(ปี 1996)
อะไรวะเนี่ย
ทางนี้ๆ วู้ฮู้!
เช่นที่เคยเป็นมาตลอด และจะเป็นเช่นนั้นตลอดกาล
(อย่าหลอกกัน สร้างจากนิยายของฮาร์ลาน โคเบน)
(ปัจจุบัน)
"อย่าร้องไห้ให้ฉัน เพราะฉันไม่ได้จากไปไหน"
"ฉันคือสายลมที่แกว่งไกวต้นโอ๊กใหญ่"
"ฉันคือสายฝนบางเบาที่หลั่งชโลมใบหน้าเธอ"
"ฉันคือดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิที่แทงทะลุเนื้อดิน"
"ฉันคือเสียงหัวเราะแผ่วเบา ของสายธารในขุนเขา"
แม้ข้าพระองค์จะเดินฝ่าหุบเขา
แห่งเงามัจจุราช ข้าพระองค์ไม่หวั่นเกรง
คฑาและธารพระกร ของพระองค์ ปลอบโยนข้าฯ
เราขอมอบพี่น้องของเราคืนสู่พื้นพิภพ
จากดินสู่ดิน
จากเถ้าสู่เถ้า
จากธุลีสู่ธุลี
โจ เบอร์เกตต์
- มายา สเติร์น - ทหารเหรอ
เปล่า ฉันแต่งแฟนซี
ผมก็ด้วย เพนกวิน
เหมือนมาก
ในเมื่อเราสองคนอยู่ในงานเลี้ยง การกุศลที่น่าหัวเราะนี้ด้วยกันแล้ว
คุณจะอนุญาตให้ผมเลี้ยงเครื่องดื่มได้มั้ย
ที่นี่แจกฟรีนะ
อยากดื่มอะไรก็สั่งเลย ผมเลี้ยงเอง
ฉันขอเตือนคุณ
อีก 11 ชั่วโมง ฉันจะต้องขึ้นเครื่องบินกลับฐาน
ถ้าอย่างนั้น เราควรใช้เวลา ที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุดนะ
ผู้กอง
ไม่! โจ
โจ!
มาเถอะ ลูก
- เธอโอเคนะ - ไหว ขอบใจนะเชน
- นักสืบเคียร์ซ - มายา นี่อร่อยมากเลย
มันคืออะไรนะ วูเลอวองท์ใช่มั้ย
คุณมาเพื่อกินเลี้ยง หรือคุณเจอคนฆ่าสามีฉันแล้ว
แม่ของโจเชิญผมมา
อ้อ คุณคิดว่าจิตแพทย์น่าจะรู้ดีกว่างั้นหรือ
ไม่ใช่วันนี้ แต่มีบางอย่าง ที่ผมต้องตามต่อ เกี่ยวกับคนร้าย
ฉันให้ปากคําคุณไปสามครั้งแล้ว และคุณยังไม่มีแววจะจับพวกนั้นได้เลย
เชือกผูกรองเท้าคุณหลุดน่ะ
คุณเชิญนักสืบคนนั้นมาทําไม
ฉันอยากให้เขาเห็นว่าโจเป็นคนยังไง
เห็นว่าเขาคือคนสําคัญ
ว่าเขาเป็นที่รักของพี่น้องทั้งชายหญิง
ว่าเขาโตมาในบ้านหลังใหญ่โตนี้
ที่ที่เขาใช้ชีวิตวัยเด็ก
เธอเป็นยังไงบ้างแล้ว
ยังเศร้าอยู่
ฉันเสียคนที่ฉันรักที่สุดในชีวิต
ไม่ ให้ฉันเศร้า
เธอมีเรื่องอีกเยอะให้รับมือ
ฉันไม่เป็นไร
ฉันไม่อยากกดดันเธอวันนี้ แต่ฉันคิดว่าเธอควรรับความช่วยเหลือ
เธอรับมือหลายอย่างเหลือเกิน ทีแรกก็สูญเสียพี่สาว
ตอนนี้ก็โจ
และงานในกองทัพนั่นอีก
ฉันไปดูแลแขกดีกว่า
เพลงสวดนั่นเป็นความคิดใคร
จะใครได้ล่ะ
ฉันบอกพวกเขาเป็นสิบรอบแล้วว่า ให้เล่นเพลงของเดอะดอร์ส
ของเนอร์วาน่า
เล่นเนอร์วาน่าในงานศพเนี่ยนะ
- เธอรู้ไหมว่าพวกเขาจ่ายไปเท่าไหร่ - ว่ามาสิ
โลงศพแพงกว่ารถเธออีก
งั้นก็ไม่แพงเท่าไหร่น่ะสิ
ฉันไม่อยากทิ้งเธอไว้
ฉันไม่เป็นไร
ฟังนะ ฉันรู้เธอคิดว่าเธอไหว
แต่ฉันไม่สนหรอก ต่อให้เป็นตีสาม
ถ้าเธอรู้สึกไม่ไหวก็นะ โอเคมั้ย
เลยทําให้นึกขึ้นได้
- ฉันมีอะไรจะให้เธอ - อ้อ
มันคือ...
กรอบรูปดิจิทัล
รูปเธอกับครอบครัวเธอจะสลับกันขึ้นมา
โอเค...
