Tom Welling, Brandon Routh, Henry Cavill, Tyler Hoechlin.
Teraz od najlepszego do najgorszego.
Christopher Reeve, Tom Welling...
Już jestem. Na czym skończyliśmy?
- Nie chcę więcej quizów. - Jeszcze tylko kilka pytań.
Czemu mnie wciąż zagadujesz?
Mamy taki mały problem z Duńczykiem.
Jak zły jest stan twojego serca?
Emma i ja namierzymy MRJ.
Aldon, Roo, znajdźcie Duńczyka
i podmieńcie Barry’ego w więzieniu.
Liczenie więźniów za 45 minut. Musimy ukraść auto.
Brunner?
- Tak. - Tak.
Departament Obrony namierzył sygnaturę reaktora.
Około 20 kilometrów na wschód od was.
- Wysyłam namiary. - Przyjęłam.
To obszar poszukiwań.
Nie ma dowodu, więc nie pojedzie na lotnisko.
Port odpada. Nie ma pieniędzy na wejście na pokład.
Do świtu nie znajdziemy tego cholernego rewolwerowca.
Wezwijmy lokalny wywiad.
Poinformujesz Greków, że mają tu reaktor jądrowy?
Boisz się swojej byłej.
Wyśpiewała mi całą ścieżkę dźwiękową z filmu Mamma Mia!
Odtworzę ci. To 57 minut.
Uwielbiam wariatki. Dasz jej mój numer?
Z portem trafiłaś. Mam chorobę morską.
To tylko miś.
A taki byłeś spoko.
Jestem spoko. Wiedziałem, że wracam do kicia.
Nie narazilibyście Barry’ego,
a spotkanie już wam umówiłem.
No i zwiałem.
Potem pomyślałem: „Czy to dobre dla mojej rodziny?”.
Być poszukiwanym przez grecki wywiad, Interpol i CIA?
Wolę dokończyć wyrok, niż fundować synowi ucieczkę przed prawem.
Mogę tam mieć, co zechcę.
Jedyne, czego nie mogę zdobyć,
to miś bez szparki wyciętej u dołu.
Przekaż to mojemu synowi.
Z przyjemnością.
Moja empatia do ciebie umarła wraz z moim palcem.
Pora wracać do Turcji, gamoniu.
Czytałem o lekarzu,
który wyhodował pacjentowi penisa na ręce.
- Może byś mogła... - Zabiję go.
Dobra wiadomość, znaleźli Duńczyka.
Już są w drodze.
Niech się pospieszą, właśnie zaczyna się kontrola.
Tutaj, na końcu ulicy.
Tina, co wiemy?
Ten adres miał wiele zgłoszeń,
skradzione auta i broń, porwani ludzie.
To siedlisko zła.
- Uważajcie. - Nadchodzi pomoc.
Tylko zwiniemy jakąś furę.
Spotkanie za 30 minut.
- Musimy już wchodzić. - Przyjąłem.
Emma, uważaj na siebie.
Dam radę.
Bardzo martwisz się o moją córkę.
Co?
Łączność. Zakłócenia.
Wszyscy będą uzbrojeni. Ja dowodzę.
Ty obstawiasz tył i prawą.
Ja przód i lewą.
Uważaj na plecy.
Pamiętasz, jak śpiewaliśmy razem na konkursie talentów?
- Tak. - To będzie łatwiejsze.
Rozpierdolmy ich, tato.
Może to komputer.
Albo element rakiety.
O cholera!
Jesteś cała?
W jednym kawałku.
Tak jak i to.
Aldon, mamy przesyłkę. Zgarniemy cię po drodze.
To się nie uda. Aldon jako kamerdyner Duńczyka?
Wiem, że jeśli Boro nie ujrzy gościa, który wygląda jak Zach Galifianakis,
tylko przejedzie obok.
Musi uwierzyć, że Duńczyk tam jest.
Hej!
Kogoś mi przypominasz.
W porządku.
Szybciej, bo jeśli coś się stanie Barry’emu,
wylądujesz w jeszcze gorszym tureckim więzieniu.
Bez okien, za to z Showtimem.
Rozumiem.
Ale najpierw chcę ci coś dać.
Kupiłem to razem z misiem.
Załóż na stopę, a wzmocnisz pozostałe palce.
Nawet nie wiem, co powiedzieć.
Spoko.
Jaja sobie robisz?
Chcesz mnie udobruchać spontanicznym zakupem z kiosku?
Właź do szybu.
Nie wiem, czy na drugi raz coś ci kupię.
Ładuj się do środka.
Nerwy na wodzy.
Panie Polonia.
- Punktualnie. - Kim ty jesteś?
Wysłannikiem Duńczyka.
Czeka na wyniki testów,
więc nie ryzykuje i zachowuje dystans.
Nie może zarazić najbardziej elitarnego klienta.
- W życiu nie był taki opalony. - Greckie plaże.
