TXINA KONTINENTALA
Clarke.
Clarke. Aizu!
Ondo da.
Aizu!
Barkatu!
Margaret...
Aizu!
-Kaixo? -Aizu!
Zaude!
Itzuli hona! Aizu!
Ireki atea! Ireki...
Margaret.
Ireki atea! Aizu!
Ene, zer...
Kaixo?
Kaferik nahi?
Nazkagarria.
Puri, aterako duzu emango ditugun arropen poltsa, mesedez?
Eta hauek gorde?
Kaxmirra ondo bildu.
Ez dut jantzi-sitsek jertse guztiak jatea nahi iaz bezala.
Eta dendara zoazenean, erosi mango ondua, mesedez.
Nire amak bihar hartzeko modukoa.
Andrea, Samek dio bost minutura daudela.
Zergatik dator hain goiz? Arratsaldean behar nuen.
Andrea, zure ama bidean da. Aireportura joan da bere bila.
Ez, Puri. Hori bihar da.
Ez, andrea. Autoan dago.
Los Angelesetik egun bat galtzen da,
beraz, ordu honetan atzo atera bazen...
Kaka.
Kaixo?
Zer... Ez...
Kaixo?
-Aizu. -Aizu.
Kaixo.
Hona etortzeko esan digute.
Etortzeko esan digute.
Chang inspektoreak.
Poliziak. Hong Kongetik etorri gara.
Ez.
-Ez, barkatu. -Ez, zaude.
Chang inspektoreak etortzeko...
Lagunduko diguzu?
Nora joan gaitezke?
-Mesedez. -Mesedez.
Mila esker.
Ikusten? Batzuetan tematu beharra dago.
Ene.
Margaret.
Mila esker.
Mila esker, benetan.
Ez da izango...
Giltzaperatu egin gaitu.
Atea itxi du. Aizu!
Aizu!
-Aizu! -Margaret.
Itzuli hona!
-Aizu! -Margaret!
Zabaldu atea!
Itzuli hona!
Ez gaitzazu hemen utzi!
Aizu!
Kaputxino itzelak prestatzen ditut.
Sinetsi beharko didazu, ez baitut nire makina hemen.
Baina hau bertsio pobrea da.
Ikaslea nintzenean egin ohi nuen.
Kaka. Makinaren mira dut.
Gauza txikiak dira beti. Tenperatura zehatza lortzen nuen,
apar ezin hobea.
Baina ezin naiz bila joan,
bereziki, gaur.
Nire amaginarreba hor egongo da dagoeneko.
Bera eta nire emaztea elkarri mokoka egongo dira.
Oso zaharra zara.
Amaginarreba duzu. Eta ilea belarrietan.
Noiztik axola zaizkizu nire belarriak?
Atzeman dudanetik.
Ukatzeko lain?
Agian.
Kaka.
Ados.
Benetan?
Zer zabiltza?
Gogoko ez duzunez, kendu egingo dut.
-Vodkarekin? -Vodkarekin.
Ikusi eta ikasi.
Su emango diozu zeure buruari.
Ez, zuk baizik.
Mozkor zaude ala?
Horregatik nago oraindik hemen?
Fidatzen zara?
Egizu, maite.
Ez nazazu "maite" deitu.
Emadazu su.
Tatxan!
-Ondo atera da. -Bai?
Ene. Ondo atera da.
"Agure" trikimailu gehiagorik baduzu?
Goizean gauean baino zaharragoa dirudizulako galdetzen dut.
Bai.
Batek daki zer daukazun ezkutatuta zimur horien atzean.
Armiarma-sareak.
Zure pisutxo kaskarrekoak bezalakoak.
Nik ere pisu polita izango nuke
familia zuri eta dirutsu batean hazi izan banintz.
Eta etxe bat banu Londresen eta beste bat Cotswoldsen,
eta edozein unibertsitatetan
sartzeko adina diru ordaindu dezaketen gurasoak.
Beste abokatu aberats zikin bat bilakatu eta nire arima saltzeko.
Apur bat entrenatzailea ordaintzeko erabiliko nuke.
Mercy gaixoa. Bakar-bakarrik zaude. Ez zaitu inork bisitatu nahi.
Ezta zure amak ere.
Txerri bat zara.
Orduan, zuk hirugiharra gustuko duzu.
Alua jaten didazunean, putzu batean eserita nagoela dirudi.
Eta zure buruaz ziur zaudenean,
Hannibal Lecter zarela dirudi, xurgagailu bat.
Baina korritu egiten zara, ezta?
Zergatik erabiltzen dituzu hortzak?
Korritzen zarenean, ahuntz bat dirudizu balaka.
Ipurdia nire aitonak baino bigunago duzu, 85 urte ditu,
bi iktus eta bihotzekoa izan ditu.
Zure ahoan zeozer hil dela dirudi.
Emaztea engainatzen duzu, mozkorra.
Zuk ume bat galdu eta familia bat suntsitu duzu.
Barkatu. Hori lekuz kanpo egon da.
Egia esan duzu. Hori egiten ari gara, ezta?
Ez da bidezkoa izan. Gaizki egon da.
Jolasa irabazi duzu.
-Tranparik gabe. -Mercy...
Ene, Harpreet da hori?
Zortzi urte balleta ikasten eman arren,
Hulk bezala ibiltzen da.
-Kaixo, Harpreet. -Kaixo, ama.
Esnatu berri zara?
Ez, ama. Sam, aterako dituzu poltsak?
-Bai, andrea. -Milesker.
Garbitu dituzu hortzak?
Bai, ama.
Ba, ez dirudi.
Hortzetako pasta organikoa erabiltzen dut. Ez du usain kimiko ez toxikorik.
-Ez dut gustuko. -Ados.
Eta zure zapatak?
Zapatilekin atera zara?
Ez dira onak ibiltzeko, eta, gainera, oin lauak dituzu.
Tximinoek bezala ibili nahi duzu?
Pozten naiz zu ikusteaz.
Zure amonari barre egiten nion txankletekin ibiltzeagatik,
baina azkarra zen.
Itsusiak dira, baina oso erosoak.
Pare bat ekarri dizut.
Milesker, ama.
Gizon honek ezpainetako polita darama.
Ama! Agerikoa da berari buruz ari zarela.
Horrela jantzita gizon bat bezala tratatuko dutela uste du.
Ezin dut sinetsi.
Jainkoarren.
Tira.
Ondo da. Utziko didazu...
Pizzaren mira dut.
Nola daukazu janaria buruan honelako momentu batean?
Plana jarraituz joan izan bagina,
New Yorken pizza jaten egongo ginateke denak.
Geratzea erabaki genuen, zuk ere nahi zenuen.
Ez, onartu egin nuen. Ez nuen nahi...
Tira, Margaret.
Neska hori nondik atera zenuen komentatu beharko genuke.
Nondik atera nuen... Hor zeunden.
Nik ez nuen bera kontratatzea erabaki.
-Ez nuen kontratatu. -Umeekin utzi zenuen.
-Ez zinelako etorri. -Lana nuen!
Essie eraman zenezakeen.
Gure umeak zaindu behar zenituen.
Kaka.
Barkatu.
Ez genuke orain honi buruz hitz egin beharko.
Ondo dago.
Ezin dut burutik atera. Gogoratzen duzu oporretan geundela
Gus gure ohetik erori zenean, eta lo sakonetik esnatu
eta lurra ukitu baino lehen harrapatu nuenean?
Eta...
barrezka hasi ginen.
Lo egiten ez dudala frogatzen zuelako.
Ez du beste ezerk axola, eta...
haiei begira zaude une oro, baita begiak itxita dituzunean ere.
Baina ez nuen Gus harrapatu gau hartan.
Nire erruz erori zen.
Ez dakit nola gertatu zen. Ez dut inoiz ulertuko.
Zer-nolako amak
galtzen du bere umea?
Ez zenuen galdu.
Ez.
Eraman zuten.
Nire antza zuelako eraman zuten.
Ez dago ume zuririk merkatu beltzean. Baina Gusek...
Gusek nire antza zuen.
Ez zuten jendartean edo mugetan antzemango.
Eta eraman zuten.
Ez zenuen galdu.
Zure antza du, eta oso gustuko dut hori.
Pizza jan nuen Gusekin azkenekoz.
Baina pizza txinatarra zen.
Anana eta otarrainduna.
Bitxia zela azaldu nion.
New Yorken berarekin benetako pizza jateko irrikan nengoen.
Ez didazu inoiz kontatu.
Beti datorkit burura pizza ikustean.
Ostiraletan pizza jateari utzi beharko diogu.
Ezin diegu Daisy eta Philipi hori egin.
Oso gustuko dute.
Nori bururatu zitzaion pizzan itsaskia jartzea?
Nazkagarria da.
Aupa.
Hemen oraindik?
Bai.
Gauza izugarri bat entzun nahi?
Anaia biki bat dut.
Berdin-berdinak gara.
Izan ohi ginen, paralizatu nuen arte.
Txikiak ginen eta borrokan ari ginen.
Betiko moduan.
Egun batean, eskola ostean,
lurrera bota nuen, beti bezala.
Berarekin haserre nengoen, min eman nahi nion,
baina ez horrela...
Dena den, berak...
Burua jo zuen mahaitxoarekin.
Gero, kolpea lepoan hartu zuela jakin genuen, eta...
hori nahikoa izan zen.
Gutxigatik hartu zuen kolpea leku okerrean.
Nola du izena?
Danny.
Tori.
Aita negarrez ikusi nuen aldi bakarra.
Umea zinen, istripua izan zen.
Ez zuen inork oihukatu.
Horren zain nengoen.
Bisitatu ohi nituen, baina jada ez.
Eta Danny?
Danny ondo dago.
Ondo-ondo ez, paraplegiko dago,
baina onartu egin du.
Ni naiz,
ni naiz arazo bat duena.
Ez dakit. Ezin dut ikusi.
Begiratzean, bere desgaitasuna baino ezin dut ikusi.
Eta horrek nire errua dela gogorarazten dit.
Orduan, nik irabazi dut.
Zer?
Nik irabazi dut.
Anaia paralizatzea okerragoa da.
Bai.
Ni ere txarra naiz, txiki.
Oso, oso txarra.
Jo nahi nauzu?
Esango diguzue zenbat denbora emango dugun hemen?
Begira.
Ezpainetakodun gizonak hizkuntza daki.
Luze daramazu hemen, nolatan ez duzu hitz egiten?
Konpontzen ari dira.
Ene... ez naiz hain urrunetik etorri
zure igogailuan harrapatuta geratzeko.
Etxera etorri bazina,
Jonathan klubean egongo ginateke, disfrutatzen.
-Badakizu lana dudala. -Mundu guztiak du lana.
Zuk eta Davidek 15 urte daramatzazue etenik gabe lan egiten.
Noizean behin atseden hartu beharra dago.
Txikitan ez zenidan atsedenik hartzen uzten.
Gogor ikasteko esan nizun,
unibertsitate on batean sartu, eta diru asko irabazten duen
senar azkarra lortu eta bakean bizi ahal izateko.
Bakean nago.
Eta zergatik ez duzu familia bisitatzen?
Edo bat sortu?
Eta zer da David?
Senar bat ez da familia bat.
Umeek osatzen dute familia bat, odolak.
Ez al du maitasunak osatzen?
Jainkoarren.
40 urte dituzu, Harpreet. Hobe duzu txorakeriak alde batera utzi.
Denbora gutxi duzu.
Laster, ispiluan begiratu, eta ez duzu zeure burua ezagutuko.
16, 25 edo 30 urteko neska sentituko zara,
baina emakume zahar bat ikusiko duzu.
Metabolismoa aldatuko zaizu.
Orduan ikusiko duzu.
Nik ez nuen itxura hau izango nuenik uste.
Ezin didazu hau esatea leporatu, arauak nik asmatu ez arren,
ezagutzen ditut.
Bederatzi urterekin hilekoa zenuen.
Ama. Arren.
Batek daki noiz arte izango zaren ugalkor.
Ez nizun esne estatubatuar osoa eman behar,
hazkunde hormonaz betea dago.
Saiatu gara.
Ados, saiatu gogorrago.
Joan da David medikura?
Saiatu al dira aurkitzen arazorik duen?
Urduri dirudizu, beta.
Zatoz etxera atseden hartzera aste batzuk.
Agian, gero, errazago geratuko zara haurdun.
Bai.
Pinni -ak ekarri dizkizut.
Nani ma -k zuretzat prestatu ditu.
Orain ez.
Bi tuper ekarri dizkizut.
Ez eman denak zure lagunei.
Ez du inork bolatxo indiarrik nahi.
Txorakeriak.
Pinni?
Jan besterik gabe.
Zati handiagoa hartu behar duzu, zaporeaz gain,
testura eta loditasuna nabaritzeko.
Behar bezala dastatzeko gehiago jan behar duzu.
Zein gozoa.
Harritzekoa da bolatxoak gogoko izatea.
Ama.
Aski da.
Proteina bolatxo indiarrak dira?
Ez zehazki. Ez.
Proteina.
Entzun.
Zatoz etxera,
zure aita ikustera.
Nekaezina zara.
Gaixorik dago.
Aitak ez luke gaixo dagoela onartuko.
Benetan ari naiz.
Tumoreak ditu birikietan.
Bukatu da ergelkeria hau.
Etorri behar duzu.
Ezin dut.
Ezin dut zuk adina gezur esan.
-Zimurrak aterako zaizkit. -Ba, jarri botoxa.
Aurre egin beharko zenioke.
Erraza da kritikatzea,
baina zaila da geratu eta saiatzea.
Zer egiten saiatzea?
Plantak egiten?
Beste emakumerik egongo ez balitz bezala?
Umeak zikoinak ekarri ditu, ala?
Nahikoa da.
Ez dakit zergatik jarraitzen duzun berarekin.
Ez da hain erraza.
Zer egingo dut?
Nire adinarekin? Beste senar bat bilatu?
Ez dabiltza gizon asko hirurogei urteko emakume bila.
Harrituko zinateke.
Ez zinateke berarekin konformatu beharko.
Laguna Carlekin alde egin ez izanaz damutuko zara.
Denetarik geneukan, ezta?
Diru mordoa, eguraldi ona, laguntzaileak beti prest.
Batzuetan gehiegi nahi izateagatik
zigortu gaituztela pentsatzen dut.
Zigortu?
Nork zigortu gaitu?
Inork ez. Ahaztu.
Jainkoan sinesten duzu orain?
Badakit elizara joaten zarela.
Ez dakit zer sinesten dudan.
Leku bat behar nuen, ados?
Pentsatzeko, itxaropena izateko.
Jada ezagutzen ez zaitudala iruditzen zait.
Lehen ez zenuen...
Zuk kontatu dizkiozu istorioak.
Zuk kontatu dizkiozu...
-Ez. -Philipi Jainkoari buruzko istorioak,
horregatik ari da marrazten.
Zergatik aipatuko nieke umeei erlijioa?
Ez nuke hori egingo.
Orduan, nondik atera dute?
Ez dakit.
Interneten irakurriko zuen agian. Guseri buruz galdezka jarraitu du.
Umeak ere erantzun bila dabiltza.
Noiz arte esango dugu "laster"?
Hau bukatu arte.
-Ezin dugu hau irakurri. -Badago inor...
Zer...
Ziur nago oraindik bizirik dagoela.
Baina iruditzen zait zuk jada ez duzula hori uste.
Aizu. Barkatu...
Itzuli al dezake norbaitek?
Interpretea behar dugu.
Ingelesa dakien norbait.
Ez dut...
Kaka.
Mesedez.
Nik ez...
Zabalik dago.
Zeozer egin behar dugu.
Ez dugu aukera askorik.
Itzultzailea bidean egongo da.
Ez, ez naiz horri buruz ari.
Gus hor baldin badago...
-Ez esan hori. -Bera bada, prest egon behar dugu.
Zer?
Umeak etxera eraman behar ditugula uste dut, hemendik joan.
Nola egin dezakezu planik?
Gainezka gaudelako, ohartu ez bazara ere.
Ez duzu eztabaidatzerik ere nahi.
Daisy gaizki pasatzen ari da,
baina ni arduratu behar naiz eskolak deitzen duenean edo...
Zer?
Edo zer?
Umeak ez daude ondo.
Lagun eta familiarekin egon nahi dute.
Baina ez dizute ez zuri ez Gusi traizio egin nahi.
Hori esan dizu Daisyk?
Biek esan didate. Askotan.
Biek normaltasuna behar dute.
Normaltasuna? Tira. Zer da normaltasuna?
Ez da hau.
Entzun.
-Laguntza behar dugu. -Laguntza dugu.
Essie dugu. Essie zoragarria.
Hemen eros daitekeen laguntza guztia.
Umeek familia behar dute.
Saihetsezina dena atzeratu nahi duzu,
baina ezin gara betiko hemen geratu.
Hong Kongetik alde egiten badugu,
gure semea atzerrian abandonatuko dugu.
Eta ez dut hori egingo. Ez dut inoiz egingo.
Utzi telefonoa.
-Zer? -Utzi telefonoa.
Nire alaba deitu behar dut.
Hau ondo egon da.
Nik...
Bai.
Kaixo?
Barkatu, soinu arraroak entzun ditut.
Hartz batek norbait eraso balu bezala.
Ez. Ni izan naiz.
Gaixorik zaude?
Ondo nago.
Kaka.
Janariak gaizki egin dit.
Urduri nagoelako da.
Maiz gertatu zait azkenaldian.
Antzua ez banintz, haurdun zaudela esango nuke.
Zer? Ez. Hori ezinezkoa da...
Hilekoa atzeratu zaizu?
Beste norbaitekin oheratu zara berriki?
Egia esan diezadakezu.
Ez nuen fideltasunik espero...
Fideltasuna? Ugalkortasun probarik egin dizute inoiz?
Edo antzua zarela suposatu duzu emazteagatik?
Ez adarra jo, Mercy. Hau serioa da.
Ezin didazu ez ikusiarena egin.
Badakit gose zarela.
Entzun dezaket.
Zu bezalako emakumeengatik daude horrelako gizonak.
Noiz konturatuko zara?
Nahi duena egiten du, noiznahi, nornahirekin. Beti legez.
Mutila izan bazina,
agian ez zuen horrelakorik egingo.
Betiko kontua. Dena da nire errua. Nola ez.
Gu hemendik ateratzen saiatzen ari direla eta itxaroteko esan du.
Mundua hankaz gora dago.
Jendea berekoia da,
nahi duena egiten du, gero, barkamena eskatu,
eta kito. Zergatik ekarri umerik horrelako mundura?
Noiztik zara hain ezkorra? Mimatuta zaude benetan.
Hau ez da berria.
Urteak daramatzat hau esaten.
Gizarteak presioa jartzen du emakumeengan umeak izateko,
bizitza osoa izan dezaten.
Eta nik nahi dudana?
Gogor lan egin dut nire bizitzagatik.
Eta David hiltzen bada?
Zu hiltzen bazara?
Ez ditut umeak izango hil gaitezkeelako.
Zergatik ez?
Amatasuna zer den dakizula uste duzu,
baina ez duzu jakingo probatu arte.
Gora honena bezalakoa da, ez zuen pinni-a probatu nahi,
baina azkenean, gustatu zaio.
Askok ez dituzte gustuko.
-Mundu guztiak ditu gustuko. -Nik ez.
Nik gauza bera pentsatzen nuen,
ez nuela ama izan nahi,
ez nuela gizaki bat nire ardurapean nahi.
Ez ninduzun nahi ez zenuelako neska bat nahi.
Ez nuen umerik nahi, bachhe.
Baina hazi egin nintzen.
Familiaren garrantzia ulertu,
eta zure aitari eman nahi izan nion.
Zure aitona-amonei. Neure buruari.
Hasieratik... Aurka egin nuen.
Nitaz espero zena zela uste nuelako, nire ardura, nire eginbeharra bizitzan.
Baina azkenean, zuzen zeuden.
Pinni -a probatu izan ez banu,
zu, maitea, ez zinateke hemen egongo.
Mercy, sartuko naiz.
Zoaz zure emaztearekin.
Ez naiz inora joango hau argitu arte.
Hiru? Benetan?
Ziur egoteko.
Duela une bat ezinezkoa zela uste zenuen.
Orain buruan dudan bakarra da.
Ez dut pixagurarik.
Hori erraz konpon daiteke.
Edan.
Utzi nazazu bakean.
Zoaz pikutara.
Mesedez.
Mesedez...
-Esan? -Essie.
Kaixo, jar daiteke Daisy?
Bai, andrea. Daisy!
-Zer? -Zure ama dago telefonoan.
Essie, nire Yakulta edan du!
Ez zuen zure izena.
Nirea zen.
Gehiago erosiko dugu. Tori, hartu.
Bai?
Kaixo, maitea, entzuten nauzu? Ez dago seinale onik hemen.
Non zaude?
Zure aita eta biok... Kontu bat konpontzen ari gara.
Baina zera esateko deitu dizut...
Sentitzen dudala. Asko sentitzen dut bartekoa.
Badakit gauzak zailak izan direla zuretzat,
eta hemen nagoela jakitea nahi dut,
eta nirekin hitz egin dezakezula.
Ados? Edozeri buruz. Nahi duzunari buruz.
Ados.
Ongi.
Laster itzuliko gara, esaiozu zure nebari.
Ados, ama. Agur.
Ondo da...
Edonor izan daiteke tipo hori.
Gaua luzea da eta musika altu dago.
Rock apur batekin,
dena doa ondo.
Gogoa duzu...
Ama.
...dantzatzeko.
Eta aukera duzunean...
Ama.
Dantzaren erregina zara.
Horrek ez du laguntzen, benetan.
Ados... Ene!
Zure belarritakoek merke itxura dute.
Daviden urtebetetze oparia dira.
Salmenta-makina batean erosiko zituen.
Emakume ezkondua zara, dotoreago joan beharko zenuke.
Diamanteak dira, ama. Gustuko ditut.
Sinpleak dira.
Pikortak dirudite.
Ondo da, nik ez nituzke aukeratuko.
Bitxi sinpleak gustuko ditudala daki,
estilo horretako zeozer erosi nahiko zidan.
Uste dut.
Ekarri zurekin etxera zatozenean.
Bitxi onak non erosi erakutsiko diot.
Eta zer iruditzen zaio Davidi umerik ez izatea?
Ez zuen umerik nahi.
Informazio interesgarria da,
10 urtez ezkutatu duzuna.
Iritziz aldatu du.
Ez zituen nahi eta orain bai.
Utzi egin nau.
Penak arintzen ibiliko da.
Ez, ama.
Oraingoan desberdina da.
Te pher? Zer espero zenuen?
Umerik gabe, ez duzu loturarik.
Zergatik zailtzen dituzu gauzak, Harpreet?
Davidi nahi zuen familia eman behar zenion.
Noren alde zaude?
Badakizu zer?
Nahi duzuna egin eta nahi bezala jokatzen duzu.
Ez da harritzekoa senarrak utzi izana.
Izena hemen. Data. Pasaporte zenbakia.
Helbidea. Hildakoarekiko harremana. Ama edo aita izan zaitezke.
Lasai.
-Telefonoa hemen doa? -Helbidea.
Sinatu behean. Eta data.
Zaude.
Data.
Sinatu.
Ondo da. Zatozte.
Nire emazteak eta biok...
urteak daramatzagu umea izan nahian, baina ez dugu lortu eta...
Hainbat azterketa egin dizkiote...
eta ez du inongo arazorik, beraz...
Beraz, arazoa ni naiz.
Ugalkortasun urria dudala uste dute, eta nire esperma...
Nik...
Horregatik ez naiz inoiz kontuz ibili guk... zeren eta...
Beraz, ezinezkoa da, argi eta garbi.
Argi eta garbi.
Gogoratu ezin dela pixa txorrotadaren hasiera izan,
erdia baizik.
Eta apuntatu eta aplikagailua jo behar duzula,
gutxienez, bost segundoz etenik gabe,
bestela, emaitza ez da zehatza izango.
Laguntzea nahi?
Ondo nago.
Pixa egin behar dut.
HAURDUNALDI-TESTA
Ez die axola zer gertatzen zaigun.
Ez dira gure bila etorriko.
Mesedez, emakume zaharra naiz.
Ezin naiz hemen luze egon.
Esaiezu.
Lagundu!
Atera nazazue hemendik!
Barkatu, konpontzen ari gara.
Nonbaiten egon behar nuen. Senarra zain dut.
Senarra?
Senarra bera zela uste nuen.
Krudela zara benetan.
Etenik gabe zabiltza kritikatzen.
Antzerki eskolara joan behar zenuen.
Orduan behintzat dramatikoa izateagatik kobratuko zenuke.
Bazenekin gorriak urdina estaltzen duela?
Gorri iluna, ia laranja behar da, baina funtzionatzen du.
Txikitan zaila zen nire azalaren koloreko makillaje aurkitzea.
Jende zuriarentzat egiten baitzuten.
Orduan, hamaika zuri-tonu zeuden eta moka bakarra beltzentzat.
Biak nahastuz bitarteko edonork tonu egokia
lortu zezakeela pentsatuko balute bezala.
Eta hori egin ohi genuen,
ez zegoelako besterik.
Batzuetan, Indiatik bisitan zetorren izeko batek
Lakmé makillaje botila bat ekartzen zuen.
Bestetan, Kanadara joaten ginen Max dendara,
marroi-tonuak zituen marka bakarra zelako.
Baina hori 90eko hamarkadako kontua izan zen.
80ko hamarkada
desberdina izan zen.
Ume gehienek pintzelak margotzeko erabiltzen zituzten.
Nik, koloreen teoria ikasteko.
Zergatik nekien hainbeste makillajeaz?
Zer zabiltza?
Zergatik jakin behar du inork?
Aski da.
Zerbait estaltzen ikasteko.
Aski da, Harpreet.
Kontatuko dizut.
Ados.
Lau urte nituenean,
nire gurasoek orduak eman zituzten eztabaidan.
Aita logelatik atera zenean,
sartu eta ama besaulkian aurkitu nuen negar egiten.
Bere aurrean...
Zure amari desohore egingo diozu?
Izuak jota, ez nekien zer egin.
Hor geratu nintzen.
Eskuak aurpegi aurretik kendu zituenean,
ubela zuen, baita besoak eta lepoa ere.
Laguntza eske begiratu zidan.
Ez nekien zer egin.
Lau urte nituen.
Ez zuen aita nirekin haserretzea nahi.
Baina gauza bat bururatu zitzaidan.
Bere apain-mahaira joan eta botila bat hartu nuen.
Makillajea atzamarretan bota nuen
eta aurpegian jarri nion.
Ez zuen ezertarako balio, noski.
Baina irri egin zuen.
Eta hori gure erritu bihurtu zen, ezta, ama?
Estaltzen laguntzen nion eta hobetzen irakatsi zidan.
Pozik zaude?
-Ia-ia. -Bultzatu gogorrago!
Ondo zaudete?
Aizue! Kontuz!
Berriro itxi da.
Ez.
Zer gertatu da?
Nora joan dira?
-Zer ordu da? -Beranduegi, kaka.
-Seinalerik? -Ez.
Hemen bizi eta pisukideak izango gara.
Zein izkinatan jarriko dugu tatti-a?
Ez da hainbesterako.
Egokia iruditu zaizu istorio hori partekatzea
gure lagunarekin.
Emakume gaixoak pinni baten truke,
gure istorioa entzun behar izan du.
Ez kezkatu. Ohituta nago arbitro...
Ez duzu zurekin geratzea nahiko.
Ez dut hori esan.
Ondo pasa dugu.
Munduko amarik txarrena naizela uste duzu.
Heldua zarela uste duzu,
eta ez duzula nire aholkurik behar.
Ez dut hori esan.
Badakit zuretzat zama bat naizela.
Hotel batera joango naiz.
Hori nahi baduzu.
-Ados. -Ados.
Su-su -ra joan behar dut.
Ez, egon.
Ez gaude prest. Ez...
Eta ezagutzen ez badut?
Lasai zaitez.
Ez dut hemen egon nahi.
Aizu.
-Ez dakit zer ari naizen. -Ongi.
Aski da.
Egin behar dugu.
Badakit, baina ezin diot...
Margaret.
-Orain ez. -Ezin diot eutsi.
Ados?
Ados.
Ezin dut.
Ez. Ezin dut.
Ezin dut.
Ez da bera.
Bueno, ba...
Gero arte?
Bai. Ez, barkatu, planak ditut gaur.
Ez nuen hori esan nahi.
Ikusiko garela esan nahi nuen.
Bai, noski. Ikusiko gara.
Ikusiko gara.
Izan zintzoa.
Zer esan nahi duzu?
Izan zintzoa, besterik ez.
Zintzoa izango naiz, noski...
Barkatu, hau guztia prozesatu beharra dut.
Bai, biok behar dugu prozesatzeko denbora.
Esan bezala, presiorik ez.
Ongi.
Esan erabakitzen duzunean.
Ados.
Izpilikua.
Andrea?
Izpilikua zedroa bezain ona da, baina usain hobea du.
Trikimailu berria omen da.
Agian trikimailu zaharra da.
Sitsak akabatuko ditu.
Zer zabiltza?
Ez duzu euria ari dela ikusten?
Harpreet! Zoratu egin zara?
Burua galdu duzu, ala?
Ura sartzen ari da!
Itxi leihoak!
Puri, itxi leihoak.
Puri, itxi leihoak!
Ez al zara ohartu?
Lasai.
Ondo aterako da dena.
Azpitituluak: Leire Chertudi
Ikuskatzailea: Ilargi G.