WYBRZEŻE FLORYDY
Kapitanie?
Ortiz. Właśnie sobie rozmyślam.
Nad czym, kapitanie?
Nad powrotem do Hiszpanii, trudami podróży.
Tak, ten rejs okazał się ciężki. Wielu marynarzy zginęło.
Nawet nie byłeś wtedy bosmanem. Zostałeś nim, jak Pedro zmarł na szkorbut.
Myślałem, że kapitan...
Na pewno miał też szkorbut.
Ale co by było, gdybyśmy może...
Po prostu...
Wrócili.
Chcę tylko się upewnić: kapitan mówi o kradzieży złota.
Naprawdę?
Ludzkie życie trwa krótko, ale złoto jest wieczne.
Tylko Bóg może posiadać wieczność.
- Król może się z tym nie zgodzić. - Jeśli się dowie.
W najgorszym razie mówimy o kilku małych wykroczeniach.
Kapitan wybaczy.
Mimo to wierzę, że to przestępstwo. Nie mógłbym żyć ze sobą, gdyby...
Ortiz zmarł na szkorbut!
Potrzebuję nowego bosmana!
Do żagli! Zrzućcie je szybko.
FACET Z FLORYDY
Cholera jasna.
Proszę pani. Halo.
Halo. Okej. Proszę...
Proszę się trzymać. Ambulans już jedzie, dobrze?
Mam zadzwonić do kogoś? Tak, tak.
Chwila. Cholera. Musisz odblokować telefon.
Dobra.
Tak! O kurwa.
Któryś z tych?
A nie, chwila. Ten jest mój. Mike. Do Mike'a?
Nie! Już dzwonię. Proszę nie mdleć. Kurwa.
Hej!
Mam prawo do telefonu!
Najwyższa, kurwa, pora.
Hej!
Gdzie są Moss i Delly?
- Co się dzieje w porcie? - Tego nie było w planie.
Nie? Tego nie było w planie?
- To, że trafię do aresztu? - Ty, tak. Ja, nie.
Chujek Andy mnie wychujał. Kazał mnie aresztować.
Za tego starucha, który wysadził toi toia.
Przez niego straciliśmy z oczu Mossa.
Moss jest głupi, ale nie aż tak.
Jeśli zobaczył, że nas obu aresztowano, nie pojedzie do portu.
- Dlatego zadzwoniłem do Patsy... - Co?
- Czekaj. - Dali ci zadzwonić?
Cicho. Tak, i zadzwoniłem do Patsy.
Żeby mogła uciec z rodziną.
I uciekła?
- Nie wiem. Nie odebrała. - Cholera.
Nie wiemy, co to oznacza.
- Daj spokój. - Nie wiemy.
- Jaja sobie robisz? - To nic nie znaczy.
Nie byłaby w niebezpieczeństwie,
gdybyś mnie nie wrobił, żeby zagarnąć złoto.
Czemu zawsze myślisz o mnie jak najgorzej?
To zawsze dobry punkt wyjścia.
Doniosłem na ciebie, bo nie chciałem, byś zabił Mossa.
Jebane bzdury.
Bzdury? Chciałem, byś dał nam to załatwić.
- Co cię obchodzi, kto by to zrobił? - To, że jesteś moim synem!
Nie chciałem, żebyś przekraczał tę granicę.
- Byłem gliniarzem. - To zupełnie co innego, okej?
Jakiś staruszek umiera, jakiś typek ginie w wybuchu kibla,
to są straty uboczne, okej? To się zdarza.
Ale jak bierzesz pistolet
i strzelasz do kogoś, bo życzysz mu śmierci...
Zza tej granicy nie ma powrotu.
Valentine. Ktoś ci opłacił kaucję.
- Jasne, że tak. - Aha.
- Pan przodem. - Cicho. Patsy odebrała wiadomość.
Nie ty, Valentine.
Ten Valentine.
Idziemy.
Halo, proszę pana.
Mówi Randy z portu. Pani policjantka została postrzelona.
Nie może teraz rozmawiać.
Kiepsko to wygląda. Bardzo krwawi.
I jest tu jeszcze facet, chyba nie żyje.
Nie wiem. Nie chcę patrzeć.
Tutaj! Tu jesteśmy!
Właśnie takiej reakcji chciałem tam w barze.
Niespodzianka.
- Postrzeliłeś Iris? - Nie. Kim jest Iris?
W porcie.
Strzelałeś do niej?
Nie. Nie jechałem do portu,
bo rozpracowaliśmy waszą małą zasadzkę.
Ale nie dziękuj mi za wpłacenie kaucji.
Wal się. Muszę jechać do szpitala. Kurwa, co...?
Może jeszcze tam trafisz.
Ale najpierw musisz coś załatwić.
Idziemy. Dobra? No dalej.
Wsiadaj.
Ktoś postrzelił iris.
Powiedz mu, że muszę jechać do szpitala.
Rozumiem, czemu jesteś zły.
Nie ta dziewczyna oberwała.
Niby co byś tam zrobił?
Nie jesteś lekarzem.
Jesteś tylko kierowcą.
A teraz zawieź mnie do złota.
Tym razem tam, gdzie jest naprawdę.
DWORZEC AUTOBUSOWY
Mam cię.
Andy, do jasnej cholery!
Tylko spokojnie, szefie.
- W końcu. - Szkoda, że nie zdążyłem zobaczyć Mike'a.
We dwóch nadajecie się na kartkę świąteczną.
Nie wiem, co cię ugryzło, ale możemy to przegadać później.
Nie, nie. Jesteś tam, gdzie masz być.
Ja tu tylko w odwiedziny.
Posłuchaj, nie wiem, co ci się wydaje, że zrobiłem,
ale musisz mnie posłuchać.
Nie.
Tym razem zrobimy to na odwrót.
Złamałeś mi serce, szefie.
Próbowałem policzyć,
ile razy odwracałem wzrok,
nawet gdy nie miałeś dla mnie dość szacunku,
by ukrywać swoje ciemne sprawki.
Myślałem sobie: „To nic takiego. Co to komu szkodzi?
Staruszek sobie zarobi na szmuglowanych cygarach,
a może czasem na czymś mocniejszym”.
- Ale jesteś mi coś winien. - Ja tobie?
Bo co?
Bo zraniłem twoje uczucia?
Dlatego mnie tu zamykasz pod jakimś bzdurnym pretekstem,
za to, że jakiś typek zmarł na kiblu?
Nie dlatego tu siedzisz.
Znasz tego człowieka?
Zajebiście!
Tak!
- W życiu go nie widziałem. - On też cię nie kojarzył.
Ale na szczęście w tym obiegu zamkniętym,
jaki tworzy środowisko dilerów centralnej Florydy,
każdy zna kogoś.
Powiem glinom, od kogo kupiłem dragi,
i mam ugodę?
Wydam wam dostawcę i wyjdę.
Nie spotykamy się osobiście.
Wiem tylko, że jak jest dostawa, dociera łodzią na rzece.
Czyją łodzią?
Jest szybka, to muszę przyznać.
Trzymaj się.
To jak te śmieszne plakaty,
na których małe ryby są zjadane przez coraz większe,
tylko że na odwrót.
Ciebie zjadła najmniejsza rybka ze stawu.
- Nie możesz tego zrobić. - To nie ja.
To DEA.
- Federalni. - Tu chodzi o życie mojej córki.
Musisz mi pomóc.
Wcale nie muszę.
Już nie łączy nas symbioza.
Ale zadzwonię do Patsy,
a ty zadzwoń do adwokata.
KOŚCIÓŁ OBJAWIENIA
To są pływaki.
Nurkujemy, przyczepiamy je do każdego rogu ciężarówki
i do kół, a potem je nadmuchujemy.
Ciężarówka wypływa
i holujemy ją do brzegu jak tratwę.
Patrz pod nogi.
Nie chcemy, żebyś się poślizgnął i zrobił sobie krzywdę przed robotą.
Dzięki. Daj telefon, zadzwonię do szpitala.
Zmieniłem zdanie z telefonem.
Bardziej się postarasz, jeśli dam ci telefon po robocie.
No to już.
Mieliśmy to zrobić w cztery osoby.
No to chyba musisz pracować za czworo.
Mój tata nigdy... Jak to się mówi? Nigdy mnie do tego nie przygotował.
Nigdy nie powiedział: „Synu, kiedyś to wszystko będzie twoje”.
Po prostu było.
A wszyscy się na mnie patrzyli, jakbym był wyłącznie nie-ojcem.
Wszyscy poza tobą.
Dzięki tobie poczułem, że mogę być kimś.
Byłaś moim wsparciem.
Nawzajem.
Czekaj. Czekaj.
Wszystko gotowe?
- Trzeba tylko włączyć kompresor. - Ja to zrobię.
Powinienem zasłużyć na swoją działkę, nie?
Czerwony guzik.
Wciśnij i już.
- Widziałeś to? Zajebiste! - Moss!
Zajebiste. Hej.
Dalej.
PENSKE WYPOŻYCZALNIA CIĘŻARÓWEK
Jedna sprawa.
Hej. Nie przekłuwaj.
Mogę to zrobić. Wtedy będzie plum.
- Odłóż jebany nóż. - Bo co, strzelisz?
Nie zatopi ciężarówki. Chce złota równie mocno co ja.
- Bardziej. - Okej. No co?
To złoto...
Jak je dzielimy? Po jednej trzeciej na łebka?
Podzielimy je tak. Ja wezmę wszystko i pozwolę ci żyć.
Liczenie na moją wolę życia to kiepski zakład.
A co z twoją siostrą? Bądź ze sobą szczery.
Wiesz, że nigdy mnie nie spłacisz,
nawet jak dożyjesz setki.
Więc wiesz, że jestem szczodry,
gdy mówię, że dam ci dokładnie tyle złota,
ile potrzebujesz, by mnie spłacić.
Będziemy kwita, a twoja rodzina będzie bezpieczna.
Słowo honoru.
Mike.
Przez cały czas mówiłeś, że chcesz tylko z tego wyjść, prawda?
Powinienem był wyjść,
gdy wpełzłaś jak wąż do mojego pokoju w motelu.
Cholerni hazardziści.
- Nic tu nie ma. - Nigdy nie było.
Wszyscy jesteście tacy sami. Każdy z was.
W pogoni za pustą ciężarówką.
Wiesz co? Zmieniłem zdanie.
Możesz wziąć sobie całe to złoto.
Została jeszcze sprawa twojego długu.
Obawiam się, że muszę go odebrać tak samo jak u Gila.
Możecie się z tego pośmiać, jak się spotkacie.
Myślałem, że nie zabiłeś Gila.
Nie zabiłem.
To prawda. Nie zabił nikogo osobiście od mojego ojca.
Bo mój tata mi kazał.
Już to omawialiśmy.
Tak jak Jimmy zabił Gila, bo ja mu kazałem.
Tak działa relacja szef-pracownik.
Wiesz co, Mike?
Powiem ci, czemu...
Patrz, do czego mnie zmusiłeś.
Ja czy on?
Wy wszyscy.
Mam jedno pytanie.
Czemu nie użyłaś tego pistoletu wcześniej?
A kiedy miałam? W domu twojej siostry?
Czy na autostradzie, jak miał mnie na muszce?
Naprzeciwko komisariatu?
I kogo tak naprawdę powinnam zabić,
skoro ty byłeś gotów dać mi wjechać w zasadzkę.
- Myślałem, że jesteś z nim. - Wiem, jeb się za to.
Słyszałem cię w jego pokoju, Delly.
- Kiedy? - Dziś popołudniu.
- Mówiłaś, że mną manipulujesz. - By ocalić ci życie!
Teraz już to wiem.
To twoje „dziękuję”?
Dziękuję.
Nie ruszać się.
To ja mam spluwę.
Wiem, że masz spluwę, bo to moja spluwa!
- Co? - Zastępca Ketcher?
Tak.
Znasz tego faceta?
Ma rację. To jego spluwa. Ukradłem mu ją.
Ciężko ją pomylić.
To on jest gliną?
- Tak. - No bo serio...
Nie obchodzi mnie to, okej? Naprawdę.
Nie będę wam opowiadał wszystkiego,
ale teraz lepiej rozumiem
ludzi żyjących na marginesie.
Wsadzono mi palec w dupę, a ja tylko chciałem mieć broń.
Tylko tyle.
Myślałby kto, że na Florydzie to będzie proste.
A kupiłem narzędzie zbrodni,
co było chyba nieuniknione w tych okolicznościach.
Na pewno po drodze minąłem ze trzy
lub cztery takie na poboczu.
Ale teraz, przysięgam na wszystko i szczerze,
żadne z was mnie nie interesuje.
Jedyne, czego teraz pragnę, to odzyskać mój pistolet
i wynieść się w cholerę z Florydy.
Problem w tym, że twoja broń stała się narzędziem zbrodni.
Brakuje jednego pocisku.
Nie chcesz, by kula z twojej broni była powiązana
z ofiarą, więc lepiej ją stąd zabierz.
- Ma ją wyjąć z głowy? - Pewnie przeszła na wylot.
Jaki kąt strzału?
Stąd, gdzie ona stoi.
Mogła utkwić w ciężarówce.
Albo zrykoszetowała. Zobaczmy.
- Proszę. - Dziękuję bardzo.
Hej, pomożesz mi, zanim odjedziesz?
Jasne. Z czym?
Chcesz coś powiedzieć?
Ojciec mnie uczył, by nie mówić źle o zmarłych.
Ale potem ten degenerat go zabił.
Dziękuję.
Nie stać mnie na bus do domu.
Słabo, ale to nie nasz problem.
Przykro mi.
Spójrz w lewo.
POLICJA SONNY VALENTINE
Do przodu.
Okej, możemy już jechać?
Co?
Zatrzymajmy się po drodze.
Nie.
Muszę jechać do szpitala.
Żartujesz sobie?
Zobaczyć, co z Iris.
- Zadzwoń do niej. - Przeze mnie jest ranna.
Nie przeze mnie.
Muszę jej dać taśmę na Mossa.
Jaką taśmę?
Przyznał się do zabójstwa.
A ja je popełniłam. Daj mi to.
Spokojnie, to usunąłem.
Możesz?
- Jak to, mogę? - No nie wiem, Mike.
Wiem tylko, ile razy siedziałam i czekałam,
gdy ogarniałeś swoje sprawy, potrzeby i zachcianki,
swoją siostrę, byłą żonę, a teraz jest moja kolej, moja.
Ja czegoś potrzebuję. Ja...
Właśnie kogoś dla ciebie zabiłam i co? I nic?
Wy wszyscy.
Myślicie, że jestem postacią w waszej historii.
Ale to moja historia.
Od początku.
Historia tego, jak uniezależniam się od mężczyzn.
Od pożyczki ojca, od opieki Mossa,
od twojej pomocy ze złotem, ale teraz nie ma złota.
Muszę stąd jak najszybciej wypierdalać.
Nie musisz być w następnym rozdziale, poradzę sobie.
Ale chcę, byś był, więc...
Nie będę czekać, aż w końcu wybierzesz mnie,
więc decyduj teraz: będziesz w następnym rozdziale, czy nie?
Cześć.
No cześć.
Dobra wiadomość jest taka, że żyjesz.
A zła jest taka, że...
Wciąż jestem na Florydzie.
Niestety tak.
Hej.
Mam coś dla ciebie.
Moss się przyznał.
Do dwóch morderstw.
Widzisz? Markowe rzeczy działają.
Jak odzyskam telefon, załatwię nakaz aresztowania Mossa.
Ciężko ci go będzie znaleźć.
Jak ciężko?
Grunt, że go masz i zamknęłaś swoją pierwszą sprawę.
Ale nie mogę go aresztować,
ani nic wyjaśnić.
A ty mnie zostawiłeś, żeby zrobić swój skok,
więc chyba to ty jesteś tu zwycięzcą.
Ani trochę.
Oberwałam kulką.
Wiem.
Chciałem, żebyś chociaż dostała to, po co przyjechałaś.
Dostałam.
Poczułam, jak to jest być tobą.
Stawiać wszystko, co się ma, na jedną kartę...
i przegrać.
Tylko że ja mogę to rzucić.
Nie potrzebujemy już informacji z pendrive'a.
Moss nie będzie robił problemów.
Potrzebuję czegoś innego.
Muszę zniknąć.
Wiem, że masz w tym doświadczenie, więc...
Nie, czuję się dobrze.
Okej.
Dzięki, mamo.
Mieszkańcy Lockwood doczekali się dnia,
w którym ten wielki lej zostanie zalany na zawsze.
Władze hrabstwa zaakceptowały plan parku...
DZIĘKUJEMY ZA ODWIEDZINY FLORYDY!
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
Rzucasz pracę?
Ale tyle czekałaś na tytuł detektywa.
Nie dawałam sobie już rady w wydziale.
Czułam, że zawsze będą mi wypominać, że dałam uciec Mike'owi.
Uciec? Czy to...? Nie.
Gdzie teraz będziesz pracować?
FBI.
Tak po prostu trafiłaś do FBI?
Trafiłam?
Ktoś z biura gubernatora mnie polecił.
Podobno widział mnie pod przykrywką w domu Mossa.
Ale ja zawsze chciałam być detektywem w policji.
Zastanawiam się, czy to był dobry ruch, czy po prostu nie został mi żaden inny.
Niech pilot nie wyłącza klimy.
Nie zostanę długo na Florydzie.
Znajdźmy mojego brata.
- Hej. - Dzień dobry, Mike.
O mój Boże. Jaka śliczna.
Cześć.
Musisz podpisać coś do szkoły.
- Co zrobiłaś? - Nie wariuj.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Witam w Palm's Motel.
Ile noc zostanie pani z nami?
Wszystkie.
To mój motel.
Mężczyzna z Florydy polował wczoraj w Everglades na pytony,
ale to on został zwierzyną.
Służby leśne mówią, że zabił go pięciometrowy wąż,
który później udławił się, próbując go połknąć.
Choć podobno ataki pytonów na ludzi są rzadkie,
węże te mogą zjeść aligatora.
Może pytona zmyliły nowe buty ze skóry aligatora ofiary.
Chciałem buty z aligatora i ślizgacz.
Już nigdy nie będę ich miał.
Po przerwie Chip Devons przedstawi czwartą część swojego...
- Gdzie moje złoto? - Nie wiem.
Buzz nie żyje.
Jak zginął?
Polując na węże.
Miał nowe buty ze skóry aligatora i nowy ślizgacz.
Dokładnie to, co mówił, że kupi za złoto,
jak je dostanie.
I je dostał, gdy je ukradłeś.
Jak je ukradłem?
Siedziałem zamknięty tutaj.
Zrobiłeś to noc wcześniej.
Gdy wybuchł Dutch.
- Co to? - Moja łódź.
Szukają was, to szkodzi nam wszystkim.
Weźcie łódź i popłyńcie gdzieś. Dostaniecie działkę, obiecuję.
Nie wrócę do tamtego motelu.
Prześpij się u mnie. Ja przenocuję u Ray-Raya.
W trójkę wzięliście sprzęt, wyciągnęliście ciężarówkę i złoto.
Zatopiliście ją z powrotem, wrzuciliście sprzęt do Ray-Raya.
Nie zauważyłem, że wciąż był mokry.
„Czy to źle pragnąć złota, które da ci lepsze życie?”
Co?
Wagon Train. Pewnie nie pamiętasz.
Barbara Stanwyck?
Tak, uwielbiałem ją.
Delly ma w sobie coś podobnego.
Wiesz co, ja...
Naprawdę myślałem, mój błąd, przyznaję...
ale naprawdę przez chwilę w tej celi myślałem,
że troszczysz się o mnie bardziej niż o złoto.
Ale łatwo ci było mówić, gdy już ukradłeś złoto.
Nie tobie jej ukradłem.
Tylko jej.
Nie ufałem jej.
Próbowałem ci to powiedzieć, ale nie słuchałeś.
Miałeś myśleć, że ciężarówka jest pusta,
żeby wyjechała z tym swoim dupkiem.
Buzz i Ray-Ray mieli wziąć swoją działkę
i ukryć naszą, okej?
Aż Delly i jej facet wyjadą.
Potem Ray-Ray dał się zabić, a ja trafiłem tutaj.
Chyba że myślisz, że to część planu.
Jasne. Absolutnie.
Mogę sobie wyobrazić, jak siedzisz tu dla stu milionów.
Chcę widzieć, jak moja wnuczka dorasta, więc nie.
- To silniejsze od ciebie, co? - Co?
Kłamanie. Choć raz w życiu wyznaj mi całą prawdę.
Chociaż raz.
Nie planowałeś mi nigdy powiedzieć o złocie, mam rację?
Dobra.
Nie planowałem ci powiedzieć.
No i proszę.
Czemu nie?
Bo byś wyjechał.
Okej?
Ale teraz tu jesteś...
a ja wkrótce wyjdę.
Nie wyjdziesz wkrótce, a jak wyjdziesz, mnie tu już nie będzie.
A gdzie pojedziesz?
Iris odeszła.
Delly odeszła.
A ty jesteś w punkcie wyjścia.
Czyli nigdzie.
Naprawdę kibicowałem tobie i Iris.
Ta Delly...
Wyciągała z ciebie moje cechy.
Jako ojciec naprawdę liczyłem na coś lepszego.
Ale chyba ostatecznie jesteśmy tacy sami.
Po części.
Różnica jest taka...
Że jeden z nas może stąd wyjść.
Rozmawiałeś z tatą?
Do twarzy mu w pomarańczowym.
BAR I GRILL SONNY'EGO
Rum z colą?
Chcesz? Mam je za darmo, od brata-właściciela.
Nie. To tylko menadżer.
Ups. Oby go przeze mnie nie wylali. Nie ma innych kompetencji.
Jak się masz?
Wciąż noszę obrączkę. Dalej się zobaczy.
A co u ciebie?
Straciłem wszystko, co się dla mnie liczyło.
Utknąłem na Florydzie.
Mieszkam w pokoju nad barem skazanego przestępcy.
Wszystko cudownie.
Daj spokój.
Nie straciłeś wszystkiego.
Wciąż masz wściekłą byłą żonę.
I siostrę, której jestem winien masę przeprosin.
Nie zaczynaj teraz. To długa lista, a ja muszę lecieć.
Przykro mi z powodu Deacona.
To było nieuniknione.
Prawie jestem wdzięczna. Nie tobie.
Wdzięczna, że wyznałam prawdę.
A co z dziewczyną?
Nie wiem.
Zniknęła.
Teraz już nikt nie znika.
Każdy jest niebieską kropką na czyimś ekranie.
Okej, muszę lecieć.
Idę do pralni.
Dobra.
To pa.
ZNAJDŹ
NOCNE REJSY VALENTINE
DŁUGOŚĆ - SZEROKOŚĆ ŚLEDZENIE
Cholerny GPS, co?
No to, Mike, przypłynąłeś tu dla mnie...
czy dla złota?
Napisy: Joanna Kaniewska