Sa di inaasahan, isang taga-Florida ang nanloob kanina sa Orange County Jail.
Ang suspek na nakapagpiyansa sa kasong pagnanakaw sa tindahan ng alahas,
ay gustong makuha ang phone niya sa effects locker
dahil nandoon ang detalye ng susunod niyang pagnanakaw.
- Naku! - Naku!
- Naku. - Takbo!
Naku.
Magsibalik kayo!
Balik, ngayon na!
Kumusta kayo?
Mabuti naman, salamat.
Talaga? Okay.
Nasaan si Sonny?
Malamang ikaw ang babaeng hindi pinatay.
Hindi pa sa ngayon.
Ano'ng iniinom mo?
Ano'ng mabibili nito?
Mabibili niyan ang mga mamahaling 'yon
at ang buong gusaling 'to.
Marami 'yan.
Nasaan?
Hindi ko alam.
Baka makakatulong ka r'on.
Sabi ng anak mo marami kang kayang gawin.
Sinabi 'yan ni Mike?
Pinaganda ko lang.
Hindi niya alam na nandito ka.
Hindi kasi siya naniniwala.
Sa tingin ko...
gusto mo ng bourbon.
Oh, di ba? Alam mo kaagad.
Sinabi ni Mike na mahusay akong maghanap ng mga bagay?
Oo.
- Sabi niya "mahusay kumuha". - Itong kukunin...
- mga magkano 'yon? - Siyam.
Pero ang totoo, mga 100 milyon.
Sandali lang.
- Oh. - Alam ko na kung nasaan ang trak.
Magandang balita 'yan.
Oo nga.
Nasaan ka?
Nagutom ako.
Babalik na 'ko.
Magdidiwang tayo.
Buwisit. Nakakailang 'to.
Si Mike 'yon.
Oo.
Mukhang nakita na niya.
Kaya...
Kung gan'on... kapag kailangan niyo ng tulong...
alam na natin kung saan makikita ang isa't isa.
Para kay Moss.
Sana mawala na siya. Seryoso ako sa sinasabi ko.
- Gaano kabigat ang ginto? - Napakabigat.
At gaano kalayo ang trak?
Hindi naman lalagpas ng 21 metrong lalim ang sinkhole.
Magrerenta ako ng pang-scuba at makikita natin bukas.
Sige, pero ano'ng maitutulong ko,
hindi ako marunong mag-dive... hindi ako makakapagbuhat.
Patawad, wala 'yan sa LinkedIn ko. Kailangan natin ng tulong.
Oo, pero di ko alam kung sino'ng isasama, kaya...
Ewan ko.
- Kapamilya? - Hindi.
Inaalam na ni Patsy sa drayber ng ambulansiya
ang tungkol sa pagpatay sa 'yo, kaya hindi.
- Ang tatay mo? - Hindi.
Hindi?
Hindi, walang pag-asa.
Sige. Sabi mo nga na hindi kayo magkasundo,
- pero kung para sa 100 milyong dolyar... - Hindi nga. Kriminal siya.
- Mga kriminal tayo. - Di tayo kriminal.
- Nagiging kriminal na tayo. - Wala tayong ginagawang mali.
Minsan may nagagawa kang mali pero hindi ibig sabihing gan'on ka.
- Naku. Naririnig mo ba ang sarili mo? - Simple lang.
Kapag nalaman niya ang tungkol sa ginto, kukunin niya 'yon. Okay?
Sige.
Hindi na.
Apatnapung dolyar.
- Apatnapung dolyar. - Mayaman ka na.
Oh, Diyos ko.
Okay, pero baka mayroon pang paraan.
Nagawa na namin ang lahat ng pamamaraang medikal.
Para naman sa kagustuhan niyang mag-donate ng organ,
may pupunta rito para ipaliwanag sa inyo.
Pasensiya na.
PATSY CTD NA ANG PASIYENTENG EMT
PATSY MASAMA ANG LAGAY. DI NA MAGTATAGAL.
MIKE SALAMAT.
Saan ka pupunta?
Gusto kong malaman kung gaano katagal bago mailabas ang trak.
Kaya hihingi na ako ng tulong sa kamag-anak.
Sa tatay mo?
Hindi, sa bayaw ko.
Taga-survey siya sa sinkhole na 'yon. Marami akong malalaman sa kanya.
Madaldal siya.
Sino 'yan?
- Si Moss. - Huwag. Okay, teka...
Huwag, huwag mo 'kong pigilan, gusto kong marinig.
Moss. Tatawagan kita. Malapit ko nang malaman kung sino'ng pumatay kay Delly.
Manahimik ka. May itatanong ako sa 'yo.
Nang mahanap mo siya...
may nakita ka ba sa kaniya?
Kumot lang.
- Wala na akong ibang nakitang... - Sa gamit niya. Diyos ko.
Nang umalis siya, kumuha siya ng pera sa kaha ko
at isang gamit para sa computer.
Ayos!
Binigay mo ang code ng kaha mo?
Walanghiya ka.
M-O-S-S 'yon, tama ba?
Mayroon ba o wala?
Mga susi lang at telepono ang nakita ko.
Tingnan mo na lang ulit.
Sa mga gamit niya, o ano pa man.
At tawagan mo 'ko.
Pero... huwag mamayang alas-dos.
Titikman ko ang mga luto ng caterer.
Anong caterer?
Para sa memorial na gaganapin bukas dahil pinatay ang nobya ko,
malungkot ako dahil nagpadala ako ng walang kwentang tao
na maghahanap sa pumatay sa kaniya, pero wala siyang silbi,
kaya nabubwisit ako.
Anong gamit sa computer?
Ewan ko.
Okay.
Babalik ako. Dito ka lang.
DELLY AYAW TALAGA NI MIKE NG TULONG MO.
Buwisit.
Hi, Dave. Hindi mo na ako binalikan.
Ang lakas mo magkape.
Puwedeng mamaya na natin pag-usapan?
Herbal tea ito. Hindi ako umiinom ng kape kasi nakakatanda.
Gaya ng sabi ko sa e-mail na hindi mo pinansin, mahusay ako.
Ganitong edad namatay si Jesus.
Mas mabuti 'yon kaysa nasa Orlando ako, kaya para magtagal ako rito,
payagan mo ako sa investigative journalism
kasi sinanay ako ng Unibersidad ng Georgia para r'on.
Sinanay?
Totoo 'yon. Manahimik ka.
Okay. Ito ang sagot ko.
"Mahal kong Kaitlin, salamat sa e-mail mo.
Pero, hindi ka magiging investigative journalist
kung hindi ka naman nag-iimbestiga.
Kaya, basahin mo na lang kung ano'ng lumalabas sa teleprompter.
LOL."
Nasagot ko na.
Walanghiya.
Hi, si Mike 'to. Mag-iwan ka ng mensahe.
Hi Mike, si Kaitlin Fox 'to.
Na naman.
DELLY WEST, EDAD 34, MAY NOBYO; MASAYAHIN
Ah, ang sarap.
Seryoso? Sinusundan mo pa rin ako?
Sinusundan ka? Hindi. Nagkataon lang na pareho tayo ng pupuntahan.
Hindi mangyayari 'yon.
- Ah, nakakatawa. - Mag-ingat ka sa paglabas.
Matalino ka dati.
Alam ko dahil ako ang pumipirma sa card mo.
Pero sa gagawin mong ito? Sasablay ka.
Kaya naman ganito, ako na ang bahala.
Bibigyan kita ng 10 porsiyento.
Bibigyan mo ako ng 10 porsiyento?
Puwede pang taasan.
Payo mula sa dating sugarol,
huwag kang manloko kung di ka sigurado, okay?
Alam ko kung gaaano kahalaga 'yon kaya nagpanggap na patay ang babae.
Nakita siya ni Andy.
Sa motel mo.
Mahusay na obitwaryo.
Obitwaryo ang magiging dahilan para mapatay siya.
Kung sa tingin mo nanloloko ako...
mas mahinang sugarol ka pa pala kaysa sa inaakala ko.
- Hindi. - Hindi?
Wala kang alam. Masama ka, pero di ka mamamatay-tao.
Salamat. Sinulat mo sana 'yon sa Father's Day card.
Natanggap mo ang e-mail ko?
May nakita pa ko sa drive ni Moss, tungkol sa kapatid niya, at...
Wala rito si Mike.
Bukas siguro.
Kapag naging maayos ang lahat, magkikita na tayo.
Oo, mahal din kita.
NAMATAY NANG PAYAPA MULA SA ISANG TRADHEDYA
Malamang nakita mo na 'to.
Para malaman mo na patay na ang alibi ni Moss Yankov.
- Bukas ang memorial. - Sa bahay ni Moss.
Naisip ko na bukod sa bulaklak,
magpadala tayo ng tauhan mula sa Organized Crime Task Force.
Maganda 'yon.
Pero hindi ikaw, dahil hindi mo na kaso 'to.
- Salamat pa rin. - Okay.
Anong planong gawin dito? Alam mo ba?
Oo, alam ko. Noong isang gabi lang, sabi mo wala kang alam sa trabaho ko.
- Mukhang alam ko na ngayon. -Futurist ako.
- Ah... Mali pala 'ko. - Tingnan mo 'yon.
Ang nakikita ng mga tao ay maputik na butas na may gumuhong materyales
at may ulo ng lumberjack.
Alam ng surveyor ang hinaharap.
Nakikita kong magkakaroon kaagad ng isang magandang lawa.
Kapag sinabi mong "kaagad", gaano katagal 'yon?
Mga apat na araw
kapag nilagay na nila ang gunite para isarado 'yan.
Apat na araw? Paano 'yong mga nasa tubig?
Lahat 'yon ay tatabunan ng mahigit 60 centimeter na semento.
Kaya kung may ililibing kang bangkay, gawin mo na.
Sasabihan kita.
Mukhang walang magbabawal sa 'kin.
Nakapasok ako rito. Wala masyadong bantay.
Naglagay naman ng mga bakod,
at 'yong guwardiya sa simbahang 'yon ang nag-iikot sa gabi,
kaya wala ka rin masyadong magagawa.
Tungkol naman sa mamahalin mong inidoro.
Ano?
'Yong taong bumili nang sobra-sobra?
Si Steve Hubley, ang foreman. Sasakyan niya 'yon.
Pero "nanananghalian" siya ngayon.
Bakit ba gan'on ang pagkakasabi ko. Kumakain naman talaga siya.
- Paano kung gusto ko n'on? - Bakit? Dito ka na titira?
Nakakatuwa naman! Nakapag-softball ka na? Naglalaro ako.
Para kay Sonny. Sorpresa sana. Huwag kang maingay.
Okay. Nasabik lang ako. Para... Para kay Patsy, alam mo?
Namimiss ka niya.
Di talaga 'ko puwede sa Florida, Deacon.
Ano kaya kung hapunan kasama si Sonny bukas? Para kay Patsy.
Huwag bukas, pero puwede ako sa makalawa.
Pero alam mo na, di ba?
- Bilang futurist, alam ko na 'yan. - Sana naman hindi.
Steve? Sabi ni Deacon puwede kitang puntahan.
Tungkol sa inidoro?
Mukhang nagpapaayos ka.
- Mike, tama ba? - Oo. Ako si Mike.
Di ko alam kung makukuhanan kita ng gan'on, bigyan mo 'ko ng ilang araw.
Hindi ko kailangan ng inidoro.
Kailangan ko ng taong magtatrabaho kahit tapos na ang trabaho,
at marunong gumamit ng crane.
Maaaring may bayad, baka may mairerekomenda ka.
Sa tingin mo hindi ako marunong?
Hindi sa gan'on.
Kaya mo ba?
Isang oras. Mga 500 dolyar?
700 dolyar ang ibig kong sabihin.
Isang libo na.
Ano'ng sasabihin ko,
kapag may nagtanong kung paano namatay si Delly?
Sabihin mo ang totoo.
Na binigyan ko siya ng bagong BMW, na ginamit niya papuntang Florida,
kung saan masalimuot siyang pinanslang gaya ng marami.
Okay. Sige.
Noong nasa opisina kita, nakita mo ba ang...
Gamit ko sa computer?
Nakatago 'yon sa kaha mo.
Wala 'yon sa kaha ko,
kaya nga tinatanong ko kung nakita mo 'yon.
An'ong laman n'on?
Para lang sa... Alam mo na, para sa negosyo.
Mga rekord ng... lahat-lahat.
Ah, okay. Sige, hahanapin ko.
- Okay, sige. - Uy.
Tinawagan ka ba ng kapatid ko?
Susubukan daw niya, pero may meeting siya sa gobernador.
- Pupunta 'yon. - Pwede namang "meeting" lang.
Sinabi pang "meeting sa gobernador".
Kapag pumunta siya, huwag mong sabihin ang tungkol sa computer.
- Okay, sige. - Oo, at ilipat mo ang mesa ko!
Ang mesa, tama. Sige. Ililipat ko ngayon na.
- Sasabihan sana kita ng sumalangit nawa. - Salamat. Ang bata ko pa.
Nakakatawa kasi, wala na ako.
Sa kabilang banda, lahat ng ginawa kong katangahan sa buhay? Wala na rin.
Ibang tao 'yon.
- Gagawa ka naman bagong katangahan. - Salamat.
Mga walanghiya.
Pambihira.
Buwisit.
Sino sila?
Tatay ko 'yong nasa gitna. Mga dating pulis 'yong dalawa.
Nakita niya ang obitwaryo mo,
at kung isasama ko raw siya, hindi siya magsusumbong kay Moss.
Ah, okay, kaya sinama mo siya?
Hindi. Hindi ako pumayag.
Ano'ng...? Mike, ano'ng gagawin mo? Buwisit.
Lagot.
Hindi ko sinabi ang lugar na 'to. Sino sa inyo ang sumunod sa 'kin?
Ang mahalaga ay nandito kami para tumulong.
Delly, ang tatay ko, si Sonny.
Ray-Ray, Buzz. Siya si Delly.
Masaya akong makilala ka.
Okay, para lang maging malinaw ang lahat,
ako ang namamahala nito. Okay? Hindi tayo magkasosyo.
Ikaw ang mamamahala?
- Hindi sa gan'on. - Paano ang hatian?
Hahatiin sa limang tao.
Hindi, naghirap ako para sa lahat ng ito.
- 20 porsiyento lang sa 'kin? Hindi. - Oo nga.
Babayaran mo sila. Hindi ko sila kailangan.
Hindi anak. Hindi mahalaga ngayon kung sino ang kailangan o hindi.
Ano'ng mga paglabag ang makikita natin dito?
Kaunting lang. Trespassing, mga kaunting paglabag.
Ang mga makukuhang ginto o kayamanan sa Florida
ay hindi pa napag-uusapan sa korte.
Kaya wala tayong nanakawin mula sa kanila.
Iyon ay kung nandiyan nga talaga sa ilalim ang trak.
Nandiyan 'yon.
"Nandiyan 'yon."
Nandiyan nga.
Nakita mo?
Isang matalinong palagay na nandiyan 'yon.
Galing sa mataba mong utak?
May dala akong pang-scuba para malaman. Ang gagawin...
Kung gan'on... ang hatian.
Hindi patas na tayo ang magdedesisyon.
Pakinggan natin ang mungkahi ng babae.
Ito ang mungkahi ng babae.
'Wag niyong isali dito ang personal niyong problema,
at magplano kung paano at kailan natin gagawin 'to.
Sa hatian, sa amin ni Mike ang kalahati...
at magpakasaya kayong tatlo
sa 50 milyong dolyar na ngayon lang kayo magkakaroon.
Itigil na natin ang mga walang kwentang pagbabanta,
dahil baka lang mapornada at mawalan ng ganansiya ang lahat.
Okay?
May bagong Porsche sa ilalim na wala ni kaunting gasgas, at sa 'kin na 'yon.
'Yong trak?
Ah, oo.
Nasa tabi ng dilaw na trak.
Ano?
Paano nalaman ni Buzz na may ginto?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nabanggit niya ang tungkol sa pag-angkin ng Estado ng Florida sa mga ginto.
Hindi ko sinabi sa tatay ko na may ginto. Kaya...
Oo na. Ano ba'ng dapat kong gawin?
Hindi ba malinaw ang sinabi kong "hindi"?
Nakausap ko na siya bago mo sinabi.
- Bale, trinaydor mo ako. - Hindi kita trinaydor.
Mahirap man paniwalaan, pero walang kinalaman sa 'yo ang ginawa ko.
May kinalaman siya sa akin.
Ikaw ang nagsabing magnanakaw siya. Pumunta ako sa taong kayang magnakaw.
Sa atin.
Wala ka n'on! Nag-isip ako ng paraan para hindi mapatay ni Moss.
Ngayon, salamat sa 'yo, hahatian ko ang tatay ko sa ginto ko.
Ginto mo? Di mo malalamang may ginto kundi dahil sa 'kin.
Hindi. Di mo malalamang may ginto kung wala ako.
- Ano? - Ako ang nagsabi kay Gil Franco.
Sinabi ko sa isang pulong.
Buti na lang patay na siya.
Pagkatapos, sinabi niya kay Moss at pumunta ka rito. Kaya sa akin 'yon!
Tama na!
- Saan ka pupunta? - Hindi ako sasabay sa 'yo!
Ano'ng sasabihin mo sa drayber ng Uber? "Sunduin ako kung saan may ginto"?
Kung sinabi mo sa mga sugarol ang kayamanang alam mo,
problema mo 'yon!
At hindi ko piniling maipit sa kadramahan niyo ng tatay mo!
Kaya sana makuha mo ang perang 'yon para makapagpagamot ka,
dahil mas may tiwala ako sa kaniya kaysa sa 'yo.
- Buti pa siya aminadong kriminal. - Hindi ako kriminal!
Ginagawa ko 'to para makabayad!
Para makalaya ako.
Buwisit! Wala akong pakialam!
Diyos ko.
Magmaneho ka na lang!
Dalawang grupo tayo na lulusong. Mga dalawa o tatlong gabi.
Hindi. Isang gabi lang. Bukas.
Ayoko nang magtagal pa rito.
May crane doon. Binayaran ko ang katrabaho ni Deacon para patakbuhin 'yon.
Ilagay mo lang ang kadena sa trak. Iangat na parang isda.
45 minuto lang, tapos.
- Sinali mo rito si Deacon? - Hindi, hindi gan'on.
Ang sabi ko may magpapatakbo ng crane.
Akala ko gusto mong mag-isa, pero ang dami mong kinausap.
- Ano ang nalalaman ng taong 'yon? - Wala siyang alam.
Mabuti. Pareho pala kayo.
Hindi ako ang masama rito. Siya ang puwedeng pumatay sa 'yo.
Umaarte ka na parang malaking nakawan 'to
at gagamitin mo ang kakayahan mo para magawa ito.
Wala kang anumang kakayahan.
Di puwedeng umasa sa suwerte. Kapag naiangat na ang trak,
paano natin dadalhin 'yon para makuha ang ginto?
- Hihiramin ko ang tow truck ng kapatid ko. - Sige. Paano ang seguridad?
Nasa labas si Buzz para manmanan ang guwardiya.
Alam mo na kung gaano siya kahusay.
Kailangang malaman kung gaano katagal ang guwardiya sa simbahan,
saka tayo kikilos.
Kung matatagalan, lilinlangin namin ang guwardiya hanggang matapos tayo.
Sino nga ba ang mahusay magsinungaling at manlinlang?
- Sino? - Hay naku.
Baka samahan ko na lang si Buzz para makita ang sitwasyon,
dahil mas mabuti pa 'yon kaysa rito. Ikaw, samahan mo 'ko.
Siya ay...
Madali siyang magalit.
Mapanganib siya para sa lalaki.
AKO SI KRISTO, ITATAYO KO RITO ANG SIMBAHAN KO
Bilisan mo! Naiihi na 'ko!
Sandali nga lang, Buzz. Diyos ko.
Ano'ng gagawin mo sa parte mo?
Aalis ako.
Pumunta ka sa Vegas.
Maniwala ka,
'yon ang pinakamagandang lungsod sa buong mundo.
- Nakapunta ka na r'on? - Ako? Hindi.
Buzz, huwag mong hintaying lumabas ako.
Bibili ako ng bagong bota.
'Yong alligator.
At isang airboat.
Para manghuli ng mga ahas.
Gago ka!
Pasok!
Buwisit ka Buzz.
Pabalik na siya sa simbahan.
Maiikli lang ng pagitan.
Dapat tayong gumawa ng paraan para manatili siya sa loob ng 45 minuto.
"Tayo?"
Ikaw siguro.
Sige.
Ano ba'ng nangyari kay Buzz?
Nangyari 'yon noong hepe si Sonny.
May ire-raid kami nang hindi nila alam.
Si Buzz ang magpapatay ng koryente,
pero dahil sa ilegal na linya ng koryente, nahawakan niya ang 220 na boltahe.
Para siyang nabuhay-muli.
Naging mahina na siyang umintindi.
Pero tinanggap pa rin siya ni Sonny, kaya nagkapensiyon siya.
Hindi na siya nakakahawak ng armas, para rin sa ikabubuti niya.
Iniwan siya ng asawa niya.
Kadalasan, di talaga nagtatagal ang buhay may asawa ng mga pulis.
Kahit na sa amin, si Buzz, si Mike...
Si Mike?
At dahil pulis din si Iris...
kaya mas mahirap kay Mike.
Seryoso ka ba?
- Ano'ng problema? - Ba't di mo itanong sa asawa mong pulis?
NAGMAMAHAL DELLY
Okay lang bang hiwain ko? Paano kung sinaksak siya?
Sa tingin ko binaril siya, kaya okay lang.
- Hello. - Hi.
- Paano mo nakilala ang namatay? - Kaibigan ko noong high school.
Dito?
Hindi, sa Chicago.
Ni hindi ko alam na nasa Philly siya hanggang sa nakita ko sa... alam mo na.
Ni hindi ko alam kung ba't nandito ako.
Baka dahil siya ang pinakaunang kilala kong namatay na kasing edad ko.
Oo nga.
Napagdaanan ko 'yan.
Ilang beses na.
Ako si Jimmy, tauhan ng namatayan.
Ako si Leah.
Paano 'to nangyari? Hindi kasi nabanggit sa diyaryo.
Ah, binigyan siya ng bagong kotse ng nobyo niyang si Moss,
na ginamit niya papuntang Florida,
hanggang naging isa sa mga pinapatay na may BMW doon kada taon.
- Oh, Diyos ko. - Oo.
Si Moss, okay lang ba siya?
Sinisisi niya ang sarili niya. Dahil siya ang nagbigay ng kotse.
At naisip niya na kung pinapunta niya sana kaagad si Mike...
Sa kakaisip niya, mababaliw lang siya.
- Si Mike? - Ang nakakita sa kaniya.
May tao tayo sa memorial. Sinabihan ka nang huwag pumunta.
Oo, may tauhan ka sa labas
dahil kilala ng mga tao sa loob ang mga pulis, maliban sa akin.
Makabubuti ba sa posisyon mo ang ginawa mo?
Hindi ko pa alam.
Pero nalaman natin ngayong pumunta sa Florida ang nobya ni Moss,
pinatay siya sa Florida, at may bangka si Gil Franco sa Florida.
At nasa memorial ba si Mike?
Siyempre wala. Si Mike ay nasa...
Saan?
Sa Florida.
- Iris... - Alam ko.
Kaya kailangan kong pumunta r'on.
Ano'ng sabi mo?
Pakinggan mo 'ko. Kilala ko ang pamilya niya.
Kakausapin nila ako.
Kung may kinalaman si Mike, malalaman ko.
At ano'ng gagawin mo?
- Aarestuhin siya? - Oo!
Kung maaaresto mo ang ex mo, Di mo ba gagawin?
- Nagawa ko na. - Nagawa mo?
Dalawang beses. Magkaibang lalaki.
At pareho 'yong mahirap.
Ma'am, alam ko ang iniisip ng mga tao.
"Anong klaseng imbestigador ang hindi alam na sinungaling ang asawa niya?"
Hindi ibig sabihin na masama akong pulis. Siya ang masamang asawa.
At hindi ko na siya asawa.
Hayaan mo na 'to, Iris.
Ang pag-uulit ng maling desisyon ang pinakamasamang desisyon.
Nakasulat 'yon sa batong ibinigay sa 'kin.
Nasa lagayan na ng ebidensiya.
Mabuti at nakapunta ka.
Ikinalulungkot ko.
Dapat talaga nandito ka. Nandito ang lahat.
- Kaya nga hindi sana ako pupunta. - Dahil makikita ka. Alam ko.
Tinuro mo 'yon.
Kung gan'on alam mo nang ang tauhan ng gobernador
ay hindi pwedeng makita sa pagtitipon ng mga kriminal?
Memorial 'to.
At puno rin naman ng kriminal ang opisina ng gobernador.
At nagpapakahirap ako r'on para makapasok tayo. Kaya...
Nagtatrabaho rin ako rito, Dori.
Ginagawa ko ang trabahong ibinigay sa 'kin ni Papa.
Hindi mas mahirap ang sa 'yo.
Pareho lang tayo ng ginagawa maliban sa mas mabigat na sukatan,
kung hindi ka sasablay.
Paano ko naman gagawin 'yon?
- Alam mo bang may mga pulis kanina? - Oo.
Nakita ko silang nagbabantay sa labas.
Ang sinasabi ko ay ang pinapasok mo sa bahay.
Mula sa task force na mismong nag-iimbestiga sa 'yo.
Ano naman? Sana nagustuhan niya ang cake. 'Yon lang ang napala niya.
Babae siya. At kung si Papa, hindi niya hahayaang makapasok 'yon.
Ikinalulungkot ko ang nangyari kay Delly.
Gusto ko siya.
Aalis na 'ko.
Babalik na ako sa Harrisburg para tawagan ang gobernador.
Nakikiramay ako.
Sugarol siya, sinungaling.
Pinarusahan ko ba siya? Hindi.
At ngayon inalis ako sa kaso dahil sa kaniya?
Nasa parehong sitwasyon pa rin ako na nadadamay sa kaniya kahit nasaan ako.
Nag-aalala? Hindi... sarili ko ang iniisip ko. Wala akong pakialam kay Mike.
Manahimik ka. Sige.
Nag-aalala ako, pero kaya ako natagalan na maging imbestigador
ay dahil kung madalas siyang magsinungaling sa 'kin, at hindi ko alam...
paano ako magiging imbestigador?
Nang tinanong ni Delgado na, "Mamamatay-tao ba si Mike?"
Sabi ko, "Siyempre hindi."
Pero paano ko nalaman? Magtitiwala pa ba ako sa kutob ko?
Dapat malaman ko kung ano ang ginagawa niya.
Ano sa tingin mo?
Sige, tulungan na kita.
Patapos na tayo.
Kumusta ang babae?
Hello?
Sino 'yan?
- Security. Ito ay... - Umalis ka!
Pribadong lugar 'to.
Lumayo ka sa 'kin!
Okay, basta... umatras ka.
- Sinabi nang umalis ka! - Sige.
Dito lang ako. Hindi ako gumagalaw.
Akala ko malalim na.
- Diyos ko. - Baka...
Baka gusto mong pumasok muna sandali.
Gusto mo? Sige na.
May cookies yata sa kusina.
- Cookies? - Oo.
- Okay? - Okay.
Okay, mag... Sige, mag-ingat ka. Mukhang mataas ang sapatos mo.
Pwede kang manatili rito hanggang gusto mo. Maganda rito.
Nagawa niya. Papasok na sila.
May 45 minuto tayo. Bilisan na natin.
MIKE NGAYON NA.
Dahan-dahan sa pagbitaw sa kadena. Sabayan mo si Rob
para makayanan ang bigat.
Buzz?
Buzz.
Buzz!
Oo. Sige.
Heto na.
Salamat.
Ano'ng pangalan mo?
Kit.
Pinaikling Katherine?
Oo.
Ang ganda.
Hindi ko alam ang pinagdaraanan mo...
Pasensiya na Eric, hindi ko kailangan ang mga payo mo sa buhay.
"Bata ka pa, nasa 'yo ang lahat. Nag-uumpisa pa lang ang buhay mo."
Naiisip kong ganito pa rin ang pakiramdam ko pagkatapos ng apat o limang dekada,
walang kuwentang panghihimok.
Hindi sapat na nasa 'yo na ang lahat.
Wala sa 'yo ang lahat, di ba?
Walang-wala na ako.
Nasa akin ang lahat dati. Lahat ng gusto ko.
Napangasawa ang pinakamagandang babae.
Nagkaanak, si Alex, na sobrang matalino.
Naging coach sa girls soccer team. Pwede akong makisalamuha sa mga bata dati.
Pero nang mawala ang mga 'yon...
Hindi.
Hindi, Eric, nawala ang lahat ng iyon dahil sa mga ginawa mo.
Natutunan ko ang pagkakaiba ng gusto ko at kailangan ko.
Natutunan ko 'yon sa kulungan.
Nag-text na.
Simula na ngayon.
Dapat maikabit na nila kaagad ang trak.
Kapag sinabi ko, puwede mo nang iangat.
Sabihan mo 'ko.
Pero hindi ko pa rin alam ang sagot sa...
bakit nakakaisip pa rin ako ng masama?
Na parang... Bakit nilagay ito ng Diyos?
Alam mo? Alam mo 'yong mga...
pagkakataon na bigla mong maiisip
na gumawa ng masama?
Pero hindi mo magawa dahil mabuti kang tao.
O isang duwag.
Hindi. Ginawa mo ang tama.
Ang hindi tumalon.
Tulad tayo ng simbahang 'to, Kit.
May lamat at sira na, nasa gilid ng bangin,
pero nandito pa rin tayo.
May isang oras ka lang.
Sapat na 'yon.
May oras pa siguro para mahila ang Porsche.
"Porsche" ang bigkas d'on.
Matagal ko nang gusto 'yon.
Kapag nakuha na namin ang ginto, baka bumili ako.
Ginto?
Magpahinga ka muna.
Mag-iikot muna ako.
Babalik ako kaagad, okay?
Ah, teka...
Ang sabi mo may cookies.
Oo nga pala ano?
Naku.
DELLY SABIHIN NIYO NAMAN KUNG TAPOS NA.
Buwisit. Sige na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Joy Jumamoy