Sperman, spytaj Carrie, co oznaczają czerwone kropki.
Carrie, Jen pyta…
Powiedz Jennifer, że to naklejki,
którymi oznaczam moją własność,
żeby trzymała od niej łapy z daleka.
Jen, Carrie mówi…
Powiedz jej, że kupiłam dużo rzeczy do tego mieszkania…
Na przykład…
To.
Carrie, Jen…
Powiedz jej, że nie może zjeść cebuli.
Carrie mówi, że nie możesz zjeść cebuli.
Ach tak?
NADZWYCZAJNA
Dzwonię, żeby dopytać, czy konsultacja jest za darmo.
Nic nie kosztuje?
Tak, wiem, że już dzwoniłam.
Nie wiem, co mogło się zmienić od poprzedniej rozmowy.
Sarkazm jest zbędny.
Idziesz dziś do kliniki?
Tak. Pierwszy krok, by uzyskać moc. Ważny dzień.
Dasz im to?
- Co to? - Krewka.
Może zrobią testy „dena”.
Bardzo jej dużo.
Dzięki.
Długo ją pobierałem. Zasypiałem w trakcie.
Chodzi ci o test DNA?
Pewnie tak.
Wynik wskaże, kto jest mamą i tatą?
Wystarczy wysłać ślinę pocztą.
Dobra.
- Pomożesz mi? - Nie dziś.
Nie możesz wiecznie na mnie polegać.
O cholera! To naprawdę…
Nerd!
I odchodzę.
To ci nie pomaga. Otrząśnij się.
Czujesz się winny?
Napraw swoje błędy. Przeproś tych, których zawiodłeś.
Proszę? Zrób to dla mnie.
Tęsknię za moim facetem.
Naprawdę?
Tak, jest całkiem spoko.
- I seksowny? - Tak.
Ma błyszczące włosy, ciemne oczy i bije od niego dojrzałość emocjonalna.
Dobra, zrobię to dla ciebie.
Przyniosłeś air fryera do łóżka?
Nie muszę się ruszać, by robić placki ziemniaczane.
Mam problem.
KLINIKA DISCOVERY
Dzięki.
Masz bardzo gładkie plecy.
Dzięki.
Jestem Hannah.
- A ja… - Gem?
Czuję, co piszesz.
Jen. Ale byłaś blisko.
Narysowałaś penisa?
Byłaś tu już kiedyś?
Przychodzę tu co miesiąc.
Nadal nie mam mocy.
To dziwne.
- Masz 25 lat? - Tak.
Ja też.
Nie znam nikogo,
kto czeka tak długo.
Jesteś jak ja.
Widzę, że pani skończyła.
To reszta formularzy.
Wykaz przebytych chorób, kwestionariusz.
Wypowiedź pisemna o samej sobie.
FORMULARZ
Ręka mi się omsknęła.
To mi zajmie wieki.
Znam lepsze miejsce, by je wypełnić.
„Czy uważasz, że twój opiekun wystarczająco cię przytulał?”
Co to za pytania?
Są bardzo wścibscy. Chcą rozmawiać o traumach i uczuciach.
Ohyda.
Nie robią eksperymentalnej operacji?
Nie. Też o to pytałam.
- Czemu się zdecydowałaś? - Szczerze?
Przez pełne współczucia spojrzenie.
Wszyscy patrzą na mnie jak na chorego jeża.
Mam tego dość.
Albo gdy mówią: „Moc przyjdzie, gdy się jej nie spodziewasz”.
Nienawidzę, jak tak mówią.
Teraz też się jej nie spodziewam.
Mam moc? Nie.
Chcesz się napić?
Nie powinnam. Muszę oddać formularze.
Dobra.
Chyba że połowę tego, co zwykle.
- To tylko połowa. - Tylko.
- Połowa. - Tylko.
Czemu się gniewacie?
Pokłóciłyśmy się.
- Czemu? - Bo Jen jest paskudna.
- Czemu? - Bo jest samolubna.
- Czemu? - Nie wiem. Nie jest terapeutką.
- Czemu? - Mam za dużo empatii
i nie podeszłam do egzaminów.
Jen na mnie nakrzyczała i nie chciała pomóc z krewką.
Jest nam zbędna.
Nie sądzę. Kupuje mi jedzenie.
Nasze erotyczne puzzle.
Znalazłyśmy je kilka lat temu i nadal je układamy.
Spędziłyśmy nad nimi noc w maseczkach, sącząc margarity.
Układam puzzle według systemu.
Ale Jen wprowadzała chaos.
Więc zajmuje to całą noc.
Szkoda, jeśli byśmy ich nie dokończyły.
Wybierasz się gdzieś?
O nie.
Tak, na Florydę.
Od czasu ataku
boję się wychodzić.
Więc postanowiłem się rzucić na głęboką wodę. Dosłownie.
Będę pływał z delfinami. To terapeutyczne.
Są rybami, więc mogę je przywołać.
Delfiny to ssaki.
Przyszedłem przeprosić.
Dziękuję.
Cóż…
To dla reszty chłopaków?
Tak. Miłego pobytu na Florydzie.
Mogę pójść z tobą do chłopaków?
Nie chcę już lecieć na Florydę.
To zadanie dla jednej osoby.
A nie pożegnanie ziomka.
Gdyby tak było, zrobilibyśmy pożegnalne koszulki.
Wszyscy mają się za lepszych od ciebie.
Ale moce są przypadkowe.
Nagle umiesz latać.
Albo leczyć ludzi.
Albo rozmawiać z chlebem.
Nikt nie zapracował na swoje moce. I nie zasługuje, by znać uczucia chleba.
Właśnie. To nie fair.
Los nam nie sprzyja.
Co nie?
- Jeszcze raz. Pierwsza. - Ta mi się podoba.
- Dawaj. - Tak.
Czekaj. Ta jest najlepsza.
- Tak. - Wybierz tę.
Ta. Zatrzymaj ją.
Pierdolcie się.
Też tak potrafię. Od tego są peruki.
Musi mieć ciekawe łoniaki.
Masz czasem wrażenie, że wszyscy oprócz ciebie
- należą do tajnego klubu? - Tak.
Też załóżmy klub.
Tylko dla nas dwóch.
Tak.
Jesteś taka ładna.
Ty też.
I chyba…
Nie, chyba mogę to już powiedzieć.
Jesteś księżną Dianą naszego pokolenia.
Serio.
Całe życie czekałam, aż ktoś mi to powie.
Ktoś przeholował.
Obetnij jej kucyka.
- No coś ty. - Dawaj.
Naprawi fryzurę raz-dwa.
Co do diabła?
Przepraszam.
Plaster sera o północy.
- Jezu! - Przecież nie jesteś rozwódką.
Wybacz.
To ja. Myślałam, że cię zaskoczę.
Nie strasz mnie jak zabawka wyskakująca z pudła. Ja pierdolę.
Chcesz pogadać o konsultacji?
Nie odbyłam jej.
Czemu?
Zasiedziałam się z Hannah w pubie.
Ale wrócę tam, więc…
Kim jest Hannah?
Moją nową przyjaciółką.
W sumie to najlepszą. Jest super
i nie udaje mojej mamy.
Też mam nowego przyjaciela.
Ekspedientki to nie przyjaciółki.
- Mówiłam ci. - Sperman.
To mój kot… facet. Mój facet.
Nie. Nie jest moim facetem. Wiesz, o co chodzi.
Myślałam, że jesteś zajęta nową przyjaciółką.
Bo jestem. Nie obchodzi mnie, co robicie.
Jutro ułożymy erotyczne puzzle.
- Erotyczne puzzle? - Całe.
- Nie możecie. Są moje. Kupiłam je. - Nie.
Właśnie, że tak. Pamiętam to,
bo dzwonili z banku z pytaniem, czy chcę wydać 200 £ na puzzle.
I zmniejszyli mi limit debetu.
- Były wspólne. - Już nie.
Skoro to mamy ustalone,
to chcę pogadać z tatą.
Serce przestało mi walić jak szalone.
Nie.
Słucham? Przecież zaproponowałaś.
Cofam propozycję.
Nie możesz.
A jednak.
Skoro nie potrzebujesz mnie, to nie potrzebujesz mojej mocy.
POŻEGNANIE ZIOMA
Nie wiem, czy dam radę. Będzie zły?
Nie, Ade jest spoko. Zrozumie.
26 godzin.
Utknąłem w ścianie na 26 godzin.
Mieli mnie za dzieło Banksy'ego.
Wysłali reporterów.
Ktoś stworzył token NFT.
Przepraszam.
Broker ubezpieczeniowy z Holandii ma prawa autorskie do mojego tyłka.
Wiesz, jakie to uczucie?
Mów.
„Po pierwsze, chcę przekazać moje najszczersze przeprosiny
za niefortunne wydarzenia, które miały miejsce w nocy 12”.
Chciałem zrobić coś spektakularnego.
Czuję się bezużyteczny.
Jestem niepotrzebny.
Nie jestem przywódcą.
Ani bohaterem.
Jestem nieudacznikiem.
Wyślę ci Toblerone pocztą. Może najdzie cię ochota.
Kash.
Wziąłeś na siebie odpowiedzialność. Tak robią przywódcy.
To niełatwe.
Nie sądzę, żebyś się nie nadawał.
Po prostu mieliśmy pecha.
Gdybyśmy dostali drugą szansę, dalibyśmy czadu.
Nie za mocno?
Spróbować jeszcze raz?
Wrócę z bagażem doświadczeń.
Powstanę z popiołów niczym feniks.
Nie jestem załamany.
Pokutuję za swoje grzechy.
Teraz wszystko ma dla mnie sens.
To nie pożegnanie zioma.
To zbieranie drużyny.
Zbieramy drużynę!
Panowie, proszę.
Pracuję.
Wiem, że ci przykro z powodu erotycznych puzzli,
więc zrobiłem nowe.
To rysunek psa w kapeluszu.
Tak. Nie wiem, co znaczy „erotyczny”, ani czym są puzzle.
Wybacz spóźnienie.
Pub jest jeszcze zamknięty.
- Kurwa. - Czemu chciałaś się tu spotkać?
Zostawiłam tu formularze do kliniki.
I chcę zwrócić kucyka, gdyby ktoś go szukał.
Może da się go przykleić.
Myślałam nad tym, co wczoraj powiedziałaś.
To popieprzone, nie?
- Tak. Społeczeństwo! - Tak.
Dlatego rezygnuję. Nie wrócę do kliniki.
- Nigdy? - Nigdy.
Dobrze się wczoraj bawiłaś?
Tak.
Potrzebowałaś mocy?
Nie.
Więc się zabawmy.
Dobra. Pieprzyć to.
Zabawmy się. Obowiązki poczekają.
Świat jest ci coś winien.
Możemy robić, co chcemy.
Czuję się wolna.
Może powinnam zdjąć stanik.
Do dupy.
Będzie wredny.
Może chodźmy do Randalla?
To małe poświęcenie.
Pomyśl o drużynie.
Po pierwsze, chcę przeprosić…
Czemu jesteś w kostiumie?
Bez powodu.
Przyjmuję przeprosiny. Żegnam.
Co tu robicie, ciamajdy?
Dołączacie do nas? Super.
Do was?
Ty parszywa dziwko.
Jesteś zły, że sobie radzę bez ciebie?
Byliśmy drużyną braci.
Raczej drużyną nieudaczników. To nie miało szans.
Bądźcie wdzięczni, że Kash
skończył tę farsę.
Nie mów tak o nich.
Bo co? Co mi zrobią?
Rzucą we mnie rybą?
Utkną w ścianie?
Dobra. Ty i ja, solówa.
W porządku.
Mówię serio. Uderz mnie.
Nie.
Postaraj się.
Już rozumiesz?
Co ja robię?
Kash, nie…
Kash, czy ty…
Zaufajcie mi. Zasłuży sobie na to.
Co tu robicie, ciamajdy?
Chodź z nami, Randall.
Reaktywujemy drużynę.
O Boże.
To zbyt łatwe.
Dziesięć punktów za głowę.
Czemu to zrobiłaś?
Właśnie tak.
- Gówniara! - Dobry strzał.
Może znajdźmy więcej osób jak my?
Chcesz powiększyć klub?
Możemy utworzyć chat grupowy.
Znaleźć miejsce spotkań.
Tak. Własną wyspę.
Tak. Albo bar.
I nie wpuścimy nikogo z mocami.
Będziemy mieć tajne podanie dłoni i hasło.
I identyczne dziary.
Może od razu je zrobimy?
Jen?
Co robisz na dachu?
Nic.
Takie tam.
Jestem taka spontaniczna.
No tak.
Gdzie lecisz?
Na miasto. W barze Moth są tańce Bossa nova.
Mogę dołączyć?
Doprawdy wyborny żart.
Co to było?
Pewnie na to nie wyglądało, ale poszło mi lepiej niż zazwyczaj.
Nie odrzucasz mocy. Ślinisz się na widok latającego typa.
Wcale się nie ślinię.
I nienawidzę mocy tak jak ty.
- Serio? - Tak.
- Udowodnię ci. - Jak?
Jesteś uczulona na lateks?
To zły pomysł!
Dopiero przyszłyśmy, nie pękaj!
Co?
Nie słyszę cię!
Wyłączył się.
No i dobrze.
Czas coś rozwalić.
Zrób to!
O Boże!
Pieprz się, Denise!
Co robisz?
Sikam na biurko.
- Czemu? - Nie wiem.
Zajebiście.
Są tu gdzieś chusteczki?
Jen?
Hannah?
Jen.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Co jest, kurwa?
Chyba mam moc teleportowania.
Ale zajebiście!
Tak. Bardzo.
Więc to koniec klubu.
Nic nie musi się zmieniać tylko dlatego, że mam moce.
Nie zostawię cię.
O cholera.
Co wy tu robicie?
Wracaj!
Pozbyłem się poczucia winy.
Jestem z ciebie dumna!
Teraz możesz w końcu zająć się czymś lepszym. Dla dorosłych.
Możemy gdzieś wyjechać. Będzie fajnie, nie?
Nie będę miał na to czasu.
Reaktywowałem drużynę bohaterów.
- Co? - Tak.
Jesteśmy pełni zapału i werwy.
Dzięki, że mnie zmotywowałaś. To twoja zasługa.
Zrób to!
- O matko! - Tak.
- Co jest? - Umiem lepiej.
- Pokażę ci. - Zrób to.
Dobra.
O Boże!
Ktoś wczoraj dostał moc.
A może kilka dni temu?
Zrobiłem ci herbatę.
Widziałem w telewizji, że to podobno pomaga.
Carrie bardzo chce z tobą ułożyć puzzle.
Jest smutna.
Za późno. Nienawidzi mnie.
Będziesz jej unikać i się do niej nie odzywać?
Nie, nie zrobię tego.
Pogodzicie się?
Pewnie tak, ale to nie takie proste.
Chcesz być jej przyjaciółką?
Tak.
A ona twoją?
Mam nadzieję.
Chyba źle rozumiem słowo „proste”.
Dziwnie smakuje.
Tak.
Stwierdziłem, że herbata nie pomoże, więc dodałem środki przeciwbólowe.
Odstawię ją na bok.
To sutek kobiety czy mężczyzny?
Mężczyzny. Jest owłosiony.
Ale nie mam pewności.
Należy do mężczyzny. Zaufaj mi.
Pacha czy rowek?
Trudne pytanie. Chyba pacha.
Ale wygląda „rowkowato”.
A ten?
Skąd mam wiedzieć, jaką mam grupę krwi?
AB Rh+.
A ty masz 0 Rh-, nie?
Bynajmniej.
Ale doceniam, że próbowałaś.
Dzięki.
Od teraz obie będziemy się słuchać.
Co cię trapi?
Mnie?
To dziwne, że ja mam o tym mówić.
Sama nie wiem.
Może jedna drobnostka.
Kash wrócił do drużyny bohaterów.
To okropny pomysł i sądzę, że rozwali nasz związek.
Ale poza tym wszystko jest dobrze.
Czy czujesz smród sików?
Nic nie czuję.
Napisy: Małgorzata Banaszak