Isang doktor na kilala sa komunidad sa kawang-gawa
nanagasa ng mga naglalakad sa lokal na pamilihan ng prutas,
tatlong patay at limang sugatan.
Pagkatapos ng shift, nagpapahinga minsan ang doktor sa on-call room
bago magmaneho pauwi.
Sa araw na ito, hindi niya ginawa.
Papunta na siya
sa birthday party ng anak at nakatulog habang nagmamaneho.
Hindi siya nakaabot sa handaan, hindi rin siya nagdiwang
sa kaarawan ng kanyang anak kailanman.
Naging ibang klaseng anibersaryo ang araw na iyon.
Isa na hindi ginusto ng doktor na gunitain.
Tatlong pilotong sakay ng maliit na eroplano na lumipad malapit sa ski lift.
Mayroong hamog noon na nakakaapekto sa bisibilidad.
Hindi nakita ang gondola na nagdadala ng mga skier sa bundok,
at ang kanang pakpak ng eroplano ay naputol sa mga kable.
Ang cable car ay nahulog sa 264 talampakan,
na agad pumatay sa lahat ng 20 pasahero nito.
Kalaunan, sumubok ang isang piloto na tumawag sa pamilya ng biktima,
ngunit walang sumagot sa mga tawag.
Isang lalaking 12 taon ang sanhi upang mapala ng kambal
ang c7 spinal injury na nagdulot ng pagkaparalisado mula sa leeg pababa.
Sa kabila ng babala ng ina na tumigil sa kulitan,
ang paglalaro ng magkapatid ay pangkaraniwan lamang.
Lagi namang naroon ang coffee table na binagsakan niya.
Magkahawig ang kambal, ngunit mula noon,
wala nang magkapareho sa kanilang buhay.
Ang mga kwentong ito ay laging nakatuon sa biktima.
Ang taong responsable sa kalamidad ay hindi kailanman binanggit.
Walang gustong makinig tungkol sa batang nagparalisa ng kapatid niya,
o sa drayber na nagmaneho't nakatulog,
o sa mga piloto na nagpabagsak sa cable car.
Pero gusto kong malaman ang mga nagkasala...
Napakabilis ng mga nangyari.
Gusto kong malaman ang mga taong naging sanhi ng mga trahedya...
Mga taong tulad ko.
Napatawad ba sila?
Umusad ba sila?
Walang pagkakataon na hindi ko naiisip ang nagawa ko.
Walang pagkakataon na hindi kita iniisip.
Kung ano ang ginagawa mo...
Kamusta ka na...
At paano ang pamumuhay mo...
Kahit tuluyan kong sinira ang buhay mo.
Naka-usap ko ang florist kanina... Nakumpirma na ang mga bulaklak
at ihahatid sila bukas basta siguraduhin lang na may tao
doon bukas ng umaga para salubungin sila.
Nakipag-usap ka na ba sa venue tungkol sa pagsabit ng banner?
Oo. Hangga't inilalayo natin ito sa mga labasan, okey lang tayo.
Mahusay.
At narito ang huling menu para ma-review mo.
Si Anthony daw ang pinakamagaling.
Pwede bang itanong, anong sadya mo sa Hong Kong?
Na-promote ang asawa ko sa ibang bansa. Tipikal, 'di ba?
At nagtatrabaho ka ba?
Nagtatrabaho ako. Oo.
Hindi ako maybahay.
Paumanhin, hindi ko sinasadya 'yun...
Patawad. Sensitibong bagay ito para sa akin.
Ako ay nagla-landscape architecture.
Nagdidisenyo ako ng mga hardin.
Pero mahirap gawin dito. Walang sinuman ang may lupa.
Ganyan dito sa Hong Kong.
Napakalambing na bata.
Meron akong pamangkin na kaedad niya, at hindi ko mapaupo ng ganyan.
Ano sa palagay mo?
Siya ay mahusay na bata.
Menu yung tinutukoy ko.
-Ayos lang. -Tapos ka na ba? Gusto ko ng umuwi.
Malapit na. May ilang bagay lang na dapat tapusin, okey?
-Ilang minuto na lang, mahal. -Wow, ang ganda ng anak mo.
Kamukhang-kamukha mo siya. Itong dalawa lang ba?
Margaret?
-Pwede bang makita ang final guest list? -Oo naman, siyempre.
Hindi ko ito na-print, pero makikita mo ito sa iPad.
Ito ang lahat ng mga kumumpirma.
Minsan, merong hindi nakakadalo, ngunit hindi ko iniisip na mangyayari ito.
Ang daming tao.
Kung sa tingin mo marami ito, sana nakita mo ang kasal nakaraang linggo.
Kalahati ng lungsod ay naroon.
Nakakatakot magdaos ng malaking handaan,
pero ang team ko narito para sumuporta sa mga kailangan n'yo.
Nagdaos na kami ng milyong party,
at magtiwala ka, sa'yo ang pinakamagandang venue.
Pero mas mainam na higit kaysa maliit ang espasyo,
dahil kapag kakaunti ang tao medyo nakakalungkot.
Sabagay, ika-50 na ng asawa mo, bagay na dapat ipagdiwang.
at malilimutan mo lahat ng pagpaplano,
magsasaya ka lang.
-Sana tama ka. -Oo naman. Lahat ay magiging perpekto.
-Umuwi na tayo. -Sige.
Tayo na, Daisy.
Ang ganda naman ng drawing.
Ikaw 'yan siguro, at ang kapatid mo, at ang nanay mo?
At sino ito?
Yan si Gus.
-Sino si Gus? -Daisy, tara na.
Paumanhin, aalis na kami.
Salamat.
-Sige. -Tayo na.
Paalam.
THE PEAK
-Alam ko, pero hindi kita matutulungan. -Bakit hindi?
Dahil proyekto mo ito.
Tiya Hilary! Ang pinto!
-Ang pinto, pakiusap! -Huwag kang tumakbo.
Mga bata, ano bang sinabi ko...
Ikaw ba ay...
Nakatanggap ng imbitasyon sa kaarawan ni Clarke bukas?
Oo. Hindi kami makakapunta. Kami... Meron kaming plano.
Pero ikamusta mo nalang kami kay Clarke.
Naiintindihan ko.
Alam kong naging...
Gusto ko lang...
Malaking bagay kapag makakapunta ka.
Kakausapin ko si David.
-Essie, nakauwi na kami. -Kumusta, Essie.
-Hello. -Hoy.
-Kumusta, Essie. -Lola, Lolo.
Pasensya, kakarating lang nila. Sinusubukan kong...
-Ayos lang. -Kumusta, Lolo.
Akala ko magre-relax kayo sa hotel ngayon.
-Nainip kami at para makita ang mga bata. -Saan si Tito Peter?
-Tulog siya. May jet-lag. -Nagugutom na ako.
AUSTRALIA LUGAR NG PAGHAHANAP
Eto mga sariwang prutas.
-Mangga. -Ang sarap!
Sandali. Maghugas ka ng kamay.
Tiyaking maghugas sila ng kamay pag-uwi.
-Opo, ma'am. -Salamat, Essie.
Bakit mo siya hinahayaang manood ng nakakakilabot na bagay?
Nahuhumaling siya sa balita. Wala na akong magagawa riyan.
Jing, nilipat mo ba ang mga tasa ko?
Nilipat ko sila sa kabinet na iyon. Mas makatuwiran sa ganoong paraan.
Hindi ko alam kung magandang ideya ang party na ito.
-Sobrang nakakalungkot. -Oo.
Sinusubukan lang namin na gumawa ng normal na pakiramdam sa paligid na ito.
Pero Margaret, hindi na normal ang buhay mo.
-Huwag mong ubusin. -Bakit ka nagpapanggap?
Hoy, sinong gustong maglaro?
-Maglaro tayo. -Pero nanonood kami ng TV.
Ma? Pwede ba akong uminom ng tsokolate?
Oo. Oo, oo, sige. Okey.
-Philip? -Po?
Sino...
Sino itong nasa drawing?
Si Jesus 'yan.
Jesus? Bakit mo ginuguhit si Jesus?
Hindi ko na gustong iguhit mo pa siya, okey?
Sige po, Mama.
Hoy, anak. Halika rito.
Mahal na mahal kita.
Alam mo 'yan, diba?
Opo, Mahal din po kita.
Kumuha ka na ng chocolate milk.
Salamat, Ma.
"Pagpalain ka nawa ng Diyos at ingatan ka sa bawat araw.
-"Sumainyo nawa ang Diyos." -At sumainyo rin.
"Pumapalibot sa'yo ang presensya at ang pag-ibig ng Diyos."
"Magpakailanman ang awa ng Diyos."
"Tulad ng isang inahin, kinakanlong ka ng Diyos sa ilalim ng pakpak niya."
Makapangyarihan at walang hanggang buhay na Diyos, sa pagmamahal sa sangkatauhan,
pinadala mo ang iyong anak na si Hesus
na noong lumakad sa mundo bilang ganap na tao gaya ng sinuman sa lugar na ito.
Nahirapan siya gaya natin.
Nakaranas siya ng pighati at takot.
-Naging pasaway ka, hindi ba, Bunny? -Ako ay napakapasaway.
-Nararapat kang parusahan. -Sa totoo lang, Oo. Saktan mo ako.
-Gawin ang ano? -Saktan mo ako, pakiusap, Dirk.
Lakasan mo pa. Sige na, lakasan mo pa.
Mamaya ulit, Bunny.
-Sabi ko mamaya na ulit. -Sige.
Anong klaseng pangalan ang "Dirk"?
Pangalan ito ng lalaking puti.
Tulad ng Chet, o Tucker, o Skeet o David.
Alam mo, ang mga Koreano may kakaibang pangalan din.
-Tulad ng Uri, at Yuki, at Suki. -Mga pangalang Hapones iyon.
Sa totoo lang hindi, May kilala akong Suki na Koreano.
Sigurado ako meron.
Sige
Mamaya na ulit, Dirk.
Magkano?
60
Heto.
Salamat.
Dumadaan ba ang bus na 'to sa Temple street?
Tumigil ka na. Bumaba na tayo sa susunod na hintuan.
Nagkamali ba tayo ng sinakyan?
Parang hindi naman.
Binibini.
Humihinto ba ang bus na 'to sa Temple street?
Korean ako.
Titigil ba doon?
Korean siya.
Korean?
Hindi siya nagsasalita ng Cantonese?
Siguro hindi.
Sabi niya Korean siya.
Hoy, Puri.
Nakuha mo na ba ang mga damit?
Kailangan ko ito mamaya.
Kukunin ni Sam ngayon.
O, at Puri...
-Tahol ba ng tahol si Pinot? -Opo, ma'am.
Tumatahol ito buong umaga.
Salamat.
Mercy! Hindi ko akalain na makakapunta ka. Upo, upo, upo.
Salamat.
Kilala n'yo ang kaibigan ko, Mercy?
Kumusta. Ako si Lucia. Hindi tayo nagkita.
-Kumusta. -Mercy, ano ang pinagkakaabalahan mo.
Kaibigan ako ni Philena.
At ako rin ay abala sa marami pang mga bagay.
Nagsusulat ako noon sa Hong Kong Post.
At naging hostess ako, pero ang boss ko ay maligalig kaya umalis ako.
Tapos may mayamang bata na tinuturuan ko,
pero baliw ang nanay, pinaalis niya ako, at ngayon tinatrabaho
-ang maraming catering gigs, kaya... -Tunog... eklektiko.
-Gusto mo ng champagne? -Sa totoo lang, pwedeng French 75?
-Sige. -Diyos ko, gusto ko ang French 75.
Magandang ideya 'yan.
-Mayroon itong champagne, tama? -At gin at lemon.
Diyos ko, kahanga-hanga 'yan. Pwede rin ba ako makahingi?
-Oo naman. -Salamat.
-Gawin mo nang tatlo. -Sige.
Salamat.
-Bakit marami kang alam sa mga cocktails? -Ito lamang...
-Madalas siyang uminom noong kolehiyo. -Madalas kaming uminom ng marami.
Hindi, pero maraming kwentong lasing.
-Alam ko. May mga narinig ako. Ikaw... -Hindi! Hindi, hindi.
-Hindi, hindi ko sinabi. -Ano?
-Philena! -Ano?
Tulungan na kita riyan.
Nasasabik ka na ba sa handaan?
Siguro.
Basta magsaya ka lang, okey?
-Gawin kaya natin ang French braids? -Hindi na ako six, Ma.
Isuot ko na lang ang bagong headband.
Okey.
Wow. Napakagandang damit.
Anong nararamdaman mo?
Luma.
Ang gwapo mo.
Okey ka lang?
Sa tingin mo, tama ang magulang mo?
Tungkol sa party.
Dapat ba hinintay natin?
Sinabi ni Dr. Stein kailangan nating mamuhay.
Diba? Ito lang ang paraan.
Isang paa sa harap ng isa.
Hindi natin naiisip na pagtataksil ito kay Gus...
-Ma! Ma! tigil! -Ma! Tumigil ka!
-Ma! -Tigil!
-Ma! Hindi niya ako pinapanood ng palabas! -Tumigil ka! Tigil! Tigil!
Phil, mahal, magbihis ka na. Mahuhuli na tayo. Ibigay mo sa akin.
Pero, Ma, nakahanda na ako!
Sige na! Medyo nakakapagod na.
Gusto kong manood. Hindi parin nahahanap ang eroplano.
Nandito na, nandito na. Hoy. Halika na, tara na.
Pero mahahanap nila, 'di ba?
Hindi ko alam. Hinahanap nila. Mahahanap nila ito. Tayo na.
Hindi ako makakapunta mamaya. May trabaho ako.
Hindi mo mahahanap sa Instagram.
Hindi, Oo, ginawa mo rin.
-Ang social media sa panahong ito. -At nakakabaliw.
-Wild siya. -Hindi.
-Paumanhin, sino si Dirk? -Hindi 'yan ang tunay niyang pangalan.
Parang personal na biro.
Sandali, sino 'to?
-Dirk? -Ano ang tunay niyang pangalan?
-Lalaki siya. -Lalaking puti? Sabi na.
Wag ka namang ipokrita, Shellac. Tiyak nakipag-date ka na sa puti.
Nakailang date na, pero iba iyon.
Hindi rin ito seryoso. Nagsasaya lang kami.
-Sige. -Pasensya na, kailangan ko ng umalis.
-Ano? Ngayon na? -Hindi ko kayang kapag hintayin si Dirk.
Mercy! Hindi ako makapaniwala na hindi mo nabanggit ang lalaking ito!
Siguraduhin mong gwapo siya!
Magtiwala ka.
Tatawagan kita mamaya! Nais kong malaman lahat!
Talagang kakaiba na hindi niya ito nabanggit.
Sino kaya 'yun.
Ano ang tinitingnan mo?
Walang humpay sa pagtahol ang aso ni Christopher.
Bwisit.
-Hoy, anong ginagawa mo? -Iyan ba ang isusuot mo?
Sino namang may pakialam sa suot ko.
Medyo huli na para alalahanin ko pa ang iniisip ng ibang tao.
Wala silang iniisip sa'yo.
Ano?
Nakatitig nanaman sa akin ang babae sa 304.
Tilda?
Napapraning ka lang.
-Hoy, Kamusta ang pahinga mo? -Anong pahinga?
Pitong araw na akong nagtatrabaho, hindi pa kasama ngayon.
At masakit ang katawan ko.
At, nakailang inumin ako na nagkakahalaga
-ng buong araw na sweldo. -Kailangan niyan ng caviar.
-Oo sige. -Sige.
Salmon tartare?
-Salmon tartare? -Hello?
Hello. Ano iyon?
Salmon tartare.
Anong meron sa cracker na ito? Alam mo ba kung may gluten ito?
Ito ay wonton crisp, kaya... Oo, ito ay gawa sa harina.
Sigurado ka bang pupunta ka?
Hindi ko alam. Hindi maganda ginawa sa'yo n Margaret.
Pero sobrang malapit kami. At ngayon hindi na kami pwedeng pagsamahin.
Hindi ito mahalaga. Iisa lang ang tirahan nila,
at pagod na akong iwasan sila palagi.
Ano?
Amoy alak ka.
Uminom ako ng beer.
Geez, party ito, hindi ba? Panimula lang ito.
Nangako ka na titigil ka na, David.
Kung hindi ka umiinom ng gabing iyon, baka...
-Baka ano? -Kung hindi ka lang nagsinungaling kung
nasaan ka, kung nagsabi ka ng katotohanan...
Ngayon kasalanan ko na?
Hindi, siyempre hindi. Gusto ko lang na...
Hayaan na natin, okey? Ako... ayaw kong makipag-away.
Alam mo, tama ka. Pagod na ako magsinungaling.
Hindi ko na kaya.
-Sam, pwede bang huminto ka, pakiusap? -Ano? Anong ginagawa mo?
-Sam, ihinto mo. -Hindi. Huwag mong ihinto, Sam.
Palabasin mo na ako. Hindi ko na kaya.
-Anong pinagsasabi mo? -Pakiusap, Sam, nakikiusap ako.
-Pwede bang ihinto mo, pakiusap? -Huwag, Sam.
-Ihinto mo! -David, huwag mong gawin.
Paano na ang party? Inaasahan nila tayo.
Anong ginagawa mo? Magmaneho ka lang!
David, 'wag mo akong papuntahin sa handaan nang mag-isa.
Puwes huwag kang pumunta. Huwag kang pumunta.
Magpapakita lang ako, at sa bahay na lang tayo magkita, okey?
Sandali, saan... Saan ka pupunta? Anong oras ka babalik?
-Maligayang kaarawan, Clarke. -Salamat sa pagpunta.
Salamat.
Nagugutom na ako.
-Gusto mo bang kumuha ng pagkain? -Ang sama ng pagkain.
Hindi naman, Ma.
Ang tanging okey ay ang shrimp cocktail.
Naalala mo ba ang pagkain sa ating ika-25 na anibersaryo, Andy?
Masarap iyon. Pinakamasarap.
Kita mo? Kung umuwi kayo para magdaos ng party,
-nakuha sana natin ang caterer na iyon. -Ma, huwag ngayon.
-Ano? Hindi ko sinabing manirahan dito. -Alam naming iyon ang gusto mo.
Kung iyon ang ibig kong sabihin, sana sinabi ko na lang.
-Maraming beses mo nang sinabi, Jing. -Mahal.
Hindi ako lumipad mula Philadelphia para makinig sa pagtatalo n'yo.
-Hoy, huwag nating gawin dito? -Oo, pag-uwi na lang pag-usapan.
Wala nang dapat pag-usapan pa. Hindi kami aalis ng Hong Kong.
-Yuck. Kadiri. -Puwes huwag mong kainin.
-Gutom na talaga ako. -Tayo na hanap tayo ng shrimp cocktail.
Wala siyang humpay.
Sa tingin ko, sa lahat ng nangyari, gusto lang nila na makauwi ang mga bata.
-Magkaroon ng balanse. -Ito ang tahanan nila.
Paumanhin, Peter, Hindi ko sinasadyang magalit sa'yo.
Hindi, ayos lang. pupunta lang ako...
maghanap ng shrimp cocktail.
Hoy, ilang araw na lang sila rito.
Ayos lang. Hindi sila, pero...
-Ang mga bata ay nagsasaya. -Oo.
Okey ka lang, champ?
Oo. Oo, oo. ayos lang ako.
-Hindi ko maiwasang isipin ang drawing. -Drawing lang iyon, mahal.
Hindi ko lang maunawaan kung bakit si Jesus. Hindi naman tayo relihiyoso.
-Baka sinabihan siya ni Brian. -Ang mga Mahoney? Buddhist sila.
Baka isa sa iba pa niyang kaibigan. Maaaring kahit sino.
Mahalaga ba ito?
Hindi ko maintindihan kung bakit sinasabi mo ito ngayon.
Dito tayo sa party kasama ang kaibigan natin.
-Tama ka. Pasensya na. Pasensya na. -Ayos lang.
Hoy. Subukan mo na lang kaya muna magsaya?
Oo. Ipinapangako ko.
Mahal kita. Okey.
Sige.
-Dumating ka ba galing trabaho? -Ano?
Hindi! Ito...
Kinakabahan ako sa paghahanda.
Hindi ko alam ang magiging pakiramdam.
Tulad ng, kung ito ay magiging selebrasyon, o ano.
Ito ay pagdiriwang ng kaarawan.
Oo, pero... Alam mo ang ibig kong sabihin.
Nandiyan na siya.
Hindi ko alam kung paano niya 'yan nagagawa. Maging kalmado tulad niyan.
Kung may nangyari sa aking tulad niyan...
Magpapakamatay ako.
2014 na. Papaano sila nawalan ng eroplano?
Malaki ang karagatan, malawak ito.
-Dumpling? -Hindi, salamat.
Sobrang nakakatakot na mawawala sila ng ganyan.
Paumanhin.
Paumanhin? Ano 'yan? Okey na ako, salamat.
Tsokolate ba 'yan?
Pwede pa ba akong makahingi?
MALIGAYANG KAARAWAN CLARKE 50
Margaret? Paano kung...
Margaret? Margaret, hi.
Gusto ko lang magpasalamat sa pag-imbita mo sa akin dito, ako'y... Margaret!
Bilisan mo. Bilisan mo.
Nandiyan ka lang pala. Mayroon ka pa... anong tawag doon?
Nakita mo ba si Margaret?
Mercy?
Margaret! Nandiyan ka lang pala.
-Margaret? -Bakit siya nandito?
Sino?
Mercy. Ano ang ginagawa niya rito?
-Dito ang kaibigan mo. -Hindi...
Hindi siya kaibigan. Hindi siya...
Pero kailangan ka para sa talumpati.
Kailangang-kailangan ka ni Clarke.
Akin na 'yan.
Maraming salamat sa pagpunta.
Malaking bagay para sa amin na makita kayong lahat.
Alam kong ngayon lang tayo nagkita ulit, at...
Siguro kakaiba sa pakiramdam na kami ay magdaos ng party, pero higit pa sa...
Higit pa sa pagdiriwang ng aking katandaan...
Gusto naming kunin ang pagkakataong ito...
upang magpasalamat sa inyong lahat
na sumuporta sa nagdaan na taon...
sa kung ano ang naging, at malamang na, pinakamahirap na yugto ng aming buhay.
-Kawawang Margaret. -Sigurado ako na umiinom siya ng gamot.
Alam mo, may milyong kaso tulad ng sa kanila.
Ang dahilan bakit labis ang atensiyon ng kasong ito
ay dahil parehas silang photogenic.
Ang ibig kong sabihin, walang may gustong sabihin ito, pero alam natin. Ito ay...
-Aalis na ako. -Ano? Ngayon na?
Napakahirap lang na makita siyang ganito.
Mahalaga ang bawat bulaklak.
Hindi ko alam bakit nasa Hong Kong sila.
Dapat umuwi na lang sila.
...Kasuklam-suklam. Bwisit.
Pasensya na.
Kapag naging sobrang kakaiba ang buhay.
At ang huling sasabihin ko ay...
Mahal ka namin, Gus.
Miss na miss ka na namin, pare.
Kahit nasaan ka man
Salamat.
-Maligayang kaarawan. -Maligayang kaarawan.
-Nakita ko siya. Nandito siya. -Sino? Ano?
-Mercy! Nandito si Mercy! -Anong pinagsasabi mo? Halika dito.
Bakit niya ginagawa sa atin ito? Bakit?
Okey. Okey, okey. Kumalma ka lang. Tama na 'yan. Kumalma ka lang.
-Hindi ako lasing. -Umupo ka.
-Umupo tayo. Pakiusap. -Clarke
-Nandito siya. Sa handaan. Ngayon. -Wala siya dito.
-Nakita ko... Hindi ako nababaliw. Ako... -Wala siya rito!
Margaret. Margaret!
Bakit? Bakit nandito ka?
Paumanhin?
Ayos lang. Ayos lang. Halika na. Margaret.
Paumanhin sa inyo.
Olivia: OMG Hindi ka maniniwala rito. Tuluyang nagwala si Margaret.
Olivia: Inatake niya ang serbidora!
-Hindi ko maintindihan. -Ma!
-Bakit siya pupunta? -Tumigil ka!
Hindi ko rin maintindihan, Jing, pero nakita ko siya. Nakita ko siya, okey?
Nandito siya.
Margaret?
Hilary!
Okey ba ang lahat?
Dumating ka. Hindi ko inakala na darating ka.
Oo, nakita ko...
Uuwi na kami. Maari bang tumawag ka ng taksi?
Sumakay ka sa kotse, tatawag na lang ng isa.
-Hindi, sumakay ka na. Kunin mo na -Hindi.
Pwedeng makisabay?
Sige.
Sigurado ka ba?
-Sige. Tayo na. -Nasa labas lang si Sam.
Tayo na.
Nakita ko siya. Nakita ko.
Nakita ko. Nakita ko siya. Hindi ba? Hindi ba?
Diyos ko!
Sa tingin mo ba nasisiraan na ako ng bait?
Hoy! Hindi.
-Sa tingin mo baliw na ako? -Hindi.
-Ano? -Inatake mo ba talaga ang serbidora?
-Pasensya na. -Oo, sa gitna ng party.
-Siguro nakakakita ako ng multo. -Hindi.
Hoy, uy, uy, uy, uy.
Walang sinuman ang dapat makaranas ng pinagdaraanan mo.
Nagugutom ako.
-Hindi makain ang pagkain. -Ang sama ng pagkain.
Hindi na lang ako nagsalita. Paumanhin.
-Napakasama, hindi ko kayang kainin. -Kumain ako ng breadstick.
Kailan ka huling pumunta rito? May kasama bang lalaki?
-Hindi, sa tingin ko oo. -Hindi. Hindi, pagkatapos noon.
Ano?
Pagkatapos ito ng Cecily Brown exhibit.
Iyon ang huling pagkakataon?
Diyos ko. Tama ka. Napakatagal na noon.
Alam ko.
Naaalala mo ba yung puting lalaki na sumusunod sa atin?
-Baliw na baliw siya sa'yo. -Hindi.
-Ano ba. Ikaw... -Sinusundan ka niya na parang tuta.
Halos hindi siya nakapagtapos ng high school. Kamukha niya si Ryan Gosling.
Mga magagandang ala-ala.
Ano?
Sa tingin ko maghihiwalay na kami.
Paumanhin.
Naiisip mo ba ang sarili mo sa ibang klaseng pamumuhay?
Bilang ibang klaseng tao.
Palagi.
Mahal ko ang pamilya ko, pero mayroon akong pagnanais na iwanan sila.
Kumuha ako ng apartment sa Kowloon.
Minsan gusto ko na lang mapag-isa, alam mo ba?
Kung saan hindi ako asawa ng sinuman, hindi ina ng sinuman.
Kung saan hindi ako naglalarawan ng trahedya,
at hindi pinaalalahanan na ako ang ina ng dalawang bata, sa halip na tatlo.
Laging ikaw ang magiging ina niya, Margaret.
Umibig na ako dati at hangin ito
Sa madaling panahon ay mayroong pusong kristal
Kinanta mo iyon sa karaoke.
Ginawa ko.
Naghubad ka riro.
Umibig na ako dati at ito ay banal
Sa madaling panahon ay nawawalan na ako ng diwa
Parang totoo, pero bulag na bulag ako
Labis na kawalan ng tiwala, ang pag-ibig ay nawala
Sa gitna
Tayo na.
Nakalulugod ang nahanap ko At okey ang pakiramdam ko
Napakagulo ng pag-ibig Walang kapayapaan ng pag-iisip
Kung natatakot akong mawawala kita, wala lang talaga
Pang-aasar tulad ng ginagawa mo
Ano?
Anong nangyari?
Ano?
Dalhin mo ako sa pamilihan.
Pakiusap.
Oras na para umalis.
Ayos lang. Ayos lang.
-Anong nangyayari? -Hindi ko alam.
Hil...
-Ano? Ano? Ano... -Margaret. Margaret, huminahon ka.
-Mga... Mga anak ko ba? -Hindi, tumigil ka. Tumigil ka!
Sa kotse ka lang.
Malalaman ko rin.
-Ano iyon? Anong nagyari? Ano... -Kapitbahay ko. Kapitbahay ko iyon.
Natagpuan siya sa kaniyang apartment. Patay na siya.
Salamat sa Diyos.
Salamat sa pagpunta ngayong gabi.
Alam kong nais mong maayos ang relasyon n'yo,
pero sa totoo lang, walang relasyong tatagal sa kasinungalingang
sinasabi ni David.
Akala mo alam mo na ang lahat, Margaret, pero hindi.
Ma'am? Nakauwi ka na. May makukuha ba ako para sa iyo?
Wala, ayos lang. Salamat, Puri
Nakauwi na ba si David?
Hindi pa, ma'am.
Sige. Salamat. Matulog ka na ulit.
Sige, ma'am.
Ikaw ba?
Hindi.
Ang buong pangyayari...
Hindi ako makapaniwalang wala na...
Oo, matanda na siya, 'di ba?
Ako...
Hindi ko na tinanong. Parang malaking selebrasyon.
Saan kayo nagpunta? Dapat hinatid ko na kayo.
Bakit hindi ka tumawag?
Phil?
Phil, anong ginagawa mo?
Tagapagsalin ng Subtitle: TROYE
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay