Sabes todo o dano que me fixeches?
Confiei en ti, pensaba que eras da familia.
Quen es?
Dime para quen traballas.
A rapaza.
- Non! - Sarah!
Quieto aí. Atrás.
Contéstame ou verás onde meto a bala.
- Mamá! - E será culpa túa, non miña.
Faríaslle dano a unha nena?
Es un covarde, igual que o teu pai.
El era un home valente.
Un home incrible. Era...
Suplicábame pola súa vida antes de arroxalo polo cantil.
Sabía que eras estúpido, pero mi madriña...
Un terreo firme polo que sempre camiñabas,
e que de súpeto cedeu e se veu abaixo?
E unha merda.
Suxeiteino polo pescozo no cantil.
Choraba coma un bebé.
Suplicábame pola súa vida.
Ata se mexou encima.
Torturareivos a todos!
Á muller, a esta rapaza,
días de agonía ata que me canse.
Son estúpido?
Por que carallo me contas iso?
Para gañar tempo.
Vamos!
Rápido!
- Toma! - Iso é!
Correde!
Teño o poder!
Hostia!
Grazas.
Obtiven a mellor puntuación da clase.
24 HORAS DESPOIS
OFICINA REXIONAL SECRETA DA CIA
Non.
Acepta a misión ou acepta o despido. Vostede elixe.
Co debido respecto, directora, está cometendo un erro.
Non me escoita. Non me respecta como axente.
Veme como unha nena.
Entorpecerá o caso no que levo traballando un ano.
Dillo.
O teu pai coñece o pasado de Boro e ti o presente.
Non renunciará ao seu soño das ADM.
Traballando xuntos hai máis probabilidades de atopar a Boro.
E sinceramente, creo que sería bo para os dous.
Xudas.
Arrepíntome de que sexas o meu padriño.
Emma Bartholomina Brunner, retira iso.
Que impertinente.
Fun un padriño da hostia e nin sequera son italiano.
SALA DE REUNIÓNS
Tiña un plan de xubilación.
Nós tamén tiñamos un plan,
o de capturar a Boro.
Pero desapareceu,
e a mellor forma de atopalo é que traballen xuntos.
Non sei se podemos.
Emma é moi boa. Xa o comprobou.
É valente e ten un instinto impecable.
É unha das nosas mellores axentes.
Pero é a súa filla,
polo que tamén corre riscos estúpidos, é impulsiva, cabezona,
e pensa que pode facelo todo sola.
Quizais traballar xuntos pode facela mellorar como axente.
Sinceramente, Luke, ás veces asústame.
Non digas bobadas. Os axentes xoves soen ser arrogantes.
Non coma ela.
A semana pasada avisámola
de que o plan non ía ben e debía abandonar Güiana.
Negouse.
Dixo que estaba recompilando información,
que conseguiría sacar a bomba.
Non perdemos a comunicación, Luke.
Ela apagou os seus micros,
unha insubordinación que puido provocar
que todos acabarades mortos.
Necesitámola no caso, pero non soa.
Liderará o equipo que busca a Boro.
Vostede, Emma, Barry, Aldon e Roo.
Isto non vai funcionar.
Sinto que xa non a coñezo.
E que mellor forma de coñecela que salvando o mundo xuntos?
De acordo.
Escoita, Barry,
non volvas a entrar no campo.
Puidécheste mancar.
Sabía que aínda eramos amigos.
Dio.
Di que somos amigos.
SALA DE DESCANSO
Como te sentes?
Só é unha rabuñada, mañá xa estarei ben.
Refírome ao de traballar xuntos.
É peor que o disparo.
Cal é o teu problema?
Ti.
Non confío en ti, e agora traballamos xuntos.
Eu tampouco confío en ti.
Quen es?
Gústanche os concursos de repostería?
Ás veces si, outras non.
Finxín durante tanto tempo que xa non o recordo.
O traballo era o único sitio no que podía ser eu,
pero agora estás aquí e xa non teño esa opción.
E que parte de ti era real?
A miña xubilación.
Non debería estar aquí.
Quería recuperar o meu barco e á túa nai.
E pensabas que iso sucedería?
Ía intentalo.
Xa, o que ti digas.
Faime un favor.
Traballei moito tempo con Boro.
Non arruínes a misión como arruinaches a familia.
Manca carallo.
POÑÉMONOS EN FORMA SEN DESCANSO
DONATELLO LUNA
Conservas na despensa?
A marmelada case está no tarro.
- E espero que quede aí. - Por que?
Porque se cae, déixao todo feito un desastre.
E iso é un problema ao cometer un crime.
Non sobreviviría na prisión.
Estou seguro de que farías moitos amigos.
Non ten graza.
Xa case estamos conectados ao wifi.
A ver se deixou o portátil aberto.
Iso é o seu correo?
Non.
Pon "Donatello Luna". Quedamos nun só delito.
Cagainas.
Só é delito se as abres.
Paga a subscrición a Cinemax?
Sabía que era un pervertido.
Non só hai porno. Teñen programas bos.
E ti que sabes? Se só ves debuxos animados.
O que sei é que hoxe recibimos unha chamada do MI6.
Nin rastro de Boro, esperamos novas dos australianos,
pero de momento nada.
Estamos dentro, e por sorte deixou o portátil aberto.
Operación Don Juan en marcha.
Regra dos cinco segundos.
Como unha muller que casou comigo sae agora cun parvo coma este?
Tally tamén ten o seu carácter.
Se descobre que espiamos ao seu mozo, déixote co cu ao aire.
Eu non estiven aquí.
Só intentas protexer á familia.
Non sabemos nada deste tío.
Podería ser perigoso.
E se lle quere facer dano a Tally?
Vale, espiemos a este bufón.
Ola, Oscar! Que pasa, rapaz?
Por que o chama o meu fillo?
Falo totalmente en serio.
Creo que o de MeuCorredor é unha ideaza,
e espero que o meu investimento axude a poñela en marcha.
Está investindo nesa estúpida aplicación?
É máis parvo do que eu pensaba.
Non é parvo, está gañando puntos coa Sra. B.
- Quere converterme nun cornudo. - Non dixen iso.
Usando ao meu fillo, inda por riba.
Es un pouco dramático.
Cornos coma os dun touro,
que non entran nin pola porta.
Seguro que existe unha explicación menos salvaxe.
Vémonos esta noite na cea familiar.
A min non me convidaron á cena!
Ves? Quere substituírme.
Quere roubarme á miña familia.
Por favor, para xa.
Adiantouse a reunión. Temos que irnos. Veña.
Botámola á caixa do correo de camiño.
Santón.
- Que? - Nada.
O doutor dixo que o podo mover sen problema
e que non me quedará cicatriz.
Alégrome de que esteas ben.
Teño unha pregunta.
Como carallo o burro deu unha couce tan arriba?
Paréceme...
Non sei, pero vaia golpe.
Que o fichen os Giants.
Organicei o plan perfecto para que te relaxes.
Este galán fixo o gazpacho da súa nai,
e tamén descargou unhas cancións pouco coñecidas de Lee Fields
que están gravadas nunha igrexa.
Soa xenial.
- Si. - Que divertido.
- Teño unha idea. - Dispara.
Escoitei falar dun escape room
onde che conectan pequenos eléctrodos,
e se non saes a tempo recibes unha pequena descarga.
Non doe nin nada, só...
Non sei, faino moito máis...
Aterrador.
Non me parece un plan adecuado para facer en parella.
Por certo, ensineilles a Rube Goldberg aos nenos,
e conseguín que me axudaran a construír...
unha cousiña para nós.
- Sorpresa. - É incrible.
Impresionante, non si? Pois...
pon a bola no embude.
Aquí? Vale.
Ben.
E agora...
Toma!
- Xenial. - Encántame.
Quérote.
O teu pai.
- Non pensaba nel neste momento. - É o seu coche.
Terá algunha entrega.
LAVAR O COCHE ÁS 11:30
É do traballo. Marcho.
Vale. A que hora me recolles mañá?
Para que?
Antiques Roadshow.
Claro, é verdade. Perdón.
Non sei en que día vivo.
Podémolo falar á noite?
- Claro. - Ben.
- Teño moitas gañas. - Eu tamén.
- Ben. - Quérote.
Adeus. Vémonos.
Todo este traballo para só tres segundos.
SERVIZO DE LAVADO DE COCHES
Cera de primeira.
LAVADO EXCLUSIVO
TROCAR Á OFERTA
PROMOCIÓN APLICADA
GANA LAVADOS GRATIS!
Identidades confirmadas.
Benvido, axente Luke Brunner.
Benvido, axente Bartholomew Putt.
Estades a 0,5 km da entrada subterránea da oficina rexional da CIA.
Que faciades os dous no barrio de Donatello?
- Bos días a ti tamén. - Contesta.
Repartindo material deportivo para non levantar sospeitas.
No teu coche?
Só eran unhas bandas de resistencia.
Non necesito un camión.
É certo, tío Barry?
Totalmente certo.
Non necesitas un camión para unhas bandas de resistencia.
- E que pensas diso? - Os púxiles entran no ring.
É o meu asento.
Desde cando?
Desde a primeira reunión que tiven aquí.
Pois eu tamén.
Vai ben o día de levar á túa filla ao traballo.
Séntense todos.
Agora mesmo.
Luke Brunner acaba de recuar?
Creo que non me gusta esta rapaza.
Despois de que colleran a arma, todos abandonaron Lape Pa Lanmo.
Rastreamos o hidroavión de Boro saíndo de Georgetown,
pero perdémolo ao entrar nunha tormenta ao oeste de Porto Rico.
Así que Boro dorme cos peces.
- Non. - Estanos enganando.
Sabía que o rastreariamos.
- Meteuse na tormenta. - E apagou o transmisor.
Para que creamos que se estrelou.
Sabendo que un avión tan pequeno non deixaría entullos para atopalo.
Boro segue vivo, sempre contrata aos mellores pilotos.
Pensamos o mesmo.
Tendo en conta a velocidade media dun avión monomotor,
o seu consumo de combustible,
que as condicións meteorolóxicas
aumentan a resistencia e reducen a eficiencia aeronáutica,
tivo que repoñer nesta zona.
E para evitar a tormenta, que se movía ao oeste,
diríxese nesta dirección.
Son simples matemáticas e unha salchicha.
- Dálle forte. - Xa o fago.
Dálle con máis ganas.
Iso dixo ela, ese é o nome dunha porno,
iso dígolle ao meu médico.
Monet tiña as acuarelas, ti os dobres sentidos.
- Deixa. - Arránxoa.
- Fágoo eu. - Case está.
Podemos continuar?
- Perdón. - Perdón, directora.
Traballamos cos nosos aliados
para deixar Lape Pa Lanmo sen recursos
para que non podan operar.
Non será suficiente.
A necesidade de Boro é estar á altura do legado do seu pai.
Díxomo el mesmo no recinto.
Equivócaste.
É cuestión de ego.
Non pode quedar mal nin perder o poder que conseguiu.
Non todo o que fai un neno é polo seu pai.
Calquera que sexa a súa motivación, Boro está progresando.
Tina?
Esta é Tina Mukerji, unha analista da NSA.
É un honor traballar con vós.
Lambecús.
Chegáronnos rumores de que a poxa de Boro segue en pé.
Pero a arma témola nós.
Certo. Polo que cremos que...
Vai construír rápido unha nova.
Non se quedará de brazos cruzados,
e menos cos de Lape Pa Lanmo á espera despois do de Güiana.
Como o vai conseguir?
O material nuclear está protexido e é moi difícil de conseguir.
Non o podes comprar nunha farmacia.
Atopará unha forma.
- É moi tenaz. - E obsesivo.
Usará outra cousa se non atopa material fisible.
Roubara algo menos protexido.
Como residuos radioactivos.
É unha posibilidade,
pero como os integra nunha arma dese tamaño?
Quen sabe.
Vino traballar. Sabe resolver os problemas.
Aprendeu en Wharton.
Xa.
Non me gustaría ser o parvo que pagou a súa educación.
Tendo en conta a teoría de Roo, se se dirixe nesta dirección...
Busquemos en Europa Oriental e Asia Central.
Teñen menos leis sobre a manipulación de residuos.
Países do bloque soviético.
Son lugares de difícil acceso para nós, alí sentirase seguro.
Tina, encárguese.
A Sra. Mukerji será parte de equipo.
A NSA tamén busca a Boro e estamos unindo forzas.
- Tío. - Iso é todo.
Retírense,
a menos que se chamen Brunner.
Non me podo crer que traballemos ca NSA.
NSA, Nunca Saben Actuar.
Narcisistas Sen Actitude.
Ela parece simpática.
Nunca te poñas ao lado de alguén que vaia contra a familia.
Non lle dea autoridade no meu caso.
Pero que carallo dis?
Levo 40 anos traballando como axente.
Ninguén me dá nada.
Consígoo á antiga usanza. Gánomo.
O seu pai ten máis experiencia.
O lóxico é que dirixa o equipo.
Xa llo dixen, trátame como unha nena.
Como imos traballar xuntos?
Boa pregunta. Aquí teñen a resposta.
O Dr. Louis Pfeffer, psicólogo militar.
Chameino para que sexa o analista interno no asunto de Boro,
e para que traballe con vostedes.
Encargarase de dirixir as súas sesións obrigatorias de terapia.
- Diso nada. - Nin de broma.
Non admito réplicas.
Pasáronse a maior parte do tempo en Güiana discutindo.
Case non o contan.
Se van traballar xuntos, terán que ser capaces de facelo.
E non só a ratos, senón todo o tempo.
Non lles entusiasma, pero necesitan a miña axuda.
Nin sequera nos coñeces.
Está segura?
Sabía que non recuarían coa cadeira rota que coloquei.
Igual que sabía á perfección cales eran as súas patoloxías.
Non aceptaría axuda do seu pai.
Vostede quería resolver o problema,
e non a escoitou cando dixo que se ocuparía ela.
Compleméntanse moi ben.
Resolven as cousas nun abrir e pechar de ollos.
Pensan igual porque se ven envoltos polo caso
ao esquecerse dos seus egos.
Describín a súa dinámica no meu informe.
Pfeffer non é un apelido alemán?
Os meus avós americanizaron a pronuncia ao emigrar.
Tiveron que adaptalo. Así chamaríante "Pemento".
Da igual, o que digo impórtache un pemento.
Xa me coñezo tódalas bromas.
Non é persoal, é que na miña opinión, a terapia non vale un pemento.
Pois eu creo que xuntos sementaremos algo bonito.
Sei o que fan.
Teñen un bo repertorio de expresións agrícolas.
Non entendo de que carallo falas.
Debes estar na horta.
Paprica.
Vai ser difícil. Os dous son parvos.
Nunca nos perdemos un episodio.
Xogamos mentres o vemos.
Xogades? Como?
Adiviñamos os prezos.
A graza do xogo é adiviñar o prezo xusto.
Aprendes de historia, arte, ciencia.
Utilízoo para ensinar aos meus alumnos.
Que orixinal.
- Os nenos teñen sorte contigo. - Grazas.
Xa vou eu.
Canto estarán na cidade?
Só un día.
Levarei o reloxo da miña avoa.
Perdeu algo de cor, pero está perfecto.
Que facedes aquí?
Teño que coller unha cousa.
A cocedura que che falta.
Non podedes aparecer aquí coma se nada.
Se algún deles se decata de algo...
Non sospeitarán nada. Son un profesional.
Eu díxenlle que era mala idea.
É a voz de Luke?
Veu papá.
- Que ben. - Ola, familia.
Ola.
- Como estás? - Ola.
Alégrome de verte.
- Donald. - É Donatello, pero Donnie está ben.
Canto tempo.
Boa aperta de mans, Luke.
Vexo que usas o material deportivo que vendes.
Eu debería facer o mesmo.
Pásate pola tenda, seguro que nos divertimos xuntos.
- Donnie, alégrome de verte. - Barry.
Teño algo para ti.
Que fas aquí?
Necesitaba coller a serra.
Sandy, que tal?
- Ben. - Alégrome de verte.
- Eu tamén. - Pero mira quen está aí.
Ola, miña nena.
- Ola, avó. - Que tal?
Non terminas a comida?
É a lasaña especial da avoa.
Acaba de saír do colexio. Sempre chega a casa moi cansada.
Raios, estou moi cansada.
- Como? - Que dixeches?
Nada, nada. O outro día golpeeime o dedo,
e dixen: "Raios, como doe!"
Non quería dicir unha palabra máis forte diante dela.
Non deben aprender esas cousas.
Odio cando as rapazas din bocaladas.
É algo tarde, non si?
Que raro que necesites unha serra agora.
Ben...
En realidade, é para min.
Estou construíndo unha lámpada de Boba Fett a tamaño real.
Moi grande.
Falando de construír cousas, como vai o da aplicación, Oscar?
Xenial. Don investiu nela.
Lograremos grandes cousas.
Si, a bancarrota.
Barry, aquí tes.
Son madalenas con crocantes.
- En serio? - Si.
Vinas no supermercado o outro día e acordeime de ti.
Dixen: "Gárdoas na neveira ata que veña."
Por desgraza, Barry ten problemas de corazón,
isto podería matalo.
Dareillas ao vagabundo que vive na miña rúa.
Sempre ten fame.
Luke, podemos falar?
Claro.
A intención é o que conta.
Queres quedar?
Nin o preguntes.
Encántame a túa lasaña.
Pois sé sincero,
admite que non viñeches pola serra.
Ese fillo de puta estame roubando á miña familia.
E quere que o meu amigo tamén me poña os cornos.
Estás obsesionado co temiña dos cornos.
Tío...
Pon o rastreador no seu coche.
"Pon o rastreador no seu coche."
Collan os chalecos.
- Que terapia é esta? - A obrigatoria.
Emprego técnicas pouco convencionais pero eficaces.
Confíen en min.
Ben.
A cremalleira.
Ten que abrochalo.
Ata arriba.
Perfecto.
Agora abrácense.
Se non asino o informe dicindo que superaron a sesión,
terán un escritorio no soto e encargaranse do papelorio.
Abrácense.
Non poden.
O chaleco ten electroimáns.
Os seus polos repélense.
Quero ver o teu título.
Teño un doutoramento e unha carreira.
Pois non che serviu para moito.
Os chalecos son unha metáfora.
Son teimosos e intratables.
As personalidades afíns repélense.
Pero se deixan iso de lado...
son como uña e carne.
Isto é estúpido.
Son os seus deberes.
Léveno 10 minutos ao día.
Mírense aos ollos,
e escoiten o que teñen que dicir.
Non hai escapatoria.
Non o poden evitar.
Empecen agora mesmo.
Tina atopou algo.
Marchamos.
Grazas, síntome mellor.
Lembra asinar o informe.
Ao parecer o destino é Asia Central.
Tina?
Unha fonte localizou a Cain Khan.
Non te escoito.
Cain Khan chegou onte a Casaquistán,
dous días antes de que os residuos nucleares dun reactor
sexan trasladados nun tren a un almacén.
Cal é o material?
Cesio-137.
- Arre ho. - De que cantidade falamos?
Dun camión cheo.
O suficiente para que unha cidade brille durante anos.
E transpórtano en tren?
Nun de alta velocidade.
Axudamos a construílo.
Utilizámolo para afianzar as relacións entre os nosos países.
E como foi?
Aínda nos odian.
Raios, que sorte.
Barry contóunolo.
Residuos nucleares nun tren bala?
É máis seguro do que parece.
É case imposible que descarrile grazas o sistema de imáns.
Canto máis se aparta da vía, máis é atraído por ela,
así que sempre está estable.
Como conseguirán roubar os residuos os homes de Boro?
Co tren en movemento para evitar á seguridade.
O gran roubo do tren bala.
Como asaltas un tren a 240 km/h?
Non o fas.
Páralo.
Xusto aquí, nesta curva das montañas casacas.
É o punto máis lento.
Paran o tren,
meten os residuos no camión e desaparecen en poucos minutos.
Ben visto.
Para evitar que iso pase,
Luke e Emma faranse pasar por pasaxeiros do tren.
Pasaxeiros dun tren con residuos nucleares?
Non é raro. No Reino Unido é moi habitual.
O condutor diante, o vagón cisterna atrás, e no resto os pasaxeiros.
E nós?
Hai unha estación ao final da liña.
Desde alí controlan todo por se hai unha emerxencia.
Cremos que así é como Boro deterá o tren,
cun encuberto dentro.
Irán coma inspectores dos EUA.
Acordamos darlles o tren se podiamos supervisalo.
Entendido.
Barry e Tina controlaranvos desde Merry Fitness.
Collan as identidades falsas e marchen ao avión.
Despegan ás 21:00.
Ás 21:00.
Vaia hora.
Que che tocou?
Anna Fettisov,
estudante universitaria de literatura en Casaquistán.
Dmitriy Gorchev,
collo o tren para visitar á miña irmá en Astana,
e tamén vou ir de pesca.
Iso delatarate.
É a mellor goma de mascar de Casaquistán.
Ata que os incendios forestais afectaron ao proceso de facer regalicia,
o que disparou o prezo dun paquete.
Só a tería alguén do goberno ou rico.
Tíraa.
Grazas.
Vas con cen ollos.
De nada.
Teño que contestar.
Ola.
Xa estás no avión?
A punto de despegar. Como foi o Roadshow?
O reloxo de avoa é unha trapallada.
É unha réplica feita nos 60.
Síntoo, cariño.
De todas maneiras, non o ías vender.
Xa o sei,
pero ela sempre dixo que era unha reliquia da familia.
É raro que mentise sobre iso.
Talvez quería que fose especial para ti.
Supoño.
Pero saber que me mentiu alguén a quen quero tanto
é unha combinación de decepción e sorpresa.
Boa sorte en Libia. Quérote.
E eu a ti.
Estás de puta broma?
Que?
Sempre, todo o tempo,
pareces sacado do armario de James Bond,
e pola contra, eu teño un aire a Hillary Clinton.
Veña ho, eu véxote xenial.
Grazas, avó.
Sóbrache algún caramelo de café?
Ti que opinas?
Quédame ben?
En casaco significa: "Por que estás triste?"
Deixei plantado ao meu noivo outra vez.
Sabes quen se molesta cando teño que marchar correndo?
Ninguén.
Neste traballo é mellor non encariñarse.
Non che pedín consello.
Non é un consello.
Funciona coas aventuras dunha noite.
Pero a CIA destrúe relacións.
Dimo a min.
Barry?
O morcego está na cova?
A mel está na colmea.
Arranca a operación Destrenzar Fíos.
Escóitanos alguén?
- Non, estamos sós. - Ben.
Quero que esteas con cen ollos.
Non perdas de vista a operación Don Juan.
Que é a operación Don Juan?
É confidencial.
Confidencial ou secreto porque é sobre Donatello?
Teño máis casos á parte deste.
Don Juan é un traficante de armas de San Xoán.
Teño a necesidade de sabelo todo.
Non o entenderías.
Vale.
Onde estabas?
Comprándolle algo a Carter.
Bonito detalle. Que compraches?
Non o necesitas saber.
Sempre tes que ser tan faltona?
Boto de menos á miña filliña.
Eu boto de menos ao pai fracasado do material deportivo.
Presta atención.
Podería haber un axente de Boro.
Fíxate nela. As botas de combate non casan co resto.
Pero van ben para o frío e o barro.
Igual só é práctica.
E a maleta que tes detrás?
Pode conter unha arma.
Oído.
E ese de aí?
Ten hematomas nos nocellos.
Quizais é un matón.
Está comendo touciño.
Os casacos non comen porco.
- Atrapémolo. - Non.
Podería ser inmigrante.
Ou un infiltrado de Boro.
Primeiro debemos estar seguros.
E como superior decido que esperemos.
Quen carallo sodes?
Axentes Starsky e Hutch.
Somos inspectores do Departamento de Estado dos EUA.
Non te levantes.
Falas inglés?
- Si. - Ben.
Porque estamos aquí para observar.
Coñeces a expresión "se o rompes, págalo"?
Pois en América usamos outra.
Nós comprámolo, así que mellor non o rompades.
Vexamos como fas chu chu co noso xoguetiño.
Ti tranquilo.
Ignóranos.
Asegúrate de que o tren é puntual.
O tren vai arrancar.
Bo traballo.
Que curioso, o seu traxe parécese ao teu.
Xemes.
Fillo de puta.
Ten graza.
O que?
A xenética.
Sentímonos atraídos polo mesmo traballo.
Os Beatles e Flavor Flav tamén tiñan o mesmo traballo.
Pero eran iguais?
Supoño que non.
Que é Flavor Flav?
Ola, Tall. Que pasa?
Non, estou libre.
Encantaríame que viñeras.
Claro.
Vale, adeus.
Quiqui asegurado para este rapaciño.
Quiqui asegurado.
Que mala pinta.
O que?
A ensalada de pataca.
Da noxo, ten...
moitas pasas.
Hora do espectáculo.
Estádesvos achegando ao punto lento.
Se vai pasar algo,
ten que ser pronto.
Por que frea?
Barry, que carallo está pasando?
Non sei, estades atravesando o paso.
É o clímax máis débil desde O Sexto Sentido.
Sabías que Bruce Willis estaba morto?
Está toda a película cun neno.
Quen se cre, Paco Pico?
É un helicóptero.
Sabía que tiñamos razón.
Equipo, está atacando o tren desde o aire.
Papá, e o tío do sándwich?
Que a xente non se achegue ás xanelas.
Mantede a calma! Todo irá ben.
Merda.
Agachádevos!
Emma.
Está unido ao vagón cisterna.
Intentan extraer os residuos nucleares.
- E? - E que?
Tiña razón co dese tipo.
Tes que empezar a escoitarme.
Fixen os cálculos.
Temos 12 minutos antes de que baleiren o vagón
e consigan o material para facer a superbomba.
Quitade a mangueira.
- Entendido. - Onde vas?
A ocuparme do helicóptero.
Estades atravesando campos de cereais.
Casaquistán é un produtor mundial.
Se derribas o helicóptero, espallará residuos nucleares.
Envelenará o chan.
Empezará unha gran fame asasina.
- Algo máis? - Quedamos sen tempo.
Temos que pensalo ben.
Non nos apresuremos.
Se nós non podemos desconectala,
terán que facelo eles.
Pero como?
Aceleramos o tren.
Cal é a velocidade máxima do helicóptero?
300 km/h.
Se o tren é máis rápido, terán que desconectala,
senón poderían caer e morrer.
Vai a 240 km/h pola seguridade dos pasaxeiros,
pero alcanza os 430 km/h.
Temos un plan. Ves? A xente impulsiva non ten boas ideas.
Vamos.
- Acelere. - Non podo, é moi perigoso.
Máis que un terrorista consiga material nuclear?
A miña responsabilidade é protexer aos pasaxeiros.
Sabe que? Ten razón. É moito pedir.
Podo coller unha goma de mascar? Son as miñas favoritas.
Pero xa sabe, son moi caras.
Non mastigues isto, é malo para os dentes.
Escoitei disparos. Todo ben?
Estamos fodidos.
Non é o que quería oír.
O condutor botouse unha sesta.
Aldon, Roo, axudádenos.
Señor, necesitamos axuda.
Agora non. Pasa algo no tren. O condutor non responde.
Porque é un terrorista.
Liquidárono outros dous inspectores.
Están atacando o tren. A única solución é aceleralo.
Don Limpio, se fósemos malos estarías morto desde que chegamos.
Queremos salvar o tren, non estampalo.
Non podo acelerar desde aquí. Só apagalo e acendelo.
- Que usen o control manual. - Iso que é?
É un panel cun botón vermello ao lado dunha chave.
- Tédelo? - Case.
- Que pasa? - O control está fora de control.
Tina cre que existe unha forma de aceleralo.
Cal?
A física. Estes trens funcionan con imáns fríos.
Canto máis frío, máis velocidade.
Ten razón.
Bombeade máis refrixerante na proporción exacta.
Consulto os diagramas.
É mamá, di que é urxente. Da igual.
Ten que haber un panel no chan xunto á porta.
Encárgome eu.
Fala con mamá. É urxente.
Ola, mamá, todo ben?
Chamoume Carter. Está moi molesto.
Chámasme por iso cando estou traballando?
Por un estúpido reloxo e un estúpido programa?
Tiña ganas de facer cousas contigo,
e ti deixalo plantado outra vez.
Cariño, non acabes coma o teu pai e coma min.
Solucionareino cando chegue a casa.
Ben. Iso espero.
Que tal o traballo?
Ben, intentando librarme dunha boa para non mandalo todo á merda.
Quérote, mamá.
Vale. Dálle recordos a Donnie.
Barry, actualízame como vai a operación Don Juan.
Urxente.
Arrefriamos o sistema?
Afirmativo.
Se vos pasades acelerará demasiado.
Non teredes tempo de frealo antes de que se choque.
Así Boro consegue o que necesita.
É igual que o conto dos tres osos. Nin moi quente, nin moi frío, o xustiño.
Xa temos os nosos micros, para que levamos isto?
Pero que dis?
Acaso somos inspectores que chaman co mans libres ás súas nais?
Son chulos. Dannos un aire profesional.
Cantas válvulas abro?
A miña colega estao calculando.
Catro?
- Xa abrín as catro. - Que?
- Por que? - Dixestes catro.
Eu non dixen nada, foi Barry.
Eu referíame a Donatello!
Tomouse catro viagras!
Sabía que o espiabas. Es un mentireiro.
O amiguiño de Donnie está listo para cabalgar.
Sabía que isto pasaría. Queres controlalo todo.
Puxéchesnos en perigo por espiar a Donnie.
Funcionou.
Desconectaron a mangueira.
Non aguantaban.
Non conseguiron material suficiente.
Vai rebentar como a bragueta de Donnie.
Arrefriáchelos moito.
O tren non é capaz de frear.
Ao chegar á estación de Astana matará aos viaxeiros e á metade da cidade.
Parabéns, papá. Creaches a bomba máis letal do planeta.
Subtítulos: Selena González Rodríguez