Dziś mężczyzna z Florydy włamał się – dla odmiany – do więzienia.
Podejrzany o napad na sklep jubilerski wyszedł za kaucją,
ale wrócił po telefon, który został w przechowalni
i zawierał informacje o następnej planowanej kradzieży.
- Cholera! - Cholera!
- Cholera. - Uciekaj!
Cholera, cholera.
Wracać tu!
Wracać, natychmiast!
FACET Z FLORYDY
Jak się macie, dziewczyny?
Dobrze, dzięki.
Tak? Okej.
Gdzie jest Sonny?
Dziewczyna, której nie zabito.
Póki co.
Co pijesz?
Co dostanę za to?
Pewnie większość górnej półki
i cały budynek.
Jest tego więcej.
Gdzie?
Nie wiem.
Może ty mi pomożesz.
Twój syn mówił, że jesteś człowiekiem wielu talentów.
Mike tak o mnie mówił?
To parafraza.
Nie wie, że tu jesteś.
Bo on w to nie wierzy.
Niech zgadnę...
Burbon.
Widzisz? Już rozwiązujesz zagadki.
Czyli Mike mówił, że umiem znajdować rzeczy, tak?
Tak.
- Użył słowa „zdobywać”. - Ta zdobycz...
- Ile ma cyfr? - Dziewięć.
Ale prawdę mówiąc, osiem z nich to zero.
Chwileczkę.
- Hej. - Wiem, gdzie jest ciężarówka.
To świetne wieści.
Zgadzam się.
Gdzie jesteś?
Zgłodniałam.
Uczcimy to, jak wrócę.
Kurwa. Niezręcznie wyszło.
Mike.
Tak.
Chyba to znalazł.
Więc...
No cóż... Gdybyście potrzebowali pomocy...
wiemy, gdzie się w razie czego szukać.
Za Mossa.
Niech się, i mówię to z całego serca, od nas odpierdoli.
- Jak ciężkie jest złoto? - Bardzo.
A jak głęboko jest ciężarówka?
Lej ma maksymalnie 20 metrów głębokości.
Wypożyczę sprzęt do nurkowania i jutro zobaczymy.
Tak, ale zmierzam do tego, że...
Ja nie nurkuję i nie podnoszę ciężarów.
Wybacz, że się nie chwaliłam. Potrzebujemy pomocy.
Tak, ale nie wiem, kogo by w to włączyć...
Nie wiem.
- Rodzinę? - Nie.
Patsy odpada, sprawdza sanitariusza,
czy można go obciążyć za twoje morderstwo.
- A twój tata? - Nie.
Nie?
A raczej: „Kurwa, nigdy”.
Racja. Mówiłeś, że się nie dogadujecie,
- ale sto milionów... - Kurwa, nigdy. To przestępca.
- Tak jak my. - Wcale nie.
- Popełniamy przestępstwo. - Nie robimy nic złego.
Czasem się coś robi, ale to cię nie określa.
- Boże. Słyszysz sam siebie, nie? - To proste.
Jak się dowie o złocie, weźmie je dla siebie. Okej?
Dobra.
Kurwa, nigdy.
Czterdzieści.
- Czterdzieści dolców. - Bogacz.
O Boże.
Okej, ale na pewno coś da się zrobić.
Obawiam się, że medycyna wyczerpała swe możliwości.
Jeśli chodzi o życzenia pośmiertne, jak donacja organów,
ktoś od nas się z panią skontaktuje.
Bardzo mi przykro.
PATSY SANITARIUSZ JEST NW
PATSY NA WYLOCIE. DŁUGO NIE POŻYJE.
MIKE DZIĘKI.
Dokąd idziesz?
Sprawdzę, ile mamy czasu na wyciągnięcie ciężarówki.
Zmieniłem zdanie co do pomocy rodziny.
Idziesz do taty?
Nie, do szwagra.
Nadzoruje prace przy leju. Wyciągnę od niego informacje.
On uwielbia gadać.
MOSS KOMÓRKA
Kto to?
- Moss. - Nie. Czekaj...
Nie powstrzymuj mnie, chcę to słyszeć.
Moss. Oddzwonię. Chyba wpadłem na trop zabójcy Delly.
Zamknij się. Mam pytanie.
Jak ją znalazłeś...
miała coś na sobie?
Prześcieradło.
- Ale nic nie widziałem... - Przy sobie. Jezu.
Jak odeszła, zabrała z sejfu część gotówki
i taki mały komputerowy dynks.
Tak!
Podałeś jej kod do sejfu?
Pierdol się.
Kod to M-O-S-S, co nie?
Miała to czy nie?
Tylko klucze i telefon.
Sprawdź jeszcze raz.
Osobiste rzeczy, nie wiem.
I oddzwoń.
Ale dopiero po drugiej.
Robię test cateringów.
Jakich cateringów?
Na stypę, którą urządzam jutro, bo moją dziewczynę zamordowano,
przez co jestem smutny, bo pewien ćwok bez fiuta
miał znaleźć jej zabójcę, ale gówno zrobił,
przez co jestem wściekły.
Jaki dynks?
Nie mam pojęcia.
Okej.
Wracam niedługo. Zostań tu.
DELLY MIKE NIE CHCE TWOJEJ POMOCY. PRZYKRO MI.
Cholera.
Cześć, Dave. Nie odezwałeś się.
Masz przewagę kawy.
Możemy to omówić po zebraniu?
To herbata ziołowa. Kofeina przyspiesza starzenie.
Jak napisałam w mailu, który zignorowałeś, to jak mój program.
W moim wieku Jezus już nie żył.
A to wciąż lepsze niż Orlando. Jeśli mam stąd uciec,
daj mi robić dziennikarstwo śledcze,
tak jak mnie wyuczono na Uniwersytecie Georgii.
Wyuczono?
To prawdziwe studia, cicho.
Okej. Oto moja odpowiedź.
„Droga Kaitlin, dziękuję za wiadomość.
Niestety nie jesteś dziennikarką śledczą,
dopóki nie zrobisz cholernego śledztwa.
Do tego czasu czytaj grzecznie teksty z promptera.
LOL”.
Wyślij.
Dupek.
Cześć, tu Mike. Zostaw wiadomość.
Hej, Mike, tu Kaitlin Fox.
Znowu.
DELLY WEST, LAT 34, KOCHAŁA ŻYCIE I IMPREZY
O tak.
Serio? Wciąż mnie śledzisz?
Śledzę? Nie. Po prostu obaj jedziemy w to samo miejsce.
Tylko że nie.
- Bardzo śmieszne. - Uważaj przy wysiadaniu.
Kiedyś byłeś mądry.
Wiem, bo widziałem twoje oceny.
Ale to, co chcesz teraz zrobić? Spieprzysz to.
Dlatego ja przejmę tę operację.
Włączę cię za dziesięć procent zysków.
Ty mnie włączysz za dziesięć procent?
Możemy negocjować.
Były hazardzista radzi:
nie blefuj, jeśli nie wiesz, co masz w ręku, okej?
Wiem, że to wystarczyło, żeby ona sfingowała swoją śmierć.
Andy ją widział.
W twoim motelu.
Ładny nekrolog.
Co za ironia, że nekrolog może ją zabić.
Jeśli myślisz, że blefuję...
jeszcze gorszy z ciebie hazardzista, niż myślałem.
- Nie. - Nie?
Masz wiele na sumieniu, ale nie jesteś mordercą.
Dzięki. Wyślij mi taką kartkę na Dzień Ojca.
Mój email dotarł?
Na dysku jest więcej Mossa, jego siostry...
Nie, Mike'a nie ma.
Jutro, mam nadzieję.
Jeśli wszystko dobrze pójdzie, wkrótce się zobaczymy.
Też cię kocham.
SPOKOJNA ŚMIERĆ PO BRUTALNYM NAPADZIE
Pewnie to widziałeś.
Powinieneś wiedzieć, że alibi Mossa Yankova nie żyje.
- Jutro stypa. - W domu Mossa.
Może zamiast kwiatów
wyślijmy oddział ds. przestępczości zorganizowanej.
Dobry pomysł.
Nie ciebie, bo odebrano ci tę sprawę.
- Ale dzięki. - Jasne.
Jaki jest na to wszystko plan? Wiesz może?
Ja wiem. Ostatnio mówiłeś, że nie masz pojęcia, co robię.
- Teraz chyba mam. - Jestem futurystą.
- A jednak nie. - Spójrz na to.
Większość widzi błotnistą dziurę, wypełnioną betonem
i głową drwala.
Rzeczoznawcy widzą przyszłość.
Już niedługo będzie tu piękne jezioro.
Gdy mówisz „już niedługo”, co to właściwie znaczy?
Zaczniemy za cztery dni,
gdy chłopaki zrobią natrysk betonu.
Cztery dni? A co ze wszystkim, co wciąż jest wodzie?
Wszystko, co tam jest, zostanie zakryte 60 centymetrami betonu.
Jeśli chcesz pochować jakieś trupy, to dobra okazja.
Dam ci znać.
Nikt by mnie nie powstrzymał.
Wszedłem tu bez problemu. Nie macie zabezpieczeń.
Hrabstwo zapłaciło za ogrodzenie,
a kościół płaci za nocnego ochroniarza,
ale wiesz, możliwości są ograniczone.
Opowiedz mi o tym ekstra kiblu.
Co?
Pamiętasz tego kolegę, który zamówił za dużo?
Steve Hubley, majster. Tam jest jego przyczepa.
Ale teraz wyszedł na „lunch”.
Nie wiem, czemu tak to powiedziałem. Naprawdę je lunch.
- Gdybym też chciał taki? - Po co? Przeprowadzasz się tu?
Super! Grasz w softball? Jestem w lidze.
Niespodzianka dla Sonny'ego. Nic mu nie mów.
Okej. Wiesz, ucieszyłem się. Ze względu na Patsy, wiesz?
Tęskni za tobą.
Nie mogę żyć na Florydzie, Deacon.
Co powiesz na kolację z Sonnym jutro? Dla Patsy.
Jutro nie, ale mogę przyjść pojutrze.
Wiedziałeś to, prawda?
- Jako futurysta znam twój każdy ruch. - Oby nie.
Steve? Deacon uprzedzał, że wpadnę.
Chodzi o kibel?
Zmieni twoje życie.
- Mike, tak? - Tak, Mike.
Tak. Nie wiem, czy załatwię taki sam, ale daj mi parę dni.
Nie potrzebuję kibla.
Potrzebuję kogoś, kto się zgodzi na dodatkową godzinę roboty
i umie obsługiwać żuraw.
Może wskażesz mi kogoś takiego za opłatą.
Myślisz, że nie obsługuję żurawia?
Tego nie mówię.
A obsługujesz?
Godzina. Może za 500 dolców?
To znaczy za siedemset.
Tysiąc.
Chcę zapytać, co mam powiedzieć,
gdyby ktoś mnie zapytał o to, jak odeszła Delly?
Powiedz prawdę.
Czyli że dałem jej nowe BMW, które wzięła na wakacje na Florydę
i stała się jedną z milionów tragicznych ofiar morderstw.
Jasne. Wszystko jasne.
Gdy byłeś u mnie ostatnio w biurze, widziałeś ten...
Komputerowy dynks?
Zawsze trzymasz go w sejfie.
Nie ma go w sejfie,
dlatego pytam o to, czy go widziałeś.
Co na nim jest?
Po prostu... biznesowe rzeczy.
Wiesz, dokumentacja... wszystkiego.
Okej. Wiesz co, poszukam go.
- Dobrze. - Hej.
Moja siostra coś mówiła?
Że spróbuje dotrzeć, ale ma spotkania z gubernatorem.
- Na pewno przyjedzie. - Spotkania.
Nie musiała mówić o gubernatorze.
Jak przyjedzie, nie wspominaj jej o dynksie.
- Załatwione. - I przesuń mój stół!
Stół, jasne. Załatwione. Już go przesuwam.
- Miałem ci złożyć kondolencje. - Dzięki. Byłam taka młoda.
To dziwne. Po prostu zmarłam.
Z drugiej strony wszystkie głupoty, które dotąd zrobiłam, również odeszły.
Zrobił je ktoś inny.
- Nie martw się, zrobisz nowe głupoty. - Dzięki.
Sukinsyn.
Niewiarygodne.
Kurwa.
Kto to?
Ten w środku to mój tata. Jego dwaj kumple to byli gliniarze.
Tata widział twój nekrolog
i powiedział, że jak go włączę, nie wyda cię Mossowi.
Więc go włączyłeś?
Kurwa, nigdy. Powiedziałem mu „nie”.
Co...? Co zrobiłeś, Mike? Kurwa.
Kurwa.
Nie mówiłem ci o tym miejscu. Który z was mnie śledził?
Liczy się to, że przyszliśmy połączyć siły.
Delly, mój tata, Sonny.
Ray-Ray, Buzz. To jest Delly.
Miło cię poznać.
Okej, wyjaśnijmy sobie coś na samym początku.
Ja kieruję akcją. Okej? To nie demokracja.
Ty kierujesz akcją?
- Nie o to mi chodzi. - Czyli się dzielimy?
Pięć osób, każdy po równo.
Nie. Przyjechałam po wszystko.
- A teraz mam dostać ile, 20 procent? Nie. - Tak.
To twoi ludzie. Ja ich nie potrzebuję.
Nie, synu. Nie będziemy teraz dyskutować, kogo możemy się pozbyć.
Jak bardzo się narażamy prawnie?
Prawie w ogóle. Wejście na cudzy teren, seria wykroczeń.
Roszczenia stanu Floryda do złota lub skarbów
nigdy nie zostały uznane w sądzie.
Nawet go nie okradamy.
Zakładając, że ta ciężarówka tam jest.
Będzie tam.
„Będzie tam”.
Jest tam.
Widziałeś ją?
Dokonałem dedukcji, która na to wskazuje.
Użyłeś swojego mózgu detektywa?
Mam sprzęt do nurkowania, trzeba tylko...
No to... jak się dzielimy?
To nie my powinniśmy o tym decydować.
Wysłuchajmy, co pani nam zasugeruje.
Oto co pani zasugeruje.
Wy dwaj rozwiążcie swoje problemy kiedy indziej,
a teraz zaplanujmy, co, kiedy i jak robimy.
Podział jest taki, że połowę biorę ja i Mike...
a wasza trójka niech wymyśli,
jak podzielić 50 milionów, których rano nie mieliście.
Wszyscy musimy przestać z tymi pasywno-agresywnymi groźbami,
bo każdy z nas ma tu możliwość rozwalenia wszystkiego.
Okej?
Jest tam nowiutkie Porsche bez żadnej rysy, zaklepuję.
A co z ciężarówką?
Ach tak.
Jest obok wielkiej, żółtej ciężarówki.
Co?
No co?
Skąd Buzz wiedział o złocie?
O czym ty mówisz?
Wspomniał o roszczeniach stanu Floryda do złota.
Ja nie mówiłem tacie o złocie, więc...
Dobra. Co miałam zrobić?
„Kurwa, nigdy” było nie dość jasne?
To już było po rozmowie.
- Za moimi plecami. - Nie za twoimi plecami.
Nie uwierzysz, ale to nie było z tobą związane.
To dosłownie mój krewny.
Mówiłeś, że kradnie. Poszłam do kogoś, kto umie kraść.
Od nas.
Nie było cię! Musiałam wymyślić, jak nie dać się zamordować Mossowi.
Teraz dzięki tobie muszę się dzielić moim złotem z ojcem.
Twoim? Beze mnie nawet byś o nim nie wiedział.
Nie. To ty byś beze mnie o nim nie wiedziała.
- Co? - Powiedziałem o nim Gilowi.
W zaufaniu, na spotkaniu.
Jebać go. Dobrze, że nie żyje.
On powiedział Mossowi i przez to tu jesteś. Ja i moje!
Dosyć tego!
- A ty dokąd? - Nie jadę z tobą!
Co powiesz kierowcy Ubera? „Odbierz mnie tam, gdzie jest złoto”?
Jeśli wypaplałeś w sali hazardzistów o największym skarbie świata,
to ty zawaliłeś sprawę!
Ja nie chciałam skończyć w twojej psychodramie z ojcem!
Mam nadzieję, że za tę kasę pójdziesz na terapię,
bo w tej chwili jemu ufam bardziej niż tobie.
- On przyznaje, że jest przestępcą. - Nie jestem przestępcą!
Ja tylko chcę się z tego wyrwać!
Zacząć od nowa.
Kurwa! Mam to w dupie!
Jezu.
Po prostu jedź!
Możemy nurkować w parach. Zajmie to z dwie-trzy noce.
Nie. Mamy jedną noc. Jutro.
Nie zostanę tu ani minuty dłużej, niż muszę.
Zapłaciłem kumplowi Deacona, by kierował żurawiem.
Owiniemy łańcuch wokół osi i wyciągniemy ciężarówkę jak rybę.
To zajmie 45 minut.
- Wplątałeś w to Deacona? - Tego nie powiedziałem.
Zatrudniłem operatora żurawia.
Jak na kogoś, kto lubi pracować sam, gadasz z wieloma ludźmi.
- Ile wie operator? - Nic.
Bardzo dobrze. Zupełnie jak ty.
Nie jestem tym złym. To on groził, że cię zabije.
Zachowujesz się, jakby to był film,
w którym wykorzystasz swój talent do ostatniego skoku.
Nie masz żadnego talentu.
To trzeba przemyśleć. Jak wyciągniesz ciężarówkę z wody,
jak ją przewieziemy gdzieś, gdzie można ją otworzyć?
- Pożyczę holownik kuzyna. - Super. Co z ochroną?
Buzz sprawdza, jak pracuje ochroniarz z kościoła.
Wiesz, co on naprawdę robi.
Okej, musimy wiedzieć, jak długo siedzi w kościele.
To będzie nasze okno.
Jeśli będzie długie, zajmiemy go czymś do końca roboty.
Ktoś tu się zna na kłamaniu i oszustwie?
- Ktoś coś? - Kurwa.
Chyba dołączę do Buzza i sama ogarnę sytuację,
bo wolę to od siedzenia tutaj. Ej ty, przejedziemy się.
Ona jest...
Jak petarda.
Może oderwać mężczyźnie palce.
JESTEM CHRYSTUSEM NA TEJ SKALE ODBUDUJĘ KOŚCIÓŁ
Szybko, zęby mi pływają!
Mówiłem, że zaraz wyjdę, Buzz. Boże.
Co zrobisz ze swoją działką?
Wyjadę.
Powinnaś jechać do Vegas.
Przysięgam,
to najpiękniejsze miasto na świecie.
- Byłeś tam? - Ja? Nie.
Buzz, bo jak stąd wyjdę, pożałujesz.
Ja kupię nowe buty.
Z aligatora.
I ślizgacz wodny.
Będę polował na pytony.
Sukinsyn!
Trafiony!
Cholera, Buzz.
ORANGE KING HOLOWANIE
Prawie wrócił do kościoła.
Za krótkie te przerwy.
Musimy go zatrzymać w środku na co najmniej 45 minut.
My?
Pewnie ty.
Pewnie tak.
Co dolega Buzzowi?
To się stało, gdy Sonny był szefem.
Byliśmy na nocnej akcji, z zaskoczenia.
Buzz miał odciąć zasilanie domu,
ale była tam masa nielegalnej instalacji i złapał nagi drut 220V.
To go jakby zresetowało.
Ma osłabioną zdolność koncentracji.
Ale Sonny go zatrzymał na stanowisku, więc ma emeryturę.
Odebrał mu tylko prawo do noszenia broni, zresztą słusznie.
Żona go zostawiła.
Ale statystycznie to norma wśród glin.
Nawet w naszej grupie jest Buzz, Mike...
Mike?
A że Iris też jest policjantką...
Mike liczy się za dwoje.
Serio?
- Co jest? - Zapytaj swoją żonę-policjantkę.
KOCHANA DELLY
Wypada go pokroić? Co, jeśli ktoś ją zadźgał?
Chyba zastrzelił. Możesz ciąć.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Skąd pani zna zmarłą? - Z liceum.
Gdzieś tutaj?
Nie, w Chicago.
Nawet nie wiedziałam, że mieszkała w Fili, dopóki... Sam pan wie.
Nie wiem, czemu tu przyszłam.
Może bo to pierwsza znajoma w moim wieku, która zmarła.
O tak.
Też tak miałem.
Parę razy.
Jestem Jimmy. Pracuję z żałobnikiem.
Leah.
Jak to się stało? W gazetach nic nie napisali.
Jej chłopak, Moss, dał jej nowe BMW,
wzięła je na wakacje na Florydę
i stała się jedną z milionów tragicznych ofiar morderstw.
- O mój Boże. - Tak.
A jak się czuje Moss?
Obwinia się, wie pani? Raz, bo dał jej samochód.
Dwa, bo myśli, że może gdyby wysłał po nią Mike'a dzień wcześniej...
Takie myślenie prowadzi do obłędu.
- Mike'a? - On ją znalazł.
Mieliśmy swoich ludzi na stypie. Zakazaliśmy ci tam iść.
Mieliście ludzi pod stypą,
bo ludzie na stypie znali wszystkich z oddziału poza mną.
Czy ta maskarada była warta narażania posady?
Jeszcze nie wiem.
Ale teraz wiemy, że dziewczyna Mossa zginęła na Florydzie,
a już wcześniej wiedzieliśmy, że Franco miał tam łódź.
Mike był na stypie?
Oczywiście, że nie. Mike jest...
Gdzie?
Na Florydzie.
- Iris... - Wiem.
Dlatego muszę tam jechać.
Przepraszam, co?
Znam jego rodzinę.
Porozmawiają ze mną.
Dowiem się, czy Mike jest w to zaangażowany.
I co potem zrobisz?
- Aresztujesz go? - Tak!
Pani by nie aresztowała swojego byłego?
- Aresztowałam. - Naprawdę?
Dwa razy. Nie tego samego dwa razy. Dwóch po razie.
Za każdym razem było mi ciężko.
Wiem, co wszyscy sobie myślą:
„Co za detektyw nie zauważyłaby, że jej mąż jest skompromitowany?”.
To nie ja jestem złą policjantką. To on był gównianym mężem.
Był. Już nie mam męża.
Odpuść, Iris.
Najgorsza rzecz, jaką możesz zrobić, to źle wybrać dwa razy.
Ktoś mi kiedyś wydrukował to w kamieniu.
Teraz leży w szafce na dowody.
Miło, że dotarłaś.
Tak mi przykro.
Trzeba było przyjechać. Wszyscy przyjechali.
- Dlatego właśnie nie mogłam. - Wiem, PR.
Nauczyłaś mnie tego słowa.
Czyli rozumiesz, czemu biuro gubernatora
nie może się pokazać na imprezie pełnej kryminalistów?
Stypie.
Poza tym to biuro gubernatora jest pełne kryminalistów.
A ja haruję, by nas tam zaproszono, więc...
Ja też tu pracuję, Dori.
Robię robotę, którą wyznaczył mi ojciec.
Wcale nie masz lepiej.
Robię to samo, co ty, tylko na dużo większą skalę,
o ile tego nie spieprzysz.
Jak miałbym to zrobić?
- Wiedziałeś, że byli tu gliniarze? - Tak.
Siedzieli w swoim śmierdzącym aucie.
Mówię o kimś, kogo zaprosiłeś do domu.
Z oddziału specjalnego, który właśnie się tobą zajmuje.
I? Mam nadzieję, że smakowało mu ciasto. Więcej nie dostanie.
Jej. A tata nie pozwoliłby jej przekroczyć progu.
Przykro mi z powodu Delly.
Lubiłam ją.
Lepiej już pójdę.
Muszę wracać do Harrisburga, mam parę spotkań z gubernatorem.
Moje kondolencje.
Był hazardzistą i kłamcą.
Ukarałam go za to? Nie.
I co, przez niego tracę swoją pierwszą sprawę?
Wciąż się za mną ciągnie. Nic się nie zmieniło.
Dlaczego...
Wciąż...
Ci...
Na nim...
- Zależy? - Zależy? Nie, mówię o sobie.
Nie obchodzi mnie Mike.
- Kłamca. - Cicho bądź. Dobra.
Obchodzi mnie. Ale czekałam tyle na tytuł detektywa,
bo tyle czasu mnie okłamywał i nie wiedziałam,
więc co ze mnie za detektyw?
A teraz Delgado mnie pyta, czy Mike jest mordercą.
Mówię, jasne, że nie.
Ale skąd mogę wiedzieć? Czy mogę w ogóle sobie zaufać?
Muszę wiedzieć, co on właściwie robi.
A ty jak myślisz?
Że to bardzo jednostronna relacja.
Hej, pomogę ci.
Prawie skończyliśmy.
Jak dziewczyna?
Halo?
Kto tam jest?
- Ochrona. To... - Idź sobie!
To teren prywatny.
Nie zbliżaj się!
Okej, tylko... Tylko się cofnij.
- Nie zbliżaj się, mówię! - Okej.
Nie ruszam się.
Myślałam, że będzie dłużej.
- Boże. - Może...
Może najpierw wejdziesz do środka.
Dobrze? Tak.
Chyba mam w kuchni ciastka.
- Ciastka? - Tak.
- Okej? - Okej.
Tylko... patrz pod nogi. Te buty wyglądają na niewygodne.
Możesz tu zostać, ile chcesz. W środku jest ciepło.
Ma go. Wchodzą do środka.
Mamy 45 minut od teraz. Do roboty.
MIKE JUŻ.
Uważaj, jak szybko podajesz łańcuch. Dopasuj się do Roba.
W ten sposób możesz pilnować obciążenia.
Buzz?
Buzz.
Buzz!
Tak. Robi się.
Proszę.
Dziękuję.
Powiesz, jak się nazywasz?
Kit.
Od Katherine?
Tak.
Ładnie.
Nie znam twojej sytuacji...
Bez urazy, Eric, ale nie mów mi, że mam po co żyć.
„Jesteś młoda, masz wszystko. Twoje życie dopiero się zaczyna”.
Przypominanie, że będę się tak czuć jeszcze przez 40-50 lat
to kiepska reklama życia.
To, że masz wszystko, to nie wszystko.
A nie masz, prawda?
Tak naprawdę nic nie mam.
Ja kiedyś miałem wszystko, czego pragnąłem.
Najpiękniejszą żonę na świecie.
Synka, Alexa, strasznie bystrego.
Byłem trenerem piłki nożnej dla dziewcząt. Zanim dostałem zakaz kontaktu z dziećmi.
Ale gdy to znikło...
Nie.
Gdy to straciłeś, Eric, przez swoje wybory.
Zrozumiałem różnicę miedzy tym, czego pragnę i czego mi trzeba.
Więzienie mnie tego nauczyło.
Dostałem SMS-a.
Zaczynamy odliczanie.
Za chwilę powinni zaczepić ciężarówkę.
Możesz ją podnieść na mój sygnał.
Daj znać, kiedy.
Ale wciąż nie wiedziałem jednego...
skąd się biorą te mroczne pragnienia?
Czemu Bóg mnie nimi obdarzył?
Wiesz, o czym mówię? O tych...
Ulotnych myślach, gdy przez pół sekundy
myślisz, że zrobisz coś strasznego?
Ale tego nie robisz, bo jesteś dobrą osobą.
Albo tchórzem.
Nie. Już zrobiłaś to najtrudniejsze.
Nie skoczyłaś.
Jesteśmy jak ten kościół, Kit.
Popękani, zniszczeni, na krawędzi otchłani,
ale wciąż się trzymamy.
Masz godzinę.
Powinno wystarczyć.
Może nawet zdążę wyciągnąć Porsche.
Nie tak się to wymawia.
Zawsze takie chciałem.
Jak będziemy mieli złoto, może sobie takie kupię.
Złoto?
Dam ci odpocząć.
Muszę zrobić obchód.
Zaraz wrócę, okej?
Zaczekaj...
Mówiłeś coś o ciasteczkach.
Mówiłem, prawda?
Cholera.
DELLY PROSZĘ, POWIEDZCIE, ŻE SKOŃCZYLIŚCIE.
Cholera. No dalej.
Napisy: Joanna Kaniewska