Saktong alas-sais y medya ng Miyerkules, Mayo 27.
Nasa atin lahat ng pinakabagong balita sa sports para sa'nyo.
Sinusubaybayan natin ang nabubuong istorya na may implikasyon sa buong mundo.
Ang FIFA,
ang multi-billion dollar na organization na namamahala sa soccer,
ay tinutuligsa.
Isang pasabog. Isang lindol sa International Football Federation.
N'ong Mayo 2015, nagsimulang gumuho ang organization.
Nitong mga nakalipas na oras, ilang opisyal sa governing body,
ang FIFA, ay inaresto sa hinala ng katiwalian.
Pumutok ang balita na inaresto sila
sa mismong seat of power sa Zurich.
Mga senior members ng FIFA Executive Committee
at ilang mga opisyal.
Nakuha namin ang impormasyon nitong huling dalawang oras.
Ano'ng alam mo tungkol sa pag-aresto?
Ito ay isang FBI investigation.
Ni-raid nila ang isa sa pangunahing hotel ng FIFA, ang Baur au Lac.
At ito ang mga indibidwal
na nasa itaas ng di lang pinakamalaking sports sa planeta
kundi pinakamalaking negosyo.
Sa kotseng 'to, ang isa sa kanila ay kinuha na lang bigla.
Kada ilang minuto, may tawag kami na may bago na namang naaresto ngayon.
Pinagtrabahuhan naming maigi sa mahabang panahong kontrolin lahat,
para mangyari ang sandaling 'to na tama.
Nagmamaneho ako mula sa bahay papuntang FIFA,
at nakatanggap ako ng tawag na nagsasabing,
"Magkita tayo dahil may malaki tayong problema."
PULISYA
Napakahirap ng araw na 'yon. Ang pinakamasamang araw.
May mga taong kilalang-kilala ko na naaresto.
Pero di namin alam ang buong kuwento hanggang sa nakita ang mga indictments
ilang oras pa lang ang nakakalipas.
Hindi nagtagal,
inanunsyo ang indictment ng Department of Justice
sangkot ang maraming pangalan
kasama ang ilan sa malalaking pangalan sa Executive Committee.
'Yung mga taong nagpapasya
kung aling bansa ang magho-host, 'yung nagpapatakbo ng organization.
Nandito kami para i-anunsyo ang unsealing ng kaso at pag-aresto sa mga indibidwal,
bilang bahagi ng matagal na imbestigasyon sa panunuhol at katiwalian
sa mundo ng organized soccer.
Sa unang basa mo ng indictments, mapapa "teka" ka.
Di mo lang sinasabing ginawa nila 'to.
Baka i-suggest mong may pananagutan dito ang FIFA.
Ang 47-count indictment laban sa mga indibidwal na 'to
ay mga kaso ng racketeering, wire fraud,
at sabwatan sa money laundering sa dalawang dekada na.
'Yung paraan ng pag-uusap nila Loretta Lynch at Jim Comey sa FIFA,
ginagamit nila ang mga kasong normal na nauugnay sa Mafia
o Mexican drug cartels.
Kung mapapangalanan ng US DOJ na kriminal ang FIFA,
game, set, at match na ito.
Babagsak ang organization.
Walang sinumang mas mataas o higit sa batas.
Pumunta sila sa New York para mag-mensahe sa international soccer.
"Di pa kayo naglilinis. Pupunta kami para linisin ang bahay niyo."
Ito talaga ang World Cup ng fraud.
At ngayon bibigyan namin ng red card ang FIFA.
Biglang nahulog ang corporate veil,
at makikita mo kung gaano kalaki ang katiwalian
at pagkita ng pera at pansariling interes at kasakiman
at pamumulitika at pagtraydor doon ay talagang
nasa likod ng tinatawag na "FIFA family".
-Mr. Blatter? -Mr. Blatter?
Magre-resign ka ba, Mr. Blatter?
At si Sepp Blatter ang pinuno ng pamilyang 'yon.
S'ya ang Godfather ng football.
Sa mga mata n'ya, di s'ya magagalaw.
Sa karamihan ng mga pamahalaan, kung dalawang bise ang kinasuhan
at mga myembro ng executive committee,
magbibitiw ang pangulo o mapipilitang magbitiw.
Bakit ako magre-resign?
Parang sinabi ko na rin
na responsable ako sa lahat ng mga nangyayari.
Endemic ang katiwalian sa FIFA sa loob ng ilang dekada,
hanggang noong fall ng 2015.
Hawak nila ang mga importanteng responsibilidad sa bawat antas
mula sa paggawa ng mga soccer field sa mga mahihirap na bansa
hanggang sa pag-oorganisa ng World Cup.
Inasahang susundin nila ang mga patakaran na panatilihing tapat ang soccer
at protektahan ang integridad ng laro.
Sa halip, dinungisan nila ang kalakaran ng soccer sa buong mundo
para sa interes nila at payamanin ang mga sarili.
Pero di 'yon totoo. Ginawa lang 'to.
Di tiwali ang institusyon. Walang katiwalian sa football.
RED CARD PARA SA FIFA
Walang s'yang nagawa para ihinto ang bullet train na 'to.
Malinis ang konsensya ko.
Dahil wala akong pananagutan d'yan.
Naging lason ang FIFA.
Naging kriminal na organization ang FIFA.
Ang trabahong nagawa ko sa FIFA ay maganda.
Laban, FIFA!
Di ko naisip kung gaano sila kalakas.
Di ko naisip na kinokontrol nila ang mga gobyerno, mga bangko.
Naisip ko lang, "Ito ang mga taong gumagawa ng mga patakaran."
Ang pagiging myembro
ay parang nasa lihim na hardin na di mo gustong iwan.
May hindi nasisiwalat na code na magagawa mo lahat ang gusto mo.
Master ka ng sandaigdigan ng sport
at mas powerful, kadalasan kaysa sa mga pulitiko at sa iba
dahil darating at aalis sila pero nakaupo ka doon taun-taon.
Tungkol sa mga pag-arestong ginawa,
halatang isa itong pagtatangka ng US
para palawigin ang jurisdiction nito sa ibang bansa.
Qatar!
Lahat tayo ay nabigla.
Ang naging reaksyon ko agad ay binili nila 'to.
Papunta sa 'min ang pag-atake, papunta sa FIFA.
Mga walang katumbas na pag-atake, sa kaliwa, kanan, at gitna.
Ang pangalan ko ay laging nasa "katiwalian".
Ito ang kwento ng kasaysayan ng FIFA
na parte ng kasaysayan ng football mismo,
at ang kasaysayan kung paano nag-ugat ang katiwalian
sa iba't ibang lugar sa buong mundo.
Ito pa rin, sa ngayon,
ang pinakamalaking corruption scandal sa sports na mayroon tayo.
ANG PAG-ANGAT NI SEPP BLATTER
Ang FIFA ang may pribilehiyo ng pamamahala sa pinakamagandang laro sa mundo,
na minahal ng mga tao nu'ng mga bata pa sila
at mamahalin sa buong buhay nila.
Pero nasa importanteng posisyon sila
na may tungkuling pangalagaan ang halaga ng sport.
Isa itong napakasayang lugar,
di alintana ang lahat ng pangit na nangyayari sa loob ng football
at mahalin lang ang laro at suportahan ang pambansang koponan,
dahil sa kainosentehan at sa pagmamahal.
Pero kasabay nito,
ramdam ng karamihan ng sumusuporta kapag may mali.
Gustong makapanood ng karaniwang fan at makapunta sa World Cup.
Gusto n'yang makitang maglaro ang mga idolo, si Ronaldo at si Messi.
Wala s'yang pakialam sa awayan sa FIFA.
Alam n'yang corrupt ang FIFA, at nasanay na s'ya na gan'on.
Pwedeng magtanong.
Bakit dapat mangialam ng fan sa bribery sa sport?
Dapat may paki tayo dahil ito ang nagbibigay ng ilusyon sa mundo
na maganda ito, patas, nakakaaliw, at malinis.
Di 'to gan'on pero nabubuhay pa rin ang ilusyon.
Kundi lalabanan ang katiwalian sa sport, di na dapat labanan pa ang katiwalian.
Para maintindihan kung paano nag-ugat ang katiwalian sa football
sa iba't ibang lugar sa mundo,
napakahalagang bumalik sa pinagmulan ng FIFA.
Ang FIFA ay binuo ng pitong associatons ng European football n'ong 1904,
at baguhan lahat sila. Walang pera sa loob nito.
At may idealismo d'on na makipaglaro laban sa isa't isa.
Gusto nilang maging magandang impluwensya ang football.
Sa ilang dekada, lumaganap ang football sa buong mundo
kahit maliit lang ang FIFA sa matagal na panahon.
Sa loob ng maraming taon, nasa isang office bulding ito sa kabayanan ng Zurich,
at wala itong sariling HQ.
Baguhan na organization ito
hanggang n'ong 1974.
N'ong panahong 'yon, ang presidente ng FIFA
ay isang prominenteng English football administrator
na nagngangalang Stanley Rous,
na hinamon n'on ng Brazilian na si João Havelange.
Gusto kong banggitin ito,
na pinakamalaki ang paggalang ko kay Stanley.
At pag pumasok ka sa isang eleksyon,
di ka nagiging kaaway. Pansamantala kang kalaban.
Si João Havelange ang pinakasikat na Brazilian sa mundo.
Si João Havelange ay naging isang Olympic athlete sa swimming.
Si João Havelange ang pangulo ng Brazilian Sports Confederation.
May tunay na interes siya sa sports.
Naisip n'ya na ang kaalaman n'ya tungkol sa sports
ay pwedeng maging pulitikal.
Nakakabalita na siya tungkol sa pulitikal na sitwasyon sa FIFA.
Nakita n'ya na may mga pagkakataon.
Hindi ba magiging maganda para sa football
kung makukuha ng Brazil 'to?
Di ko alam. Dapat mag-alala ako ng kaunti.
Ba't ka mag-aalala?
Sa pananaw na nakikita ko
na ibang-iba ang ugali nila sa football at sport kaysa sa atin.
Nakagawa ng malalaking pagkakamali si Stanley Rous
at misjudgments sa international stage.
Lalo na ang katotohanan na tolerant siya
sa apartheid sa South Africa
at sa membership nila sa FIFA.
Di s'ya gan'on ka-mahal sa Africa.
Ipinapalagay ng mga tao si Stanley Rous bilang bahagi ng British Empire
na humaharang sa advancement ng mga African countries
na lumalaban para sa kalayaan nila.
Kaya sinabi ni Havelange,
"Habang may apartheid,
kung ako ang mahalal, ipagbabawal ng FIFA ang South Africa."
Tusong nakipaglaban si Havelange sa eleksyon,
at dito na pumapasok ang pulitika, na may capital P.
Ang bawat football association ng mga bansa
ay may isang boto sa eleksyon sa pagkapresidente ng FIFA.
Kaya may mga boto sa buong mundo,
lalo na sa Africa,
at naintindihan ni João Havelange na kung gusto mong manalo sa eleksyon,
hindi makakasama sa 'yo kung ipapangako mo sa kanila
na magkakaroon ng pondo,
pera sa development ng laro sa sariling mga bansa nila.
At saka mayroon ding paghihinala, siyempre,
na may pera s'ya, at ang mga sikat na package,
ang mga brown envelopes,
ay posibleng ipinamahagi sa mga delegates sa hotel sa Frankfurt
ilang araw bago ang congress.
Syempre, nangyari 'to. Siguradong nangyari 'to.
Mga delegates, may 68 na boto si Mr. Havelange,
si Sir Stanley Rous, 52.
Ang bagong presidente ng FIFA ay si Mr. Havelange.
Ang pagkahalal ni João Havelange ay watershed para sa FIFA.
Ang Brazilian industrialist na 'to
ay pinalitan ang English referee, na FA blazer figure.
Talagang di inaasahan at nakakagulat.
Ang pagdating ni Havelange sa FIFA
ay sumimbolo sa pagdating ng kapitalismo sa FIFA,
sa puntong nagbago ang identity nito
mula sa pagiging club sa mga magkakaibigan,
mga European na interesadong lahat sa laro,
tapos, naging negosyo.
Matapos mahalal na presidente ng FIFA,
may naiisip akong dalawang partikular na malalaking projects.
Makikinabang dito, higit sa lahat, ang mga kabataan at mahihirap na bansa.
Ipinangako 'yon ni Havelange
na gagawa ng maraming development, partikular na, sa Africa.
Pero ang problema ay walang gaanong pera ang FIFA
para gawin mga programang 'to.
At d'on pumasok si Sepp Blatter.
N'ong Oktubre ng '74, nakipag-ugnayan sila sa 'kin at sinabing,
"Naghahanap si Havelange ng makapagdevelop ng laro."
At narinig ko, "FIFA."
Sabi ko, "Papasok ako sa FIFA."
Nakilala ko si Havelange.
Isang malaki, matangkad na lalaki.
Madaling maging matangkad 'pag kaharap ako.
Wala pa akong nakitang mas matangkad kaysa kay Messi, 170, 169.
Kaya madaling maging matangkad.
At tumingin s'ya sa 'kin, at sinabing,
"Gusto mo akong makatrabaho?"
At sabi ko, "Oo naman, Mr. President."
Nagkamayan kami.
At sabi n'ya, "Tanggap ka na."
At nakuha ko nga ang gusto ko sa buhay,
ang magtrabaho para sa football at sa football.
Pero sa pagpapaunlad ng laro, di ko 'to magagawa nang mag-isa.
Kailangan ko ng tulong.
Walang pera ang FIFA.
Kaya ang ginawa ko,
lumapit ako sa Coca-Cola, nag-present ako.
Tapos may isang lalaki doon, sabi n'ya,
"Nakinig ako sa sinabi mo
pero ilang bote ng Coca-Cola ang ibebenta mo para sa 'kin?"
Sabi ko, "Di 'to tanong kung ibebenta ang Coca-Cola
tanong 'to sa dalawang malalaking organization
na magsasama para sa kapakanan ng kabataan."
Kaya n'ong 1976, nagsagawa kami ng press conference
para i-anunsyo ang malaking suporta mula sa Coca-Cola Company
sa FIFA sa mga development programs at mga youth competitions.
At s'ya ang unang nagpakilala
sa modernong sponsoring sa development programs.
Bago 'to. Rebolusyonaryo 'to, alam mo 'yon.
Sinuportahan ng Coca-Cola ang FIFA Coca-Cola Program,
gaya ng tawag dito.
Ito ang simula ng modernong FIFA.
At nang magkaroon ng Coca-Cola,
sumunod 'yung iba.
Sabi ng Adidas, "Magbibigay kami ng equipment."
At nagkaroon kami ng kontrata sa KLM.
Nangyari 'to sa unang apat na taong
nakaupo si Havelange.
Nagbenta sila ng malawakang sponsorships sa unang pagkakataon.
Tapos, nagsimula nang makita ang mga brands na 'to
na inilalakip ang sarili nila sa football, para i-sponsor ang '78 World Cup.
NAGDADAGDAG NG BUHAY
Nagdala 'to ng malaking pera sa FIFA.
Naging produkto ang football.
Tapos awtomatiko, halata naman. Nahahawakan mo ang pulitika.
ARGENTINA '78 WELCOME COCA-COLA
Sigurado akong mahusay na magho-host ng World Cup ang Argentina.
Mayamang bansa 'to economically.
Maganda ang kondisyon nito sa pinansyal,
para magkaroon tayo ng perpektong World Cup.
Naging kahanga-hanga ang '78 World Cup
sa kasaysayan ng sport, at sa pulitika na rin
dahil ito ang pagkakataon sa FIFA
na magsimulang magtagumpay sa financially,
pero isa rin 'tong pagkakataon sa FIFA
na makipaglaban sa pinakamasasamang uri ng pulitiko
na maiisip mo.
Sinakop ang Argentina n'ong 1976
ng pasista, marahas, brutal na grupo ng militar.
Responsable sila sa mga kalupitan at pagkawala ng mga tao.
Si Gen. Videla, 'yung napakabagsik na namamahala sa Argentina n'on.
Ang paksyon ng militar na dinudukot ang mga sumasalungat,
nilalagay sa mga eroplano at helicopters,
at tinatapon sa Rio de La Plata.
Pinapatay nila ang mga sumasalungat,
at talagang nakakakilabot na sandali ito sa modernong kasaysayan ng mundo.
Ang diktadura ay nakapinsala nang husto sa bansa.
Nagdala 'to sa 'tin ng pighati.
At di suspendido ang World Cup,
sa kabila ng lahat ng problema na nararanasan ng bansa.
Ang mga salita ng pangulo ay, para sa 'min, isa na namang katiyakan.
Kaya aalis kami ritong kuntentong-kuntento at napakasaya.
May modernong salita sa malupit o di makatarungang rehimen
na pinapaganda ang sarili nila
o nililinis ang imahe nila sa association sa football,
sportswahsing ang modernong salita.
Ang pagtatago ng isang imahe sa pag-angkla sa sport.
Ang pinakatanyag na halimbawa ay di Argentina.
Ito ay ang Hitler Olympics n'ong 1936 sa Berlin.
Ang World Cup ng Argentina ay kopyang-kopya n'ong 1936.
Tinatawagan namin ang mga footballers, spectators,
at ang mamamahayag ng war para iboykot ang mga laro.
May malaking kampanya na iboykot 'to pero walang bansa ang nagboykot nito.
Argentina!
Naabot ng Argentina ang final na may mahusay na team.
Isa sa mga bituin si Mario Kempes, 'yung may maiksing medyas
na talagang kapansin-pansin. Mahabang buhok.
May tatlong tackle s'ya bago maglaro ng reverse pass sa goalkeeper.
Makapigil-hininga 'to.
At nanalo ang Argentina sa World Cup.
ARGENTINA KAMPEON!
Mga unang masasayang sandali 'yon na naaalala ko bilang isang community.
Mula sa sobrang tuwa hanggang sa kalungkutan
n'ong nalaman namin ang pagtatapos ng diktadura
tungkol sa lahat ng nangyari n'ong mga taong 'yon,
at kung paano kami ginamit bilang mga puppet.
Isinantabi ko 'to.
Isinantabi ko 'to dahil sports 'to, di pulitika.
Napaka-organisado nito,
maganda ang disiplina, at isang mahusay na World Cup 'to.
Sinabi mismo ni Havelange na ang football at pulitika ay di dapat maghalo.
Na ang FIFA ay walang partido at walang pulitika.
Inorganisa ni João Havelange ang World Cup final
sa Stadium Monumental de Núñez,
500 metro lang sa bilangguan ng Argentinian Navy School,
kung saan pinahirapan at pinatay ang mga tumututol sa diktadura.
"Di kasi ako namumulitika."
Naiintindihan mo?
Pero gumagawa s'ya ng pinakamasamang uri ng pulitika.
'Yung sumusuporta sa mga diktadura.
Malaking isyu ngayon ang sportswashing,
at kung babalikan mo ang 1978 World Cup,
ang 1936 Olympics,
at ngayon,
tingin ko, mas nakakabahala 'to.
Pumapayag ang sports,
na mabili ng mga rehimeng may mga isyu ng human rights,
sa halip na gamitin ang power nito na manindigan laban doon.
At masasabi mong
isinulat ng Argentina ang playbook kung paano gawin 'yon.
Sa kwentong ito ng kasaysayan kung paano nag-ugat ang katiwalian,
may mga sandali ng orihinal na pagkakasala,
n'ong gumagawa ng katiwalian ang tao at nagiging endemic 'to,
at mukhang, pagkatapos ng World Cup sa Argentina,
isa talaga 'to sa mga sandaling 'yon.
May mga taong naniniwala na dapat kilalanin si Havelange
sa magandang legacy para sa football, at para sa FIFA, na di pa tiyak,
pero s'ya niloko siya ni Horst Dassler,
ang German owner ng Adidas.
Gumagawa kami ng 15,000 sapatos, na main operation namin,
bukod doon, 500 bola bawat araw.
Ang Adidas ay nagkar'on ng pambihirang relasyon sa FIFA,
at si Horst Dassler ay sobrang powerful at maimpluwensya,
n'ong mga dekadang iyon.
Parang gaya ng kung gaanong karaming Adidas ang nakikita sa TV pag World Cup,
sumalamin 'yon sa impluwensya na nasa likod ng mga eksena ang Adidas.
Ang kuwento, ang Adidas ang gumagawa ng pangkalahatang marketing
para sa 1982 World Cup sa Spain.
At nagbayad si Horst Dassler sa kontrata para kay Havelange
para makasigurado sa rights,
na totoong bribe.
Kaya si João Havelange, ang presidente ng FIFA,
ay kinukuha ang pera para sa marketing rights na iyon.
At nagsimulang mag-isip si Dassler ng iba paraan para masuhulan si Havelange
para kontrolin ang mga rights nang walang katapusan
dahil alam niya na papalaki pa ang halaga ng football.
Sa pag-develop ng telebisyon,
ang rights na makita lang ang aksyon ay naging napakahalaga.
Kaya lumipat si Horst Dassler nang tuluyan sa sports marketing.
Gusto niyang bilhin ang rights sa World Cups mula sa FIFA
at ibenta ang mga 'to sa mga broadcasters.
At hindi interesado si Havelange
kung ano ang tamang market value nito.
Interesado siya,
at dito nagsimulang pumangit ang mga pangyayari,
sa kung magkano ang maibibigay ni Dassler sa kanya nang patago
kapalit ng rights na 'yon.
Kaya binuo ni Dassler ang kumpanyang ISL, International Sport and Leisure.
Ang kumpanyang ito ang nagsimulang lumamon sa halos lahat ng rights sa FIFA.
N'ong panahong iyon, simple ang modelo at nagparami ng kita ng ISL.
Isa itong diretsong pagbili ng rights.
Pupunta ka at mag-alok sa FIFA
bilang kapalit ng lahat marketing rights nila.
Tapos, magagawa na ang lahat ng gusto natin dito
at ibebenta ang mga 'to para sa mas maraming pera.
Basta nagdala 'to ng pera para sa FIFA, masaya sila
dahil sila mismo, hindi maintindihan ang ginagawa namin
pero nagustuhan nila ang pera na pumapasok.
Ginamit talaga nila ang kapangyarihan nila para sa benefit nila.
At ang utak sa likod ng lahat ay si Horst Dassler.
Sa pagbibigay ng de facto monopoly, d'on nagsimulang magkaproblema.
N'ong panahong 'yon, Buo ang tiwala Blatter kay Havelange,
at kumilos si Blatter sa paraan na mapagkakatiwalaan ni Havelange.
Ginawa niya ang lahat para sa presidente.
Nawi-witness ko 'to, alam mo.
N'ong panahong 'yon, naaalala ko na may 11 miyembro sa FIFA,
at number 12 ako.
At ang number 12, n'ong panahong 'yon,
ay hindi naglalaro.
Substitute lang s'ya sa first half pa lang,
pag may nasaktan…
Hindi s'ya naglaro.
Kaya sinabi ko, "Hindi ako tanga,
para maging number 12 buong buhay ko."
Napakaambisyosong tao sa marketing ni Blatter dati.
Natutunan niya kung paano subukan at makipagnegosasyon sa pag-akyat.
At isang paraan para gawin 'yon
ay maging napakatapat na worker para kay Havelange.
At n'ong 1981, naging general secretary siya.
Kaya siya ang pangalawa kay Havelange.
Hello.
Laging nasa Brazil si Havelange, kada anim na linggo o dalawang buwan,
para makita kung nakatayo pa rin ang gusali.
Para magawa ni Blatter ang gusto niya.
Siya ang pinakamagaling.
Siya ang gagamba sa lambat.
At masaya si Havelange sa sitwasyon.
Makukuha niya 'yung black money. Magiging presidente s'ya.
Makukuha niya ang karangalan.
N'ong naiintindihan ng mga taong,
"Makapangyarihan siya. Iba na ang FIFA ngayon,"
siguradong n'ong World Cup 'yon sa Spain.
May malaking qualitative leap mula sa kadiliman ng Argentina
sa maaraw na tournament sa Spain n'ong '82, kahit na sa panahon.
'Yung katotohanan na nasa Spain 'to
kung saan nagtapos ang apat na dekada na diktadura. Kay Franco.
Kaya naiibang sitwasyon 'to.
Ipinagpalit nito ang anino sa liwanag.
At si Havelange ang nagniningning Pati s'ya, di ba?
May sikat na eksena pa
kung saan sabay na dumating si King Juan Carlos at Havelange.
At pakiramdam nila, si Havelange ang hari,
dahil sa iba't-ibang postura na mayroon sila ni Juan Carlos.
Parang si Havelange ang hari r'on.
Naging napakalakas na pigura sa FIFA si João Havelange.
Walang hamon sa pagkapangulo niya,
at unti-unting kumita ng malaking pera ang FIFA.
Mula n'ong naging presidente,
gumawa si Havelange ng multimillion-dollar na imperyo ng football.
Marangyang buhay ang kasama nito.
Nagsimula na rin ang isang kultura
ng mga taong 'to na may pagka-baron umasta.
N'ong nakaraan, tumawid siya sa Atlantic sa Zurich at bumalik ulit,
para lang mag-hello.
Naging sikat na sikat 'to, naging marangya ang buhay nila.
Pinakamagandang mga kotse, pinakamagandang mga hotel.
Alam mo 'yon, walang paki kahit magkano.
At si Havelange, parang emperador sa FIFA.
Halos lahat ng pera ng FIFA ay nanggagaling sa ISL,
ang marketing company na binuo ni Horst Dassler,
ang boss ng Adidas.
Kinokontrol ng ISL ang lahat ng rights, advertising, stadium,
at lahat ng iba pang commercialism.
Kaya matagumpay hanggang ngayon ang relasyon niya sa FIFA.
At buong panahong 'yon,
nagbabayad ang ISL ng mga kickback kay Havelange, bilang presidente ng FIFA
sa pagbili ng marketing rights sa World Cups.
Nagsisimula nang magsalita ang staff tungkol sa ISL, at, "Bakit laging ISL?"
At marami akong tanong mula sa media, alam mo,
mga tanong na dapat kong sagutin nang tama. Alam mo?
At unti-unti, nalaman namin na may nabubulok pala.
Oo, pero hindi kami nagsalita.
Alam ni Blatter na nagbabayad ang ISL kay Havelange
dahil aksidenteng nabigay ang isa't kalahating milyon sa FIFA,
nakita 'to ni Blatter.
England, ang Football Association…
Para kay Blatter, maliit na tagumpay 'to
dahil pwede na niyang palabasin na nasuhulan si Havelange.
Patunay 'to na na-corrupt si Havelange, alam mo 'yon?
At cherry sa cake 'to.
Magandang cherry kay Sepp Blatter.
Sa kalaunan, sinimulan niyang ibunyag ang mga ambisyon niya.
Makalipas ang ilang taon, pakiramdam ko, naiinip na siya.
Wala siyang pasensya na maghintay na makaalis si Havelange.
Gusto na niyang maging presidente. Di na importante ang iba pa.
Alam ni Blatter na na-corrupt si Havelange,
at ginamit niya ang mga lihim na 'to pagkatapos.
Nakipag-ayos siya kay Havelange
na sumang-ayon si Havelange na manatili pa ng apat na taon
at umalis sa maayos na paraan at para suportahan siya.
Para makaalis si Havelange na may respeto,
at matupad ni Blatter ang pangarap niya na maging presidente ng FIFA.
Masamang kasunduan 'to.
Ang misyon ko bilang presidente ng FIFA ay magtatapos
kasabay ng World Cup sa France, 1998.
Malamang, napakalaking pagkabigo nito para kay Havelange.
Nalulungkot ako na aalis siya
dahil di ko maisip kung paano ang FIFA nang wala siya.
Dalawampu't isang taon kaming magkasama, naging magkaibigan na kami,
at kailangan ko munang i-digest 'yung impormasyong ito.
Di siya naging tapat sa pagsuporta ng presidente ng FIFA,
na gumawa sa kanya.
Ang kwento ni Blatter ay isang pagtataksil.
Napapagod akong pag-usapan siya.
Na-miss niya 'to!
Brazil ang nanalo sa World Cup!
Si Baggio, nananatili sa puwesto,
halos hindi gumalaw.
Nalungkot ang Italy. Ang saya ng mga Brazilian.
Nagsimula ang lahat sa…
N'ong dekada '90, ang mga European ng FiFA Executive Committee,
hindi sila nasiyahan
sa pagpapatakbo ng organization nina Havelange at Blatter.
Kaya ni-nominate nila si Lennart Johansson
bilang kandidato nila sa FIFA presidency noong 1998.
Di ako nangingialam.
Ipinresenta ko ang programa kalahating taon na ang nakalipas.
Alam ng mga tao kung ano'ng kinatatayuan ko, 'yon lang.
Sikat na sikat siya sa loob ng FIFA at parang may suporta ng Europe,
na nasa itaas pa rin ng pyramid ng world football.
Kaya hamon 'to para kay Blatter.
Ano'ng palagay mo sa kandidatura ni Mr. Sepp Blatter?
Napakahusay niyang general secretary.
Tingnan din natin ang aral na itinuro ni Havelange,
tingin ko, ang pinakamahalagang aral ay kung paano magbilang ng mga boto
at, katunayan, marami ring boto ang iba pang mga bansa.
At kapag naghahanap ka ng mga boto, lethal business ito.
Isa itong malaking kahinaan sa sistema ng FIFA,
na walang sinuman ang nakalutas.
Ang bawat bansa ay may isang boto.
Ang CONMEBOL, halimbawa, ang South American confederation,
na kabilang ang Brazil at Argentina,
dalawa sa pinakamagagandang bansa ng football
na nagwagi sa World Cup maraming beses na sa pagitan nila,
ay may sampung boto lang para sa pagkapangulo ng FIFA,
pero ang CONCACAF,
dahil sa Caribbean islands,
may higit 30 boto sila para sa presidency.
Kaya ang sinumang presidente ng FIFA ay panatilihin dapat silang masaya.
At sino ang presidente ng CONCACAF n'ong mga panahong 'yon?
Si Jack Warner.
Sa Caribbean, may isang post-Jack at isang pre-Jack.
Sa Pre-Jack, karamihan sa Caribbean ay nagsosolo sa negosyo.
Dalawampu't limang bansa ang nagre-report sa CONCACAF at FIFA.
Nang pumasok si Jack, pinag-isa niya ang Caribbean,
at binigyan niya ang bawat Caribbean nation,
kahit kasing liit pa ng Turks and Caicos o kasing laki ng Cuba,
ng pakikisama.
Naniwala siyang ang Caribbean ang dapat mag-host.
Naniniwala siya na anumang nakukuha ng Europe o ng Africa o nakukuha ng Asia,
ay dapat makuha rin ng Caribbean.
At sobrang powerful niya
sa football sa Trinidad at Tobago. Walang nangyari kung wala siya.
Ang nangyayari sa FIFA ngayon
ay dapat mong kayanin para gumawa ng alliance, forged alliance,
sa gan'ong paraan, malamang makuha mo ang gusto mo.
Laging may sidekick si Jack Warner,
itong iba pang karakter na kasama niya ay si Chuck Blazer.
N'ong una akong tumuon sa bagay na 'to,
napansin ko, habang may mga artikulo kay Jack Warner,
walang kahit sinong sumulat kay Chuck Blazer.
Kung alternatibong paraan 'to…
Di siya naglaro ng soccer. Di siya naglalaro ng kahit anong sports.
Wala siyang alam sa sport.
Mas interesado siya sa administration.
Hustler siya, isang salesman.
Numero uno niya 'yung talento.
Nag-coach siya sa mga soccer team ng mga anak niya sa New Rochelle,
at tingin ko nakita niya. "Nariyan ang lahat ng batang ito."
"Tumataas ang interes sa soccer sa Amerika."
Nakakita siya ng paraan para kumita. Lagi siyang naghahanap.
Totoo, umakyat siya mula sa pagtuturo soccer team
papunta sa federation ng soccer, na nagbigay ng pwesto sa CONCACAF.
Doon siya nakipag-ugnayan kay Jack Warner.
Confederation of North ang pangalan, Central American
at Caribbean Association.
Ngayon, bawat isa sa tatlong zone na 'yon may iba't ibang tema.
Tinulungan niyang malaman ni Jack
na ang Caribbean noon ang natutulog na higante ng CONCACAF
sa tuntunin ng isang bansa, isang boto.
At sa 40-nation na confederation,
kung 25 sa mga bansang 'yon ay Caribbean at na-organize sila,
dapat nilang pangunahan ang direksyon ng confederation.
Kaya sinabi ni Chuck,
"Kailangang mag-isip sa istraktura dito na uubra sa atin."
"Kumita tayo ng pera."
Kaya n'ong 1990,
nanalo si Jack Warner bilang presidente ng CONCACAF
at ginawang general secretary si Chuck.
Tingin ko, sumobra ang pagiging corrupt niya r'on,
pero tingin ko natutunan din niya ang paraan ng FIFA.
Lalong lumaki ang gana niya.
Umasa si Jack kay Chuck para bumuo ng contract sa telebisyon at iba pa
na pagkakakitaan para sa confederation
at yaman para sa dalawang lalaking 'yon.
Naniniwala si Chuck na dapat niyang makuha lahat.
Gaya ng mga Mafia, gusto nilang matikman ang bawat deal,
at pinaniwalaan 'yon ni Blazer.
N'ong nakaraang taon, pinangsiwaan ko ang dalawang bagong competitions…
Pag pinagsama-sama ang lahat ng boto sa Caribbean para manalo sa CONCACAF,
ang makukuha nila r'on
ay maraming mga boto
na pwede rin sa mga eleksyon sa FIFA.
Sinuman na gustong maging presidente ng FIFA,
kailangan mong dumaan sa Caribbean.
Kailangan dumaan kay Jack Warner dahil may hawak siyang malaking boto.
Di lang basta hawak,
disiplinado at tapat sila sa kanya.
Malinaw na naintindihan ni Blatter
na si Jack ay may mahusay na kasanayan sa pakikipagnegosasyon.
Nakita ni Jack
na magkakaroon pa ng mga benepisyo pagpunta sa Caribbean.
Kaya naging "magkapatid" sila.
Si Jack Warner ang isang tao na mag-aalok para baguhin ang isip niya.
Siya ang may ganitong karakter.
Pero di 'yon magagawa ng mga European.
Kaya, nawala siya mula simula.
Malungkot ako sa katotohanan na para sa Europe, sa UEFA,
parang walang football na papantay sa kanila,
at dapat sumunod ang lahat sa UEFA at hindi ang kabaligtaran.
At malaking pamilya ito.
May problema ako diyan.
Isa siya sa mga humingi ng pera para bumoto kay Lennart Johansson.
Prangkahan na.
Sarili bulsa lang niya ang tinitingnan niya.
Sinusuportahan niya si Blatter.
Pero umaasa kami na sa kabila n'on, kami ang mananalo,
at umaasa kami na susuportahan kami ng Europe.
Dalawang kandidato, si Joseph Blatter, laban kay Lennart Johansson.
Gustong i-apply ni Lennart Johansson ang European strategy sa world stage.
Siya ang tao sa likod ng ebolusyon ng European competitions.
Pero kailangan mong magbantay lagi
dahil di mo talaga mapagkakatiwalaan ang mga tao.
Kakaunti lang ang hindi handa para baguhin ang mga opinyon nila.
DALAWANG BUWAN BAGO ANG FIFA PRESIDENTIAL ELECTIONS
Sa football, sumali si Michel Platini sa kampanya ni Sepp Blatter
ngayong umaga sa Paris. Inihayag niya ang suporta para sa bid ni Mr. Blatter
para maging susunod na presidente.
Sinabi ni Blatter sa sarili niya, "Hindi ako masyadong sikat."
"Bagama't Swiss ako, di ako sikat
o hindi man lang sikat sa mga European federations."
Alam ni Blatter na mapurol na pulitiko ng football ang tingin sa kanya,
sabi niya sa sarili, "Nandito si Michel Platini,
na nagretiro sa football,
na parang sumasakay na sa sports politics."
"Pwede siyang maging mahusay na running mate."
Binago talaga ni Platini ang French football.
Di lang niya binago 'to sa pitch, kundi kahit sa likod nito.
May mahusay siyang technical range,
kaya naging unique player siya.
At nakita niya si Blatter at lubos na humanga sa ginawa niya.
At d'on lumabas ang ideya ng Platini-Blatter ticket.
Sa hanay ng pinakamahuhusay na manlalaro sa mundo,
isa siya sa pinakamataas doon.
Sabi niya, "Isang milyon ang halaga ko."
Sabi ko, "Okay, isang milyon." Tapos, nakipagkamay.
-Okay. -Okay.
Ang papel ni Platini ay napakahalaga sa Europe
dahil ang eleksyong ito ay di pa tapos na deal para kay Blatter.
Hindi si Blatter ang paborito.
N'ong nagkalkula kami ilang buwan bago ang kongreso,
talo pa rin si Blatter.
Sa Asia, nagkaroon kami ng split situation.
Medyo marami ang mga association na pabor kay Johansson.
At naisip namin na ang mga boto sa Africa at Europe ay napakalakas
na lahat ng mga estado sa Africa ay boboto para kay Lennart.
At may kakaibang nangyari.
Okay, ngiti.
N'ong Abril, tinawagan ako ni Blatter at sinabing,
"Emmanuel, gusto kitang tanungin kung paano makukuha ang boto sa Africa."
Sabi ko, "Makinig ka, kaharap mo ang isang magaling."
"Parang, Johansson, na nakatali na sa relasyon sa CAF,
ang African football confederation."
"Pero may isang bagay siguro na magagawa natin."
Lumipad ako sa South Africa
para makipagkita sa chairman ng South African Football Association.
Sabi ko, "Oli, kailangan ko ng tulong mo." Sabi ko, "Makinig ka."
"Nandito ang isang mahalagang pagkakataon para sa South Africa bilang isang bansa,
at para sa 'yo bilang presidente, para mag-host ng World Cup."
"Kung pipili ka nang tama, bibigyan ka namin ng garantiya."
Sabi niya, "Kung totoo,
di lang ako magdadala ng boses ng South Africa,
pero dadalhin ko ang 14 mga miyembro ng COSAFA sa inyo, mga kababayan."
Kaya sabi ko, "Bingo."
Tinawagan ko si Sepp. Sabi ko, "Makinig ka, may deal tayo rito."
Ang mahalaga ay ang pera. Direkta o hindi direkta.
At ang pangako ng World Cup ay pagpapangako rin ng pera.
Isa pang pangunahing kaalyado ni Sepp Blatter ay si Mohamed Bin Hammam.
Isa siyang Qatari businessman at campaign manager niya.
Malinaw na napaka-ambisyoso,
at nakiangkas siya kay Blatter para sa eleksyon n'ong '98 na 'yon.
Mayaman siya.
Napaka-maimpluwensya, powerful.
Lagi niyang nakukuha ang kailangan niya.
Napakatapat na deal-maker ni Bin Hamman.
Natutunan ni Blatter kung gaano kahalaga si Bin Hammam.
Anuman ang ipinangako niya, tinupad niya.
Nagtrabaho ako sa pamamagitan ng mga relasyon ko,
pakikipagkaibigan sa mga Africans, sa mga Asians,
para makakuha ng mas maraming boto.
Pinaglingkuran ko siya nang walang katulad sa buhay niya.
Pinag-uusapan ng marami ang palitan ng brown envelopes
sa FIFA hotel.
Maraming bansa sa Africa ang lumipat ng kampo bago ang congress.
Pwede lang tayong mag-espekula na may kasamang pera 'yon.
Maraming usapan tungkol sa malaking halaga ng pera
na inihahatid sa mga silid ng hotel sa Paris.
Oo, totoo.
Totoo 'yon.
-An'ong gagawin mo? 'Yan-- -Tsismis ba 'yon, o totoo?
Hindi, totoo 'yon. Oo, totoo 'yon.
ARAW NG PRESIDENTIAL ELECTION NG FIFA
Magandang umaga.
Magandang umaga. Kamusta ka?
Hello, Mr. Blatter.
Welcome sa Paris para sa ika-51 FIFA Congress.
Ibinibigay ko ang entablado kay Mr. Havelange.
At ngayon magsisimula na ang eleksyon.
Mayroon tayong dalawang kandidato.
Ang general secretary ng FIFA, si Mr. Sepp Blatter,
at ang presidente ng UEFA, si Mr. Lennart Johansson.
Salamat, Mr. President.
"Ang pamilya natin ay nangangailangan ng bagong leader.
N'ong nangangampanya ako sa buong mundo,
n'ong nakilala ko ang mga delegates sa lahat ng kontinente,
di ko gustong mangako ng mga trabaho, contracts,
mga tournaments, pera, o iba pang tulong.
At ayaw kong mangako ng financial support sa ilang association
na makakatanggap ng suportang 'to nang tama.
Sa halip na mangako,
tutukuyin ko ang mga programa ko at mga pangunahing mensahe.
Demokrasya, pagkakaisa, at transparency.
Mayroon kaming 12 minuto para mag-present.
Si Johansson, sa tingin ko, may sampung minuto o anuman.
Nagsasalita siya.
At kumbinsido siya na maihahalal siya.
Ang pagboto sa akin ay pagboto para sa malinis na football at FIFA.
Ang pagboto sa akin…
Medyo mas maikli ang sa'kin, napakaikli,
sinimulan kong sabihin na, "Kilala niyo ako…"
Ako, para ako sa pagpapatuloy ng lahat ng development work
na si Mr. Havelange at ang administrasyon niya,
at kung saan naging instrumento ako, ang mga nagawa nito sa nakalipas na taon.
Pagkatapos sabi ko, "Kung mahalal ako,
dadalhin ko ang World Cup sa Africa."
At kung anu-ano lang, tapos na.
Salamat sa inyong lahat.
Tapos nagsimula na kami ng procedure para sa eleksyon.
Algeria.
Argentina.
Bahamas.
Bahrain…
Nandito na ang mga resulta para sa unang round ng pagboto.
Dapat makuha ng isang kandidato ang two-thirds ng lahat ng boto,
na kung saan ay 128 na boto.
Mr. Joseph Blatter,
111 boto.
Mr. Lennart Johansson,
80 votes.
Samakatuwid, dapat tayong magpatuloy sa pangalawang round ng pagboto.
Mga minamahal na kaibigan, pasensya na, pero 111-80.
Tapos na ang laro, at magtanghalian na kayong lahat.
Maraming salamat.
Naintindihan namin agad na tapos na ito.
Biglang bumaliktad ang Africa,
at gayundin ang ilang mga European…
nagbago at hindi sumuporta sa sarili nilang presidente,
kaya pinagtaksilan siya, naisip niya,
at sa tingin ko, wala 'tong saysay
para makipag-away kung alam mo na sa simula
na matatalo ka.
Nabigla ako sa katotohanan na 'yung mga taong nakausap ko
ay sinabi sa akin na iboboto ako, at malinaw, marami sa kanila ang hindi.
At dito ko naisip na si Blatter ay isang artista sa pag-oorganize niyon.
Ako ang pinakamasayang tao sa bulwagan.
Nakatayo lang ako, sinasabing,
"Tagumpay! Liberation 'to para sa amin."
Mayroon siyang walang kabusugan na pagnanasa na maging sentro ng atensyon.
At 'yon ang…
sa huli, pwedeng magpabagsak sa kanya, pero di pala.
Palakpakan ulit natin si Lennart Johansson.
At kung Johansson, nahalal na presidente ng FIFA,
itong mga iskandalo na alam na natin ngayon ay di sana nangyari.
Nagkaroon ng reaksyon pagtapos ng EUFA sa pagsasabing…
Naaalala ko.
Hinding-hindi ko sila malilimutan.
"Ito ay isang tagumpay."
"Pero hindi ka na ulit magiging presidente. Hindi na ulit."
Nagsimula ang lahat kay Blatter at Havelange.
At 'yung eleksyon n'ong '98 ang pundasyon
sa lahat ng bagay na nangyari pagkatapos.
Patuloy ang gulo sa FIFA
kasama si Mohammed Bin Hammam na nag-akusa kay Sepp Blatter na diktador.
Nasaan ang security ko?
Sa pagsasabing nag-bribe ako ng isang tao sa pagbabayad
ay maling-mali.
Ano'ng masasabi mo kay Blatter?
-Wala akong comment. -Bakit walang comment?
'Wag niyong sabihing corrupt ang FIFA. Ang FIFA ay hindi corrupt.
Pakiramdam ko nabigo ako, nasusuka, at sawa na.
Tama na.
Ano'ng tungkol sa relasyon mo kay Jack Warner?
Malinaw na nasira ito.
Sabi ko dati, mararamdaman ng FIFA na darating ang tsunami.
Magtiwala kayo. Hindi niyo pa nakikita.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan