ANA KARA
Clarke.
Clarke. Hey!
Tamam.
Hey!
Affedersiniz!
Margaret...
Hey!
-Merhaba? -Hey!
Bekle!
Geri gel! Hey!
Aç kapıyı! Aç şu...
Margaret.
Aç! Hey!
Tanrım, ne...
Merhaba?
Kahve ister misin?
İğrenç.
Puri, giysi torbasını bağışlanmak üzere dışarı koyar mısın?
Bunları da kaldır.
Kaşmiri sarmayı unutma.
Geçen yılki gibi bir şifonyer kazağı daha güvelere kaptırmayalım.
Markete gidince de taze mango al, olgun olsun.
Yarın annem gelecek, iyi olur.
Tamam ama Sam beş dakikaya gelecekmiş.
Niye o kadar erken geliyor? Öğleden sonra lazım değil.
Ama efendim, anneniz yolda. Onu havaalanından alıyor.
Hayır Puri. Yarın gelecek.
Hayır efendim. Şu anda arabada.
LA saati bizden geride,
yani dün yola çıktıysa bu demektir ki...
Kahretsin.
Merhaba?
Ne... Ben...
Merhaba?
-Hey. -Hey.
Merhaba.
Buraya gelmemiz söylendi.
Gelmemiz söylendi.
Dedektif Chang.
Polis. Hong Kong'dan geldik.
Hayır.
-Hayır, pardon. -Hayır. Durun.
Dedektif Chang bizden...
Yardım eder misiniz?
Nereye gidelim?
-Lütfen. -Lütfen.
Teşekkürler.
Gördün mü? Bazen ısrar etmek gerek.
Tanrım.
Margaret.
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
O kapıyı mı...
Clarke, bizi buraya kapatmış.
Kapıyı kilitlemiş. Hey!
Hey!
-Hey! -Margaret.
Geri dön!
-Hey! -Margaret!
Çıkarın bizi!
Geri dön!
Bizi buraya kapatma!
Hey!
Aslında müthiş kapuçino yaparım.
Makinem yanımda değil, yani sözüme güvenmelisin.
Ama buna Hint usulü ev yapımı kahve denir.
Yatılı okuldayken yapardık.
Siktir. Makineyi özledim.
Küçük şeyler önemli. Dereceyi mükemmel ayarlıyor.
Köpüğü tam kıvamında oluyor.
Gidip de alamam.
Zaten bugün olmaz.
Kayınvalidem şimdiye gelmiştir.
Karımla hararetli bir tartışmanın eşiğindedirler.
Çok yaşlısın.
Kayınvaliden var. Kulakların da kıllı.
Ne zaman kulaklarımla ilgilenir oldun?
Dikkatimi çekti.
Bizi bozar mı?
Belki.
Siktir.
Tamam.
Cidden mi?
Ne yapıyorsun?
Kılları istemiyorsun, ben de kurtulacağım.
-Votkayla mı? -Votkayla.
İzle ve öğren.
Kendini yakacaksın.
Sen yakacaksın.
Hâlâ sarhoş musun?
O yüzden mi hâlâ buradayım?
Bana güven.
Yak beni yavrum.
Bana yavrum deme.
Yak beni.
Sürpriz!
-İşe yaradı. -Değil mi?
Tanrım. İşe yaradı.
Başka ne "yaşlı beyefendi" numaraların var?
Çünkü gün ışığında gece olduğundan daha çok kırışığın var da.
Evet.
O göz kırışıklıklarının ardındakileri insan ancak tahmin eder.
Sadece örümcek ağı.
Senin küçük boktan dairendekiler gibi.
Ben de Londra'da evi,
Cotswolds'ta yazlığı olan üst orta sınıf
beyaz bir ailede büyüsem ve ruhumu yine zengin, pislik bir avukata
satabileyim diye
koca dünyadaki her üniversitenin kapısını
parayla açabilecek bir ailem olsa benim de güzel bir evim olurdu.
Yalnız ben o paranın bir kısmını kişisel eğitime harcardım.
Zavallı bahtsız Mercycik. Yapayalnız. Kimse gelip onu görmek istemiyor.
Kendi annesi bile.
Domuzsun sen.
Bu durumda sen de domuz seven bir piliçsin.
Aşağılara indiğinde su birikintisine oturmuş gibi oluyorum.
Sonra kendine fazla güvendiğin zaman
bazen Hannibal Lecter'a bağlayıp vakum gibi emiyorsun.
Ama yine de boşalıyorsun, değil mi?
Fazla diş kullanıyorsun. Neden?
Boşalırken meleyen keçi gibi ses çıkarıyorsun.
Kıçın dedeminki gibi sarkıyor ve kendisi 85 yaşında.
İki felç, bir kalp krizi geçirdi.
Ağız kokun ölen bir hayvanınki gibi.
Ayyaşsın ve karını aldatıyorsun.
Sen birinin çocuğunu kaybettin. Koca aileyi dağıttın.
Özür dilerim. Bunu söylememeliydim.
Gerçeği söyledin. Yaptığımız bu, değil mi?
Hayır, adil değildi. İleri gittim. Ben...
Bu oyunu sen kazandın.
-Hakkınla. -Hey. Mercy...
Tanrım, Harpreet mi o?
Sekiz yıl bale dersinden sonra şu hâline bak.
Hâlâ Hulk gibi yürüyor.
-Merhaba Harpreet. -Merhaba anne.
Yeni mi uyandın?
Hayır anne. Sam, çantaları indirir misin?
-Tabii efendim. -Sağ ol.
Dişlerini fırçaladın mı?
Evet anne.
Koku öyle demiyor.
Organik diş macunu kullanıyorum. O toksik kimyasal kokunun eksikliğidir.
-Hoşuma gitmedi. -Tamam.
Ayakkabıların nerede?
Beni terlikle mi karşılıyorsun?
Tabanlık yok. Çoktan düztaban olmuşsun.
Maymun gibi mi yürümek istiyorsun?
Seni görmek de güzel anne.
Büyükannen parmak arası giyiyor diye dalga geçerdim
ama bir bildiği varmış.
Çok çirkin görünüyor ama çok rahat.
Sana bir çift getirdim.
Sağ ol anne.
Adam güzel bir kırmızı ruj sürmüş.
Anne! Ondan bahsettiğini anlayabilir.
Erkek gibi giyinirse erkek muamelesi göreceğini sanıyor.
Şaka herhâlde.
Tanrı aşkına.
Hadi ama.
Tamam, bak. Şunu...
Pizzayı özledim.
Böyle bir zamanda nasıl yemek düşünebiliyorsun?
Vakti gelince gitseydik
hep birlikte New York'ta pizza yiyor olurduk.
Ortak karardı. Sen de kalmak istiyordun.
Hayır, ben kabul ettim. İstemiyordum.
Hadi ama Margaret.
Suçlu arıyorsak o kızı nereden bulduğundan bahsetmeliyiz.
Nereden... Sen de vardın.
Onu işe alma kararını ben vermedim.
-Onu işe almadım. -Çocuklarımızı bıraktın.
-Çünkü beni ektin. -Çalışıyordum!
Essie'yi götürebilirdin.
Tek yapacağın çocuklara bakmaktı.
Kahretsin.
Özür dilerim.
Çok özür dilerim. Bunları burada konuşmamalıyız.
Ben istiyorum.
Yani düşünüp duruyorum, o tatili hatırlıyor musun?
Gus'ın yatağımızdan düştüğü, benim derin bir uykudan uyanıp
onu yere çarpmadan önce havada yakaladığım.
Sonra...
Gülmüştük, hatırladın mı?
Gülmüştük çünkü uyumadığımın kanıtıydı.
Tüm bunlardan sonra...
Her saniye onları izliyorsun, gözlerin kapalıyken bile.
Ama o gece Gus'ı tutmadım.
Düşmesine izin veren bendim.
Bu nasıl oldu, hiçbir fikrim yok. Hiçbir zaman anlayamayacağım.
Yani nasıl bir anne
çocuğunu kaybeder?
Sen kaybetmedin.
Hayır.
Kaçırdılar.
Bana benzediği için kaçırdılar.
Beyaz çocuk karaborsada sorun olur. Gus ise...
Gus bana benziyordu.
Kalabalığın arasına karışıp sınırları aşar.
O yüzden kaçırdılar.
Sen kaybetmedin.
Sana benziyor ve ben buna bayılıyorum.
Gus'la yediğim son yemek pizzaydı.
Tuhaf bir Çin pizzasıydı.
Ananaslı ve kerevitli.
Olmayacağını söylemeye çalışmıştım.
Gerçek pizza yemek için onu New York'a götürmeyi iple çekiyordum.
Bana hiç söylemedin.
Ne zaman pizza görsem aklıma geliyor.
O zaman sanırım Pizza cumalarını bırakmalıyız.
Bunu Daisy ve Philip'e yapamayız.
O şeye bayılıyorlar.
Kim pizzaya deniz mahsulü koyup tadını beğenir ki?
Çok iğrenç.
Merhaba.
Hâlâ burada mısın?
Evet.
Berbat bir şey duymak ister misin?
Bir ikiz erkek kardeşim var.
Tıpatıp aynıyız.
Yani, ben onu felç edene kadar öyleydik.
Çocuktuk ve dövüşüyorduk.
Bunu çok yapardık tabii.
Bir gün okuldan geldik.
Hep yaptığım gibi onu sırtımdan attım.
Ona kızmıştım, zarar vermek istiyordum
ama tabii ki öyle...
Neyse, o...
Başını sehpaya çarptı.
Meğer başını değil, boynunu çarpmış ve...
Evet, bu yetti.
İki santim sola düşse bir şey olmayacaktı.
Adı ne?
Danny.
İşte.
Babamın ağladığı ilk ve tek zamandı.
Daha çocukmuşsun. Kaza olmuş.
Kimse bağırmadı, haykırmadı.
Keşke yapsalardı. Bu...
Eskiden onlarla görüşüyordum, yıllar oldu.
Peki ya Danny?
Danny iyi.
Yani iyi değil. Belden aşağısı felçli.
Ama bilirsin, bunu kabullendi.
Hayır, benim.
Sorun yaşayan benim.
Bilmiyorum. Yüzüne bakamıyorum.
Ona her baktığımda tek gördüğüm engelli olması.
Benim yüzümden olduğunu hatırlatıyor.
Galiba ben kazandım.
Ne?
Ben kazandım.
Kardeşini felç etmek mi? Çok daha kötüsün.
Evet.
Ben de kötüyüm Tavşancık.
Çok ama çok kötüyüm.
İstersen vur.
Burada ne kadar kalacağımızı söyleyecek biri var mı?
Bak.
Rujlu adam dillerini akıcı konuşuyor.
Onca zamandır buradasın, nasıl tek kelime bilmezsin?
İlgileniyorlarmış.
Tanrım, inanamıyorum, 11.000 kilometreyi
küçük asansörünüzde kalmak için uçmuşum.
Çıkıp eve gelseydin
Jonathan Club'ta eğleniyor olabilirdik.
-Çalışmak zorundayım. -Herkes çalışmak zorunda.
Yani sen ve David 15 yıldır aralıksız çalışıyorsunuz.
Arada bir durup dinlenebilirsiniz.
Bu anne ben küçükken neredeydi? Hiç dinlendirmezdin.
En iyi okullardan birine girip
iyi para kazanan akıllı bir koca bul da
ömrünü huzur içinde geçir diye çok çalışmanı söylüyordum.
Ben huzurluyum.
Niye aileni ziyaret edemeyecek kadar yoğunsun?
Aile kuramayacak kadar?
David'i ne sanıyorsun?
Koca aile değildir.
Aile çocuklarla oluşur, kan bağıyla oluşur.
Sevgiyle oluşur sanıyordum.
İnanılmaz.
40 yaşındasın Harpreet. Hayal dünyasında yaşamayı bırak artık.
Fazla vaktin kalmadı.
Bir gün aynaya bakınca kendini tanıyamayacaksın.
Kendini yine 16, 25, 30 yaşındaki o kız gibi hissedeceksin
ama aynada yaşlı bir kadın göreceksin.
Metabolizman yavaşlayacak.
O zaman anlayacaksın.
Ben böyle görüneceğimi hiç düşünmezdim.
Bunu söyledim diye bana kızamazsın. Kuralları ben koymadım.
Ama biliyorum.
Sen dokuz yaşında âdet oldun.
Anne. Tanrım.
Doğurganlık dönemin ne zaman biter, kim bilir.
Sana büyüme hormonlarıyla dolu tam yağlı sütten
o kadar vermemeliydim.
Deniyoruz.
Tamam. Daha çok deneyin.
David doktora gitti mi?
Onda bir sorun olup olmadığına bakmışlar mı?
Çok gergin görünüyorsun beta.
Neden birkaç hafta eve gelip rahatlamıyorsun?
Belki gebe kalmakta bu kadar zorlanmazsın.
Tabii.
Sana pinni getirdim.
Nani Ma sana özel olarak yaptı.
Şimdi istemem.
İki kap dolusu getirdim.
Gidip hepsini arkadaşlarına verme.
Hint toplarımı isteyen yok anne.
Saçmalık.
Pinni?
Isır gitsin.
Isırarak yemelisin. Sadece lezzeti değil,
dokusu ve kıvamı da güzel.
Bir ısırık alana kadar nasıl bir şey, anlamazsın.
Bu harika.
Topları seveceği kimin aklına gelirdi?
Anne.
Yapma.
Hint protein topu falan mı bu?
Pek sayılmaz. Hayır.
Protein.
Beni dinle.
Eve gelmelisin.
Babanı gör.
Vazgeçmiyorsun.
Adam hasta.
Babam hasta olsa bile kabul etmez.
Ben ciddiyim Harpreet.
Akciğerlerinde tümör var.
Bu saçmalık son bulsun.
Artık gelmelisin.
Gelemem.
Senin gibi yalan söyleyecek enerjim yok.
-Cildi kırıştırıyor. -Botoks bunun için var.
Onunla niye yüzleşmiyorsun, bilmem.
Eleştirmek çok kolay.
Kalıp görevini yapmak çok daha zor.
Görev mi? Ne görevi?
Yalanı yaşamak?
Başka kadınla düşüp kalkmamış gibi davranmak mı?
Diğer çocukları leylek mi getirdi?
Yetti artık.
Hâlâ katlandığına göre yetmemiş, belli.
Her şey siyah beyaz değil.
Ne yapayım?
Bu yaşta? Başka koca mı bulayım?
60'larında kadın peşinde koşan çok erkek vardır.
Şaşarsınız.
Adam denmeyecek birine razı olmamış olursun.
Fırsat varken Laguna Carl'la kaçmadığına pişmansındır.
Her şeyimiz vardı, değil mi?
Kazancımız iyiydi, ortam iyiydi, bir dediğimiz iki edilmiyordu.
Bazen diyorum ki acaba çok şey istedik,
açgözlülük ettik diye cezalandırılıyor muyuz?
Cezalandırılmak?
Bizi kim cezalandıracak ki?
Kimse. Öylesine konuşuyorum.
Tanrı'ya inancın mı arttı?
Kiliseye gittiğini biliyorum.
Neye inandığımı bilmiyorum.
Sadece gidecek bir yere ihtiyacım vardı.
Düşünmek ya da umut etmek için.
Artık seni tanımıyormuş gibi hissediyorum.
Yani sen hiç...
O hikâyeleri sen anlatıyordun.
Tanrı ve İsa hakkında...
-Hayır. -...Philip'e hikâyeler anlatıyordun.
O yüzden resimler çiziyor.
Çocuklara dinden hiç bahsetmedim. Niye yapayım?
Bunu asla yapmam.
O zaman nereden öğreniyorlar?
Bilmiyorum.
Bak, belki internetten okumuştur. Gus'ın nerede olduğunu sorup duruyor.
Evet, çocuklar da cevap arıyor.
Daha ne kadar oyalayacağız?
Gerektiği sürece.
-Ben... Bunu okuyamayız. -Acaba biri...
Ne...
Hâlâ hayatta olduğunu iliklerimde hissediyorum.
Sanırım sen artık buna inanmıyorsun.
Hey. Affedersiniz, pardon...
Çevirebilecek biri var mı?
İngilizce bilen biri.
Bize bir çevirmen lazım.
Ben...
Siktir.
Hadi.
Ben...
Sorun yok.
Böyle devam edemeyiz.
Başka çaremiz yok.
Yani çevirmen yoldadır.
Hayır, onu kastetmedim.
İçerideki sahiden Gus'sa...
-Öyle deme. -Eğer oysa hazırlıklı olmalıyız.
Ne?
Buradan gitmeyi, çocukları eve götürmeyi düşünmeliyiz.
Nasıl plan yapabiliyorsun?
Çünkü boğuluyoruz, bunu görmüyorsun.
Konuşmak bile istemiyorsun.
Daisy bir sürü sorun yaşıyor.
Ama okul arayınca veya şey olunca ilgilenmesi gereken benim...
Ne?
Ne olunca?
Çocuklar kaldıramıyor.
Arkadaşlarına, ailemize dönmek istiyorlar.
Ama sana, Gus'a ihanet ediyor gibi hissettikleri için söyleyemiyorlar.
Bunu sana Daisy mi söyledi?
İkisi de. Kaç kez.
Daisy ve Philip'in normalliğe ihtiyacı var.
Normalliğe mi? Yapma. Normallik nasıldır?
Böyle değildir.
Bak.
-Bize yardım lazım. -Yardım alıyoruz.
Essie var. Muhteşem Essie.
Paranın Hong Kong'da alabileceği tüm yardım.
Aile lazım. Çocuklara aile lazım.
Kaçınılmaz olanı erteliyorsun ama er geç
ömür boyu kalamayacağımızı kabul edeceksin.
Hong Kong'dan havalandığımız an
oğlumuzu yabancı bir yerde terk etmiş olacağız.
Bunu yapmayacağım. Asla yapmayacağım.
Telefonun lazım.
-Ne? -Telefonun lazım.
Kızımı aramam gerek.
İlginçti.
Ben...
Evet.
Merhaba?
Pardon, garip sesler duydum.
Ayının hırpaladığı iri bir adam gibi.
Yok. Benim.
Miden mi kötü?
İyiyim.
Siktir.
Sadece bir hazımsızlık.
Endişelenince kusuyorum.
Son zamanlarda çok oluyor.
Kısır olmasam hamilesin derdim.
Ne? Hayır. İmkânsız, ben...
En son ne zaman âdet oldun?
Son zamanlarda başka biriyle yattın mı?
Doğruyu söyleyebilirsin. Hiç özel olmadık.
Sadakat beklentim yok ya da...
Sadakat mi? Hiç kısırlık testi yaptırdın mı?
Yoksa karın hiç hamile kalmadı diye mi?
Benimle uğraşma Mercy. Oyun değil bu.
Burada beni duymazdan gelemezsin.
Aç olduğunu biliyorum.
Duyuyorum.
Babam gibilerin boklar yemesi senin gibiler yüzünden.
Ne zaman anlayacaksın?
İstediği zaman istediğiyle istediğini yapıyor. Hep yaptı.
Erkek olsaydın
kaçıp böyle şeyler yapmayabilirdi.
Yine başladık. Benim hatam. Yeni bir şey söyle.
Bizi buradan çıkarmaya çalışıyorlarmış, beklememizi rica ediyorlar.
Açıkçası dünya çok boktan.
Kimse doğru olanı yapmıyor.
İstediklerini görüp, istediklerini yapıp
özür diliyorlar. Niye başka bir cana bunları yaşatayım?
Ne ara bu kadar bozuldun? Şımarıklığını fark etmemiştim.
Yeni bir şey değil.
Bunu yıllardır söylüyorum.
Toplum kadınlara çocuk yapsınlar diye çok baskı yapıyor.
Bir bütün olarak görülmek için.
Ya benim istediğim?
Hayatımı seviyorum, çok çalıştım.
Ya David ölürse?
Ya sen ölürsen?
Birimiz ölebilir diye çocuk yapacak değilim.
Neden olmasın?
Anneliği bildiğini sanıyorsun
ama deneyene kadar asla bilemezsin.
Bu gora gibi. Yani pinniyi denemeye korktu.
Ama deneyince âşık oldu.
Herkes pinni sevmez.
-Herkes sever. -Ben sevmiyorum.
Ben de senin gibi düşünüyordum.
Anne olmak istemiyordum.
Başka bir insanın sorumluluğunu almak.
Kız istemediğin için beni istemiyordun.
Ben çocuk istemiyordum bachhe.
Ama büyüdüm. Üstesinden geldim.
Ailenin önemini anladım
ve bunu babana yaşatmak istedim.
Büyükannen ve dedene. Kendime.
Başından beri hep savaştım.
Beklentinin, hayattaki sorumluluğumun, asıl görevimin bu olduğunu düşünüyordum.
Ama sonunda onlar haklı çıktı.
Eğer pinniyi denememiş olsaydım
sen burada olmayacaktın canım.
Giriyorum, tamam mı?
Eve, karına git David.
Bak, bu işi çözene kadar hiçbir yere gitmem.
Üç tane mi? Gerçekten mi?
Garanti olsun.
Birkaç dakika önce hamileliği düşünmüyordun bile.
Şimdiyse tek düşündüğüm bu.
Çişim yok.
Kolay, hallederiz.
Bunu iç.
Benden uzak dur.
Siktir git.
Lütfen.
Lütfen...
-Alo? -Essie.
Merhaba, telefonu Daisy'ye verir misin?
Tabii efendim. Daisy!
-Ne? -Annen telefonda.
Essie, Yakult'umu içti!
Üstünde adın yazmıyordu.
Benimdi.
Gidip alırız. Telefonu al. Annen.
Alo?
Merhaba tatlım, beni duyuyor musun? Burada iyi çekmiyor.
Neredesin?
Babanla ben... Bir işle ilgileniyoruz.
Ama ben şey demek için aradım...
Özür dilerim. Dün gece için çok özür dilerim.
Zorluk çektiğini biliyorum.
Şunu bil ki ben hep yanındayım
ve benimle her zaman konuşabilirsin.
Tamam mı? Her konuda. İstediğin her konuda.
Tamam.
Güzel.
Tamam, birazdan eve geliriz, kardeşine de söyle.
Tamam anne. Hoşça kal.
Tamam...
Herhangi biri olabilir o adam
Gece yeni başladı, müzik muazzam
Birazcık rock müzikle
Her şey güzelleşir
Sen ...
Anne.
...dans havasındasın
Fırsatını bulunca
Anne.
Dans eden kraliçe olursun
Yapma, işe yaramıyor. Cidden.
Tamam. Tanrım!
Neden ucuz küpeler takıyorsun?
David doğum günümde hediye etti.
Otomattan mı almış?
Sen evli bir kadınsın, seni mücevherle donatmalı.
Onlar konyak elmas anne. Ben seviyorum.
İnce işçilik.
Kulağında suçiçeği çıkmış gibi.
Kabul, ilk tercihim olmazdı.
Ama sade şıklığı sevdiğimi biliyor,
o tarz bir şey almaya çalışmıştır.
Sanırım.
Eve gelirken onu da getir.
Ona düzgün bir kuyumcudan alışverişi öğreteyim.
Çocuk yapmamana David ne diyor?
O da hiç istemedi.
Son on yıldır
hiç söylemediğin bir bilgi.
Fikrini değiştirdi.
Eskiden hiç istemiyordu, şimdi istiyor.
Beni terk etti.
Sadece kafasını dağıtıyordur.
Hayır anne.
Bu sefer farklı.
Te pher? Ne bekliyordun ki?
Bebeğin yok, yapıştırıcın yok.
Neden başına dert çıkarıyorsun Harpreet?
David aile istiyorsa onu mahrum bırakma.
Sen kimden yanasın?
Dinle.
Ne istiyorsan onu yap. Şu tavrına bak.
Kocanı neden elinde tutamadığın belli.
Buraya isim. Buraya tarih. Pasaport no.
Adres. Merhumla ilişkiniz. Annesi ya da babası olabilirsiniz.
Hallederim.
-Buraya telefon mu? -Adres.
Aşağıyı imzalayın. Tarihi de atın.
Bir dakika.
Tarih.
İmza.
Tamam. Beni izleyin.
Bak, karımla ben, biz...
Yıllardır bebek istiyoruz ama hiç başarılı olamadık ve...
Birçok kez test yaptırdı ama...
Yani onda bir sorun yok, belli ki sorun...
Belli ki sorun bende. Ben...
Sperm verimliliğimin düşük olduğunu düşünüyorlar ve...
Ben...
O yüzden seninle hiç korunmadım çünkü...
Demek istediğim, bu mümkün değil.
Şüphesiz.
Tamam, unutma, çişinin başından değil,
ortasından almalısın.
Sonra en az beş saniye boyunca
aplikatöre isabet ettirmen gerek
yoksa sonuç doğru çıkmaz.
Yardım lazım mı?
Gerek yok.
Kahretsin. Biraz tuvaletim geldi.
CLEARBLUE EASY GEBELİK TESTİ
Kimsenin umurunda değiliz.
Kimse gelmiyor.
Lütfen, ben yaşlı bir kadınım.
Burada daha fazla kalamam.
Söyle onlara.
Yardım edin!
Çıkarın beni buradan!
Üzgünüm, hâlâ tamir ediyoruz.
Bir yere gitmem gerekiyor. Kocam bekliyor.
Koca mı?
Koca budur sanıyordum.
Çok acımasızsın.
Devamlı kusur buluyorsun.
Keşke tiyatro okuluna gitseydin.
En azından teatral tavırlarından para kazanmayı öğrenirdin.
Kırmızı, morlukları dengeliyor.
Daha çok turuncuya çalan kırmızı gibi oluyor ama işe yarıyor.
Ben küçükken koyu renk cilde makyaj malzemesi bulmak zordu.
Genelde beyazlar için tasarlanıyordu.
Beyazlar için elli tane ton vardı, siyahlar için de bir tane koyu kahve.
Sanki arada kalanlarımıza uyacak tonu bulmak için
ikisini karıştırabileceğimizi düşünüyorlardı.
Yani uzun bir süre öyle yaptık
çünkü başka imkân yoktu.
Bazen teyzelerimden biri Hindistan'dan gelirken
bavulunda Lakmé fondöten getirirdi.
Bazen biz Kanada'ya uçup Max mağazasına giderdik
çünkü kahve tonları satan tek marka oydu.
Ama bu 90'ların sonundaydı.
80'lerde
farklıydılar.
Çoğu çocuk boya fırçalarıyla buzdolabına resim yaparken
ben renk teorisini keşfediyordum.
Makyajı niye öğrenmem gerekti, söyleyeyim mi?
Ne yapıyorsun?
Neden makyaj öğrenmek gerekir ki?
Yeter.
Bir şeyleri kapattıkları için.
Yeter Harpreet.
Anlatayım mı?
Tamam.
Ben dört yaşındayken
annemle babam saatlerce kavga etmişti.
Babam sonunda yatak odasından çıktı.
İçeri girdiğimde annem koltuğuna kapanmış ağlıyordu.
Onun yanında
anneni rezil mi edeceksin?
O kadar korktum ki kalakaldım.
Orada öylece durdum.
Ellerini yüzünden çekince gördüğüm şey
siyah ve mordu. Kolları ve boynu da, evet.
Başını kaldırıp yardım et diye yalvarır gibi baktı.
Nasıl, bilmiyordum.
Dört yaşındaydım.
Babamın bana kızmasını istemiyordu.
O çok uzun andan sonra aklıma bir fikir geldi.
Makyaj masasına koştum ve bir şişeyi kaptım.
O likit fondötenden parmak uçlarıma döktüm
ve yüzüne sürmeye çalıştım.
Olmadı. Tabii ki olmadı.
Ama yüzünü güldürdü.
Sonra bu bizim ufak ritüelimiz oldu, değil mi anne?
Morlukları kapatıyorduk, bana makyaj öğretiyordu.
Mutlu oldun mu?
-Az kaldı! -Daha çok asıl!
Herkes iyi mi?
Hey! Dikkat et!
Yine kapandı.
Hayır.
Ne oldu?
Nereye gittiler?
-Saat kaç? -Çok geç.
-Hâlâ çekmiyor mu? -Hayır.
Artık burada yaşayacağız. Oda arkadaşı da olabiliriz.
Tatti'ye hangi köşeyi versek?
O kadar vahim değil anne.
Öyle gibi. Yeni dostumuzla bu kadar çok şey
paylaştığına göre.
Bu kadıncağız pinni istedi,
buna karşılık hayat hikâyeni dinledi.
Sorun değil. Ben hakemliğe alışkınım.
Sanırım seninle kalmamı istemiyorsun.
Öyle demedim.
Eğlenceliydi.
Dünyadaki en kötü anne olduğumu sanıyorsun.
Çok büyüdüğünü,
bana, sözlerime ihtiyacın olmadığını sanıyorsun.
Benim adıma konuşma.
Sana yük olduğumu biliyorum beta.
Ben gideyim. Bir otele yerleşeyim.
İstediğin buysa.
-Peki. -Peki.
Önce su-su'ya gitmeliyim.
Hayır, durun.
Hazır değiliz. Hayır...
Ya o olduğunu anlamazsam?
Hey, yapma.
Burada olmak istemiyorum.
Hey.
-Ne yaptığımı bilmiyorum. -Hey. Tamam.
Margaret, yapma.
Buna mecburuz.
Biliyorum, ben... Engel olamıyorum.
Margaret.
-Yapma. -Kendimi tutamıyorum.
Tamam mı?
Tamam.
Yapamayacağım.
Hayır. Yapamayacağım.
Yapamayacağım.
O değil.
O zaman...
Sonra görüşür müyüz?
Evet. Yok, kusura bakma, bu gece olmaz, planım var.
Yok, hayır. Sonra derken onu kastetmedim.
Daha sonra bir ara yani.
Evet. Tabii, ben buralardayım.
Buralardayım.
Rahat dur.
Ne demek o?
Rahat dur işte.
Tabii ki rahat duracağım. Yani...
Üzgünüm, bu... Hemen sindirilebilecek bir şey değil.
Evet, sindirmek için ikimize de zaman lazım.
Dediğim gibi, baskı yok.
Tamam.
Kararını bildirir misin?
Olur.
Lavanta.
Buyurun?
Lavanta da sedir kadar iyidir ama daha güzel kokar.
Görünüşe göre yeni bir şey.
Belki de eskidir.
Güvelerden kurtarır.
Ne yapıyorsun?
Görmüyor musun, deli gibi yağmur yağıyor!
Harpreet! Delirdin mi?
Aklını mı kaçırdın?
Her yerden su giriyor!
Pencereleri kapat!
Puri, pencereyi kapat.
Puri, pencereyi kapat!
Görmüyor musun?
Geçti.
Her şey yoluna girecek.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş