Mam problemy z sercem.
- I zespół jelita wrażliwego... - Coś wymyślimy.
- Będzie dobrze. - Czyżby?
Wygląda na to, że napromieniuje nam jajca.
- Nawet o tym nie myśl! - Muszę odciąć zasilanie.
Pociąg wypadnie z torów i wybuchnie, niszcząc wasz przemysł rolniczy.
Nie mam roli, ale głód jest zły.
Moja żona i syn śpią pięć minut stąd.
Muszę go wykoleić przed Nur-Sułtanem.
W pociągu są nasi ludzie.
Olać resztę. Jesteśmy na jego trasie,
więc chcę go zatrzymać, ale nie w ten sposób.
Nie jesteście inspektorami. Możecie być terrorystami.
- Albo tajnymi agentami CIA. - Okażcie legitymacje.
Muszę tłumaczyć, co znaczy „tajny”?
- Rusz się, a strzelę! - Wtedy ręka spadnie na przełącznik.
- Mam pomysł, ale to niebezpieczne. - Jak pociąg nuklearny bez kontroli?
Słuszna uwaga.
Jeśli chłodzenie rozpędza pociąg, to ogrzewanie go spowalnia.
Można tam wtłoczyć coś gorącego.
- To plan Donniego. - Ciepły muł nuklearny.
Tak! Otwórz okno od strony cysterny.
Wyjdę na dach i podam ci wąż.
Nie. Za duża prędkość. Zmiecie cię.
Jeśli nie spróbuję, zginiemy.
Spróbuj, a na pewno zginiesz.
Musimy coś zrobić.
Chyba mam plan.
Zbliżymy się do siebie i powinno zadziałać.
Nie wierzę, że je masz.
Wziąłem na wypadek nudy.
Oto plan. Wychodzę na zewnątrz,
a ty trzymasz mnie przez dach.
Jestem mniejsza. Wiatr mnie nie poniesie.
Nie pozwolę ci.
- Emma ma rację. - Co się może stać?
Może uderzyć w skałę przy prędkości 160 km/h.
Są minusy, ale trzeba to wykonać.
Dam radę...
ale z twoją pomocą.
Już prawie.
To lata jak szalone.
Przyduś wąż.
Zaraz skończy nam się tor!
- Bądź ostrożna. - Tato, nie sięgnę.
Puść mnie, żebym mogła skoczyć.
To zbyt duże ryzyko.
Jeśli tego nie złapię, wszyscy i tak zginiemy.
Nie zgadzam się.
Gdy byłam dzieckiem,
podrzucałeś mnie i łapałeś.
Nigdy nie spadłam.
Ufam ci.
Raz spadłaś.
Odbiłaś się od pufa, a twoja matka była wściekła.
Wybaczcie, ale zegar tyka.
Zrobiłam, co powiedział dr Pepper.
Poprosiłam cię o pomoc.
Twoja kolej.
Musisz mnie posłuchać.
Proszę, puść mnie.
Mam cię, skarbie.
Trzymam cię.
Wciągnij wąż z powrotem do kabiny
i przyłącz do zaworu paliwa przy azocie.
Będzie pasował, jest identyczny jak zawór cysterny.
Włączcie pompę.
- Magnes się nagrzewa. - Mamy spadek prędkości.
Zwalniamy.
Chyba się udało.
Chyba tak.
Zatrzymał się. To koniec.
- Nie bierzesz w tym udziału, Borat. - Otóż to.
Podsumowując, nie schwytaliśmy Bora,
a on nie dostał, czego chciał.
Zwycięski remis.
Jesteś trenerem piłkarskim mojej córki?
Chcę Bora na talerzu.
I dlaczego Kazachstan niemal stał się nuklearnym pustkowiem?
Problem techniczny.
Zakłócenia w komunikacji.
Źle usłyszeliśmy liczbę zaworów.
Czyżby?
Odpocznijcie.
Wielu agentów szuka już Bora w świecie cyfrowym.
Gdy znajdziemy trop, wchodzicie do gry.
Dziękuję, że mnie kryłaś.
Dziękuję, że posłuchałeś mnie w pociągu.
Niełatwo było cię tam puścić.
Nigdy nie było łatwo.
Koniec z inwigilacją Donniego
albo doniosę na ciebie Dot i mamie.
Jasne.
Barry,
zakończ operację Don Juan.
Wygooglowałem też „kukolda”.
Muszę cię przeprosić.
Przyjąłem.
Zadowolona?
Na razie tak.
Chciałabym zadzwonić.
Hej, jesteś już w biurze?
Tak, skończę za kilka godzin.
Myślałam o tej sprawie z babcią Pat.
Nie lubisz być okłamywany,
zwłaszcza przez ukochaną osobę,
ale może zrobiła to z miłości.
Nie miała zbyt wiele.
Dała ci ten zegar i opowiedziała całą historię,
bo wiedziała, że cię ucieszy. I tak było.
Aż nie poznałem prawdy.
Może prawda jest przereklamowana.
Może kłamstwo nie zawsze jest takie złe.
To przeciwieństwo wszystkiego, co mówię swoim uczniom,
ale chyba mogę łaskawiej spojrzeć na babcię Pat.
Fajnie.
Słuchaj, tak sobie myślałam,
może włączymy piosenki Lee Fieldsa
i spędzimy szaloną noc
przy piaskowaniu i bejcowaniu zegara?
Kupiłam bejcę z górnej półki
w sklepiku na końcu ulicy.
Rosyjska?
Ponoć jest najlepsza.
Brzmi doskonale. Zrobię deskę serów.
Kocham cię.
I to nie jest kłamstwo.
Ja ciebie też.
Roo i ja lecimy na piwko za ocalenie świata. Jesteś chętna?
Nie mogę. Mam plany.
To innym razem.
Po tym, co dziś zrobiłaś,
na pewno będą jeszcze okazje do świętowania.
Świetna robota, naprawdę.
Ciao, bella.
Piła jest w garażu.
Mogłeś ją zatrzymać. Tylko ty jej używasz.
Nie mam na to miejsca.
Słuchaj, nie potrzebuję tej piły.
Po prostu Donald to pierwszy facet, z którym sprawy zaszły tak daleko,
więc to bardzo dziwne,
kiedy inny facet jada rodzinne posiłki
z moją rodziną.
Zawsze gdy będzie dla mnie miejsce przy stole...
chętnie przyjmę zaproszenie.
Może teraz?
Mogę wrzucić resztki lasagne do piekarnika.
Z przyjemnością.
Dobrze.
Boro.
Witaj, William.
Uciekłeś z Gujany, ale nie zwiejesz przede mną.
Wyjaśnię ci. Miałeś wczoraj rozmowę o pracę.
Oby się udało.
W każdym razie
wychodziłeś z budynku...
- Facet wysiadł z ciężarówki. - Użyliśmy chloroformu i oto jesteś.
Pewnie chcesz wrócić do domu, do żony i dziecka?
Proszę.
Jedyne, co musisz zrobić,
to powiedzieć wszystko, co wiesz
na temat Finna Hossa i Danielle DeRosy.
Czego się dowiedziałeś, gdy mnie zdradzaliście?
Nie wiem.
Ja...
Nic nie wiem.
Co mówili?!
Co usłyszałeś?!
Dokąd jechali?!
Nie wiem! Strzelano do nas!
- Co ci powiedzieli?! - Nic!
Kłócili się. Nie słyszałem.
Nazywał ją Emma!
- Emma? - Tak.
Finn nazywał ją Emma.
Gra na skrzypcach.
Mówił, że ona potrzebuje tej ręki do gry na skrzypcach.
Emma. Skrzypce.
Tyle wiem! Przysięgam!
Dobrze.
Emma.
Skrzypce.
Dobra robota.
Odetnij mu nogę, gdyby zapomniał o czymś jeszcze.
Nie!
Zaczekaj!
Nie! Proszę!
Nie!
Ten człowiek przedstawiał się jako Finn Hoss.
Mówił, że przyjaźnił się z moim ojcem
i ze mną.
Puste słowa.
Zamordował mojego ojca.
To zły człowiek,
który chce robić złe rzeczy.
Jest niebezpieczny
i trzeba go powstrzymać, zanim skrzywdzi innych.
To się uda tylko wtedy, gdy pomożecie mi go znaleźć.
Ta wiedza i to zdjęcie
to wszystko, co mam.
Finn Hoss jest powiązany z niegodną zaufania Amerykanką,
która ma na imię Emma i gra na skrzypcach.
To jedyne wskazówki:
„Emma” i „skrzypce”.
Znajdźcie ją.
Znajdźcie Finna.
Komu się uda,
otrzyma milion dolarów.
Rooster, trzymaj piwko!
- Tak jest! - Baw się!
- Świętujmy! - Zasłużyliśmy!
- Dzięki. - Ty też.
Zdrówko!
Za Bora, który liże swoje rany po sromotnej porażce.
- Dobrze prawi! - Zdrówko!
Na zdrowie!
I za Tally-ho!
- Co to? - Stoisz na tym.
To gest, aby odzyskać żonę.
- Obraźliwe słowo? - Brytyjski okrzyk bojowy.
Do pójścia naprzód.
Tally-ho.
Cholera. Rano kazałem to namalować.
Nie ma Księżniczki. Nie naskarży mamusi.
Zaprosiłem Emmę.
Ale Carter pewnie zaplanował scrapbooking.
Naprawdę go nienawidzisz, co?
Jest bardzo przystojny, bogaty czy coś?
Czy coś. Właśnie.
Proszę pana, jest cudownie.
Większe od mojego mieszkania.
Dziękuję.
Po pierwsze, podobało mi się „proszę pana”.
Po drugie, weź sobie piwko.
Na co czekasz?
- Dziękuję. - Świętujemy.
Czemu zaprosiłeś wtykę z NSA?
Spisała się. Niech zobaczy fajną łódź.
To nie łódź, tylko statek.
Bujasz się w niej.
Chciałbyś pobaraszkować z nią na golasa.
Nie. To koleżanka z pracy.
To dlaczego twoja skroń pulsuje?
Przepocisz Transformersów.
To Voltron.
Twój pulsometr brzęczałby jak pszczoła.
Dobra, masz rację. Więcej dyskrecji.
Wiadomość od chłopaka?
Chłopaka?
Jestem sama jak palec.
- Dobrze. - To alarm mojego bota.
Chcesz się tym z nami podzielić?
Ustawiłam algorytm...
- Co? - Użyj zewnętrznego głosu.
Mój algorytm przeszukuje social media, newsy,
nawet ogłoszenia, które choćby pośrednio
mogą być związane z materiałem radioaktywnym,
sprzętem nuklearnym, cezem-137.
Cokolwiek, co zdemaskuje Bora.
Mądrze.
Dziękuję panu.
Pokazał mi się artykuł
o mołdawskim naukowcu porwanym w Irlandii.
Badał przetwarzanie odpadów radioaktywnych.
Może to przypadek.
A może trop.
- Ile zajmie sprawdzenie? - Kilka godzin.
Koniec rejsu.
Dobra.
Dobra robota.
Dziękuję.
Denerwuję się. On jest legendą.
Mogę zgarnąć Emmę po drodze, jeśli ci to coś ułatwi.
Sam po nią podjadę. Musimy porozmawiać.
Dobry pomysł.
Zabrałbym się, muszę się przebrać przed pracą.
- Patroszyłem rybę Roo. - Podwiozę cię.
Ruszajmy.
Pamiętajcie, że widzimy się w myjni za dwie godziny.
- Dobra. - Świetnie.
Kocham ciebie i twoją ciocię
Bardziej niż trzypiętrowy tort wiśniowy
Kocham ciebie i twoją ciocię
Bardziej niż wszystkie ptaki na niebie
Dobry z ciebie wujek.
- Jak Romi? - Dobrze.
Lek zbił jej gorączkę.
Świetnie.
Oscar napisał. Spotkanie w sprawie MyAisles się opóźnia.
Nie szkodzi. Uwielbiam się nią opiekować.
I wprawiam się.
- Mówisz o nas? - Tak.
Nie teraz, ale kiedyś.
To byłoby szaleństwo.
Szaleństwo, że teraz? Czy tak ogólnie?
Zawsze mówiłaś, że chcesz mieć dzieci.
Tak. Teoretycznie.
Ale ostatnio...
myślałam o rodzinach i o tym, jak łatwo je schrzanić.
Masz rację.
Ale czemu nasza...
Nie schrzanilibyśmy tego.
Nie. Byłoby super.
Tylko...
Mieszamy kolejność. Nie jesteśmy nawet zaręczeni.
Nie, ale wkrótce będziemy.
A potem będziemy chcieli założyć rodzinę,
więc nie zaszkodzi porozmawiać,
jak i gdzie chcemy wychować dzieci,
o równowadze między pracą a domem.
O jakiej równowadze?
O mamo.
O równowadze między pracą a życiem osobistym.
Rozumiesz...
Cholera.
Oboje pracujemy, tak?
Twoja praca często cię porywa.
Pogubiłam się.
Czy chcesz powiedzieć,
że mogę nie być dobrą mamą, bo pracuję?
O Boże, nie!
Mówię tylko, że osobiście
skorzystałem na tym, że za dzieciaka miałem mamę w domu.
- Niewiarygodne. - Co?
Gdyby role się odwróciły i zamienilibyśmy się pracą,
nikt by cię nawet nie pytał, czy podołasz.
Oczekiwano by, że to ja zostanę w domu z dzieckiem.
Nie o to mi chodzi.
Sugerowałeś to, nawet jeśli o tym nie wiesz.
Nie róbmy tego.
Nie musimy się kłócić, czy cokolwiek to jest.
Nie o to mi chodziło. Przepraszam.
Ja tylko...
Masz rację. Nie jesteśmy zaręczeni.
Puk, puk.
Wybaczcie najście.
Chciałem spytać, czy Emma wyskoczy na lunch.
Może do nowej burgerowni przy myjni.
Jasne, tato. Jeśli Carter przypilnuje Romi.
Oczywiście.
Zostanę w domu z dzieckiem.
- Podsłuchiwałeś? - Nie.
Przyjechałem po ciebie.
Nie mogę wpaść po córkę do własnego domu?
- Nie jest nim od 15 lat. - Powiedz to ratom kredytowym.
- Witajcie! - Cześć! Co za wyczucie czasu!
Czy to osioł z tobołkami? Ach, to Donnie.
Cześć, Luke, Emma.
Dobre wieści. Mam Odena.
- Twój statek? - Spójrz.
Jest...
Zaczekaj, aż wypłyniemy.
Chciałbym, ale mam coś z uchem. Łatwo dostaję choroby morskiej.
Nie szkodzi. Tobie nie proponowałem.
Fajna propozycja, ale w pracy mam urwanie głowy.
Kadry są przytłoczone redukcją.
To straszne. Dobrzy ludzie tracą pracę...
Zwolnienia są trudne. Powtarzam jej, że się przyzwyczai.
- Tego się boję. - Jesteś miła, troskliwa.
Jeśli ktoś może dać współpracownikom nadzieję,
że wszystko się ułoży, kiedy jest źle,
to tylko ty.
Masz wielkie serce.
Nawet po naszym rozstaniu
dałaś mi poczucie nadziei, że wszystko się ułoży.
Chyba trochę tak jest.
I wszystko się ułożyło.
Masz się dobrze.
Jeszcze nie,
ale wciąż mam nadzieję.
- Spoko. Jedziemy? - Tak.
Pa, pa.
Wszystko gra?
Pa, Donnie. Miło było.
- Daj mi minutę. - W porządku.
O stary!
Bartholomew Putt zmarł dziś na nieuleczalną wstrzemięźliwość płciową.
Pozostawił miliony zabawek i zero dziewczyn.
To figurki filmowe.
Odstraszają waginy.
To mój wybór, że nie zapraszam tu kobiet.
To moja Batjaskinia, moja Forteca Samotności.
Jeśli twój cel to samotność, misja zakończona.
To podnieci tylko Świętego Mikołaja.
Co to jest?
Chcę być oboistą.
Dobry ruch. Nic nie ściąga majtek jak dęte drewniane.
- Zmienię koszulkę. - Po prostu daję ci do myślenia.
Wyluzuj.
Żeby spróbować z Tiną, musisz to wszystko porzucić,
mimo że nie masz większych szans.
„Nigdy nie mów mi o szansach”.
Han Solo.
Co ja mówiłam?
Idź się przebrać.
Jeśli włożysz koszulkę z jakimś hobbitem,
znów wyłapiesz.
Dobrze.
Robię to dla ciebie.
Załatwiam ci C dla twojego K.
Gwoli ścisłości,
w 100% zgadzam się z polityką „nie dla dzieci z Carterem”.
Podsłuchiwałeś.
Jestem szpiegiem. Podsłuchuję.
Nie mówiłam, że nie chcę mieć z nim dzieci,
tylko że powinniśmy trochę zaczekać.
Bardzo kocham Cartera.
Moje życie z CIA jest trochę chaotyczne,
ale on jest stabilny i przewidywalny.
Stabilny i przewidywalny powinien być księgowy,
ale nie partner życiowy.
Twoja mama wciąż jest najbardziej ekscytującą i wymagającą osobą,
jaką poznałem.
Musisz znaleźć kogoś, kto pobudzi twój umysł i serce,
a nie nerda, który chce się bawić w wycinanki.
Lubię te wycinanki. To uspokaja.
Czy chciałabym, żeby był bardziej żądny przygód? Tak.
Ale... Dlaczego ja...?
Boże, jesteś ostatnią osobą,
z którą powinnam rozmawiać o związkach.
Błagałeś mamę, żeby wsiadła na twoją łódkę,
jak zakochany uczniak.
Po pierwsze, to było zwykłe zaproszenie.
Po drugie, to nie łódź, tylko statek.
Ten statek odpłynął.
Porwanie, które wykryła Tina,
dotyczy mołdawskiego fizyka, dra Karla Novaca.
Był w Irlandii, by rozwijać mołdawskie zdolności naukowe.
Na pierwszy rzut oka to błaha sprawa.
Ale dr Novac stworzył pracę naukową
opisującą nowatorski proces
pozyskania i zwielokrotnienia materiału rozszczepialnego
z odpadów nuklearnych.
Boro schwytał mola książkowego, by ocalić, co się da,
z niewielkiej ilości z pociągu?
- To nasza teoria. - Ale Boro porwał kucharza.
Nadal potrzebuje sprzętu kuchennego, by przygotować radioaktywne danie.
Jeśli dowiemy się, co to za sprzęt,
może dotrzemy tam pierwsi i schwytamy Bora.
Być może. Ale jest próg zwalniający.
Widzieliśmy tylko abstrakt pracy dra Novaca.
Publikację badań naukowych dotyczących procesu pozyskiwania
zablokował rząd Mołdawii.
Zamiast tego uznali Novaca za dobro narodowe
i przenieśli z opiekunem do rządowego ośrodka,
aby chronić przed szpiegami i zapobiec zdradzie.
Cały ośrodek jest odcięty?
Brak Wi-Fi i linii naziemnej. Nie włamiesz się.
Chyba że tym.
Po to mamy AirHoppera.
To apka, która wysysa dane z pobliskiego dysku twardego.
Jest zakamuflowana w popularnej grze Jam Slam.
Jak zespół ma ominąć ochronę,
by dostać się do ośrodka i użyć apki?
Jedyny sposób to zaproszenie od osoby z wewnątrz.
Na szczęście opiekunka Novaca, Nika Stalinowicz, mieszka w ośrodku.
Będzie musiała zaprosić do siebie kogoś z naszego zespołu.
Puchatek.
Puchatek! Puchatek!
Jaki Puchatek?
Kobiety ciągnie do Aldona jak Puchatka do miodu.
Ohyda.
Puchatek! Puchatek!
- Dość tego! - Sorki.
Przepraszamy.
Stalinowicz będzie mieć badania Novaca na komputerze,
więc Aldon...
Puchatek.
...użyje swojego wdzięku, by dostać się do ośrodka
i aplikacją pobrać dokument.
To nas przybliży do Bora.
Świetnie. Jak wygląda ta szczęściara?
Bu!
Nie mamy zdjęć Niki, bo opiekunowie są utrzymywani w tajemnicy,
ale stworzyłem bardzo ciekawy profil psychologiczny.
To menedżerka średniego szczebla cierpiąca na niską samoocenę
przez porwanie Novaca podczas wyjazdu, który zatwierdziła.
Standardowa procedura po takim zdarzeniu
to ponowne szkolenie wszystkich opiekunów rządowych.
To oznaczałoby cały dzień szkoleń w hotelu z kiepskim bufetem.
Na szczęście w pobliżu hotelu jest bar.
Po godzinach publicznego poniżania
nasza Nika przejdzie na drugą stronę ulicy,
gdzie utopi smutki w śliwkowej brandy.
Jeśli dr Pepper ma rację, bar jest naszą przepustką.
Pfeffer, tak jak Michelle.
Według teorii dra Peppera Nika będzie bezbronna i podatna
na mój wyjątkowy rodzaj romantycznej perswazji.
Wasz samolot odlatuje za 12 godzin. Nika kończy szkolenie za 24 godziny.
Dopilnuję, by czekał na was przyjazny transport.
Zbierajcie się. Do dzieła.
Wszystko gotowe?
Czekamy na kilka dostaw.
To stokrotki. Prosiłem o dziką różę.
Jest sezon na stokrotki.
Zdobędę dziką różę.
Doskonale.
Wszystko ma być idealnie.
To będzie błyskawiczny mat.
Serio, tato?
Nie mogłeś załatwić mi czegoś bardziej nietwarzowego?
Jesteś wsparciem Aldona. Nie może cię podrywać cały bar.
W końcu to poczujesz.
Zawsze wyglądam jak bałtycka praczka.
Też muszę się szykować.
Potrzebuję odpowiedniej przynęty na tę rybkę.
À propos,
martwi mnie to, że nie ma zdjęć Niki.
Zawsze liczymy na pstrąga tęczowego,
ale od czasu do czasu trafi się płoć
albo flądra.
Nie śmiej się.
Mam pytanie.
Brałeś udział w tych misjach, gdy byłeś z mamą?
Miałeś romans?
Nigdy nie miałem romansu, gdy byłem z mamą.
Cóż... Atmosfera siadła.
- Mogłem się obnażyć. - Obnażyłeś się.
Twoje słowa lekceważą mnie
i każdą kobietę, którą uwiodłeś na akcji.
Masz rację.
Chciałem być zabawny. Nie wyszło. Bardzo szanuję kobiety.
Na pewno.
Mówię otwarcie o seksie w pracy i poza nią.
Kobiety są dla mnie równe. Wszyscy mamy potrzeby.
Składam oferty cielesne.
Po zgodzie fantastycznie się bawimy,
bo jestem świetny w te klocki.
Po odmowie mam nadzieję na przyjaźń.
- Gdzie tu brak szacunku? - Wszędzie.
Po pierwsze, kolejność działań. Najpierw seks, potem może przyjaźń?
W twoim podręczniku kobiety mają jedną funkcję.
- Przyjaźnię się z Roo. - To lesbijka.
Kumplujecie się, bo seks nie leży na stole.
Uprawiałem seks bez stołu, na stole i pod stołem w sklepie.
I nie umknęła mi ironia.
Rzecz w tym, że niełatwo być wabikiem.
To sztuka i nauka.
Nie, to jakaś wymówka niedojrzałego faceta.
I ty to wiesz.
KISZYNIÓW, MOŁDAWIA
Zielone światło. Kamery na miejscu.
Kreda bilardowa, gotowe.
Gąbka do tablicy, gotowe.
Solniczka,
gotowe.
Ludzie opuszczają hotel.
Już po szkoleniu.
Damy znać, jak ujrzymy potencjalną Nikę.
Oby nie miała powonienia.
Poczułam Aldona.
Jest jak tsunami Drakkar Noir kategorii czwartej.
Popkultura tutaj jest 30 lat za Stanami.
Drinki Zima, emo rock z lat 90. i Drakkar Noir.
Nika będzie zachwycona.
A jeśli nie?
To proste.
Szok i trwoga.
To może być ona.
Szczupła blondynka, wyszła chyba ze szkolenia.
Aldon ma więcej szczęścia niż rozumu.
Mam najlepszą pracę na świecie.
Anya. Co ci podać?
To nie jest Nika Stalinowicz. Cholera.
Dzięki za zrujnowany dzień, Nik.
Słyszałem „Nik”?
Czy Nika może być Nikiem?
Nik to popularne imię w tym regionie.
Kozojebca z ciebie.
Stalinowicz.
To nazwisko też jest popularne?
To musiała być literówka.
Nasz cel to Nik A. Stalinowicz.
- Cholera. - Cholera.
- To jest hit!
Spokojnie, bez paniki.
- Jest hetero. - Skąd wiesz?
Nie chciał tego.
- Zmiana. Ja się tym zajmę. - Nie ma mowy.
- Przerywamy. - Na jakiej podstawie?
Na tej, że noszę w portfelu jej zdjęcie w kucykach.
Zdjęcia w portfelu? Ile ty masz lat?
- Dam radę. - Jasne, że tak.
Idź do łazienki i napraw stylówę. Zaraz wrócę.
Zakończ to. Jestem starszym agentem.
Wiesz, że misję mogą przerwać
jedynie zagrożenie życia
i poważne obrażenia ciała agenta lub cywila.
Ty możesz doznać poważnych obrażeń ciała.
Nie pozwolę córce być wabikiem.
Nie wabimy, tylko się bawimy.
Pogadają, pojadą do niego,
pobierze dane, a potem wyjdzie z majtkami na sobie.
Najwyżej będzie ostre macanko.
Luke, to dobra agentka.
Niech robi swoje.
A ja zrobię swoje.
Drogie panie.
Mam propozycję.
Dobrze. Zdecydowanie lepiej.
- Przymierz. - Skąd je masz?
Przyjaciółki mi pomogły.
Dobra.
- Mam. - I gotowe.
Dam ci moją koszulę.
Nie ma nic seksowniejszego.
Nie zdejmuj koszuli.
Aldon nie wychodzi z roli wabika.
Koszula od ciebie
wygląda jak z kolekcji dla wstrzemięźliwych.
Dość, wchodzę.
Zły pomysł. Nik się zdenerwuje i wyjdzie.
- Wyluzuj. - Zamknij się, Barry.
To głównie twoja wina, że ona jest w takiej sytuacji.
Pozwoliłeś CIA ją zwerbować.
Moja? Myślisz, że wzięliby ją,
gdyby nie nazwisko Brunner?
To twoja wina.
Muszę odpocząć od kłótni o to, kto jest winny moich decyzji.
Dobry pomysł.
Proszę. Przepraszam za pot.
- Zostaw kilka guzików... - Dam radę.
- Wiem, jak wyglądać seksownie. - Wybacz.
- Wszystko gra? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Jesteśmy tu sami.
Chcesz prawdy?
Nie zawsze lubię to robić.
Czasem jest to dziwne i nieprzyjemne.
Często czuję się okropnie.
To „bądź ze mną, kochanie” w suahili.
Mówiłem to w dziesiątkach języków, ale nigdy na poważnie.
Żarty w grupie czasami to ułatwiają,
ale jeśli nie chcesz, to coś wymyślimy.
Koniec historii.
Nie o to chodzi...
Już mi się zdarzało być wabikiem...
To zabrzmi głupio, ale...
Nigdy nikogo nie całowałam, odkąd jestem z Carterem.
Zawsze byłam wierna.
Jesteś wierna, to twoja praca.
Może nie byłem w identycznej sytuacji,
bo nigdy nie byłem w prawdziwym związku,
ale przecież robisz to dla Cartera
i innych nauczycieli,
uczniów, rodziców, lekarzy
i reszty świata.
Bo powstrzymanie Bora to ocalenie ludzi.
Nie robisz nic złego.
To całkiem niezła rada.
Cicha woda brzegi rwie.
Dobra, przerzucę ci apkę Jam Slam.
Proszę bardzo.
Wyglądasz świetnie. Gotowa?
- Tak. - Będę tam w razie potrzeby.
Ale dasz radę.
Wiem.
Jeszcze jedno.
To Nik musi cię zaprosić do siebie.
- Czemu? - Nie wzbudzamy podejrzeń.
A kobiety jak ty nie pytają, tylko są zapraszane.
Zaraz zaczynasz.
Pokerowa twarz.
Nowy strój dla Księżniczki. Co za niespodzianka.
Kiepska noc?
Nie mówię po hiszpańsku.
Rumuński? Rosyjski?
Angielski?
Znam angielski.
Spytam ponownie, kiepska noc?
Moi koledzy z pracy i szef
winią mnie za coś, co nie było moją winą.
Wiem, jak to jest.
Szef miesza ci się do pracy,
mimo że go nie potrzebujesz,
mimo że jest nieogarniętym, apodyktycznym zarozumialcem.
Poważnie? Czym sobie na to zasłużyłem?
Jest okropna, prawda?
Powinniśmy ją wyrzucić z zespołu,
wrócić do czasów, gdy zaczynałam.
Tylko ty i ja, Luke i Roo.
Drużyna Loo.
Mogę ci postawić drinka?
Żeby tylko jednego.
Złapał przynętę. Zwijaj żyłkę.
Naśladuj jego mowę ciała. Poczuje synchronizację.
Dziękuję.
Opowiedz mi o sobie.
Co tu opowiadać...
Tu Emma. Zostaw wiadomość.
Cześć. To ja.
Mam wyrzuty sumienia po naszej kłótni,
no i...
Aby potwierdzić, naciśnij jeden.
Aby odrzucić, naciśnij dwa.
Wiadomość usunięta.
Pracodawca wiele ode mnie oczekuje,
a potem umieszcza mnie w hoteliku bez ciepłej wody.
Musisz zajrzeć do mnie. Jedyne mieszkanie w budynku
z pięknymi białymi wisteriami wokół okien.
Czuć ich zapach przez szybę.
Bingo! Znajdziemy mieszkanie naszego kochasia.
Nie ruszę się, póki ona jest z tym świrem!
Daj spokój, Aldon nie jest taki zły.
Emma zadba o siebie.
Mam ją na oku. Jedźcie na zwiad.
Strażnik ma karabinek HK416.
Tam. Białe ustrojstwa wokół okna.
To mieszkanie Nika.
Ten maszt naprzeciw?
- Dasz radę? - To geometria.
Dałabym radę twoimi oczami, staruszku.
Strażnik usłyszy strzał, a tłumik wpłynie na celność.
Barry, pomóż.
Już szukam budynków o odpowiedniej widoczności.
Tina, wyślij mi prędkość wiatru i wilgotność.
Najlepsze będzie okno na piątym piętrze pobliskiego szpitala.
Jadę. Co to za oddział?
Jaja sobie robisz?
Muszę pojechać do sklepu
po termofor i puszkę zupy ogonowej.
Niedługo wracam.
Świetnie, masz wrodzony talent.
Dobijmy targu.
Może zostawisz tego frajera
i napijesz się z prawdziwymi facetami?
Nie zachowujcie się tak.
Bo co?
Wyślesz nas na kolejne szkolenie?
Cholera.
Co do diabła?
Moja wina.
Wysuszę to.
Idźcie.
- W porządku? - Tak, ale nie lubię takich walk kogutów.
- Idziemy? - Chętnie.
Chodź.
Dziękuję.
Ostrożnie. To oryginalny Kelvin.
Przesyłka główna dotarła.
Idealnie.
Potrzebuję lekarza.
Jak wszyscy.
Proszę usiąść.
Dobry Boże.
Zabierz ją na gastroenterologię!
Przepraszam za te rewolucje.
Dowód.
Jaki jest cel pani wizyty, panno Flores?
Praca czy przyjemności?
To nie praca.
W porządku.
Wjeżdża do środka.
- Roo, co tak długo? - Daj spokój.
Mam gulasz w zadku.
Roo, pośpiesz się.
Nie znajdujemy monitoringu, więc nie mam widoku na korytarz.
Proszę cię. Tu są tylko państwowe szpitale.
Miną godziny, zanim zajrzy tu jakiś konował.
Co jest, doktorku?
Nie kłamałeś.
Piękne kwiaty.
I ten maszt,
jakże patriotycznie.
Jak nowy, żadnych śladów.
Wszystko dobrze?
Tak.
Czemu nie słyszę Emmy?
Mamy zakłócenia. Spróbuję wzmocnić sygnał.
Idę po nią. Koniec tematu.
Zły pomysł.
Karabin strażnika oddaje 650 strzałów na minutę.
Byłbyś dziurawy jak ser.
Barry, połączysz się?
Zmieniam kanały.
- Masz coś? - Nic.
To bez sensu. Jakbyśmy byli odcięci.
Albo oni.
Kiedy złapano dra Novaca,
mołdawski rząd musiał wzmocnić ochronę.
Cyfrowa klatka Faradaya.
- Czyja? - Faradaya.
Cyfrowa siatka nie przepuszcza sygnałów,
więc nie słyszymy Emmy,
a ona nas.
Działa po omacku.
Dlatego Roo musi strzelić.
Jestem czymś zajęta.
Słuchaj, Żywago, albo walnę cię w łeb i wyzioniesz ducha,
albo podasz sobie 40 ml dobranocki.
Jest i herbatka na dobranoc. Rób zastrzyk.
No dalej.
Zajmuję pozycję.
Znajduję kąty.
Wskaż miejsce, boomerze.
Słyszałaś coś?
Nie, ale bardzo bym chciała.
Masz coś nastrojowego?
Mam coś w sam raz.
I mamy obraz.
To moja ulubiona piosenka.
POCISK AV
I dźwięk.
Emo rock z lat 90.
Mówiłem.
Kontrolujemy wszystko poza sypialnią.
Nie potrzebujemy sypialni. Gromadzi dane i się wynosi. Tyle.
Emma odczytuje dane z laptopa Nika,
ale klatka Faradaya nie pozwala ich przesłać.
Nie wiem, czy to praca doktora Novaca,
czy lista zakupów.
Znam Emmę.
Nie wyjdzie stamtąd, dopóki nie zakończymy zadania.
Będzie pewna dopiero po naszym potwierdzeniu.
Musimy wyłączyć klatkę.
Odradzałabym.
Skoro utworzyli klatkę, na pewno ma ona alarm.
Uruchomimy go, a wtedy nikt nie opuści ośrodka.
Emma minęła strażników, ale wpadnie przy głębszej kontroli.
Chwila.
Klatka Faradaya jest cyfrową siatką?
Siatki są różne. Gęste jak moskitiera
i rzadkie jak seksowny siatkowy top.
A do rzeczy?
Klatka wymaga dużej mocy, czyli ma oddzielne zasilanie.
Zmniejszymy jej moc bez odcinania zasilania.
Osłabimy siatkę,
żeby połączyć się z Emmą bez włączenia alarmu.
Siatka tam jest, ale nie ochrania.
Właśnie.
Zasilanie.
Wykopali rów i poprowadzili rurę
do słupa kilka kilometrów dalej.
Plastikowa rura nie będzie głęboko, więc łatwo ją odnajdziesz.
Dziesięć metrów na zachód od ciebie.
- Znalazłem. - Kop.
Dwa otwory w odstępie 15 cm.
Proszę.
Dziękuję.
Zadziorna jesteś.
Zacznij kopać drugą dziurę.
Dobra, mam.
To bardzo krępujące.
Wziąłem ją do kina na Jimmy’ego Neutrona.
Świetnie całuje.
Nie muszę tego słuchać. Czy Emma działa?
I to jak!
Jest blisko sprzętu Nika?
Pobrała dane z ostatniego urządzenia,
ale przez klatkę nie wiem, co mamy.
Przepraszam.
Jak to mówią, mam dwie lewe ręce.
Chyba spadł ci telefon...
Co to jest?
Jam Slam?
Słyszałem, ale zachodnie gry nie są mile widziane.
Nowe wspomnienie z galerii.
IDEALNA PARA
Kto to?
To mój brat.
Jest trochę opóźniony.
Dlaczego po angielsku?
Mieszka w Bostonie. Jest tam szkoła specjalna.
- Odświeżę się. - Jasne.
W tym czasie trochę pogram.
Dobra.
Przepraszam, Carter.
Poważnie?
Mam plastikową rurę.
Widzimy przewody. Co dalej?
Stwórzcie opornik, metalowy łuk.
Włóżcie końce w otwory, tak aby dotykały przewodów.
Jak idzie?
- Koło zapasowe i antena, już! - Robi się.
Trzymaj.
Uziemiona i gotowa do połączenia.
Brzmi jak mój Tinder.
Sukces.
Klatka Faradaya słabnie, mamy dostęp do danych,
sygnały przychodzą i wychodzą.
Wujku Barry, gdzie byliście? Czy mamy pracę dra Novaca?
Przeglądam dane.
POBRANO DANE
Podania o grant, raporty wydatków...
O rety.
Czemu słyszę bara-bara?
Nik ma wiele filmów z klapsami.
- Robi się gorąco. - Ohyda.
No co? Antena się nagrzała.
Trzymasz ją?
Przepływają tam tysiące watów.
- Puść. - Nie mogę.
Za duże dziury.
Antena się przechyli i uruchomi alarm,
a Emma skończy w gułagu.
Puść to, zaczyna pachnieć burgerami.
Nie. Będę trzymał. Koniec tematu.
Pomóż mi zasypać dziury.
Niestety mamy większe problemy.
Nik to jakiś mistrz gier. Osiągnął poziom siódmy.
Emma, musisz to przerwać.
Po tym poziomie nastąpi przejście do programu szpiegowskiego.
Co? Dlaczego?
Oszczędzaliśmy miejsce w telefonie.
Emma, posłuchaj.
Spraw, by nie chciał patrzeć na tę grę.
Szok i trwoga.
Co to takiego?
- Urwał nać. - Co?
To jest szok i trwoga.
Jak idzie gra?
Jest...
POZIOM UKOŃCZONY!
Świetnie, Emma. Trzymaj się. Damy znać, co dalej.
Kończycie?
- Dłużej nie wytrzymam. - Już, już.
Moment.
- Chyba dość ubita. - Mamy to.
Możemy spróbować.
Barry, daj dobre wieści.
Połączenie stabilne, ale nie mamy pracy Novaca.
Nik musi gdzieś mieć wydruk. Zapewne w sejfie.
Większość ludzi ma sejfy w sypialni.
Nie ma mowy.
Przeniesiemy się do sypialni?
Tak.
Jak Księżniczka odnajdzie sejf, skoro Nik tam będzie?
Tak!
- Nie! - Tak!
Nie!
O tak!
Tak!
Nowa boazeria.
Co mówiłaś?
- Nie pozwoliłam się odzywać. - Dobra.
Od kiedy remontują poradzieckie bloki?
To musi być kamuflaż sejfu.
Znokautuj gościa i włam się.
Będzie wiedział, że go okradziono,
powiadomi przełożonych, wieść się rozniesie,
Boro dowie się, że go śledzimy,
i zniknie na zawsze.
Trzymaj się, kochanie.
Wymyślisz plan.
Emma?
Czy klatka znów działa?
Nie.
ZAKŁÓCENIE SYGNAŁ ZABLOKOWANY
Najwyraźniej Emma wyjęła komunikator.
Łączność została odcięta, tak jak w Gujanie.
Niby w jakim celu?
Po co miałaby to robić?
Znalazłam sejf. Nik śpi jak zabity.
Powiedz, że go otrułaś.
Mam dokument.
Dla kogo pracujesz?
Napisy: Maciej Dworzyński