Ya, cef.
Ya, cef. Sedia, cef.
Cef.
Saya gembira awak dapat.
Saya tahu.
Dah lama saya mahukan kucing kacukan.
Ya.
Sabar.
Lambat-laun awak akan dapat surat itu. Fikir tentangnya kemudian.
Saya serius, sayang.
Lebih baik jangan.
Aduhai.
KANAK-KANAK HILANG - HONG KONG
ORANG HILANG - PASUKAN POLIS HONG KONG
DIKEHENDAKI JENAYAH BERKAITAN KANAK-KANAK
ARAS TENGAH
Mari!
Ya! Cepat!
Cepat, Gus.
Saya asyik tengok gambar
yang polis jumpa dan tak masuk akal, Hilary.
Kenapa Christopher ada gambar Gus dalam telefonnya?
Awak tak rasa pelik?
Jiran awak yang dah mati ada gambar anak saya?
Pasti ada maksud!
dan Essie juga tiada di situ.
Itu tak bermaksud
Christopher ada kena mengena...
Ia kemungkinan.
Itu maksud saya.
Ia kemungkinan.
Ia perlu disiasat.
Saya tahu betapa sukar tiada jawapan, Margaret,
tapi awak tak boleh begini.
Tak boleh lakukan apa? Mencari anak saya?
Nampak semua sebagai suspek.
Ada akibat...
Ia petunjuk.
Kenapa awak tak ambil serius?
Setiap perincian adalah penting.
Itu yang Detektif Chang selalu kata.
Sekarang, ini tak penting?
Lelaki itu ambil gambar anak saya secara senyap-senyap.
Itu tak bermakna apa-apa?
Dia ambil satu gambar.
Mereka tak jumpa yang lain.
Kenapa awak membela dia?
Awak betul-betul kenal dia?
Saya siramkan pokok dan bawa anjingnya berjalan...
Jadi, awak tak betul-betul kenal dia.
Sekarang bukan masanya.
Begini. Maksud saya...
Maaf, Margaret. Saya perlu pergi.
Puri, awak buat apa?
Tiada apa-apa, puan.
Menyapu habuk.
Ada banyak habuk.
Saya dah lambat ke mesyuarat. Boleh hantar saya cepat?
-Boleh. -Terima kasih.
Periksanya.
Terima kasih.
Kain cucian tuan.
Ya, tolong bawa naik atas. Terima kasih.
Sam, apa khabar?
Saya letak gunung berapi di sana untuk menghidang makan malam.
Lahar pula? Kita tiada sirap jagung.
Saya dah beritahu mak. Dia akan beli.
Saya bertaruh 100 dolar dia akan lupa.
-Dolar Hong Kong atau AS? -AS.
Awak tiada 100 Dolar AS.
-Ada. -Tak ada.
Hei, mari tolong Essie hidangkan makanan?
Kamu berdua. Letak telefon, Daisy.
-Tapi, Ayah... -Mari.
Mari. Tolong.
Mari, Philip.
Basuh tangan dulu.
Ya...
Awak nak apa?
-Akhirnya awak... -Ia makanan Cina.
Baiklah. Mari makan cepat.
Cepat. Mari makan cepat dan pergi...
Jangan sentuh.
Aduhai, kamu semua...
Sekejap, nak ambil gambar.
Buat apa nak ambil gambar? Selalu begini.
Kita jarang ke Hong Kong. Ambil gambar sebagai cenderamata.
Mereka buat filem itu di sini?
Tak, itu Gold Finch.
-Kita ke sana esok. -Saya suka filem itu.
Ya? Christopher Doyle pintar.
Apa? Dia pengarah?
Tak. Pengarahnya Wong Kar-Wai.
Yakah? Saya fikir nak potong rambut berjambul.
Potong rambut lagi?
Awak sentiasa menyesal selepas itu.
Ya... tapi saya akan keritingkannya semula.
Betul. Tak, setiap kali. Bukan selalu.
Apa yang awak...?
Betul. Bukan? Pasti lulus.
Tak guna. Awak tak mengulang kaji langsung.
Awak balik pukul berapa?
Sembilan malam.
-8.30. -Sembilan.
-8.30. -Menjengkelkan. Sembilan.
-8.30. -Sembilan.
-8.30. -Sepuluh.
LALUAN TSUEN WAN LALUAN KWUN TONG
Awak pergi Deli Way juga?
Saya orang Korea.
Saya nampak awak.
Restoran.
Saya orang Korea-Amerika.
Kenapa awak tak cakap?
Maksud saya,
saya nampak awak di Mei dou.
Restoran berdekatan sini.
Saya fikir orang tak nampak.
Kenapa? Awak fikir awak halimunan?
Lebih kurang.
Saya lebih suka terbang.
Apa?
Kuasa besar untuk terbang lebih baik daripada menjadi halimunan.
Saya cuma nak jadi kaya.
Menjadi kaya bukan kuasa terbesar.
Orang miskin tak fikir begitu.
Saya Charly.
Mercy.
-Gembira jumpa awak. -Saya pun sama.
Dalam kelas, cikgu minta kami namakan sepuluh logam.
-10 logam? -Ya.
-Aluminium.
-Titanium... -Hei.
-Kamu dah mula makan.
Lalu lintas sesak.
Mak tak beli sirap jagung.
Saya dah cakap.
Hei.
Macam mana sekolah?
Baik.
Ini nampak sedap.
PERHIMPUNAN BAPTIS ANTARABANGSA MENJEMPUT SEMUA
Hai. ini David Starr.
Tinggalkan mesej dan saya akan hubungi.
Hei, David.
Okey, saya tahu awak marah, tapi boleh kita berbincang?
Saya tak tahu keberadaan
dan aktiviti awak.
Saya telefon bukan sebab itu. Saya cuma nak tahu jika awak...
Jika awak akan balik untuk makan malam.
Saya harap awak balik.
Saya perlukan awak untuk melayan Richard.
Apa pun...
Tolong...
Tolong telefon dan beritahu saya.
Awak dah tinggal sini?
Lebih kurang tiga minggu?
Awak cuci pakaian?
Boleh kita tak cakap tentang itu?
Aduhai. Betul, bukan?
Di mana isteri awak fikir awak berada, Tuan Presiden?
Bukan "isteri?"
Jangan mencemuh saya.
-Dia menyakiti hati awak? -Berhenti.
Dia menyakiti hati awak dan buat awak pergi?
Kenapa sensitif, tuan...
Saya cakap berhenti!
Aduhai!
Saya cuma bergurau.
Saya tahu. Maaf, saya...
Ia rumit. Okey?
Dia curang?
Tak. Dia...
Dia diam sekejap.
Apa?
Kebanyakan orang tak sedar, tapi...
Saya tak boleh lupa.
Ia sekejap. Mungkin dua saat. Tiada makna, tapi...
Jika saya disoal siasat oleh polis
tentang keberadaan saya
pada malam Gus hilang, mereka tanya isteri saya,
saya berharap dia mempertahankan saya,
dan tak mengesyaki saya terlibat.
Setiap kali saya tengok dia, itu yang saya ingat.
Dia teragak-agak.
Dia mengesyaki saya menculik budak itu.
Mengarut, bukan?
Macam mana orang boleh fikir saya culik Gus?
Apa saya buat kepada dia? Saya sorok dia?
Di mana? Jaket saya?
Dalam kereta saya?
Mungkin saya sorok dia di pejabat supaya Hilary tak jumpa.
"Awak di mana David? Awak buat apa?"
Mungkin dia dalam beg pakaian saya.
Gus, kamu ada di dalam?
Oh, tidak? Tiada di sini?
Saya tahu! Mungkin dia dalam almari.
Gus?
Keluar. Gussy!
Saya tahu!
Mungkin dia dalam tandas.
Gus?
Oh, tidak, Gus.
Saya tak jumpa dia.
Saya tak tahu keberadaan dia.
Gussy, kamu di sini?
Gus, kamu di mana?
Saya tak jumpa kamu.
Bunny, saya tak tahu apa saya dah buat kepada dia.
Saya tak jumpa Gus.
Saya tak jumpa dia.
Saya tak...
Saya rasa dia di bawah katil.
Tak, dia tiada di situ.
Dia tiada di bawah cadar.
Gus!
-Gus! Dia pergi mana? -Saya tahu.
-Di bawah ini. -Saya tak jumpa.
-Keluar. -Gus?
-Saya tak nampak. -Kamu bawah ini?
Gus?
-Dia di sana, Bunny? -Gus?
-Tak, dia tiada. -Gus-Gus!
-Mana kamu... -Kamu di mana?
Mari, Gus.
-Gus! -Tolong keluar.
Gus, jangan bergurau.
Awak di mana?
Dapat panggilan saya? Awak okey? Awak di mana?
Di pasar raya
Bagus, jangan lupa beli sirap jagung Philip
Clarke, awak tak faham.
Dia tinggal di tingkat bawah dan kita tak pernah berbual?
Sepatah pun tak.
Awak tak rasa itu pelik?
Pada mula lagi detektif cakap selalunya suspek
orang yang kita kenal, atau orang yang Gus kenal.
Mereka fikir penting untuk tunjuk gambar
kepada kita, tapi tak fikir
cukup penting untuk siasat lelaki ini.
Kenapa?
Sekejap.
Maafkan saya.
Maksud saya...
Apa pun, tengok gambar itu.
Boleh awak tengok dengan teliti?
Boleh tolong carikan sirap jagung?
Maaf, saya tak faham.
Tak, sirap jagung.
Sirap jagung. Pemanis?
Saya tak tahu. Saya tak bekerja di sini.
Tolong saya cari sirap jagung.
Sirap jagung.
Awak tanya saya di mana?
Saya di pasar raya, sedang mencari sirap jagung
untuk uji kaji gunung berapi Philip,
tapi tiada sesiapa di sini tahu sirap jagung.
Saya dah cari di sini.
Saya dah cari.
Tiada di sini.
Pembantu kedai ini tak membantu.
Gus ada parut di tangannya, ingat tak?
Terjatuh di pantai Thailand,
dan apabila polis tanya kita tentang parut,
kita tak beritahu mereka, kenapa?
Sebab kita terlupa.
Kita terlupa!
Anak-anak yang lain?
Kita akan lupa tentang parut mereka juga?
Inilah cara suspek terlepas.
Ini...
Ya.
Sirap jagung. Terima kasih.
Saya dah jumpa.
Dah jumpa. Philip mesti gembira.
Maksud saya, ia mungkin depan mata kita
dan kita perlu berikan perhatian kepada perincian, untuk...
Hei. Silakan.
Wanita kulit putih itu. Dia gila. Dia mendesak saya.
Kenapa dia mendesak awak?
Dia... Tak guna!
Dia masih merenung saya. Cepat bayar dan pergi.
Tuhan Maha Berkuasa dan kekal,
dengan penuh belas kasihan di atas penderitaan-Nya.
Dan juga berkongsi hari kebangkitan-Nya.
Amin.
Terima kasih banyak.
Terima kasih.
Anak-anak sihat?
Mereka sihat.
Cantik.
Gembira jumpa awak lagi.
MENCARI RUMAH BAHARU - CHAUNCEY
Tuhan memberkati.
Mari?
Baik.
Saya orang yang berfikiran positif.
Tak kira apa pun yang berlaku,
saya tetap akan cuba berfikiran positif.
Tapi, ini lain.
Saya tak berfikiran positif...
dan saya perlu...
Saya betul-betul cuba.
Demi keluarga.
Demi anak-anak.
Awak berdoa, Clarke?
Selain di institusi agama.
Tak.
Tapi saya tak percaya kepada Tuhan, Jesus, dan sewaktu dengannya.
Terutamanya sekarang.
Tiada makna.
Dengan perkara yang kami lalui.
Apabila saya rasa seperti...
Tak rasa kewujudan Tuhan...
saya tak percaya Dia,
saya bercakap sendiri jika...
Jika Tuhan ada di mana-mana...
Tuhan ada di dalam batu ini.
Dan apabila saya pegang ia,
ia menjadikan Dia seperti nyata.
Awak boleh beri apa-apa makna kepada batu ini.
Atau tak perlu.
Ia cuma batu.
Apa pun...
Ia milik awak.
Mesej - David Awak di mana?
Kaki saya masih sakit selepas bersenam
Semakin sembuh
Pasar bunga
Jadi, awak tak sertai makan malam.
Dihantar
Saya ambil ini.
Saya tak dengar!
Empat ratus lima puluh. Ya?
Okey.
Helo.
Pn. Starr?
Oh, CK.
Selamat pulang, puan.
Gembira jumpa awak.
Mari saya tolong.
Terima kasih.
Di mana Puri?
Puri!
Awal puan balik.
Ini kain cucian David?
Ya, puan.
David ada balik?
Tak, puan.
En. David telefon Sam.
Sam bawa saya ke hotel untuk ambil pakaian.
Dia suruh rahsiakan.
Awak jangan ambil.
Tundukkan kepala kamu.
Bagus.
Begitu.
Mak tak tahu kamu ada parut itu.
Pusing.
Kamu tahu bila ia berlaku?
Ini sangat penting.
Awak boleh cakap Korea?
Drama Korea.
Kenapa awak tak boleh?
Saya boleh cakap sedikit.
Membesar di Amerika.
Ibu bapa saya cakap Korea, saya jawab Inggeris untuk jengkelkan mereka.
Mak saya selalu cakap bogi eopseo, bogi eopseo.
Apa maksudnya?
Maksudnya "nasib malang."
Mak dan mak cik saya selalu cakap saya bernasib malang.
Disebabkan muka saya.
Kenapa dengan muka awak?
Tulang pipi saya terlalu tajam dan dagu saya terlalu runcing.
-Memotong semua kebaikan. -Tak mungkin.
Ketika saya remaja,
mak saya jumpa tukang tilik di New York, tanpa pengetahuan saya.
Saya jumpa buku kecil warna merah dalam almari.
Dalam bahasa Korea dan Cina, jadi saya tak faham.
Saya perlu tanya orang tua Korea di jalanan maksudnya.
Dia cakap, "Awak menunggang kuda buta menuju ke cenuram."
Jadi, ya, saya bernasib malang.
Awak terlalu cantik untuk itu.
Saya dah lama nak ke bandar raya New York.
Awak pernah pergi ke Central Perk?
Ya, semua pernah pergi Central Park.
Tak, Central Perk.
Kafe daripada rancangan, Friends.
Saya rasa itu dirakam di dalam studio di Burbank.
Jadi, ia tak benar?
Perkara di Hollywood tak benar.
Ia fantasi yang bagus.
Tinggal dalam apartmen besar, di bandar besar dengan kawan-kawan.
Kita takkan mampu di sini.
Awak tinggal di mana?
Dengan keluarga.
Seperti kebanyakan kita.
Saya sayang mereka, tapi saya juga nak tinggal di rumah sendiri,
mempunyai kebebasan dan berdikari.
Jadi, kawan saya dalam kumpulan muzik...
Dan dia akan buat persembahan malam ini.
Hanya lima minit saja berjalan kaki.
Jika ia hanya lima minit...
Kumpulan apa?
Mereka hebat?
Sangat hebat!
Terbaik di Hong Kong.
Jika mereka terbaik di Hong Kong, saya perlu pergi.
Ya.
-Adakah itu... -Ya.
Helo!
-Helo! -Kejutan!
-Hai! -Lihat kami jumpa siapa
-depan pintu awak. -Saya suka.
Oh, Tuhan. Lihatlah awak.
-Saya besar. -Awak cantik.
-Maaf kami lambat. -Kami bawa wain!
Tak. Ia hebat. Terima kasih.
Mana David?
Berita buruk.
David pergi gim sebelum jamuan
-untuk bersenam -Ya.
-dan dia sakit belakang. -Tidak.
-Saya tahu. Koktel? -Richard juga sama tahun lepas.
-Ya, seminggu saya tak boleh bangun. -Teruknya.
Berguna, sebenarnya. Dia jaga anak,
dan mereka tak boleh ke mana-mana.
Saya suka.
Awak juga boleh.
Bagus awak berada di rumah.
Dia di kiropraktor untuk diperiksa.
Minum di balkoni?
-Tak mengapa. -Saya nak.
Sudah tentu, tolong berikan dia moktel?
Saya cakap tak nak! Pergi!
Bertenang. Ini untuk kebaikan kamu, sayang.
Tak. Berhenti. Saya tak nak!
Kenapa kamu begini?
Mak nak melindungi kamu.
Hei.
Wah, lihatlah.
Kenapa?
-Daisy! -Apa yang berlaku?
Hei, Margaret?
-Berhenti. Daisy! -Margaret!
Untuk keselamatan kamu. Berhenti.
-Mak, berhenti! -Mak terpaksa.
-Ayah, tolong! -Awak hilang akal?
Hentikannya! Margaret, berhenti!
Saya perlu lindungi mereka.
Daripada apa?
Apa maksud awak?
-Margaret! -Kita perlu simpan rekod perincian.
Hei, sayang.
Hei, Daisy, tak mengapa.
Hei, tak mengapa.
Tak mengapa.
-Kamu tak apa-apa. -Ayah...
Mak cakap dia nak gambar parut kami.
Pejabat awak luas.
Banyak ruang untuk tambah bilik budak.
Itu yang kami lakukan.
-Bilik belajar jadi bilik kanak-kanak. -Kemahiran hebat,
memandangkan awak tiada zakar.
Richard.
Saya tak patut tanya...
Saya tahu perkara awak nak cakapkan, dan awak tak perlu.
Tapi saya cuma nak tahu sebab saya berminat...
Awak takkan tahu
"tiada anak" adalah pilihan atau sebaliknya...
Anggap ia pilihan melainkan awak diberitahu sebaliknya.
Salahkah saya bertanya tentang anak?
Ia macam kurikulum tambahan.
Nanti tak boleh tanya jika awak main tenis atau...
Ya, atau pesta liar.
Saya tanya dia soalan serius!
Jika awak nak tahu...
Saya tak pernah lakukan itu.
-Awak patut cuba. -Saya akan cuba.
Richard, malulah.
Puan Margaret di luar.
-Dia nak cakap dengan puan. -Baik.
Mungkin kita boleh lakukan berempat.
-Empat orang? -Maaf.
Ya.
-Margaret. -Hai.
Awak nampak cantik.
Terima kasih.
-Saya melayan tetamu. -Maaf mengganggu.
Saya cuma, ia...
Awak cakap awak selalu siram pokok-pokok dia,
kadangkala jaga anjing dia.
Awak ada kunci rumah dia?
-Margaret. -Awak ada, bukan?
Saya takkan bantu awak pecah masuk rumah dia
untuk geledah barang dia.
Saya perlu tahu.
Jika awak kawan saya, awak akan tolong.
Itu tak adil.
Ini yang awak lakukan.
Awak membuat teori.
Awak tuduh David.
Awak mengesyaki dia.
Saya dah minta maaf tentang David.
Saya tak boleh mengubahnya.
Awak perlu faham, saya beritahu polis perkara mereka mahu...
Awak memang tak suka dia.
Tak penting jika saya suka dia atau tak.
Dia berada di bar, Margaret.
Dia tak culik anak awak.
Dia tipu tentang keberadaan dia.
Itu menjadikan dia suspek.
Awak nak saya buat apa?
-Bukan salah saya dia keluar minum... -Saya tak nak layan awak.
Saya takkan berdiam sementara awak musnahkan kehidupan orang lain,
terutamanya apabila dia tiada di sini.
Christopher orang yang baik.
Kebanyakan orang. Saya percaya.
Saya juga. Lihat pengakhirannya.
Saya cuma nak cari Gus.
Saya tak peduli tentang sesiapa atau apa pun.
Saya tak peduli.
Saya betul-betul nak cari Gus.
Kita semua nak cari Gus.
Kesakitan tak dapat diukur, tapi itu tak benar.
Kesakitan saya sangat teruk, lebih daripada awak tahu,
dan awak takkan faham tindakan dan perasaan saya,
sebab awak bukan seorang mak.
Simpan.
Hei, bertenang.
Ia kosong.
Cepat.
Cepat, makan.
-Kamu nak tambah lagi? -Tak mengapa.
Essie, biar saya buka pintu.
Ya, tuan.
Siapa agaknya?
Hei, terima kasih datang.
Hei, kamu berdua.
Mari lihat ini.
-Apa? -Kenapa?
-Aduhai. Ini siapa? -Wah.
Ia jantan. Namanya Chauncey.
-Ia kamu punya. -Apa?
Bagus membela anjing.
Ia setia dan pandai menjaga.
Ia tak boleh jaga apa-apa. Ia terlalu comel.
Hai, Chauncey.
-Ia sangat comel. -Hai, Chauncey.
...makan malam mengasyikkan.
-Ditempah berminggu-minggu. Habis dijual. -Hebat.
-Senarai menunggu? -Ada senarai menunggu.
-Maafkan saya. -Wah.
Wah.
-Ini meringue? -Ya.
Ais krim bakar Alaska.
-Saya tak pernah makan. -Awak perlu cuba.
Nampak sedap.
Saya tak sabar.
-Terima kasih, CK. -Sama-sama. Selamat menjamu selera.
-Ini makan malam terbaik. -Ya.
Macam mana kita nak makan itu?
Betul, ini... Ini hebat.
Dah lama sejak kita...
Hai!
Lama tak berjumpa!
Saya ingat awak tak datang.
Saya rindu awak!
Mercy, kawan-kawan saya.
-Hai! -Hai!
-Dia? -Bahasa Inggeris.
Bahasa Inggeris!
-Awak nak minum? -Ya.
Okey, saya akan kembali.
Okey.
Hei, Mercy.
Ini kali pertama awak datang Hong Kong?
Dah setahun setengah saya di sini.
-Setahun setengah. -Gembira jumpa awak.
Kami bercakap tentang hubungan dia.
Mereka baru tinggal bersama. Bagusnya.
Gembira untuk kamu.
Boleh beritahu rahsia awak.
Ya!
Mercy? Awak okey?
Mercy!
Cantiknya, Puan Hilary.
Terima kasih.
Sam dah sampai?
-Dah, puan. -Okey, bagus.
-Puan? -Ya?
Kenapa?
Saya nak minta maaf tentang kain cucian En. David.
-Saya berahsia. -Tak mengapa.
Saya tak marah.
Dan, puan?
Saya cuma nak puan tahu saya sentiasa sokong puan.
Terima kasih, Puri.
Saya hargainya.
Sam, bawa saya jumpa En. Starr.
Puan?
Jangan berpura-pura. Awak tahu. Bawa saya jumpa dia.
Ya, puan.
Apa? Ya!
Saya cakap saya penat!
Perlu minum. Minum selepas kerja.
Ya...
Hai , Umma.
Maaf, saya nak telefon mak semula.
Kamu sakit?
Suara kamu seperti tak sihat.
Cuma penat.
Saya sibuk bekerja.
Mak harap mereka bayar banyak.
Kamu tiada masa untuk telefon mak.
Kamu tak pernah jawab.
Saya dah telefon mak.
Kamu tak pernah ajak mak ke Hong Kong.
Kamu buat mak sedih.
Datanglah. Saya nak jumpa mak.
Ayah kamu suruh cakap begitu?
Mak tahu dia bercakap dengan kamu.
Dia tak bercakap dengan mak, tapi kamu...
Ia idea saya, mak.
Mak pun boleh sibuk juga.
Semua orang nak sesuatu daripada mak.
Tiada sesiapa tanya kemahuan mak.
Mak nak apa?
Ia tak penting.
Okey. Saya perlu pergi.
Kawan saya dah tunggu.
Kamu ada kawan?
Berapa orang?
Ramai!
Terlalu ramai.
Mak gembira.
Kamu tak berseorangan seperti mak.
Okey. Saya perlu pergi.
Saya nak letak telefon.
Okey.
Boleh beri Pinot noir?
Awak jumpa saya.
Awak tak balik.
Ia menyeronokkan.
Richard Seksis banyak minum dan bercakap tentang pesta liar.
Hils, maaf tentang mesej tadi.
Dan tentang semuanya.
Saya rasa awak cemas.
Kita berdua cemas.
Saya tak nak kita berdua lakukan kesalahan lagi.
Saya tak boleh hidup tanpa awak.
Dan saya tak nak.
Saya perlukan awak di parti...
Untuk memahami dan berkongsi perkara lucu dengan saya.
Kita ada rancangan David.
Rancangan itu takkan berhasil tanpa awak.
Itu saja. Tiada rancangan.
Tidak. Kita boleh cuba dapatkan anak.
Awak patut cakap tentang perkara ini tahun lepas.
Saya rasa kita berdua belum bersedia untuk menjadi ibu bapa.
Saya perlukan awak.
Saya juga perlukan awak.
Janji awak takkan biarkan saya mati keseorangan,
dengan hanya ditemani pokok-pokok jiran kita yang dah tiada?
Dan Puri.
Tanaman pasu dan Puri.
Aduhai.
Saya rindu awak.
Saya minta maaf.
Untuk semua perkara yang dah berlaku.
Ya.
Kita boleh hadapinya, David.
Kebelakangan ini saya tak dapat berbual dengan awak.
Dan saya nak...
Apa?
Maaf. Ada lipstik yang bukan kepunyaan saya di gelas ini.
Dia memandang sinis, awak nampak?
Saya mungkin berasa hati jika tempat ini tak teruk.
Awak memang teruk.
Ya. Saya tak nak minum
daripada gelas yang ada lipstik wanita lain.
Jika tempat ini teruk, kenapa awak datang?
Jika saya pun teruk.
Apa maksud awak?
Saya cuma bergurau.
Tak perlu jaga saya, Hils.
Saya baik saja, tak perlu...
Saya cuba selamatkan perkahwinan kita.
Awak tak nak cuba?
Lagi satu. Terima kasih.
Saya tahu ia di sini.
Clarke!
Saya dah agak!
Christopher berada di Thailand.
Dia berada di pantai yang sama.
Anjing siapa ini?
Apa?
Apa yang berlaku?
Detektif Chang dah...
Mari duduk, Margaret.
Mari, sayang.
Detektif di tanah besar
jumpa mayat serupa dengan gambaran Gus.
Awak berdua perlu buat pengecaman.
Di bilik mayat di Shenzhen.
Kita boleh pergi pada waktu pagi.
Saya tahu ini sukar untuk awak tapi...
HELO DARI THAILAND
...ini alamat rumah mayat di Shenzhen.
Kami hubungi pagi nanti.
Margaret.
Saya minta maaf.
Ia bukan berita baik.
HARAP AWAK DI SINI!
CHRISTOPHER MURRAY RUMAH BESAR DI PEAK
HARAP AWAK ADA DI SINI!
Hei! Awak dah balik?
Lihatlah dia! Dia mabuk!
Orang asing tak guna! Dia berbau busuk!
Muntah saya terkena awak?
Sedikit.
Saya minta maaf.
Maaf.
Selamat malam, David.
Selamat malam, Mercy.
Clarke, kita perlu pergi.
Ayah?
Ya, sayang?
Boleh beritahu mak saya minta maaf?
Tidurlah, okey?
Terjemahan sari kata oleh Alyaa R.
Penyelia Kreatif Bima Gasendo