De acordo,
Miss Estou Ben.
En fin…
Investiguei o tipo que me dixeches. Viña contarcho.
Tommy Dark.
Como mencionaches o do lema mariñeiro, déuseme por indagar
en profundidade no seu pasado marítimo,
e a adiviña que descubrín.
Era o capitán do iate no que morreu Andrew.
- Non o sabías? - Pois non.
Dark declarou que foi unha morte accidental.
Dixo que Andrew caera do barco.
En que pensas?
Pódese falsificar un suicidio?
- Todo se pode facer. - Polo diñeiro xusto.
Estás paranoica con que todos están a soldo.
É que o están.
Falei co inspector Kierce.
Ai, si?
Na miña opinión, acéptaa se queres, é que é un tipo do máis legal.
Contoume o de Joe na cámara oculta.
Vaia un policía.
- Iso é información persoal. - Por que mo ocultaches?
- Sería unha gravación antiga? - Non.
Lily levaba o que lle vestira esa mañá.
Pero o que máis me estrañou das imaxes
foi que Joe levaba a camisa verde que eu lle regalara, a verde escura.
Só tiña unha. Fun ó armario no que tiña a súa roupa
e adiviña.
Non estaba.
Xusto.
Xa.
Vale.
- Resolvamos isto. - Shane.
Lembras o que dicía o xeneral Denslow cando iamos á guerra?
Que debemos prepararnos para o que parece imposible.
Pois digamos que viches de verdade a Joe na cámara oculta.
- Shane, Joe está morto. - É un exercicio.
Viches a Joe na sala de xogos coa túa filla.
Non é unha gravación antiga. Que pode ser? Digamos que Joe non morreu.
Shane, disparáronlle no peito.
Sostíveno no parque mentres morría.
Finxiu a súa morte.
Contratou alguén para simular un roubo.
Balas de fogueo, sangue falso. Os ricos poden facelo.
Iso é imposible. Para que? Polo seguro? Non ten sentido.
E se foi unha trampa e os das motos non eran casuais?
Veu a policía e unha ambulancia.
Había un problema co certificado de defunción, non? E se…
falsificaron o informe da autopsia e agora non poden verificar a súa morte?
Está morto, Shane.
Joe está morto.
Ou está xogando contigo.
Quizais non sexa el.
Así que coñecías a miña nai.
Coñecíaa, si.
Dende había moito.
- Queres tomar algo? - De que a coñecías?
Pois…
Non sei por onde empezar.
Por favor, séntate, e intentareino.
Empeza.
Estaba de viaxe en Francia coa súa irmá e unha amiga.
Isto foi hai máis de 20 anos.
E coñecémonos unha noite nun bar.
A versión abreviada é que nos namoramos e foi…
máxico.
Finalmente, tivemos que volver á casa, e foi moi duro.
Claire rompeu comigo.
Quería que fósemos amigos, pero…
eu non podía.
Non quería ser o seu amigo, para min era…
Necesitaba espazo para pasar páxina, pero iso foi todo.
Non volvemos vernos nin falamos nunca máis.
Cando me mudei aquí, busqueina en Facebook,
pero debeu de bloquearme.
E que máis?
En fin, a morte da túa nai foi moi soada.
Cando o vin nas noticias, quedei de pedra.
Desolado.
Alí estaba ela, despois de todos estes anos.
Vexo que non me cres.
É que todo me parece demasiada casualidade.
Mudácheste aquí hai un ano.
Foi unha coincidencia. Abrimos unha nova oficina e trasladeime.
- E que fixo co bebé? - Que bebé?
Que carallo é isto?
Non o sabías?
Non sei que fago aquí. Meu irmán estame esperando. Marcho.
Non podes marchar así. Cóntame o que sabes disto.
Estaría embarazada de min. Perdoa.
E unha merda. Cóntamo xa mesmo.
Déixame marchar.
Por favor.
COMISARÍA CENTRAL DE POLICÍA DE WINHERST
Onte faltaches de novo á reunión.
Eu estou ben, Nicole. Que tal ti?
Xa che vale.
Eu estou ben.
Pero non sei que regalarlle a Ebony polo seu décimo aniversario.
Quero quedar como a tía rica.
Non che sei. Algo coma uns walkie-talkies?
Que pasa? Son demasiado caros?
Non o sei.
- Nótase que es policía. - Xa ves.
E, ah, non estás invitado á festa porque Ebony soubo
que non a invitaras á voda.
Vale, ten toda a razón.
- Levareille unha invitación. - A tres semanas da voda?
Queres que Molly che pida o divorcio antes de casar?
Debes saber que eu son quen está ó mando, vale?
Queda moito para abolir os roles de xénero ou o que sexa.
- Sami, es o de sempre. - Que?
Sacas temas cos que sabes que non me podo controlar.
Pero xa sabemos como acaba.
Non podes desaparecer e pretender que non che diga nada.
Seino.
- Irei ás reunións. Prometido. - Ben.
Pero tes que conseguirme unha invitación para a festa do ano.
- Vale? - Vale.
Está ben tomar o aire, pero levas fóra un século.
Veña, vémonos.
Chegou o avogado de Phil Dawson e todo son murmurios, así que bule.
- Ten seguro nesta moto? - Claro que teño.
Puido usala alguén sen o seu permiso?
- Sen comentarios. - Onde tes a moto?
- Non cha vimos na casa. - Roubáronma hai un mes.
Unha moto ó seu nome, empregada para fuxir dun crime.
Por que non denunciou o roubo?
Crin que non serviría de nada. É unha moto moi común.
Vale. Algo característico da moto ademais da matrícula?
- Como isto por exemplo. Que carallo é? - Un rato.
Non me pega moito con vostede.
En realidade non é súa, non, Phil? A pesar de estar pagándoa
e estar rexistrada ó seu nome.
Corríxame se non é así. A moto está rexistrada ó seu nome,
pero non denunciou o roubo.
É porque está intentando non chamar a atención?
Phil.
Atenda.
É porque está intentando non chamar a atención?
Teño que contestar? Non estiven no parque.
Teño coartada.
Estás aquí voluntariamente.
- Podes marchar cando queiras. - Isto é moi serio, señor Dawson.
A súa moto foi vista no parque cando asasinaron a Joe Burkett.
Houbo un asasinato!
E a vostede dálle exactamente igual?
Quen a viu?
A ver se acerto.
- Maya Burkett? - Sabe quen é.
Coñece a Maya Bukett, verdade?
- A súa sobriña xoga no teu equipo. - Si.
Tivo un enfrontamento con ela hai unha semana, non?
Avergonzouno.
A familia axítase nos partidos, e máis as mulleres.
Xa. A que hora saíches do pub, Phil?
A miña dona estábame reclamando, non parei a ver a hora.
- Capisci? - Fuches para casa?
- Non queiras ver a miña dona enfadada. - E o seu fillo, PJ…
estaba na casa?
Todo dentro do normal?
- Sen comentarios. - Ben, aquí xa acabamos.
O interrogatorio rematou ás 15:33. Imos ter que falar co seu fillo.
Capisci?
Solicita vixilancia para o fillo de Phil Dawson canto antes.
Vale. E falta comprobar a coartada de Eddie Walker.
Ben. Teño cousas que facer,
que te acompañe o inspector Schul.
Non, por favor, Schul non. É que fala polos cóbados.
Eu tamén, xa o sei.
Xa o pillo. Recordemos o de "capi".
- Chamareite cando remate. - Vale, ben.
E o gato?
COMISARÍA CENTRAL DE POLICÍA DE WINHERST
Ei.
Phil Dawson subiu a un coche patrocinado por Burkett Global Enterprises.
- Hostia. - Vouno seguir.
- Non podes facer iso. - É cousa miña.
Kierce!
Estreliña, onde estás?
Eu pregunto…
Ola.
- Ola, tía Maya. - Ola!
- Ola, como estás? - Ben, e ti?
- Ei. - Ei, Ab.
Alégrome de verte. Todo ben?
Si. Daniel, por que non levas a Lily ós bambáns?
Vale.
- Vamos, Lily. - Moi ben. Chao!
Fuches con mamá a Francia cando erades novas?
Si, e con Eva, foi…
E mamá botou un mozo, non? Alexander?
- Como é que sabes iso? - Pois…
Mira, por que non lles levas a Lily e a Daniel os xeados?
Teño que falar co teu pai.
Polo para Daniel, amorodo para ti e chocolate para Lily.
- Pode tomalo? - Sen problema.
Que lle pasaba?
Non sei, a verdade.
Vaia, Eddie.
Véxote mellor.
Se a túa cuñada cre que estás a unha sidra do alcoholismo,
case é mellor que te duches.
- E ti… - Xa me alcanzou a morte?
Non o dicía en serio. Sinto moito o que che dixen.
Non pasa nada.
Os dous estamos pasando por moito.
Vente.
Que che dixo a tía? Tivo mamá un bebé?
Xa o viches, chegou papá. Non llo puiden preguntar.
Creo que teño unha idea.
Ambos dixemos estupideces das que sei que nos arrepentimos.
Xa cho dixen, Eddie. Claire nunca che faría dano.
Entón en que andaba metida? E, por favor, non me mintas, como o fixo ela.
Lembras os problemas que tiven cando se filtrou o vídeo daquel combate?
Si, claro.
- Pois o tipo que o filtrou… - Corey o Acusón.
Ese.
Pois non o publicou con son
porque Claire o convenceu do contrario.
Con son tería sido moito peor para min.
Créalo ou non.
Vale.
Claire contactou con el, e a cambio de protexerme,
ela axudáballe a sacar os trapos sucios dos Burkett
para poder afundilos.
Cres que o que fixo está relacionado coa súa morte?
Aínda non o sei seguro. Iso intento descubrir.
Unha cousa máis.
Es un bo pai, Eddie.
De verdade.
Sei que se che fixo costa arriba con todo o que pasou.
Pero es a única persoa na que confiaría
para coidar de Lily se me pasa algo.
Non podo deixar que te afundas.
Polo menos non de todo.
De acordo?
Creo que é o máis bonito que me dixeches nunca.
Non te acostumes.
Podes vixiarme a Lily un anaco?
Teño que resolver todo isto.
- Xa sabes onde estaremos cando acabes. - Si.
Son Kierce, deixa a túa mensaxe.
Ei, a que non sabes que? A coartada de Eddie non coincide.
Non estaba no ximnasio cando el dixo.
Parece que avanzamos, capi, señor… Kierce.
Veña, chao.
CLUB DEPORTIVO DE WINHERST
COPA XUVENIL BURKETT TROFEO BURKETT
Vamos, rapaces. Xa o oístes!
Veña, ho.
Puto cacharro de merda.
PREMIO BURKETT Ó ADESTRADOR DO ANO 2021
Non.
Non!
Ola, Judith.
Maya, xa pasou moito tempo.
Pero se nos vimos onte.
- Non me refiro a ti. - Ah.
Non podes afastar a Lily de nós tanto tempo.
Encántalle Farnwood. Joe sempre a traía aquí.
Seino. Buscarei un oco para levarcha pronto, prométocho.
Judith, chámote despois.
Por que non vos pasades por aquí? Teño unha cousiña para Lily.
Vale, chao.
Doutor Wu. Non sabía que facías visitas a domicilio.
Maya. Podemos falar?
- Por? - Non che roubarei moito tempo.
Dende logo, porque non vas pasar.
- Shane está preocupado por ti. - Xa.
E tamén por Lily.
E na miña opinión profesional, necesitas estas sesións máis ca nunca.
Debíasme catro.
Máis vale que esta conte.
Aquí tes.
Fálame destes episodios.
Xa non os podo controlar.
Que pasou?
Non o sei.
Creo que empezo a ter alucinacións.
Non oía os gritos na miña cabeza coma sempre.
É coma se estivese alí.
Non!
E desta vez era eu a que gritaba de verdade.
Non daba espertado.
Nin sequera cos choros de Lily.
Maya, podo facerche unha observación?
Nunca antes te abriras.
E agora só o estás facendo porque queres protexer a túa filla.
Excelente observación.
Se queres que Lily estea a salvo,
terás que afrontar isto como é debido.
Perdoándote polo incidente.
Desculpa.
Diga?
Ola. Son a muller de Tommy Dark, Oona.
Atopei algo que teño que ensinarlle.
- Cando se pode pasar? - Dentro dunha hora?
Vale, vémonos entón.
Chao.
- Maya. - Merda.
Síntoo, teño que irme.
Por favor, non volvas fuxir disto.
Pareceume ver…
Non, sen dúbida, vin a Joe,
o meu defunto marido,
coa maldita camisa verde que eu mesma lle comprei.
Quizais me estea volvendo tola.
Pode ser polo estrés postraumático?
Ó que lle chamas alucinacións, Maya, son en realidade recordos.
Son cousas que pasaron de verdade.
Non ves ou oes cousas que nunca ocorreron.
O de ver o teu defunto marido xa é outra cousa.
Pero creo de corazón, Maya, que tes que perdoarte por…
Ves? Por iso non soporto a terapia.
É que actúas como se liberándome da culpa ou perdoándome se arranxasen as cousas.
Non funciona así.
De verdade.
Estas cousas levan tempo, Maya.
Vale, xa te chamarei.
Aínda me quedan tres sesións, non?
Fixen unha proba de ADN para o cole, pero mamá impediume vela.
- Supoño que porque era moi novo… - Axúdoche?
Non sabes nin que tes que buscar. Espera.
Mira. Podes rastrear a túa orixe ata cen anos atrás.
Deixoume facelo se ela creaba a conta.
Se alguén adoptou o bebé de mamá, estará no sistema.
Si. Quizais intentou buscar a mamá.
E atoparíate a ti.
PODE VER OS RESULTADOS ONLINE
Pase. Rápido.
- Preocúpame Tommy. - Por?
Díxome que traballaba para os Burkett.
Despois da súa visita,
rebusquei nos seus papeis e atopei isto.
Transferencias dos Burkett, como dicía.
Non quería crelo,
pero aquí está, na súa conta persoal, 9000 libras todos os meses.
- A que veñen estes pagos? - Tommy estaba recibindo subornos.
Dos Burkett.
Subornos?
O seu marido era o capitán do iate dos Burkett.
Si. Sempre foi un bo empregado.
Os Burkett así o crían.
Cando creou a empresa de seguridade, contratárono.
Estábano subornando, señora Dark.
E por iso teño que falar con el, para saber por que.
Onde está?
- Non entendo nada! - Señora Dark, onde está Tommy?
Non o sei!
Por iso a chamei.
Leva desaparecido seis semanas.
Por que levas máis de 20 anos pagándolle a Tommy Dark?
- Ola a ti tamén. - Tommy Dark. Por que?
- Compreille un regaliño a Lily. - Déixate de lerias.
Tommy Dark.
Que segredo fixo que mataran a miña irmá e o meu marido?
Deixa de vocear.
- Pareces unha tola. - Dark. Por que?
Sinto ter sido tan controladora co de Lily.
- Facíao con cariño. - Estaste desviando.
- Non. - Si.
Só quero o mellor para a miña familia. Fágoo por ti.
- Tommy Dark! - Que si!
Síntoo, pero non sei de quen me falas.
Vai á merda.
O teu fillo afogou,
e levádeslle pagando ó capitán do iate dende entón. Por que?
De que me estás acusando?
Que pasou, Judith, aquela tarde no barco cos teus nenos?
Está claro que algo pasou, porque isto non ten sentido.
Que pasou?
Non me volvas mandar á merda na miña casa. Queda claro?
Francamente, Maya, á merda podes ir ti,
porque non sabes absolutamente nada do meu Andrew.
Era novo e tímido, pero era unha marabilla de rapaz.
- Unha auténtica marabilla. - Que pasou no iate, Judith?
Queres facerme revivir aquela dor?
Quero que me expliques o de Tommy Dark,
pero non paras de dicir que non sabes quen é.
Houbo unha festa no iate. Iso xa o sabes.
Levárono os rapaces.
Andrew non toleraba ben o alcol, e bebeu de máis.
Fóiselle das mans. Subiu só á cuberta a tomar o aire e caeu.
Foi unha traxedia, caso cerrado.
- E unha merda. - Desculpa?
É mentira. Andrew non caeu, tirouse.
- Quitouse a vida, suicidouse. Por que? - Queres facerme dano?
- Dismo para iso? - Contoumo Joe.
Viuno. E ti tamén o sabes, Judith.
Isto é un disparate. Non sei que queres de min.
- Que me digas a verdade! - Ai, si?
- Porque parece que xa o sabes todo. - Non, Judith.
E non entendo por que lle pagas
ó capitán do iate no que morreu Andrew.
Ah, e agora tamén lle estás pagando ó inspector Kierce.
Si.
Contoumo Caroline.
Inventamos as nosas propias realidades, Maya,
e calquera punto débil pode xogar na nosa contra.
E, dende logo, coas preguntas que che fixo sobre a morte de Joe,
creo que o sabes ben.
Trátase diso?
Non queres que se saiba que Andrew se suicidou hai 26 anos?
Non lle estou pagando ó detective.
Pero a Tommy Dark si?
A miña querida filla está confusa.
Caroline está enferma.
Está nunha unidade psiquiátrica, recibindo a axuda que necesita.
Desde cando?
Se cadra…
Se cadra ti tamén andas confusa ultimamente.
Vale. Para.
Eu sentíame coma ti, sabes?
Tras a morte de Andrew e do meu marido. E agora Joe.
Estaba confusa. Estaba enfadada, furiosa.
Xa.
Somos cuspidas.
A xente que nos rodea acaba morta.
A miña familia sufriu moito.
Non cometas o erro de facernos máis dano, Maya.
O RAPARIGO
CINCO CHAMADAS PERDIDAS
LUZ VERDE PARA VIXIAR A PJ. ONDE ESTÁS?
Querías verme?
Tommy Dark desapareceu hai seis semanas.
Ah.
A muller denunciouno,
pero a policía pouco pode facer, porque el dixo que ía de vacacións.
Cando investigaches a Dark,
indagaches na súa vida persoal?
Que fas?
Si, pero podo facelo en profundidade agora que está desaparecido.
Contas, retiradas de efectivo e tal. Ver onde se escondería de necesitalo.
Por casualidade, pensaches no feito de que…
nós poderiamos ser os seguintes?
Por que o dis?
Claire descobre o dos pagos a Tommy Dark, pum, morta.
Pum, Tommy Dark desaparece, e logo, pum, matan o teu marido.
Podes parar de dicir "pum"?
Todos os que se inmiscen acaban mortos.
Pum.
Que pasa?
A túa irmá confiou en min, e acabárona matando.
Si, se Claire non pasara a ser a túa informante,
quizais seguiría viva.
Pero se eu non matara aqueles civís dende o helicóptero,
ti non filtrarías o vídeo, Claire non te coñecería
e agora estaría cos seus fillos e o seu marido.
Creme,
penso niso todos os días.
É o efecto bolboreta, Corey.
Nunca antes morrera alguén pola miña culpa.
Ti e a túa tropa estades afeitos a lidar coa morte.
Que estea afeita non quere dicir que non me doia.
Segues en contacto cos teus compañeiros do exército?
Shane Tessier?
- Estasme vixiando? - Pode.
Onde queres chegar, Corey?
Algún deles sabe que dixeches nese helicóptero?
Non.
Sigo sen entender por que publicaches o vídeo sen son.
Xa cho dixen. Claire veume ver e fixemos un trato.
Non. Refírome a antes de coñecer a Claire.
Tiñas bastante con ter que vivir con iso, Maya.
Coas cousas que fixeches. Ás veces é castigo suficiente.
Vale, temos que atopar a Tommy Dark
e descubrir que ten que ver coa morte de Claire e Joe.
El é a peza que nos falta.
Necesito a túa axuda.
DNA ME INICIAR SESIÓN
- Proba co meu aniversario. - Non vai ser.
INICIAR SESIÓN O CONTRASINAL É INCORRECTO
Raios. Quizais se…
BENVIDO A DNA ME
Que puxeches?
- Tranquilo. - Era o teu, non?
- Estate tranquilo. - Es como papá.
"Tranquilo." Non son un neno, Abby. Tes que contarme as cousas.
Cala, choricas.
PARENTESCO POR ADN: DANIEL WALKER
Mira isto.
NOVA CONEXIÓN FAMILIAR!
PARENTESCO PROGNOSTICADO: MEDIO IRMÁN
Ai, Deus, pois si que temos un irmán ou unha irmá.
E se sabe algo sobre mamá?
- Vou buscar a papá. - Non.
Preguntémoslle á tía Maya que pasa aquí primeiro.
- Isto non ten sentido. Por que…? - Outra vez discutindo? Vaia novidade.
Vamos, pequecha. A que andades vós os dous?
Perdoa, papá, é que…
Quería demostrarlle que esta foto seguía aquí.
A vosa nai empeñábase en que tivésemos fotos decentes.
Mira que era pesada.
E iso que non paraban de dicirlle que parecías unha pataca xigante.
En serio, meu, case te levamos a vender ó mercado.
Veña, fóra, antes de que rompades algo.
- Que cona pasou? - Silencio.
- Kierce, estás no chan. - Xa, non me digas?
- Axúdame, non son quen de levantarme. - Como que non?
- Marty, por favor, cala e… - Vale.
Agárrate a min.
- Vale. - Agárrate…
Ai, perdón.
Vale. Así.
- Así vas ben? - Si.
- Pois veña, camiñemos. - Vale.
Polo amor de Deus, Kierce. Desmaios?
Parálises temporais?
Por iso viraches para esquivar un gato?
Si, vin as cámaras do día do teu accidente e non había gato ningún.
Sabes a que se debe?
Canto adoitan durar estes episodios?
Vai variando. O de hoxe foi o máis longo ata o de agora.
Recoiro.
Vaste poñer ben?
Non o sei.
Se te volvo ver ó volante, acabouse.
Fin da historia, vale? Terei que informar.
- Si. - Isto non só vai de ti, sabes?
Pódenme botar por encubrirte.
O feito de que o esteas facendo di moito de ti.
E seguiches un sospeitoso sen autorización.
- Como se che ocorre? - Os Burkett patrocinan o seu equipo.
O seu logotipo estaba na furgoneta, nos torneos e nos premios.
- É sospeitoso. Podería ser un móbil. - Un equipo de fútbol?
Eu que sei.
Pero Phil obviou que coñecía a Joe Burkett.
Paréceme raro.
Dous máis dous non sempre son catro, isto é un puto cinco.
En fin, grazas por vir por min.
Sinto se che estraguei a tarde.
Pois si que o fixeches. Estaba no medio dunha cita.
Nunha cita? Outra?
Como é ela?
Pois ela é…
Lance… é estupendo.
Ten un gusto exquisito para o cine. E para os homes.
Está mal que o diga.
Espero volver quedar con el, a verdade.
Iso sempre que non teña que andar rescatándote do chan.
Lance.
Si.
Pois oxalá…
lle gusten os batidos de proteínas.
Vamos.
Agora é cando caes rendida ós meus pés polo meu exquisito gusto musical.
Como te quero.
Quérote.
Hostia xa!
- Es unha deslinguada. - É que…
Coñecemos a Alexander Dosman, o ex de mamá.
Fostes velo?
Nin tiña nin idea disto.
Tía Maya, temos un irmán? Por que mamá non llo contou a Alexander?
- E se é perigoso? - Abby, non creo que…
E que pasa con este irmán? E se se enfadou con mamá
porque o deu en adopción, decidiu buscala e…
Matouna.
Si, e se a matou?
Moi ben, temos que falar co voso pai.
- Veña. - Espera.
Síntoo, rapaces. Ata aquí cheguei por hoxe.
Non podemos falar disto sen voso pai.
Non podemos falalo con el, non ten o día.
Antes vino ben.
Non o está. Volveu poñerse de mal humor.
Por favor, dinos a verdade. Temos un irmán ou unha irmá?
Mamá puido morrer pola súa culpa.
Por favor.
Ai, Señor.
Si.
Tedes un medio irmán.
Terá uns 19 anos.
Mirade…
Sei que isto é demasiado para vós.
Xa nos encargamos nós.
De acordo?
Si?
Eddie.
A coartada de Eddie Walker non coincidía, non?
Non.
Quen é ela?
E por que ocultou que estaba con ela?
DNA ME O TEU PERFIL FOI VISTO
CLAIRE VIU O TEU PERFIL CONTACTAR
Subtítulos: Noelia Collazo