ANTWERPIA
Straż pożarna.
Sto metrów na wschód od Bleekhofstraat wybuchł duży pożar.
Wysyłam strażaków.
Jak się pan nazywa?
Barry, jesteś tam?
- Gołąb w garści? - A wróbel na dachu.
To „super” po holendersku.
Zrobiłem test. Mam poziom 6-klasisty.
Co nam po tym? Kończymy dziś robotę.
Skręć w prawo.
Zwiększ prędkość o 11 km.
Alejka po lewej.
Dwadzieścia sekund. Pospiesz się.
Piętnaście.
Dziesięć sekund.
Pięć sekund.
Teraz!
Albo ci się udało,
albo jesteś najszybszym 65-latkiem na świecie.
Uzyskaliśmy dostęp do diamentowej dzielnicy Antwerpii.
To jeden z najlepiej chronionych obszarów.
Będziesz u celu
za trzy, dwa,
jeden.
Śmierdzi tu oślim zadem.
Dziwne, prosiłem ich o pachnący kanał.
To o której w piątek?
O osiemnastej.
- Będzie tort lodowy? - Będzie.
Z czekoladowymi chrupkami?
Oczywiście. Masz mnie za jakiegoś dupka?
Tylko pytam, bo na przedstawieniu Romi nie było chrupek.
Stój.
Nad tobą.
- Bochenek w piekarniku? - Król w zamku.
Gotowy.
Zasilanie.
Zaraz będzie bałagan.
Mieczu Omenów, czyń moją wolę.
- Co? - To z ThunderCats.
Chryste, masz 38 lat...
Pszczoła w ulu?
Śmietanka w kawie.
Prezent.
Pięknie.
Mój niemiecki nie jest za dobry.
Może być angielski?
Poradzę sobie.
47,2988.
27,7499.
WSPÓŁRZĘDNE
Ten typ faktycznie był poza siecią.
Uruchamiam skaner termowizyjny.
A kuku, widzę cię!
SKANOWANIE BAZY DANYCH
Cel potwierdzony.
Siły powietrzne wysłane.
Fajerwerki za pięć,
cztery,
tres, dos, uno!
Rakieta: jeden, handlarz ludźmi: zero.
- Mój szef jest tam, gdzie powiedziałem? - Teraz jest już w wielu miejscach.
Za interesy.
Szlag!
Na diamentach są krople.
To nieoszlifowane diamenty.
- To jakaś powłoka. - Ale...
Pachną smołą.
To plastikowy osad.
Po eksplozji.
- Nie rozumiesz. - Nie masz koncernu diamentowego.
One są kradzione.
Dlaczego kłamałeś?
Kim naprawdę jesteś?
Przeszukajcie go.
Ma coś w podszewce.
- Co to? - Cyjanek. Na wypadek gdyby mnie złapano.
CIA?
Sprawdźcie na zewnątrz.
Widzicie kogoś?
Nie, nic.
Jesteś sam. Jaki miałeś plan?
Zdobyć współrzędne,
zabić was i odejść.
Po co im to powiedziałeś?
A teraz, gdy jesteś na muszce?
Mogę już tylko zażyć cyjanek. Miejmy to już za sobą.
To będzie ciekawe.
Na zdrowie.
Nic się nie dzieje.
Faktycznie.
A może to było antidotum.
- Kukurydza na kolbie. - Lody na patyku.
Wracaj już. Musimy poszukać dobrego tortu lodowego.
Czyli już po wszystkim.
Koniec tematu.
To się zgadza, agencie Brunner.
Musisz zniszczyć pozostałe alternatywne dowody tożsamości
i powrócić do Stanów Zjednoczonych jako Luke Brunner.
WESOŁY FITNESS W FORMIE NIE TYLKO OD ŚWIĘTA!
Agencja urządza ci przyjęcie.
Jeszcze parę miesięcy sprawozdań i roboty papierkowej
i czas na emeryturę.
CIA będzie za tobą tęsknić.
Ja za tobą też, stary.
ARMONK, NOWY JORK
- Hej, tato! - Cześć, skarbie.
Gdzie mój wnuk?
- W ogródku z wujkiem Barrym. - Dobrze.
Tato, czytałeś moją propozycję?
O Maisles?
„MyAisles”, czyli „moja alejka”.
Aplikacja pokazuje, w której alejce znajduje się produkt, którego szukasz.
Nie wystarczy spojrzeć na znak?
- Nie chcę mieszkać z rodziną nad garażem. - Też tego nie chcę.
Przygotowałem prezentację w PowerPoincie.
Nie chcę inwestować. Koniec tematu.
Przyniosę ją na wszelki wypadek.
Przestraszyłeś mnie.
Nie nauczysz się pukać?
Przepraszam.
Chcę postawić gdzieś prezent dla Emmy.
Może być na blacie.
Okej.
Przepraszam za spóźnienie. Zatrzymał mnie rozgadany kolega z budynku.
Żaden problem.
- Wygląda pysznie. - Owszem.
- Mogę w czymś pomóc? - Pewnie. Robimy bruschettę.
Jak podróż?
Nawet nie pytaj.
Nikt nie chce już dźwigać ciężarów.
Wolą stacjonarne rowerki.
Sprzedaję swoje udziały Barry’emu i kończę z tym.
Co?
Poważnie.
Czas pożegnać się z tą siłownią.
Skoro tak mówisz...
Kiedy przyjdzie Emma?
Pojechała po Cartera.
Jego auto jest w warsztacie.
Prawdziwy facet naprawia własne auto.
Tylko nie gadaj takich rzeczy, jak tu będzie.
Dobrze, ale to dla ciebie, nie dla niego.
Bartholomew, proszę, uważaj z nią.
Romi!
Chcę do dziadzia!
Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem, Romance.
Woli, by mówić jej „Romi”.
Dobrze.
- Tęskniłem. - Ja też.
- Przywiozłem ci coś. - Okej.
Schowaj to w szkatułce.
Gdy skończysz 18 lat, kupię ci coś pięknego.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
To diament od kongijskiego watażki. Miał iść do dowodów.
Tylko jeden.
- Przepraszamy za spóźnienie. - Hej!
- A to co? - Emma!
- Tata! - Schatzel!
Tęskniłam.
Ja też.
- Ale teraz to ty wyjeżdżasz. - W słusznej sprawie.
Rząd departamentu La Guajira zgodził się na nasz program.
Zapewnimy Kolumbijczykom świeżą wodę.
Fantastycznie! Gratulacje.
Powinni mówić jej „Akwedukt”.
Bo dostarcza wodę.
- Gotowa na niespodziankę? - Okej.
- Poczekaj tu. Okej? - Okej.
- Przepraszam. - To było zabawne.
- Dziękuję. - Niespodzianka!
- Trzymasz? - Tak.
- Ramię w porządku? - Tak.
Miałam mały wypadek na wrotkach.
Ale prezent zdołam otworzyć.
To mikser do naszych niedzielnych wypieków.
- Jak za dawnych czasów. - Wspaniały.
Kocham cię.
Zawsze dostawałaś piątki, grałaś na skrzypcach,
nie paliłaś, nie piłaś, nie przeklinałaś.
A teraz zapewniasz wodę milionom ludzi.
Wciąż dajesz mi powody do dumy.
Choć trochę martwi mnie ta La Guajira.
- To niebezpieczny region. - Skąd wiesz?
Poczytałem o Kolumbii, skoro tam jedziesz.
Fundacja zakwateruje ich w bardzo bezpiecznym miejscu.
Poza tym o wiele częściej porywają tam amerykańskich mężczyzn.
Świetnie, to pojedź z nią.
Luke!
Chciałbym, ale mam tu pracę.
Jasne, ktoś musi niańczyć te dzieci w przedszkolu.
Tato!
Poważnie? Nie ma chrupek?
- Jeszcze nie pora na tort. - Jeden kawałek, wujku. Pamiętaj o sercu.
Powtórka z przedstawienia Romi.
Do dupy taki tort.
Tato, nic mi nie będzie.
Chyba wiesz, że nie udałoby mi się to bez ciebie.
Zawsze mnie dopingowałeś i motywowałeś do próbowania nowych rzeczy.
Sama nie dałabym sobie rady.
Mam pomysł. Skoczę do sklepu po ciasto w proszku
i wypróbujemy twój mikser.
- Czekoladowo-karmelowe? - Zaraz wracam.
Mówiłam mu, że chcesz moździerz do kuchni indyjskiej.
Nigdy nie słucha. Między innymi dlatego się z nim rozwiodłam.
- Przynajmniej się stara. - Tak.
To wspaniały prezent, bo od niego.
TAJNE REGIONALNE BIURO CIA ARMONK, NOWY JORK
6 TYGODNI PÓŹNIEJ
Dobre.
To jak zamierzasz spędzić swe złote lata?
- Dużo spacerów? - Nauka Facebooka?
Szczepionka przeciw pneumokokom?
- Czarno-białe filmy? - Walka o prawa seniorów?
Wiecie, co zaplanowałem?
Spójrzcie.
To Oden 410. Z operacji w Panamie.
- Tak. - Tak.
Dostaję go od CIA.
A mnie nie dali nawet nawilżacza powietrza do biura.
Tally i mnie długo marzyły się podróże żeglarskie po świecie.
Co nas teraz powstrzymuje?
- 15 lat rozwodu? - To, że cię nie kocha?
Rozwiedliśmy się przez robotę.
Musiałem ją okłamywać, wyjeżdżać bez zapowiedzi,
nie było mnie przy niej.
CIA potrafi zniszczyć małżeństwo.
Czekałem półtorej dekady, by móc odzyskać żonę.
Nim skończy się lato, będę kochał się z Tally na pokładzie.
To nie zapraszaj mnie na swoją łódkę.
To nie łódka, to statek.
- Luke, możemy pogadać? - Pewnie.
Aldon, Roo, odwiedźcie mnie w przystani.
Możecie zeskrobać mi pąkle.
- Już po nim. - O tak.
Przeżył atak rosyjskiej mafii, ale ten plan go wykończy.
A wtedy sama podbiję do jego byłej.
Ja też.
Jeśli chodzi o chrupki, przysięgam, że je zamówiłem.
Możemy stracić agenta.
- Kogo? - Kryptonim Panda.
Pracuje w Gujanie pod przykrywką.
Z Lape Pa Lanmo.
Pamiętasz tę uśmiechniętą buźkę?
Omar Polonia?
Zabiłem tego sukinsyna 25 lat temu.
Mówię o jego synu.
Boro?
Śmierć tatusia była dla niego motywująca.
Poświęcił życie dziełu ojca.
Niemożliwe. Wysłałem go do szkoły z internatem w Londynie.
- Wiem. - Miał studiować biznes.
Miał być inny niż ojciec.
Po części się udało.
Ukończył liceum w wieku 16 lat,
Oxford w wieku 20 lat
i Wharton jako 22-latek.
Wszystko po to, aby odbudować paramilitarną organizację swojego ojca.
Lape Pa Lanmo liczy dziś 400 członków.
Wielu mieszka na terenie bazy. Są oddani Borowi,
synowi zmarłego przywódcy.
Aby potęgować swój majątek i wpływy, zajmują się sprzedażą broni.
I mówimy tu o broni nuklearnej.
Wyposażonej w reflektor neutronów w celu zmniejszenia masy, dzięki czemu...
Można ją zabrać wszędzie.
I to wszystko dzieło Bora.
Zabójstwo rodzica to nie lada motywator.
To nie moja wina, że tak skończył.
Czekałem, aż wyjdzie z bazy, zanim zrzuciłem jego ojca z urwiska.
Chciałem być miły.
Człowiek Bora, Troy,
spotyka się z potencjalnym kupcem w Jemenie.
Boro chce sprzedać atomówkę na aukcji
dla największych zbrodniarzy świata.
Podobno Troy poznał tożsamość Pandy.
- Więc zabierzcie go stamtąd. - Straciliśmy kontakt.
Boro nie pozwala na połączenia z Bliskim Wschodem.
Za 36 godzin Troy powróci do Gujany i zdemaskuje Pandę.
Ktoś, komu Boro już ufa,
musi dostać się do obozu.
Finn Hoss.
- Nie. - Boro nie wie, że Finn zabił mu ojca.
Ten bogaty europejski najemnik był jego bohaterem,
który zadbał o niego w dzieciństwie.
- Powiedziałem „nie”. - Czekaj.
Będziesz reprezentował licytantów na aukcji.
Wejdziesz, wyciągniesz Pandę, zabierzesz broń i tyle.
Jestem na emeryturze. Koniec tematu.
To rozkazy z Białego Domu.
TAJNE OPERACJA PANDA
Pałac Pastrami. W czym mogę pomóc?
Chcę potwierdzić zamówienie numer XK742.
Zamówienie potwierdzone.
Jest gorące i musi być dostarczone jak najszybciej.
Szlag!
Mój statek.
Tally.
Jestem w stu procentach po twojej stronie.
Chrzanić Donniego.
Statek będzie tu na ciebie czekał.
Rozpoczniesz Operację Życie z Żonką.
Co to za Donnie?
Co? Ja nic nie powiedziałem.
Mogę zniszczyć ci życie na tysiąc sposobów.
Tally spotyka się z tym Donatellem z jej biura.
Widziałem ich w sklepie. Obiecałem, że ci nie powiem.
Judasz.
Miałem ci powiedzieć zaraz po twoim przejściu na emeryturę,
ale teraz wysyłają cię do Gujany.
Dawaj tę teczkę.
Roo i Aldon będą w pogotowiu na wszelki wypadek.
A w ogóle to Donnie nie ma gustu.
Kupił kubek z bałwanem.
GUJANA
To Cain Khan, prawa ręka Bora.
Bądź z nim ostrożny.
Nie wygląda groźnie. Woskuje brwi. Prawdziwy facet skubie.
- Nie żartuj. - Nasze zadanie to obserwacja.
Więc obserwuję cechy charakterystyczne celu.
Wygląda fantastycznie.
Jak latynoski Zac Efron.
Jesteś geniuszem, a nie wiesz, że to nie pora na igranie z niedźwiedziem.
- Masz się za niedźwiedzia? - Chyba za misia.
Pora zamknąć jadaczki.
Koniec tematu.
Finn Hoss. Jestem Cain, porucznik Bora.
- Czeka na ciebie. - Świetnie.
Nie tak szybko.
Boro cię zna.
Ale ja nie.
Vámonos.
Czy ja śnię? Nie mogę w to uwierzyć.
Boro!
Chciałem cię znów zobaczyć.
Wciąż jesteś w formie. A ja wciąż trenuję, jak mnie nauczyłeś.
Klata, tricepsy, bicepsy dla dziewczyn.
No proszę, Der Bengal.
Bengal, tak mnie nazywał.
- „Nicpoń”. - Zgadza się.
I widzę, że nicpoń nieźle się ustawił.
Dzięki tobie.
Po śmierci taty wszystko się rozpadło. Ale ty czuwałeś nade mną.
Wiem, że płaciłeś za moją szkołę.
Wysyłałeś mi paczki do Anglii.
W moim fachu lepiej nie zamieszczać adresu nadawcy.
Mogłem na ciebie liczyć.
Pokaż mi się.
Wyglądasz jak ojciec.
Brakuje mi go.
Kontynuuję jego dzieło.
A teraz mogę ubić interes z jego drogim przyjacielem.
Oczywiście.
Kiedy mogę zobaczyć towar?
Mój klient nie chce bawić się w aukcje. Jest gotów złożyć pokaźną ofertę.
Oczywiście.
Ale najpierw pokażę ci, co zbudowałem.
Niczego sobie operacja.
Zapewniam im jedzenie, schronienie, dochód.
Moi żołnierze są mi bezwarunkowo lojalni.
Uprawiamy cynamon, imbir, kakao.
Ich sprzedaż pomaga w praniu ponadprogramowych dochodów.
Nie „hablam” po hiszpańsku. Potrzebuję tłumacza.
To język keczua.
Co powiedział?
Spytał go, czy chce iść z nim postrzelać.
Sama bym z nim postrzelała. Nasi żołnierze nie mają takiego sprzętu.
Jaram się na samą myśl o strzelaniu z takiej spluwy.
Tatuaże wskazują, że to żołnierze z sił specjalnych Ekwadoru.
Nawet rolnicy są tu niebezpieczni.
Potem mi powiesz.
Zaraz zrobi się tu gorąco.
Zarobiliśmy kilkanaście milionów. My odpowiadamy za te bomby w Manili.
Także za kałachy dla obu stron w Etiopii.
Robi wrażenie.
Kiedy sprzedam najniebezpieczniejszą i najłatwiejszą do ukrycia broń,
świat dowie się, że trzeba się ze mną liczyć.
Rosja, China, Ameryka zwrócą na mnie uwagę.
Nazwą mnie Boro Polonia. Polonia.
Potęgi świata przypomną sobie nazwisko mojego ojca.
Będzie tak, jakby wciąż żył.
Chodź.
Chłopaki się zabawiają.
Dani, dalej!
Dani właśnie walczy.
Mały facet, a potrafi przywalić.
Pamiętaj...
kocham cię, stary.
Dani to nie facet.
Cholera.
Udław się moją dupą.
Pomóż mi z ręką.
Chcę ci kogoś przedstawić.
Finn Hoss, Danielle DeRosa,
amerykańska żołnierka,
która uznała, że na wojnie warto się wzbogacić.
Miło mi.
- Niezła sztuczka z ramieniem. - Pracowałam nad nią pół roku.
Ostrożnie. Znam kogoś, kto zranił sobie ramię na wrotkach.
I już się nie poprawiło.
Dani jest tu najtwardsza.
A Finn to najgroźniejszy facet, jakiego znał mój ojciec.
Zazdroszczę, gdy opowiadasz o swoim tacie.
Mój był paskudnym kłamcą.
Spotkanie rady w namiocie.
- Obowiązek wzywa. - Oczywiście.
Dani, oprowadzisz Finna?
Wieczorem uczcimy twoje przybycie.
A jutro pogadamy o interesach.
Chodź ze mną.
Obyś był tu, by sprzedać mu atlas.
A gdzie twój system nawadniania?
To ma być Kolumbia?
Barry, odbieraj. Wiem, że nas słyszysz.
DZWONI SZEF
Wiedziałeś, że córka Luke’a to agentka, i mu nie powiedziałeś?
Pamiętasz ten filmik z gorylem, który rozwala melona?
- Będziesz melonem. - Czemu mu nie powiedziałeś?
Zamartwiałby się. Musiał być tu w pełni skupiony.
Teraz to zapomnij.
Moja córka jest w CIA?
Hej, stary.
Wujek Barry?
Cześć, maleńka.
Ja pierdolę!
Pilnuj języka. Nie tak głośno.
Jesteśmy pół kilometra od bazy.
A tak w ogóle to chuj, kurwa, ja pierdolę!
- Chyba jest zła. - Nieładnie.
Dajcie mi coś powiedzieć.
Gdy Emma była na studiach, mieszkała blisko siedziby CIA.
Nie mogli się oprzeć.
Patrzyli, jak dorasta.
Dorównuje ci siłą i intelektem. Zwabili ją na rekrutację.
Oferowali studentom 200 dolarów za wzięcie udziału w badaniach.
Pobiła rekord CIA.
Nawet twój, nawet mój.
Choć ona nie ma chorego serca.
Naraziłeś moją córkę,
bo sam nie nadawałeś się do pracy?
Jej pamięć, zaradność, IQ – wszystko ponad miarę.
To urodzona agentka. To córka Luke’a Brunnera.
Przyjęła tę robotę bez wahania zaraz po studiach.
Przez trzy lata trzymaliśmy was z dala od siebie.
Od czterech lat pracuje w terenie. Fundacja była przykrywką.
Jesteście agentami CIA?
Od czterdziestu lat.
Wujek Barry od siedemnastu.
Wujek Barry?
- Wytłumacz to. - Jesteś bardzo młody.
Gdy zaczynałem pracę z Lukiem, miałem 21 lat, a ona jedenaście.
Jak to możliwe?
CIA ustawiło wszystko tak,
żebyś nie wiedziała, że pracujemy dla agencji.
Zadbali o to, abyśmy na siebie nie wpadali,
choć oboje pracujecie dla tego samego biura.
Niewiele osób wie, że oboje pracujecie w agencji.
My nie wiedzieliśmy.
Co on tu robi?
Zdemaskowali cię.
Troy wyda cię po czwartej, gdy tam przyleci.
Twój tata ma cię wyciągnąć i odebrać im broń.
Co?
Miałam urwanie dupy z tą misją...
Język!
A on ma mnie wyciągnąć?
To ja powinienem się na ciebie złościć.
Okłamywałaś mnie przez dziesięć lat.
I palisz.
Dziesięć lat?
Ty okłamywałeś mnie moje całe życie.
Koniec tematu.
Ukradła mój tekst.
Kto to w ogóle był?
„Udław się moją dupą”? Kto się tak odzywa?
Luke, Emma często robi, co chce,
kiedy chce, jak chce,
i nie zawsze się słucha.
Ma kompleksy po tatusiu.
Jak mogliście wciągnąć w to moją córkę?
Góra była nią zachwycona.
Grozili mi zarzutami o zdradę, jeśli ujawnię jej tożsamość.
Właśnie dlatego miałem wrzody i problemy z żołądkiem.
Nie, to dlatego, że żresz tyle słodyczy.
Facet, który zdemaskuje Emmę, będzie tam o czwartej.
Trzeba się nim zająć.
Boro urządza mi imprezę. Muszę iść.
Pogadamy później.
Miałem cię za przyjaciela, Barry.
Poniosły go tylko emocje.
Boro urządza imprezę dla wszystkich, nie tylko dla Luke’a.
Tak.
Ale faktycznie zdradziłeś przyjaciela.
- Kicha. - Totalna.
Przepraszam.
To było wspaniałe, co?
Dzisiaj świętujemy.
Drogi przyjaciel mojego ojca, człowiek, który sam był dla mnie jak tata...
Nauczył mnie jeździć, gdy byłem małym chłopcem.
Jest sojusznikiem Lape Pa Lanmo od samego początku.
Przed państwem Finn Hoss.
Kiedy ojciec potrzebował pieniędzy na rozwój,
pomógł mu Finn.
Z miłości.
Z lojalności.
Skoro mowa o lojalności,
chcę wspomnieć jednego z naszych żołnierzy.
Jacomo Negrino.
Chodź tutaj, Jaco.
Tak.
Oto i on.
Jacomo jest częścią naszej rodziny od ponad 15 lat.
Transport towaru, poszerzanie terytorium...
doglądanie pieniędzy.
Więc muszę tylko spytać...
gdzie są te pieniądze?
Nie rozumiem.
Gdzie moje pieniądze?
Niedobrze.
Ty nimi zarządzasz. Gdzie pieniądze z ostatniej sprzedaży?
Nie tknąłem ich. Nigdy bym cię nie okradł.
Boro, nie!
Oto co się dzieje, kiedy zdradzasz naszą rodzinę.
Muzyka.
No już. Muzyka.
Przy Borze Jim Jones wygląda jak Jim Henson.
Bywa irracjonalny, wiadomo.
Rozwalił komuś łeb między piosenkami R&B.
- To też wiadomo? - Nie, to niespodzianka.
Wysokie IQ, paranoja i megalomania
to kiepskie połączenie, kiedy chodzi o życie dwóch agentów.
- Musimy tam iść. - To ryzykowne.
Czekanie też jest ryzykowane.
Dajcie pomyśleć.
Nic im się nie stanie.
Skąd ta pewność?
Rodzina oznacza, że nikt nie zostaje z tyłu.
To z Lilo i Stitch.
- Pocałuj mnie w dupę. - To z Krainy lodu.
Panna DeRosa wpadła ci w oko.
Skąd, jestem już stary.
Jesteś Finn Hoss.
Ojciec mówił, że podrzynasz gardło wzdłuż, żeby ofiara wykrwawiła się szybciej.
Dziewczyna to dla ciebie żadne wyzwanie.
Twój ojciec wzbogacił się dzięki mnie. Ty też możesz.
Pokaż mi tylko tę walizkę.
Nie pozwól, by zarabianie na życie było ważniejsze od życia.
Ty mnie tego nauczyłeś. Jutro pogadamy.
Dziś idź do Dani.
Jest tego warta. Mówię z doświadczenia.
Przepraszam.
Zatańczymy?
Pewnie.
- Rozłączyłem się z Barrym. - Czemu?
Będzie trzeba improwizować. CIA tego nie lubi.
Kojarzysz tego rudego Brytyjczyka?
William. Co z nim?
Podsunął mi wiadomość.
Wie, że Finn Hoss to najemnik.
Chce, bym wyciągnął go stąd z rodziną.
- Boi się tutaj. - Nie.
- Jak to? - Po prostu, nie.
Był tu dłużej niż większość.
Wychował tu dziecko.
To może być pułapka.
Może po prostu boi się o rodzinę.
Pojęcie rodziny nie ma już dla mnie aż takiego znaczenia.
Myślisz, że łatwo było mi pracować, mając rodzinę, żonę?
Sama kiedyś się przekonasz.
Nie mamy na to czasu.
Troy ląduje za siedem godzin. Od lotniska dzielą nas połacie lasu.
Jeśli wyjdziemy o drugiej, zdążymy i raczej nikt nas nie zauważy.
Jestem bardziej doświadczony.
Przekazałeś mi wiadomość, zadanie wykonane.
Wiem lepiej, jak załatwić Troya i gdzie jest bomba.
Pomóż albo nie wchodź mi w drogę.
Farmer musiał ją potrącić.
Ty łap rogi, a ja wezmę nogi.
Mogłaś schować się w krzakach.
Nie wiedziałam, kto przyjedzie.
Mógł być o wiele większy.
Liczy się element zaskoczenia.
Umyj się i przebierz.
- Załadujemy ciała. - Tak? Bo ja chciałam je zostawić.
Co?
Nic.
W trakcie tej szamotaniny zepsuła się kamera.
Wolałbym nie robić tego na ślepo.
Nie mogę biegać po bazie z komórką w ręku.
Odezwę się potem, okej?
Spokojnie.
- Ja powinnam prowadzić. - Serio?
Pamiętasz psa pani Bernstein?
Nie potrąciłabym go,
gdybyś uczył mnie jeździć tak jak Bora.
Zabiłem jego ojca. Czułem się winny.
Zabiłeś ojca Bora?
Ilu dzieciakom schrzaniłeś życie?
Jest Troy.
Szybciej. Lepiej, żeby nie czekał.
Co ci wpadło do głowy, żeby przespać się z Borem?
Nigdy z nim nie spałam.
Dobrze.
Nie przepadam za Carterem, ale jeśli to poważny związek,
powinniście wziąć ślub, zanim...
Co?
Nic.
- Myślisz, że jestem dziewicą? - Daj mi spokój.
Mam 28 lat.
Jestem staroświecki.
Cieszyłem się, że twoja matka była tylko ze mną.
- Już nie. - O czym ty gadasz?
Jesteście rozwiedzeni od 15 lat.
Mówisz o Donatellu?
Tak.
Powinnaś była mi powiedzieć.
Co? Że jakiś Włoch z księgowości zapodaje mamie kiełbasę?
Sukinsyn!
- Co ona widzi w tym frajerze? - To, że przy niej jest.
Wiesz, czemu mnie nie było.
Obie wybieracie sobie najgorszych facetów.
Carter jest uroczy.
Dobry, delikatny...
Można na nim polegać. Na Donniem też.
Ciekawe, czemu lubimy takich facetów.
Okej, co teraz?
Pogódź się z tym.
Mama go lubi.
Pytam o ciała.
Cholera, chcesz dowodzić, to proszę.
Dobra. Zostawimy ciała na polach ryżowych.
O tej porze roku nikogo tam nie ma.
W deszczu będzie trudniej.
Przepraszam, że przekląłem.
Tato, mamo to w dupie.
Bomba jest tu, na północy, z dala od reszty bazy.
Pójdziemy tędy. Nikt nas nie zauważy.
- Układ? - Stalowy barak,
czterech strażników po czterech stronach. Zmiana co pięć godzin.
Wszyscy uzbrojeni.
Ale ja też mam broń, a oni nie strzelają jak ja.
Nie wiedzą, że to mam.
Skąd to masz?
Kupiłam w mieście.
Podprowadziłam stąd trochę kasy.
To przez ciebie zabili Jacomo?
Na to wygląda.
No co? Jacomo pomagał w handlu bronią.
- Co to? - Różowa Dama.
Mała. Mogłam ją tu łatwo przemycić.
- Daj mi lepiej MP7. - Byłam najlepszym strzelcem w grupie.
Ja też. Zresztą nie wiem, czy w ogóle będziesz trzeźwa.
To tak cię wychowałem?
Alkohol? Papierosy?
- Krzykliwa szminka... - To nie szminka.
Boże.
- Wibruje! - Zabijcie mnie.
Ohyda!
Zostaw moje rzeczy.
To tak witasz tatę?
Nie wiedziałam, że tu będziesz.
Za pół godziny będą na lotnisku.
Skupmy się na robocie.
Dobrze.
Musimy się...
- Boże! - Boże!
Wciąż wibruje.
- Boże! - Jezu!
Okej!
Już! Wyłączyłam.
Boże, czemu ty tu jesteś?
Nie wiedziałem, że mnie nienawidzisz.
To nie tak.
Ale mam prawo być zła,
teraz, gdy wiem, że słusznie cię podejrzewałam.
O bycie agentem?
Nie, że to przez ciebie się rozwiedliście.
Teraz już wiesz, czemu mnie nie było.
Mówiłam sobie:
„Tata musi podróżować, prowadzi mały interes.
Nie idzie mu to za dobrze...
ale robi, co może”.
Chciałam cię błagać, żebyś sprzedał tę firmę i został w domu.
Ale sytuacja była już dość napięta. Mama była wiecznie smutna.
Była smutna?
- Myślałem, że była zła. - Mogłeś iść do biura.
Analityka, logistyka, szkolenia.
Byłbyś w domu, ale ty wolałeś latać po świecie
i jeździć na ekscytujące misje.
- Nieprawda. - Wiem, że to prawda,
bo sama lubię te misje.
Ale ja nie mam rodziny.
Robiłam wszystko, żebyś z nami został.
Sport, skrzypce, konkursy matematyczne.
Uwielbiałaś te rzeczy i byłaś taka dobra.
Nie dobra. Byłam idealna.
Myślałam, że jeśli się przyłożę, to mimo kłótni z mamą
nie opuścisz idealnego dziecka.
Jestem już dorosła i wciąż udaję ideał,
bo tak do tego przywykłam.
Ale to nic. Świetnie.
Dobrze, że się dowiedziałeś. Mogę przestać udawać.
- Skarbie... - Musimy iść po tę walizkę.
Boro zacznie się zastanawiać, gdzie jest Troy.
Szybko się domyśli.
Finn Hoss, chodź tu!
- Co to może znaczyć? - Domyślił się.
Gdzie byłeś w nocy?
Troy dostał ofertę kupna broni i nagle zniknął.
Jaki Troy?
Gram w karty.
Kiedy do stołu siada ktoś nowy i nagle zaczyna znikać kasa,
kogo się podejrzewa?
Tego, kto najwięcej gada.
A ty się nie zamykasz.
Wychodziliście do lasu.
Poszedłem za twoją radą. Dani to prawdziwa kocica.
Dlatego byliśmy w lesie.
Tak, o tej porze nikt nie zagląda na pola ryżowe.
Dobra już.
Z drogi, zróbcie miejsce!
To nacięcie na gardle.
Wzdłuż?
Finn!
Barry, ewakuujcie nas z lądowiska.
Znajdźcie ich!
Nie mogą stąd uciec!
Przyprowadź mi go!
Nie mogą uciec!
Powiadomiłem go, zanim pojechaliśmy po Troya.
- Pracuje dla Bora. - Już by nas zastrzelił.
- Nie lecą z nami. - Nie jesteśmy z Borem.
Zbliżają się. Spieszmy się.
Przestałam się już ciebie słuchać.
Nie mam broni.
- Załatwię ich gołymi rękami. - Nie.
Barry, 50 jardów od nas znajduje się z osiem komórek.
Ta z najsłabszym sygnałem jest połączona z bombą.
Kryje się pod stalowym dachem.
Sfinguj sekwencję odliczania.
Robi się.
Co robisz?
Na wzgórzu stoją dwa byki i spoglądają na pole pełne pięknych krów.
Młodszy byk mówi:
„Zbiegnijmy na dół i przelećmy jakąś”.
Starszy odpowiada:
„Zejdźmy powoli i przelećmy wszystkie”.
To historia o tym, żeby się nie spieszyć.
Raczej o gwałceniu krów.
Chodź.
Schowajcie się.
- Emma! - Nic mi nie jest. Załatw go.
Nie mogę wycelować.
Oni jakoś wycelowali.
Szlag.
Potrzebuje tej ręki do gry na skrzypcach.
No co?
Will rozumie.
Gdzie oni są?
Dzwonię do Barry’ego.
Amatorszczyzna.
Tak w ogóle to nienawidzę tego miksera.
PAMIĘCI NICKA KONTSALAKISA
Napisy: Filip Bernard Karbowiak