ฉันใส่รูปเธอ โจ ลิลี่ และครอบครัวไว้ล่วงหน้าแล้ว
เว้นแต่ว่าไม่ได้มีแค่นี้
พร้อมนะ
- อยากเห็นท่าเต้นฟังกี้เมื่อกี้อีกไหม - ได้โปรด
ทําได้นะ ทุกอย่างถูกบันทึก ไว้ตรงนี้ ในกล้องที่ซ่อนอยู่
ซึ่งจะบันทึกเมื่อมีการเคลื่อนไหว
เธอเอากล้องสอดแนมมาให้ฉันทําไม
จะได้จับตาดูลิลี่ตอนเธอไม่อยู่
- ตอนลูกอยู่กับอิซาเบลล่าน่ะเหรอ - ใช่เลย กล้องส่องพี่เลี้ยง
ฉันมั่นใจว่าอิซาเบลล่าเป็นคนดี
แต่การจับตาดูเธอก็ไม่เสียหายอะไร
อีวา ครอบครัวของเธอกับของโจรู้จักกันมานาน
ฉันจะเอาไปไว้ในห้องเด็กนะ
- ไง - อรุณสวัสดิ์
- พร้อมสําหรับบทเรียนใหม่แล้วนะ ไปกันเลย - รอไม่ไหวแล้ว
โอเค วันนี้ให้คุณเอามันขึ้นได้
โอเคนะ
คุณควรหักซ้ายเล็กน้อย
โอเค ได้เลย
ดี
ขวา คอยมองเส้นขอบฟ้าไว้
ข้อศอกถลอกแย่เลย
- พวกเขาสอนตํารวจทหารกันอย่างนั้นเหรอ - ฉันเล็งไปที่ข้อศอก
เอาบ้างไหม
ไม่ ไม่อยากทําให้นายอาย
เธอกลับมาทํางานนานแค่ไหนแล้ว
- สามวัน - ใช่
- มีอะไร - เปล่า
แล้วฉันควรจะทํายังไง
นั่งอยู่บ้าน จ้องกําแพงงี้เหรอ
ไม่ แต่ ยังไงล่ะ...
ลิลี่น่ะ
ฉันเศร้าคนเดียวได้ เชน
- เราต้องใช้ชีวิตปกติ - โอเค
ฟังนะ ฉันกับทุกคน เรากําลังคุยกัน...
- ว่ามา - เราแวะไปหาสุดสัปดาห์นี้ได้ไหม
ไม่มีอะไรโลดโผน แค่ดื่มกันนิดหน่อย เธอจะได้ไม่เหงา
สรุปว่า เร็วเกินไปสําหรับฉันที่จะกลับมาทํางาน
แต่ไม่เร็วไปที่จะเมา
ฮัลโหล
แม่
เฮ่ เด็กดี
- สวัสดี มายา - สวัสดี ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่มั้ย
แน่นอน เราสนุกกัน ใช่ไหม ลิลี่
เราทํา...
- นางฟ้า - ใช่ ถูกต้อง
ลูกทํานางฟ้าเหรอ
- เอาให้แม่ดูดีมั้ย - เอาเลย
มากับหนูสิ
ลูกเข้าไปเลย ขอหนึ่งนาที
- เธอพูดถึงสวรรค์ ฉันเลย... - ไม่เป็นไร
นี่ เธอพักได้แล้ว
ไม่เป็นไร ฉันจะไปดูนางฟ้าสวยๆ เหล่านั้น
ไว้เจอกันนะจ๊ะ
เด็กฉลาด
ว้าว ขอดูหน่อยสิ
- หนูชนะ - โอ้ เก่งมาก
พร้อมนะ...
ว้าว
มาแล้ว ลิลี่
มาแล้ว อาหารเช้า มานั่งสิ
มานั่งเก้าอี้ลูกเลย
เด็กดี นี่
สวัสดีค่ะ จูดิธ คืองี้ ฉันต้องรีบไปทํางาน
ฉันโทรกลับได้ไหม
ฉันคิดว่าเธอน่าจะมาที่ ฟาร์นวูดสุดสัปดาห์นี้กับลิลี่
ฉันดีใจที่คุณชวน
แต่ฉันไปไม่ได้ ฉันนัดกับเพื่อนไว้แล้ว
ลิลี่มาที่นี่ประจํานะ มายา ตอนที่เธอไม่อยู่
เธอไม่ชินกับการเป็นแม่เต็มเวลา
แต่เด็กๆ ต้องการกิจวัตรที่ตายตัว
ค่ะ ฉันรู้
ฟังนะคะ ให้ฉันโทรหาคุณทีหลัง แล้วเราค่อยนัดกันวันอื่น
โอเค ได้ ค่อยโทรหาฉันทีหลัง
ฉันแค่คิดถึงสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับลิลี่
โอเค บาย
เหลือเชื่อเลย
ลิลี่
- ลูกเจอพ่อเหรอ - ป้อ
เมื่อวานลูกเจอพ่อตอนที่แม่ไม่อยู่ใช่มั้ย
พ่อมาหา แล้วเขาก็กอดหนู ให้หนูนั่งตักเขาใช่มั้ย
โอเค เอาละ แม่กําลังงี่เง่า แม่ขอโทษ
ให้ตายสิ
คุณนายเบอร์เกตต์
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
- ตอนนี้เหรอ - ใช่ เดี๋ยวนี้
ฉันต้องให้เธอดูอะไรหน่อย
อะไรคะเนี่ย
มันคือกล้อง
- คุณส่องฉันเหรอ - ดูไป
- คุณแอบถ่ายฉันเหรอ - ใช่ ดูไป
- เธอจะอธิบายยังไง - ฉันไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไร
ผู้ชายคนนั้น เธอเห็นเขานี่ เห็นว่าเขาคือใครใช่ไหม
- ใคร - ถามได้ว่าใคร
- โจไง เกิดอะไรขึ้น - ได้โปรด คุณนายเบอร์เกตต์ คุณทําฉันกลัว
ฟังนะ นั่นคือโจ
- เขาตายแล้ว อิซาเบลล่า - คุณทําฉันเจ็บ
เขาตายแล้ว และเขาอยู่ในกล้อง ตอนที่เธออยู่ในบ้าน
แม่ขา
ไม่มีอะไร ที่รัก กลับเข้าไปดูรายการของลูกต่อเถอะ
ไปสิ ไม่มีอะไร ไม่เป็นไร
ฉันต้องการคําตอบ
ฉันหิวน้ํา
โอ๊ย บ้าเอ๊ย
เกิดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
โดนสเปรย์พริกไทย
- สเปรย์พริกไทยเนี่ยนะ - ใช่ ฝีมือพี่เลี้ยงฉัน
จริงเหรอ
เปล่าหรอก ฉันเป็นนักแสดงตลกที่มีพรสวรรค์
ไม่มีอะไรอุ่นเครื่องคนดูเท่ามุก "พี่เลี้ยงสเปรย์พริกไทย" อีกแล้ว
โอเค มายา นี่เป็นการทําร้ายร่างกาย
พระเจ้า
คุณโอเคไหม
ผมถามได้ไหมว่าเรื่องอะไร
ฉันเห็นบางอย่างจากกล้อง ส่องพี่เลี้ยงและฉันถามเธอต่อหน้า
โอเค คุณเห็นอะไร
- มันอาจจะฟังดูบ้า - พูดมาเถอะ
มันหายไปแล้ว
- หายเหรอ - ใช่ เอสดีการ์ดหายไป
- โอเค - เธอต้องเอามันไปแน่ๆ
- หลังจากพ่นพริกไทยใส่คุณน่ะหรือ - ใช่
ตกลงในนั้นมีอะไร
โจ
โจ งั้นมันก็เป็น...
- เป็นเทปเก่า - ไม่ ไม่ใช่ เป็นภาพเมื่อวาน
คุณรู้นี่ว่าเป็นไปไม่ได้
เขาใส่เสื้อสีเขียวของเขาเอง มันหายไปจากตู้เสื้อผ้า รองเท้าด้วย
คุณแน่ใจว่าเป็นโจนะ มายา
เขาไปหาลิลี่ เธอกอดเขา
คุณถามลิลี่หรือ
เธอบอกว่าเขาไม่ได้มา
คืองี้...
- ความเศร้าอาจส่งผลแปลกๆ - มันไม่ใช่ความเศร้า
- ฉันขอโทษ - ไม่ต้อง ไม่เป็นไร
ฟังนะ ฉันไม่เป็นไร ฉันแค่...
- โอเค - คุณอยากถามอะไรฉันใช่มั้ย
ใช่ ถ้าคุณโอเคแล้ว
ขอบคุณครับ
ในคําให้การเดิมของคุณในคืนเกิดเหตุ
คุณบอกว่ามีเด็กหนุ่มสวมหน้ากากสองคน ขี่มอเตอร์ไซค์วิบากโผล่มาในสวน
ใช่
แล้วคุณก็บอกว่าพวกเขามาหยุดตรงหน้าคุณ
และพยายามคว้ากระเป๋าคุณ
ถูกต้องค่ะ
ครับ แล้วจากนั้น...
แล้วคุณก็พูดว่า...
ฉันขัดขืน มีการต่อสู้
หนึ่งในนั้นถือกระเป๋าฉัน เขาไม่ยอมปล่อย ฉันโดนผลัก
ฉันล้มไปข้างหลัง
พวกเขาสั่งโจให้ยื่น กระเป๋าเงินไปให้ แต่เขาไม่ยอม
แล้วจู่ๆ ไม่มีที่มาที่ไป
เขาชักปืนออกมา
ฉันคิดจะโทรขอความช่วยเหลือ
ยังไม่ทันโทร ฉันก็ได้ยิน...
ตอนที่ฉันเข้าไปหาโจ...
เขานอนอยู่บนพื้น
กําลังจะตาย
โจ!
นอกจากจะระบุ รายละเอียดของผู้ต้องสงสัยได้ดีมาก
คุณยังบอกเราได้อีกว่า เด็กหนุ่มที่สวมรองเท้าไนกี้สีแดง
พกปืนกล็อก 17 ขนาด 9 มม.
น่าประทับใจมาก
ที่ระบุอาวุธได้แบบนั้น
ฉันเคยใช้น่ะ ตอนอยู่ต่างประเทศ
คุณคิดถึงกองทัพไหม
ฉันชอบการต่อสู้
อะดรีนาลีน ความกลัว
เหมือนยาเสพติด
แต่ทุกอย่างจบไปแล้ว
อย่างที่คุณรู้ ถึงแม้จะหาอาวุธไม่เจอ
แต่เราเอากระสุนออกจาก ร่างกายสามีคุณได้สามนัด
และปลอกกระสุนสามชิ้น จากที่เกิดเหตุที่ตรงกับกับกล็อก 17
ตอนนี้คุณก็มีปืนใช่มั้ย มายา
ค่ะ
คุณเก็บไว้ที่นี่บ้างหรือเปล่า
ฉันเก็บไว้ในนี้
ไม่มีใครจะหยิบไปได้ โดยเฉพาะลิลี่
คุณเปิดยังไง
รอยนิ้วมือ
ว้าว
เป็นคลังแสงเลย มีคนอื่นอีกไหมที่เข้ามาเอาได้
ไม่ค่ะ แต่โจเคย แต่...
นี่อะไร
ของเก่า
ยิงไม่ได้แล้ว
- กล็อก 17 - ใช่
คุณมีปืนพกกระบอกเดียวหรือ
ใช่ กระบอกเดียว
จดทะเบียนถูกต้องในฐานะปืนที่ยกเลิกใช้งานแล้ว
ฉันแน่ใจว่าคุณรู้อยู่แล้ว
เราเลิกเล่นเกมแล้วบอกมา ว่าคุณต้องการอะไรดีไหม
สิ่งที่ผมต้องการ มายา
คือเอาปืนไปตรวจสอบ ใส่ลงมา
- คุณจะบอกว่าฉันฆ่าสามีตัวเองงั้นหรือ - เปล่า มายา
คุณฝังเขา ผมอยู่ที่นั่น
เพราะฉะนั้นเขาไม่ได้อยู่ในกล้องพี่เลี้ยง
ไงจ๊ะ ที่รัก วันนี้เป็นไงบ้าง
สบายดี ถึงฉันจะพูดว่าสบายดี
แต่เช้านี้มีเด็กหกขวบพูดคําว่า "หัวครก"
ต้องโทรหาพ่อแม่เขาเลย
- แล้วพวกเขาหัวครกมั้ยล่ะ - แน่นอนที่สุด
แล้วคืนนี้คุณเตรียมรองเท้าเต้นรําหรือยัง
แน่นอนอยู่แล้ว
ดี และอย่าลืม หกโมงเย็น
อย่างนี้นะ ก้าวชิด ก้าวแตะ เข้าใจมั้ย
รักนะ
รักเหมือนกัน บาย
แล้วก็มีนัดโทรคุยกับ คณะผู้บริหารตอนบ่ายสองสี่สิบห้า
อยู่ในบันทึกคุณแล้ว
อยากโทรซะไม่มี
โทษที
ลูกสะใภ้
เปลี่ยนใจเรื่องข้อเสนอแล้วหรือ
เปล่าค่ะ...
ฉันมีบางอย่างต้องถามคุณเกี่ยวกับโจ
เรื่องอะไร
ตอนที่คุณ ตอนที่คุณไปดูเขา...
เพื่อยืนยันศพเขา...
แล้ว
เขาดูเป็นยังไงคะ
ทําไมเธอถึงถามฉันอย่างนั้น
"เขาดูเป็นยังไง" นี่มันคําถามอะไรกัน
เพราะฉันไม่เคยเห็นศพเขา
มายา ได้โปรด ฉันอยากให้เธอ คิดอีกครั้งเรื่องรับการบําบัด
ฉันมีเพื่อนร่วมงานที่เก่งมากที่คลินิก ผู้เชี่ยวชาญบําบัดอาการเศร้า
ฉันไม่ต้องการบําบัด
ได้โปรด บอกมาเถอะว่าเขาดูเป็นยังไง
- ไม่ใช่เรื่องน่าอายเสียหน่อย มายา - จูดิธ
เขาดูเหมือนที่เคยเป็น
หล่อเหลา
แต่เป็นศพ
ทุกอย่างที่ทําให้โจเป็นโจ
ไม่อยู่แล้ว
(สถานีตํารวจวินเฮิร์ส)
- เอาละ ขอบคุณมาก - โอเค พวก
โอเค เอาละ
ขอบคุณ โอเค ขอบคุณ
โอ้ พระเจ้า
(มันเกิดขึ้นอีกแล้ว)
แมวเหรอ
ใช่ จากที่ไหนก็ไม่รู้ มันกระโดดออกมา ผมหักหลบ
รู้ตัวอีกที ผมก็ชนรั้วแล้ว
- คุณโอเคไหม - ใช่ ไม่มีรอยขีดข่วน ไม่เหมือนรถ
- ผมจะได้รถคันใหม่มั้ย - เป็นไปได้อย่างยิ่ง
แต่ซามี ฉันขอถามตรงๆ นะ
ไม่เอาน่า แพม
คุณเคยเจอช่วงที่ยากลําบากมา
ฉันรู้คุณลุกขึ้นมาเผชิญปัญหา แต่เรามีความสามารถที...
หนึ่งพัน สองร้อย เจ็ดสิบแปดวันที่เลิกเหล้า
คุณรู้ไหมว่ามันนานแค่ไหน เกือบสามปีครึ่ง
- คุณกําลังจะแต่งงาน - แล้วไง
ไม่เอาน่า ซามี คุณแน่ใจหรือว่า การแต่งงานจะไม่รื้อฟื้นความทรงจํา
ที่ไม่มีความสุขที่เกิดขึ้นคราวก่อนกลับมา
แมวจริงๆ
มันเป็นอุบัติเหตุ
มันเป็นเหตุการณ์ที่พิลึกสิ้นดี
โอเค ก็ได้
ฉันจะหาคู่หูให้คุณทําคดีเบอร์เกตต์
ไม่ ขอร้องเลย
มาร์ตี้ แม็คเกร็กเกอร์ เขายังหนุ่ม ฉลาด
และเขาจะได้ประโยชน์ จากผู้อาวุโสมากประสบการณ์
ตกลงผมมีเด็กเป็นพี่เลี้ยงงั้นหรือ
อย่ามองว่าเป็นพี่เลี้ยงเด็กสิ
มองว่าเป็นคนที่ช่วยให้คุณหลบแมวละกัน
พระเจ้า น่าตื่นเต้นจริงๆ
ผมตื่นเต้นมากที่ได้เป็น...
ผมว่าเราต้องเป็นทีมที่ดีแน่ๆ
- โอ้ พระเจ้า - ผมคิดว่า เอ่อ คุณตื่นเต้นไหม
ใช่ ใช่ ตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นมาก
มาร์เกรต คอร์เนอร์
นี่คือที่เกิดเหตุ รู้ไหมว่ามาร์เกรตเป็นใคร
- จิตรกรเหรอ - ไม่
ผู้ปกครองเดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดนช่วงปี 1300
ทีนี้คุณคงจะคิดว่า
ทําไมเธอถึงมีมุมส่วนตัว
ในสวนสาธารณะที่อังกฤษ
นั่นสิ ทําไม
ไม่รู้แม่ง
แต่เธอมีละกัน
และนี่คือจุดที่โจ เบอร์เกตต์ถูกฆ่าในคืนวันที่ 12
คําให้การของภรรยาเขาคือที่พึ่งเดียวของเรา
มาสิ
คุณรู้ไหมว่าเธอออกจาก กองทัพเพราะมีเรื่องอื้อฉาว
ครับ เหมือนจะมีการแฉอะไรสักอย่าง ใช่มั้ย
- ใช่ - อ้อ
เธอฆ่าพลเรือนบริสุทธิ์ คอรีย์นักแฉเปิดโปงรายละเอียด
- มีคนอยากให้เธอติดคุก ผมจําได้ - ใช่
และจากนั้น...
และวันนี้ เธออ้างว่า เธอเห็นสามีที่ตายไปแล้วยังมีชีวิตอยู่
- อะไรนะ - ใช่
พูดแบบเห็นใจ
เธอกําลังเศร้า
เธอเสียพี่สาวและสามีไปในเวลาไล่เลี่ยกัน
และเธอก็เห็นภาพหลอน แต่...
พูดแบบระแวงนะ
ถ้าเธอเป็นคนทํา เธออาจพยายาม ทําให้เราเห็นว่าเธอกําลังเสียสติ
อย่างว่าแหละ เพื่อให้โทษเบาลง
เธอมีแรงจูงใจเหรอ
เราก็รู้ว่าแรงจูงใจไม่ได้ชัดเจนเสมอไป
- เราจะขุดคุ้ย - ใช่
- เราจะค้นหาเหตุผล - โอเค
อ้อ ครอบครัวร่ํารวย ผมหมายถึง เบอร์เกตต์ โกลบอล เอนเตอร์ไพรส์ที่อู้ฟู่
เธอรอรับเงินก้อนโตด้วยหรือเปล่า
มีประกันชีวิตบ้าง
แต่เงินส่วนใหญ่โอนเข้า กองทุนให้ลูกสาวของทั้งคู่
แต่นั่นเป็นข้อตกลงที่ทําไว้หลายปีก่อน
งั้นก็ อาจจะเป็นอย่างที่เธอพูดจริงๆ ก็ได้
เด็กสองคนขี่มอเตอร์ไซค์
ใช่
เราถึงต้องตรวจวิถีกระสุนปืนของเธอ
ถูกต้อง
อ้อ โอเค ผมจะจัดการ
ใช่ และระหว่างคุณอยู่ที่นั่น ตามเรื่องกระสุนด้วย
ผมอยากให้เปรียบเทียบเพื่อดูว่า
ปืนของฆาตกรเชื่อมโยงกับเหตุการณ์อื่นๆ มั้ย
- วิถีกับกระสุน ครับหัวหน้า - เฮ่ โว้ว
อย่า อย่าทําแบบนั้นอีก แค่...
ไม่เรียก "หัวหน้า"
อะไรน่ะ
มันคือช็อกโกแลตเวย์โปรตีน ผสมปวยเล้ง และกล้วยนิดหน่อย
คุณอยากลอง...
- คุณควร... - ผมควร ใช่ โอเค ก็นะ...
- ผมจะกลับไปเจอคุณที่... - ได้
พระเจ้าช่วยลูกด้วย
(อิซาเบลล่า)
สวัสดีค่ะ อิซาเบลล่าพูด ฝาก ข้อความไว้แล้วฉันจะติดต่อกลับไป
โทรหาชาร์ลี
(ชาร์ลี คนทําสวนฟาร์นวูด)
- ฮัลโหล - ชาร์ลี นี่มายาพูด
เห็นอิซาเบลล่าบ้างหรือเปล่า
เห็นครับ ผมเห็นเธอกลับมาสักพักนี้เอง
- คิดว่าเธออยู่ที่ชั้นล่างของบ้าน - ก็ได้ โอเค ขอบคุณ บาย
มาเถอะ
ใช่
- สวัสดี ลิลี่ สวัสดีครับ น้ามายา - ไง แดน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
- ขอโทษครับ น้ามายา - พ่อเธออยู่ไหม
- อยู่ครับ ข้างใน - งั้นมาเถอะ
ไง
ไปเลย ไปตามหาแอ็บบี้สิ
ไง ลิลี่ สวัสดี
ยอดเยี่ยมเสมอ
(แคลร์ วอล์กเกอร์ 1983-2022 อยู่ในใจเรา)
- เอ็ดดี้ - ว่าไง
คุณช่วยดูลิลี่สักชั่วโมงได้ไหม ฉันต้องไปคุยกับใครบางคน
แล้วแต่
- น้ามายา - แอ็บบี้
วันนี้น้าจะไปดูเธอ อาจเป็นครึ่งหลัง
- ไม่ต้องหรอกค่ะ - ไม่ น้าอยากดู
- เธอจะไปยังไง - คิดว่าไงล่ะ
ทั้งที่มีของในมือนั่นอ่ะนะ
กระป๋องเดียว ผมไม่เป็นไร
ผมไม่ได้เมาแล้วขับ มายา แค่กระป๋องเดียว
เอ็ดดี้
แย่พอแล้วที่เด็กๆ อาศัยอยู่ในบ้าน ที่แม่ของพวกเขาถูกฆ่าตาย
กล่องพวกนั้น
ขอฉันยกออกไปนะ
- ผมจัดการเอง - พูดแบบนั้นหลายสัปดาห์แล้ว
คุณคงจะเข้าใจตอนที่เริ่มโยนของโจทิ้ง
ทีนี้รู้แล้วนี่ว่ามันรู้สึกยังไง
ได้โปรด ให้ฉันช่วยเถอะ
- เมียผม ปัญหาของผม - ใช่ และพี่สาวฉัน เอ็ดดี้
ฉันว่ามันสําคัญกว่าคู่ครอง
ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้อยู่ที่นี่มากเท่าที่เธอต้องการ
แต่คุณออกไปกอบกู้โลกสินะ
เธอไม่ชอบเลยที่คุณออกไปทํางานนั่น คุณก็รู้
เธอห่วงว่าที่คุณออกไปรบ แต่ละครั้งจะเป็นครั้งสุดท้ายของคุณ
และสักวันเธอจะได้รับโทรศัพท์บอกข่าวนั้น
แต่ดันกลับกันซะนี่
หวัดดี
- หวัดดี - ทําไมคุณถึงมาที่ฟาร์นวูด
ผมมารายงานความคืบหน้ากับจูดิธ สถานการณ์พี่เลี้ยงเป็นยังไงบ้าง
ใช่
ฉันจะไปหาอิซาเบลล่าตอนนี้เพื่อคุยเรื่องนี้แหละ
เรื่องอะไร
เธอเห็นโจหรือเปล่า
- เอาเอสดีการ์ดไปทําไม - โธ่ มายา
ฟังนะ ฉันรู้แล้ว
ฉันอาจจะบ้าไปแล้วก็ได้
แต่เธอเห็นสิ่งที่ฉันเห็น
และตอนนี้เธอไม่ยอมคุยกับฉันด้วยซ้ํา
- อยากให้ผมไปด้วยไหม - ไม่ต้อง ขอบคุณ
ก็ได้ งั้นระวังด้วย
เขาจากไปแล้ว มายา
โจน่ะ
คุณก็รู้
แล้วเจอกัน
อิซาเบลล่า นี่มายา
ช่วยเปิดประตูหน่อยได้ไหม
ขอร้อง ฉันแค่อยากคุยเรื่องโจ
ฉันรู้ว่าเธออยู่ข้างใน
อิซาเบลล่า
ฉันเห็นเท้าเธอ
ฉันขอโทษที่จับตัวเธอไว้ ฉันตกใจมาก
ช่วยเปิดประตูหน่อย
(ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันน่ารําคาญ เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง)
โอ้ หวัดดี
นี่มันอะไรกัน
ใช่ พวกเขาเปลี่ยนรถให้ ไม่รู้ทําไม
มันน่าเกลียด
ก็รถน่ะ
สีเขียวน่าเกลียด
ดูเหมือนกบเคอร์มิท อ้วกของเคอร์มิท
เดินกลับบ้านก็ได้นะหลังเลิกเรียนเต้นรํา
- ฉันก็อยากทํา - ทําเลย
แน่นอน
ดีมาก
- นั่นแหละ - น่าผิดหวังจัง
- ฉันขอโทษจริงๆ ไม่รู้สิ ฉัน... - ผมจะเลิกสายหน่อย
- ไม่ต้องห่วง - คิดว่าดีแล้ว
- คุณก็รู้... - แน่นอน
- คุณทําให้ฉันดูแย่ - ใช่
แย่จัง
ลากไป
สอง สาม สี่ ไถล
หยุด หยุด
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันขอโทษ
ขอโทษครับ
อีกนานแค่ไหนนะจะถึงงานแต่ง
หยุดนะ อย่าหัวเราะ
- สี่สัปดาห์ - สี่สัปดาห์ ใช่ค่ะ
เราต้องซ้อมอีกเยอะ
หยุดเถอะ ขอร้อง
ขอโทษครับ
อย่าปล่อยบอลหลุดมือ ไล่ตามไป วิ่งไป เร็วเข้า
เร็วเข้า
- สู้เขา แอ็บบี้ ไปเลย - คิดซะว่ามันคือโดนัทสิ แอ็บบี้
พวกเธอจะต้องไม่ยืนเฉยๆ ย่าฉันเล่นเก่งกว่าพวกเธออีก
ขยับสิ เร็วเข้า เจ้าพวกโง่ เร็วขึ้นอีก ประสานงานกันหน่อย เร็วเข้า
อย่าปล่อยบอลหลุดมือ
ไล่ตาม เร็วขึ้นอีก เร็วเข้า
เร็วเข้า
แอ็บบี้ เข้าแย่งบอล
แย่มาก
กรรมการ เบอร์ห้า
แอ็บบี้ ออกมา
ออกมา
แย่มาก
ทุเรศ
กินเค้กน้อยๆ หน่อยนะ ตัวใหญ่ไม่ช่วยอะไรหรอก
- นี่ โค้ช - ไม่ว่าง
ใช่ ฉันมายา สเติร์น ฉันเป็นน้าของแอ็บบี้
- มายา ไม่ต้อง - ใช่ ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร ผู้กอง
- ฉันกําลังพูดกับคุณ - มีอะไร
พวกเขาเป็นเด็ก ฉันเคย เป็นทหาร จ่าสิบเอกยังพูดจาดีกว่านี้
- พวกเขาทําตัวเองขายหน้า - คุณต่างหาก
คุณพูดกับเด็กแบบนั้นไม่ได้
คุณเป็นใครวะ ที่นี่ผมคุม
- พระเจ้าช่วย - อยากได้สายรุ้งกับดอกไม้ใช่มั้ย
พาเธอเข้าชมรมศิลปะสิ ตอนนี้ ขอตัว ผมกําลังคุมทีมอยู่
โอเค ได้ คุณเป็นคนหยาบคายจริงๆ
- แล้วแต่ - ใช่
- อย่าหันหลังให้ฉัน - ไสหัวไป
ฉันบอกว่าอย่าหันหลังให้ฉัน
นังบ้า
- อี... - เอาสิ
ฉันจะได้มีข้ออ้างอัดคุณหน่อย
เอาสิ
- ไม่ คุณไม่คุ้มหรอก - ใช่ ฉันก็คิดอย่างนั้น
- บาย - ไปตายซะ
เร็ว ตื่นสิ
โอเคไหม
ว่าไง ไม่ต้องคิดมาก มาเถอะ
มายา
- ไปรอในรถนะ - เอาแล้วไง
- ผมไม่อยากให้คุณอยู่ใกล้ลูกผม - ไม่เอาน่า หมอนั่นรังแกเด็ก
ไม่ใช่แค่นั้น
- คุณไม่เข้าใจใช่ไหม - ไม่เลย เห็นอยู่ว่าไม่เข้าใจ
กองทัพ เหตุการณ์นั้น
แล้วก็แคลร์ และโจ
ความตายติดตามคุณ มายา
แน่ใจนะว่าดื่มไปแค่กระป๋องเดียว
คุณคิดว่าฉันไม่เสียใจที่พี่สาวฉันตายเหรอ
ตอนนั้นฉันไม่อยู่ที่นี่ด้วยซ้ํา เอ็ดดี้ เด็กๆ คือลูกของเธอ
- สิ่งเดียวที่เหลือ - อยู่ห่างๆ เรา
- คุณทําแบบนี้ไม่ได้ - บอกให้อยู่ห่างๆ เรา
ช่วยขึ้นรถด้วย
เฮงซวย
ฉันเลยคุยกับชารอนเรื่องชุด
เธอบอกว่ายังไงก็ปิดบังหนูน้อยคนนี้ไม่มิด
แต่เธอบอกว่าเธอหาทางทําบางอย่างได้
เรียกว่าอะไรนะ ทําครุยมาบังน่ะ
แต่ทุกคนที่มางานรู้แล้วว่าคุณท้อง ดังนั้น...
นี่วันแต่งงานของเรานะ ซามี
ฉันอยากดูเหมือนเจ้าสาว ที่เขินอาย ไม่ใช่รีบร้อนแต่งงาน
เพราะคุณบังเอิญยิงประตูพลาดไปหนึ่งลูก
ใช่
ฮัลโหล
เป็นไรไป
โทษที แค่...
เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมนี้
แถมพวกเขายัดเยียดคู่หูให้ผม
มันไม่ดีเหรอ
ไม่ดี
เขาอายุประมาณสามขวบ เด็กใหม่เอี่ยม
พอวิทยุเปิดเพลงของดูแรน ดูแรน เขาไม่เคยได้ยินชื่อวงด้วยซ้ํา
- อะไรวะเนี่ย - ไม่ๆ
ไม่เคยได้ยินชื่อดูแรน ดูแรนได้ไง
ผมไม่ได้จะบอกว่าเขาควรชอบวงนี้ ไม่ได้จะบอกว่าเขาควรท่องเนื้อเพลงได้
แต่เขาไม่เคยได้ยินชื่อวงด้วยซ้ํา
ไม่ ฉันเห็นด้วย เขาควรถูกไล่ออกทันที
มานี่ ตาทึ่มตัวโต
ฟังนะ
มันคืองาน ซามี
เป็นงานที่สําคัญ แต่ยังไงก็เป็นงาน
ใช่ ใช่
มานี่
โอ๊ะ
สอง ขอบคุณ
- เหมือนเดิมนะ - ใช่
(เด็ก)
ใช่ ไม่ ผมบอกเขาแล้ว
ฮัลโหล
มาร์ตี้ครับ ผมเพิ่งส่งรายงานวิถีกระสุนให้คุณ
กระสุนที่ฆ่าโจ เบอร์เกตต์ คุณได้หรือยัง
(แผนกวิถีกระสุนวินเฮิร์ส)
ใช่ ได้แล้ว
ใช่ครับ คุณต้องไม่เชื่อสิ่งที่เห็นแน่
(รายงานวิถีกระสุน)
(กระสุนตรงกับปืนกล็อก 17 รุ่นที่ 4 ขนาด 9มม.)
- เอาละ ใครอยากได้ฮอตด็อกบ้าง - เชน เอานี่มาให้
เอาไป ของเธอ โบโน่
- ขอบใจ - ประจําการครั้งหน้าเริ่มเมื่อไหร่
- อีกสองอาทิตย์ - สองอาทิตย์เหรอ
- เร็วปานนั้นเลย - นั่นสิ
ต้องบอกว่าฉันดีใจนะที่เธอไม่กลับไปที่นั่น
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ไบรอันคงไม่อยู่ตรงนี้ ดังนั้น...
ไม่แน่ใจว่ามันดีหรือเปล่า
- โอ้ - ไม่
- ฉันรู้ว่านายจะทําอะไร - ไม่เหรอ เอาสิ
- ไม่นะ ไม่ๆ เชน! - ดื่มอวยพร
ให้ตายสิ
- ล้อมวงเข้ามา - ฉันเกลียดเขาทําแบบนี้
- มายา - ไม่
ใช่ แต่ฉันอยากขอบคุณเธอ
ที่ชวนคนเถื่อนอย่างเรา มาที่วังหลังเล็กๆ นี้ เล็กมั้ง
และฉันคิดว่าฉันพูดแทนทุกคนนะที่ว่า
คิดถึงเธอมากนะ เพื่อน
- ขอบใจ - ใช่ไหม
ใช่
นี่ เข้มแข็งไว้นะ
- ให้ตายสิ หยุดเลย - โอเค
แด่มายา นักบินค็อปเตอร์โจมตี ที่เก่งที่สุดที่ฉันเคยบินด้วย ผู้กองของเรา
- แด่มายา - นั่งลง
และลิลี่ หนูน้อยเฮอริเคน
- ชนแก้ว - ดื่ม เพื่อน
- ชน - เธอโอเคไหม
- หยุดนะ - หยุดอะไร
นายทําเหมือนฉันเป็นม่าย
ฉันไม่อยากจะพูดหรอก แต่เธอเป็นอย่างนั้นอยู่
ซึ่งก็สะดวกจริงๆ เพราะเธอแต่งดํามาตลอด
เก่งมาก
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ฟังดูบ้ามาก เชน
แต่ฉันเอาแต่คิดว่าฉันเห็นเขายังอยู่
มันเป็นธรรมดา มายา
คนเราก็เป็นแบบนี้กันตลอด
เวลาเสียใครสักคนไป มันเหมือน...
ไม่รู้สิ มันเหมือนเรายัง อยากให้พวกเขาอยู่ด้วยน่ะ
ใช่
ฉันจะยิ่งเหมือนบ้ากว่าเดิมอีก กับเรื่องที่จะบอกนาย
โอ๊ะโอ
- ฉันว่าฉันโดนสะกดรอยตาม - ใคร
ไม่รู้สิ
ฉันเคยเห็นรถคันเดียวกันสองครั้ง
ฉันจดเลขทะเบียนไว้แล้ว รถโฟล์คสวาเกนสีแดง
อีเจ72 วีเอ็มเอ็กซ์
คิดว่าจะหาเจ้าของได้มั้ย
- ไม่ถูกกฎหมายนะ - ใช่ แต่นายทําได้
ใช่ ส่งมาให้ฉัน
ขอบใจ
- แม่สามี - โชคดีนะ
ฮัลโหล
มายา เกิดอะไรขึ้น อิซาเบลล่าบอกว่าจะไม่ทํางานให้เธอแล้ว
ตอนนี้เธออยู่ที่นี่
อย่าให้เธอไปนะคะ ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้ ให้เธออยู่ก่อน
- เชน... - ดูแลลิลี่ใช่ไหม
- ใช่ - ได้เลย
- ลูก้า - คุณทําร้ายเธอ
อิซาเบลล่า เธอทําอะไรกับเอสดีการ์ด
- เธอกลัวคุณ - ปล่อยฉันไป ไม่งั้นฉันสาบานว่า...
่- อย่ายุ่งกับเธอ - ฉันแค่อยากคุยกับเธอเรื่องโจ
- ปล่อยเธอ... - เธอพ่นสเปรย์พริกไทยใส่ฉัน
อิซาเบลล่า
เธอหนีไม่พ้นหรอก
ทําไมคุณถึงปล่อยให้เธอไป
จะให้ฉันทํายังไง ขังเธอไว้เหมือนนักโทษเหรอ
ฉันอยากคุยกับเธอ จูดิธ
หล่อนบอกว่าโดนเธอทําร้าย
- ฉันไม่ได้ทําร้ายเธอ - เธอแตะต้องหล่อนไหมล่ะ
- ใช่ - แล้วมันต่างกันตรงไหน มายา
- ทําแบบนั้นทําไม - เธอมาที่นี่ทําไม
ครอบครัวหล่อนทํางานให้เรามาหลายปีแล้ว
- ตั้งแต่ก่อนเธอจะมาเสียอีก - คุณเลยเชื่อเธอสินะ
สําคัญไหมที่ฉันแต่งงานกับลูกชายคุณ
สําคัญไหมที่ฉันเป็นแม่ของหลานคุณ
หล่อนบอกว่าเธอสอดแนมหล่อน
แล้วเธอบอกไหมว่าฉันเห็นอะไร
- ไม่ - ไม่
ฉันเห็นโจ
ฉันเห็นโจ จูดิธ
โจเหรอ
อยู่ในกล้อง
ฉันไม่รู้ว่าทําได้ยังไง แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันเห็น
ตอบฉันมาสิ
คนตายไปโผล่ในกล้องสอดแนมได้ยังไง
คนตายจะกอดลูกสาวตัวเองได้ยังไง
หยุดนะ พอได้แล้ว
เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
เธออยากเจอเขา
ก็เลยเห็นเขา
- แล้วเธอก็เริ่มกล่าวหาอิซาเบลล่า - มันไม่ใช่ภาพหลอน จูดิธ เขาอยู่ที่นั่น
มายา มันคือจิตใต้สํานึกของเธอ
ให้ตายสิ อย่าวิเคราะห์จิตใจฉัน จูดิธ
- อย่าสบถในบ้านฉันนะ - ฉันรู้ว่าฉันเห็นอะไร
ลูกชายของฉันที่ถูกฝังไปแล้วเนี่ยนะ
ฉันจะบอกความจริงนะ มายา ฉันเป็นห่วงเธอ
เรื่องทั้งหมดที่เธอผ่านมาตอนอยู่ต่างประเทศ
- ฉันสบายดี - เธอไม่เคยเผชิญหน้ากับอดีต
- จะบอกว่าฉันเป็นบ้าเหรอ - ฉันบอกว่าเธอไม่เคยเผชิญหน้ากับอดีต
หรือเรื่องอื้อฉาวที่ตามมา
และถ้าฉันจะพูดแบบขวานผ่าซาก
ฉันสงสัยว่าเธอมีภาวะสมบูรณ์ พอจะดูแลลูกสาวหรือเปล่า
อย่าบังอาจมาสงสัยเรื่องการดูแลลูกของฉัน
ฉันเห็นเขา
และฉันไม่ได้บ้า
เธอเคยรักเขาไหม มายา
อะไรนะ
คําถามง่ายๆ เธอเคยรักเขาไหม ลูกชายฉันน่ะ
คุณก็รู้ว่าฉันรักเขา
เพราะฉันรักเขาที่สุด
แต่บางครั้ง เวลาพวกเธออยู่ด้วยกัน...
ฉันรักเขา
แต่ถ้าพูดตามตรงนะ จูดิธ...
ฉันมักจะสงสัยว่า
มีเสียงในหูเขาหรือเปล่า
เสียงเล็กๆ ที่เป่าหูเขา
ว่า "เธอดีพอไหม...
ผู้หญิงชั้นต่ําคนนี้"
"เธอดีพอไหมสําหรับลูกชายแสนวิเศษของฉัน"
เพราะฉันไม่ใช่พวกคุณ
ใช่ไหมล่ะ
และฉันจะไม่มีวันเป็น
โอเค เข้ามาสิ
ไง
เรากําลังทําบาร์บีคิวกัน
มายา กระสุน 9มม.ที่ได้จากศพของสามีคุณ
เราวิเคราะห์วิถีกระสุนแล้วเพื่อดูว่ามันตรงกับ
คดีไหนบ้างในฐานข้อมูลของเรา
และมันตรงกัน
ใช่เลย
ปืนที่ฆ่าสามีของคุณ
ีคือกระบอกเดียวกับที่ฆ่าพี่สาวคุณ
แคลร์ วอล์กเกอร์
(แคลร์ วอล์กเกอร์ 1983-2022 อยู่ในใจเราตลอดไป)
(แคลร์)
(กล้องส่องพี่เลี้ยง)
(แน่ใจนะว่าอยากลบ - ลบ)
(โจเซฟ เบอร์เกตต์ 1978-2023)
(แอนดรูว์ เบอร์เกตต์ 1979-1996)
คําบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย