SEPP BLATTER WYBRANY NA PREZYDENTA FIFA 8 CZERWCA 1998 ROKU
Skoro macie nowego prezydenta,
pragnę zjednoczyć naszą rodzinę.
W tej kampanii zdarzało się,
że korzystaliśmy z chwytów,
które były dozwolone lub niedozwolone.
Na boisku zdarza się kogoś kopnąć lub pociągnąć za koszulkę.
Nie nazwałbym tego wślizgiem od tyłu, bo to nie jest już dozwolone.
Co ważniejsze, musimy dbać o jedność futbolu.
Wielka piłkarska rodzina, FIFA, zostanie zjednoczona.
To mój cel i na tym zakończę. Dziękuję.
Nie wiem, czy powiedzieć…
BYŁY PREZYDENT FIFA
…„do zobaczenia”,
czy „żegnajcie”.
Nagle zostałem prezydentem.
Zrozumiałem, jak ogromna władza…
Dzięki wam i z wami nauczyłem się cierpliwości.
Nauczyłem się, co znaczy jednoczyć.
Ale…
byłem nieco zaskoczony władzą, jaką mi dano.
Do zobaczenia, ale też żegnajcie. Dziękuję.
TAJEMNICE FIFA
A ZWYCIĘZCĄ JEST…
PARYŻ, FRANCJA DWA DNI PO WYBORACH
MISTRZOSTWA ŚWIATA W PIŁCE NOŻNEJ W 1998 ROKU
FIFA jest potężna, bo ma Puchar Świata.
Kraje stają na głowie, by zorganizować te mistrzostwa u siebie.
To buduje wizerunek kraju,
którego nie da się osiągnąć w inny sposób.
Mistrzostwa świata to jedyne wydarzenie,
które jest transmitowane w większości krajów.
Trudno wyobrazić sobie coś poza mundialem, co wyciągnie milion ludzi na ulicę.
Mundial to dla FIFA najlepszy sposób na zarobek.
Ze względu na siłę największej imprezy futbolowej,
która odbywa się co cztery lata,
FIFA i jej prezydent
mają prawdziwą władzę i przewagę nad krajami członkowskimi.
Ale ta władza to pułapka, która grozi korupcją.
Zacząłem rozwijać pomysł João Havelange’a.
Powiedział on, że futbol nie powinien być tylko dla Europy czy Ameryki Południowej,
ale dla całego świata.
Gdy zostałem wybrany,
rozpocząłem swoją misję.
W 1998 roku FIFA zaprezentowała się jako siła na rzecz dobra na świecie.
Wszędzie wdrażała programy rozwoju.
Było to wspaniałe ciało światowego futbolu,
którego częścią był prawie każdy kraj na świecie.
Był to taki ONZ piłki nożnej.
Wtedy rozpoczął się Program Gol.
Projekt Gol był inicjatywą prezydenta Blattera.
Tak zwany Projekt Gol
to szyty na miarę projekt,
który trafi bezpośrednio do korzeni
tych krajowych związków, które są w potrzebie.
Pierwszy pomysł zakładał, że każdy kraj ma mieć krajową siedzibę.
Budżet projektu wynosił 400 000 $.
Chodziło o stadiony,
sztuczne murawy, program edukacyjny.
Platini postrzegał Program Gol jako coś cudownego,
bo zamierzał rozdać pieniądze.
Dla niego to była polityka futbolu,
o której marzył.
Po wszystkim, co stało się za kulisami,
mało chwalebnych i podejrzanych sytuacjach,
nie chciał o tym słyszeć.
Jest wiele historii o tym, że pieniądze trafiły do związków,
ale nie wybudowano za nie obiektów,
bo środki zniknęły.
Ten budynek miał być centrum rozgrywek futbolowych w Kenii.
Kurczaki wchodzą do tego,
co miało być główną salą konferencyjną
wraz z kuchnią, ale teraz te pomieszczenia są ich domem.
To jeden z projektów finansowanych przez FIFA
o wartości 35 milionów szylingów.
Teraz panuje tu przeraźliwa cisza.
Korupcja szerzy się w biednych krajach
i wśród ludzi, którzy ledwo wiążą koniec z końcem.
Niestety FIFA nie prosiła o raporty lub dowody,
zatem nikt nie wiedział, co działo się z pieniędzmi.
Gdy FIFA zaczyna określać siebie jako bank –
a dla zrzeszonych w niej związków nim są –
powstają pewne problemy.
To ma być sednem tego, o co chodzi w FIFA,
a my musimy przyznać, że piłka nożna bardzo się rozwija
i staje się bardziej dochodowa.
To spuścizna po prezydenturze Blattera.
To złożone obietnice
zapewniły mu wybór na prezydenta FIFA.
Ilu zawodników pochodzi z Afryki?
A z Karaibów?
Ilu jest graczy z Azji?
Tak trzeba patrzeć na przyszłość futbolu.
Musi być ona wyrazem nadziei dla młodych na całym świecie.
Tak zdobył poparcie krajów,
które wiedziały, że mogą mu ufać.
Ale jest też cyniczny pogląd, że to organizacja polityczna.
Jeśli zapewnisz strumień pieniędzy,
zdobędziesz głosy.
Nie tylko uczestnicy mistrzostw świata
skorzystają z dochodów z tego turnieju,
ale odczuje to cała rodzina FIFA
poprzez programy rozwoju.
Pieniądze trafią do związków krajowych
oraz do konfederacji.
ZURYCH, SZWAJCARIA 2001 ROK
Za pierwszej kadencji Seppa Blattera
doszło do jednego z największych problemów,
jakim był upadek International Sport and Leisure
w 2001 roku.
Firma założona przez Horsta Dasslera, właściciela Adidasa,
która skupowała prawa marketingowe,
telewizyjne i sponsorskie,
a później sprzedawała je na całym świecie, zbankrutowała.
FIFA straciła wszystko.
Stracili swój bank, którym było ISL.
Gdy pieniądze przestały płynąć, nie dało się temu szybko zaradzić.
Pozostał wielki bałagan,
który miał dla FIFA ekonomiczne i polityczne konsekwencje.
FIFA była zależna od pieniędzy ISL, których potrzebowała,
by zaspokoić potrzeby wszystkich konfederacji.
Nagle zderzyli się z kryzysem finansowym.
Trzeba było szybko coś z tym zrobić.
Najważniejszy człowiek w futbolu walczy o zachowanie stanowiska.
Na Seppa Blattera spada grad pytań,
które można uznać za zarzuty co do jego oceny sytuacji,
a nawet uczciwości, gdy chodzi o współpracę z firmą ISL.
Blatter chciał to ukryć, ale mogli to zrobić tylko przez chwilę.
Potem w stronę FIFA ruszyła lawina.
Michel Zen-Ruffinen był szwajcarskim prawnikiem.
Gdy Blatter wygrał wybory w 1998 roku,
awansował go na sekretarza generalnego FIFA.
W 2002 roku
zaczął zadawać pytania.
Sporządził dokument,
który miał pokazać nieudolne zarządzanie na ogromną skalę
za prezydentury Blattera.
Pamiętam nasz sprzeciw wobec Blattera.
To było coś wyjątkowego. Jak w filmie Felliniego.
Zidentyfikowaliśmy wiele problemów.
Wprowadzające w błąd praktyki księgowe, konflikty interesów.
Pokazują też, że w organizacji może być korupcja.
Zen-Ruffinen i część Komitetu Wykonawczego
żądali większej odpowiedzialności finansowej
i działań ze strony Blattera lub jego rezygnacji.
Naszym zdaniem prezydent Blatter przekroczył swoje uprawnienia.
Chcę powiedzieć,
że finanse FIFA stanowią poważny problem.
Nikt chyba nie traktuje tego poważnie.
Złożyli skargę,
ale zaprzeczył oskarżeniom.
Nie zrobiłem nic,
co sąd powinien uznać za przestępstwo.
Nie działałem wbrew statutowi FIFA.
Nie zrobiłem nic wbrew sumieniu.
Sprawa stała się bardzo polityczna, a przyjaźń jest ważniejsza.
KONGRES FIFA KOREA POŁUDNIOWA, 2002 ROK
Chciałabym oddać głos panu Chuckowi Blazerowi.
Jestem zaskoczony,
że przewodniczący Komitetu Audytu Wewnętrznego
wszedł do zatłoczonego teatru i wywołał panikę.
Nie ma powodów.
Panie prezydencie,
cały ten szum to zapewne pańska zasługa.
Pracy, jaką pan wykonał,
która została zdegradowana do kontrowersyjnej kampanii politycznej
w ostatnich miesiącach.
Widząc coś takiego,
dociera do ciebie, że przedstawiciele krajowych związków
na kongresie FIFA nie mają zielonego pojęcia o finansach.
Blatter mógł powiedzieć członkom FIFA,
że nie ma żadnego problemu,
bo ma pieniądze.
Ale w rzeczywistości sprzedawał przyszły turnieje.
Jest przekonujący i czarujący.
Gdyby to była prywatna firma, skończyłaby jako bankrut.
Nic się nie stało. To było jak letni wiaterek.
DZIEŃ WYBORÓW PREZYDENTA FIFA 2002 ROK
Blatter znów miał poważnego rywala w 2002 roku.
Tym razem Europejczycy wsparli Issę Hayatou.
- Dzień dobry, pani Hayatou. - Dzień dobry.
Jest z Kamerunu.
Sądzili, że zdobędzie więcej głosów
od państw afrykańskich i tych spoza Europy.
W 1998 roku przegrali.
Dostrzegli kolejną szansę, by wybrać kogoś innego niż Blatter.
To jak mecz piłki nożnej.
Musisz nauczyć się wygrywać i przegrywać,
ale liczę, że tym razem zwyciężę.
Strategia postawienia na Hayatou była ciekawa, bo być może myśleli,
że ktoś z Afryki pokona Szwajcara,
a oni mieliby nad nim kontrolę.
Zawsze trudno pokonać urzędującego prezydenta.
To prawie niemożliwe.
Prezydent FIFA jest zbyt silny, a jego podwórko zbyt duże.
Kandydatem wybranym na kolejną kadencję
jest pan Joseph S. Blatter.
Odniósł spektakularne zwycięstwo,
po czym zemścił się na Zen-Ruffinenie.
Co do sekretarza generalnego,
nie będzie ponosił żadnej odpowiedzialności za sprawy FIFA.
Zostawmy go w spokoju.
A teraz…
Michel Zen-Ruffinen
to był mój rodak,
którego z przyjemnością sprowadziłem,
a którego potem musiałem się pozbyć.
Wczoraj liczyłem na demokrację,
niestety dziś członkowie kongresu
i ludzie na tym podium tego nie zrozumieli.
Wielu mówi, że Zen-Ruffinen to elita FIFA.
Że ma władzę i wpływy jak cała reszta.
Ale to nieprawda. Nie był jak inni.
Podjął wysiłki w kierunku większej odpowiedzialności.
Nigdzie indziej tego nie widziałem.
Próbował zrobić coś innego.
Oby z FIFA wszystko było dobrze,
bo kongres pokazał kiepski stan tej organizacji.
Dziękuję.
Przyjaciele.
To naprawdę…
Blatter mierzył się z wielkimi wyzwaniami.
Przetrwał upadek ISL,
przetrwał żywiołową bitwę
prowadzoną przez członków Komitetu Wykonawczego
i jego własnego sekretarza generalnego.
Dostrzegam wasze wielkie zaufanie.
Wielką wiarę w FIFA i we mnie!
Po takim zwycięstwie
był świetnie przygotowany, by pełnić funkcję prezydenta FIFA.
Być królem wszystkiego.
Pracujmy razem i zapomnijmy o wydarzeniach z ostatnich miesięcy.
Dziękuję!
Każdy kraj ma związek piłki nożnej,
który należy do federacji kontynentalnej
zwanej konfederacją.
Każda z konfederacji wybiera pewną ilość członków,
którzy zasiadają w organie zarządzającym FIFA.
Nazywał się on Komitetem Wykonawczym i liczył w sumie 24 członków.
Spotykali się kilka razy w roku,
by podjąć ważne dla FIFA decyzje.
Decyzję o tym, który kraj zorganizuje mistrzostwa świata,
także podejmował Komitet Wykonawczy.
Była to najpotężniejsza instytucja w piłce nożnej.
Sam szczyt piramidy.
Chwilami miałem wrażenie, że Komitet Wykonawczy
i prezydent, który zgromadził jego członków,
byli światową potęgą.
Komitet to nie jest najprzyjaźniejsze miejsce na świecie.
To grupa żądnych władzy ludzi,
a wszyscy są gotowi wbić kolegom nóż w plecy.
Nie było rozmowy o futbolu.
Tylko o walce.
Walce dla walki.
Ci ludzie byli jak dzieci.
Ich wygłupy nie miały granic.
Większość była tam z niezbyt dobrych powodów.
Działali w sporcie,
bo widzieli w nim biznes,
na którym mogli zarobić.
Jack Warner był do tego idealny, bo był wytrawnym politykiem
i wiedział, jak uszczęśliwić ludzi, żeby osiągnąć swój cel,
czyli piąć się w hierarchii.
W tym czasie Jack Warner awansował
na bardzo wysokie stanowisko w międzynarodowym futbolu.
Nikt inny nie miał takiej władzy.
Powiedział mi:
„Spójrz na skład obecnego Komitetu Wykonawczego.
Jestem z nich najbardziej doświadczony.
Są jednak pewne problemy.
Mój kraj, Trynidad, jest jednym z niewielu,
który nigdy nie grał na mistrzostwach świata”.
Całe życie o tym marzyłem.
Wszystko podporządkowano awansowi do mistrzostw świata.
Żaden kraj nie ma takiej odwagi i determinacji,
by odnieść sukces i zakwalifikować się do mistrzostw świata.
Wkrótce tego dokonamy.
Ostatni gwizdek.
Trynidad i Tobago dotarł do ziemi obiecanej.
Zagra w turnieju finałowym w Niemczech.
Wspaniała główka Dennisa Lawrence’a.
Patrząc wstecz na mistrzostwa świata, a nawet mówiąc o tym teraz,
nie mówiliśmy o grze w Liverpoolu czy Manchesterze United,
a o grze dla Trynidadu na mundialu.
O tym dyskutowaliśmy. To był szczyt marzeń zawodników.
Gdy w Bahrajnie zabrzmiał ostatni gwizdek, nie wytrzymałem.
Nie mogłem się powstrzymać.
Ale to my jak żaden inny kraj
rozświetlimy Niemcy.
Dla ojczyzny dajemy z siebie wszystko.
Gra na mundialu to był nasz życiowy cel.
Dostaliśmy tę szansę dzięki naszym poświęceniom.
Grałem w szczęśliwym dla Trynidadu i Tobago czasie,
a zasługą tego był Jack Warner.
W krajowym futbolu był najważniejszy. W zasadzie w futbolu całych Karaibów.
Każda decyzja dotycząca Karaibów zapadała w Trynidadzie,
w biurze Jacka.
Stanowił on zaplecze polityczne dla piłki po tej stronie globu.
Aura, która go otaczała,
była nierealna dla mnie jako młodego piłkarza.
Jack podejmował wszystkie decyzje dotyczące naszego futbolu.
Chciał mieć wpływ na kariery ludzi.
Widzieliśmy w nim człowieka, który chciał nam pomóc.
Gdy awansowaliśmy do mistrzostw świata,
zaczęliśmy rozmawiać o tym, co będzie dalej.
Ile piłkarz dostaje za mecz mistrzostw świata?
Co się dzieje? Co oni robią?
Czy jest premia za awans?
Postanowiliśmy spotkać się z panem Warnerem.
Mieliśmy listę żądań.
Pierwszym było 30% pieniędzy
za przychody z reklam pochodzących z mistrzostw świata.
Uznaliśmy, że nie możemy o to prosić.
Nikt nam tyle nie da. To śmieszne.
Jack się zgodził.
Spojrzeliśmy na siebie z niedowierzaniem.
Spodziewaliśmy się oporu.
Kolejnym punktem była premia za awans
dla każdego kraju, który zakwalifikował się na mundial.
Wtedy zrobiło się nieciekawie.
Podczas dyskusji zaczął się denerwować,
ale chcieliśmy podziału pół na pół, na który przystał.
Poszliśmy na spotkanie z najpotężniejszym człowiekiem w futbolu,
a on się z nami zgodził. Wygraliśmy.
To była chyba nasza najfajniejsza rozmowa, gdy chodzi o finanse.
Później wszystko się zepsuło.
MISTRZOSTWA ŚWIATA W PIŁCE NOŻNEJ NIEMCY, 2006 ROK
Jak wysoko mogą się wznieść zawodnicy Trynidadu i Tobago
na najważniejszy mecz w życiu?
Kto wie?
To może być łatwa wygrana, pogrom,
a może najlepszy dzień w historii karaibskiego futbolu.
WOJOWNICY SOCA
Wyjście z tunelu, ustawienie się w szeregu i odsłuchanie hymnu
to chwile, z których jestem najbardziej dumny.
Mogłem zaśpiewać hymn narodowy
na największej scenie świata.
Jakoś udało mi się wypatrzeć rodziców na trybunach
i widziałem, jakie emocje przeżywali.
Nie było ważne, co będzie później,
gdy stałem na boisku jako uczestnik mistrzostw świata.
Wielu z nas długo pracowało z panem Warnerem.
Powiedział nam, że zagraliśmy świetny mecz.
Ale w pewnym momencie ktoś spytał, czy pamiętamy arkusz, o którym nam mówił.
„Co z nim?”
W arkuszu były zapisane zyski z reklam.
Zobaczyłem, że odliczane są koszty zakwaterowania w Austrii i w Niemczech
oraz koszty przelotów.
„Twoja działka wynosi 800 dolarów”.
Byłem zły.
Całe zaufanie i wiara w pana Warnera zniknęły.
Jak śmiał zabierać nam jedyny moment radości,
jakim była gra na największej imprezie sportowej?
Zupełnie jakby nam to wyrwano.
Po mistrzostwach zadzwonił do mnie trener i powiedział: „Dobrze ci idzie w klubie.
Chciałbym, żebyś u mnie grał.
Ale nie mogę cię powołać.
Jesteś na czarnej liście.
Nie możemy powołać nikogo, kto uczestniczył w sporze o premię”.
Wtedy zrozumiałem, że zostaliśmy ukarani,
bo pytaliśmy o prawdę.
Osiem lat później doszło do ugody.
To było za dużo wstydu.
Zaoferowali ugodę, więc się zgodziliśmy.
PAŃSTWO ZAPŁACI PIŁKARZOM 1,3 MILIONA DOLARÓW
Nadal losy 100 milionów dolarów Trynidadu i Tobago, czyli 15 milionów USD,
pozostają całkowicie niewyjaśnione.
Jack nie musiał się tłumaczyć, gdzie podziały się te pieniądze.
A że nie jesteśmy w stanie dokładnie określić,
co zrobił, a czego nie,
znaleźliśmy się w sytuacji,
że mętne wody przeszłości
wpływają na to, co jest teraz.
Światowe media i tłum zaczynają się ekscytować.
Pan Nelson Mandela, wolny człowiek,
stawia pierwsze kroki w nowej RPA.
Demokracja i wolność dla wszystkich to jedyna droga do pokoju.
Blatter złożył wiele obietnic.
Bardzo dużo mówił o tym, że jeśli zostanie prezydentem FIFA,
zrobi wszystko, żeby mundial odbył się w Afryce.
Miał w tym jakoś pomóc.
Gdy Havelange ubiegał się o fotel prezydenta FIFA,
robił duży problem z apartheidu, który następnie upadł,
a Nelson Mandela stał się ważną osobą,
symbolem pokonania opresji
i bardziej równego świata.
FIFA chciała się pod do podłączyć.
Jako prezydent FIFA
z całą mocą
sprzeciwiałem się apartheidowi.
Tak bardzo, że gdy Mandela został prezydentem,
poleciałem do Johannesburga,
by pogratulować mu w imieniu świata futbolu.
Panie Mandelo.
Dziękuję bardzo.
Człowiekiem, którego nie zapomnę,
jest Nelson Mandela.
Gdy o nim mówię,
targają mną emocje.
Pierwszy raz spotkałem go,
gdy byłem sekretarzem generalnym.
Spojrzał na mnie
i mnie uściskał.
A ja…
Kazał do siebie mówić Madiba.
Blatter uważa siebie za rozjemcę.
Myśli, że zostanie ważną osobistością nie tylko w świecie futbolu,
kimś w rodzaju dyplomaty, jeśli zorganizuje mundial w Afryce.
Od początku Blatter chciał, by mistrzostwa odbyły się w RPA.
Od początku był przyjacielem Afryki.
Od początku wspierał małe kraje.
W 2002 roku poproszono mnie, żebym dołączył do FIFA.
Potrzebowali więcej pieniędzy.
Miałem stworzyć nowy program komercyjny.
Dali mi trzy lata
na przebudowę struktury handlowej FIFA przed kolejnymi mistrzostwami świata.
O organizację kolejnych mistrzostw
ubiegały się RPA i Maroko.
Te dwa kraje
walczyły ze sobą.
Maroko robiło, co mogło.
Ściągnęli Blazera, Warnera i innych i traktowali ich po królewsku.
Jednak RPA była zdeterminowana.
Jak się okazało, byli skłonni dużo zapłacić za te mistrzostwa.
Międzynarodowy mecz rozgrywany w dowolnym kraju
ma ogromne zalety.
RPA jest teraz częścią świata.
Poznaliśmy Nelsona Mandelę, gdy polecieliśmy do RPA
w ramach objazdu kandydatów do organizacji mundialu.
Odwiedziliśmy Maroko, a potem Egipt. W obu krajach witano nas z honorami.
Potem udaliśmy się do RPA, gdzie był Mandela.
Był niesamowicie miły i uprzejmy.
Roztaczał aurę, która była niemal jak pole siłowe.
Czuć było jego niezwykłą osobowość.
Zjedliśmy z nim śniadanie i obiad,
a on był bardzo rozmowny.
Potem odbyła się niesławna podróż do Trynidadu,
gdzie lecieliśmy z nim 22 godziny.
Na głównej stronie bloga Chucka Blazera było jego zdjęcie z Nelsonem Mandelą
w samolocie zmierzającym do Trynidadu.
Widać na nim jednego z największych ludzi w historii,
Nelsona Mandelę,
w towarzystwie nikczemnika Chucka.
Nelson Mandela przybył dziś do Trynidadu i Tobago
na historyczną dwudniową wizytę.
Prezydenci FIFA Sepp Blatter i CONCACAF Jack Warner czekali,
by zabrać Mandelę na stadion.
W Trynidadzie od razu zabrano nas na scenę,
a Mandela źle się czuł i był bardzo zmęczony.
Siedział na krześle, a wokół niego szły parady,
ludzie tańczyli i śpiewali.
Jack Warner miał trzy głosy
w głosowaniu na gospodarza mistrzostw świata.
Wszystko po to, by zrobić sobie PR,
co byłoby odzwierciedleniem uznania dla Jacka Warnera.
Nie mam ego.
Sprowadzając ich tutaj, chcę,
by ludzie mogli zobaczyć wielkich przywódców.
Dla mnie to jedyna taka okazja.
Chciał pokazać swoją władzę,
a to był jeden z dowodów, że jest wodzem.
Dopiero gdy tam dotarłam, zapytałam siebie: „Dlaczego to robi?
Jest bardzo chory. Nie można tego robić choremu starcowi”.
MŚ W PIŁCE NOŻNEJ W 2010 ROKU OGŁOSZENIE GOSPODARZA
Kto chce gościć mundial,
musi grać według zasad członka Komitetu Wykonawczego.
To nie problem kraju.
Nie mogą zrobić nic innego. Muszą zdobyć głosy.
Jack Warner mógł robić, co chciał.
Komitet Wykonawczy po porannym posiedzeniu
mógł powiedzieć:
„Jesteśmy dumni.
Dumni z Afryki”.
Poznam zwycięzcę razem z wami.
Mistrzostwa świata w 2010 roku…
zorganizuje…
REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI
Podczas mundialu w RPA
symbolizm był ogromny.
W trakcie turnieju było bardzo widoczne,
że apartheid się skończył,
a nowa Republika Południowej Afryki pokazuje światu swoje najlepsze oblicze.
To była podstawa.
Te zmagania trwały siedem lat.
Musimy dopilnować, by sprawdziły się słowa FIFA,
że będą to doskonałe mistrzostwa świata.
Musimy zadbać, by tak właśnie było.
W tym regionie futbol stał się swego rodzaju pasją.
To jak dać ludziom opium,
które wypalą i na chwilę będą szczęśliwi.
Gdy się budzą,
dowiadują się o swoim problemie.
To rodzaj lekarstwa
na głębokie problemy.
Dobre podanie. Do piłki do chodzi Tshabalala!
Gol dla Bafana Bafana!
RPA strzela bramkę!
Organizację mistrzostw świata przyznano RPA w 2004 roku.
Pierwszy raz usłyszałem o płatności
od RPA dla CFU i Jacka Warnera
trzy lata później, w 2007 lub 2008 roku.
RPA negocjowała trzy głosy,
które Warner kontrolował, czyli jego własny, Blazera
i trzeciego przedstawiciela CONCACAF.
Powiedzieli, że to pieniądze
na afrykańską diasporę na Karaibach.
Jack Warner bardzo naciskał na dokonanie płatności.
Poszedł do Blattera, a on do mnie.
Przez FIFA przeszły dokumenty
zatwierdzające przelewy na kwotę dziesięciu milionów dolarów
na konta kontrolowane przez Warnera.
Wziął te pieniądze.
Dziesięć procent miał oddać Chuckowi Blazerowi.
RPA oferowała dziesięć milionów,
z czego milion miał trafić do Chucka.
Gdy się dowiedziałam, stwierdziłam, że to żart.
„Warner dostaje dziewięć milionów, ty milion, a reszta?
Ile pieniędzy ma RPA?
Tak to się załatwia?”
Gdy znasz osobę, która ma w zwyczaju brać łapówki…
Teraz wiemy, że te dziesięć milionów również zniknęło.
Taki jest fakt.
Inni członkowie wiedzieli, co robi Warner. Nikt go nie powstrzymał.
Ci ludzie sądzili, że mogą robić wszystko.
Że mają prawo zarabiać na mistrzostwach świata.
Nie ma wątpliwości,
że Jack Warner dostał pieniądze przeznaczone dla afrykańskiej diaspory.
Afrykanów, których zabrano z Afryki,
pierwotnie w ramach niewolnictwa,
a wielu z nich nadal żyje w biedzie.
Trudno znaleźć bardziej słuszną sprawę.
Jednak za te dziesięć milionów nie powstało nic.
Republika Południowej Afryki próbowała oczyścić się z winy.
Chcemy kategorycznie zaprzeczyć,
że nasz kraj i rząd przekupiły kogoś, by uzyskać prawo
do organizacji mistrzostw świata.
Na początku odrzuciliśmy…
To była plama na ich reputacji, biorąc pod uwagę zalety ich oferty.
Zasługiwali na organizację mistrzostw świata.
Cała reszta była niepotrzebna.
To problem FIFA.
Korupcja w najwyższym organie
to nie problem państw chętnych do organizacji.
To problem osób decyzyjnych.
Pamiętam, że mistrzostwa świata w RPA
to był naprawdę dobry początek.
Mój poprzednik powiedział mi kiedyś:
„Sepp, stworzyłeś potwora”.
Wtedy mu nie wierzyłem.
Ale teraz sądzę, że miał rację.
KONGRES FIFA AUSTRALIA, 2008 ROK
Trzeba zrozumieć,
że będąc częścią tej kultury,
żyjesz w pewien sposób.
Można powiedzieć, że kultura FIFA to styl życia.
To była grupa ludzi, którzy uważali, że przed nikim nie odpowiadają.
Panie prezydencie, oddaję panu głos.
Mistrzostwa świata w piłce nożnej
to sportowe wydarzenie numer jeden na świecie.
Jeśli dysponujesz tak ogromnymi pieniędzmi i władzą,
nikt nie będzie ci przeszkadzał.
Mamy wielu kandydatów chętnych do organizacji mundialu w 2018 roku.
Stany Zjednoczone,
Anglia,
Rosja, Katar…
Wszystko jest tak ustawione,
żebyś stał się nietykalny.
Dlatego proponuję,
aby konkurs obejmował
organizację mistrzostw świata w 2018 i 2022 roku.
Zróbmy to razem
i dajmy Komitetowi Wykonawczemu FIFA możliwość dokonania najlepszego wyboru.
Decyzję podjęto w oparciu o rynek praw telewizyjnych.
Gdy dokonujesz wyboru dotyczącego dwóch mundiali,
które odbędą się w odstępie czterech lat, możesz sprzedać oba turnieje w pakiecie.
To daje większy dochód.
Czy była to błędna decyzja?
Komercyjnie nie, ale pod względem korupcji mogła taką być,
a było to ważne pytanie.
PAŹDZIERNIK 2010 ROKU DWA MIESIĄCE PRZED GŁOSOWANIEM
W 2010 roku Komitet Wykonawczy liczył 24 członków, ale głosowało 22.
FIFA zawiesiła dwóch członków Komitetu Wykonawczego.
Ma to związek z zarzutami wobec delegatów z Nigerii i Tahiti,
którzy próbowali sprzedać swoje głosy.
Nie wezmą już udziału
w decyzji o przyznaniu organizacji mistrzostw świata w 2018 i 2022 roku.
Te historie ciągle się powtarzały.
FIFA się ich nie spodziewała
i nie wiedziała, jak się tym zająć.
Mamy Komisję Etyki,
która ma monitorować procedurę przetargową.
Nie tylko monitorowała,
ale też podejmowała decyzje.
Zawieszono niektórych członków…
Ale ludzie są głupi.
Niewiarygodne, jak bardzo.
Ludzie u sterów w FIFA
dają coś za nic.
Ale to bardzo tanie i ludzkie.
Zdecydowaliśmy o połączeniu wyboru organizatorów dwóch mistrzostw świata
i sądzę, że był to błąd.
Ale musimy się z tym pogodzić.
ZURYCH, SZWAJCARIA
2 GRUDNIA 2010 ROKU
Politycy, rodzina królewska i gwiazdy futbolu.
Przedstawiciele angielskiej kandydatury chcą podbić Zurych.
Zdecydowano, że mundial w 2018 orku przypadnie Europie,
a w 2022 roku otrzyma go kraj z innej części świata.
Wielkie uznanie dla księcia Williama za starania,
dla Davida Beckhama i całego zespołu.
Musimy tylko przekonać ludzi, że możemy wykonać świetną pracę.
W Anglii było olbrzymie wsparcie od całej społeczności,
były stadiony i piłka nożna o najwyższym standardzie…
Możemy ufać członkom komitetu. W końcu to ludzie związani z piłką nożną.
Chcą mieć mistrzostwa świata w kraju,
który najlepiej ugości największe wydarzenie sportowe świata.
Drugim kandydatem była Rosja.
Ale tam drogi i transport krajowy nie były odpowiednie dla mundialu.
Prezydent Putin obiecał to poprawić.
Czy pan prezydent jest pewny, że USA zorganizują mistrzostwa?
Co do 2022 roku, USA zaprezentowały najlepsze stadiony,
najlepszą infrastrukturę i hotele.
Zaprezentujemy się jak najlepiej.
Myślę, że byłby to wybór dobry dla FIFA i świata sportu.
Jeśli chodzi o 2018 rok, sądziliśmy,
że najsilniejszą kandydaturą była Anglia.
Co do 2022 roku,
najlepszą ofertę złożyły Stany Zjednoczone.
Mam nadzieję powitać was w 2022 roku.
Nie było szans, żeby inni kandydaci
spełnili wszystkie oczekiwania.
Mistrzostwa świata w Katarze zapewnią niezrównane możliwości komercyjne.
Wiedzieliśmy, że to ciężka walka, a faworytami są USA.
To było jasne.
OGŁOSZENIE GOSPODARZA
Komitet Wykonawczy FIFA kilka minut temu przeprowadził głosowanie.
Prezydent ogłosi jego wyniki.
O przyznaniu organizacji mistrzostw świata nie powinien decydować sam Komitet,
bo nadużywają swojej władzy do granic możliwości.
Panie i panowie, drodzy przyjaciele, kibice piłki nożnej na całym świecie…
Jeśli nie masz żadnego nadzoru, mechanizmów kontroli i równowagi,
jeśli nikt nie sprawdza, co robisz
i nie musisz tego nikomu uzasadniać, to jakbyś dostał coś za darmo.
Mistrzostwa świata w 2018 roku
zostaną zorganizowane w Rosji.
Wszyscy podchodziliśmy cynicznie do motywów.
Czy tych ludzi naprawdę obchodzi piłka?
A może chodzi tylko o to, co ona oznacza dla nich?
A teraz, panie i panowie,
zwycięzcą wyścigu o organizację mistrzostw w 2022 roku
jest Katar!
Gdy Sepp wyciągnął kartkę, rozległo się westchnięcie.
Chuck spojrzał na mnie. Był zdruzgotany.
Od razu spojrzałem w lewo.
Na ich twarzach widać było ogromne rozczarowanie.
Nie byłem zszokowany, ale gorzko zdziwiony i wściekły.
Blatter nie popierał Kataru.
Byłem z nim na scenie.
Trącił mnie i kazał się uśmiechnąć.
To była jego porażka i wiedział, że na FIFA spadnie ogromna krytyka.
Powiedziałem Seppowi, że mamy kłopoty.
No i rozpętała się burza.
Napisy: Karol Radomski