ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
-Uy. -Uy.
Hindi kita naabutan. Wala pang 6:00 wala ka na.
Dalawang beses akong dumaan sa mega loop.
-Isa kanina, isa ngayon. -Pursigido ka, 16 kilometro 'yon.
Kilala mo naman ako.
Oo.
Leni, kapatid mo ito.
Na naman.
Ninenerbiyos lang siguro ako,
pero tawagan mo naman ako, puwede?
Kung naglilinis ka man ng kuwadra o nagsasapatos ng kabayo.
Basta tawagan mo ako, sige na.
Papunta na ako sa marketing meeting ngayon,
kung saan nakangiti lahat na parang tinuruan.
Pinapipili ako ng cover, at wala akong kaalam-alam dito.
Kaya tawagan mo ako.
-Magandang umaga. -Sa iyo rin.
-Nandito na sila. -Mabuti. Salamat.
-Kape. -Ikaw.
Kulang ka pa yata sa kape.
Salamat. Magandang umaga!
-Kumusta ang lahat? -Magandang umaga.
Salamat sa mga cover na ito.
Ang gaganda nito.
Totoo.
Pero ang libro…
ay hindi.
At 'yung babae sa gitna, hindi ko gusto.
Sirain natin ito.
Ano?
Gawin nating collage ito. Sige. Ikaw. Ikaw.
Sama-sama nating punitin. Pagsama-samahin natin.
Ganyan nga.
Leni, nalusutan ko ang publisher.
Tagay.
Nakipag-usap ako sa mga taga-pelikula kahit dapat nag-usap muna tayo.
Pero malapit na akong mabaliw.
Isa't kalahating araw na.
Nasaan ka ba? Kailangan kong…
-Buwisit. -Nakakatakot talaga kapag higit sa isa.
Puno na ang voicemail niya.
Baka pinuno mo?
Charlie, pakiramdam ko talaga may nangyari.
-Mahal. -Limang beses kong tinawagan si Jack.
-Hindi pa siya tumatawag. -Kahit noon pa naman.
Dinadala mo kasi ang mga drama mo sa tahimik niyang buhay.
Ano 'yon?
-Iniwan mo na namang bukas ang bintana? -Hindi.
Siguro.
-Charlie? -Diyan ka lang.
Ano'ng…
Diyos ko.
Nag-party ang mga raccoon.
Nagpasukan sila.
Ano itong mga mapa ng Lake Tahoe?
Ano?
Para sa birthday 'yan, mga hiking trail.
Ayaw mo ng hiking.
Para kay Jack at Leni.
Puro Lake Tahoe ang mga ito.
Jack.
Gina, uy, may nangyari.
Nawawala si Leni.
Nawawala?
Pinasok ang kuwadra.
Nandito ang mga pulis.
Iniisip nila na baka hinabol niya.
O baka kinuha siya.
Leni, nababaliw na ako.
Nasaan ka?
Ano ang nangyari?
Alam kong may nangyari. Alam ko.
Pero walang tawag? Walang bago sa diary.
Sinasanay ni Jack ang lalaking bisiro.
Kaya uuwi ako.
Makikita ba kita?
Magiging tayo pa kaya?
Kailangan kita.
Hahanapin kita. Dapat tayong maging okay.
Kailangan.
Walang mundo para sa akin kung wala ka.
NAWAWALA LENI MCCLEARY
-Samida! Liss! -Uy, Gina.
Ano'ng nangyayari?
Nasaan ang mga naghahanap? Umakyat ba sina Papa at Jack?
-Oo, nasa labas pa sila. -Nasaan si Meg?
-Ano? -Wala siya rito.
Wala? Bakit wala?
Best friend siya ni Leni.
Sino ang tumitingin kay Mattie?
Tao po? Si Gina ito.
Grabe.
-Sino ka? -Ako si Natasha.
Bakit nandito ka?
Yaya ako ni Mattie.
Walang yaya si Mattie.
Nagtatrabaho ako kay Jack.
Kailan pa?
Mga ilang buwan na.
Pupuntahan ko si Mattie.
Natutulog siya. Bumalik ka na lang.
Mama?
Hindi.
Si Tita Gina ako, Mattie.
Pasensiya ka na.
Pero nandito ako.
Nandito na ako. Hahanapin natin ang mama mo.
Nandito na sila!
Bumalik na ang mga naghanap!
Baka nakita na siya!
Anak, kumusta ka?
Ayos ka lang?
Sumama ka kay Natasha sa loob.
Susunod ako. Maghahapunan tayo.
-Sige po. -Jack.
Ano ang nangyayari?
-Nasaan si Leni? -Sana nga ay alam ko, Gina.
-Ang sabi ko babalitaan kita. -Hindi ko kaya.
-Siya ang lahat ko, alam mo 'yan. -Naiintindihan ko.
Pakiusap lang, ayoko ng drama.
Jack.
Kinakausap ka pa rin niya? Tulad dati?
-Oo. -May nasabi ba siya?
Ano ang pinag-uusapan ninyo?
'Yung sinasanay niyang lalaking bisiro noong nakaraang linggo.
Noong nakaraang linggo?
Ano?
-Noong isang buwan pa 'yon. -Hindi. Kaka-post lang niya.
Papa, susunod ka ba?
-Ano? Jack. -Huwag ngayon.
Maghahanda ako ng hapunan.
Gina!
Gina, uy.
Ako si Louise Floss, natatandaan mo?
Oo, tanda ko. Deputy.
Sheriff Floss na ngayon.
Maniwala ka o hindi.
Ilang taon na rin, tama?
Lagi tayong may engkuwentro noon.
Oo nga pala, ito si Deputy Martinez.
Paula na lang.
Bakit kayo tumigil sa paghahanap?
Dumidilim na kasi, hindi ba?
Lalo na sa taas.
Walang de-koryenteng ilaw sa Mount Echo?
Mga helicopter? Apoy?
Mayroon kami ng mga iyan. At higit pa.
Pero malubak at masukal ang daan.
Natatandaan mo naman siguro 'yon.
Maraming ginawa si Gina noong kabataan niya, ang tanda ko.
Ano ang nangyari kay Leni?
Iyan ang hindi natin alam.
Sinira ang mga kandado sa kuwadra,
bukas ang gate, pinakawalan ang mga kabayo,
at hinalughog ang buong opisina.
Diyos ko.
Ayon kay Jack, walang nawala sa opisina.
Pero may ebidensiya na higit sa isa ang nanloob.
-Footprints, 13 ang sukat. -Ano?
May kumuha kaya sa kanya?
Iniiwasan naming manghula.
Tama, hindi dapat nanghuhula lalo na kung mukhang kidnapping.
Hindi natin maisasantabi 'yan.
Pero wala rin ang upuan at tali, pati ang kabayo.
Inilabas niya si Prince?
Parang ganoon.
O maaaring pinatakas ng mga nanloob ang mga kabayo para malihis ang atensiyon,
at baka hinanap niya ang mga ito at nawala siya o nasaktan.
Sinasabi mo na baka nakahandusay siya sa bangin kung saan,
at nakatayo ka lang at kumakain?
Naubos ko na, hindi ba?
-Ginagawa namin ang lahat. -Mukha nga.
Ang hirap sigurong bumalik dito.
Lahat ng mga nakaraan.
Kung paano ka umalis.
Hindi. Ang mahirap ay nawawala ang kapatid ko.
At halos madilim na at walang naghahanap sa kanya.
Ganyan talaga sa maliit na pulisya.
Salamat sa inyo. Ayos ka lang?
Oo. Magkamukhang-magkamukha sila.
Masasanay ka rin. Mas mahirap kapag kaibigan mo.
Hindi ako kaibigan ni Leni. Pero mabait siya.
Hindi siya gaya ng iba.
Pero si Gina, mukhang matigas siya.
Oo, siya ang sakit ng ulo.
-Sakit ng ulo? -Iyon ang kuwento.
Siyempre, may higit pa sa isang kuwento.
Maraming kalungkutan sa pamilyang iyon noon pa man.
Hindi ko siya nakitang kasama sa mga naghanap. Ikaw?
Hindi, pero maraming tao kanina na hindi ko nakita.
-Gusto mong bumalik? -Huwag na.
Tandaan natin ang sasakyan.
Uy, Meg. Si Gina ito.
Kumusta ka na?
Nandito ako para sa paghahanap. Akala ko makikita kita.
Alam kong mabuting magkaibigan kayo.
Pakiramdam ko may hindi tama rito.
Malinaw na may mali rito.
Tatawagan kita mamaya.
Gina.
Papa.
Ang tagal na.
May nakita ka ba na nakapagbigay sa iyo ng pag-asa?
Ginalugad na namin lahat. Hindi siya…
Kung sino man sila, nag-iba sila ng daan.
Nag-aalala talaga ako.
Sasama ka bukas sa paghahanap?
Siyempre.
Palitan mo siya.
Sinabi kong huwag sumama, pero hindi na naman siya nakinig.
-Di ko hahanapin ang anak ko? -Sabi ng doktor…
Ano'ng sabi ng doktor?
-Delikado para sa edad mo. -Sa edad ko?
Mas malakas pa ako sa mga tao sa rantsong ito.
At gagawin ko ito hanggang sa kamatayan ko.
Ano ang sinabi ng doktor?
-Ano'ng nangayayari rito? -Walang nangyayari rito.
Ayos lang ba si Jack?
Parang ilag siya sa akin.
-Nawawala ang asawa niya… -Problemado siya.
-Ano ang problema? -Wala ka na roon.
Puwedeng isantabi muna ang mga sama ng loob natin?
Isantabi ang sama ng loob?
Ewan ko, Gina. Baka ikaw kaya mo. Alam mo kung bakit mahirap para sa akin.
Sa ngayon,
pareho tayo ng gusto.
Tama.
Nagpapasalamat ako at nandito kayong dalawa. Kaya pakiusap.
Pagod ako sa biyahe.
Nagbalik ako sa bahay na ito,
kung saan ako ang Salbaheng Gina na walang tamang ginawa.
At nami-miss kita.
Gusto ko ang larong ito!
Ayos lang ako. Pasensiya na.
Handa na ba kayo sa sorpresa?
Alam n'yo nang gabing ipinanganak kayo?
Nauna si Leni, ang Leon.
Sumunod si Gina, ang Kalapati.
Habang umaawit ang buwan at mga bituin.
Magandang buwan?
Tama.
Gusto kong isuot ninyo ito.
Para lagi akong nasa tabi n'yo.
May katangian kayo.
Katangian na wala sa kahit sino sa mundo.
Kayong dalawa lang.
At hindi ito mawawala sa inyo,
basta't mahal ninyo at hindi ninyo iiwan ang isa't isa.
Magpakailanman.
Kayong dalawa lang.
-Sino ang gumawa nito? -Ano?
Sino'ng sumira nito?
-Ikaw ba? -Bakit ko gagawin 'yon? At paano?
Sino pa ang pumapasok doon?
Si Jack minsan, para kumuha ng mga gamit para kay Mattie at Leni.
Kuwarto niya iyan.
Kasama ni Mattie 'yung babae diyan noong isang linggo.
Nasa kuwarto ko si Natasha? Ano pa ang ginawa niya rito?
Akala ko araw-araw kinukuwento ni Leni sa iyo lahat.
Oo.
Mukhang hindi niya sinasabi sa iyo ang lahat.
-Sa Riverside ako matutulog. -Hindi, Gina, pamilya tayo.
Hindi, Papa. Siguro mas mabuti ito para sa lahat.
May mali rito.
May sumira ng manyika na parang may gustong sabihin.
Nasisira ang lumang manyika.
Baka 'yung yaya.
May kinuhang yaya si Jack, may hikaw sa pusod.
-Hindi maganda 'yan. -Tama.
Inilipat ni Leni ang kuwarto ni Mattie sa dulo.
At hindi kinakausap ni Meg si Leni, mag-best friend sila.
At wala siyang sinasabi sa akin. Wala.
Baka sinabi niya. Galit ka na.
Baka mas madali ang magalit kaysa matakot?
Nababalisa ka na ba?
Hindi, ang nakikita ko ay may mali rito.
Naririnig kita.
Huwag kang maging therapist ngayon.
Asawa mo ito na nagsasabing matulog ka na dahil mahal kita,
at hindi ito bilang reseta, okay?
-Gina? -Oo.
Mahal din kita.
Sige.
Malamig.
Sino na ang lalapitan ko? Laging ikaw 'yon.
Tayo.
Hindi maalis sa isipan ko
na baka nasa kung saang malamig at madilim na lugar ka.
Nasa kanal ka ba o kung saan, duguan?
Leni, umuwi ka nang ligtas.
At baka mapakinggan mo ito balang-araw,
at pagtatawanan natin kung paano ako halos mabaliw sa pag-aalala.
Pero nababaliw na nga ako sa pag-aalala.
Kung maririnig mo ito, kung sakali lang,
nasa room 11 ako sa Riverside Inn.
Nadadala ako ng mga alaala.
Baka dahil panahon ito ng pamumunga ng mga mansanas.
Naaalala ko ang magagandang araw.
Hindi na ako makapaghintay ibigay sa iyo ang regalo ko,
pero sa ngayon, trabaho muna ng 12 oras.
Marami tayong paghahandaan. Okay?
Mahal kita. Bye.
…ng 12 oras.
Marami tayong paghahandaan. Okay?
Mahal kita. Bye.
Pupunta tayo sa masukal na daan ngayon.
Alam nina Jack at Victor ang daang ito higit kaninuman,
kaya susunod tayo sa kanila.
Bibilisan natin
para mas maraming lugar pa tayong mapuntahan sa kakaunting oras.
Sandali lang.
Prince.
Ano ang iniisip mo?
-May dugo. Mga sugat. -Dugo ng tao?
May kabayong duguan, walang sakay. Kumilos na tayo.
May potensiyal na biktima na nangangailangan ng tulong medikal.
-Sa tingin mo dugo niya 'yon? -Hindi ko alam.
Ano sa tingin mo?
Ayokong isipin hanggang wala pa akong nalalaman.
May problema ba kayong dalawa?
Ano ang magiging problema?
Sentimental ang huling post niya sa diary, na para bang may mali.
Ano'ng ibig mong sabihin? May sinabi ba siya?
Hindi ang mga salita o ang tono ng pananalita.
Pero bakit? Ano'ng mga salita ang mahalaga?
Hoy! May nakita sila!
-Banda rito! -Halika.
-Makikiraan, Jay. -Padaan.
Makikiraan.
Grabe…
Diyos ko.
Ano'ng ibig sabihin nito?
Ewan ko.
Jack, ikaw ang may alam sa mga kabayo.
Bumaba ka rito, tulungan mo kami.
Sige.
-Grabe. -Kawawa naman.
Sa iyo ba ito?
Hindi sa amin, pero sa kuwadra nakatira.
Kawawa naman. Mukhang may bumaril sa kanya sa ulo.
-Ha. -Iyan din ang naiisip ko. "Ha."
Baka nahulog siya, tapos…
-Kung sinumang nakakita… -Tama, kung sinuman.
Tiningnan ko kung may chip siya,
baka malaman namin kung sino ang "sinuman" na ito,
o kahit ituro sa amin ang may-ari.
Pero ang nakapagtataka, tinanggal ito.
At hindi kamakailan lang.
Alam mong wala akong alam sa mga kabayo.
Pero hindi ba nakapagtataka?
Maraming klase ang inaalagaan namin sa rantso.
Hindi ko matitingnan bawat isa.
Pero may record ka naman siguro.
Resibo na may pangalan ng may-ari, tama?
Oo, sa opisina. Patitingnan ko.
Magandang idea 'yan.
Sige, gawin natin agad 'yan.
Sige.
Pa, ano'ng nangyayari?
Huwag dito.
Paula, pumunta ka rito at lagyan mo ng tape itong lugar.
Ten-four.
Uy, Gina.
Hindi na tayo nakapag-usap kagabi.
Bakit hindi natin gawin ngayon?
Sige. Maglakad-lakad tayo.
Hindi ako magkukunwaring alam ko ang lahat,
pero matagal na akong nakatira sa Mount Echo.
At si Jack, mabuti siyang tao na mula sa mabuting pamilya.
Wala sa tipo niya ang masasangkot sa gawaing kriminal.
Pero kung sakali lang…
kilala natin ang kapatid mo, malamang alam niya 'yon.
Kilala natin siya, hindi niya hahayaang gawin ni Jack 'yon.
Ganoon ba?
Kung may kapatid ako, sana ganyan din ang sasabihin niya tungkol sa akin.
Ang alam ko lang ay nawawala siya at may posibilidad na patay na.
-Bakit wala pang nakikitang bangkay? -Masukal ang lugar na ito.
O baka may kumuha sa kanya. O baka…
lumayas lang siya.
Lumayas sa ano?
Iyan ang tanong.
Alam mo, naisip ko na may mga bagay,
mga pribadong bagay,
na ibinabahagi lang sa loob ng pamilya.
Kaya kung may lalabas man na ganoong bagay habang nandito ka…
Pupunta ako sa iyo.
Dahil baka nakasalalay doon ang buhay ng kapatid mo.
Nanghihingi siya ng papeles. Hindi puwedeng basta gumawa ng ganoon.
Tatawagan uli kita.
-Sinusundan mo ako? -Hindi.
Ano 'yon, Gina?
Jack.
Ako ito.
Okay?
Masakit din sa akin, alam mo.
Tulungan natin ang isa't isa.
Nandito lang ako para sa inyo, kung anuman itong nangyayari.
Ang hirap tumingin sa iyo.
Tinanong mo kung ano ang pinag-uusapan namin.
-Ano'ng… -Kahit ano.
Kung ano ang iniisip niya.
-Hindi mo ba alam? -Ano ka ba, Gina?
May nakakaalam ba talaga sa alinman sa inyo?
Pagod daw siya dahil 12 oras kayong nagtatrabaho.
Sinabi niya 'yan?
Oo, ano 'yon?
Hindi siya nagtatrabaho ng 12 oras.
Lagi nga siyang wala.
Wala siya maghapon.
Ano'ng ginagawa niya?
Umaasa akong sasabihin mo.
Kaya kinuha mo si Natasha.
Kailangan ko ng tulong sa opisina.
Sa anak namin.
-Naging abala ka pala. -Oo.
Oo, pinagkakasya ko ang kinikita namin.
Pero malakas ang negosyo ninyo.
Oo, maganda ang negosyo, Gina. Ayos ang lahat.
Tapos na ba tayo?
Puwedeng mahiga muna sa bahay?
Napagod ako sa biyahe.
-Sige lang. -Sige.
Iniisip ko ang araw ng libing.
Noong umalis tayo.
Nangakong aalagaan ang isa't isa.
Ikaw at ako lang hanggang sa huli.
-Ma, bumalik ako… -Mattie.
Uy, Tita Gina.
May…
bagong kuwarto ka na mula noong huli akong dumalaw.
Mas maluwag para sa laruan mo?
Hindi sinabi ng mama mo.
Nawawala siya.
Alam ko, pero bago 'yon?
Nawala na siya noon.
Pero hindi ganitong katagal.
Umaalis siya minsan at hindi nakakapaghapunan.
Si Natasha ang kasama naming kumain ni Papa.
Ano 'yan?
Patay na ang mama nila.
Talaga?
Baka marami lang siyang nainom kaya natutulog na siya.
Lasing 'yon.
Paano mo nalaman 'yan?
Natutulog 'yung pari sa upuan sa likod ng simbahan minsan.
Nang tinanong ko si Mama, 'yon ang sinabi niya.
Iyan ang gusto ko sa mama mo.
Prangka siya.
Pero patay na si Mama, tama?
Hindi.
Paano mo nalaman?
Dahil…
Dahil konektado kami.
Konektado na hindi tulad ng ibang tao.
Espesyal kami. Naiintindihan mo?
Kambal.
Alam ko kapag may nangyari sa kanya.
At siya lang ang nakakaalam ng laman ng puso ko.
Sana may kambal din ako.
Uuwi na ang mama mo.
Ano ang mga lihim mo?
Ano itong pinasok mo?
Uy, mahal.
Hi. May balita na ba?
Hindi maganda.
Bumalik ang kabayo niya, duguan.
Grabe.
At nawawala pa rin siya…
Kumikilos ba sila?
Sapat ba ang mga taong naghahanap?
Hindi at hindi.
-Hindi ko na alam ang gagawin ko. -Sige.
-Ano pa ang nalaman mo? -Wala.
Tahimik si Jack. May alam si Papa pero tahimik din siya.
Ano ang sabi ng pulisya?
Iniisip nilang may ginawa si Leni.
-Pupunta ako diyan. -Huwag na.
Malinaw na may nangyayari. Ayokong mag-isa ka diyan.
Hindi, kailangan ko ng isang araw pa,
o baka dalawa para ayusin ito, okay?
Kailangan kong kayanin ito.
Gina, hihingi tayo ng tulong.
Oo. Pangako. Pero walang nagsasalita.
Ako kasi ang Salbaheng Gina. Alam mo naman dito.
Hindi ko alam, sa totoo lang.
Basta balitaan mo ako.
Oo.
Mahal kita.
Mahal din kita.
-Akala niya ikaw 'yon, Gina. -Ikaw 'yon, Leni!
Gina. Leni.
Nauna si Leni, ang Leon. Sumunod si Gina, ang Kalapati.
Leni.
Uy.
Si Gina ako, Jack.
Ako ito. Pasensiya na.
Narinig mo ba ako?
Oo.
Patawad.
Hindi ka dapat nandito.
Tao po?
Leni?
Ayos lang. Huwag kang mag-alala.
May tiwala ka ba sa akin?
Ano ito?
Ito. Magpalit tayo.
Magpalit tayo ng damit.
Gina, magpalit tayo.
Magpalit tayo ngayon din!
MGA ALINGAWNGAW HAPPY BIRTHDAY - GINA MCCLEARY
MAKUKUHA MO ANG PAREHONG BUHAY
PUMILI KA
Magsaya ka ng isang taon sa Los Angeles, Gina.
Magsaya ka sa Mount Echo, Leni.
Hanggang sa magpalit uli tayo sa susunod na taon sa Tahoe?
Usapan 'yan.
"Pumili ka"?
Gina, paano ako pipili?
Hindi ko maintindihan. Bakit mo ito ginagawa?
Nakauwi na ako.
Giniginaw at uhaw na uhaw.
Sira ang mga kuko. Mga pasa sa kanang ulo. Kapani-paniwala.
Kahit isang taon kong hindi nagampanan ang papel na ito.
Mama?
Mama!
Anak! Diyos ko.
Nandito na ako, anak. Nakauwi na ako.
Sige, Gina.
Babalik ako sa pagiging si Leni.
Sa pagiging ako.
Huwag ka nang mag-alala.
Para malaman ko ang ginawa mo.
Sa ating dalawa.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Janice Ruth Geronimo