Dati pinili kong manahimik At magpigil ng paghinga
Takot manggulo at gumawa ng gulo
Umupo ako ng tahimik, magalang na sumang-ayon
Siguro nakalimutan ko na may pagpipilian ako
Hinayaan kitang itulak ako sa sukdulan
Tumayo ako para sa wala
Pero nahulog ako sa lahat
Hinawakan mo ako, pero bumangon ako Hoy!
Nagpapagpag na ng alikabok
Naririnig mo ang boses ko, naririnig mo ang tunog na 'yan
Parang kulog, yayanig sa lupa
Hinatak mo ako pababa, pero bumangon ako
Humanda ka dahil sawa na ako
Nakita ko ang lahat, nakikita ko ngayon
Mayroon akong mata ng tigre, isang mandirigma
Sumasayaw sa apoy
Dahil kampeon ako
At maririnig mo ang ugong ko
Malakas, mas malakas kaysa sa leon
Dahil kampeon ako
At maririnig mo ang ugong ko, o-o-o-o
Ugong o-o-o-o
Maririnig mo ang ugong ko
Malakas, mas malakas kaysa sa leon
Dahil kampeon ako
Maririnig mo ang ugong ko o-o-o-o...
Tingnan mo 'yung mga maliliit na binti!
Ang cute nila, gusto ko lang kurutin sila.
Kinukuha niya ang panig ng pamilya mo.
Anong pinapakain mo sa kanya? Ang laki niya!
Kumusta ang araw ng pahinga mo? Nakapagpahinga ka ba?
Konti. May trabaho ako sa catering mamaya.
Bakit kayo nagtatrabaho ng linggo, Ma?
Okey lang naman tayo sa pera.
Sana umuwi ka na lang.
Miss na kita.
Miss ko na rin ka'yong lahat.
Ma, aalis na kami.
Magpapakain pa kami ng sanggol.
Sige. Alagaan mo ang sanggol.
Papasok na ako sa trabaho.
Paalam.
Paalam Ma! Miss ka na namin!
Bakit mo kami papupuntahin kela Lola?
Hindi ko na alam ang gagawin sa inyo...
Sabi ko lang kay Minda, huwag galawin. Hindi ko kasalanang umalis siya.
Dinuraan mo siya sa mukha!
Tama na iyan!
Pinapasakit n'yo ang ulo ko, hindi ako makapagmaneho!
Pasabi kay Chloe na humingi ng tawad kay Minda.
Bakit pa? Pwede naman siyang kumuha ng bago.
Suot mo ulit ang mga damit ko?
Mataas pa rin ang tensyon sa Central Government Complex ngayong Linggo ng umaga
kung saan nagpoprotesta ang mga estudyante
habang napupuno nila ang Harcourt Road at Connaught Road Central.
Galit dahil plano ng mainland na limitahan ang mga kakandidato sa Hong Kong
sa mga tanging naaprubahan lang ng komite na kontrolado ng gobyerno,
hinihiling ng mga nagpoprotesta na ang darating na eleksiyon
para sa pinuno ng Hong Kong ay tunay na malaya
mula sa pakikialam ng Beijing.
Hinihikayat ng mga pinuno
ng Central Civil Disobedience Movement,
ang mga nagpoprotesta...
Makikiraan. Pasensya. Pasensya.
...ay umabot sa libo-libo...
Makikiraan.
...lahat, nasa ilalim ng mga makukulay na payong.
Ang paghiling sa tunay at...
Gusto namin ng Eleksiyon para sa Lahat!
Tony! Tony!
Bakit ang tagal mo?
Sinama ako sa kainan ng mga kaibigan ni lola...
pagkatapos, naglaro kami ng mahjong.
Nagbibiro lang! Trapik grabe.
Napakaraming tao sa labas.
Hindi ko inisip...
At dumating na ang oras para lumaban ang mga kabataan,
at siyempre, hindi makakalaban ang anak ng magsasaka
dahil sa nabali niyang binti.
Kinukwento ko istorya, dahil naglalagay tayo ng halaga sa pinagdaraanan sa buhay,
at hindi natin alam ang mas magandang plano ng Diyos,
kaya kahit gaano kaganda o sama ng mga nangyayari, kailangan nating manalig...
...at magtiwala sa Diyos na may dahilan ang lahat. Isang plano.
Gusto kong sabihing hindi pumapasok si Clarke sa trabaho,
na hindi naman siya ganoon, kaya nag-alala ako at nakipag-ugnayan ako.
Salamat at pinaalam mo.
Momo. Momo!
Momo!
Momo.
Heto ka.
Huwag kang matakot.
Malapit na tayong makauwi.
Maging mabait ka.
Huwag kang matakot.
Napakasarap manirahan sa hotel.
Tiyak na napakamahal iyon.
Gaano ka na katagal sa Hong Kong, at ilang hotel na?
Mga... Nakatatlong hotel na kami nitong huling apat na taon.
Lagi kong tinatanong si Jonathan tungkol sa paglabas ng bata,
tulad ng kung kailangan namin initin ang gatas.
At?
Pindutin mo lang ang zero.
Titik O! O, ang guwapo... 74!
Ano?
Boundary.
Bingo! Bingo!
- Hoy, Hilary. - Olivia. Kumusta.
Grabe ang ulan, pasensya na. Naghintay ka ba nang matagal?
Sapat lang para makadalawa ako nito.
Bangungot ang trapik.
Nanggaling pa ako sa New Territories
pagkatapos, ihatid ang mga bata sa mom ko,
dahil umalis na si Minda kahapon.
Kaya ngayon, kailangan kong makahanap ng bagong katulong.
Anong nangyari kay Minda?
Mahabang kwento, ayokong pag-usapan. Ng goi Kevin.
- Hello, Mrs. Chu. - Hello, Kevin. Chrysanthemum tea.
- Ayos. - Champagne ang kanya.
Hindi, hindi ako iinom. Naglilinis ako.
Champagne ang sa kanya.
Mahusay na pagpili.
Ano?
Nag-file ako ng diborsyo kanina.
- Sandali, ano? - Kaya iinom tayo.
Tagay para sa kalayaan ko.
Pero okey lang ang lahat, ibig kong sabihin, okey lang kayo.
Oliva.
Hindi,
at alam mo, matagal na kaming hindi Okey.
Okey.
Sinabi na ni David na gusto niya ito?
Hindi, pero hindi na kailangan.
May iba na siya.
Lahat ng lalaki, may iba, hindi ibig sabihing maghihiwalay na kayo.
Sige.
Sinabi ko na ba 'ang Australyana sa book club namin,
na nahuli niya ang asawa niyang may babae
sa bar na pinupuntahan ng asawa?
Tanggap niya ang pangangaliwa,
pero nalamang binibilhan niya ang kabit ng alahas sa Van Cleef,
habang siya, sa Chow Tai Fook.
Binibilhan ko ang sarili ko.
Alam ko, pero...
gusto mo bang makipagdiborsyo sa ganyang edad?
Para maging parte ng mga nasirang relasyon ng mga expat?
Nabibilang ko pa sila.
Hazel Ai, Sherry Chung,
- Padma Singh... - Pakiusap, huwag.
Narito ka.
Sakto.
Napakadaling hulaan ng mga lalaki.
Ang karelasyon ni David, baka kalahati ng edad niya.
Kung ano man ang ginagawa niya sa labas,
ikaw pa rin ang asawa niya, at hindi ka dapat pabaya.
Totoo lang, hindi ko akalaing ganoon siya.
Nag-aalala ako sa'yo.
Huwag na. Okey lang ako.
Buti naman.
Parang sa tuwing nagdedesisyon ka,
kinakalimutan mo na ang lahat.
Clarke, hi.
Hoy, Alan.
Salamat sa pag-imbita.
Anong maitutulong ko?
Tulad sa sinabi ko sa telepono, miss ka na namin sa Service,
gusto lang kitang kumustahin.
Pwede bang pumasok?
Walang tao rito, at babalik na rin sila, kaya...
Mabilis lang ako.
Gusto mo ng maiinom?
Tubig?
Tsaa, kape?
Grape juice?
Tsaa na lang. Salamat.
Ang ganda roon sa Peak.
Gabriel... 72 dolyar.
Marami kaming mga expat sa aming kongregasyon.
Kaya, alam ko kung gaano ka lungkot.
Malayo sa pamilya, sa mga kaibigan.
Okey lang ako.
Totoo nga.
Kailangan ko lang mag-isip, iyon lang. Okey lang ako.
Siyempre.
Oo.
Alam mo...
Nagdasal ako katulad ng sinabi mo.
Pero tumigil din ako.
Personal na bagay ang pagdarasal.
Mali ito.
Pumunta kami sa mainland.
At may katawan doon.
Sabi nila baka anak namin.
At bago kami pumasok...
Kinuha ko ang bato mo at nagdasal ako.
Isang dasal na galing sa puso, 'di ba?
Hiniling ko si Gus iyon.
Na patay na sana si Gus.
At siya ang nakahiga sa morge.
Anong klaseng ama ang nagdarasal na mamatay ang anak?
Kadalasan, iniisip ng taong...
kamatayan ang pinakagrabeng resolusyon.
Pero kahit papaano resolusyon ito.
Apat lang ang kasya sa mga tent. Dapat kang magdala ng sarili mo.
Sige, bibili ako bukas.
Kailangan kong mag-aral mamayang gabi.
Hahanapin ko kayo pagkatapos ng exam.
Nag-aaral ka pa ba?
Madaling sabihin para sa'yo.
Una ka pagsusulit kahit hindi nag-aaral.
Liliba ako sa exam.
Liliban ka?
Huling taon na natin ito.
Itatapon mo lang ang lahat?
Hindi ganoon iyon.
Mas importante ito.
Anong nangyayari sa'yo?
Alam mo namang seryoso rin akong tulad mo!
Kung seryoso ka talaga...
handa ka dapat magsakripisyo.
Tingin mo, bakit ako nag-aaral nang mabuti?
Maraming oportunidad kapag mas mataas ang kuwalipikasyon...
mas magandang network at mas maraming impluwensiya.
Ayaw kong malito.
Kritikal ang oras na ito ngayon!
Bawat segundong nasasayang...
ay pagtataksil sa kilusan.
Hindi mo iniisip ang bukas. Pangmatagalan ang sa akin.
Ayaw kong makipagtalo.
Nagbago ka na.
Ikaw ang nagbago!
Hoy!
Nakauwi na ako.
Saan ko ito gagamitin?
Tapos na ako magluto.
Pasensya na. Matindi ang trapik at natagalan ako sa bus.
Saan ka ba nanggaling buong araw?
Sinabihan kita. Sa aklatan.
Bakit hindi ka sumasagot sa mga tawag ko?
Namatay ang telepono ko.
Alam mong hindi ako pinanganak kahapon, 'di ba?
Huwag kang magsinungaling.
Ma.
Mas mabuting huwag na lang nating pag-usapan.
Ayaw kong makipagtalo ulit.
Sobrang laki nito, masyadong kumplikado para sa atin!
Wala ka namang mababago.
Ano na lang?
Umupo na lang at walang gagawin? Hindi man lang tayo susubok?
Alam mo, ang kapalit ng pagsubok...
maaring buhay mo.
Anumang kinakailangan.
Maliit ang halaga ng buhay mo para sa'yo?
Hindi ko ito sinasayang kung may layunin ako.
Ma.
Lumaki ako sa Hong Kong.
Balang-araw, magkakaanak din ako.
Paano ko titingnan ang mga anak ko sa mata...
at sasabihing hindi ko sila ipinaglaban?
Sa tingin mo, dakila ka...
Pero parang isang langgam ka lang doon.
Isang alikabok.
Kahit mamatay ka...
walang may pakialam.
Pero para sa akin...
ikaw lang ang anak ko.
Ma.
Magtatrabaho na ako.
Kumain ka at gawin ang takdang-aralin mo.
Gagawin ko.
Ma.
Pakiusap, huwag kang mag-alala sa akin.
Paanong huwag?
Kung may mangyari sa'yo, paano ako mabubuhay?
Ano'ng mangyayari sa akin?
Kaya kong alagaan ang sarili ko.
Matalino ang anak mo.
Buwisit na bata.
Maawa ka naman sa nanay mo.
Huwag mo siyang pararaanin! Sa slide ka!
Hindi ka puwedeng maghintay lang!
Kumusta.
Ano iyan?
Mga cupcake.
Red velvet. Paborito mo ito, 'di ba?
Nagpapaalala sila sa akin noong pumunta tayo sa New York.
Ang saya-saya, 'di ba?
Kumain na ako.
Iwan mo lang diyan.
Tinawagan mo na ba ang kontraktor?
Hindi pa.
Hindi naman nila maaayos kung umuulan pa rin.
Maniwala ka, lumalaki ito bawat minuto.
Ayaw ko nito.
Narinig mo ba ang kwento?
Tungkol sa mongheng Buddhist at sa malaking bato
Tinanong niya ang mga disipulo niya, "Mabigat ba ang bato?"
Sumagot ang mga disipulo, "Siyempre, mabigat ito!"
Ngumiti ang monghe at sinabing...
"Kung hindi susubukang buhatin, hindi ito mabigat."
Tumira ka, pambihira!
Ano ba? Paano siya nagmintis?
Heto na.
Kaninang tanghalian...
Sinabi ni Hilary...
maghihiwalay na sila ni David.
Mabuti.
Mabuti nang tapusin.
Kumusta Hoy
Nasaan ka? May mga inumin ako
Ayos ka? Umalis ka ba?
Uy... ano'ng ginagawa mo?
Nag-aaral ako
Nandito ako.
Samahan mo ako?
Lola, ano'ng ginagawa mo lola?
Sinabihan na kitang maglaba. Bakit hindi mo ginawa?
Ang baho!
Huwag mong amuyin ang underwear ko, kadiri!
Apo kita.
Walang tungkol sa'yo ang kadiri sa akin.
Sa kabila ng nilabas na Red Rainstorm Signal...
patuloy pa rin ang pagdami ng mga nagpoprotesta...
pinatalala ang mahirap nang sitwasyon.
Kaya, oo.
Ang hirap ng taong ito para sa kanila.
Pero...
Bale...
Nag-iisip ako ng kukunin kanina pa. Ano sa tingin mo?
Walang pumupunta rito para sa pagkain.
Hindi ko inisip na sasagot ka.
Muntik nang hindi.
Ang bilis mong umalis sa bar. Kung saan-saan kita hinanap.
Medyo... napagod lang siguro ako.
Pasensya.
Talagang kumplikado lang.
Pero dapat, tumawag o nag-text ako.
Ginawa mo naman ngayong gabi.
Napakaastig ng lugar.
Gusto ko ang neon sign, makaluma.
Sabihin mo sa gobyerno. Namamatay na ang Hong Kong.
Mayroon pa ba?
Beef curry.
At isang ham sandwich.
Sige.
Kumusta ka?
Ayos lang.
Kumusta ka?
"Ayos lang ako."
Niloloko mo ba ako?
"Ayos lang."
Ganyan ba kapag Amerikano?
Oo.
Okey, sige.
Sige.
Sa tingin ko, hindi iyan... Okey.
Sige.
Sinusubukan kong tawagin.
Hindi ko sinabi tulad niyan. Bastos iyan.
Clarke, nakauwi na kami.
Pa. Pa, tingnan mo.
Ang ganda, 'di ba?
Hindi, Philip. Nagagasgasan mo ang sahig.
Okay, Ma.
Grabe sa labas. Magiging malaking bagyo ito.
Ano'ng gusto mong hapunan?
- May tao... - Nakabalik na ba si Essie?
Gusto mo bang...
- Pa, tingnan mo. - Oo, ano sa tingin mo?
- Hoy! - Binili ni Mom.
Pero hindi ko sinabing gamitin mo
- sa apartment. Ano ba, Philip? - Margaret.
- Ikaw ba... - Ito si Alan.
- Kumusta. - Alan.
Hindi ako nanghihimasok, gusto ko lang kumustahin kayo ni Clarke.
- Pa? - At ikaw ay...
Ako ang pastor sa International Baptist Assembly.
Oo.
Sige.
Oo.
Daisy, Philip, pwede bang pumasok muna kayo?
Pero papanoorin ko pa ang balita tungkol sa eroplano.
Sige. Pwede.
- Pangako mo, manonood ako. - Sa iPad ko.
Tayo na, Chauncy. Halika na.
Sige, pauwi na rin ako.
Sige.
Sinabi sa'yo ng asawa ko na hindi kami relihiyoso.
Dumaan lang siya para mangamusta.
Lumaki ako na maraming relihiyon.
Hindi ito ang sagot. Minsan ito pa ang problema.
Dumaan lang ako dahil alam ko ang pinagdaraanan n'yo
at minsan, kapag nagluluksa ka, mahirap makita...
Hindi kami nagluluksa.
Nandiyan pa rin si Gus. Ginagawa namin ang lahat para mahanap siya.
Alan, salamat sa pagbisita.
Tatawag na lang ako ng masasakyan mo.
Maganda iyan. Salamat. Salamat.
Ako...
Kukuha na ba tayo ngayon ng mas matandang katulong?
Dahil dalawang Filipino ang huli...
siguro, subukan nating kumuha ng Indonesian o Malaysian?
Ikaw ang bahala!
Imposible ito.
Hindi ako makapaniwalang kailangang makahanap agad.
Babalik din siya, katulad ng lagi niyang ginagawa.
Seryoso siya ngayon!
Nagpaalam na siya at kinuha na ang mga gamit niya.
Dinuraan siya ng anak mo sa mukha.
Kahit magaling na katulong, aalis.
Sinisisi mo ba ako?
Ikaw ang ina niya.
Aalis ka na?
May bagyo...
Sa opisina na lang ako matutulog.
Max...
Huwag kang umalis.
Pwede ka bang manatili ngayong gabi?
Kahit ngayong gabi lang.
Marami akong gagawin sa opisina.
Bakit lagi mong sinasabing opisina?
Alam naman nating hindi ka pupunta sa opisina!
Aalis na ako.
Kasi, wala ang lahat ngayong gabi at ako ay...
Ayaw ko lang mag-isa.
Wala ka bang kilala na sasamahan ka?
Kapag bumalik ka...
at wala na ako, may pakialam ka ba?
Hindi iyan patas!
Hindi pwedeng ikaw na lang lagi ang nasusunod!
Huwag mong kalimutan...
ikaw ang may gusto nito.
Ikaw ang gumawa ng kasunduan!
Okey?
Gawin mo ang gusto mo.
Sana nga!
Paalam.
Ma, nasaan na ang pagkain? Gutom na ako.
Hindi ka gutom, Philip.
Gutom ako.
May parating na bagyo, honey, at alam mo, mahalagang maging matiisin.
Kumusta, Essie.
Kumusta, Daisy.
- Kumusta, Essie. - Hello, Sir.
Gusto ko ng tumawag ng taksi.
Pasensya na. Gusto ko lang na malaman n'yo na nakauwi na ako.
Essie, pwede mo bang initin ang pandesal?
- Kumusta ang araw mo, Essie? - Mabuti. Nakapagpahinga ako.
Limang kompanya na. Wala pa ring taxi.
- Basa ka. Magpalit ka muna. - Salamat, ma'am.
- Naglabas ng black rain warning. - Kaya walang masakyan.
Essie, kailangan nating mag-init ng pizza.
Sige, ma'am.
Paumanhin sandali lang. Tatawagan ko lang ang asawa ko.
Alam mo, hindi ako pinanganak kahapon, David.
- Ako muna magsalita? - Ngayon gusto mo?
- Oo. - Puri.
- Bakit, ma'am? - Puwede kang pumasok?
Huwag mong gawin. Puri, lumabas ka muna, pakiusap?
Hindi, sabihin mo sa harapan niya.
Mag-usap tayo nang tayo lang.
Bakit? Para makagawa ka ng palusot?
- Hindi tungkol diyan, okey? - Tungkol saan, David?
Hindi ka sumasagot sa tawag ko. Hindi ka na umuuwi rito.
- Siguro, ito ang sumpa ng Hong Kong. - Ano ang sumpa ng Hong Kong?
Ang nangyayari kapag iniwan nila ang pagkakapantay-pantay ng Amerika
kung saan may tungkulin ang lahat.
O nagsasalitan sa paghuhugas ng plato
at pagtatapon ng basura. At pumunta ka ng Hong Kong,
hindi mo na ito kailangan gawin
dahil kahit saan may babaeng nagsisilbi sa bawat gusto mo.
Mayroong sekretarya na alam ang kailangan niya bago pa kailanganin.
Katulong na nagdadala ng kape, nagpaplantsa at nag-aayos ng medyas mo.
Hindi, hindi. Puri, diyan ka lang.
Katagalan, magbubunganga ang asawa dahil
nakaupo lang siya at nagrereklamo, 'di ba?
Nagrereklamo sa iskedyul mo, sa lakad mo,
wala ka nang oras para sa mga anak mo at pagkatapos...
Wala nga tayong anak.
...bwisit na ugali. Kailan ako magkakaroon ng krisis?
Kailan ako pwedeng mabaliw?
Anong silbi kapag ginawa ginawa ko ito ngayon?
Wala nang maghihirap habang naglilibot ako sakay ng aking pulang Porsche
- at ng aking mainit na... - Hilary, buntis siya.
Iyan ang sasabihin ko sa'yo...
- Aksidente lang iyon... - Pwede mo kaming iwan, Puri?
Hindi ko nga naisip na kaya kong...
Sino siya?
Hindi iyon ang punto.
Hindi ito ang punto, David.
Hindi pwedeng makuha mo ang gusto mo at parusahan ako nang sabay.
Bakit kita paparusahan? Sa tingin mo, ginusto ko ito?
Hindi ko alam, David. Siguro, hindi mo sinasadya,
pero sa tingin ko alam mo kung ano ang ginagawa mo.
Ayaw mo ngang magkaanak, o sa 'kin.
Sa isang iglap, nag-file ka ng diborsyo.
Sasabihin nila na hindi kita mabigyan ng anak,
kaya umalis ka para magkaanak sa iba.
Sasabihin nilang lagi akong nagtatatrabaho,
na hindi ako mabuting asawa, na hindi kita kayang hawakan,
kaya angkop lang na makipagrelasyon ka sa iba.
Alam mong hindi iyan totoo. Buwisit sila...
Hindi, David, buwisit ka.
Buwisit ka sa paglalagay mo sa akin sa posisyong ito.
Buwisit ka para hiyain ako kaysa protektahan mo ako.
Buwisit ka para maging sobrang buwisit kaysa sa akin.
- Ito ay... - Umalis ka.
Umalis ka na!
Ma'am?
Huwag mo akong hayaang uminom nang mag-isa.
Magandang gabi, Mr. Starr.
Anong ginagawa natin?
Manahimik ka na lang. Sundan mo ako.
Sige.
Kumusta.
Grabe sa labas, naabutan kami ng bagyo.
Maligayang pagbalik.
Nanggaling ka na ba rito?
Sandali...
- Kumusta. - Bakit.
May naiwan ako kanina sa pool.
Sarado na ang pool,
pero sasabihan ko ang staff na hanapin ito bukas kapag binuksan na ulit.
Kailangang-kailangan ko na. Gamot ko ito kaya kailangan ko na.
Ano nga ulit ang numero ng kwarto mo?
908, David Starr. S-T-A-R-R.
Sige, tatawag ako ng mga tauhan. Salamat.
Maraming salamat.
- David? Sino si David? - Ikukwento ko mamaya.
Okey na. Maraming salamat. Paalam.
Patawad sa abala.
Sige, sandali...
Nakapuslit ka na ba sa pool?
Hindi ako makapaniwalang nakapasok tayo rito.
Ilang taong masamang pag-uugali ang nagturo sa akin.
O, Diyos ko,
ang tanawin.
Hindi na masama, 'di ba?
Ang ganda.
Lumalangoy ka ba?
Siyempre. Ikaw?
Wow.
Alam kong hindi pa ito okey,
pero kapag naglagay tayo ng concealer at foundation,
gaganda ito. Pangako.
Ayos lang, ma'am, gawin mo lang ang gusto mo.
Hindi ito pa sa akin, Puri. Pinapakita ko sa'yo
kung paano mo gagawin ang makeup mo.
Okey, tungkol ito sa pagpapakita ng katangian mo.
Mayroon kang magagandang mata at magandang buto sa pisngi.
Ilalabas natin sila sa tulong ng highlighter.
Salamat, ma'am.
Noong bata pa ako, lagi kong nararamdaman na hindi ako kaaya-aya.
Lahat ng bata sa paaralan, maputi at payat samantalang ako ay...
Kayumanggi at mataba.
Pinagtatawanan dahil doon at sa malaking Indianong ilong ko.
Binigyan talaga ako ng takot.
Sa kolehiyo, tumigil ako sa pagkain.
Nalaman ko kalaunan na may problema ako sa pagkain.
Sinasabi ko lahat ng ito sa'yo dahil, oo, ang kagandahan ay nagsisimula sa loob,
pero nakakaapekto sa pagtrato sa atin kung paano natin ipakita ang sarili sa mundo,
na nakakaapekto rin sa nararamdaman natin.
Nalaman ko iyan kahit hindi pa buo ang kumpiyansa ko, kailangan ko lang...
tatagan ang loob ko,
magsuot ng pamatay na damit,
walang kapintasang makeup,
nakakatulong talaga.
Lagi kang maganda, ma'am.
Hindi.
Maraming salamat. Hindi iyan totoo pero maraming salamat.
Bagay sa'yo ang kulay na ito.
Hayun.
Wow. Mahika ba ito, ma'am.
Hindi iyan mahika. Kaunting makeup lang.
Matalino ka, maganda, maaasahan.
Huwag mong hayaan na sabihan ka ng iba kung anong kaya mo at hindi.
Hindi isang lalaki, hindi ang lipunan, hindi...
Buwisit.
Hindi. Siyempre, ngayon, 'di ba?
Pasensya na, pasensya na.
Okey, ayos lang.
May mga kandila tayo sa aparador.
Sige, sige. Sandali.
Ma, okey lang kayo?
Walang kuryente rito.
Talaga?
Hindi, okey lang kami.
Kumusta ang mga bata?
Nagsasaya ba sila?
Oo, nanonood lang sila ng pelikula.
Alimango ang hapunan namin.
Parang masarap 'yun.
Okey ka lang ba?
Oo. Ako ay...
Ma... sa totoo lang...
Pakiramdam ko, mag-isa lang ako.
Mag-isa tayong lahat.
Lilipas din iyan.
Pero paano kapag ayaw ko itong lumipas?
Bakit ayaw mo?
Kapag lumipas na, nakaraan na.
Paano kung gusto ko ng mas okey? Paano kung gusto ko...
Huwag ka nang mag-isip nang sobra. Matulog ka na lang.
Mas gagaan ang pakiramdam mo bukas.
Goodnight na.
Goodnight.
Noong nawala si Gus, nagdasal ako.
Ginawa ko 'yun.
Hindi ko alam kung bakit ako nagdasal. Baka kailangan ko lang ng pag-asa.
Pero hindi naman sa hindi ako nagdarasal.
Nagdasal ako dahil desperado na ako. Nakiusap na ako sa sanlibutan,
nagdasal na ako sa lahat ng Diyos.
At sasabihin ko sa 'yung wala.
- Wala. - Margaret.
Pakiusap.
Tumigil ka na.
Pakiramdam ko, mag-isa lang ako. Ako na lang ang lumalaban.
Lumalaban tayong lahat.
Hindi pakikipaglaban ang pag-alis sa Hong Kong. Pagsuko ito.
Gusto ko lang protektahan ang mga anak natin.
Hindi pabayaan ang paghahanap kay Gus.
- Pero... - Ano?
Ano? Ang ibig kong sabihin...
Baka nandiyan lang siya, kahit kailan,
at baka nasa kalsada lang siya, sa mga sulok.
- Bawat minutong hindi tayo naghahanap... - Tigil.
bawat segundo, pagtataksil 'yon.
Tumigil ka na!
Handa na ba ang pizza? Matagal na kaming naghihintay.
Handa na.
Sa wakas.
Pwede na bang kumain? Gutom na ako.
Mga bata, may bisita tayo. Maging mabait kayo.
- Ingat, mainit. - Salamat.
- Alan... - Kukuha ako ng tubig.
Salamat, Essie.
Gusto mo bang magdasal muna?
Mahal na Ama sa langit,
salamat sa pagkaing ito.
At sa pagbibigay ng oportunidad na magsalo-salo nang magkasama.
Nagpapakumbaba kami sa'yo at humihingi kami ng grasya para gabayan kami.
Para patuloy kaming sumunod sa iyong landas.
Upang makahanap ng liwanag kapag madilim.
Upang makahanap ng pagmamahal kapag may poot.
Nagdarasal kami sa pangalan ng iyong anak, si Hesukristo. Amen.
Amen.
Pwede nang kumain?
Oo, kumain na kayo.
Hoy, Wen.
Tumitindi ang bago, umuwi ka na!
Momo!
Kumusta, si Tony ito! Hindi ko masasagot ngayon ang phone.
Mag-iwan ka ng mensahe.
Kumusta, si Tony ito. Hindi ko masasagot ngayon ang phone.
Hindi naman halata ang pagpipilian, bale,
hindi ako nakarinig ng tawag tulad ng sabi ng iba.
Sa totoo lang, nag-abogasya ako.
Pero, siguro, sabihin mong sumunod ako sa babae.
Tipikal.
Nagpakasal kami't pumasok sa seminaryo sa parehong taon.
Pastor din ang asawa mo?
Oo. Pero wala na kami. Naghiwalay kami.
Hindi ko alam na pwede pala iyon sa inyo.
Hindi ako pari. Mas maluwag sa amin kumpara sa mga Katoliko.
Nagpakasal kami ulit ni Alice pero...
mahirap noon.
Hindi lahat, sumuporta sa hiwalayan.
Marami ang umalis sa kongregasyon dahil sa tingin nila,
nagpapakita ako ng maling halimbawa.
At naramdaman kong binigo ko sila.
Bakit hindi ka umalis?
Muntik na.
Noong hiwalay kami,
umalis ako sa simbahan at tumira ako sa kaibigan ko, Ian.
Kakauwi mula Afghanistan kung saan piloto siya ng medevac helicopter.
Nagpapagamot siya ng PTSD
habang sinusubukan kong bumangon muli.
At pagkatapos ng isang taong therapy, nagdesisyon siyang bumalik ng Afghanistan.
Para muling magpiloto ng medevac.
Kaya tinanong ko siya kung bakit siya bumalik?
Pagkatapos ng mga nakakasindak na bagay na nakita niya, pagkatapos ng trauma.
Sinabi niya sa akin
na paulit-ulit nilang nakikita na kahit kailan
grabe ang sugat ng mga sundalo at walang malay...
ang tunog ng paparating na medevac helicopter
nakakataas ng vital signs nila.
Kahit tunog ng parating na tulong...
binubuhay silang muli.
At iyon ang dahilan kaya babalik siya.
Para maging tunog na iyon.
At napagtanto ko,
hindi ako sumali sa ministri para maging halimbawa ng pagiging perpekto.
Hindi,
sumama ako dahil umaasa ako na maging tunog ng helicopter na iyon.
Alam mo kung nasaan si Gus?
Hindi, Philip. Sana alam ko, pero hindi. Pasensya na.
Pero kung kilala mo si Jesus, bakit hindi mo Siya tanungin?
Hoy, buddy.
Sinong nagsabing kasama ni Gus si Jesus?
Philip.
Si Jesus ay hindi...
Wala Siya sa totoong lugar.
Hindi kasama ni Gus si Jesus.
Nasaan siya?
Pinag-usapan na natin ito.
May kumuha sa kanya.
Bakit? Bakit may kumuha kay Gus?
Ano ang kailangan nila?
Bakit hindi alam ng Diyos?
- 'Di ba alam ng Diyos ang lahat? - Daisy.
Bakit pa kinakausap ang Diyos kung
- 'di niya alam kung nasaan si Gus? - Daisy.
- May kukuha rin ba sa akin? - Wala!
Hindi ko hahayaang may mangyari sa'yo.
- Ba't mo hinayaang mangyari ito kay Gus? - Tama na. Pumasok ka na.
- Wala akong ginagawa. - Sabi ko, pasok na!
Hindi ito patas.
Umalis na tayo.
Sobra ito para sa mga bata.
Hindi natin pwedeng gawin ito, umuwi na tayo.
Pagod na ako.
Tayong lahat.
Margaret...
Alan... Hindi ka makakakuha ng taksi ngayon.
Ipaayos mo na lang kay Essie ang sofa.
Sige. Salamat sa inyo.
Kumusta?
Parang hindi kasya, ma'am.
Bagay sa iyo!
Mas bagay sa'yo kaysa sa 'kin.
Halika, tulungan na kita nang mabilis.
Alam mo, ako na ang... Ilagay ko muna ito rito.
Okey.
Hindi ko maalala kung kailan ko ito huling sinuot.
Hawakan mo ito.
Kailangan lang... okey na.
Perpekto ito para sa kompetisyon bukas.
Sige, alam mo, iyon ang...
Sa tingin ko dahil sa tela.
Heto na.
Kita? Hindi naman masama.
Kung laging may ulan sa daanan mo
At para bang wala kang magawa
Handa ako na yayakapin ka
Para maramdaman mo ang pagmamahal ko
Kung magpakita ang mga bituwin
At walang magpupunas sa luha mo
Kaya kitang hawakan ng milyong taon
Para maramdaman mo ang pagmamahal ko
Alam kong nag-aalinlangan pa ang isip mo
Pero hinding hindi kita lolokohin
Alam ko na noong nagkakilala tayo
Tiyak na ika'y para sa akin
Maraming dumalo ngayong gabi, sa ating...
Hindi ako makapaniwalang naipasok mo tayo rito.
Hindi ikaw ang unang taong nagduda sa akin.
Halika rito.
Ang sarap sa pakiramdam.
Hindi na masama, ano?
Napaka-magical.
Madam
Pwede bang sabihin sa akin...
kung may balita kayo sa anak kong si Tony Ng?
Lumabag sa batas ang anak mo.
Anong batas ang nilabag niya?
Lumabag siya sa batas.
Iyon lang ang masasabi ko.
Pwede ko ba siyang makita?
Hindi pa siya pinagpipiyansa.
Kung gayon, kailan ko siya pwedeng piyansahan?
Wala na akong karagdagang impormasyon.
- Salamat. - Magandang gabi, sir.
Jessica, Jessica.
Kumusta, Ma? Na kay Gabriel ang sanggol.
babalik na sila sa America.
Yehey! Yehey!
- May sinabi ba tungkol sa damit? - Wala namang sinabi, ma'am.
Dapat mong suotin ang damit na 'yan, Puri.
- Masyadong sosyal, ma'am. - Huwag kang magpatawa.
Kasingganda mo ang boses mo. Huwag mong maliitin ang sarili mo.
Hindi mo iniisip na kalokohang maging mang-aawit?
Hindi.
Maganda kapag may pangarap, Puri.
Oo nga pala, gusto kitang tanungin.
Palayaw lang ba ang Puri?
Oo.
Purvika Shonka Baoguntilao ang buong pangalan ko.
- Ang ganda. - Salamat, Miss Hilary.
Hindi Hilary ang tunay kong pangalan.
Harpreet Singh ang tunay kong pangalan.
Singh noong dalaga pa ako.
Harpreet ang ipinangalan sa akin.
Hanggang sa ikawalong baitang, napagod na akong pagtawanan,
kaya pinalitan ko ng Hilary.
Mukhang ibang tao na siya ngayon,
Harpreet Singh.
Pero iniisip ko pa rin siya lagi.
Nasaan kaya ako kung ako pa rin siya imbes na...
Hilary Starr. Nauunawaan mo ba ang sinasabi ko?
Sa tingin ko, Miss Hilary.
Lagi naming itong ginagawa ni Margaret.
Hindi kami takot sa pangalawang bote.
Hindi na ba kayo magkaibigan?
Hindi ko alam.
Nagbago ang lahat noong nawala si Gus,
naiintindihan ko naman.
Sana alam ko kung paano maging kaibigan niya.
Pakiramdam ko nawawala ang lahat.
Ang asawa ko, ang matalik kong kaibigan.
Ano pa ang ginagawa ko rito?
Pakiramdam ko mag-isa ako, Puri.
Hindi ka nag-iisa, ma'am. Nandito ako.
Salamat, Puri. Mabuti kang kaibigan.
- Ma'am. - Huwag, pakiusap, tawagin mo akong Hilary.
Hilary,
alam ko kung sino ang nabuntis ni Mr. David.
Si Mercy.
Ang Koreana na nakawala ng anak ni Miss Margaret.
Nakita silang magkasama ng ibang helpers.
Buwisit.
Hindi pa ako nakapag-skinny-dip.
Lumangoy nang hubad.
At kailangang nakahubad para mag-skinny-dip.
Pwede.
Oo, pwede.
Oo!
Seryoso ka ba?
Hindi natin kailangang...
kung ayaw mo.
Gusto ko.
Akala ko isa ka sa mga babaeng gusto lang ang mga lalaking puti.
Wala naman akong gusto.
Hoy.
Anong nangyari?
May sasabihin ako sa'yo.
Maraming bagay na hindi mo alam.
Noong dumating ako noong nakaraang taon, sobrang lungkot ko,
at may nakilala akong pamilya sa bangka.
Nagustuhan ko sila, lalo na ang mga bata.
Isang gabi, inimbitahan ako ng nanay na tulungan siyang magbantay sa kanila,
at hindi ko masabi
kung nakuha na ba talaga ako
o, alam mo na, kung... Palakaibigan lang siya, pero...
Pumunta kami sa night market.
Kasama ni Margaret ang babaeng si Daisy at kasama ko ang mga lalaki,
sina Philip at Gus.
Hawak ko ang kamay ni Gus.
Akala ko, pero...
Nagpadala ako ng text sa kaibigan,
kaya baka nabitawan ko, hindi ko na maalala.
Ang bilis ng pangyayari.
Nakatingin lang kami sa mga laruan sa tindahan at...
sa mga pulang bola, at sa sumunod na segundo, wala na siya.
At hinanap ko sa lahat.
Hinanap ko sa lahat, pero si Margaret, dumating siya at gumawa siya ng tunog...
Hindi mo dapat sisihin ang sarili mo.
Paanong hindi?
Aksidente iyon.
Pwede itong mangyari sa iba.
Sinabi ko na sa'yo.
Sinabi ko, isinumpa ako.
Okey? Binalaan na kita. Hindi mo gugustuhing madamay sa akin.
Hindi mawala ang pakiramdam na hinding-hindi ako magiging masaya.
At hindi ako karapat-dapat, pagkatapos ng ginawa ko.
Hindi kapag wala pa ang anak ni Margaret.
Hindi kapag...
Ma'am?
Essie.
Ayos ka lang ba, ma'am?
May gusto akong sabihin sa'yo, Essie.
Ano po iyon?
Hindi mo alam kung gaano ka namin kamahal?
At alam mong, si Clarke, at ako, at ang mga bata,
hindi kami tatagal nang ilang taon
dito sa Hong Kong nang wala ka.
Ayos lang, ma'am.
Hindi, mahalagang malaman mo dahil ang mga bata,
mahal ka nila. Siyempre, mahal ka nila,
pero mahal din kita.
Pamilya ka na namin.
At hindi ito madaling desisyon
para sa amin ni Clarke,
pero...
napagdesisyunan naming mas magandang umalis kami ng Hong Kong.
Alam ko, Miss Margaret, alam ko.
Ayos lang.
Nahihiya akong sabihin ito pero kailangan kong sabihin
dahil kamumuhian mo ako.
Kamumuhian? Hindi.
Hindi kita kinamumuhian, Miss Margaret. Hinding-hindi ko kaya 'yun.
Naroon ka dapat noong gabing iyon.
Ikaw dapat ang nandoon imbes na siya.
- Dahil baka, nandito pa siya. - Pakiusap.
Huwag mong sabihin iyan.
Hindi ko alam kung anong nangyari sa akin.
Hindi ko talaga alam. Masyadong kumplikado.
Ang relasyon mo sa mga bata,
pagiging malapit mo sa kanila, at may kaugnayan na sila sa'yo,
at naramdaman kong hindi ako...
mabuting ina.
Pakiusap, Miss Margaret.
Ayos lang.
Hindi ko alam ang gagawin kung wala ka, Essie.
Alam ko, ma'am.
Alam ko, at naiintindihan ko.
Sasama ka ba?
- Sasama? - Sasama ka ba sa amin sa States?
Magiging mahirap na pagbabago ito para sa mga bata
at para sa ating lahat,
at kailangan ka naming sumama, Essie.
Napag-usapan na namin ni Clarke at kukuhaan ka namin ng US visa,
at babayaran ka namin ng sahod na pang-US.
Alam ko malaking desisyon ito
at kailangan mo ng oras.
Pero wala na tayong sapat na oras
dahil kailangan nang asikasuhin ang papeles,
at kailangang makaalis tayo bago ang pasko.
Salamat, Miss Margaret.
Mangako ka na pag-iisipan mo.
Sige, ma'am.
Sige.
Salamat, ma'am.
Hindi, hindi ko siya kasama kagabi.
Natanong mo na ba sa iba?
Nasaktan ba siya?
Basta, papunta na ako.
Sige.
Paalam.
Anong nangyayari?
Kailangan ko nang umalis.
May nangyari.
May magagawa ba ako?
Wala. Tatawag na lang ako mamaya, okey?
Pasensya na. Mamaya na lang ulit, okey?
Hello! Narito na kami!
Papunta na!
Kumusta!
Pasensya kung nahuli kami!
Hinarangan ng mga nagpoprotesta ang main road.
Kinailangan naming dumaan sa Western Tunnel.
Ganyan din ang nangyari sa 'kin kahapon.
Sigurado akong wala na sila roon sa susunod na linggo.
Hello!
Hello, Mommy!
Ano iyan?
O, wala lang.
Bumagsak ang kisame kahapon. Okey lang.
Hoy! Magpalit na kayo ng damit pang-eskwela.
Dali na!
Huwag mahuhuli!
Mamaya na lang ulit.
Magba-brunch kami ng ilang kaibigan.
Magpaalam na kay Lola!
Salamat, Mom!
Paalam, Lola!
Nasaan si Papa?
Nasa trabaho na siya.
Narito na siya pagbalik n'yo galing paaralan.
Puri.
Magandang umaga!
May sakit ako. Hihiga lang ako.
Huwag masyado. Ang liwanag.
Sobrang alak 'yun.
Kailangan ko ng kape.
Pwede kang magluto ng itlog? Soft boiled, tulad ng gusto ko.
Gusto mo ba ng tinapay?
Oo, dagdagan mo ng mantikilya.
Sige, ma'am.
Salamat, Essie.
Sandali... ang pandesal mo.
- Paalam! - Paalam.
Philip, aalis na tayo.
Salamat, Essie.
- Salamat. - Paalam.
Sir, ang baon mo.
Salamat.
- Paalam. - Paalam.
Tita.
Sabihin mo, mahilig ka ba sa mga bata?
Mahilig ako sa bata, ma'am.
Mayroon akong tatlong anak sa Manila.
Dalawang babae at isang lalaki.
Magaling din ako magluto.
Mabuti. Ano ang niluluto mo?
Lahat ma'am. Kaya ko ang Chinese, Italian,
Filipino, siyempre,
at Thai. Masarap ang Thai curry ko.
Maliban sa curry, may alam ka pa bang pagkaing Thai?
Oo, ma'am. Nagluluto ako ng Tom Yum, Pad Kaphrao, at Pad Thai.
Sige, pero hindi masyadong maanghang.
Sige, ma'am.
Paano ang pagkaing Chinese? Dahil gusto nila ang sweet and sour pork.
Kaya mo bang gawin?
May alam ako, ma'am,
pero kung may hindi ako alam, mabilis lang ako matuto.
Sige, mabuti iyan.
Gumagamit kami ng organikong produkto... Marunong ka bang maghanap...
Tagapagsalin ng Subtitle: TROYE
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay