DALAMPASIGAN NG FLORIDA
Kapitan?
Ortiz. Pinag-iisipan ko lang.
Ang ano, ginoo?
Ang hirap ng paglalakbay pabalik sa Espanya.
Oo, naging mahirap ang paglalayag patungo rito. Marami ang nasawi.
Di ka pa pangalawang kapitan noon. Namatay si Pablo dahil sa scurvy.
Akala ko ikaw...
Siguradong may scurvy rin siya.
Pero paano kung tayo ay...
Ay...
Bumalik.
Ang sinasabi ng kapitan ay ang pagnanakaw sa ginto.
Ganoon ba?
Maigsi ang buhay ng tao, pero ang ginto ay walang hanggan.
At Diyos lang ang walang kamatayan.
- Malamang na di pumayag ang hari. - Kung malalaman niya.
Sa kabuoan, maliliit na krimen lang ang pinag-uusapan natin.
Paumanhin, kapitan.
Naniniwala pa rin akong ito'y krimen, at hindi ko matatanggap kung...
Namatay sa scurvy si Ortiz!
Kailangan ng panibagong ikalawang kapitan!
Makinig kayo! Itali ang mga layag.
Buwisit. Lintik.
Ma'am. Ma'am, uy. Hi.
Uy. Ayos lang. Basta...
Kumapit ka lang. Parating na ang ambulansiya, ha?
May gusto ka bang tawagan ko? Sige.
Sandali. Naku. Kailangan mong i-unlock ang telepono mo.
Ay, oo nga pala.
'Yon! Ah, buwisit.
Isa ba sa mga ito?
Hindi, teka lang. Ako pala ito. Mike. Si Mike ba?
Huwag! Tumatawag na ako. Gumising ka lang. Buwisit.
Hoy!
Tatawag na ako ngayon!
Oras na.
Hoy!
Nasaan sina Moss at Delly?
- Ano'ng nangyayari sa pantalan? - Di ito parte ng plano.
Ano? Hindi ito ang plano?
- Ang ipadampot ako sa pulis? - Ikaw, oo. Ako, hindi.
Trinaydor ako ni Andy. Pinadakip niya ako.
Dahil sa matandang sumabog sa palikuran.
Salamat sa kanya, di natin mamamatyagan si Moss.
Tanga si Moss, pero hindi gan'on katanga.
Kung nakita niya tayo, na pareho tayong nahuli, di siya pupunta sa marina.
- Kaya nga tinawagan ko na si Patsy... - Ano?
- Sandali. - Nakatawag ka?
Tumahimik ka. Oo, at tinawagan ko si Patsy.
Para makaalis ang pamilya niya.
Ginawa ba niya?
- Ewan ko. Hindi siya sumagot. - Lintik.
Di natin alam ang ibig sabihin noon.
- Ano ba. - Hindi natin alam.
- Niloloko mo ba ako? - Walang ibig sabihin iyon.
Ibig sabihin, hindi siya manganganib
kung di mo 'ko pinadampot para maangkin mo ang ginto.
Ano ba'ng problema mo? Bakit ang sama ng tingin mo sa 'kin?
Dahil maganda 'yong simula.
Pinadampot kita dahil ayokong patayin mo si Moss.
Ah, malaking kalokohan.
Kalokohan? Gusto kong hayaan mong kami ang gumawa.
- Ano'ng pakialam mo kung sino'ng gumawa? - Dahil anak kita!
At ayokong gawin mo ang bagay na iyon.
- Pulis ako. - Magkaiba 'yon, okay?
May namatay na matanda, may nasabugan sa palikuran,
disgrasya 'yon, okay? Nangyayari talaga 'yon.
Pero ang dumampot ka ng baril
at paputukan ang isang tao dahil gusto mo siyang mamatay...
hindi mo na mababawi iyon.
Okay, Valentine. Piyansa ka na.
- Siyempre naman. - Ayos.
- Dito tayo, sir. - Nakuha ni Patsy ang mensahe ko.
Teka, hindi ikaw na Valentine.
Siya na Valentine.
Tara na.
Oo. Hello, sir.
Ito si Randy mula sa marina. Nabaril ang babaeng pulis.
Di niya kayang makipag-usap ngayon.
Masama ang lagay. Malala ang pagdurugo niya.
May isa pang lalaki rito. Palagay ko patay na siya.
Hindi ko alam. Ayokong tingnan.
Dito!
'Yan ang hinahanap kong reaksyon dati.
Surprise.
- Binaril mo si Iris? - Hindi. Sino si Iris?
Sa pantalan.
Binaril mo ba siya?
Hindi. Hindi ako pumunta sa pantalan
dahil nabuko namin ang plano mong ambush.
'Wag kang magpasalamat sa pagpiyansa ko sa 'yo.
Lintik ka. Kailangan kong makapunta sa ospital. Ano ba?
Baka roon ka rin mapunta mamaya.
Pero may kailangan ka munang gawin.
Halika. Okay? Tara na.
Sakay.
Binaril si Iris.
Sabihin mo sa kaniya na pupunta ako sa ospital.
Naiintindihan ko kung bakit ka nagagalit.
Mali ang nabaril na babae.
Ano naman ang gagawin mo?
Hindi ka naman doktor.
Isa ka lang driver.
Ngayon, dalhin mo ako sa ginto.
Sa totoong kinaroroonan nito.
CORONADO BEACH TERMINAL NG BUS
Ah, huli ka.
Lintik! Andy!
Kumalma ka lang, hepe.
- Ah, sa wakas. - Paumanhin at hindi ko inabutan si Mike.
Magandang larawan sana 'yon para sa Christmas card niyo.
Di ko alam kung ano'ng problema mo, pero saka na natin 'yan intindihin.
Hindi. Huwag ka nang mag-abala.
Dumalaw lang ako.
Ganito, di ko alam kung ano sa akala mo ang nagawa ko,
pero dapat mo akong pakinggan.
Hindi.
Baligtarin naman natin ngayon.
Ang ginawa mo, sinaktan mo ang damdamin ko.
Sinubukan ko silang bilangin,
'yong mga sandaling nagbulag-bulagan ako,
kahit na wala kang respeto sa 'kin
para mag-abalang itago ang plano mo.
Sabi ko sa sarili ko, "Wala lang 'yon. Ano'ng mali?"
Gusto lang niyang kumita sa pagpupuslit ng tabako
o ng mas matapang na bagay paminsan-minsan.
- Pero may utang ka sa 'kin. - May utang ako?
Dahil ano?
Nasaktan kita?
Kaya dinala mo ako rito at pinagbintangan ng kung anu-ano
tungkol sa taong namatay habang dumudumi?
Di 'yan ang dahilan kung bakit nandito ka.
Kilala mo ito?
Ayos!
- Di ko pa siya nakita sa tanang buhay ko. - Oo, di ka rin niya kilala.
Pero buti na lang, sa maliit na mundong iniikutan natin,
ang mundo ng droga sa lansangan ng Central Florida,
lahat ay may kakilala.
Sasabihin ko sa pulis kung kanino ko nabili ang droga,
at ayos na ako?
Isisiwalat ko ang pinagkunan ko.
Di kami nagkikita ng personal.
Ang alam ko, darating ang produkto, at daraan sa ilog sakay ng bangka.
Kaninong bangka?
Mabilis 'yan. Sinisiguro ko.
Ingat ka.
Para 'yong katawa-tawang poster
na sunud-sunod na nilalamon ang maliit na isda ng mas malaking isda,
pero baligtad.
Nakita mo, nilamon ka ng pinakamaliit na isda.
- Di mo maaaring gawin ito. - Hindi ako 'yon.
Ang DEA 'yon.
- At pederal iyon. - Buhay ng anak ko ang nakataya.
Kailangan mo 'kong tulungan.
Ang totoo, di ko na kailangan.
Wala nang pakinabang pa ang ugnayang ito.
Pero tatawagan ko si Patsy,
at tatawag ka ng abogado.
Ito ang mga pampalutang.
Sisisid tayo, ikakabit ito sa bawat kanto ng trak,
at bobombahan sila ng hangin mula sa mga gulong gamit ang kompresor.
Aangat ang trak,
at palulutangin natin siya sa pampang na parang balsa.
Ingat sa paglakad.
Di pwedeng madulas at masaktan ka bago pa tayo magsimula.
Salamat. Akin na ang telepono, tatawagan ko ang ospital.
Nagbago na ang isip ko.
Tingin ko mas magsisikap ka kung patatawagin kita pagkatapos.
Kaya magtrabaho ka na.
Gawain dapat ito ng apat na tao.
Kung ganoon ay dapat kang magsikap nang apat na beses.
Di ako... Ano'ng tawag d'on? ...pinalaki ng ama ko para sa ganito.
Di niya sinabing, "Anak, ang lahat ng ito'y mapapasaiyo balang araw."
Nangyari lang.
At ang tingin sa akin ng lahat ay, hindi ako siya.
Lahat sila, maliban sa 'yo.
Pinaniwala mo akong may halaga ako.
Iniligtas mo ako.
Ganoon din ako.
Sandali.
Handa na ba ang lahat?
- Bubuksan niyo lang ang kompresor. - Ako na ang gagawa.
Dapat ay may ambag din ako, di ba?
'Yong pula.
Pindutin mo lang.
- Nakita niyo ba 'yon? Ang galing n'on! - Moss!
Ang galing n'on. Uy.
Halika na.
PENSKE RENTAHAN NG TRAK
May isa pa.
Hoy. Huwag mong butasin 'yan.
Puwede kong gawin. At lulubog ito.
- Itabi mo ang patalim. - Mas mabuti kung barilin na lang?
Hindi niya palulubugin 'yan. Gusto rin niya ng ginto gaya ko.
- Mayroon pa. - Okay. Ano?
Ang gintong ito...
Ano ang hatian? Tig-iisang parte bawat isa?
Ganito ang hatian. Kukunin ko lahat at hahayaan kitang mabuhay.
Lugi ang pumusta sa kagustuhan kong mabuhay.
Paano kaya 'yong kapatid mo? Maging tapat ka sa sarili mo.
Alam mong di mo ako kayang bayaran,
kahit pa mabuhay ka ng 100 taon.
Alam mong nagmamagandang loob ako
pag sinabi kong ibibigay ko ang lahat ng ginto
na kailangan mo para mabayaran ako.
Tapos tabla na tayo, at ligtas na ang pamilya mo.
May isang salita ako.
Mike.
Lagi mong sinasabi na gusto mo nang kumalas, di ba?
Dapat ay kumalas na ako
nang gabing gumapang ka pabalik sa silid ko na parang ahas.
Lintik na mga sugarol, pare.
- Walang laman. - Wala naman talagang laman.
Pare-pareho kayo, pare. Lahat kayo.
Sinusundan ang trak na walang laman.
Alam mo? Nagbago na ang isip ko.
Sa 'yo na'ng lahat ng ginto.
Pero may utang ka pa rin.
Mukhang tatapusin ko ito gaya ng pagtapos ko kay Gil.
Pagtawanan niyo ito kapag nagkita kayo.
Akala ko di mo pinatay si Gil.
Hindi nga.
Wala siyang pinatay nang personal mula nang patayin niya ang ama ko.
Dahil inutos 'yon ng tatay ko.
Pinlano namin ito.
Gaya ng inutos ko kay Jimmy na patayin si Gil.
Gan'on magtrabaho ang amo at tauhan niya.
Alam mo, Mike?
Sasabihin ko kung bakit...
Kasalanan niyo ito.
Siya o ako?
Lahat kayo.
Pero, may tanong lang ako.
Kung may baril ka, bakit ngayon mo lang ginamit?
Kailan ang magandang pagkakataon? Sa bahay ng kapatid mo?
O sa kotse habang may nakatutok na baril sa 'kin?
Sa harap ng himpilan ng pulis?
At sino'ng dapat kong barilin,
dahil hinayaan mo akong sumama r'on sa plano niyong ambush.
- Akala ko pumanig ka na sa kanya. - Siraulo ka kung gan'on!
Narinig ko kayo sa kuwarto niya, Delly.
- Kailan? - Kaninang tanghali.
- Sinabi mong niloloko mo lang ako. - Para iligtas ka!
Sige, alam ko na ngayon.
Pasasalamat ba 'yan?
Salamat.
Walang kikilos.
Ako ang may baril.
Alam kong may baril ka, dahil baril ko 'yan!
- Ano? - Deputy Ketcher?
Ako nga.
Teka, kilala mo siya?
Oo. Baril nga niya 'yan. Ninakaw ko.
Di ako nagkakamali.
Teka, pulis siya?
- Oo. - Seryoso ba...
Wala akong pakialam diyan, okay? Talagang wala.
Hindi ko aalamin ang mga nangyari,
maliban sa may bagong pananaw ako
sa mga nasa laylayan ng lipunan.
Wala 'kong ginawa, at gusto ko lang talagang mabawi ang baril ko.
'Yon lang.
Di mo naisip na mahirap makakuha niyan sa Florida.
Pero kailangan ko ng sandata,
na marahil hindi ko rin maiiwasan, dahil sa pangyayari.
Baka nadaanan ko ang tatlo o apat sa kanila
sa gilid ng kalsada papunta rito.
Pero ngayon, sinusumpa ko sa inyo,
wala akong interes sa inyong dalawa.
Ang tanging gusto ko lang ngayon ay mabawi ang baril ko
at makaalis na rito sa Florida.
Kaso, nagamit na ngayon sa pagpatay ang baril mo.
At may nawawalang bala.
Ang bala mula sa baril mo na nasa loob ng biktima ng pamamaslang.
Ayaw mo n'on, at dapat kunin mo rin iyon.
- Mula sa ulo niya? - Hindi, tumagos siguro iyon.
Saang anggulo?
Mula sa kinatatayuan niya.
Baka bumaon 'yon sa trak.
Oo, o baka tumalbog. Tingnan mo r'on.
- Heto. - Maraming salamat.
Ah, pwede mo ba akong tulungan bago ka umalis?
Sige. Anong tulong?
May gusto ka bang sabihin?
Sabi ng ama ko na 'wag sisiraan ang patay.
Pero pinatay siya ng walang kuwentang 'yan.
Salamat.
Di sapat ang pamasahe ko pauwi.
Nakakainis, pero di namin problema 'yan.
Pasensiya na.
Tingin sa kaliwa.
Tingin sa harap.
Puwede na ba tayong umalis?
Ano?
May kailangan tayong daanan.
Hindi.
Pupunta ako sa ospital.
Nagbibiro ka ba?
Para alamin kung ayos si Iris.
- Tawagan mo. - Kasalan ko na nasaktan siya.
Pero di ko kasalanan.
Kailangan kong ibigay ang tape ni Moss.
Anong tape?
Ang pag-amin niya.
Idadamay mo ako sa pagpatay. Akin na 'yan.
Binura ko ang parteng naroon ka.
Talaga ba?
- Anong talaga ba? - Di ko alam, Mike.
Ang alam ko lang ay ilang beses akong naupo at naghintay
habang inaasikaso mo ang mga pangangailangan at kagustuhan mo,
at ng kapatid mo at dati mong asawa, kaya ako naman ngayon.
Kailangan kong...
Pumatay ako nang dahil sa 'yo, at para saan? Wala.
Lahat kayo.
Tingin niyo isa lang akong karakter sa kwento niyo
pero kwento ko ito.
Mula n'ong una.
Di ko kailangang manghingi sa lalaki ng mga gusto ko.
Sa ama ko para umutang, kay Moss para alagaan ako,
sa 'yo para tumulong sa ginto, at wala namang ginto.
Kailangan kong makaalis sa Dodge ngayon din.
At di kita kailangan sa parteng 'yon. Ayos lang ako.
Pero gusto kong makasama ka, kaya...
Naghintay ako, umaasang pipiliin mo ako kapag tapos na ang lahat,
para makasama ka sa susunod na yugto, kaya magpasya ka na.
Kumusta.
Kumusta ka rin.
Ang magandang balita ay buhay ka.
Ang masamang balita...
Nasa Florida pa rin ako.
Ikinalulungkot ko.
Uy.
May regalo ako.
Ang pag-amin ni Moss.
Sa dalawang pagpatay.
Kita mo na? Nagwagi rin.
Pag naibalik ang telepono ko, kukuha ako ng warrant sa pagdakip kay Moss.
Magiging mahirap hanapin si Moss.
Gaano kahirap?
Ang mahalaga ay nahuli mo siya at naisara ang unang kaso mo.
Oo, pero hindi ko siya maikulong
o masabi kung bakit.
At nagawa mo akong iwan para isakatuparan ang pagnanakaw mo,
kaya masasabi kong ikaw ang nagwagi rito.
Hindi rin.
Nabaril ako.
Alam ko.
At gusto kong matupad ang ipinunta mo rito.
Natupad na.
Naranasan ko kung papaano maging ikaw.
Ang isugal mo ang lahat nang walang katiyakan...
at matalo.
Ang kaibahan lang, pwede akong umayaw.
Di na natin kailangan ang impormasyon sa flashdrive.
Di na problema si Moss.
Iba ang kailangan ko.
Kailangan kong mawala.
Alam kong may karanasan ka r'on, kaya...
Hindi, ayos lang ako.
Sige.
Salamat, Mom.
Dumating na ang araw para sa mga taga-Longwood
sapagkat matatabunan na ang malaking sinkhole magpakailanman.
Aprubado na ang mga plano para sa isang parke...
SALAMAT SA PAGBISITA SA FLORIDA SANA AY NASIYAHAN KAYO!
MAKALIPAS ANG TATLONG LINGGO
Magbibitiw ka?
Pero ang tagal mong hinintay na maging imbestigador.
Hindi na nababagay sa 'kin ang departamento.
Pakiramdam ko tingin na nila sa 'kin ay hinayaan ko si Mike.
Hinayaan? 'Yon ba'y...? Hindi.
Ano'ng bago mong trabaho?
FBI.
Basta ka lang nakapasok sa FBI?
Nakapasok?
May nagrekomenda sa 'kin mula sa opisina ng gobernador.
Nakita raw nila ang pag-undercover ko sa bahay ni Moss.
Pero ang gusto ko lang talaga ay maging pulis na imbestigador.
Kaya iniisip ko kung tama ba ito o wala lang talaga akong ibang pagpipilian.
Sabihin sa piloto na 'wag patayin ang aircon.
Di ako magtatagal sa Florida.
Hanapin na natin ang kapatid ko.
- Uy. - Magandang umaga, Mike.
Diyos ko. Naparito ka.
Hi.
May papipirmahan ako para sa school.
- Ano'ng ginawa mo? - 'Wag kang mag-alala.
Salamat.
Hello.
Maligayang pagdating sa Palm's Motel.
Ilang gabi kayo mananatili rito?
Lahat.
Akin ang motel na ito.
Isang lalaking taga-Florida ang nanghuhuli ng mga ahas sa Everglades kahapon
nang biglang siya ang nahuli.
Ayon sa mga otoridad, napatay siya ng ahas na may habang limang metro,
na namatay rin habang sinusubukan siyang lunukin.
Ayon sa mga otoridad, madalang umatake ang ahas sa tao,
kumakain sila ng buwaya.
Marahil ay nalito ito sa bagong alligator boots ng biktima.
Gusto ko ng alligator boots at airboat.
Ngayon, di na ako magkakaroon ng mga 'yon.
Maya-maya, ihahatid ni Chip Devons ang ika-apat na bahagi ng espesyal na ulat...
- Nasaan ang ginto ko? - Hindi ko alam.
Patay na si Buzz.
Paano?
Habang naghuhuli ng ahas.
May suot din siyang bagong alligator boots at may bagong airboat.
Mismong mga bagay na sinabi niyang bibilhin mula sa ginto
kapag nakuha niya ito.
Nakuha naman niya, nang nakawin niyo ito.
Paano ko magagawa?
Nakakulong ako rito.
Ginawa niyo nang gabing bago ka makulong.
Ang gabing sumabog si Dutch.
- Ano ito? - Bangka ko.
Pinag-iinitan kayo, at masama para sa ating lahat.
Sumakay ka ng bangka at umalis. Pangako makukuha mo ang parte mo.
Di ako babalik sa motel na 'yon.
Manatili ka sa bahay ko. Doon muna ako kay Ray-Ray.
Gamit ang nasagip na kagamitan, inangat niyo ang trak, kinuha ang ginto.
Muling pinalubog ang trak at binalik ang kagamitan sa trak ni Ray-Ray.
Ang di ko napansin, ay basa pa iyon.
"Mali bang pagnasahan ang gintong magpapaangat sa buhay mo?"
Ano?
Wagon Train. Hindi mo na maaalala.
Barbara Stanwyck?
Oo, gustong-gusto ko siya.
Medyo kagaya niya si Delly.
Alam mo...
akala ko talaga, sa totoo lang, at kasalanan ko...
pero naisip ko habang nasa selda ako nang gabing iyon
na mas may malasakit ka sa 'kin kaysa sa gintong 'yon.
Pero habang sinasabi mo iyon, nanakaw mo na pala.
Hindi sa 'yo.
Mula sa kanya.
Wala akong tiwala sa kanya.
Sinubukan kong sabihin sa 'yo, pero ayaw mong makinig.
Pinaniwala kitang walang laman ang trak
para umalis na sila ng siraulo niyang nobyo.
Kukunin nina Buzz at Ray-Ray ang parte nila
at itatago natin ang atin, okay?
Hanggang mawala na si Delly at ang nobyo niya.
Tapos namatay si Ray-Ray, at nakulong ako rito.
Maliban kung iniisip mong kasama 'yon sa plano.
Mismo. Walang duda.
Nakikita kong mabubulok ka dito sa halagang 100 milyong dolyar.
Gusto kong makitang lumaki ang apo ko, kaya hindi.
- Di mo talaga mapigilan, ano? - Ang alin?
Ang magsinungaling. Sabihin mo sa 'kin ang totoo kahit minsan lang.
Minsan lang.
Hindi mo talaga sasabihin sa 'kin ang tungkol sa ginto, ano?
Sige.
Di ko talaga sasabihin sa 'yo.
Ayan.
Bakit hindi?
Dahil aalis ka.
Okay?
Pero narito ka ngayon...
at malapit na akong makalabas.
Matagal pa bago ka makalabas, at wala na ako kapag nangyari 'yon.
Saan ka pupunta?
Wala na si Iris.
Wala na si Delly.
At narito kang muli kung saan ka nagsimula.
Wala sa'nman.
Gusto ko sanang magkaayos kayo ni Iris.
Iyong si Delly...
ginawa ka niyang katulad ko.
At bilang isang ama, nangangarap ako ng mas mabuti.
Pero marahil sa dulo, pareho lang tayong dalawa.
Sa ilang bagay, oo.
Ang kaibahan lang...
isa sa atin ang makakaalis rito.
Kinausap mo ba si dad?
Bagay sa kanya ang orange.
BAR AT IHAWAN NI SONNY
Rum at Coke?
Gusto mo? Libre lang ito. Kapatid ko ang may-ari ng lugar.
Hindi. Manager lang siya.
Naku. Di sana siya masibak dahil sa 'kin. Wala siyang ibang alam gawin.
Kumusta ka?
Suot ko pa rin ang singsing. Tingnan natin.
At ikaw?
Nawala ang lahat ng mahalaga sa buhay ko.
Di na ako makaalis dito sa Florida.
Nakatira ako sa bakanteng kwarto sa ibabaw ng bar ng isang kriminal.
Kaya naman masuwerte ko.
Ano ba.
Di nawala sa 'yo ang lahat.
Nariyan pa rin ang dati mong asawa.
May kapatid din ako na dapat kong hingian ng paumanhin.
'Wag mong simulan. Mahaba ang listahan, at di ako pwedeng magtagal.
Ikinalulungkot ko ang kay Deacon.
Kailangang mangyari 'yon.
Halos nagpapasalamat ako. Hindi sa 'yo.
Nagpapasalamat ako at nasabi ko ang totoo.
Papaano 'yong babae?
Hindi ko alam.
Naglaho siya.
Wala nang naglalaho ngayon.
Lahat tayo'y naghihintay lang na mahanap.
Kailangan ko nang umalis.
Pupunta pa ako sa labahan.
Sige.
Paalam.
HANAPIN
SUNDAN - KARAGDAGANG IMPORMASYON
Buwisit na GPS, di ba?
Ngayon Mike, nandito ka ba para sa 'kin...
o para sa ginto?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Taj Sto Domingo