NAHALAL NA PRESIDENTE NG FIFA
Ngayong may bago nang presidente,
pinakapangarap kong magkaisa ang pamilya.
Isa 'tong election campaign na minsan,
nagagawa natin…
'yung mga dapat o di dapat gawin sa laro.
Alam niyo 'yon, minsan sa pitch, sinisipa, hinihila natin 'yung shirt.
Di ko na sasabihing nagta-tackle patalikod
kasi bawal na 'yon.
Pero higit sa lahat, kailangan na ngayong magkaisa ng football.
Magkakaisa pasulong ang malaking pamilya ng football, ang FIFA.
'Yon ang pakay ko. 'Yon lang. Maraming salamat.
Di ko alam kung dapat kong sabihing
magkita tayo ulit
o paalam.
Tapos, biglaan, naging presidente ako.
Tapos, naisip ko 'yung kapangyarihan na…
Salamat sa inyo at kasama kayo, natuto akong maging matiyaga.
Natutunan ko kung paano magkaisa.
Pero ako…
Nagulat ako sa sarili ko, sa kapangyarihang binigay sa 'kin.
Magkita tayo ulit, pero paalam din. Salamat.
AT ANG NANALO AY…
DALAWANG ARAW PAGTAPOS NG ELEKSYON
Makapangyarihan talaga ang FIFA dahil nakuha nito 'yung World Cup.
Nagkakandarapa 'yung mga bansang i-host 'yung World Cup sa kanila.
Nagbibigay 'to ng image building sa bansa nila
na di makukuha sa iba.
Ang World Cup ang nag-iisang event sa mundo
na ipinapalabas sa karamihan ng mga bansa.
Wala ka nang ibang maiisip
na makakapagdala ng isang milyong tao sa kalye.
World Cup ang numero unong paraan para kumita ng pera ang FIFA.
Dahil sa impluwensya ng pinakamalaking event sa football
sa buong mundo kada apat na taon,
nagbibigay 'yon sa FIFA at sa presidente nito ng kapangyarihan
at matinding kapit sa mismong mga bansa.
Pero bitag sa katiwalian 'yung kapangyarihan na 'yon.
Sinimulan kong buuin ang ideya ni João Havelange.
Sabi niya, di lang dapat para sa Europe at South America ang football
kundi para sa buong mundo.
Kaya n'ong na-elect ako,
sinimulan ko 'yung misyon ko.
N'ong 1998, ipinakita ng FIFA na puwersa sila ng kabutihan sa mundo.
May mga development programs sila sa buong mundo.
Magaling sila na global football body
na halos lahat ng bansa sa mundo, naging bahagi na nila.
Para 'tong UN ng football.
D'on nagsimula 'yung Goal Program.
Isang ideya 'yung Goal Project, inisyatiba ni President Blatter.
'Yung tinatawag na Goal Project,
sadyang ginawang project 'yon,
na direktang mapupunta
sa mga totoong nangangailangan sa national associations.
Unang ideya, dapat may national headquarters bawat bansa.
Tapos… May
$400,000 na budget para sa proyekto.
Tungkol 'to sa mga stadium.
Tungkol 'to sa mga artificial pitch, sa educational program.
Para kay Platini, 'yung Goal Program,
nakita niya na maganda 'to kasi magdi-distribute s'ya ng pera.
Saka para sa kanya, pulitika 'to ng football
na pinangarap niya.
Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa likod ng eksena,
'yung mga di maganda, kahit mga kahina-hinala,
ayaw marinig ni Platini 'yon.
Maraming kwento na napunta 'yung pera sa associations
saka di naitayo kung ano 'yung dapat,
baka nawala 'yung pera.
Dapat hub 'yung building na 'to sa mga activities ng football sa Kenya.
Pumapasok 'yung mga manok na 'to
sa dapat na main conference hall,
kumpleto, may kusina, pero ginagawa na nila 'tong bahay.
Isa 'to sa mga projects na pinondohan
ng world governing body, ang FIFA,
sa halagang 35 milyong shillings.
Sa kasalukuyan, nakakabingi ang katahimikan.
Kalat na kalat ang katiwalian pag mahihirap na bansa
saka pag naghihikahos 'yung mga tao.
Ang nakakalungkot pa,
di sila (FIFA) humingi ng mga report o ebidensya,
na ibig sabihin, walang nakakaalam sa nangyari sa pera.
N'ong maging bangko ang FIFA…
Bangko nga talaga. Bangko ang FIFA sa mga miyembro nito, kung tutuusin.
Oo, sigurado, gumagawa ka ng mga isyu.
Ito dapat 'yung puno ng kung ano 'yung FIFA,
kailangan nilang kilalanin na lumalawak nang sobra 'yung laro,
saka naging mas kumita.
May legacy ng pag-unlad sa pamumuno ni Sepp Blatter.
'Yon 'yung mga pangakong binitiwan niya
na nagbigay sa kanya ng boto sa eleksyon ng pagiging presidente ng FIFA.
Ilang manlalaro ang nanggaling sa kontinente ng Africa?
'Yung mga nanggaling sa Caribbean?
'Yung mga nanggaling sa Asya?
Ganito mo dapat makita ang kinabukasan ng football.
Dapat laging ganitong kalaki ang paghayag ng pag-asa sa football
para sa mga kabataan sa buong mundo.
D'on s'ya nakakuha ng malalakas na bansang tagasuporta, sabi nila,
"Alam naming mapagkakatiwalaan s'ya."
Pero may pagdududa na baka political organizaton 'to,
alam mong kung sisiguraduhin mo na dumadaloy ang pera,
'yan 'yung magpapanalo sa 'yo.
Di lang mga participants sa World Cup
ang makikinabang sa kita ng kompetisyong 'to,
kundi pati na rin ang buong pamilya ng FIFA
sa mga development programs,
babalik sa inyo, mga national associations,
at babalik din sa inyo, mga confederations.
Unang termino 'yon ni Sepp Blatter
nang magkar'on ng isa sa mga napakalaking isyu,
ito 'yung pagbagsak
ng International Sport and Leisure, ISL, n'ong 2001.
'Yung kumpanyang binuo ng may-ari ng Adidas na si Horst Dassler
para bumili ng marketing rights,
television rights, ng sponsorship rights
at ibinebenta sa buong mundo ay bumagsak.
Nawala sa FIFA lahat.
Ibig kong sabihin, nawala 'yung bangko. ISL 'yung bangko.
N'ong wala nang dumadating na pera, walang remedyo dito.
May malaking gulo na naiwan,
isang gulo 'to na may economic at political consequences sa FIFA.
Umaasa ang FIFA sa ISL sa lahat ng perang 'to na kailangan nila
para makasigurong nabibigyan lahat ng confederations.
Tapos biglang nagkar'on ng, parang, isang biglaang financial crisis.
Dapat ayusin kaagad 'to.
Ang pinakamakapangyarihang tao sa football
ay nahaharap sa labang manatili sa trabaho niya…
Nahaharap si Sepp Blatter sa sunud-sunod na tanong
na parang mga alegasyon sa mga desisyon niya,
maging ang integridad niya sa pakikitungo sa kompanyang ISL.
Gustong magtago ni Blatter,
pwede nilang sandaling maitago 'to.
Tapos, nagsimulang gumulong ang avalanche laban sa FIFA.
Swiss lawyer si Michel Zen-Ruffinen.
Nang manalo si Blatter sa eleksyon n'ong '98,
Pinromote niya si Zen-Ruffineng bilang secretary general ng FIFA.
Pero n'ong 2002,
nagsimula na s'yang magtanong.
Nagcomplie s'ya ng dokumento
na sinabi niyang nagpapakita ng malawakang mismanagement…
…sa pamumuno ni Blatter.
Naaalala ko pa kung paano namin tinutulan si Sepp Blatter.
Kakaiba 'to. Parang Fellini movie.
Di ka maniniwala.
Marami kaming natukoy na problema.
Nakakaligaw na accounting practices,
mga conflicts sa interes.
Ipinakita rin nila na pwedeng may katiwalian sa organization.
Pinagsama ni Zen-Ruffinen ang iniisip niyang coalition ng ExCo.
'Yung hihingi ng malaking financial accountability
at ire-request din na harapin 'to ni Blatter o bumaba sa pwesto.
Naniniwala kami na lumampas si Blatter sa authority niya.
Gusto kong malaman nila
na nasa seryosong sitwasyon ang finances ng FIFA.
Mukhang walang sumiseryoso nito.
May sinampa silang criminal complaint
pero itinanggi niya lahat ng alegasyon.
Wala akong ginawang anumang kasalanan
na dapat ikonsidera ng korte bilang offense.
Wala akong nagawang labag sa mga batas ng FIFA.
Wala akong nagawang labag sa konsensya ko.
Naging sobrang pulitikal nito,
mas importante ang pagkakaibigan.
Susunod na magsasalita si Mr. Chuck Blazer.
Sa totoo lang, medyo nagulat ako
na 'yung chairman ng Internal Audit Committee,
pumasok sa masikip na threater, sabay sigaw ng "sunog".
Walang sunog.
Palagay ko, Mr. President,
na talagang dapat kredito sa 'yo 'yung lahat ng ingay na 'to,
sa nagawa mo,
na ngayon, naipagkatiwala na sa divisive political campaign na 'to
na nangyari nitong mga nakaraang buwan.
Pag nakikita mong nangyayari,
naiintindihan mo na 'yung kumakatawan sa national associations
sa isang FIFA Congress, wala silang alam sa finances.
Pwedeng pumunta si Blatter sa stage at ipakita sa mga miyembro ng FIFA
na talagang walang problema sa pera
dahil may pera s'ya.
Pero 'yung totoo, binibente niya 'yung mga susunod na kompetisyon
para maipakita na gan'on.
Napaka-convincing niya, charming.
Kung pribadong kumpanya 'to, nabangkarote na 'to.
Walang nangyari. Parang dalisay na hangin.
Hinamon na naman si Blatter n'ong 2002.
Sinuportahan naman ng mga European si Issa Hayatou.
-Bonjour, Mr. Hayatou. -Bonjour.
Nanggaling s'ya sa Cameroon.
Tingin nila, mananalo siya sa mga boto
sa mga African countries at mga nasa labas ng Europe.
Natalo sila n'ong '98.
Nakikita nila na pwedeng may ma-elect bukod kay Blatter.
Para 'tong football match.
Dapat matutong manalo at matutong matalo
pero umaasa akong manalo.
Interesante 'yung paglalagay kay Hayatou
dahil iniisip nila, baka,
mapatalsik 'yung Swiss pag nalagay 'yung African.
Pwede silang maglagay ng kaya nilang kontrolin.
Laging mahirap talunin 'yung kasalukuyang presidente.
Imposible 'yon.
Napakalakas ng presidente ng FIFA at napakalaki ng sakop niya.
"Ang nahalal na presidente ng FIFA sa susunod na termino
ay si Mr. Joseph S. Blatter."
Nanalo s'ya sa eleksyon,
tapos naghiganti s'ya kay Zen-Ruffinen.
Tungkol sa general secretary,
mawawalan s'ya ng anumang responsibilidad sa FIFA.
Kaya hayaan natin s'ya kung nasaan s'ya.
Ngayon, ako… Ako ngayon…
Si Michel Zen-Ruffinen,
'yung kababayan na isinama ko
nang may kagalakan.
Ngayon, kailangan ko s'yang paalisin.
'Yun na nga! Kahapon, umaasa ako sa demokrasya,
ngayon naman, kayong mga members ng congress
at tayong mga nasa podium, di 'to maintindihan.
Maraming nagsasabing, "Elite sa FIFA si Zen-Ruffinen,
makapangyarihan s'ya, maimpluwensya, authority, gaya ng iba."
Di 'to gaya ng iba lang. Mali 'yon.
Tinitingnan ko 'yung mga communication 'yung may accountability effort,
di ko nakita 'yon kahit saan.
Iba 'yung sinusubukan niyang gawin.
Umasa tayo sa ikabubuti ng FIFA
dahil ipinakita ng congress na 'to
na di talaga maganda 'yung organization.
Okay? Salamat.
Mga kaibigan…
ito talaga…
Maraming problema 'yung nalampasan ni Sepp Blatter.
Nalampasan niya 'yung pagbagsak ng ISL,
nalampasan din niya 'tong elemental battle
galing sa mga taga Executive Committee
at sa sarili niyang secretary general laban sa kanya.
Nakikita ko 'yung malalim n'yong pagtitiwala.
'Yung malalim na pagtitiwala n'yo sa FIFA at sa 'kin!
'Yung pagkapanalo gaya n'on,
handang-handa na s'yang maging presidente ng FIFA,
talagang hari ng teritoryo.
Magtulungan tayo,
kalimutan natin 'yung nangyari nitong mga nakaraang buwan. Salamat!
Bawat football ng bansa, may association,
kasali silang lahat sa continental federation,
na tinatawag na confederation.
Bawat isa sa confederation, pipili ng mga members
para umupo sa round table sa governing body ng FIFA.
Executive Committee 'to, may 24 members.
Magkikita sila ilang beses sa isang taon
para gumawa ng mga importanteng desisyon sa FIFA.
At 'yung importanteng political event na 'to,
'yung boto para sa kung aling bansa ang magho-host ng World Cup,
napapagdesisyunan 'yon ng Executive Committee.
Ito talaga 'yung pinakamakapangyarihang institusyon ng football,
dahil ito 'yung nasa pinakatuktok ng pyramid.
Naramdaman ko 'yon minsan na 'yung executive ng FIFA,
'yung presidente na gumawa ng mabuti sa lahat,
world power pala. Totoo 'yan.
Di masyadong friendly ang ExCo.
Grupo 'to ng mga taong gutom sa kapangyarihan,
na handa at payag ang lahat
na traydurin ang isa't-isa pag kailangan.
Walang pag-uusap tungkol sa football.
Puro tungkol lang sa laban, alam mo 'yon. Laban sa laban.
Para silang mga bata.
Walang limitasyon sa kalokohan nila.
Tingin ko karamihan, nand'on, di dahil sa magagandang dahilan.
Karamihan sa kanila, pinapatakbo ang sport
dahil nakita nila 'to bilang isang business,
family business na pwedeng pagkakitaan.
Perpekto si Jack Warner
dahil pulitikong-pulitiko si Jack Warner
na naiintidihan talaga kung paano pasayahin ang tao,
at makuha'ng gusto niya,
tumaas nang tumaas ang posisyon.
N'ong panahong 'yon, umakyat na si Jack Warner
sa napakataas na posisyon sa international football.
Walang ibang may ganitong kapangyarihan at awtoridad gaya niya.
Sabi niya sa 'kin,
"Kung titingnan mo ang mga bumubuo ng executive ng FIFA ngayon,
makikita mo na ako ang pinaka may karanasan
sa mga executive ng FIFA.
Pero may mga problema.
'Yung bansa ko, ang Trinidad, ang nag-iisang bansa
mula sa executive na 'yon, na di pa nakakatuntong sa World Cup."
Buong buhay ko, 'yon ang pangarap ko.
Ang lahat ay nakatuon para makasali sa World Cup.
At walang bansa ang may ganitong tapang, lakas ng loob, determinasyong magtagumpay
para maging kwalipikado sa World Cup gaya namin.
At makarating na dapat tayo r'on.
Umihip na ang final whistle.
Nanalo ang Trinidad and Tobago sa promised land.
Pupunta sila sa Germany sa 2006.
Si Dennis Lawrence, mahusay na header.
Pag binalikan ko 'yung World Cup, saka 'yung pag-uusap ngayon,
di namin pinlanong maglaro sa Liverpool at Manchester United.
Pinlano naming maglaro sa Trinidad sa World Cup.
'Yon ang naging discussion. 'Yung pinnacle para sa bawat manlalaro.
N'ong nag-final whistle sa Bahrain, bumigay talaga ako.
Di ko napigilan ang sarili ko.
Pero sinasabi ko sa 'yo, dapat nating pasiglahin ang Germany
sa paraan na di pa nagagawa ng kahit anong bansa.
Binibigay namin ang lahat para sa bansa namin.
Buhay namin ang pagsali sa World Cup.
Binigyan kami ng pagkakataong 'yon dahil sa mga sakripisyong ginawa namin.
Naglaro ako sa napakaswerteng panahon para sa Trinidad and Tobago
dahil kay Jack Warner.
Siya 'yung buong Trinidad and Tobago football.
Siya 'yung buong Caribbean football.
Bawat isang desisyon para sa Caribbean, ginawa 'yun mismo sa Trinidad,
sa opisina ni Jack,
at s'ya ang power base sa football sa panig na 'to ng mundo.
'Yung awra, 'yung presensyang nakapaligid
ay… para sa 'kin na batang footballer, ay talagang panaginip.
Si Jack ang nagdesisyon sa lahat sa football namin nang matagal.
Gusto niyang magkaroon ng impluwensya sa career ng mga tao.
Nakita namin s'ya bilang tao na gusto lang kaming tulungan.
N'ong na-kwalipika kami sa World Cup,
nagsimula na kaming mag-usap sa mga susunod na mangyayari.
Paano binabayaran ang mga players sa bawat laro?
Ano'ng mangyayari? Alam mo 'yon, ano'ng ginagawa nila?
May qualification bonus ba? Ano 'yun?
Nagdesisyon kaming makipag-meeting kay Mr. Warner.
At may listahan din kami ng mga demands.
Split ng 70/30 'yung unang napagdesisyunan namin.
para sa commercial revenues na nakukuha sa World Cup.
Kami, parang, "Di namin matanong…"
Walang magbibigay sa 'min ng 30%. Nakakatawa 'yan.
Sabi ni Jack, "Sige. Walang problema."
Kaya nagkatinginan kaming lahat, parang, "Okay."
Inasahan namin na parang may pushback.
Lumipat kami sa susunod na punto, 'yung qualification bonus
na ibinigay ng FIFA sa bawat bansa sa pagkwalipika para sa World Cup.
D'on nagsimulang maging magaspang 'yung sitwasyon.
Medyo nagsimula na siyang mainis sa mga discussions,
pero gusto namin maging 50/50, pumayag s'ya sa 50/50.
Nakipag-meeting kami kasama lang naman ang pinaka powerful na tao sa football,
napapayag namin s'ya. Nanalo kami.
Malamang, 'yon ang pinakamasayang usapan namin
pagdating sa finances.
Pagkatapos,
nagsimula nang gumulo.
Trinidad and Tobago, gaano nila maitataas ang sarili nila
sa pinakamalaking laban ng buhay nila?
Sino'ng may alam?
Pwedeng maging kalokohan, maging gulo. Pwedeng pinakamagandang araw
sa maikling kasaysayan ng Caribbean football.
'Yung lumalabas ka sa tunnel, pumipila, 'yung naririnig ang national anthem,
'yon ang walang duda na ipinagmamalaki kong moment sa sport.
'Yung makakanta ng national anthem ng bansa ko
sa pinakamalaking stage sa mundo,
saka nakita ko rin ang mga magulang ko sa stand,
at papa ko at 'yung emosyon nila.
Di importante kung ano'ng nangyari pagtapos.
Gan'on ang pakiramdam ng nakatayo sa pitch at maging parte ng World Cup.
Marami sa 'min, nakaharap si Mr. Warner nang medyo matagal.
'Pag nakita namin s'ya, sasabihin niya, "Yes, mahusay na laro. Ang galing mo."
Pero minsan, may magsasabing,
"Naalala mo'ng spreadsheet na 'yon na sinabi mo sa 'min?
Ano'ng nangyari r'on?"
'Yung spreadsheet na nagpapakita ng commercial gains,
ng commercial revenues na pumapasok.
Nakakita ako ng mga kaltas para sa mga accommodations sa Austria,
accommodations sa Germany,
airfare na ibinabawas galing sa commercial revenues.
"'Yan ang halaga ng kita mo, humigit-kumulang 800 US."
Nagalit ako.
Lahat ng trust at faith namin kay Mr. Warner,
biglang nawala.
Dahil ang lakas ng loob mong alisin 'yung nag-iisang moment ng kasiyahan namin
sa paglalaro sa pinakamalaking sporting occasion?
Parang pakiramdam namin, naaagaw 'yon sa 'min.
Gan'on nga.
Pagkatapos ng World Cup, naalala ko 'yung coach,
tinawag niya 'ko, sabi niya, "Mahusay ka sa club mo.
Gusto sana kitang kunin sa team ko."
Sabi pa niya, "Pero di kita pwedeng piliin.
Naka-blacklist ka.
Di kami pwedeng kumuha ng kahit sinong involved sa bonus dispute."
D'on ko naisip na pinaparusahan kami
sa paghingi ng katotohanan.
Kalaunan, nakipag-areglo ang gobyerno
pagtapos ng walong taon.
Naging sobrang kahihiyan lang 'to.
Nag-alok sila ng areglo kaya nakipag-areglo kami.
KINUKUHA NG STATE ANG US$1.3M TAB PARA SA MGA FOOTBALLERS
May 100 milyong TT dolyares pa rin kaya humigit-kumulang 15 milyong US,
na di pa naa-account.
Di naman talaga kailangang i-account ni Jack kung saan napunta 'yung pera.
Dahil di tayo pwedeng mag-account
ng mga ginawa at di niya ginawa,
makikita mo'ng sarili mo sa isang sitwasyon
na 'yung maruming tubig ng nakaraan,
dumadaloy na ngayon sa kanal
ng kasalukuyang sitwasyon.
Nananabik ang international media at ang madla.
Nand'on si Mr. Mandela.
Si Mr. Nelson Mandela, isang malayang tao,
humahakbang sa isang bagong South Africa.
Demokrasya at kalayaan para sa lahat ang tanging paraan sa kapayapaan.
Maraming ipinangako si Blatter sa maraming tao.
Isa sa mga bagay na madalas niyang sinasabi
na kung mahalal s'ya na presidente ng FIFA,
gagawin niya lahat para gawin ang World Cup sa Africa.
Susuportahan niya 'yon sa kung anong paraan.
Kung babalikan ang kasaysayan ni Havelange sa pagtakbong presidente
na gumawa ng malaking isyu sa apartheid,
tapos makikita natin ang pagtatapos ng apartheid,
makikita natin si Nelson Mandela na naging importanteng world figure
at simbolo ng pang-aapi dati
at isinusulong ang isang mas equal na mundo,
sabik na sabik ang FIFA na sumakay d'on.
Masasabi ko na, sa FIFA, ang ginawa ko
ay manindigan
laban sa apartheid ng South Africa.
Kaya nga noong nahalal na pangulo si Mandela,
pumunta ako sa Johannesburg,
at nag-congratulations sa ngalan ng world football.
Mr. Mandela.
Salamat. Maraming salamat.
'Yung isang taong hinding-hindi ko malilimutan,
si Nelson Mandela 'yon.
Si Nelson Mandela, pag nababanggit ko s'ya,
lagi akong puno ng emosyon.
Dahil n'ong unang nakilala ko s'ya,
secretary general ako n'on,
tumingin s'ya sa 'kin,
niyakap niya ako.
Ako…
Sabi niya, "Tawagin mo na lang akong Madiba."
Tingin ko nakikita ni Blatter ang sarili niya na peacemaker.
Iniisip niyang magiging isang importanteng world figure s'ya
higit pa sa football,
parang international diplomat sa pagdala ng World Cup sa Africa.
N'ong una pa, gusto na ni Blatter na gawin ang World Cup sa South Africa.
N'ong una pa, naging kaibigan na s'ya ng Africa.
N'ong una pa, sinusuportahan na niya ang lahat ng maliliit na bansa.
Tapos n'ong 2002, ni-request akong sumali sa FIFA.
Sabi nila, "Kailangan namin ng mas maraming pera.
Kaya kailangan mong magbuo ng bagong commercial program,
meron kang tatlong taon
para i-rebuild ang commercial structure ng FIFA sa susunod na World Cup."
N'ong lumabas na ang susunod na round ng bidding,
sinikap ulit ng South Africa na makuha 'to gaya ng Morocco.
'Yung dalawang bansang 'to,
nag-aagawan sila sa isa't isa para makuha 'to.
Ginawa ng Morocco ang lahat.
Pinapunta nila sina Blazer at Warner, bukod sa iba pa, sa Morocco,
binigyan ng royal treatment.
Pinakitunguhan nang maganda.
Pero talagang determinado ang South Africa na manalo,
at handa silang magbayad lagi, naging sobrang mahal magkar'on nito.
Anumang international game na nilaro saanmang bansa
ay may napakalaking benepisyo.
Ang South Africa ay bahagi na ng global world ngayon.
Una naming nakilala si Nelson Mandela n'ong pumunta kami sa South Africa
bilang parte ng tour namin sa kung sino ang makakakuha ng World Cup.
Sa Morocco 'yung first visit,
second sa Egypt, na parehong naglatag ng red carpet.
Pero lumapag kami sa South Africa, nand'on si Mandela.
Kahanga-hanga 'yung kabaitan at mapagbigay
at may awra sa kanya na parang force field.
Mararamdaman mo 'yung presence niya sa paligid.
Mag-aalmusal kami, maghahapunan kasama s'ya
tapos makikipagkwentuhan s'ya.
Tapos, may nakakahiyang trip sa Trinidad
sa 22-hour plane trip namin kasama s'ya.
Sa front page ng blog ni Chuck Blazer, nand'on si Chuck kasama si Nelson Mandela
sa plane papunta sa Trinidad.
Isa sa pinakadakilang tao sa kasaysayan 'yung kasama namin,
si Nelson Mandela,
kasama ang nakakahiyang si Chuck.
Dumating si Nelson Mandela sa Trinidad and Tobago ngayong gabi,
nandito nang dalawang araw sa historic visit.
Ang presidente ng FIFA na si Sepp Blatter ay lumabas din,
habang naghintay sila ni Jack Warner na maihatid si Mandela sa Oval.
Tapos nakarating kami sa Trinidad, dinala kami agad sa stage,
may sakit ni Mandela. Pagod na pagod s'ya.
Inilabas nila s'ya, inupo, nagparada sa harap niya,
nagsayawan, nagkantahan.
May tatlong boto si Jack Warner na pinanghahawakan
sa voting round na 'yon sa FIFA sa kung sino'ng magho-host ng World Cup.
Kailangan ng PR ng lahat,
na nag-reflect din, kudos kay Jack Warner.
Wala akong ego.
Ang dahilan ko lang sa pagdala sa kanila rito
ay para magkaroon ng chance ang tao na makita silang world leaders,
na minsan lang sa buhay.
Gusto niyang ipakita kung gaano s'ya kalakas,
isang paraan 'to para patunayan na chief s'ya.
Hanggang sa makarating ako r'on, naisip ko, "Bakit niya ginagawa 'to?
Malala 'yung sakit niya. Di mo gagawin 'yon sa may sakit."
ANNOUNCEMENT NG PAG-HOST
Lahat ng gusto ng World Cup,
dapat makipaglaro sa mga rules ng member ng Executive Committee.
Di 'to problema ng bansa kung di nila kayang mag-iba.
Dapat silang mag-launch.
Magagawa ni Jack Warner ang gusto niya.
Para sa Executive Committee meeting ngayong umaga,
napakagandang achievement na masasabi,
"Oo, proud kami.
Proud kami sa Africa."
Malalaman ko 'to kasama niyo.
Ang 2010 FIFA World Cup…
ay gagawin sa…
Pag ginawa 'yung World Cup sa South Africa,
napakalaki ng symbolism.
Kitang-kita, n'ong ginanap 'yung tournament
na natapos na 'yung apartheid.
Pinapakita sa mundo ng South Africa ang pinakamasasayang mukha nila.
'Yon ang pitch para rito.
Naging problema 'to na inabot ng pitong taon.
'Yung gagawin natin, 'yung dapat nating gawin,
siguraduhin nating sinabi ng FIFA,
na maging mahusay na World Cup 'to.
Dapat siguraduhin na talagang magiging mahusay na World Cup 'to.
Naging passion na 'yung region ng football na 'yun.
Parang pag nagbigay ng opium sa mga tao,
naninigarilyo sila, sumasaya sila ng konti.
Paggising nila, "O…"
Nagigising sila sa sarili nilang problema.
Parang healer 'to sa…
sa malalalim na mga isyu.
Good ball talaga 'to. Si Tshabalala!
Goal, Bafana Bafana!
Goal para sa South Africa!
Binigay ang World Cup n'ong 2004 sa South Africa.
N'ong una kong narinig 'yung tungkol sa payment na 'to,
na dahil sa CFU saka 'yung kay Jack Warner ng South Africa
pagtapos ng tatlong taon, n'ong 2007 o 2008.
Naareglo ang South Africa para lang sa tatlong boto
na pwedeng kontrolin ni Warner, 'yung sa kanya, kay Blazer,
at sa pangatlong CONCACAF representative sa ExCo.
Sabi nila, pera 'to na ibibigay
para pondohan ang African diaspora sa Caribbean.
Malaking pressure kay Jack Warner
na ituloy ang sa payments. Lumapit s'ya kay Blatter, kay Blatter, sa 'kin.
Dumaan sa FIFA 'yung mga dokumento,
inaaprubahan 'yung pera sa bank accounts na kontrolado ni Jack Warner
sa halagang $10 milyon.
Kinuha niya 'yung pera.
Dapat ibibigay niya 'yung 10% kay Chuck Blazer.
Nag-alok ang South Africa ng sampung milyon,
'yung isang milyon, dapat mapupunta kay Chuck.
D'on ko nalaman, sabi ko, "Niloloko mo 'ko."
May siyam na milyon si Warner. Ikaw, isang milyon.
Ano pa'ng nakukuha ng iba? Magkano'ng nakukuha ng South Africa?
Ganito ba talaga 'to ginagawa?"
Pag kilala mo 'yung tao na may ugaling tumanggap ng bribes…
Ngayon alam na natin na nawala rin 'yung sampung milyong dolyar na 'yon.
'Yon ang totoo.
Alam ng iba pang myembro ng ExCo ang ginagawa ni Jack Warner.
Walang pumigil sa kanya. Ito 'yung perception nila.
Naniniwala silang magagawa nila lahat, wala silang limitasyon.
Naniniwala silang may karapatan sila na kumita sa World Cup.
Parang walang tanong
na binayaran 'to kay Jack Warner para sa African diaspora,
para sa mga African na kinuha dati mula sa Africa,
para gawing alipin,
at marami pa ring nabubuhay sa sobrang hirap na kalagayan.
Wala nang mas matino pang dahilan d'on.
Saka walang legacy na naitayo gamit 'yung sampung milyon.
Sinubukang iabsuwelto ng South Africa ang sarili nila.
Itinatanggi namin
na ang bansa at gobyerno namin ay nanuhol ng sinuman para sa rights
para sa 2010 FIFA World Cup.
Sa simula, kinansela namin…
Mantsa 'yon para sa kanila, ginalingan pa man din nila sa bid.
Deserve nilang mag-host ng World Cup.
Di nila deserve gumawa ng kung anu-ano pa.
Problema ng FIFA 'to.
Kung tiwali 'yung pinakamataas dito,
di 'yon problema ng mga tao na nag-a-apply sa World Cup.
Problema 'to ng mga taong magde-desisyon.
Naaalala ko, pagtapos ng World Cup sa Africa,
malaking simula talaga.
Minsan, sabi n'ong nauna sa 'kin.
"Sepp, ngayon nakagawa ka na ng halimaw."
N'ong panahong 'yon, di ako naniniwala sa kanya.
Pero habang binabalikan ko, masasabi ko, tama nga s'ya.
Dapat maintindihan mo,
pag bahagi ka ng kultura,
paraan 'yon ng pamumuhay.
Paraan ng pamumuhay ang kultura ng FIFA.
Grupo 'to, na tingin nila, wala silang pananagutan kahit kanino.
Mr. President, pwede mo nang simulan.
Ang event na 'to, ang FIFA's World Cup,
ang nangungunang sporting event sa buong mundo.
Kung meron kang gan'ong pera, kapangyarihan,
sa isip mo,
walang pwedeng mangialam sa ginagawa mo.
Napakaraming gustong makuha ang World Cup 2018.
United States of America,
England,
Russia, Qatar…
Nasa lugar lahat ng sistema mo
para di ka magalaw.
Kaya, pino-propose ko
na buksan natin ang bid
para sa World Cup 2018 at 2022.
Para magkaisa,
at para makapili ng maganda ang FIFA Executive.
Desisyon 'to base sa TV rights market.
Pag nagdesisyon ka sa World Cup A at World Cup B
na sa apat na taon pa gagawin, sabay mong mabebenta ang tournaments.
Mas malaki 'yung magiging kita.
Mali ba na ibenta 'yung dalawang World Cup nang sabay?
Commercially, palagay ko, mali, pero sa katiwalian,
dahil malaking tanong 'yon, baka.
2 BUWAN BAGO ANG BOTO
Bago ang awarding n'ong 2010,
dapat may 24 ExCo members pero 22 lang 'yung bumoto.
FIFA, 'yung governing body ng soccer,
sinuspinde nila ang dalawa sa Ex Co members nila.
Dahil 'to sa mga alegasyon na ibinenta ng delegates ng Nigeria at Tahiti
ang mga boto nila sa bidding process.
Wala na silang magiging parte
sa pagde-desisyon sa 2018 at 2022 World Cup host country.
Sunod-sunod na dumadating ang mga istorya.
Mukhang di 'yon inaasahan ng FIFA,
mukhang di nila alam kung p'ano 'to haharapin.
May Ethics Committee tayo,
na in-appoint n'ong unang pa lang para i-monitor lahat ng bid process.
Di lang sila nagmonitor,
nakapagdesisyon na rin sila.
May mga nasuspindeng members,
pero sobrang tanga ng mga tao.
Nakakaloko kung g'ano katanga ang mga tao.
'Yung mga nasa makapangyarihang posisyon sa FIFA,
nagbigay sila para sa wala.
Pero natural sa tao 'to. Napaka-cheap, natural na natural.
'Yung desisyon natin na pagsamahin 'yung dalawang World Cup,
tingin ko mali 'yon.
Kaya lang ngayon, kailangan nating tumuloy.
Ang mga pulitiko, royalty, at royalty ng football.
'Yan ang mukha ng England na umaasang gagana ang magic nila sa Zurich.
Sa 2018, napagdesisyunan na 'tong mapupunta sa European nation,
at sa 2022, sa ibang parte naman ng mundo.
Malaking ang nagawa ni Prince William na nagsikap,
saka si David Beckham at 'yung buong team.
Kailangan na lang kumbinsihin ang mga nand'on
na magiging maganda 'to. Salamat.
Sa England, malaki 'yung suporta galing sa community,
'yung mga stadium, highest standard ng football…
Tingin ko bawat isa rito, mapagkakatiwalaan.
Alam mo 'yon, may background naman sila sa football.
Gugustuhin din nila ang World Cup sa pinakamahusay na bansa
na sa palagay nila, pwedeng mag-host ng pinakamalaking sporting event.
Tapos, nand'on din 'yung Russia.
Pero 'yung sistema ng transportasyon, saka mga kalsada,
di pwede para sa World Cup.
Naalala ko pa nga na nangako si President Putin na aayusin 'yon.
Mr. President, g'ano ka ka-confident
na dalhin 'yung World Cup sa USA?
Para sa 2022, pinakita ng US ang mga pinakamagagandang stadium sa 'min,
pinakamagagandang infrastructure at hotel… The best lahat.
Ipe-present namin lahat ng pinakamagaganda.
Okay 'to para sa FIFA at sa sport sa buong mundo.
Naisip namin, kung titingnan 'yung 2018,
malinaw na England 'yung pinakamalakas na bid.
Kung titingnan naman sa 2022,
pinakamalakas 'yung US.
Sana magkar'on ako ng pagkakataon na i-welcome kayong lahat sa 2022.
Hindi kaya ng ibang bidders
na tuparin 'yung mga expectations na 'yon.
Magkakar'on ng malawak na commercial ang FIFA World Cup sa Qatar.
Mahirap na laban talaga 'yon.
Alam namin na nangunguna ang United States.
Alam namin 'yon.
ANNOUNCEMENT NG PAG-HOST
"Nagbotohan na ang FIFA Executive Committee.
Ia-announce ng presidente ang resulta ng botohan."
'Yung pag-award ng World Cup,
di talaga pwedeng exclusive na desisyon lang ng ExCo
kasi inaabuso nila ang kapangyarihan nila.
Ladies and gentlemen, mga kaibigan, football fans sa buong mundo…
Kung walang governance, kung walang regulations,
kung walang kumokontrol sa ginagawa mo,
at wala kang responsibilidad na ipaliwanag 'to sa ibang tao,
di mo kailangang magbayad.
Ang 2018 FIFA World Cup,
ladies and gentlemen, ay gagawin sa Russia.
Lahat kami, medyo nagdududa sa mga motivations nila.
Talaga bang importante sa kanila 'yung laro?
O may paki ba sila sa laro
sa kung ano lang ang ibig sabihin nito sa kanila?
At ngayon, ladies and gentlemen,
ang nanalo para mag-organize ng '22 FIFA World Cup
ay Qatar!
Nang buksan ni Sepp 'yung envelope, may mga napabuntong-hininga.
Tumingin pa nga sa 'kin si Chuck. Ang sama ng loob niya.
Una kong ginawa, tumingin ako sa kaliwa.
Sobrang nadismaya sila.
Di ako nabigla,
dismayadong-dismayado saka galit ako.
Di pabor si Blatter sa Qatar.
Naaalala ko. Kasama ko s'ya sa stage.
Pinalo niya 'ko sa tagiliran. Sabi niya, "Ngiti."
Natalo s'ya,
alam niyang bubuhos 'yung criticisms sa FIFA.
Sabi ko kay Sepp,
"Makinig ka, may problema tayo rito."
Tapos, 'ayan na, boom!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan