ATLANTIC CITY KUMULACJA
Nie można choć raz nie zagrać w Atlantic City.
Ja nie przyjechałam grać.
Przyjechałam na twój ukochany Cirque du Soleil.
Pani na trampolinie była fajna, reszta była dziwna.
No weź, chodź.
Raz, dla zabawy. Poznasz, jak to jest.
Skąd to masz?
- Połóż to tam. - Aha.
- Raz. - Tak.
- Tu? Okej. - Okej? Tak.
- Tak? - Dobrze. Śmiało.
Czekamy. Okej.
Okej, okej.
O nie.
- Przegrałaś. - Fajnie było.
- To dla ciebie. - Wiesz, co jeszcze jest fajne?
Co?
Może chodź do pokoju, to ci pokażę?
Okej.
- Tak? Chodź. - Okej.
No chodź, Mike.
Mike!
Proszę pani, proszę poprawić fotel.
Dziękuję.
Panie i panowie, zaczynamy podchodzenie do lądowania w Orlando.
- Buzz! - Tak.
Robi się.
Dostałem SMS-a. Zaczynamy odliczanie.
Za chwilę powinni zaczepić ciężarówkę.
Możesz ją podnieść na mój sygnał.
Daj znać, kiedy. Masz godzinę.
Powinno wystarczyć.
Może nawet zdążę wyciągnąć Porsche.
Nie tak się to wymawia.
- Wielu Amerykanów się myli. - Zawsze takie chciałem.
Jak będziemy mieli złoto, może sobie takie kupię.
Złoto.
Co?
To jest w ciężarówce?
- Złoto? - Nie.
Tylko gadam bzdury.
Tak już mam.
Nagle moje tysiąc dolarów już nie brzmi tak kusząco.
Co robisz?
Nic do tego nie mam. Nie obchodzi mnie to.
On ciągle ucieka.
Mówiłam, nie obchodzi mnie to. Ja...
Ma demencję.
Mówią, że powinienem go gdzieś oddać,
ale nie mogę, bo to mój tata, więc...
Muszę go brać ze sobą do pracy, ale on ucieka
i nie wie, gdzie jest.
Przynajmniej w ten sposób mogę spędzać z nim czas, wiesz?
A to jest miłe.
Wsiadaj do żurawia.
- Mówię serio. Już. - Pewnie.
Jak tylko przedyskutujemy moją umowę.
Kazałem ci wsiadać.
Nie przerażasz mnie.
Sprowadź tu swojego szefa, przegadam z nim sprawę.
Albo wezwę polic...
Czy to był strzał?
Cholera, Buzz.
Nie.
Przepraszam, gdzie jest łazienka?
Damska nie działa, ale męska jest tam.
Przepraszam, szefie. Chciał wzywać gliny.
- Już dobrze. - Dobrze?
- Dobrze. - Niedobrze.
Chciałem buty z aligatora i ślizgacz.
Już nigdy nie będę ich miał.
- Zamkniesz się? - Hej, hej.
Ty się spieszyłeś. Ty chciałeś rządzić.
Nie posłuchałeś mnie i to są efekty.
- Operator żurawia? - Jak jeszcze żył.
No to mamy problem.
- Nikt z nas go nie obsłuży. - Nie w tym rzecz.
To jeden problem.
Ktoś zginął. Tym musimy się zająć.
Przynajmniej nie ma ciała.
O cholera.
To tyle, jeśli chodzi o serię wykroczeń.
FACET Z FLORYDY
Mam go zabrać na miejsce?
Jakie miejsce? Macie miejsce?
Nie mamy miejsca.
Za daleko. Nie chcę, byś jeździł z trupem.
Mogę zanurkować i wrzucić ciało do bagażnika Porsche.
- Co? - Tak się to wymawia.
Dobry pomysł. Za kilka dni zaleją to betonem.
Szkoda, że muszę porzucić auto, ale czuję się trochę odpowiedzialny.
Trochę?
Weź ciężarówkę do faceta i zrób tę rzecz.
Macie faceta i rzecz, ale nie macie miejsca?
Wiecie co? Zróbcie to. Ja idę po coś do sprzątania.
Czyli co? Kupisz szmaty?
Będziesz mnie uczył, jak to się robi?
Kurwa!
MIKE PRZETRZYMAJ OCHRONIARZA
No weź.
DELLY CZEMU?
Czemu?
Wszystko dobrze?
Tak, tylko modlę się... o przewodnictwo.
Halo?
Zadzwoń potem, oglądam telewizję.
Zrób pauzę.
W mojej telewizji nie ma pauzy.
Jest.
Chcę, byś sprawdził coś jeszcze.
Jestem na emeryturze.
Wiesz, co to znaczy?
Że nie uganiam się za bajkami o żółtych ciężarówkach.
Tak. Przepraszam za tamto.
Nie wszystko się udaje, ale wiele cię łączyło z moim tatą.
Kochałem tego faceta.
Wiem.
Ale ty nim nie jesteś.
Przyrzekam, że już nigdy o nic cię nie poproszę.
Co mam zrobić?
Znaleźć Mike'a Valentine'a.
- A co on zrobił? - Nie odbiera moich telefonów.
Może chce w spokoju oglądać telewizję.
Dowiedz się, co robi na Florydzie. I tak już tam jesteś.
Nie ruszaj się.
Nie chciałem cię budzić.
Tylko pożyczam środki czyszczące.
Tylko pogorszysz sprawę. Idź.
Przyjdę do twojego pokoju. Idź!
Nie sprzątam w pokoju.
Cholera.
Wiedziałam, że oznaczasz kłopoty.
To nie twoje kłopoty.
- Tylko moje i ja... - Bierzesz moje rzeczy?
Jak coś na nich zostawisz, policja dotrze do nas.
Nie. Ja sprzątam.
To moja praca.
No to...
ile mi zapłacisz, bym posprzątała po tobie?
Buzz, zakryj stopy.
- Cholera. - To zdecydowanie przestępstwo.
Ani, kurwa, drgnijcie.
Sprawdzamy możliwe znęcanie się
nad osobą starszą w Kościele Objawienia.
Uwaga, miejsce znajduje się nad lejem krasowym.
Cholera. Delly.
Cześć.
Co jest grane?
Twoja dziewczyna zadzwoniła na 911, jak przykładna obywatelka.
Teraz gliny kręcą się wokół kościoła.
Nie wokół nas.
To było mądre.
Wszystko okej?
Tak.
Cholera, a to kto, Mike?
Sprzątaczka. Sprząta.
Okej? Zapłać jej gotówką.
A to kto?
Molestował dzieci.
- Czekaj. Czy to...? - Co?
- Nie wiem, fragment...? - O Boże, nie.
Rozmawiałam z siostrą. Chce przyjechać z psem...
PROSIMY NIE KARMIĆ PTAKÓW
...ale nie chcę, by znowu zasikał mi dom.
Co mam jej powiedzieć?
Andy?
Hej!
Przepraszam.
- Gdzie twoja siostra teraz sika? - Zepchnę cię do oceanu.
Przepraszam. Naprawdę.
Jestem zmęczony. Znowu siedziałem do późna nad tą dręczącą mnie sprawą.
Po prostu wiem, że Mike Valentine tam był,
a Sonny mnie okłamał, jakby chciał to zatuszować.
Nie będziesz ścigał Sonny'ego.
Więc może naciesz się dniem wolnym, okej?
Ej, ej, czekaj.
Myślisz, że się boję Sonny'ego Valentine'a?
Nie.
Po prostu... nie taka jest umowa.
Nie ma żadnej umowy.
Jest porozumienie co do pewnych działań i oczekiwań.
To jest definicja umowy, ale w porządku.
On wiedział, że jestem uczciwy, gdy mnie zatrudnił.
Powiedział, że to we mnie lubi,
i nigdy nie postawił mnie w niezręcznej sytuacji.
Traktował mnie jak syna. Prawie.
A teraz rozmawia ze mną jak z jakimś dupkiem-gliniarzem.
Myśli tylko o sobie.
Powinien traktować mnie jak syna.
Poznałeś jego syna.
Chyba właśnie tak robi.
Już za dwa dni wielki lej w Longwood zostanie zabetonowany,
a o piątej...
Tato? Tato?
Zbliża się ulewa.
Marty Chet wszystko wam zaraz opowie.
Kraj ulega zachwytowi nad nowym cudem, którym jest...
Mike, hej. Kaitlin Fox.
Nie musisz oddzwaniać w sprawie tej karetki.
Dzwoniłam do Departamentu Transportu, w którym nie pracujesz.
Mam teraz nową historię, jesteś nią ty.
Do zobaczenia.
Czy to była pani Larson, moja nauczycielka historii?
Tak, będziemy dziś gotować homary.
Nie będziecie dziś gotować homarów. Jest inna sprawa.
Nie dzisiaj. Jeszcze parę dni do zabetonowania leja.
Nie, tato, mam to w nosie. Chcę to załatwić.
Zadam ci pytanie.
Jak byłeś gliniarzem, zawsze byłeś w pierwszej linii.
Zwykle tak.
- Ktoś kiedyś przez ciebie zginął? - Nie.
Teraz tak.
To twój człowiek wyciągnął broń.
To był twój plan, więc może lepiej się wycofaj
i daj mi przejąć stery, co?
Mogę coś powiedzieć?
- Jasne. - Na pewno?
- O tak. - Dobrze.
Na razie operator żurawia nie jest martwy.
Tylko zaginął.
Gliny muszą odczekać 48 godzin, czyli do jutra wieczór,
dlatego właśnie musimy wynieść się stamtąd jeszcze dziś.
Czaisz?
Poduszka powietrzna.
- Co? - Taka dla poławiaczy.
Wóz na nich wypłynie.
Weźmiemy go do kościoła,
w którym dzięki twojej dziewczynie nie ma ochrony.
Wypakujemy złoto i ponownie zatopimy ciężarówkę.
Brzmi jak dobry plan?
- To nie moja dziewczyna. - A reszta?
Tak, brzmi dobrze.
Takie poduszki są na łodzi Gila. Daj mi Ray-Raya i jego wóz.
- Weźmiemy je do kościoła. - Czyjej?
Gila Franco. On pierwszy zmarł za to złoto.
Jeśli myślisz, że Gil Franco pierwszy zmarł za to złoto,
pani Larson nie nauczyła cię za wiele.
Tu jesteście.
Pchli targ wczoraj był super.
Pani z obrazami miała coś takiego.
To na pewno jakaś gwiazda filmowa.
- Hej. - Hej.
- Proszę. - Dzięki.
- Gdzie byłeś? - U taty.
Mamy nowy plan.
Nie uważasz, że powinnam tam być?
Spałaś.
Tak, ale czasem się umiem obudzić.
Uwierz mi, byłaś z nami duchem.
Wyrzuciłby mnie w dwie sekundy.
Nie przypominaj mu, że mnie nie potrzebuje.
Mnie też nie potrzebuje, więc...
- Tak, ale ciebie chce. - Co?
Lubi z tobą pracować, widzę to.
Sam bym to lubił bardziej, gdybyśmy nie zabijali ludzi.
Tak.
To było słabe.
To prawda.
Ktoś zmarł, Delly.
Za to, co chcemy zdobyć.
Raczej za to, co sam chciał zdobyć, ale tak.
Jeszcze jeden dzień i znikamy stąd, okej?
Jeden dzień.
Proszę obstawiać.
Dziewiątka!
Proszę obstawiać.
- Proszę obstawiać. - Mike. Mike.
Czemu nie jesteś w łóżku?
Czemu? Jest trzecia rano.
- Co robisz? - Nie śpię.
- To widzę. - Chodzi mi o grę.
Może już wróć do pokoju?
- Zaraz przyjdę. Obiecuję. - Siedem odpadło.
Kurwa. Okej, nie szkodzi.
Mike, mieliśmy zrobić wypad i się dobrze bawić.
- Bawimy się. - Jedno z nas nie.
Jeszcze parę minut.
Nie chcę być osobą,
która musi schodzić i wyciągać cię z kasyna.
To nie bądź.
Okej? Jeszcze jeden zakład, mówiłem.
Witaj w Palm's, przyjacielu.
- Chcesz pokój? - Nie.
Szukam przyjaciela.
Mike Valentine.
Tak. Pokój numer dwa.
- Mam po niego...? - Nie ma go.
- Wymeldował się. - Kiedy się wymeldował?
Jak byłeś w sklepie.
Tak. Tak.
Zupełnie zapomniałem. Wymeldował się.
Nie ma go.
Mówił, dokąd jedzie?
- Nie. - Nie?
Nie.
Okej.
Dziękuję.
Czemu kłamiemy?
Bo przyjaciel Mike'a Valentine'a nie jest naszym przyjacielem.
Cześć!
Iris!
Przywiozłam ci czekoladki, które lubisz.
Patsy, czemu Mike tu przyjechał?
Pracuje tu. A ty?
Też. Mówił, co to za praca?
Nie. A ty jaką masz tu pracę?
Prowadzę śledztwo w sprawie pewnych kłopotów w Fili.
Martwię się, że Mike mógł je tu sprowadzić, albo na odwrót.
Powiedz mi prawdę. Grozi mu coś?
Jeszcze nie wiem.
Ale ludzie, dla których pracuje...
Moją ofiarę morderstwa dosłownie pocięli na kawałki.
I to nie post mortem. Rozumiesz?
Tak, rozcinali go żywcem.
Dlatego musze zapytać, czy pomożesz mi znaleźć Mike'a...
zanim coś mu się stanie.
Nie wie, że tu jesteś.
Chciałam najpierw porozmawiać z tobą.
Jako troskliwa przyjaciółka czy policjantka?
Jedno i drugie. To się nie wyklucza, Patsy.
Dla mnie tak.
Patsy, daj spokój.
Miło było cię zobaczyć, Iris.
Mówię serio.
Wielkie dzięki za czekoladki.
Hej.
Przepraszam.
Proszę wybaczyć najście. Szukam przyjaciela.
Ach tak, przyjaciela.
Mike Valentine.
Nie znam, przykro mi.
Powinienem był zapytać w recepcji.
Okej. Powodzenia w poszukiwaniach.
Skorzystam z łazienki?
Co?
Dolegliwości starych ludzi, prostata.
Jak reklamy o dziadkach, którzy idą sikać i przegapiają przedstawienie wnuczka.
W tym reklamy nie kłamią.
Dobra, spoko.
Dzięki.
Ratuje mi pani życie.
Proszę przekazać mężowi, by się nie starzał.
Słucham?
Zauważyłem sprzęt do golenia.
Tak sobie założyłem.
Ale nie nosi pani obrączki, więc...
Tak, zdejmuję ją do pływania.
Świetny pomysł.
- Miłego dnia. - Nawzajem.
Mamo.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Panu się to chyba przyda bardziej.
Nie jestem taki.
Chciałem zrobić coś dobrego dla dzieci.
Żona mówiła, że nie mam z nimi kontaktu,
że dorosną, zanim się obejrzę. Było mi smutno.
Wziąłem wolne, bo miała rację,
tego czasu się nie odzyska.
Mojego taty nigdy nie było, sprzedawał maszyny do pisania.
Nie tylko maszyny... To nieważne.
Przyjechaliśmy do Disney Worldu.
Wie pani, jakie to drogie?
Każdy napój ma kolekcjonerski kubek,
nie trzeba go kupować, ale go się kupuje.
Ale nie szkodzi. Dzieci zapamiętają tę wycieczkę na zawsze.
Może nie tak, jak bym chciał.
Chciałem tylko być dobrym ojcem.
Naprawdę nie szkodzi.
Ale musi pan już iść.
Dziękuję pani.
Proszę pani.
Jak pani stoi z drobnymi?
PROSZEK, WYBIELACZ, PŁYN DO PŁUKANIA TKANIN
Niech to szlag.
Niech to szlag!
Hej, Patsy, co słychać?
Wpadła do mnie twoja była żona.
Mówiła po co?
Po ciebie.
Jasne.
Przyjadę do ciebie, okej? Na razie.
- Gdzie jesteś? - Iris jest w mieście.
Nie wiem, gdzie jest teraz, ale zostawiłem Ray-Raya przy łodzi.
Weź go stamtąd. Muszę jechać do Patsy.
Jak ciężko jest znaleźć jednego człowieka?
Powiedziałem ci, gdzie jest.
Mam tam pojechać i sam to załatwić?
Jak tam chcesz, młody.
Tu jest 38 stopni Celsjusza.
Jadę do domu.
I nigdy więcej nie posługuj się swoim ojcem.
Masz szczęście, że nie widzi, jaką jesteś porażką.
Mieszkasz w jego domu.
Odziedziczyłeś wszystko, co zbudował, ale...
Mnie nie odziedziczyłeś.
Jak wygląda ten twój facet?
Jak gliniarz.
Nie wiem. Przystojny.
Jest skądś tam, nie pamiętam, skąd, ale nie stąd.
Nie mówię tego rasistowsko.
To po prostu fakt.
Zamknij się!
KAPITANAT PORTU
Przepraszam. Detektyw Padereau. Cześć.
Mogę zadać pytanie?
Nie. Ten facet po panią zadzwonił? Pozbyłem się roślin.
- Większości. - Chwila.
Chciałam zapytać o kamery i jak mogę zobaczyć nagrania.
Nie wiem. Wujek wie, ale próbują mu ocalić palec.
Że co proszę?
Cukrzyca.
Może zadzwoń do niego i poproś, by cię pokierował.
Co dokładnie mówiła Iris?
Nic. Wiesz, jacy są gliniarze.
Chcesz czekoladkę?
Tak.
Modliłam się o twój powrót.
Kiedy?
Jak miałam 12 lat i wyjechałeś.
Spełnienie modlitwy trochę zajęło, ale jesteś tu.
Zrobiłabym wszystko, by cię tu zatrzymać.
- Wiem. - Ale jeśli narazisz moją rodzinę,
- to się zmieni... - Nie zrobię tego.
Po co byłeś u Deacona w pracy?
To nie ma związku z tym drugim.
Czyli ze zmarłą kobietą?
Tak. Iris ci o niej coś mówiła?
Nie, Michael, bo ja nic o niej nie wiem, prawda?
Nie naraziłem cię, Patsy.
Chciałem tylko wiedzieć, czy ten sanitariusz z tego wyjdzie.
Nic więcej.
Nie wyjdzie, ale jego mama waha się co do odłączenia.
- Waha się? - Nie chce.
Oby zmieniła zdanie.
Facet chce kogoś ukarać za jej zabójstwo.
Albo to będzie sanitariusz, albo ja.
Tego nie chcemy.
Porozmawiam z jego mamą, Michael.
Dzięki.
Hej. Będzie...
- Wszystko będzie dobrze. - Okej.
Obiecuję.
Nad wszystkim panuję.
Okej.
POLICJA MIASTA ORLANDO
Kim jest twój kupiec?
Nazwisko i adres, albo tu zamieszkasz. Mów.
Meghan, tu jesteś. Potrzebuję małej przysługi.
- Wybacz. - Co do...?
Wszystko gra.
Przyjaźń ze studiów. Kappa do boju.
Ja tu pracuję.
Chodzi tylko o telefon.
Komórka z Filadelfii, szukam jej właściciela.
Pani jest z telewizji.
Winna.
Kaitlin Fox. Cześć.
W każdym razie to ten numer.
Facet nazywa się Mike Valentine.
Jesteś cudowna.
- Hej. - Hej.
Ray-Ray przewozi poduchy do kościoła.
Buzz załatwia wóz.
Jak chcesz to zrobić dzisiaj, lepiej tu przyjedź.
Przyjadę.
Jak tylko zgubię ogon.
Kto cię śledzi?
Nie wiem. Jakiś facet w starym Buicku.
To może być połowa mieszkańców Florydy.
Po prostu zapisz rejestrację.
Okej?
Andy.
Hej. Sprawdź mi rejestrację.
Pensylwania D-2-P-4-H-7-8.
Nie mogę.
Jak to nie możesz?
Szefie, facet z tamtego rysunku to był Mike?
Andy, do diabła. Daj spokój.
To ważne.
Tak czy nie?
Nie.
Nie do końca mam na myśli, że nie mogę. Po prostu tego nie zrobię.
- Hej. - Hej. Zgubiłeś ogon?
- Tak. Wiesz w ogóle, kto to? - Nazywa się Dutch.
Pracował dla ojca Mossa. Jest na emeryturze.
To jego Moss prosił o sprawdzenie historii Gila.
- Co dla niego robił? - Rzeczy w stylu śmierci Gila.
- Jak go wypatrzyłaś? - Przyszedł do pokoju w motelu.
Co? Rozpoznał cię?
Chyba nie, ale wie, że nie jestem sama.
Widział twoje rzeczy w łazience.
- Wpuściłaś go do łazienki? - Musiał się wysikać.
- Prostata. To się zdarza. - Cholera! Moss cię sprawdza.
- Będzie dobrze. - Już nie jest.
Gdyby chciał cię zabić, zrobiłby to. Facet szuka mnie.
- Znalazł cię. - I co niby powie?
Poza tym znalazł mnie dopiero, gdy...
- Byłeś u Patsy. - Wie, gdzie ona mieszka.
- Teraz to się martwisz. - Czekaj.
Wie, gdzie byłem. Nie, że to był dom Patsy.
- Do kogo dzwonisz? - Do Ray-Raya.
- Nie chcę, by Ray-Ray coś robił. - Ja chcę.
- Coś jeszcze dla ciebie naprawić? - Spokojnie.
Opowiem Dutchowi to samo, co Mossowi.
On mu przekaże, że wszystko gra, zyskamy na czasie. Spokojnie.
Mamy problem.
Nie mogłem zrzucić łupu w kościele.
Zamontowali kamery w zastępstwie ochroniarza.
Daj mi narzędzia. Załatwię to.
- Co to? - Moja łódź.
Szukają was dwojga, to szkodzi nam wszystkim.
Weźcie łódź i popłyńcie gdzieś. Dostaniecie działkę, obiecuję.
- Obiecujesz? - Tak.
Obietnica Sonny'ego jest droższa od złota.
- Próbuję ci pomóc. - Tak?
Jak nie próbujesz, to wygląda dokładnie tak samo.
- Nie, dzięki. - Pierdol się.
Boże!
- Nie rób sobie dzieci. - Nie zamierzam, uwierz mi.
- Musimy uciekać. - Uciekniemy. Jeszcze jeden dzień.
Nie, Mike, teraz. Moss nasłał swojego mordercę.
- Wiem, ale prawie to mamy. - Spójrz na mnie.
Widziałeś mnie kiedyś w takim stanie? Ich trzeba traktować poważnie.
Nawet jeśli Dutch mnie nie poznał,
może powie Mossowi, że była u ciebie dziewczyna,
opisze mu ją
i okaże się, że tak opisano mojego trupa.
Co chcesz zrobić? Odejść z niczym?
Tak? Tego chcesz?
Nie. Chcę przyjąć propozycję twojego taty.
Tak, wiem, że nas oszuka na złocie,
ale wciąż dostaniemy więcej, niż nam trzeba.
Miałeś wtedy rację.
Zróbmy tak, jak mówiłeś. Weźmy łódź i zwiejmy stąd.
Ja nigdzie nie zwiewam.
Jeśli teraz rzucimy grę, tata zgarnie wszystko,
a ja na to nie pozwolę.
Nie wyjadę drugi raz.
Nie bez tego, co moje.
Niedługo wrócę.
Liczę, że tu będziesz.
Będę.
Porozrzucana po mieście w małych paczuszkach.
BAR I GRILL SONNY'EGO
Mike się nieźle zapalił.
To twoja zasługa, zgaduję.
Nie, ja tego ogania nie rozpaliłam.
Nie. Tylko go podsyciłaś.
Fajnie.
To historia o tobie. To zaszczyt być w jej samym środku.
Hej, zwolnij.
Musisz mieć dziś trzeźwą głowę.
Przepraszam, niby czemu?
Obaj mnie zepchnęliście na margines,
nawet nie wiem, czy tu zostanę.
Zostaniesz.
Uwielbiasz zamieszanie.
Nawet nie mam gdzie się zatrzymać.
Nie wrócę do tamtego motelu.
U mnie. Ja przenocuję u Ray-Raya.
Dziękuję.
Historia Bonnie i Clyde'a też się zaczęła od miłości.
Znasz jej koniec.
Hej.
Dobre wieści.
Postanowiłem cię nie zabić.
Kamień z serca. Co do mnie?
Ja się jeszcze waham.
Pewnie jesteś Dutch.
Skąd ta pewność?
Człowiek Mossa na Florydzie.
Wysłał cię jako niańkę?
Sprawdzałeś, co robię?
Posłuchaj...
Robię dokładnie to, co powiedziałem Mossowi.
Ale wiesz, że on jest nieufny.
A co powiedziałeś Mossowi, że robisz? Tak żebym był na bieżąco.
Szukam nagrań faceta, który zabił jego dziewczynę.
- W kościele? - Tak.
Tutaj, w barze.
W domku, w którym ją zabił.
Wszędzie, gdzie byli.
Czemu nie dajesz Mossowi tego, co już znalazłeś?
- Czemu go denerwujesz? - Pracowałeś dla jego taty, tak?
- Trzydzieści pięć lat. - Znasz Mossa?
Uważasz go za cierpliwą i racjonalną osobę?
Uważam go za...
- Jebanego durnia. - No właśnie.
Jeśli mu przekażę część historii, dostanie świra i wszystko rozwali,
potrzebuję jednego dnia.
On dostanie to, czego potrzebuje, ja też.
A ty dostaniesz mały prezent za tymczasowe milczenie.
Jak mały?
Pięć kafli. Kupisz sobie lepsze cygara.
Lubię te cygara.
Mój ojciec je palił.
No to kupisz pięć tysięcy takich, mam to w nosie. Co ty na to?
Za drugie pięć kupię sobie telewizję z funkcją pauzy.
Umowa stoi.
- A to kto? - Wracaj do auta.
- Wal się. - Chodźmy stąd.
- Spierdalaj. Zabieraj łapy. - Idź tam!
- Kurwa! - Właź tam.
Cholera, jak tu śmierdzi!
Co mogę rzec? Zapal zapałkę. Nie ruszaj się!
- Odsuń się. - On nic nie powie.
Powiedziałem: odsuń się. Jeśli na szali jest życie twoje i Patsy,
myślę, że wiem, jaką Sonny by podjął decyzję.
Nie!
Skurwysyn!
Kurwa!
Zobaczmy, co tu masz.
Zatrzymaj.
Kiedy to było?
Dzisiaj?
To on. To ten dupek.
Złamiesz mi rękę!
Nie, nie.
Oszalałeś?
Nie! Nie dam ci go zabić.
- Wiesz, czemu muszę. - Czemu?
Nie możesz robić złych rzeczy i być tym dobrym.
To znowu on.
W dniu, gdy ciągnął mnie za włosy.
Czekaj. Przybliż.
Potrzebujemy jeszcze jednego dnia.
DZWONI: MOSS YANKOV
Napisy: Joanna Kaniewska