Duńczyku, przyjacielu,
gdy poczujesz się lepiej,
musimy znów poimprezować jak za dawnych czasów.
Postrzelaj z palców.
Nie machaj!
Strzelaj jak z pistoletów!
Mój człowiek! Ty szajbusie!
Co z nim?
Żałosny wosk twojego teścia nie zasklepił rany.
On krwawi.
Nie otwieraj!
Tato.
Aldon, nadchodzimy.
Daję radę. Dorwijcie Bora.
Biega jak szalony.
Pokaż, co potrafisz, byku.
Tina,
musisz wiedzieć...
- Ty nie jesteś Duńczyk. - Co nie?
Czemu nie padasz?
O nie!
Boże. Fiut na mojej twarzy.
Co jest?
Diana?
Mówiłem.
Postrzel go w łydkę. Musimy poznać jego kupców.
Widzisz?
Jak ta dziewczyna z balu.
Uśpiliśmy Bora jak zwierzę,
a Jenny Pepperman wypiła dwa piwka i wjechała rowerem do stawu.
Właśnie.
Biały Lotos!
Nie molestuj trupa. To obrzydliwe.
- Nie chciałem. - Wyluzuj.
Nikt nie zatęskni za Konstantym Kipiszem.
Dawaj go tu szybko.
Ukryję ciało przy celi Cyrusa Kanibala.
Musimy go trochę pogryźć, żeby to uwiarygodnić.
Żartuję.
Ale musimy go przeciągnąć przez ten mały otwór.
Tina...
nie byłem z tobą szczery.
Niby chciałem ci zaimponować, bo byłaś nowa w zespole,
ale to kłamstwo.
Chciałem ci zaimponować, bo...
lubię cię.
Problem w tym, że raczej nie mam czym imponować.
Jestem przeciętnym oboistą,
który cztery razy nie dostał się do Koła fortuny.
Jednak pomyślałem sobie,
że może po moim powrocie
umówisz się ze mną.
Myślałam, że nigdy nie spytasz.
Widzimy się po powrocie. A gospodarz Koła fortuny to ciul.
Wiem, że byłeś dziś przerażony.
Chciałem być odważny, ale wiesz,
tureckie więzienie.
Nie rozumiesz. Kto jest odważniejszy?
Gość, który robi coś, czego się nie boi,
czy ten, który robi to mimo strachu?
Byłeś dziś twardzielem.
Jestem dumny.
Dzięki, Luke.
Co to za zapach?
Biały Lotos od Elizabeth DuVray.
I zepsułeś tę chwilę.
- Co z więźniem? - Roo pokazała mu swój palec.
Pogwałcenie konwencji genewskiej.
- Nieźle cię poturbował. - Nie.
To tylko naderwanie ścięgna. Zmagałem się z tym jako sportowiec.
Muszę zagryźć zęby.
Obłóż to lodem.
- I to już. - Tak jest.
Super. Dobry pomysł.
Jeśli chcesz do lasu iść
Niespodzianka czeka cię
Powinniśmy byli wygrać ten konkurs.
Rachel Dunlop z durnym ojcem-iluzjonistą?
Co za chujnia.
Mama była wściekła.
Wstała i buczała, gdy odbierali puchar.
Pytałaś, czy usiadłbym za biurkiem, żeby uratować małżeństwo.
Powinienem był tak zrobić.
Szorować toalety, kopać rowy,
cokolwiek, żeby tylko zatrzymać mamę.
- Zrobiłabyś to samo dla Cartera? - Nie będę musiała.
Nie popełnię waszego błędu.
Nie chcę go zranić.
Pamiętasz, jak byłaś mała i niosłaś Oscara na barana?
Spadł, zaczął płakać i wrzeszczeć.
Lekarz poprosił, żebym go trzymał podczas zakładania szwów.
Nie mogłem.
Nie zniósłbym myśli, że go krzywdzę,
więc usiadłem w aucie, a zrobiła to mama.
Przez tydzień powtarzał, że jest podła.
Ból to część miłości.
Barry poszedł do więzienia dla Tiny, a jedynie ją lubi.
Duńczyk wrócił do więzienia, bo kocha swojego synka.
Serce mi pękło, kiedy rozwiedliśmy się z mamą.
Nie chciała się rozwodzić, po prostu chciała mieć męża u boku.
Nie mogłem jej tego dać.
Więc...
dopuściłem do rozwodu.
Dla niej.
Jeśli kochasz Cartera, zrobisz to samo.
Im dłużej to trwa, tym bardziej go skrzywdzisz.
To tylko moje zdanie.
Ale wiem...
że to twoja decyzja.
NAJLEPSZY PRACOWNIK
- Boro zaczął mówić? - Nie.
Ale teraz martwi mnie, że mój czołowy agent
zatrudnił swoją byłą żonę w naszej przykrywce.
- Więc wiesz? - Jestem dyrektorką.
Wiem prędzej od ciebie, że mleko ci się zepsuło.
Wiem też, że Tally grzebała w papierach siłowni.
Chciała znaleźć pracę, a ja próbuję odzyskać żonę.
Wiem, że to nie był mądry pomysł.
Fakt. Ale może będzie dobrze. Chyba przestała węszyć.
Nie byłbym taki pewien.
Musimy porozmawiać.
Zanim cokolwiek powiesz, pozwól mi wyjaśnić...
Chodzi o Romi.
Jest chora.
DWA DNI PÓŹNIEJ
Jakaś niepożądana reakcja na chemię.
- Musi mieć przeszczep szpiku. - A mój szpik nie pasuje.
- Co z dniem dawcy? - Namawiałem dyrektora.
Czekam na odpowiedź.
Wiem, że obawiają się o kwestie odpowiedzialności.
Dziecko umiera.
Mówiłem, że to dla siostrzenicy.
Błagałem go. Ma pogadać z prawnikami.
Jeśli twoja szkoła się zaangażuje, dotrzemy do tysięcy ludzi.
Przysięgam, że robię, co mogę.
Mam drugi telefon. Załatw to.
Postaram się.
Kocham...
Halo?
SAMANTHA NA ŻYWO TEŻ JESTEŚ TAKI FAJNY?
PRZEKONAJ SIĘ...
SPOTKANIE?
Cześć, Kyle.
Jestem Samantha.
- Co to ma być? - Cześć, Kyle.
Kapuję.
Jesteś jej gachem, ale pałka już nie staje,
więc teraz chcesz popatrzeć?
Chodzi o Sandy Yoon.
Zrobiłeś jej dziecko i zniknąłeś.
Kondom pękł. Nie moja wina, że laska nie usunęła ciąży.
To nie laska,
tylko moja synowa i matka mojej wnuczki.
Romi cierpi na białaczkę.
Potrzebuje szpiku. Mógłbyś być dawcą.
Nawet jeśli ona nie kłamie, a ja jestem ojcem...
Mój syn jest ojcem.
Jest ojcem Romi, odkąd poznał Sandy.
Płakała w ósmym miesiącu ciąży w księgarni nad romansidłami. Przez ciebie.
Ty dawco spermy.
Pierwszy raz weźmiesz za to odpowiedzialność.
- Pomożesz mojej wnuczce. - A mojej siostrzenicy.
A mojej ulubienicy.
Dzięki, Kyle.
Zabiorę to do laboratorium.
Damy znać, czy będziesz dawcą.
Zanim zaczniemy,
przekażę smutną wiadomość.
Nie znaleźliśmy u nas dawcy dla Romi.
Kontaktowałam się z resztą agencji.
Stale pobieramy wymazy.
Dziękuję, pani dyrektor. Doceniam wsparcie.
Skupmy się teraz na Borze.
Ten gość jest do bani.
Jako wrogi bojownik
pan Polonia nie podlega prawom konwencji genewskiej.
Ponieważ jest w areszcie tranzytowym, możemy go trzymać bez końca.
Boro ma powiązania z wieloma terrorystami, którzy chcą kupić jego broń,
z Bliskiego i Dalekiego Wschodu, jak również i stąd.
Siedzi na skarbcu informacji,
a my musimy zrobić wszystko, by go otworzyć.
Złożyłam wniosek do Departamentu Sprawiedliwości,
by dopuścić wzmocnione techniki przesłuchań.
Czekamy na PDD.
- Łapiesz to? - Łapię w lot.
Prezydencka dyrektywa decyzyjna zezwalająca na użycie tortur?
Rząd nigdy nie powinien tego robić.
To dlatego jesteś przeciwny, czy dlatego, że chodzi o Bora?
Co masz na myśli?
Opłacałeś mu szkołę, dbałeś o niego na odległość...
Może masz do niego słabość.
Bzdura.
Potrzebował pomocy. Koniec tematu.
A teraz jest niebezpieczny, tak jak jego przyjaciele.
Dokręćmy mu śrubę.
Zawsze łatwo jest popierać tortury,
ale ja patrzyłem na nie z bliska.
Popieram twojego tatę. Istnieją kryteria.
W kanonie większości superbohaterów tortury są ostatecznością.
Dziabnij się w ozór.
Zgadzam się z Lukiem. Są lepsze sposoby.
Uwiedziesz Bora?
Mówię tylko, że nie można bez zastanowienia torturować.
To poważny krok.
Miesiącami byłam na jego terenie. Znam go najlepiej.
Boro rozumie tylko przemoc.
Dajmy mu ją.
Z bólem serca to przyznam.
Księżniczka Emma ma rację.
Ten kutas próbował zabić prawie wszystkich w tej sali.
Czy tylko damulka i ja mamy tutaj jaja?
Tak czy inaczej, czekamy na PDD.
W międzyczasie przestawiam Carlsona w stan gotowości.
Carlson? Gość przyprawia mnie o ciarki.
Przepraszam pana.
Nie odstawił pan wózka.
- Ich miejsce jest pod wiatą. - Co?
Pana wózek stoczył się w mojego pt cruisera.
Spierdalaj.
Chłopie, to żeś mnie wnerwił.
Tak? Tu Norm Carlson.
Znakomicie.
Właśnie uzupełniłem zapasy.
No proszę.
Co za spotkanie.
Ja, Finn, Danielle,
czy jak tam was zwą.
Zaprosiłem cię do domu,
ubrałem, nakarmiłem.
A ciebie, Finn, nigdy nie okłamałem.
Mówiłem, że cię kocham.
Podziwiałem cię,
a ty zabiłeś mojego jedynego rodzica.
Przykuwasz mnie.
Powiedz, kto jest tutaj zły?
Ten, który sprzedaje broń jądrową terrorystom?
- Słuchaj, Bengal... - Nie nazywaj mnie tak.
Zadam ci pytanie.
Zależało ci w ogóle na mnie?
A może udawałaś, żeby wkraść się w łaski ojca?
Kiedy go zabiłeś,
dbałeś o moje sprawy, bo miałeś wyrzuty sumienia.
Zależało mi na tobie i wtedy, i teraz.
Dlatego usiłuję ci powiedzieć,
że przyjdzie tu facet, który zada ci ogromny ból.
Niewyobrażalne cierpienie.
Jego metody to wykorzystanie najmniejszych luk w systemie prawnym.
Walczę, by to powstrzymać.
A ja nie mogę się doczekać.
Mam gdzieś, czy sprzedawca noży
wsadzi ci w dupę cały ich zestaw, żebyś zaczął mówić.
Danielle, wyhamuj trochę.
Posłuchaj go, Dani.
Jestem rekinem.
Złapaliście rekina. Brawo.
Ale rozegrajmy to po mojemu,
a nałapię wam wiele płetwali,
które chcą położyć płetwę na mojej bombie.
Zawiesiliśmy aukcję.
Jeden mój sygnał, a wszyscy trafią w wasze ręce.
- Jakie są warunki? - Niewola na moich zasadach.
Areszt domowy na Bora-Bora
i aktywa pozostają nietknięte.
Wodoodporna opaska na kostkę do kąpieli w oceanie.
Nadal to więzienie,
tyle że z widokiem na biały piasek zamiast więziennych krat.
A jeśli odmówimy?
Kupcy się rozpłyną, ale zdobędą broń gdzie indziej,
a wy będziecie mieć mnóstwo krwi na rękach.
Jeśli będziesz miał szczęście, dostaniesz 40-metrową celę w Leavenworth.
Rozważymy to.
Idziemy.
Co to miało być? Nie dogadujemy się z nim.
Kyle może być dawcą.
BARRY KYLE MOŻE BYĆ DAWCĄ DLA ROMI!
Jeszcze śmietanka.
Mama wariuje.
Ty też nie wyglądasz zbyt dobrze.
Mam chore dziecko i zrozpaczoną żonę w szpitalu.
- A jeśli odmówi? - Zgodzi się.
A jeśli zechce ujrzeć Romi albo ustalić widzenia czy opiekę?
Romi to twoja córka.
Weź się w garść i zachowaj spokój. Słyszysz?
Pomogę mamie w kuchni.
Mięczak.
Przepraszam za spóźnienie.
Cześć.
Emma, Barry, Luke.
Sos z fasoli.
Dziękujemy. Miło, że go podrzuciłeś.
Chwila. Zaproszono mnie tutaj.
Coś ci się pomieszało, to spotkanie rodzinne.
- A Barry? - Jest w rodzinie.
No raczej.
- Co się dzieje? - Tylko podrzucił nam dip.
Zaprosiłam Donniego jako wsparcie.
Nie chcę, żeby Kyle czuł się osaczony,
widząc tu tyle ludzi.
Tylko niezbędne osoby.
Luke, proszę.
Jak wytłumaczymy relację Donalda z Romi?
Chłopak mamy męża jej mamy?
- Zajmę się tym. - W porządku. Nie chcę utrudniać.
Będę dojrzalszy i wyjdę.
- Możemy? - Jasne.
- Zadzwonię jutro. - Dobrze.
- Ty musisz być Kyle. - Tak. Cześć.
Zrób, co należy.
Kyle, witaj.
Miło cię poznać.
Zapraszam.
- Zrobię to. - Dziękujemy.
Ale mój kumpel jest lekarzem i powiedział, że istnieje ryzyko.
Zakażenie, uszkodzenie nerwu...
Mogę mieć problemy z zarobkiem,
więc powinniśmy porozmawiać o kosztach.
Mamy ubezpieczenie.
Nie mówię o kosztach zabiegu.
Mam na myśli moje koszty.
Chorobowe, powrót do zdrowia...
- Ile? - Sto pięćdziesiąt kafli.
Nie stać nas.
Ładny dom. Na podjeździe stoi kilka aut.
Coś wymyślicie.
Nie zaryzykuję życia, by ocalić dzieciaka, którego nie znam.
- Ty podstępny sukinsynu. - Emmo!
W dupie ma Romi. Chodzi mu tylko o kasę.
Jeśli go walniesz, on wyjdzie, a Romi nie otrzyma szpiku.
Przemyślcie to. Macie mój numer.
I znacie kwotę.
Co tu się wydarzyło?
- Teraz się odzywasz. - O co ci chodzi?
Dziecko ci choruje, a ty stoisz i milczysz.
- Nie pomagasz. - Miałem zachować spokój.
Co to za teksty? Nie masz dzieci.
Nie wiesz, przez co przechodzę. Zamknij się.
- Nie mów tak do siostry. - Jest i obrońca.
Emma to twój wymarzony synek.
Przejdzie mu.
Luke, musisz sprzedać swój statek.
Nie jest tyle wart.
- Naprawdę? - Kupca mogę szukać miesiącami.
A druga hipoteka?
Wzięliśmy już lata temu.
Co zrobimy?
Nie martw się.
Nie pozwolę, by coś się stało naszej wnuczce.
Obiecuję.
Dobrze.
O Boże.
Skąd u przedszkolaka nieoszlifowany diament za setki tysięcy?
Przywiozłem jej pamiątkę z Antwerpii. Za to, że opuściłem jej występ.
Czyli to krwawy diament?
Jeśli zabicie gości w magazynie jest krwawe.
To nic wielkiego.
Jak twój naszyjnik na zakończenie szkoły.
Nie było cię tam.
Twoje prezenty zawsze były przeprosinami.
Wiem, o co chodzi.
Chciałaś dorwać Bora i skopać tyłek Kyle’owi,
ale nie mogłaś, więc wkurzasz się na mnie.
Jesteś w ogromnym błędzie.
Żal mi ciebie.
Błędy wobec Oscara i mnie
powtarzasz teraz z Romi i nie widzisz tego.
Nie daj Boże, coś jej się stanie,
wtedy zaprzepaścisz swoją drugą szansę.
Cześć! Spójrz, co mam!
Z wyprzedaży.
Szukałem czegoś, co rozweseli Romi.
Koń na biegunach? Ona ledwo unosi głowę z poduszki.
Wiem, ale później jej się polepszy.
- Wszystko gra? - Nie.
Miałeś zorganizować dzień dawcy, a nie rękodzieło.
Jasne. O rany.
Myślałem, że Kyle może być dawcą.
Nie mówiłam, że się zgodził. A teraz chce pieniędzy.
Nie wiedziałem.
W porządku. Jeszcze podzwonię.
Robię milion rzeczy,
a ty miałeś się zająć jedną sprawą.
Dobra, posłuchaj.
Jesteś osobą, która lubi kontrolować wszystko.
Nauczycieli, swoją karierę,
wybór przystojnego narzeczonego, który płynie z prądem.
Wiem, że ci teraz ciężko,
bo nie masz kontroli nad chorobą Romi,
więc może pomaluj ze mną konia,
żeby przez pięć minut oderwać myśli?
Nie no, jasne.
Przecież każde chore dziecko pragnie zabawki z renesansu.
Szukałam kogoś, kto mógłby mnie trochę odciążyć.
Nie, Emma...
Miło poznać, panie Polonia.
Nazywam się Norm.
W sklepie plastycznym jest tyle produktów i alejek.
Szukałem odpowiedniego kleju z brokatem.
Powinni stworzyć apkę.
Norweskie krumkakery.
Przepis mojej babci.
Daj znać, to wsadzę ci do ust.
Jak tam chcesz.
To jest warte 300 tysięcy dolarów.
Pojedź do szpitala, zrób kilka badań, oddaj szpik,
a kamień będzie twój.
Wejdę do sklepu jubilerskiego.
Jeśli jest prawdziwy...
mamy umowę.
I nie zmienisz zdania.
Jeśli się zgodzisz,
lekarze wprawią machinę w ruch
i zabiją układ odpornościowy Romi.
Jeśli nie otrzyma szpiku w ciągu kolejnych 24 godzin, umrze.
Ty również.
Wiem. Nic jej się nie stanie.
Czułem, że można ci zaufać.
Wygląda pięknie,
ale to środki wiążące do materiałów plastycznych.
Poczujesz, jakby mrówki ogniowe wędrowały do twojego wacka.
Zdejmujemy galoty!
Dość! Kończymy to.
- Nie anuluję zleceń w ostatniej dobie. - Zapłacimy całość.
Boro,
dogadajmy się.
Co do diabła?
OFAC przysłało nakaz ekstradycji.
Oddajemy Bora za 48 godzin. Muszę zawrzeć umowę.
Co za bzdura! Powiedzmy im, że mają się pierdolić!
Ja akurat nie mogę sobie pozwolić na wpadanie w złość,
brak profesjonalizmu
i besztanie przełożonych.
Mamy go u siebie. Nie może pani...
Nie masz prawa mi rozkazywać, agentko Brunner.
I dla jasności,
jeśli znów podniesiesz na mnie głos w moim budynku,
wybierzesz wsparcie techniczne albo bezrobocie.
Jasne?
Tak.
Wszystko gra?
Dlaczego Biuro Kontroli Aktywów Zagranicznych
odsyła latynoskiego terrorystę
aresztowanego przez USA w Grecji
właśnie do Zimbabwe?
Boro dostarczył materiały użyte w ataku w Harare cztery lata temu.
Jest tam korupcja.
Pewnie wykupi się z więzienia w ciągu kilku tygodni.
Ale Amerykanie chcą się przypodobać rządowi Zimbabwe,
aby uzyskać dostęp do złóż litu w prowincji Masvingo.
Zawsze chodzi o pieniądze.
Chcemy nabywców Bora, to działajmy.
Zacznie mówić, jeśli ustalimy,
że nie będziemy go ścigać za zbrodnie, znane i nieznane,
sprzed podpisania umowy.
Jeśli odkryjemy, że w zeszłym roku wysadził sierociniec,
nie odpowie za to?
Zgadza się.
Ale nie musimy mu mówić o nakazie ekstradycji do Zimbabwe.
Gdy jego kumple z Afryki wycofają zarzuty, będzie wolny.
I wróci do dawnych interesów.
Będzie można go przymknąć za kolejne dziwne numery.
Plan nie jest idealny,
ale próbuję stworzyć coś z niczego.
Może wyjaśnisz to córce.
Emma ma ciężki dzień.
Jest wściekła o Bora i załamana sytuacją Romi.
Żadna wymówka.
Mówię to do starszego agenta, nie jej ojca, pilnuj jej.
Rozumiem.
Ale mam nadzieję, że znasz jej prawdziwą wartość.
Jest bezcenna dla zespołu.
Szybko rozwiązuje problemy, jest odważna, ma świetny instynkt.
Mówię to jako starszy agent i jej ojciec.
Dziękuję za ocenę.
Nie ma za co.
Dziękuję, że stanęłaś po mojej stronie
i powstrzymałaś tortury.
Nie stanęłam po niczyjej stronie.
Szczerze mówiąc, tylko ja w tym budynku
zasłużyłam na głoszenie opinii na temat tortur.
To nie była bomba, prawda?
Cokolwiek ci robili, przetrwałaś to.
Spełniłaś obowiązek.
Cokolwiek się stało, to twoja sprawa,
a ta rozmowa nie miała miejsca.
Dziękuję.
Mam u ciebie dług.
POKÓJ ZATRZYMAŃ
Stek z Mastro’sa, shake z Bob’s Big Boya.
A teraz mów.
Komunikuję się z nabywcami przez szyfrowaną stronę w dark webie.
Dostają powiadomienie, że udostępniłem nagranie,
gdzie udowadniam, że bomba działa.
Jak to udowadniasz?
Satelita państwowy
jednego z wielu wrogów Ameryki, a moich sojuszników.
Może wyśledzić unikalną sygnaturę bomby
i wysłać weryfikację do nabywców.
Daj mi tylko broń.
Rozbroiliśmy twoją walizkę,
ale nadal ma aktywny materiał jądrowy.
Nie umożliwimy wrogom namierzenia naszej kwatery.
- Nagramy to poza biurem. - Pasuje.
Gdy film będzie w sieci,
zainteresowani nabywcy potwierdzą emotką z kostką lodu,
że wszystko gra.
Namierzacie ich adresy IP, dokładne lokalizacje, urządzacie nalot.
Obiecałem wam płetwale.
Moja lista klientów
to elita najgorszych lewiatanów świata.
Przykro mi, że tak skończyłeś.
Skończyłem tak, bo zabiłeś Omara Polonię.
Był niebezpieczny.
Ale zabijając go, pozbawiłem uroczego chłopca ojca.
Sądziłem, że wypełnię tę pustkę słodyczami i prezentami,
wysłaniem cię do szkoły,
ale każde dziecko potrzebuje ojca.
Zmieniłby mnie wartościowy czas z tobą?
Wartościowy czas to wymówka zarobionych rodziców.
Liczy się ilość czasu.
Być obok, kiedy dziecko zedrze kolana, robić projekty naukowe,
zasypiać wspólnie przy kreskówkach.
Wybacz, że pozbawiłem cię tych wspaniałych rzeczy.
Żałujesz, że zabiłeś mojego ojca?
Nie, ale żałuję tego, co zrobiłem tobie.
- Nadal sądzę, że ugoda to błąd. - Dlatego nie bierz w tym udziału.
Wesprzyj rodzinę w szpitalu. Potrzebują cię tam.
Jesteś zbyt wkurzona i rozkojarzona, by działać w terenie.
Rozpracowywałam Bora od miesięcy.
Co mi mówiłaś o stawianiu pracy ponad rodziną?
Dla ciebie nie jest za późno.
Pojedź tam z Aldonem.
Aldon, zbadaj bark.
Z urazem się nie przydasz.
Tak jest.
Roo i ja zabieramy Bora na północ.
O tak! Duet znowu razem.
Informuj mnie.
Jasne.
- Chodź. - Tak jest.
Boro, czas na twój występ.
Zaraz po opublikowaniu nagrania
nasze źródło potwierdzi, że w urządzeniu jest autentyczny materiał jądrowy.
Zainteresowani znają zasady.
Powodzenia.
Nagranie trafi za chwilę do najmroczniejszych zakątków Internetu.
WYSYŁANIE
Co się dzieje?
Kyle nawalił. Szukamy go.
Czułem, że nie można mu ufać.
Dział operacyjny zna jego położenie.
Dobra.
Emma, rozegraj to mądrze.
Zachowaj spokój. Nadal potrzebujemy jego pomocy.
Jasne.
Kurwa.
Pani dyrektor, nagranie Bora trafiło do sieci.
Prędko namierzymy te szumowiny.
Przyjąłem.
Dot jest w drodze.
Co z Kylem?
Mam go.
Jego samochód stoi przy barze Rondo w Chappaqua.
- Tam, gdzie ostatnio. - Dzięki, Tina.
Dziewczynka umiera, a gość wali browary?
Przyspiesz.
Dzięki za pomoc w namierzeniu Kyle’a.
I wybacz, że przełożyłem naszą drugą randkę.
Drugą?
Po dwóch kęsach pizzy odebraliśmy telefon o Romi.
Ale druga randka posuwa sprawy naprzód.
A ja chcę, żeby posunęły się naprzód.
Ja też.
Gdy będziesz gotowy na drugą randkę, wiesz, gdzie mnie szukać.
ADEN, JEMEN
Kostka lodu w Jemenie.
AKTYWNOŚĆ SIECIOWA
W Syrii też chłodzą napoje.
- Jesteś w złym miejscu. - Cholera.
Otrzymałeś coś cennego i musisz się zrewanżować.
Właściwie nic nie muszę.
Chwała za wykonanie badań. To wymaga odwagi.
Potem lekarze musieli przynieść chroniącą ich listę możliwych powikłań,
zrobiło się serio i zwiałeś.
Żaden wstyd. Jesteś człowiekiem. Ale odpowiadasz za to dziecko...
Jestem dawcą spermy, jak mówił jej tatko.
Zatem nie mam żadnego prawnego obowiązku.
Tak mi powiedział kumpel, który dwa lata studiował prawo.
Co mówił o kradzieży diamentów?
Szczęśliwy, kto posiada.
Nie ruszam się stąd.
I co z tym zrobicie?
Uderzę cię w jabłko Adama i odbierze ci mowę.
Twoja głowa opadnie
i wyniesiemy cię stąd jak pijanego kumpla.
Za 30 sekund będziesz w bagażniku auta.
Za pięć pożałujesz, że nie wyszedłeś sam.
A za dwie otrzymasz cios.
Mówisz poważnie, skarbie?
No to idziemy.
Wybaczcie.
Dziewczyna go rzuciła. Za dużo popił.
No i już.
- Wysyłam dane Al-Mukalli. - I Damaszku.
Nadciągają jednostki z Al-Tanfu i Lemonnier.
Grupa SEAL w Islamabadzie.
Czekamy na wszystkie jednostki.
Co się dzieje?
Zabraliśmy naszego przyjaciela. Wciąż się trochę waha.
Wypuśćcie mnie stąd!
Pomyślałam, że trening może rozjaśnić mu w głowie.
Z trenerem personalnym.
Norm?
Twoja decyzja.
Ufam twojemu instynktowi.
Dziękuję.
Do diabła, chcę wyjść!
- Brunner. - Chodzi o ten dług.
Szybko.
Chcemy coś załatwić w Wesołym Fitnessie.
Proszę o przymknięcie oka.
Pytasz o pozwolenie?
O wybaczenie.
To dla Romi.
Ta rozmowa nie miała miejsca.
WESOŁY FITNESS
Nie stchórz.
Wyważamy drzwi,
znajdujemy sfingowane dokumenty sprzedaży
i przekazujemy je izbie handlowej.
- Gotowy? - Tak.
Chyba.
Kryć się!
Co jest grane?
Jezusie, Maryjo i Jozafacie.
To coś więcej niż fałszowanie papierów.
Mamy to.
Oddziały zajmują pozycje.
Czekajcie na sygnał.
Przepraszam, co?
Nie słyszę. Mów głośniej.
Pierdol się!
Cześć, wskakuj.
Wasz telefon poprawił mi humor.
- Dobrze czuć się potrzebnym. - Cześć, Norm.
Uda ci się pobrać szpik kostny?
Rzecz oczywista.
Procedura jest prosta, według Wikipedii.
Wikipedii?
Bez obaw, żartuję.
Przeczytałem artykuł w czasopiśmie medycznym.
Prawie cały.
Prosiliście o środek znieczulający,
ale mój dostawca, Duńczyk, jest niedostępny.
Musimy zrobić to po staremu.
Zapnij pasy.
Kiedy to się skończy, będziesz chciał nas zakapować,
ale jeśli piśniesz choć słówko, znajdziemy cię i znów wywieziemy.
Wtedy czeka cię coś znacznie gorszego niż teraz.
Przepraszam.
Rzecz w tym,
że trzeba było pojechać do szpitala.
Cześć. Jestem Norm. Będziemy dziś razem pracować.
Jeśli nie masz nic przeciwko, posłuchamy muzyki.
Zdejmujemy galoty.
Teraz! Ruszajcie!
- Nikogo tu nie ma. Pusto. - Wszędzie pusto.
Mam ją!
Bierz walizkę!
Nie żyje!
Załatwmy tych skurwieli.
Dzięki. Pomoc będzie tu za kilka minut.
- Świetnie. Ścigajmy go. - Helikopter już odleciał.
Za chwilę będą w samolocie.
Potem na wodach międzynarodowych.
- Może jeszcze zdążymy. - Może.
Ale ja chcę zdążyć na spotkanie z Romi.
Rodzina mnie potrzebuje.
Muszę lecieć.
ODDZIAŁ RATUNKOWY
WEJŚCIE DO SZPITALA
- Cześć. Podobno zabieg się powiódł. - Na razie jest dobrze.
- To twarda dziewczyna. - Jak jej ciocia.
- Szpital nic nie odkrył? - Nie.
Barry był zachwycony strojem ratownika i prowadzeniem ambulansu.
- Same plusy. - Super.
- Czytałeś raport? - Boro się podłożył, by odzyskać bombę.
Adresy IP były sfałszowane przez Caina.
Nic nam nie dały.
Pewnie telefon Duńczyka dał mu do myślenia,
więc wszczepił sobie nadajnik, żeby jego ludzie byli w pobliżu.
Szkoda, że nie mogliśmy tam być.
Wtedy nie pomoglibyśmy Romi.
Nie myliłaś się, musieliśmy obrać brutalną drogę.
Być może, ale tata też miał rację.
Tortury to poważna sprawa, kiedy patrzysz na nie z bliska.
Aldon...
Dziękuję za wszystko.
Naprawdę.
Miałaś ciężki dzień.
Uznałem, że mógłbym cię trochę odciążyć.
Przyjechaliście razem?
Nie, spotkaliśmy się na parkingu.
Skoczę po kawę.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
- Fajny konik. - Dzięki.
Przepraszam za wczorajsze zachowanie.
- Koń wygląda świetnie. - Nie skończyłem.
Rozlałem bejcę, którą kupiłaś do zegara babci.
Zadzwoniłem do tego sklepu.
Nie mają go w ofercie.
Nikt go nie sprzedaje.
Jest zabroniony przez Agencję Ochrony Środowiska.
Można go kupić tylko w Azji Środkowej.
- Co sugerujesz? - Nawet nie wiem.
Ty mi powiedz.
Mieli się przyznać do nielegalnej sprzedaży?
Spytałam o najlepszy produkt. Kobieta przyniosła to z zaplecza.
Oto historia tajemniczej bejcy.
Skoro tak mówisz.
Chciałam tylko zrobić coś miłego.
Skoro chcesz wydziwiać...
Pójdę do Romi.
- Co to za konik? - Odnawiałem go dla Romi.
Przypuszczam... że Emma nie jest mi wierna.
Czemu tak mówisz?
Jest zdystansowana i szuka wymówek, żeby dać nogę.
Może kogoś mieć?
Szczerze...
ODDZIAŁ PEDIATRYCZNY
...nie wiem.
Na pewno Emma wiele przeszła w ostatnich dniach.
Wiem, że cię kocha.
A ja kocham ją.
Nie chcę jej stracić.
Więc słucham, panie Brunner. Co mam zrobić?
Wiem, jak to jest stracić ukochaną kobietę.
Jeśli czujesz, że się wymyka...
walcz o nią.
- Jak nasz aniołek? - Lepiej.
Spędzi tu kilka tygodni,
ale lekarze mówią, że z każdą chwilą nabiera sił.
- Dobrze. - Odesłałam Oscara i Sandy do domu.
Zaczekam tu, aż się obudzi.
Zostanę z tobą.
Niech po przebudzeniu ujrzy dziadzia.
Co z nią?
Nie wiem.
Jesteś wykończona.
Wiele przeszłaś.
Musisz odpocząć.
Może przymkniesz oczy?
Właśnie tak.
MUSIMY POROZMAWIAĆ!!
Zastanawiałam się, jak ci się udało spłacić Kyle’a.
Nie spłaciłem.
Przekonałem go.
Napisy: Maciej Dworzyński