Dr. Baltz, dziękujemy za kolejne spotkanie.
Chcemy skupić się na tym piątym dniu, na pierwszym września.
Wszyscy umrzemy.
Panowała anarchia.
Nikt nie wiedział, co się dzieje. Nikt tym wszystkim nie zarządzał.
Podejmowano decyzje, które nie powinny zostać podjęte.
Musimy zmniejszyć liczbę osób w szpitalu.
Powinieneś ewakuować się z kolejną grupą.
Ewakuować się?
Susan, nie mogę się ewakuować. Jestem lekarzem.
Lekarze opiekują się pacjentami.
Horace, nic więcej nie możemy zrobić.
Kazano mi przygotować się do ewakuacji.
I wsiąść na pokład łodzi ratunkowej.
Mam ogromne poczucie winy.
Nie zostałem tam do samego końca.
prawdziwym bohaterstwem byłoby pamiętanie, dlaczego jesteśmy lekarzami
i niezależnie od okoliczności
przestrzeganie przysięgi: „Nie szkodzić”.
Ale pośród tego chaosu ludzie zapomnieli, kim są.
To zaślepienie wyparło wszystko inne.
Naprawdę wszystko.
Brodźcie w wodzie
PIĘĆ DNI W SZPITALU MEMORIAL
Brodźcie w wodzie, dzieci
Brodźcie w wodzie
Brodźcie w wodzie, dzieci
Brodźcie w wodzie
Bóg wzburzy te wody
Człowiek poszedł nad rzekę
Człowiek poszedł nad rzekę, Panie
Człowiek poszedł nad rzekę
Poszedł tam, by się modlić
Brodźcie w wodzie
Brodźcie w wodzie, dzieci
SERIAL OPARTY NA KSIĄŻCE SHERI FINK
Brodźcie w wodzie
Bóg wzburzy te wody
ROZLICZENIE
11 MIESIĘCY PO HURAGANIE KATRINA
18 LIPCA 2006
Witam wszystkich.
Memorial Hospital to szpital w Nowym Orleanie.
Duży szpital, który istnieje od dawna.
Wewnątrz tego szpitala funkcjonuje mniejszy szpital, Lakeside.
LifeCare.
LifeCare. Leczą się tam pacjenci na intensywnej terapii.
Możliwe, że część z nich zabito przez śmiertelny zastrzyk.
Dr Anna Pou i dwie pielęgniarki, Cheri Landry oraz Lori Budo,
zostały aresztowane i oskarżone o cztery zabójstwa pierwszego i drugiego stopnia.
Czworgu pacjentom wstrzyknięto morfinę i „mazdolome”.
Midazolam.
Midazolam, znany też jako versed.
Oba te leki mogą zabić,
ale po ich połączeniu dostajemy śmiertelny koktajl.
Lekarze widocznie bawili się w Boga.
Mieli dbać o bezpieczeństwo ludzi, którzy potrzebowali pomocy.
To nie jest eutanazja. To najzwyklejsze zabójstwo.
Tę sprawę przejmuje
biuro prokuratora Nowego Orleanu, Eddiego Jordana,
który zdecyduje, czy wniesie akt oskarżenia o morderstwo.
Dziękuję.
Kolejne informacje we wtorek...
ŚMIERCI W SZPITALU
Lekarkę i dwie pielęgniarki oskarżono o morderstwo.
...zarzuty zamordowania czworga pacjentów
w Memorial Hospital w Nowym Orleanie.
ADWOKAT
Organy ścigania nękają lekarki i pielęgniarki,
które pozostały na stanowiskach podczas kryzysu?
Prokurator generalny aresztował trzy osoby z personelu medycznego,
by urządzić widowisko medialne i poprawić sobie reputację.
Pańska klientka jest niewinna?
Tak. Bez wątpienia. Absolutnie.
Nie doszło do przestępstwa.
Widzicie to oświadczenie?
To kartka papieru z oskarżeniami.
I jak każda kartka ma dwie strony.
Nie ma tu motywu i nie ma zabójstwa.
Co ja mam zrobić, Vince?
Jak mam wyjść na dwór? Co ludzie o mnie pomyślą?
Co pomyślą?
Pomyślą, że jesteś niesłusznie oskarżona, bo taka jest prawda.
Halo?
Nie, nie może podejść.
Słucham?
Nie ma znaczenia, kim jestem. Okej?
Nie, nie mogę.
Po prostu odłączę to cholerstwo.
Jest tam sześć czy siedem osób. Czają się tam.
Żartujesz. - Niewiarygodne.
Muszę oddać paszport.
Do czwartku musimy wpłacić 100 000 $ kaucji,
inaczej wrócę do aresztu.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Moja jest wyłączona. Znaleźli twoją?
Halo? - Vince? Tu Dan Nuss. Co u was?
Hej, Dan. Robimy, co możemy.
Próbuję skontaktować się z Anną.
Tak. Dobra. Zaczekaj chwilę.
Cześć, Dan.
DR DAN NUSS
Anno, tak mi przykro.
Nie mogę uwierzyć w to, co się dzieje i przez co każą ci przechodzić.
Wszyscy są po twojej stronie, ludzie pytają, co mogą zrobić.
Dobrze to słyszeć.
Oto co proponuję. Chcę założyć zbiórkę na twoją obronę.
To nie jest konieczne.
Jest. Spójrzmy na to pragmatycznie. Przydadzą ci się te pieniądze.
Wszyscy chcą pomóc.
To niesamowicie miłe.
Daj spokój.
Kilka niezadowolonych osób formułuje absurdalne oskarżenia.
Nagle cała ta sprawa
staje się absurdalnym sensacyjnym newsem w mediach?
Robi mi się niedobrze.
Nawet nie wiesz, jak bardzo doceniam twój telefon i twoje wsparcie.
Nie ma sprawy. Możesz na nas liczyć.
Bitwa rozpoczęta.
Wykonujemy całą robotę, a Foti myli nazwy.
Ważne, że nie myli ich prokurator Nowego Orleanu.
Co o nim wiesz?
Nie wiem, co o tej sprawie myśli Eddie Jordan.
Świetnie.
Musimy tylko zadbać, by uznał tę sprawę za niepodważalną.
Każdy prokurator będzie pytał, jak eksperci klasyfikują te śmierci.
Na tym musimy się skupić: na materiale dowodowym.
BIURO KORONERA
Obiecałem wam wieczór na mieście.
Zarezerwowałem stolik w Galatoire's.
Zobaczymy, co potem wymyślimy.
Banda patologów na rundce po barach.
Lepiej być nie może.
Butch, prokurator przyjedzie na spotkanie?
Eddie Jordan wie o spotkaniu.
Cóż, zaczynajmy. Najwyżej go wprowadzimy.
Robert, zaczniesz?
Jasne. Moje laboratorium przebadało próbki tkanek pobranych z 41 ciał.
W 23 przypadkach wykryto morfinę, midazolam albo jedno i drugie.
A na co wskazują ich poziomy?
Stężenie leków wydaje mi się bardzo wysokie.
Zdecydowanie zwraca uwagę.
Biorąc pod uwagę stan ciał, czy te wyniki wydają się wiarygodne?
Absolutnie. Tak.
Dobrze. Omówmy po kolei wszystkich pacjentów.
Alice Hutzler, 90 lat, pacjentka LifeCare leczona na zapalenie płuc.
W środę wieczorem nie skarżyła się na ból,
który uzasadniałby podanie leków.
A mimo to zmarła w czwartkowe popołudnie.
Miała morfinę i midazolam w wątrobie, mózgu i mięśniach.
Nie wystawiono recept na leki. - Analiza tych wyników
wskazuje na zabójstwo. Michael, powiedz, czy się zgadzasz.
Zgadzam się.
Rose Savoie.
Oba leki obecne, bez medycznego uzasadnienia. Zabójstwo.
Zgoda. - Wilda McManus.
Zabójstwo.
Emmett Everett.
Ten pacjent był przytomny i świadomy.
Żadnego z leków nie przepisano.
Zabójstwo. - Potwierdzam.
ZABÓJSTWO
Przepraszam za spóźnienie.
Kim pan jest? - Wiceprokurator okręgowy,
Michael Morales. A wy?
Butch Schafer, a to Virginia Rider. Biuro prokuratora generalnego.
A gdzie Eddie Jordan? - Reprezentuję go.
Prokurator nie ma czasu na sprawę ponad 20 zabójstw?
Jestem głównym oskarżycielem.
Jeśli macie coś do powiedzenia, słucham.
Panie Morales, porozmawiamy na osobności?
Na pewno zgodzi się pan,
że w tym przypadku kluczowe są raporty toksykologiczne.
Oczywiście.
Mamy miejskiego koronera, dwóch zewnętrznych ekspertów patologów
i dyrektora jednego z czołowych laboratoriów.
Wszyscy przyjechali tu, żeby zbadać dowody.
Eddie Jordan powinien tu być.
Prokurator generalny wiedział, że to my będziemy prowadzić sprawę,
a mimo to postanowił prawie nas nie angażować.
To jest nasza sprawa i my zdecydujemy, jak ją prowadzić.
Nie uważa pan, że sprawa zasługuje na uwagę prokuratora?
Każda śmierć na nią zasługuje.
Ale nie nazwałbym tego typowymi zabójstwami.
Proszę posłuchać... Też byłem prokuratorem przez 27 lat.
Przygotowaliśmy wam porządną sprawę. Mamy solidne dowody.
To ja ocenię, czy to prawda.
Możemy już wracać?
Wyczuwam pewien brak entuzjazmu ze strony wiceprokuratora Moralesa.
Tak sądzisz?
Ktoś jeszcze rozmawia z tymi śledczymi?
Nie bez nakazu albo prawnika z Tenet.
Oby nikt więcej z nimi nie gadał.
Jeśli mogę zapytać,
czemu personel nie powinien rozmawiać ze śledczymi?
Jeśli nie zrobili nic złego, to o co mają się martwić?
Naprawdę jesteś tak naiwny?
Zastanawiałem się,
dlaczego nikt nie chce przyznać, że popełniono błędy.
Mogę o coś zapytać, Horace? - Pewnie.
Gdybyś miał wybór między zaopiekowaniem się pacjentem
i być może przyspieszeniem jego śmierci,
a porzuceniem go na powolną, bolesną śmierć,
co byś wybrał?
Nie staliśmy przed takim wyborem.
Można opiekować się ludźmi, nie zabijając ich przy tym.
Nikt nie musiał ich porzucać.
Fakty są takie: kiedy lekarze są zmuszeni
wybierać, kto otrzyma opiekę, a kto nie,
nie ma właściwych odpowiedzi, Horace.
Są tylko straszne wybory.
Nie to się wydarzyło.
Nie? Gdzie jest lista? Protokoły ewakuacyjne?
Czy ktoś określił kryteria, na podstawie których mieliśmy działać?
Ewing, chcę tylko, żebyśmy wspólnie usiedli
i zastanowili się, co poszło nie tak, żeby wyciągnąć wnioski na przyszłość.
Nałożę sobie langusty.
Tak, ja też.
Po huraganie Katrina
Superdome stał się narodowym symbolem straty.
Teraz jest synonimem nadziei i odbudowy.
Trwają intensywne prace nad odbudową,
a robotnicy przez siedem dni w tygodniu naprawiają to, co zniszczone.
12 MIESIĘCY PO HURAGANIE KATRINA
14 SIERPNIA 2006
Poproszono nas o zamknięcie śledztwa.
Co? Żartujesz?
Morales... Przygotował list od Jordana do prokuratora generalnego.
Pisze, że nas już nie potrzebują,
a nasza dalsza praca nie przyniesie korzyści.
„Nie przyniesie korzyści”?
Mamy 50 000 stron dokumentacji dowodowej.
Zażądali streszczenia.
Streszczenia 50 000 stron pracy.
Dobra, to co odpowiemy?
Chyba napiszemy mu streszczenie...
a potem zwalimy na niego 50 000 stron.
Kurwa.
Podczas rozmowy Carrie Everett
od razu zastrzegła, że jej mąż, Emmett,
nie był bliski śmierci, gdy huragan uderzył w Nowy Orlean.
Czy pani mąż był bliski śmierci,
gdy uderzył huragan? - Nie.
Uważa pani, że nie chcieli go przenosić?
Powiedzmy to wprost. Jesteś na szóstym piętrze.
Masz sparaliżowanego człowieka, który waży 170 kilo. Chcesz ryzykować zdrowiem,
żeby nieść go na dół przez sześć pięter?
Został zabity ze względu na rozmiary?
Tak, absolutnie tak uważam.
Huragan spowodował... - Nie jest źle.
Pozwy przeciwko Tenet i Memorial też są nagłaśniane.
Kto złożył pozew?
Rodziny Emmetta Everetta, Alice Hutzler,
Rose Savoie i Hollisa Alforda. - To było morderstwo?
Tak. Uważam, że to było morderstwo.
Z Nowego Orleanu...
Krewni udzielają wywiadów i składają pozwy.
To buduje niezbyt korzystną dla nas narrację.
To, co mówią, to nieprawda.
Wiem, ale słowa krewnych wywierają emocjonalny wpływ.
Musimy jakoś na to odpowiedzieć.
Jak?
Musisz wystąpić w 60 Minutes.
Są zainteresowani.
Opowiesz o wszystkim własnymi słowami.
W 60 Minutes?
Jesteś dość silna, by dać radę.
Mogą mnie zniszczyć.
Albo świat może zobaczyć cię taką, jaką ja cię widzę.
Przemyśl to.
Mogą przekręcić moje słowa.
Jesteś niewinna, Anno.
Muszą zobaczyć, jaka jesteś.
Muszą cię poznać.
Przekonać się, że jesteś troskliwą osobą, która nie zrobiła nic złego.
Dobra.
Prokurator Luizjany zadziwił mieszkańców,
kiedy zdecydował, że cztery śmierci w Memorial
to nie wynik chorób czy strasznych warunków.
Dziś po raz pierwszy porozmawiamy z oskarżoną.
To dla mnie nieprawdopodobny szok, że siedzę tu
i rozmawiam z panem w krajowej telewizji.
Chcę, żeby wszyscy wiedzieli, że nie jestem morderczynią.
Z szanowanej lekarki stała się pani,
przynajmniej w świetle prawa, przestępczynią. Jak to na panią wpłynęło?
To mi kompletnie rozdarło serce,
bo przez całe życie starałam się czynić dobro.
W dorosłym życiu... - Bardzo przekonująca.
Robiłam wszystko... - Tak.
...by opiekować się swoimi pacjentami.
Ludzie umierali?
Tak, umierali.
Przez choroby czy przez panujące warunki?
Musi pan zrozumieć, że w szpitalu przebywali bardzo chorzy ludzie.
Było niesamowicie gorąco,
a nam brakowało wszystkich sprzętów, których zwykle używamy.
Więc ludzie umierali wskutek strasznych warunków,
bo nie byli dość silni, by je znieść.
Jezu. - Ciał było coraz więcej.
Kaplica stała się kostnicą.
Rozlegały się strzały. Obawiano się uzbrojonych napastników.
Czy na którymś etapie pomyślała pani, że to już koniec?
Nie zna mnie pan, więc nie wie pan, jaka jestem silna.
Sądzę, że nikt nie porzucił nadziei.
Ja jej nie porzuciłam,
bo jako onkolożka staram się dawać nadzieję pacjentom.
Jestem nadzieją.
Mówi też, że nie byłaby zdolna do jakichkolwiek zabójstw z litości.
Nie wierzę w eutanazję.
Nikt nie powinien decydować o tym, kiedy umrze pacjent.
Wierzę jednak w troskę i opiekę nad pacjentami.
To oznacza, że dbamy o to, by nie cierpieli.
Jak mówiłam, moją rolą jest przeprowadzenie ich przez cierpienie.
Dr Pou i pielęgniarkom
grozi dożywocie
oraz utrata uprawnień do wykonywania zawodu.
Właśnie to
jest dla mnie najbardziej bolesne.
Jestem bardzo zaangażowana i kocham to, co robię.
Naprawdę to kocham. To najlepsza rzecz w moim życiu.
I fakt, że być może
nie będę mogła robić tego, co kocham najbardziej,
choć wiem, że mogę zrobić wiele dobrego,
jest dla mnie niezwykle bolesny.
Dostaliśmy wszystkie końcowe raporty patologiczne.
Nie mogę najpierw napić się kawy?
Nie ma opcji. - Okej.
Baden i Wecht potwierdzili na piśmie to,
co mówili w biurze Minyarda.
Analiza Badena: „Dziewięcioro pacjentów LifeCare zmarło wskutek zatrucia lekami”.
Wecht przeanalizował 20 śmierci
i uznał, że wszystkie wynikały z toksyczności leków.
Mamy też dodatkowe raporty dr. Franka Brescii.
„Zabójstwo w dziewięciu przypadkach”.
I dr James Young,
przewodniczący Amerykańskiej Akademii Kryminalistyki.
„Pacjenci przetrwali trudne okoliczności poprzednich dni,
a to, że wszyscy pacjenci na piętrze zmarli
w ciągu trzech i pół godziny nie jest przypadkiem”.
To niepodważalne.
Nie. Nic nie jest niepodważalne.
Skupią się na stanie ciał
i na tezach Fotiego o śmiertelności leków...
Czterej uznani eksperci uważają to za zabójstwa.
Tak.
Kiedy będziesz usatysfakcjonowany?
Tu nie chodzi o mnie.
Czy uważam, że tych ludzi zamordowano?
Jasne, że uważam.
Ale próbuję ci powiedzieć,
że nie wystarczą same dowody.
Bo Pou wystąpiła w 60 Minutes?
Tak i świetnie jej poszło.
Nie zadecyduje program telewizyjny. - Sądzisz, że to bez znaczenia?
Nie. - Okej.
Ludzie będą pytali:
„Dlaczego bohaterska lekarka dr Anna Pou ma iść do więzienia?
Dlaczego mamy zwalić na nią winę za wszystko, co poszło nie tak?”.
Wiesz, kogo nie aresztowano?
Nikogo z jakiejkolwiek korporacji.
Nikogo z Tenet. Nikogo z LifeCare.
A co z urzędnikami państwowymi?
Czemu nie aresztowano gubernatora Blanco? Burmistrza Nagina?
To oni byli wtedy u sterów i wszystkim kierowali!
Z tym musimy się mierzyć.
Słuchaj, przepraszam...
Po prostu jestem realistą,
żebyśmy wymyślili, jak to rozegrać.
To co chcesz zrobić?
Prześlijmy cały materiał dowodowy Moralesowi
i ozdóbmy go czerwoną kokardą.
Robi się.
Gratulacje, Anno. Byłaś fantastyczna. Nie mogło ci lepiej pójść.
Obyś miał rację. - Mam.
Kontaktowałem się z różnymi stowarzyszeniami medycznymi.
Napływają wyrazy wsparcia.
Posłuchaj tego.
Przysłali to z Towarzystwa Medycznego Luizjany.
„Uważamy, że dr Pou wykazała się odwagą
w trudnych, potwornych okolicznościach
i podejmowała decyzje, mając na uwadze dobro swoich pacjentów”.
Środowisko medyczne jest z tobą.
To mi dodaje otuchy.
Właśnie dzwonił Frank Minyard, koroner hrabstwa.
Oglądał wywiad. Chce porozmawiać.
Czemu miałabym to robić?
To dobry ruch. Zaufaj mi.
PISMO ŚWIĘTE
Dziwne, że się nie poznaliśmy.
Dobrze znałem twojego ojca. Często do was wpadałem.
Miałam dziesięcioro rodzeństwa.
Może przebiegałam obok ciebie albo na ciebie zwymiotowałam.
Niewykluczone.
Twój ojciec był wspaniałym człowiekiem.
I świetnym lekarzem. - Tak.
KORONER
Kierował do mnie pacjentów,
kiedy zaczynałem praktykę położniczą.
To dzięki niemu jestem lekarzem.
Jak się trzymasz?
Szczerze mówiąc... Nie jest łatwo.
Nie wątpię.
Wyobrażam sobie, przez co przeszłaś.
Żeby wydostać się z biura podczas huraganu,
musiałem brodzić w wodzie, płynąć, a potem złapać łódź ratunkową.
O rety.
Utknąłem tam na cztery dni.
Jedzenie i picie nagle stały się cenne. - Tak.
Nocą nie mogłem spać przez huk strzałów.
Też je słyszeliśmy.
Ludzie, których tu nie było, po prostu nie potrafią zrozumieć.
Nie potrafią. - Nie.
Uważam, że moja praca to nie tylko badanie ciał. Każdy może to robić.
Staram się zrozumieć, dlaczego coś się wydarzyło.
Lubię spotkać się twarzą w twarz z ludźmi, których dotyczy sprawa, poznać ich.
To straszne, że nasze miasto jest teraz tak osądzane.
Zgadzam się.
Zbadałem ponad 650 ciał ofiar huraganu Katrina.
I to tylko tutaj, w Nowym Orleanie.
To niewyobrażalne.
Dziękuję Bogu, że nie byłem w tym szpitalu
i nie musiałem podejmować tych decyzji.
Niech cię Bóg błogosławi za to, co zrobiłaś.
Dziękuję. Dziękuję.
To był Green Day w stacji WVXT Baton Rouge.
Gramy klasyki rocka.
A teraz lokalne wiadomości.
Koroner Frank Minyard wydał rano oświadczenie.
Nie znalazł dowodów wskazujących na zabójstwo
po zbadaniu 45 ciał znalezionych w zeszłym roku
w Memorial Medical Center po huraganie Katrina.
Halo?
Słyszałeś, co ogłosił Minyard?
Tak, przed chwilą.
Jak może mówić, że nie ma dowodów?
Mówiłem, że będzie miał własną ocenę.
To jakaś bzdura! - Gdzie jesteś?
Jadę do Nowego Orleanu.
Nie, Virginia.
Kurwa!
Przepraszam! Nie może pani tam wchodzić.
BRAK DOWODÓW ZABÓJSTWA
Jak mógł pan to zrobić?
Dr Pou ma teraz ogromne wsparcie.
Orzeczenie o zabójstwie wywołałoby chaos.
Bardzo zaszkodziłoby to naszemu miastu.
A co kiedy ludzie poznają prawdę, którą zamiótł pan pod dywan?
Proszę mi coś powiedzieć.
Co będzie podczas kolejnego huraganu? Albo następnego?
Bo te z pewnością nadejdą.
Co będzie, kiedy zabraknie personelu medycznego w szpitalach?
Żadnych lekarzy. Żadnych pielęgniarek.
Będą się bali, że jeśli w sytuacji kryzysowej zrobią coś złego,
staną się przestępcami.
Co z naszym miastem?
Twierdzi pan, że lekarze będą grozić mieszkańcom?
Odejściem z pracy?
To nie jest pańska rola.
Nie zgadzam się.
Przez 31 lat... Moja praca polega na robieniu tego, co najlepsze dla miasta.
Nie, pańska prawdziwa praca
polega na dokonywaniu osądów w oparciu o dowody i fakty naukowe.
Więc proszę robić swoje.
To, co do pana należy.
Z oddali wygląda jak każde miasto w USA,
ale wizyta w Nowym Orleanie uzmysławia skalę tej zdrady.
Prezydent obiecywał największy program odbudowy w historii,
ale w najbiedniejszych dzielnicach
nie ma śladu jakiejkolwiek pomocy rządowej.
Ninth Ward, tak jak inne części miasta zamieszkiwane głównie przez czarnych,
oddano na pastwę zgnilizny.
Uderzające jest też to,
że pozostało tu niewielu ludzi, którzy pytaliby o przyszłość.
Lower Ninth Ward ubyło 10 000 mieszkańców,
co oznacza, że mieszka tu 7% dawnej populacji.
Uważam, że to bardzo niesprawiedliwe.
Nie wiem, ile dam radę tak żyć. Może będę musiał się wyprowadzić.
No proszę, stawiasz pierwszą kolejkę.
Dzięki, że przyszedłeś.
Hej, w porządku?
Butch...
Dłużej już nie dam rady.
Rozumiem, że to polityka. Nie jestem idiotką.
Ale nie rozumiem, jak ludzie mogą kompletnie zapominać o faktach.
I po prostu... Dłużej tego nie zniosę.
Słuchaj, przesadziłem. Mamy solidną sprawę.
Nie. Miałeś absolutną rację.
W grę chodzi dużo więcej niż tylko fakty,
a ja muszę to przyjąć.
Powinnam była cię słuchać...
Widzę, dokąd zmierza ten pociąg i muszę wysiąść.
Dla własnego zdrowia. - Nie, Virginio.
Nie jestem tobą.
Po prostu...
Nie potrafię nie traktować tego osobiście.
I to mnie wyniszcza.
Świetnie mi się z tobą pracowało, Butch.
Ale kończę z tym.
Mogę cię ponamawiać? - Proszę, nie.
I tak jest mi ciężko.
Byliśmy świetnym zespołem.
18 MIESIĘCY PO HURAGANIE KATRINA
20 LUTEGO 2007
KORONER
Czekają na pana.
Dziękuję, kochanie.
Dziękuję za przybycie.
Chcę uściślić poprzednie oświadczenie.
Kiedy mówiłem, że nie ma dowodów zabójstwa,
na tamtym etapie śledztwa w Memorial Hospital,
nie twierdziłem, że pacjenci
nie zginęli w wyniku zabójstwa.
To dopiero zostanie określone i stanie się przedmiotem śledztwa,
a także tematem prezentacji, którą przedstawię ławie przysięgłych.
Dziękuję.
NA ŻYWO: KONFERENCJA KORONERA
Jak może mówić jedno, a potem powiedzieć coś zupełnie innego?
Nie wiem.
...twierdzi, że nie wyklucza zabójstwa.
Idę popracować.
Kochanie, może powinnaś trochę odpocząć.
Mam siedzieć bezczynnie i zamartwiać się czymś, na co nie mam wpływu?
Nie, ale może zrobimy sobie wycieczkę?
Tylko my dwoje. Pojedźmy na Florydę.
Żeby ktoś mi zrobił zdjęcie, jak siedzę na plaży?
Wiem, że chcesz dobrze, ale to nie dla mnie.
To... Znasz mnie.
Muszę się czymś zająć. Tylko tak nie oszaleję.
Proszę usiąść.
Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zostaliście wybrani
na przysięgłych hrabstwa Nowy Orlean.
Zapoznacie się z dowodami,
a w procesie podejmowania decyzji wspomoże was prokuratura okręgowa.
To nie jest proces.
Nie usłyszycie płomiennych przemów obu stron.
Prokuratura okręgowa przedstawi wam
informacje zgromadzone w ramach tej sprawy.
Wspólnie udzielimy wskazówek, a państwo, w razie potrzeby, wniosą oskarżenie.
Wszystko, co się tu dzieje, ma charakter poufny. Czy to jasne?
Tak, wysoki sądzie.
W takim razie zaczynamy.
Niczego się nie dowiemy, dopóki nie podejmą decyzji.
Obrady mają charakter poufny.
Gdybym miała wymyślić najbardziej wyrafinowane tortury,
wyglądałyby właśnie tak.
Tak.
Proces, niezależnie od werdyktu, kompletnie mnie zniszczy, Rick.
Co ja mam zrobić?
No dobrze.
To jest Maya.
Kobieta, 49 lat, nawracający nowotwór gardła.
Praca trochę potrwa, więc chcę,
żebyśmy zachowali skupienie.
Dobrze.
Z bożą pomocą zrobimy dla niej wszystko, co się da.
Amen.
Dr Pou, była pani dziś niesamowita.
Dobrze się spisaliśmy. Wszyscy.
Chciałam powiedzieć, że dołożyłam się do zrzutki na pani obronę.
Monico. Dziękuję.
Chcę być taka jak pani.
I modlę się za panią.
Dziękuję. Ja też się za siebie modlę.
23 MIESIĄCE PO HURAGANIE KATRINA
24 LIPCA 2007
Ponownie witam przysięgłych.
LUDZKIE PRAWA SĄ PODPORZĄDKOWANE PRAWU BOSKIEMU.
Michael Morales w imieniu stanu Luizjana.
Przysięgli mają tu uwagę, wysoki sądzie.
W sprawie Anny Pou
zostaliście poproszeni o rozpatrzenie aktu oskarżenia.
Jeden zarzut o morderstwo drugiego stopnia
i dziewięć o spisek w celu popełnienia morderstwa drugiego stopnia.
Jaka jest decyzja?
Przy każdym z dziesięciu zarzutów napisano: „Brak przesłanek”.
Czy to się zgadza?
Tak, wysoki sądzie.
W tym wypadku sprawa zostaje zamknięta, a wasza służba dobiega końca.
Najnowsze wieści o kontrowersyjnej sprawie.
Ława przysięgłych nie oskarży
chirurżki, której zarzuca się zabicie czworga poważnie chorych pacjentów.
Przysięgli zdecydowali, że nie wniosą sprawy karnej.
Anno.
Nie wnieśli oskarżenia.
Do żadnego z zarzutów. - O Boże.
O Boże. Dzięki ci, Panie. - Co? Nic?
O Boże, dziękuję.
Nic?
Nie.
Prokuratorze Jordan.
Co sądzi pan o decyzji przysięgłych?
Zgadzam się z nią. Dziękuję.
Panie Morales?
Weźcie kopię.
Patolodzy z całego kraju uznali,
że śmierci, do których doszło w Memorial Medical Center
to wynik zabójstwa.
Dlaczego w takim razie przysięgli nie wnieśli oskarżenia?
Bo nie usłyszeli bezpośrednio żadnego z tych ekspertów.
Dlaczego? - O to trzeba pytać prokuraturę okręgową.
Czy sprawiedliwe jest osądzanie dr Pou w oparciu o jej decyzje,
biorąc pod uwagę straszne okoliczności?
Nie zgadzam się, że te warunki
usprawiedliwiają odebranie komuś życia.
Jaka jest wartość ludzkiego życia?
Jakie warunki uzasadniają odebranie go?
Takie pytania rodzi ta sprawa.
Więc nie. W żadnym wypadku nie uważam, żeby ława przysięgłych
podjęła słuszną decyzję.
Butch?
W porządku?
Tak, w porządku.
Wiem, że nie lubisz omawiać spraw,
ale... przykro mi, że w tym przypadku się nie udało.
Ten szpital... To nie było cholerne pole bitwy,
a w powietrzu nie latały pociski. To było schronienie.
Mieli jedzenie, picie i łodzie ratunkowe.
Czy ludzie nie woleliby zaryzykować znoszenia po schodach...
Czy nawet opuszczenia przez okno, zamiast w ogóle nie próbować?
Czemu nie spróbowali go wyciągnąć?
Jako lekarz po prostu decydujesz, kto przeżyje, a kto nie?
Jeśli masz ochotę
podać pacjentom morfinę i versed,
to decyzja należy do ciebie?
I jak zignorować fakt,
że inni ewakuowali pacjentów w tym samym czasie,
gdy ty „przynosiłaś ulgę”?
Nieszczęśni ludzie.
Nie mieli pojęcia, co się dzieje.
Nie mogli się bronić.
To naprawdę boli, Lin. To naprawdę boli.
Wiem.
Chciałam, żeby pani to odzyskała.
Żałuję, że pani nie pomogliśmy.
To nie wasza wina.
Ludzie, którzy mają władzę, wsparli dr Pou.
Emmett. Był moją licealną miłością.
Poznałam go, kiedy szukałam randki na bal maturalny.
Był bratem mojej koleżanki. Zobaczyłam go, jak siedział na ganku.
Poprosiłam koleżankę:
„Zapytaj, czy chce iść ze mną na bal”.
I tak zrobił.
Emmett.
Powtarzał: „Dziewczyno, zostaniesz moją żoną”.
A ja mówiłam: „Chłopaku, jesteś ostatnią osobą, za jaką bym wyszła”.
Chciałam go zmylić.
Był najbardziej kochającym i troskliwym mężczyzną, jakiego poznałam.
Żałuję, że go nie poznałam.
Zabójstwo się nie przedawnia.
Długo czekałam na sprawiedliwość. Mogę jeszcze trochę poczekać.
DEPARTAMENT SPRAWIEDLIWOŚCI
No proszę. Duch Minionych Świąt.
Wciąż cię nawiedza.
Przyjechałam po swoje rzeczy.
Widzę, że nikt nie zajął ci miejsca.
Mam pięć minut przerwy.
Odeszłaś w dobrym momencie, co?
A i tak ciężko to przełknąć.
Wybacz, ale co tu się, kurwa, wydarzyło?
Nie wezwali na świadka Kristy Johnson.
Co?
Jak można nie przesłuchać świadka morderstwa?
Wygląda też na to,
że zewnętrzni eksperci też nie zeznawali.
Co oni sobie myśleli?
To głębokie pytanie.
Ale akta przysięgłych są utajnione,
więc się nie dowiemy.
Spieprzyliśmy to, skupiając się na samej Pou.
Dowody wskazywały w określonym kierunku, musieliśmy za nimi podążyć.
Doprowadziły nas do Pou.
Do lekarki wzorowej pod każdym względem. Tyle że nie pod każdym.
Zamknijmy to.
Cieszę się, że cię spotkałam, Butch.
Ja też.
Uważaj na siebie, Virginio.
Pa.
ROK PÓŹNIEJ
Drodzy państwo...
To zaszczyt
że mogę dziś przedstawić gościnię honorową, dr Annę Pou.
Tak!
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Dziękuję. Tylko kilka krótkich uwag.
Nikt z nas, tu zgromadzonych,
nie zapomni tego, co wydarzyło się podczas huraganu Katrina.
Każdy ma swoje historie do opowiedzenia.
To, co przeżyłam w Memorial Hospital...
trudno opisać.
Ten żar, smród, brak zasilania,
chaos, który panował podczas prób ewakuacji pacjentów.
W środę... Ewakuacja została wstrzymana. Po prostu.
Nie wiemy dlaczego. Nikt nam nie powiedział.
A potem, w czwartek,
powiedziano nam, że wszyscy muszą natychmiast opuścić szpital.
Po pięciu bezsennych dniach i nocach, FEMA oznajmiła:
„Wysyłamy łodzie w południe,
więc do tego czasu wydostańcie, kogo tylko się da,
bo nikt nie może zostać w środku”.
Straż przybrzeżna wysłała helikoptery,
ale te przyleciały dopiero w czwartek po południu.
Zwrócę uwagę na coś, o czym nie wiedziałam.
Helikoptery straży przybrzeżnej nie latają nocą.
Nie dostaliśmy wsparcia niezbędnego do ewakuacji pacjentów.
Wręcz przeciwnie.
Porzuciły nas
władze lokalne, stanowe i federalne. Kompletnie nas zawiodły.
Opuszczono nas.
Jestem tylko lekarką.
Obowiązek opieki wydaje się czymś prostym. Brzmi lekko.
Ale w praktyce nie zawsze tak jest.
W głębi serca wiem, że każdy w tym szpitalu
zrobił wszystko, co mógł, by pomóc pacjentom.
Nikt nie został porzucony. Nikogo nie zaniedbaliśmy.
Wszystkich potraktowaliśmy z szacunkiem.
I choć moje życie zmieniło się na zawsze 17 lipca 2006 roku, w dniu aresztowania,
nie patrzę na swoją sytuację z goryczą,
bo Bóg okazał mi niezwykłe wsparcie.
Postawił na mojej drodze tylu ludzi, którzy mi pomogli.
Przyjaciół...
rodzinę, pacjentów,
pielęgniarki, innych lekarzy.
Tylu z was widzę dziś w tej sali.
Nie byłoby mnie tu bez was.
Odwaga i siła, jakie mi daliście,
są prawdziwym darem od Boga.
Wasza miłość oraz wielkość Boga pomogły mi wstawać z łóżka każdego ranka.
Uważam się za jedną z najszczęśliwszych osób na świecie,
bo mogę liczyć na wasze wsparcie. I za to wam dziękuję.
Tak!
Dziękuję wam z całego serca.
Dziękuję.
Witaj, Anno. - Horace.
Cieszę się, że cię widzę.
Co u Vince'a?
W porządku. Gdzie on jest?
Tam. Tańczy. - No tak.
Musi się rozerwać po tym roku.
Wyobrażam sobie.
To było surrealistyczne.
Tylko tak mogę to opisać.
Anno, FEMA nie zabrała łodzi.
Kierowali nimi ochotnicy.
Nie mogli zadzwonić i nam powiedzieć, bo nie działały nam telefony.
Wiesz, że helikoptery straży przybrzeżnej latały nocą.
Mieli noktowizory.
Ewakuowali ludzi całą noc.
Nie było tak, że straż przybrzeżna nie próbowała ratować pacjentów.
Horace. Nie latali nocą.
Zapytaj Vince'a. Jest pilotem.
Anno, ja też byłem w Memorial.
To, że pamiętasz coś w określony sposób, nie czyni tego prawdą.
O rany.
Dobrze ci życzę.
DR ANNA POU WCIĄŻ PRAKTYKUJE MEDYCYNĘ
W NOWYM ORLEANIE.
DR POU I JEJ ADWOKAT POMOGLI NAPISAĆ TRZY USTAWY, KTÓRE CHRONIĄ
PERSONEL MEDYCZNY PODCZAS KLĘSK ŻYWIOŁOWYCH.
PRZYJĘTO JE JEDNOGŁOŚNIE.
POZWY CYWILNE ZŁOŻONE PRZECIWKO DR POU I POZOSTAŁYM
PRZEZ TRZY RODZINY, W TYM EVERETTÓW, ZAKOŃCZYŁY SIĘ UGODĄ.
RODZINY ZGODZIŁY SIĘ NIE UJAWNIAĆ
WARUNKÓW UGODY.
NIKT Z MEMORIAL NIE ZOSTAŁ OSKARŻONY
W ZWIĄZKU Z WYDARZENIAMI W NASTĘPSTWIE HURAGANU KATRINA.
W 2006 ROKU KORPUS INŻYNIERÓW ARMII USA PRZYZNAŁ,
ŻE BŁĘDY PROJEKTOWE I KONSTRUKCYJNE
ODPOWIADAJĄ ZA POWÓDŹ, DO KTÓREJ DOSZŁO PO HURAGANIE.
W 2018 ROKU KORPUS INŻYNIERÓW ARMII USA
UKOŃCZYŁ WARTĄ 14 MILIARDÓW DOLARÓW SIEĆ WAŁÓW PRZECIWPOWODZIOWYCH
WOKÓŁ NOWEGO ORLEANU.
W ZWIĄZKU Z PODNOSZENIEM SIĘ POZIOMU MÓRZ I SŁABYMI GRUNTAMI
SYSTEM MOŻE WYMAGAĆ POPRAWEK JUŻ W 2023 ROKU.
KWESTIA PRIORYTETÓW USŁUG MEDYCZNYCH PODCZAS SYTUACJI KRYZYSOWYCH
POZOSTAJE NIEROZSTRZYGNIĘTA.
SERIAL DEDYKOWANY WSZYSTKIM, KTÓRZY UCIERPIELI
W WYNIKU HURAGANU KATRINA I JEGO NASTĘPSTW,
A TAKŻE NIEZŁOMNEMU DUCHOWI NOWEGO ORLEANU.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK