Di ka puwedeng pumunta sa Atlantic City nang di nagsusugal.
Puwede, hindi sugal ang pakay ko,
kundi ang Cirque du Soleil na gusto mo.
Nakakatuwa 'yong nagta-trampoline, nakakatakot na 'yong iba.
Tara. Halika rito.
Isang taya. Para lang masabing nakapagsugal ka.
Saan mo nakuha 'to?
- Ibato mo riyan. - Sige.
- Isang taya lang. - Oo.
- Dito? Sige. - Okay? Sige.
- Tama? - Ayos. Sige na.
Sige. Okay.
Okay.
Naku, hindi.
- Talo ka, mahal. - Ang saya naman.
- Kunin mo 'to. - Alam mo kung ano pang masaya?
Ano?
Sa kuwarto kaya tayo para ipakita ko sa 'yo?
Sige.
- Ano? Halika na. - Okay.
Tara na, Mike.
Mike!
Ma'am, pakiusap sumandal na sa upuan.
Salamat.
Mga binibini at ginoo, lalapag na tayo ngayon sa Orlando.
- Buzz! - Uy.
Heto na.
Nag-text na sa 'kin. Simula na ngayon.
Dapat maikabit na nila kaagad ang trak,
at kapag sinabi ko, puwede mo nang iangat.
Sabihan mo 'ko. May isang oras ka lang.
Sapat na 'yon.
May oras pa siguro para mahila ang Porsche.
"Porsche" ang bigkas d'on.
- Maraming Kano ang nagkakamali r'on. - Matagal ko nang gusto 'yon.
Kapag nakuha na namin ang ginto, baka bumili ako.
Ginto.
Ano?
'Yon ang nasa loob ng trak?
- Ginto? - Hindi.
Biro lang 'yon.
Gan'on ako.
Ngayon, parang kulang na ang isang libong dolyar para sa 'kin.
Ano'ng ginagawa mo?
Walang masama rito. Oo, wala akong pakialam.
Lagi kasi siyang tumatakas.
Sabi ko nga, wala akong pakialam. Ako'y...
May dementia siya.
Kaya sabi nila dalhin ko sa kung saan
pero di ko kaya dahil tatay ko siya, kaya...
Kaya sinasama ko siya sa trabaho, pero tumatakas siya,
at di niya alam kung nasaan siya.
At sa ganitong paraan, kahit papaano may oras kami sa isa't isa, di ba?
At maganda 'yon.
Sumakay ka sa crane.
- Seryoso ako. Sige na. - Ah, sige.
Pagkatapos nating mapagkasunduan ang parte ko.
Sabi ko sakay.
Hindi mo ako matatakot.
Paakyatin mo rito ang amo mo para makipag-areglo.
Bago ako tumawag ng pul...
Baril ba 'yon?
Ano ka ba naman, Buzz.
Hindi.
Pasensiya na, nasaan ang banyo?
Sira 'yong pambabae pero doon banda ang panlalaki.
Patawad, hepe. Tatawag siya ng pulis.
- Ayos lang. - Ayos lang?
- Ayos lang. - Hindi.
Gusto ko sana ng alligator boots at airboat.
Ngayon hindi na 'ko makakabili.
- Puwedeng manahimik ka? - Uy.
Nagmamadali ka. Gusto mong manguna.
Ayaw mong makinig sa 'kin kaya heto na tayo.
- Crane operator ka? - Oo. Dati.
Problema 'yan.
- Walang marunong sa atin. - Di 'yan ang problema.
Problema 'yon.
May patay rito. 'Yon ang dapat ayusin.
Buti wala na ang katawan.
Naku, buwisit.
Higit pa ito sa malilit na krimen.
Gusto mong dalhin ko sa lugar?
Lugar? May lugar kayo?
Walang lugar.
Masyadong malayo. Ayokong bumiyahe ka na may bangkay.
Sisisid ako at ilalagay ang bangkay sa likod ng Porsche.
- Ano? - Gano'n bigkasin.
Maganda 'yan. Bubuhusan din nila 'yan ng semento.
Ayoko sanang isuko ang kotse, pero medyo kasalanan ko rin.
Medyo?
Dalhin niyo na 'yan sa tao at gawin mo na.
May tauhan at may plano ka. Pero walang lugar?
Alam mo? Gawin niyo na 'yan. Kukuha ako ng panglinis dito.
Ano'ng gagawin mo? Bibili ng basahan?
Sige, sasabihin mo ba kung paano?
Buwisit!
MIKE ...LIBANGIN MO ANG BANTAY
Sige na.
DELLY BAKIT?
Bakit?
Ayos ka lang diyan?
Oo, nagdarasal lang... para sa patnubay.
Hello?
Tumawag ka ulit. Nanonood ako ng TV.
I-pause mo.
Di pwedeng i-pause ang TV ko.
Puwede 'yan.
May ipasisiyasat ulit ako sa 'yo.
Retirado na ako.
Alam mo 'yon?
Di na ako naghahabol sa kalokohang kuwento ng dilaw na trak.
Pasensiya na.
Hindi lahat ay totoo, pero matagal na kayong magkasama ng tatay ko.
Gusto ko ang taong 'yon.
Alam ko.
Pero di ikaw ang tatay mo.
Sinusumpa kong hindi na kita kukulitin ulit.
Ano'ng gagawin ko?
Hanapin si Mike Valentine.
- Ano'ng ginawa niya? - Hindi sumagot sa tawag ko.
Baka nanonood ng paboritong palabas niya.
Alamin mo lang ang ginagawa niya sa Florida. Nariyan ka lang naman.
Huwag kang gagalaw.
Ayokong gisingin ka.
Manghihiram lang ng panglinis.
Papalalain mo lang. Alis na.
Pupunta ako sa kuwarto mo. Alis na!
Pero hindi 'yon sa kuwarto ko.
Buwisit.
Sinasabi ko na nga bang gulo ang dala mo.
Di mo problema 'yon.
- Akin 'yon. Ako'ng bahala... - Gamit ang gamit ko?
Magkakamantsa 'yan at matutunton dito ng pulisya.
Hindi, tagalinis ako ng kalat.
Trabaho ko 'yon.
Kaya...
magkano para linisin ko ang kalat mo?
Buzz, takpan mo ang paa.
- Buwisit. - Malalang krimen nga.
Huwag na huwag kayong gagalaw.
Rumeresponde sa wellness check,
inaabusong matanda sa Simbahan ng Revelation.
Mag-ingat, may sinkhole malapit sa lugar.
Naku. Delly.
Hi.
Ano'ng nangyayari r'on?
Tumawag siya sa 911 bilang isang concerned citizen.
Lahat ng pulis ay nakatutok sa simbahan.
At hindi sa atin.
Matalinong pasiya.
Ayos ka lang?
Oo.
Sino na naman 'yan, Mike?
Isang tagalinis. Naglilinis siya.
Okay? Babayaran ko siya.
Sino 'yan?
Nangmomolenstiya.
- Sandali. 'Yan ba ay...? - Ano?
- Ewan ko, isang maliit na...? - Diyos ko, hindi.
Nakausap ko ang kapatid ko. Gustong bumisita at dalhin ang aso niya,
'WAG PAKAININ ANG MGA IBON
pero ayokong umihi ulit 'yon sa bahay.
Paano ko sasabihin?
Andy?
Huy!
Pasensiya na.
- Saan nga umiihi ang kapatid mo? - Kailangang itulak kita sa dagat.
Pasensiya na talaga.
Pagod lang ako. Napuyat ako dahil sa kasong kinahuhumalingan ko.
Alam kong naroon si Mike Valentine,
at nagsisinungaling sa 'kin si Sonny na parang pinagtatakpan siya.
Hindi mo tutugisin si Sonny.
Kaya ba't hindi natin sulitin ang day off?
Teka, sandali.
Tingin mo di ko tutugisin si Sonny Valentine?
Hindi sa gan'on.
Kasi... hindi lang gan'on ang napagkasunduan.
Walang napagkasunduan.
May pagkakaintindihan lang sa mga inaasahan na dapat mangyari.
Okay, 'yon nga ang tinatawag na "kasunduan", pero sige.
Alam niyang tapat ako nang kunin niya ako.
'Yon daw ang gusto niya sa 'kin,
at kailanma'y di niya ako nilagay sa ganitong sitwasyon.
Tinuring niya 'ko na parang isang anak. Halos.
Ngayon kinakausap niya ako na para akong isang tangang pulis.
Isa siyang makasarili.
Dapat ituring niya akong anak.
Nakilala mo na ang anak niya.
Parang ganiyan nga siya.
Dalawang araw bago mapuno ang malaking sinkhole sa Longwood,
at noong 5:00...
Dad?
Uulan na.
Si Marty Chet ang mag-uulat pagkatapos nito.
May bagong milagro sa bansa, at 'yon ay...
Mike. Si Kaitlin Fox 'to.
Huwag mo na 'kong tawagan tungkol d'on sa ambulansiya.
Nalaman ko sa Department of Transportation, di ka nagtatrabaho r'on.
Kaya may iba na akong istoriya at ikaw na 'yon.
Mamaya na lang.
Si Miss Larson ba 'yon, ang guro ko sa kasaysayan n'ong Grade 10?
Oo, magluluto kami ng mga lobster mamayang gabi.
Hindi ka magluluto ng lobster. May iba tayong gagawin.
Huwag ngayong gabi. Hindi pa bubuhusan ang sinkhole.
Hindi. Wala 'kong pakialam. Dapat magawa 'yon.
May tanong ako sa 'yo.
Noong pulis ka pa, ikaw ang nauuna sa pinto.
Madalas. Oo.
- Nakapatay ka na ba? - Hindi pa.
Nagawa mo na ngayon.
Tauhan mo ang bumaril, hindi ako.
Plano mo 'yon. Kaya ba't hindi ka muna magpahinga,
at hayaang ako ang gumawa, ha?
Puwedeng magsalita?
- Sige. - Ayos lang?
- Oo. - Mabuti.
Sa ngayon, di pa patay ang crane operator.
Nawawala pa lang.
Hahanapin lang siya ng pulisya matapos ang 48 oras, bukas na 'yon,
kaya dapat matapos na natin 'yon mamayang gabi.
Nakuha mo?
Mga airbag.
-Airbag? - 'Yong gamit ng mga salvage diver.
Palulutangin ang trak.
Dadalhin sa simbahan,
na wala nang bantay, salamat sa nobya mo.
Kukunin natin ang laman, tapos palulubugin ulit natin.
Magandang plano ba?
- Di ko siya nobya. - Bukod d'on.
Oo, maganda.
May mga float sa bangka ni Gil. Akin na si Ray-Ray at trak niya.
- Dadalhin namin 'yon sa simbahan. - Kaninong bangka?
Kay Gil Franco. Ang unang namatay para sa ginto.
Kung akala mong siya ang unang namatay para sa ginto,
kulang ang tinuro sa'yo ni Miss Larson.
Nandiyan ka pala.
Masuwerte ako sa palengke kahapon.
Inilagay lang ito n'ong tindera ng mga painting.
Siguro isa siyang artista.
- Uy. - Uy.
- Heto na. - Salamat.
- Saan ka pumunta? - Nakipagkita sa tatay ko.
Gumawa ng bagong plano.
Hindi ba dapat kasama ako?
Tulog ka kasi.
Oo, pero gumising din naman ako.
Nand'on ang presensiya mo, maniwala ka.
Di niya naman ako pagsasalitain.
'Wag mong ipaalala na di niya ako kailangan.
Di niya rin ako kailangan, kaya...
- Oo, pero gusto ka niya. - Ano?
Halata na gusto niyang gawin 'to na kasama ka.
Gusto ko rin naman basta hindi kami papatay.
Oo nga.
Pangit nga 'yon.
Hindi lang gan'on.
May namatay, Delly.
Namatay para sa gusto natin.
Namatay siya dahil sa gusto niya. Pero, sige.
Isang araw pa, aalis na tayo rito, okay?
Isang araw pa.
Tumaya na kayo.
Siyam!
Ang taya niyo.
- Sige, ang taya. - Mike.
Bakit gising ka pa?
Bakit? Alas-tres na ng umaga.
- Ano'ng ginagawa mo? - Gising.
- Alam ko. - Nangunguna na ako.
Ba't di ka pa bumalik sa kuwarto?
- Malapit na. Pangako. - Pito ang out.
Buwisit. Sige. Ayos lang.
Mike, aalis dapat tayo para magpakasaya.
- Masaya naman. - May isang hindi.
Saglit na lang.
Ayokong maging 'yong
taong kailangan kang sunduin sa casino.
Di huwag.
Okay? Isa na lang. Sinabi ko na.
Maligayang pagdating sa Palm's, kaibigan.
- Makikituloy ka? - Hindi.
May hinahanap akong kaibigan.
Si Mike Valentine.
Oo. Sa Room two.
- Gusto mo bang...? - Wala na siya.
- Nag-check out na siya. - Kailan siya umalis?
Habang nasa tindahan ka.
Oo nga pala.
Nakalimutan kong sinabi mo. Nag-check out na siya.
Wala na siya.
Nagsabi ba saan pupunta?
- Hindi. - Hindi?
Hindi.
Okay.
Salamat.
Bakit tayo nagsisinungaling?
Dahil ang kaibigan ni Mike Valentine ay hindi natin kaibigan.
Hi!
Iris!
Dala ko ang tsokolateng gusto mo galing Philly.
Patsy, bakit nandito si Mike?
Sa trabaho. Ikaw?
Gan'on din. Sinabi niya anong trabaho?
Hindi. Ano'ng ginagawa mong trabaho?
May iniimbestigahan akong gulo sa Philly.
Nag-aalala 'kong baka dinala 'yon dito ni Mike o kaya sinundan niya.
Umamin ka. Nasa panganib ba siya?
Hindi ko pa alam.
Pero itong pinagtatrabahuhan niya...
May biktimang tinadtad gamit ang power saw.
Di post-mortem ang mga sugat. Alam mo na 'yon?
Nilagari siya nang buhay.
Oo, kaya nakikiusap akong sabihin mo kung saan ko makikita si Mike...
bago pa siya masaktan.
Di niya alam na nasa Florida ka.
Gusto ko sana munang makausap ka.
Bilang nagmamalasakit sa kanya, o bilang pulis?
Pareho, Patsy. Parehong ako 'yon.
Kung gan'on, hindi.
Patsy naman.
Ikinagagalak kong makita ka, Iris.
Seryoso 'yon.
At maraming salamat sa mga tsokolate.
Uy.
Paumanhin.
Pasensiya sa abala. May hinahanap akong kaibigan.
Isang kaibigan.
Si Mike Valentine.
Di ko siya kilala, pasensiya na.
Sana nagtanong ako agad.
Okay. Sana mahanap mo ang kaibigan mo.
Puwedeng maki-banyo?
Ano?
Matanda na 'ko, ang prostate ko kasi,
gaya n'ong patalastas na may lalaking hindi napanood ang apo dahil umihi.
Tumpak ang mga patalastas na 'yon.
Ah, sige.
Sige.
Napakabuti mo.
Pakisabi sa mister mo, "'Wag siyang tatanda."
Ano 'ka mo?
Nakita ko ang pang-ahit niya.
Akala ko lang.
Pero wala kang suot na singsing, kaya...
Oo, hinubad ko kasi maglalangoy ako.
Maganda 'yon.
- Magandang araw sa 'yo. - Sa 'yo rin.
Mommy.
Pasensiya na.
Ayos lang.
Mukhang mas magagamit mo 'yan kaysa sa amin.
Hindi ako ganito.
Nagpapakabuti ako para sa mga anak ko.
Sabi ng misis ko puro ako trabaho at di ko na sila nakakasama
magugulat na lang akong malalaki na sila. Nakakalungkot.
Kaya nagbakasyon muna ako dahil tama siya,
hindi mo na mababawi ang oras.
Laging wala ang tatay ko, nagbebenta siya ng makinilya.
Hindi lang simpleng makinilya... Basta.
Pumunta kaming Disney World.
Alam mo kung gaano kamahal doon?
Bawat inumin ay nasa collector's cup,
na di naman kailangan, pero kukunin mo.
Pero ayos lang. Maaalala 'to ng mga anak ko habang buhay.
Baka sa ibang dahilan.
Sinusubukan ko lang maging mabuting ama.
Seryoso, ayos lang.
Pero kailangan mo nang umalis.
Salamat, ma'am.
Ma'am.
May barya ba kayo?
SABON, BLEACH, MGA SOFTENER
Buwisit.
Buwisit!
Uy, Patsy, kumusta?
Pumunta ang dati mong asawa rito.
Bakit daw?
Dahil sa 'yo.
Sige.
Pupunta ako. Okay? Magkita tayo.
- Uy. Nasaan ka? - Nandito si Iris.
Ewan kung nasaan siya ngayon, pero iniwan ko si Ray-Ray sa bangka.
Ilayo mo siya roon. Pupunta ako kay Patsy.
Gaano ba kahirap hanapin ang isang tao?
Sinabi ko na nga kung nasaan.
Ako pa ba mismo ang luluwas at maghahanap?
Bahala ka, bata.
Nasa 100 degrees dito.
Uuwi na ako.
At huwag na huwag mo nang gagamitin ulit ang tatay mo.
Swerte mo't hindi niya nakita na isa kang talunan.
Nakatira ka sa bahay niya.
Minana mo lahat ng itinayo niya. Pero...
hindi mo ako minana.
Ano'ng itsura ng lalaking 'to?
Mukhang pulis.
Ewan ko. Gwapo.
Galing sa kung saan. Ewan ko kung saan, pero hindi siya tagarito.
Hindi 'yon racist.
'Yon ay... 'Yon lang ang totoo.
Manahimik ka!
TANGGAPAN NG DOCKMASTER
Paumanhin. Detective Padereau. Hi.
Puwedeng magtanong?
Hindi. Uy, tinawagan ka ba niya? Kasi tinapon ko na ang mga halaman.
- Karamihan sa halaman. - Teka.
Ang tanong ko ay kung puwede kong makita ang security footage.
Ewan. Marunong ang tito ko, pero malala ang paa niya.
Teka, ano?
May diabetes siya.
Tawagan mo kaya siya para turuan ka niya.
Ano'ng sabi sa 'yo ni Iris?
Wala. Alam mo naman ang mga pulis.
Gusto mo ng tsokolate?
Sige.
Pinagdasal ko na bumalik ka.
Kailan?
Noong 12 ako at umalis ka.
Ang tagal bago 'yon nasagot, pero nandito ka na.
Gagawin ko lahat para manatili ka.
- Alam ko. - Pero pag pinahamak ang pamilya ko,
- maiiba na... - Di ko gagawin 'yan.
Bakit nagkita kayo ni Deacon sa trabaho?
Wala 'yong kinalaman doon.
Doon sa patay na babae?
Oo. Kinuwento mo ba siya kay Iris?
Hindi, Michael, dahil wala akong alam, di ba?
Hindi kita pinahamak, Patsy.
Ang hiniling ko lang ay sabihin mo kung kakayanin ng EMT o hindi.
'Yon lang.
At hindi, pero alanganin ang nanay niyang ipahinto 'yon.
- Gaano kaalanganin? - Ayaw niya.
Sana magbago ang isip niya.
Dapat may maparusahan sa pagkamatay ng babae.
Kung hindi ang EMT, ako 'yon.
Hindi natin gusto 'yan.
Kakausapin ko ang nanay niya, Michael.
Salamat.
Uy. Magiging...
- Magiging maayos ang lahat. - Okay.
Pangako.
Kontrolado ang lahat.
Sige.
ORLANDO HIMPILAN NG PULISYA
Sino'ng bibili sa 'yo?
Pangalan at lugar, o dito ka na titira. Ngayon na.
Meghan, nandiyan ka pala. May ipapakisuyo lang ako.
- Pasensiya na. - Ano?
Ayos lang.
Magkaibigan kami.
Kappa magpakailanman.
May ginagawa ako ngayon.
Numero lang sa telepono.
Numero sa Philadelphia at hinahanap ko ang may-ari.
Ikaw 'yong babae sa TV.
Ako nga.
Ako si Kaitlin Fox. Hi.
Ngayon, heto na ang numero.
Ang pangalan niya ay Mike Valentine.
Napakahusay mo.
- Uy. - Uy.
Dala ni Ray-Ray ang mga float sa simbahan.
Kukunin ni Buzz ang trak.
Kung gusto mong tapusin mamaya, pumunta ka na rito.
Sige.
Pag nailigaw ko na ang sumusunod sa 'kin.
Sino 'yan?
Ewan ko. Matandang sakay ng Buick.
Kalahati ng populasyon ng Florida ay ganiyan.
Isulat mo na lang ang plaka.
Okay?
Andy.
May ipapasuri akong plaka.
Pennsylvania D-2-P-4-H-7-8.
Hindi ako pwede.
Paanong hindi ka pwede?
Si Mike ba ang nasa guhit na pinakita ko, hepe?
Andy naman. Ano ba? Sige na.
Importante ito.
Oo o hindi?
Hindi.
Kung ganoon, hindi naman sa hindi ako puwede. Hindi ko lang gagawin.
- Uy. - Uy. Nailigaw mo ang bumubuntot sa 'yo?
- Oo. Kilala mo ba? - Si Dutch 'yon.
Dating nagsisilbi sa tatay ni Moss. Retirado na siya.
Ang tinawagan ni Moss para alamin ang sinabi ni Gil Franco.
- Sa paanong paraan siya nagsilbi? - Gaya ng ginawa kay Gil.
- Paano mo siya nakita? - Pumunta siya sa kuwarto ng motel.
Ano? Nakilala ka ba niya?
Parang hindi, pero alam niyang may kasama ako.
Nakita niya ang gamit mo sa banyo.
- Pinapasok mo sa banyo? - Nakiihi siya. Parang di na niya kaya.
- Prostate. Gan'on talaga. - Naku! Inaalam ni Moss ang tungkol sa 'yo.
- Ayos lang. - Hindi na 'to okay.
Kung gusto ka niyang patayin, patay ka na. Ako ang pakay n'ong tao.
- At nahanap ka na niya. - Na walang ginagawa.
Saka hindi niya ko sinundan hanggang...
- Nasa bahay ka ni Patsy. - Alam niya ang bahay niya.
- Ngayon, nag-aalala ka na. - Sandali.
Alam niya kung nasaan ako. Hindi ang bahay ni Patsy.
- Sino'ng tatawagan mo? - Si Ray-Ray.
- Ayokong may gawin si Ray-Ray. - Gusto ko.
- May maaayos pa ba 'ko para sa 'yo? - Kumalma kayo.
Sasabihin ko kay Dutch ang kuwentong sinabi ko kay Moss,
iuulat niyang maayos ang lahat at magkaka-oras pa tayo. Kalma.
May problema tayo.
Di ko maibaba sa simbahan ang mga nakuha.
Naglagay sila ng kamera kapalit ng guwardiyang inaresto.
Pahingi ng ilang gamit. Ako'ng bahala.
- Ano 'to? - Para sa bangka ko.
Mainit kayong dalawa, at masama 'yon para sa lahat.
Sumakay ka sa bangka, at umalis. Pangako, may parte ka.
- Pangako? - Oo.
Mas mahalaga sa ginto ang pangako ni Sonny Valentine.
- Tinutulungan lang kita. - Talaga?
Parang ganiyan din noong di mo 'ko tinutulungan.
- Huwag na. - Hoy! Bahala ka.
Diyos ko!
- Huwag kang mag-aanak. - Oo naman. Magtiwala ka.
- Umalis na tayo. - Oo. May isang araw pa.
Hindi. Ngayon na, Mike. Ipapapatay na tayo ni Moss.
- Alam ko, pero malapit na tayo. - Tingnan mo ako.
Nakita mo na ba akong ganito? Mga delikadong tao na ito.
Kahit di ako nakilala ni Dutch,
sasabihin niya kay Moss, may babae sa kuwarto mo
at ilalarawan ako,
tapos 'yon ang gagamitin nila para makilala ang bangkay ko.
Ano'ng gagawin natin? Gusto mong tumakas tayo?
Ha? Gan'on ang gusto mo?
Hindi, ang gusto ko pumayag tayo sa gusto ng tatay mo.
Oo. Puwedeng dayain niya pa rin tayo,
pero malaki pa rin ang mapapala natin.
Ang sa 'kin, tama ka.
Gawin natin ang sinabi mo. Tara na sa bangka at umalis.
Hindi ako aalis.
Pag umalis tayo ngayon, kukunin ni Dad ang lahat,
at hindi ko hahayaan 'yon.
Di na 'ko aalis ulit.
Nang di hawak ang dapat akin.
Babalik ako.
Sana nandito ka pa.
Oo naman.
Nasa mga kahong nakakalat sa buong bayan.
BAR AT IHAWAN NI SONNY
Medyo nagalit si Mike.
Ikaw siguro ang nagsimula.
Naku, hindi. Hindi ako ang nagsimula.
Oo. Pero ginatungan mo.
Ayos.
Kuwento mo 'to at suwerte ako dahil naiipit ako.
Uy, dahan-dahan.
Dapat nasa katinuan ka mamaya.
Pasensiya na, bakit?
Dahil dinamay niyo ako rito,
ewan ko kung magtatagal pa ako.
Tatagal ka.
Gusto mo ang drama.
Wala rin akong tutuluyan kung magtatagal ako.
Hindi na ako babalik sa motel.
Doon ka sa bahay ko. Tutuloy ako kay Ray-Ray.
Salamat.
Nagmahalan din sina Bonnie at Clyde.
Alam mo ang katapusan n'on.
Uy.
Magandang balita.
Naisip kong di kita papatayin.
Dapat yata akong matuwa. Ako?
Pinag-iisipan ko pa.
Ikaw siguro si Dutch.
At bakit?
Tauhan ka ni Moss sa Florida.
Pinadala ka niya para sa 'kin?
Para tingnan ako?
Alam mo...
Ang ginagawa ko ay ang pinagagawa mismo ni Moss sa akin.
Pero alam mong mapagduda siya.
Ano'ng sinabi mo kay Moss na ginagawa mo? Para lang alam ko rin.
Kumukuha ng ebidensya sa pumatay sa nobya niya.
- Sa isang simbahan? - Oo.
Dito, at sa bar.
Sa bungalow kung saan siya pinatay.
Lahat ng pinuntahan nila.
Bakit hindi mo na lang agad ibigay kay Moss ang makukuha mo?
- Bakit pag-iisipin mo pa siya? - Tauhan ka dati ng tatay niya, di ba?
- Sa loob ng 35 taon. - Kaya kilala mo si Moss?
Para sa 'yo, makatuwiran ba siya at pasensiyoso?
Para sa 'kin...
- bobo siya. - Ayan na nga.
Kung bahagya lang ang ikukuwento ko, magwawala siya at papalpak,
kaya isang araw pa.
Pareho naming makukuha ang kailangan namin.
At may munting regalo ka dahil di ka agad nagsalita.
Gaano ka-munti?
Limang libo. Para sa mas masarap na sigarilyo.
Gusto ko ang sigarilyong 'to.
Gamit 'to ng tatay ko.
Eh di limang libong ganiyan, wala akong pakialam. Ano sa tingin mo?
Dagdagan mo ng lima pa para sa TV na naihihinto.
Walang problema.
- Sino 'yan? - Tara sa kotse mo.
- Hayop ka. - Tara rito.
- Lumayo ka. Bitawan mo ko. - Pumunta ka r'on!
- Buwisit! - Pumasok ka riyan.
Buwisit ang baho rito!
Ano'ng gagawin ko? Magsindi ka ng posporo. Diyan ka lang!
- Alis. - Hindi siya magsasalita.
Ang sabi ko, alis kasi kung mamimili sa buhay niyo ni Patsy,
ako ang pipili bilang kapalit ng ama mong si Sonny.
Hindi!
Hayop!
Buwisit!
Tingnan natin 'to.
Tigil.
Kailan ito?
Ngayon?
Siya 'yan. Siya ang buwisit na 'yon.
Mababali mo ang braso ko!
Huwag.
Baliw ka ba?
Hindi! Di ako papayag na patayin mo siya.
- Alam mong kailangan ko. - Bakit?
Di magiging mabuting tao ang gumagawa ng masama.
'Yan ulit siya.
Ang araw na hinila niya ang buhok ko.
Teka. I-zoom mo.
Kailangan pa natin ng isang araw.
TUMATAWAG MOSS YANKOV
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arnel Joseph Pasia