Gus.
Makikiraan.
-Makikiraan. -Halika rito, mahal.
Makikiraan!
Gus, bumalik ka.
Makikiraan.
Gus, hinto!
-Makikiraan. -Mahal, sige na!
Makikiraan.
Gus! Hindi, hindi. Hindi. Gus.
-Makikiraan. Makikiraan. -Gus, hinto.
Makikiraan. Makikiraan. Makikiraan.
Huli ka.
Hoy, kapag nahulog ka sa likod ng bangka, matatadtad ka.
Gusto mo ba iyon?
Hindi, ikaw ang matatadtad.
Hindi ako. Ikaw ang matatadtad.
-Ikaw iyon. -Ikaw iyon.
-Hindi, ikaw. -Hindi, ikaw.
Maraming salamat
Salamat, paumanhin.
-Okey lang. -Hindi mo pwedeng gawin 'yon.
Hindi ka pwedeng tumakas nang ganyan. Hindi sa bangkang ito. Okey ba?
Dito ka lang sa akin, Papa.
Nasa bangka tayo at kahit saan may tubig
at napakadelikado nito.
Hindi. Hindi, hindi, hindi.
Mayroon bang hangganan ang paghahanap mo ng tirahan sa batang iyon?
Ayaw pumirma ng karamihan sa mga ina. Iniisip nila na babalik sila.
Kaya, ang mga bata ay naiiwan dito nang napakatagal.
Dito po ang daan.
Naging posible ang susunod na tour
dahil sa inyong patuloy na donasyon sa ampunan.
Bagay na gusto nating gawin. Bumisita...
Tingnan mo ang lahat ng keso, at walang kumakain nito.
Mayroon ba ang lahat ng European cheese sa kanila
na hindi nila nakikita ang handa na ito?
Nasubukan mo na ba itong burrata? Sobrang sarap.
Oo, 'di ba?
Kailangan kong pumunta sa Italy bago matapos ang taon.
Kailangan ko lang.
-Ano iyon? Hindi pwede. -Bakit hindi?
Dahil ba iresponsable ito?
Dalawang beses ka nang pumunta ng Italy.
Idagdag mo pa ang Thailand, India, Australia.
Alam ko, pero iba iyon.
Dahil ba trust fund baby ka?
Huwag kang ignorante.
Kailangan mo ng propesyon, kahit trabaho man lang.
Tayo na. Pumunta tayo sa mga kaibigan ko.
Hindi ko akalain na mali ang pagkabasa natin sa imbitasyon.
Tubig, alak, mga bata. Masamang kumbinasyon.
Parang napapalibutan tayo ng isang malaking swimming pool.
Sasama ako kay Essie.
Hindi, dito ka lang, mahal.
Ang sinabi ko ay Coke Zero. Diet Coke iyan.
Magkaiba ito.
Paumanhin, ma'am.
Hindi mo sila pwedeng kausapin nang ganyan.
Matagal akong nanirahan dito ito lang ang paraan.
Tita Essie.
Sa akin muna siya Bb. Margaret.
Maraming salamat, Essie.
Sasama ako, Essie.
Masuwerte ka't magkasundo sila ng katulong.
Kasama na namin si Essie bago pa ipanganak si Gus. Pamilya na siya.
Binilhan ko si Mercy ng tiket niya papuntang Hong Kong.
Nakatira siya sa apartment kasama ang kanyang ina.
Mukhang napakalayo ng Hong Kong para hindi siya makasama.
Sandali lang. Tawag ng tungkulin.
Kumusta?
-Kamusta! -Nag-aral ka sa Columbia?
Scholarship.
Ang suwerte mo.
Hindi. Mataas na grado lang.
Hindi ako masuwerte.
Nakakatawa nga. Medyo isinumpa ako.
Isinumpa?
Itong mukha ko, parang sisidlan ng kamalasan.
At hindi lang ang mukha ko.
Pinahulaan ako ng ina ko noong bata pa ako,
at iisa lang ang sinasabi nila.
Na hindi ako ikakasal, hindi magkakapamilya, at mamamatay nang mag-isa.
Ganyang uri ng bagay.
Kakarating lang ng kapatid mo sa Columbia, Shellac?
Bibisitahin mo ba siya?
Oo. Baka sumama ako sa mga magulang ko kapag lumipat sila doon.
Ipaalala mo sa akin na ipakilala kita kay Antonio.
Siya ang may-ari ng ilang club sa Manhattan.
-Alin doon? -Sa kan'ya... ang DL...
Di mo ba naalala na pumunta tayo?
O, Diyos ko, oo...
Ano?
O, Diyos ko.
Gawin mo lang 'yan.
-Hindi kaya. -Philena!
Sabi ko na sa'yo, baliw siya.
Gusto n'yong lumangoy ako sa ilalim?
Oo, gawin mo. Gawin mo!
-Gawin mo! Gawin mo! -Gawin mo!
May mga bagay na hindi papabor sa'yo.
Nakasakay siya sa bulag na kabayo papunta sa bangin.
Dapat mag-ingat ka... Isinumpa ka.
Hindi ka ikakasal, hindi ka magkakapamilya.
Tingnan mo.
Mamamatay ka ng mag-isa.
Bago ka tumalon. Ayusin mo muna! Isinumpa pa rin siya at malas.
Ipinanganak kang isinumpa. Kamalasan lang ang mayroon ka.
'Yon lang ang mayroon ka. Mag-ingat ka.
Hindi papabor sa'yo ang mga bagay. Di pa ako nakakita ng taong kasing malas niya.
Handa na siya.
Okey, okey, okey.
Hoy, ikaw.
Paano ka nakarating dito?
Diyos ko, napakaliit niya.
Kasinliit ng ibon.
Hindi katulad ni Chloé, na pinanganak na mataba
kaya nagtawag pa ng iba pang nars para lang matingnan siya.
Oo, walang sinuman ang may kayang tumanggi sa matabang sanggol, hindi ba?
Mga maliliit na kamay.
At pag-uwi namin, kinulong kami ng nanay ko sa loob ng isang buwan.
Hindi ba?
Hindi ako pinapayagang maghugas ng buhok,
pinainom niya ako ng mapait na tsaa, at sabaw na napakasama ng lasa.
Kawawa naman.
Walang gagawa ng sabaw para sa iyo.
Hindi.
Anong nangyari? Okey ka lang ba?
Heto.
Kukuha ako ng tuwalya.
Heto.
Anong nangyari?
Mahabang kwento.
Nasaan ang mga damit mo?
Ako na ang kukuha kung gusto mo.
Ako nga pala si Margaret.
-White wine para sa ginang. -Salamat.
Parang ayaw ko ng uminom.
At isang strawberry o isa pa para kay Madame.
May kailangan pa ba kayo?
Wala. Salamat.
-Talaga? -Salamat.
Mamaya na lang. Paalam.
Napakamasunurin.
Hindi na masama.
Hindi ikaw.
Bagong panimula sana sa akin ang Hong Kong.
Bagong panimula, totoo?
Sa edad na 24?
Nagpapatawa ka ba.
Mabuti
"Mabuti".
Nakakatawa ka.
Gusto n'yo ang Hong Kong?
Oo.
Minsan nami-miss ko, pero, alam mo...
Nakatira kami sa Peak. Napakagandang tanawin.
Oo.
Pinakamaraming kalbong lalakeng nagmamaneho ng convertible na nakita ko.
Alam ko ang F-word.
Hoy. Nangako ka na hindi mo ito sasabihin.
Gus! Huwag mong banggitin 'yan kay Mama.
Parang gusto kong sabihin.
-Sasabihin ko na! -Hoy, uy, uy.
Huwag mong sasabihin. Lalo na sa harap ng ina mo.
Lahat ginawa niya maalagaan ka lang.
-Kaya huwag mo na itong sabihin, okey? -Okey.
Sige, okey.
Ano… Sandali.
Sandali.
May mga kapatid ka?
Nag-iisang anak.
Totoo?
May-ari ng kainan ang tita ko sa Queens.
Kailangan niya ng tulong, kaya nagbabantay ako sa mga pinsan ko.
malapit sa bata.
Masuwerte siya, dahil meron na siyang pitong bilyon nito.
Huwag mong alugin.
Kung…
Kung kailangan mo ng tulong, nandito lang ako.
Laging ganyan ang sinasabi nila at hindi rin sila seryoso.
Seryosong seryoso ako.
Huwag mong alugin, Gus!
Mas kumportable ako 'pag kasama ko ang mga bata kaysa matatanda.
Buwisit.
Huwag kang mag-alala.
Hindi ako basta-bastang natatakot.
Essie! Gusto ko si Essie!
Gusto ko si Essie!
Nandito ka na sa akin.
-Gusto ko si Essie! -Hindi, abala siya.
Nandito ka na kay mama.
Gusto ko si Essie!
Kargahin mo ako!
Gusto ka niya.
Opo, ma'am.
Halika dito.
Dapat makinig ka sa nanay mo.
Pagod ako.
Hayaan mo na. Si Mac na ang kukuha.
Ako na. Ayos lang.
Ilagay mo lang dito.
-Ayos lang,ako na. -Kailangan mo ng tulong?
-Ako na. -Okey.
Kumusta, Pinot.
Kamusta ka?
Dahan-dahan, Gus. Dahan-dahan.
-Tayo na. -Tayo na.
Halika.
Hoy, Sam.
Sir.
Salamat, pare.
Bagong litrato sa paaralan?
Ang mga bata, tumanda na ngayon.
Tumatanda na sila, 'di ba?
Oo, sir.
Ilang taon na sila?
Siyam at pito, sir.
Siyam at pito?
Wow.
Ang bilis ng oras.
Parang kahapon lang anim at walo lang sila.
Hindi, masuwerte ka. Mukha silang mababait.
Salamat, sir.
Sinusubukan naming magkaanak.
Oo.
Iniisip ko dati na hindi ako pwedeng maging ama, parang hindi bagay.
Pero hindi ko alam.
Nakikita ko na kapag may anak ka parang bumabalik ang dati.
Ngayon, kumplikado ang relasyon ko sa pamilya ko.
Minsan ko na lang sila makita.
Sana pumunta ako sa kasal ng kapatid ko nakaraang taon.
Pero…
Sobrang daming nangyari.
at, siyempre, magulo ang pamilya ni Hilary.
Siguro umaasa kaming gawin sa ibang paraan.
Oo, sir.
Hilary Starr.
-Sumunod ka sa akin. -Okey, salamat.
Kumusta.
Pasensya nahuli ako.
Kumusta.
Naglakad ako.
Meron silang tulya.
Mahilig ka sa tulya.
Kumusta ito?
Alam mo, nakakadurog ng puso at puno ng kemikal, sabay-sabay.
Ano?
Maraming pag-uusap at pasasalamat at tseke
at namigay sila ng sanggol na hahawakan.
At humawak ka ng isa?
Kinarga ko itong babae,
na halos isang buwan pa lamang at nandoon na siya.
At, alam mo, ako ay…
Parang pareho lang kaming nagsasabi sa isa't isa, "Buwisit"
Alam mo, tulad ng, "Paano ako napunta rito?" Ganyang uri ng "buwisit."
Nalungkot ako para sa kanya.
Hindi sa parang gusto kitang iuwi,
parang "magkita tayo sa 20 taon at bibilhan kita ng inumin."
At siyempre,angibang babae, alam mo na,
puno ang mga mata nila at sinasabi nila lahat ng tama.
at ako ay…
Ano?
Hindi ko alam, ako ay ako, 'di ba?
Ako ay… ako. Matindi iyon.
Hindi namin kinuha 'yan.
Ang sabi may espesyal na anibersaryo ngayon.
-Okey lang. -Hindi, Hils, kumuha ka.
Hindi ko ito kailangan.
Masaya ako ngayong araw, pakiusap?
Okey, sige. Salamat.
At anong gusto mo, sir?
Hindi, okey na ako sa tubig, salamat.
-Alam mo, parang gusto ko rin ng tulya. -Talaga?
Okey, para sa tulya.
Para sa tulya.
-Nawa'y lagi silang nasa menu. -Oo.
Itong buong hapon napaisip ako tungkol sa atin,
sa pagkakaroon ng anak,
at kung paano pag-usapan ng mga tao nararamdaman nilang pagmamahal.
O kung nag-ampon sila, paano nila…
Makilala nila ang anak nila at alam na nila.
Sa pagkakataong iyo, alam nila. Alam mo ba?
Paano nila nalaman? Alam ang ano?
Oo.
Paano kapag wala akong maramdaman?
Sa tingin ko mararamdaman mo 'pag iyo.
Totoo ba?
Oo… tingnan mo.
Halika rito.
Kapag may anak na tayo, makakalimutan natin kung gaano kahirap gumawa.
Okey?
Atin ang susunod na buwan.
Tuloy lang ang pagsubok.
Okey?
Sige.
Okey.
Hindi, ayoko ng pulang pagkain.
Gusto ko ng iba!
Gusto mo ng pulang pagkain, pula ang berry, pati ketsap…
Hindi, gusto ko ng chow fan!
Ayaw ko niyan.
Gusto mong magluto ako ng chow fan?
Hindi! Hindi tayo nagpapatakbo ng kainan,
hindi pwedeng parang nagtatrabaho tayo sa kanila.
-Pero nagtatrabaho si Essie sa atin. -Hoy!
Nandito si Essie para tumulong, hindi para alagaan kayo.
-Babaho pa rin. -Gusto ko ng chow fan, Tita Essie.
Diyos ko po, Philip.
Sinasabi ko lang, hindi ako kakain nito kung nasa harapan ko.
-Kumain na lang kayo. -Ayaw ko!
Sige na, nakakaasar na, Gus.
Oo na, dali na, mahal.
Magbibilang ako nang tatlo.
Isa, dalawa…
Hindi!
Bwisit.
Sige na. Nagkalat ka, at kailangan ko itong linisin.
Kaya manatili ka rito, dito mismo!
At huwag kang gagalaw, narinig mo ba ako?
Hanggang pagbalik ko.
-Kumusta, Christopher -Kumusta.
Kumusta si Pinot sa bago niyang pagkain?
Buo ang dumi niya, kaya magandang simula iyon.
Oo, sigurado.
Ayos lang ba na bantayan mo siya sa weekend?
Siyempre naman, maaliw ka sa panonood ng ibon.
Salamat.
Gus!
Anong ginagawa mo rito?
Gus!
Okey, buddy, Gus!
Gus!
O, hindi! Nasaan na si Gus?
Iyan na siya!
-Iuuwi ko na siya. -Sige.
-Uuwi ka rin? -Babalik ako.
-Hoy, sino 'yan? -Halika na.
Kumusta.
Kumusta, Pinot.
Halika na.
Daisy, nasa loob ba si Gus?
-Okey. -Wala siguro.
Gus! Sinabi ko na huwag kang lumabas!
-Hil, salamat! -Nakita ko siya sa amin.
-Diyos ko, nakakapagod. -Gusto mong uminom?
Ice tea mo, sir.
Maganda si Essie sa kanila noong malilit pa sila.
Sobra ang pag-aalaga niya, binibigay niya lahat ng gusto,
walang disiplina, at kapag pinigilan ko ako ang nagiging masama.
Baka medyo nagsasawa na kayo sa kanya.
Siguro, pero, hindi namin siya kayang paalisin. Pamilya na si Essie.
Lagi mong sinasabi 'yan, 'di ba?
"Pamilya si Essie, pamilya si Essie."
Hindi, alam mo iyon.
Kasama na namin siya mula nang pinanganak si Gus.
Alam ko, pero lahat ng tao rito may kasamang katulong.
Ikaw ang amo niya.
Hindi kaibigan.
Kailangan ipaalam mong hangganan,
kung hindi, hindi niya alam ang patakaran.
Hindi nakakatulong.
Nasa Hong Kong tayo, at minsan parang
lumipat kami sa isang bayan sa Connecticut.
Oo nga. Nasa yate ako kanina, at may isang grupo ng dayo na
nagrereklamo sa pagkawala ng Target,
at naglalagay ng ketsap sa ramen nila, at sumisigaw sa mga katulong nila.
O, Diyos ko, ang sama lang.
Ano ang kakainin natin?
-Chow fan, sir. -Chow fan nanaman?
Oo!
-Masarap ba? -Oo.
-'Yan ang problema mo. -Walang pagkakaisa.
-Wala. -Wala.
Kumusta, Mama! Kumusta.
Bumalik ulit ako sa gamot.
Alam ba ni David?
Alam ko, alam ko, ayaw kong magsinungaling sa kanya…
hindi ko alam kung paano ko sabihin sa kanya.
Hindi ko sinusubukang baguhin ang isip mo,
pero sasabihin ko sa'yo.
Noong nagbubuntis ako kay Gus,
ayaw ko nang magkaanak pa.
Hindi ko alam 'yan.
Medyo mali kapag sinabi ko ito,
pero may paulit-ulit na boses sa isipan ko,
na nagsasabing, "Ayoko nang magkaanak, ayoko na."
Halos hilingin ko na mawala siya.
Pero, siyempre pinanganak siya, at nakita ko ang mukha niya,
at "paumanhin" ang unang salita na sinabi niya.
At ayaw kong hindi ka magkaanak, Hil,
iniisip mo kasing hindi mo kaya.
Kaya mo!
Alam kong kaya mo.
Paano kapag hindi?
o hindi "hindi", paano kapag ayaw ko?
Lagi tayong nagsasakripisyo nang mas higit pa, sabi mo!
Mas higit ang ginagawa natin, tayo ang nagiging masama.
At ayaw ko ng tungkulin na gano'n.
Hindi mo inisip na baka suportahan ka ni David?
Hindi, hindi 'yon, ito…
-Umiinom ba siya ulit? -Hindi!
Hindi, mabuti siya.
Talagang sinisikap niya, halos isang taon na siyang hindi umiinom.
Isang taon...
Magiging mabuting ama siya.
Hindi lang iyon, ang totoo, magiging mabuting ama siya,
at dahil diyan pakiramdam ko hindi ako patas sa kanya.
Pero pareho kaming sumang-ayon,
pareho ang plano noong nagpakasal kami.
Ayaw naming magka-anak.
At ngayon, parang nagbago ang pananaw niya,
at parang napipilitan ako
sa isang bagay na hinding-hindi ko hiniling.
Ma, pwedeng bilhin mo ang laro na ito?
-Huwag muna ngayon. -Sabi mo, bibilhin mo ito.
Daisy, makinig ka sa mama mo, mahal.
-Pwede bang bigyan… -Ma, pakiusap?
-Tapos na ang gawain ko sa math. -Hindi, nagsisinungaling siya!
-Huwag kang sumigaw. -Paano mo malalaman?
-Hindi mo ako kasama buong araw. -Parang gano'n!
Kailangan mo lang ilagay ang password dito.
Salamat, Ma.
Paumanhin, paumanhin.
Pumunta ako kay Margaret at naglabas siya ng saloobin,
at nag-usap kami, at nakalimutan ko na ang oras...
Oh Puri, kumusta ka na?
Bago ko makalimutan, kunin mo bukas sa TST ang package ko.
Kailangan ko ng magbihis. Paumanhin! Paumanhin!
At nalaglag niya ang mga piraso ng tinapay
habang sinusundan nila ang tatay nila.
Nasa kama niya na naman siya.
Babayaran ko siya nang sobra para sa pagsasauli ng asawa ko.
Dati, ikaw ang nakahiga roon.
Alam ko, ito ay… Hindi ko alam…
Hoy, mga bata, mayroon silang mga yugto.
Oo, pero…
Daraan lang 'yan, makakalimutan din natin.
Essie, 'wag mo nang gawin 'yan.Nakakapagod ang araw na ito, kaya na namin 'yan.
Salamat, sir. Magandang gabi.
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Kailangan natin ng mas mabuting hangganan.
Dapat akma ito para sa kanya.
Gumawa na tayo ng hangganan.
Ano?
Nakakaasar akong tao.
Kapag nakikita kong magkasama sila,
'di ko alam ang pumapasok sa akin!
Hindi ko ginustong maging ganyang ina
na laging kasama sa buhay ng kanyang anak.
Masyado akong abala para sa ganyang bagay.
Abala ka ngayon.
Hindi.
-Oo. -May trabaho ako.
Pero hindi na mahalaga, tayo…
Uuwi na tayo.
Ano?
Inalok nila ako ng bagong kontrata.
Alam kong nagkasundo tayo na huwag nang tumagal pa, pero napakaganda nito.
Hindi.
-Hindi mo ito magagawa. -Margaret.
-Hindi ko na kaya ang isa pang taon. -Margaret!
Hindi patas na tanungin mo ako. Nakatingin lang ako sa espasyo ng opisina.
Nag-aayos ng pagpupulong ng mga kliyente noong bakasyon.
Lahat ng kaibigan ko sa 'min ay mga CEO, artista.
-At dito, ang mga babae ay maybahay lang… -Okey.
…at natutulad na ako sa kanila.
Hoy, mapagbigay lang sila sa pagbubukas ng relocation package natin.
Kung gusto natin, kaya nating…
Nangyayari ito dahil mas nakakaipon ka ng pera kaysa sa akin.
Hindi.
Pakiramdam ko, kailangan kong talikuran ang lahat,
lahat ng sa akin, at parang kailangan kong maging…
Maging ano?
Tagakuwenta ng pamilya.
Tagakuwenta mo.
Hindi maari.
Oo.
Hindi ka ba nangungulila?
sa atin?
Hindi ko alam.
Gusto ko ang buhay natin dito.
Ang pagkain, ang katulong, ang drayber, napapadali nito ang lahat.
Hindi ito totoong buhay, Clarke.
Hindi masamang mamihasa tayo nang kaunti.
Hindi ba? Nararapat lang sa atin ito.
Naalala mo noong unang dating natin?
At dinala natin ang mga bata kung saan-saan, papuntang Macau,
high tea sa Peninsula, sa night market.
Ayaw mo sa night market.
Oo, ayaw ko sa night market, pero gusto ng mga anak natin, kaya gusto ko na rin.
-Hindi. Clarke. -Pag-isipan mo ito.
Pag-isipan mo ito, pakiusap!
Pakiusap,pakiusap,pakiusap, pakiusap,pakiusap
Pag-iisipan ko.
Sige.
Nilabasan ka na?
Okey lang ako. Ikaw muna.
-Sigurado ka? -Oo, oo, oo.
-Oo? -Oo.
Malapit ka na?
Oo.
-Pasensya. -Hindi, okey lang.
Okey lang.
Gusto mo bang gawin ko iyon?
Huwag ngayon.
Okey. Sigurado ka?
-Siguro. -Sige.
Sige. Sige.
-Oo. -Sige.
Oo.
Tayo na!
Daisy, halika na.
Malalagpasan ka na ng bus.
Ma! Hindi ko masusuot ito, masyado nang luma.
-Ngayong araw? -Oo.
-Magpaalam ka na sa mama mo. -Paalam, Mama!
Merong… Paalam, mahal.
Mahal kita.
May kendi ba siya?
-Ano? -May kendi siya.
Di niya dapat bigyan ng matamis sa umaga.
Night market mamaya, okay?
Oo, 6:30. Nakalimutan natin ang costume ni Philip.
Akala ko sa susunod pa.
Oo, akala ko rin.
Kartong rhino, o pwedeng maging ibon ka.
-Paalam! -Nasa atin pa ang lumang damit
noong nakaraang Halloween.
Maayos natin ito.
Mahuhuli na ako. Mamaya nalang uli.
Okey. Mahal kita.
Mahal kita.
Kumusta, mahal.
Kumusta ang araw mo?
Nagkaproblema si Winnie ngayon.
Talaga? Ginawa niya? Para saan?
Sandali, sandali. Tulungan na kita.
Bakit nadamay sa gulo si Winnie?
Hinalikan niya si Willem sa bibig.
Sa bibig?
Oo, palagi niyang hinahabol.
Hindi niya dapat ginagawa 'yon.
Kalokohan ito.
Pasensya na. Hindi ako makakarating mamaya… ipagpaliban na lang?
Paumanhin! Paumanhin! Paumanhin!
-Kasalanan ko? -Sinira mo ang pakpak ko!
Pinasuot sa akin ni Mama.
-Mga bata. -Costume ko!
-Tulog si Gus. -Luma at hindi mo naman gusto!
Wala akong pakialam!
-Daisy. -Ayaw ko sa'yo!
Mag-aantay po ba ako sa'yo?
Hindi, okey lang, Sam.
Magtataksi na lang ako mula rito.
Okey, salamat, sir.
Kumusta, si David Starr ito.
Maaaring mag-iwan ng mensahe, tatawag ako.
Paumanhin, Hilary.
Kailangan palitan ang hikaw sabi ng Legal dahil sa problema sa tatak.
-Anong tatak? -Sabi nila, kamukha raw ni Mickey Mouse.
Mga hoops lang sila.
Lumilipad na kami sa alts, kung gusto mong tingnan.
Nakuhaan na namin gamit ang hikaw na 'to.
Hindi ito babagay kapag ngayon natin papalitan.
Hoy, hoy! Aalis ka?
Oo, aalis na ako, kaya mo na iyan.
Essie, pwedeng hugasan mo ito?
Tatlong araw na niya itong suot.
-Oo, ma'am. -Hapunan ba 'yan?
-Oo, ma'am. -Hindi ba sinabihan na kita?
Lalabas kami ng mga bata, hindi kailangang magluto.
Sige. Maghahanda lang ako.
Iniisip kong magpahinga ka muna ngayong gabi.
Okey na, mga bata, tara na. Naghihintay na si Mac.
-Halika na. -Sasama ba si Essie?
Hindi. Kailangan ni Essie na mapag-isa.
-Pero gusto kong sumama siya. -Magaling. Salamat.
-Paalam, Essie -Paalam!
-Tara, kanina pa siya. -Paalam, Essie
Paalam.
Kinamumuhian ko noong bata ako ang mga pagkaing-dagat.
Dahil ayaw kong kainin ang lahat ng may mukha.
Lahat ng hayop may mukha.
Walang mukha ang chicken nuggets.
Ayaw ng matatanda ng ganoon.
Hindi ako matanda.
Masaya ako na nakarating ka. Muntik na kitang hindi tawagan.
Masaya akong ginawa mo. Wala akong mga plano, kaya…
Saan ka nakatira?
Kowloon.
-Akin 'yan. Gusto ko 'yan. -Mag-isa?
-Ako lang! -Sandali.
Pagkakolehiyo, tatlong araw na nang maalala ko na aalis pala ako ng New York.
Hindi pwedeng magsama kami ng mama ko.
Kailangan pala namin ng ama ko na mag-usap. Hiwalay sila
Nangungulila ka siguro sa kanila.
Hindi.
-Baka konti. -Tama.
Ginawa rin 'yan ng magulang ko at sa loob ng dalawang buwan, wala na sila.
Kaedad mo ako noon.
Oo.
Hindi nila nakilala ang mga magulang ko.
Pero hindi ko alam.
Halos 40 na sila noong ipinanganak kami ng kapatid ko,
kaya inasahan na naming mawawala sila nang mas maaga kumpara sa iba,
pero hindi ako huminto sa pagnanais sa kanila.
Minsan, kapag tumutunog ang telepono ko, ang sinasabi ko, "Mama ko ang tumatawag."
Ang sarap sa pakiramdam na isiping buhay pa sila.
Kahit na sa maikling sandali.
Ang sarap isiping pinapanood nila tayo kahit paano.
May mahika sa paligid, kapag bukas ka rito.
-Ma? -Bakit?
Titigil na akong kumain ng karne.
Maniniwala ako kapag nakita ko.
Paano ang mga hamburger?
Pwede kong bitawan ang mga hamburger kahit kailan.
-Hotdogs? -Oo. Kaya kong gawin.
At paano ang pepperoni pizza?
Nasa job trial! Magbabayad ba ako? O hindi. Tulong.
Siguro, kakain ako ng karne. Pero tuwing Biyernes lang.
Perpekto.
Hindi, hindi, hindi.
Kaya ko na ito.
-Sigurado ka? -Oo naman, ako ang nag-imbita sa'yo.
-Hindi ako sigurado kung ito'y… -Ginagawan mo ako ng pabor.
Totoo naman.
Halika na.
-Saan tayo pupunta? -Pwede ba sa Animal Street?
Titingin ako ng mga kuneho.
-Titingin ako ng tuta. -Okey, sige.
Gusto mo bang tingnan?
Gusto mo bang pumasok?
Oo.
Tayo na.
Tingnan mo.
Pwede bang kunin natin siya, Ma?
Gusto ko ng aso. Gusto ko ng tuta.
Gusto mo ng tuta?
Hindi ito papayagan ng ama mo.
Hinding-hindi.
Gusto kong bumili ng maraming kuneho. Milyong kuneho. Oo.
Pero pwede ba akong bumili ng kuneho?
Anong kuneho ang gusto mo?
Yung pula.
-Gusto mo ng pula? -Oo.
May pulang kuneho ba?
Oo, may pulang kuneho.
At goldfish.
Akala ko asul ang paborito mong kulay.
-At asul. -Gus, gusto mo ng kahel, 'di ba?
Gusto ko ng kahel na isda.
Bibilhin ko ito.
Maganda ba?
Oo, ang ganda.
Siya ang nagbayad pero sabi niya ginagawan ko siya ng 'pabor'
ang ibig sabihin ba nito hindi ito trabaho?
-Tumingin, hindi bumili. -Ma, gusto ko.
Sabi ng tatay mo, "Walang alaga."
Sabi ni Papa, "Walang tuta."
Aalis ang tatay mo kapag may dala tayong alaga.
Ahas kaya?
O, sige. "Hi, Pa, bumili kami ng ahas."
Halika na. Halika, halika, tara na.
Gusto mo ng sorbetes?
Kukuha ako ng boba.
Gusto ko ang banana flavor.
Sinong may gusto ng saging?
Kadiri ito at masyadong malambot.
-Gusto ng saging. Hayaan mo na. -Gusto ko ng saging.
Pwedeng tumingin tayo rito?
Pangako hindi ako bibili, gusto ko lang tumingin.
-O, talaga? -Gusto ko lang tingnan ang laruan.
Sige.
Pwede ko siyang dalhin.
Sige. Salamat.
Oo, hahanapin namin kayo.
Ang ganda niyan.
Oo.
Huwag bumili ng hayop!
Tingnan mo 'yung mga saranggola.
Wow, ang gaganda.
Iba-ibang laruan.
Alin ang gusto mo?
Gusto ko ang tren.
Pwedeng pumunta roon?
-Ang tren? -Oo.
-Philip, sandali. Bagalan mo lang. -Halika na, Mercy, bilisan mo.
Huwag mong hawakan.
-Hindi mo alam kung kanino 'yan. -Bitawan mo ko.
Ang trak.
Philip, nasaan ang mga action figures?
Siguro nasa dulo pa?
Hoy, tingnan mo ang mga pampasuwerte. Ang gaganda, 'di ba?
Ang gandang pusa.
Tumingin ng windmills?
Oo, pakiusap.
Gusto ko ng kuneho.
Gusto ko ng robot.
Gusto mo ba ng kuneho o ng robot?
Robot.
Robot? Hindi kita marinig, anong sinabi mo?
Gusto ko ng robot.
Gusto ko ng kuneho.
Gusto mo ng kuneho? Hindi ko alam kung
bibilhan ka ng nanay mo ng kuneho.
Siguro merong robot. Gusto mong tingnan?
Oo.
Tingnan mo 'yon.
Ang gaganda.
Umiilaw?
Gusto ko ng bola.
Hindi.
Tulong. Bilis, pulutin n'yo lahat.
Nakuha ko na.
Mercy, mayroong isa dito.
Mercy, nakakita ako ng isa.
May trabaho ka? Ikaw??
Dito!
Haha
Lobo. Mercy, lobo.
Lobo, lobo.
-Oo, nakikita ko. Lobo, oo. -Lobo.
Pwede ba akong maningil ng trial fee? Magkano?
Nasaan ang kapatid mo?
Nandito lang siya, dito lang.
Gus?
-Gus? -Gus?
Gus?
Nandito sila.
Okey lang ba ang lahat?
Nasaan si Gus?
Lahat ng detalye ng gabing iyon ay hinimay nang paulit-ulit.
Saan sila pumunta. Saan sila pupunta.
Sino pa ang nasa paligid.
Siya ang yaya na nakawala sa kanya.
Sinabi ng yaya sa nanay at pulis
na hawak niya ang kamay ng bata.
Maliban lang, hindi niya hawak ang kamay nito.
Kung hawak niya kasi ang kamay nito, nandoon pa sana ang bata.
Ang perpektong pamilya.
Sira na dahil sa kanya.
Ang sabi ng detective, "Sa mga ganitong kaso, laging sa kakilala n'yo ito.
"Kapamilya, kapitbahay, katrabaho."
Sinabi niya sa pulis, pauwi na siya mula sa trabaho.
Kahit na hindi ito totoo.
May mag-aalaga ba sa kanya?
Wala.
Hoy.
Ako si David. Narinig ko ang nangyari.
Tingnan mo, nanginginig ka.
Heto, kunin mo ang jacket ko.
Heto.
May maaari ba akong tawagan para sa'yo?
Ano nga ulit ang pangalan mo?
David.
Parehas kami ng gusaling tinitirhan ni Margaret.
Pauwi na ako... Nakita ko ang mga ilaw.
Siguro huwag kang...
Uy, ihahatid na kita.
Iuwi ka na kaya namin? Halika na.
Kailangan mo munang magpahinga.
Mag-iikot lang kami at itutuloy ulit ang paghahanap bukas.
Oras na para umalis.
Okey lang. Okey lang.
Halika na.
Okey lang, halika na. Tayo na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni TROYE
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay