8 GODZIN WCZEŚNIEJ
Cześć, Delly.
Opaliłaś się.
Ciekawie się patrzy na ludzi, którzy się dowiadują, że żyję.
- Może tak się czuł Jezus. - Nie przyzwyczajaj się.
Dobry pogrzeb nie może pójść na marne.
To powinien być twój.
- Gdzie on jest? - W czwórce.
Spójrz na Benny'ego.
Delly jest z nim?
Nie wiem, ale masz go stąd zabrać. I też masz się wynieść.
Próbuję, odkąd tylko tu przyjechałem.
- Gdzie jest pistolet? Moss tu był? - Może.
Włącz alarm przeciwpożarowy. Muszę go wywabić.
- Nie działa. - Póki co.
- Będziemy remontować. - Macie broń?
- Nie. - Tak.
- A co? - Masz?
Pożycz mi. Zapłacę drugi tysiąc.
Za mną.
- Pistolet i kasa w ścianie? - Duży pistolet.
- Jak człowiek z blizną. - Może w znalezionych jest mniejszy.
Nie, jest w porządku. Wezwij policję.
- Nie. - Żadnej policji.
- Czemu nie? - To nie nasz motel.
- Co? - Ukradliśmy go.
Nie ukradliśmy go.
Po huraganie właściciele porzucili go i wrócili do Ohio.
Pracowaliśmy tu, nie mieliśmy gdzie się podziać,
zdjęliśmy zakaz wstępu i powiedzieliśmy, że jest nasz.
Planujemy go kupić.
Ale bez statusu imigranta nie możemy wziąć pożyczki.
Okej, bez policji.
Powinnam była cię wtedy zastrzelić we śnie.
Czekaj, kiedy?
Gdy odkryłam, że zabiłeś mojego ojca.
Nie zabiłem.
Spójrz na siebie.
„Nie zepchnąłem twojego ojca z dachu”.
- Nie wiedziałem, że to był twój ojciec. - Nie skojarzyłeś nazwiska?
W końcu tak!
I nic nie powiedziałeś.
Bo wiedziałem, jak się to skończy.
A co z tobą? Ty wiedziałaś od początku.
Myślałam, że to nie ty. Zaufałam ci.
- Cicho tam! - Nie. Moss.
FACET Z FLORYDY
- Iris, co do kurwy? - Do samochodu.
- Moss grozi Delly. - Cicho.
To ty jesteś zagrożony. Posłuchaj.
Nie wiedziałem, że to twój ojciec.
A ja cię nie zabiłam.
Ale nie zamierzałam z tobą zostać.
Tylko się nie spodziewałam, że naślesz na mnie Mike'a jak zwierzę.
Nie szkodzi, pomógł mi.
- Z czym? - Ze złotem.
Tym skarbem piratów?
On istnieje?
Moss, tak bardzo istnieje.
A po paru dniach zawsze się uspokajam, wiesz o tym.
Prawda. Uspokajasz się.
Napisałeś mi taki ładny nekrolog.
Widziałaś, co?
Tak.
Ale nie mogłam zadzwonić, bo zabiłeś Gila
i gliny wokół ciebie węszyły.
Nie zabiłem Gila. Wysłałem Jimmy'ego.
Ja bym go wyrzucił do ścieku? Jestem dumny ze swojej pracy.
- W tym z zabicia mojego ojca. - Dotarło to do mnie, gdy to mówiłem.
Mój błąd.
Moss...
Mówimy tu o stu milionach dolarów.
Wiesz, co to oznacza?
Nie będziesz już musiał prowadzić interesów taty,
mieszkać w jego domu, słuchać,
że masz to wszystko tylko dzięki temu, że tata ci to dał.
- Zrobisz coś swojego. - Ludzie tak mówią?
Nie będziesz już musiał słuchać siostry. Wybacz. Lubię Dori, ale to suka.
Czemu wzięłaś pendrive z sejfu?
Zabezpieczenie.
Na wypadek, gdybyś mnie ścigał.
- Okej, to teraz go oddaj. - Nie mam go.
Ale ja go potrzebuję.
- Jesteś tu po niego czy po mnie? - Myślałem, że nie żyjesz.
Chciałem sprawdzić Mike'a.
I pewnie go zabić, za co zaraz się biorę.
Nie zabijaj go.
Czemu?
Bo ja nie wiem, gdzie jest złoto.
Nie możesz go nakłonić, by ci powiedział?
A jak myślisz, co ja tu robię?
Dwoję się i troję, żeby to wyciągnąć,
a ty się pokazałeś w najgorszej możliwej chwili.
Robię to dla nas, Moss.
Bądź cierpliwy.
Dla nas? Naprawdę?
Tak. Zawsze.
Po dzisiejszej nocy możesz go zabijać, ile chcesz.
Kiedy jej podłożyłaś pluskwę?
- Serio o to pytasz? - Tak.
- Ja bym miała wiele innych. - Kiedy?
Dziś rano u Sonny'ego.
- Czyli na naszym śniadaniu... - Wiedziałam o złocie.
- I dałaś mi gadać? - Znaczy się kłamać?
Złoto nie ma nic do śledztwa.
Nie dziwi mnie, że dasz się zabić za kobietę.
- Ale skarb piratów? - Nie dam się zabić.
Puścić fragment, jak mówi swojemu facetowi, by cię zabił?
On ma broń. Powie wszystko, by jej nie zabił.
- Wiem o tym. - Słyszałaś, Moss zabił jej ojca.
Myślisz, że potem z nim zostanie?
Może niektóre kobiety zostają dłużej, niż powinny.
Okej.
- Pozwól, że to naprawię. - Jak?
Nagrałaś, jak przyznaje się,
że zlecił zabójstwo Gila i zabił ojca Delly.
- Ale sąd tego nie przyjmie. - Znajdę kogoś.
Nie dasz rady. Jesteś poza miastem, podłożyłaś pluskwę.
Prędzej ty trafisz za kratki niż on.
Daj mi swoje upoważnienie.
Nagram go i zdobędę wyznanie, które przejdzie w sądzie.
Jeśli to ma być twój wielki gest...
Nie. Jestem taki, jak myślałaś kiedyś. Nie taki, jak myślisz teraz.
Musisz mi to oddać.
Widzieliśmy.
Że jedziesz. Widzieliśmy, że jedziesz i mamy pytanie.
Tyler, w samochodzie są torby.
Właśnie zrobiłam tosty.
Przyniesiesz torby, proszę?
- Hej. - Hej, Pats. Gadałaś z bratem?
Nie dzisiaj.
Dzwoniłem do niego, by zapytać go o alergie.
- Może jeść kukurydzę? - Może powinniśmy to przełożyć.
Nie, nie wiemy, kiedy ta okazja się powtórzy. Kocham cię.
Sąsiedzi pytali, czy zaopiekujesz się ich dzieckiem.
- Wiem, że to na ostatnią chwilę... - Zgadzam się.
Co?
Zgadzam się. O której?
- O szóstej. - Okej.
Okej.
POLICJA CORONADO BEACH
Trzydzieści dwa pionowo to „dzban”.
Widzi to pani do góry nogami? Och, to pani.
Kaitlin Fox z WFLG-TV.
Wiem. Jest pani bardzo ładna. Moja matka ogląda panią codziennie.
Lacey, prowadzę śledztwo w sprawie kogoś, kto udawał pracownika federalnego.
Jego dane komórkowe wskazują, że jest w Coronado Beach.
Dobrze, jak się nazywa?
Przedstawił się jako Mike Valentine.
Ja!
Ja. Musi pani porozmawiać o tym ze mną.
- Ja się tym zajmę, Andy. - Dam sobie radę, Lacey.
Zapraszam.
Czujesz to?
Milusio.
Głodna jesteś?
Chciałeś zanurzyć stopy w oceanie.
Najpierw zadzwoń do Mike'a.
Zaproś go na obiad.
Chcę zobaczyć jego twarz, gdy mnie zobaczy.
To mój samochód?
Był twój.
Musisz lepiej dbać o swoje rzeczy.
POLICJA MIASTA FILADELFIA
- Dunney. - Mówi Iris.
Śledzimy tego twojego człowieka Mossa, Jimmy'ego Gascoyne'a.
- Zgadnij, kto w międzyczasie wyjechał? - Moss Yankov.
Jest tutaj. Mam kogoś, kto się zgodził go nagrać,
ale kapitan musi to autoryzować.
Jasne. Jak się ten ktoś nazywa?
Mike Valentine.
Nie rób z igieł wideł. Będę go pilnować, okej? Muszę lecieć.
Hej, tu jesteś. Znalazłem dyktafon.
Jakiej marki?
Znowu kupiłeś jakiś niemarkowy, jak zawsze?
Tak, a co?
To ma mi pomóc aresztować Mossa?
Jest dokładnie taki sam jak markowy.
Idę go zwrócić.
Hej, co tam?
Hej, idziemy gdzieś na obiad?
Obgadamy plan na wieczór?
Coś bym zjadł. Jest taka knajpa, którą chcę wypróbować.
U Sonny'ego.
Nad rzeką. Spotkamy się tam?
U Sonny'ego. Nie znam.
Sprawdź na Yelpie. Na razie.
Dzwoniła Delly.
Moss nie chce ujawnić, że tu jest. Chce mnie, kurwa, zaskoczyć, debil.
Potrzebujesz wsparcia.
Spoko, zabiera go do mojego taty. Ray-Ray i Buzz tam będą.
Nagram, jak się przyznaje. Co jeszcze tam masz?
Baterie.
Na razie w śledztwie się skupiam na tym,
że nie ma danych, by ktoś wysłał tę karetkę do domku.
Ten numer to tablica rejestracyjna karetki?
To...? Nie, tata Mike'a mnie prosił, bym to sprawdził.
Odmówiłem, ale to zrobię.
Tata Mike'a Valentine'a?
Sonny. Był szefem tutejszej policji.
Żartuje pan. Być może to rodzinna operacja.
To możliwe.
Sonny zajmował się „importem” ze swojego lokalu nad rzeką.
Wiedziałem o tym i nie jestem z tego dumny.
Chwila, chwila.
Gdzie nad rzeką?
Tutaj.
- A tu jest pogotowie. - Bardzo blisko.
Boże. Załóżmy, że chodzi o narkotyki.
Przerzuca je rzeką, a potem trzeba jakoś je przewieźć na ląd.
Może wozem z dużą przestrzenią ładunkową?
Można nim jechać szybko i nikt go nie zatrzyma.
- Panie Boone. - Andy.
Być może w Coronado Beach kwitnie rodzinny interes narkotykowy.
Tak, ale Mike tu nie mieszka. Mieszka w Filadelfii.
Jak daleko dociera Wewnętrzna Przybrzeżna Droga Wodna?
- Aż do Maine. - Massachusetts.
Wiesz, co to za historia?
Może to historia pokuty starego dobrego Andy'ego Boone'a.
Niech będzie. Ale też historia kartelu,
którzy używa karetek do dystrybucji narkotyków
po niczego niepodejrzewającym Wschodnim Wybrzeżu,
którą odkryła Kaitlin Fox, nowa korespondentka CNN z Waszyngtonu.
Albo Nowego Jorku.
Zamówmy obiad.
Muszę mieć powiązania z Mossem na taśmie.
Iris go zgarnie i mamy dziś spokój.
Nie zastanawia cię, czemu pokazał się dzisiaj, w noc roboty?
Dlatego, że Dutch nie zdał raportu,
a nie, jak sugerujesz, że Delly do niego zadzwoniła.
On nie potrzebuje jej żywej.
Jeśli się tu zjawi, musisz przemyśleć, co to oznacza.
Hej, Moss.
Chcesz piwo?
Powiedziałaś mu?
Niby kiedy? Ciągle jestem z tobą.
Jak chcesz się zaczaić, nie bij właściciela mojego motelu.
Chcesz piwo czy nie?
Myślałem, że będą tu drzwi.
Jak mam dramatycznie wejść bez drzwi?
Kolego, poproszę dwie Corony. A ty coś chcesz?
Mrożoną herbatę. Bez cukru.
Masz niesłodzoną herbatę?
Może zrobię herbatę i jej nie posłodzę, proszę pana?
Świetnie, dzięki.
Tędy, proszę.
Mam coś dla ciebie.
Zobaczyłem to, gdy kupowałem kieliszek do wódki.
Z twoim imieniem.
Dlaczego miałbym cię teraz nie zabić?
Będziesz musiał zapłacić rachunek.
Myślałeś, że taki jesteś mądry, kłamiąc, że ona nie żyje.
Przez ciebie przeżyłem tyle stresu.
Opłakiwałem ją.
Ale wiedziałem, że coś kręcisz i proszę, jaką masz głupią minę.
Nie wiedziałem, że cię okłamuję. Wyglądała na martwą.
- Fakt. - Chcę to usłyszeć od niego.
Potem się zjawiła, żywa i z opowieściami o złocie.
To drugi argument, byś mnie teraz nie zabijał.
Ja wiem, gdzie to złoto jest.
Jeśli ona twierdzi, że też to wie, to kłamie.
Nie twierdzi.
Jestem Iris. Mogę?
Hej, dokąd idziesz?
Muszę siku. Mogę? Zamów mi frytki.
- Nie jadasz frytek. - Denerwuję się.
Hej, pani detektyw.
Wal-wal-wal się.
Cholera.
NADAJNIK GPS
Skoro już trochę się wybadaliśmy,
powiedz, gdzie jest złoto,
zamówimy kanapki i będzie cacy, co?
Nie.
Bardzo chętnie bym zobaczył, jak skaczesz z łodzi Gila w piance,
ale to się kłóci z moim celem przeżycia.
Co ma do tego jego łódź?
Niewielu wie, że wraki statków często znajdują się w oceanie.
Nie, bo Gil mówił coś o ciężarówce.
No i?
Hazardziści kłamią.
Zwłaszcza, gdy nie chcą skończyć porąbani przez amatorów...
Hej. Nazwij mnie znów amatorem...
A jak inaczej mam nazwać to,
że syn Bogo Yankova popełnił głupi błąd?
- Wal się. - Mike! Tu jesteś.
Dzwoniłem, ale pomyślałem, że na wszelki wypadek...
Widziałem, ale mam sprawę do załatwienia.
Przepraszam, że przeszkadzam. Deacon, szwagier Mike'a.
Moss. Miło cię poznać, Deacon.
To jest Delly. Delly, Deacon.
Właśnie kończymy. Zaraz oddzwonię.
Jasne. Chciałem tylko się upewnić, czy pamiętasz o dzisiejszej kolacji.
Racja. To dzisiaj. Plany mi się zmieniły, przepraszam.
Nie wiesz, jak twoja siostra się cieszy na kolację z tobą i z tatą. Sonny!
Będziesz dziś na kolacji, prawda? Patsy nie może się doczekać.
Więc... to jest twój ojciec.
Ale obłęd.
Wiedziałaś o tym?
Nie.
Wybacz, Deacon, nie dam rady dziś.
Na pewno dasz.
- Hej, Deacon, też możemy przyjść? - Oczywiście, będzie nam miło.
Nie, to niegrzeczne.
Deacon właśnie się zgodził.
Tak, a my mamy spotkanie po pracy.
Zdążymy ze wszystkim.
Hej, Deacon, podasz swój adres?
Naturalnie.
Mamy coś przynieść?
Tylko siebie samych. Jakieś alergie?
Mango, nie wiem, czemu. Poza tym jestem jak koza.
Okej, świetnie. Widzimy się koło szóstej.
Weźmiemy frytki na wynos, tato Mike'a.
Chcę zobaczyć ocean.
TOALETA
Przepraszam. Naprawdę.
Hej!
Patrzcie na to.
Jak cholerny dinozaur.
Okej, odłóż ją.
- Hej. - Odłóż ją!
Moss, odłóż ją.
Wie, gdzie mieszka Patsy.
To jego ostatni jebany dzień na Ziemi.
Myśli, że wypłyniemy po złoto łodzią Gila.
Zadzwonię po Ray-Raya i Buzza, by przyjechali.
Oni się tym zajmą.
A potem my pojedziemy do prawdziwej kryjówki.
My i Delly.
Zobaczymy, którą stronę wybierze.
POLICJA CORONADO BEACH
Jeszcze to przyszło.
Facet, którego tablice sprawdzałem dla Sonny'ego?
Nazywa się Marvin Snyder. Pseudonim „Dutch”.
Ma kartotekę długą jak mój drąg. I wiesz, skąd jest?
Z Filadelfii.
- Panie Boone. - Wystarczy Andy.
To dowód na jakąś wojnę narkotykową Filadelfii z Florydą.
Kierowca karetki, który mógł sypnąć, zginął.
A zamieszanie Departamentu Transportu
oznacza, że rząd federalny wozi narkotyki autostradami.
To olbrzymia afera.
Tylko że Mike właśnie nie jest z Departamentu Transportu.
Kurwa!
Więc wciąż nic nie mamy.
Tyle w telewizji wystarczy.
Nowe informacje o facecie z Florydy, który zyskał uwagę widzów.
Władze uważają, że ten człowiek,
widoczny na zdjęciu ze swoją bronią,
jest zamieszany w transport narkotyków karetkami na olbrzymią skalę.
Według policji ostatnio widziano go w Coronado Beach.
Ostrzegamy obywateli, by nie zbliżali się do niego,
jako że może być uzbrojony i niebezpieczny.
Sukinsyn. To mój pistolet.
Hej, to moje buty!
PODEJRZANY O MORDERSTWO NA WOLNOŚCI
Odłóż to. Tyler jest w środku.
Wtedy tylko Moss będzie miał broń.
Nie będzie.
Iris wiedziała, że będziemy?
Pewnie śledzi Mossa.
Hej!
Chodź tu.
Popraw sobie koszulę.
Pod spodem pusto.
Może śledzi ciebie.
Cześć!
Mieliśmy nic nie przynosić, ale proszę.
To dla ciebie.
Gdzie jest Tyler?
Pilnuje dziecka.
Michael, pomóż mi z drinkami.
Lód.
Hej, wiem, że dzwoniłaś.
Więcej niż raz.
- Jak poszło w szpitalu? - Bardzo dobrze. Nie żyje.
Wszystko okej?
Czuję się świetnie.
To ten człowiek, co miał cię zabić?
- Tak. - Przyprowadziłeś go do mnie do domu.
Wiem, ale będzie dobrze. Zjemy i pojedziemy.
A to jej zabicie miałeś zrzucić na sanitariusza?
Tak.
Szkoda, że nie ma Tyler. Chętnie zobaczyłaby zombie.
Pieczesz sześć minut z jednej strony, a z drugiej pięć, nie sześć.
Za chwilę coś powiem.
Twój instynkt każe ci zaprzeczyć,
ale zwalcz tę pokusę.
Wiem, że pieprzyłeś Delly.
Nie, czekaj. Czekaj. Nie kłam.
Wszystko obliczyłem.
Po pierwsze, wystarczy na nią spojrzeć, nie?
Ale po drugie, co robiła dziś u ciebie w pokoju?
Szukała czegoś, co tam zostawiła.
Kiedy?
Kiedy ją pieprzyłeś.
Proste równanie, nie?
Nie obwiniaj się.
Pewnie się wahałeś, zanim zacząłeś.
Jak długo?
Minutę?
Może dwie?
Dość, by wciąż się uważać za dobrego faceta.
Z moralnym kręgosłupem.
Widziałem wielu ludzi z kręgosłupami, Mike.
Coś ci o nich powiem.
Zawsze kończą bez kręgosłupów.
Mam nadzieję, że się nie zakochałeś.
Ona jest dobra, jak czegoś chce.
To jej przyznam.
Deacon, nakryłam do stołu.
Przepraszam, Patsy. Mogę gdzieś umyć ręce?
W korytarzu po prawej.
- O co chodziło? - O nic. Tak gadaliśmy.
- Okej. - Co?
Jaki jest plan?
Jaki plan?
Plan na dzisiaj. Kurwa. Na niego.
Wszystko gra. Zajmę się tym.
O Boże, mam dość tej twojej gadki.
Zawsze jak to mówisz, wszystko pierdoli się bardziej
i zastanawiam się, po co cię w to wplątałam.
Podziękuj swojej byłej za pluskwę.
Gdyby Moss ją znalazł, zabiłby mnie.
Bez niej zabiłby nas oboje.
Inaczej skąd bym wiedział, które kłamstwo mu wciskamy?
Czasem łatwo się w nich zgubić, wiesz.
Hej, Andy.
Cześć, Lacey.
Policja Orlando zidentyfikowała ziomka, który wysadził się w toi toiu.
Czemu mi o tym mówisz?
To facet od tej rejestracji, którą kazałeś mi dziś sprawdzić.
Marvin Snyder.
Zabawne, co nie?
Sam go zdejmę.
Nie wejdziesz na łódź.
Zawieziesz go tam, a potem odjedziesz.
Muszę wciąż nagrać go dla Iris.
Obchodzą mnie teraz dwie rzeczy.
Ile czasu zostało do zacementowania tej dziury
i to, by ten dupek nie żył, gdy ją zacementują.
Muszę wziąć za to odpowiedzialność.
Słuchaj, szanuję twój rozwój osobisty,
ale Buzz i Ray-Ray czekają.
Mogą czekać i patrzeć, jak zabijam Mossa.
Chodźmy zjeść.
Wszystko wygląda pysznie, Patsy.
Za rodzinę.
Tak.
Za tym właśnie tęsknię. Za rodzinnymi posiłkami.
U nas rozmawialiśmy o tym, co dziś robiliśmy.
Ale była nas trójka, więc to nigdy nie trwało długo.
Gdy adoptowaliśmy Dori, było miło mieć z kim naprawdę pogadać.
Co robił twój ojciec?
Wspaniała kukurydza.
- Był biznesmenem. - W jakim biznesie?
- Pyszna. Naprawdę słodka. - Też to zauważyłam.
- Najlepsza kukurydza od dawna. - Prawda?
Tak. To naprawdę dobra kukurydza.
W różnych biznesach, Deacon. Maczał palce w wielu sprawach.
Rozumiem. Ale to miłe, że znajdował czas dla rodziny.
Wiesz, Patsy i ja,
choć Bóg pobłogosławił nas tylko jednym dzieckiem,
dbamy o to, by codziennie jeść rodzinne kolacje, nie?
Dla nas komunikacja to podstawa rodziny.
To zupełnie jak u nas.
O Boże. Żartujesz sobie?
Wybacz, pogadamy jeszcze o kukurydzy,
czy ktoś w tym domu w ogóle słucha,
jaki potok bzdur ciągle wylewa wam się z ust?
Możecie się wszyscy zamknąć,
na miłość Jezusa, kurwa, Chrystusa?
Miłe uczucie.
Patsy?
Bóg nas nie pobłogosławił kolejnym dzieckiem, Deacon?
Bo ja myślałam, że to ten doktor-idiota,
który przyjął poród i poharatał mi macicę.
Czy to ten Bóg zaplanował, że zajdę w ciążę na studiach,
że mama dostanie raka i przez to odstrzeli sobie łeb?
Bo ten Bóg to psychopata.
Ale macie miny.
Oczywiście, że wiedziałam o mamie. Co wyście myśleli?
Że żadne dziecko znajomego znajomej
nie powie mi nic przy całej klasie?
Ale nigdy nic nie mówiłam,
bo wy dwaj wyraźnie nie chcieliście o tym gadać,
a ja się bałam,
że rodzina się rozpadnie. Ale i tak się rozpadła.
A ty sobie wyjechałeś.
Zostawiłeś mnie, Michael,
z ojcem w żałobie, który chciał tylko, bym go nie potrzebowała.
A teraz wróciłeś z kolejnymi kłamstwami, hazardzista i złodziej,
co wyjaśnia, co ten facet tu robi.
- Patsy. - Mam to gdzieś, Michael, naprawdę.
Zrobiłam ci przysługę. Zabiłam człowieka.
Nawet tego nie umiem poczuć, bo właśnie tak postępujemy.
Wypieramy uczucia, uczymy się nie mówić prawdy,
niczego nie czuć, aż w końcu niczego nie czujemy.
Wszystko brzmi jak na dnie basenu,
wszystko wypieramy i wypieramy,
aż tylko to wyparcie trzyma nas razem.
A jak ciśnienie zbytnio wzrasta,
wszystko się wali, jak ten głupi lej.
Ja już nie mogę, nie chcę skończyć jak wy dwaj.
Muszę mówić, co się dzieje, to może moją rodzinę to ominie.
Przestań.
Uprawiałam seks z kierownikiem chóru w ośrodku w Karolinie Północnej.
Co?
W kajaku.
Mamo?
Tyler.
Teraz musicie mi kupić tę konurę.
Kazałeś jej kogoś zabić?
Tylko zadbać, by nie żył.
- Wplątałeś ją w to? - Nie w to.
- W nic, co cię powinno martwić. - Ty mnie martwisz. Bardzo.
- „Dziękuję za uroczy wieczór”? - Byłem grzeczny.
- Ty siebie nie słyszysz, co? - Jak to się robi w kajaku?
- Co? - Hej. Jedziemy.
Wieź mnie do łodzi Gila.
LISTA URZĄDZEŃ
Witam w Taco Bell. Mogę przyjąć zamówienie?
Jebać tego kłamliwego skurwiela.
Proszę pani?
Witam w Taco Bell. Mogę przyjąć zamówienie?
Halo?
Mówi Randy, z portu.
Nie mogę teraz gadać.
Miałem zadzwonić, jak ktoś się pojawi przy łodzi.
Właśnie przyszło dwóch facetów
do tej łodzi.
Sukinsyn. Dobra, już jadę.
A to kto?
Czemu mnie zatrzymano?
Anonimowy telefon.
Co, do kurwy?
WYPOŻYCZANIE NA IMPREZY
Nie ruszać się!
Napisy: Joanna Kaniewska