SERIAL NETFLIX
Mae?
NA MOTYWACH POWIEŚCI DIABEŁ W OHIO D. POLATIN
„W TOBIE UFNOŚĆ POKŁADAM”
W porządku?
Tak. Chyba zaspałam.
Jest sobota, masz do tego prawo.
Lekka lektura do snu?
KULT SEKT: PSYCHIATRYCZNA ANALIZA AMERYKAŃSKIEGO ZJAWISKA
Dani już nie chce waniliowego tortu urodzinowego.
Teraz ma być o smaku konfetti. Podobno to teraz smak.
Jasne, konfetti.
I szuka różowych wstążek baletowych.
Ma próbę?
Tak, Helen ją podrzuciła.
Jules ma jutro robić jakieś zdjęcia, czym bardzo się stresuje.
W co drugim jej zdaniu występuje Sebastian.
- A Mae? - Chyba jeszcze śpi.
- Do wieczora. - Do zobaczenia.
SEBASTIAN – WPADNĘ WYBRAĆ ZDJĘCIA
MYŚLAŁAM, ŻE MAM CZAS DO JUTRA
CHCĘ ROZPLANOWAĆ UKŁAD
OK, DO ZOBACZENIA PÓŹNIEJ
Jest tu Jules, Helen, Dani, Suzanne i Peter.
Mam swój własny pokój i wszyscy są bardzo mili.
Myślę, że jestem tu, gdzie powinnam.
Mae! Musimy zrobić te zdjęcia!
Doktor Mathis.
Cześć. Dzięki za przypomnienie. Zapomniałam, że mam dziś zmianę.
- Mam u ciebie dług. - Raczej dwa.
Pani Clarkston ma brać risperidon raz dziennie, prawda?
A nie dwa razy, jak zapewne omyłkowo napisałaś.
Tak, raz dziennie. Przepraszam.
Ostatnio mam dużo na głowie.
Kocham cię. Pa.
- Halo? - Tu doktor Hawkins, oddzwaniam.
Dziękuję za telefon.
Ma pani pacjentkę z wyrytym do góry nogami pentagramem?
Tak.
W zasadzie to już nie jest moja pacjentka.
- Zostałam jej opiekunką. - Gdzie jej go wycięto?
Jak sądzę, uciekła z sekty.
Z miejsca zwanego Amontown.
Przepraszam, nie mogę tego omawiać przez telefon.
- Studenci czekają na konsultacje. - W sobotę?
Tak dziś wygląda świat akademicki. Życzę powodzenia.
Możemy porozmawiać kiedy indziej?
AUTORKA: DR PAMELA HAWKINS
WYKŁADA NA UNIWERSYTECIE W CLEVELAND, OHIO
One są naprawdę odlotowe. Musisz mnie tego nauczyć.
- Z chęcią. - A tosty chyba za bardzo lubisz.
Teraz klucze. Jesteś ich pewna?
To mój pierwszy. Mieli je tylko starsi.
Ładnie się w nich odbija światło.
To nasiona kozieradki.
Powąchaj. Pachną jak syrop klonowy.
O rany, faktycznie.
Niech sypią ci się przez palce.
- O tak? - Idealnie.
Wyszło świetnie. Jeszcze jedno.
Miło, że twoja mama mi go dała. I to tak bez okazji.
Spoko.
Spróbuję czegoś innego z lalką.
Jakie przedmioty ty byś wybrała?
Na pewno aparat.
Może koszulkę z napisem Pink z koncertu, na który poszłam z mamą.
Tylko nie mogę jej znaleźć.
Hej, Mae.
Wybacz. Po prostu fajnie wyglądasz.
Nikt nigdy nie zrobił ci zdjęcia?
Poważnie? Dobra, chodź.
Pobuszujemy w szafie mamy.
No dalej.
Gdzie on jest?
Cholera.
- Jak poszła próba? - Tylko ja znałam swoją kwestię.
Zatrzymasz się w lodziarni?
A może pojechałybyśmy na małą wycieczkę?
- Mam coś do załatwienia w Cleveland. - Pod warunkiem, że wstąpimy do Arabesque.
Potrzebuję baletek.
- Na urodziny. Proszę! - No dobrze, misiu.
Mae będzie na moim przyjęciu?
Tak. Masz coś przeciwko?
Spędzasz z nią dużo czasu.
Czasami niektórzy potrzebują odrobinę więcej uwagi.
- Dobra, teraz. - Tak? OK.
Świetnie. Tak jest. Złap za dół sukni.
Właśnie tak. Idealnie.
Weź go.
Nie? W porządku.
Wejdź na schody. Zrobię ci na nich zdjęcie.
Popatrz w obiektyw przez ramię. Świetnie.
Tak jest. Idealnie. Nie ruszaj się.
Może tutaj?
Dobrze. I ramiona tak jak wcześniej…
Przytrzymaj dół, niech się roziskrzy. Tak jest.
Jakie ładne.
To jest wywoływacz. Dzięki niemu powstaje zdjęcie.
Ale fajne.
Powiesimy je tutaj.
Dzięki tobie wszystko jest piękniejsze.
DR PAMELA HAWKINS
Zostań tu, za chwilę wrócę.
Dzień dobry. Dr Suzanne Mathis. Rozmawiałyśmy wcześniej
- o dziewczynce z… - Amontown.
Nie zajmę pani dużo czasu.
Pomyślałam, że łatwiej będzie porozmawiać osobiście.
Bezpieczniej. Z tymi ludźmi nigdy nie wiadomo.
Proszę usiąść.
Próbowałam znaleźć coś na temat Amontown.
Znalazłam tylko jakieś miejskie legendy.
Może są jakąś sektą separatystyczną.
Amontown byłoby świetnym przykładem sekty separatystycznej,
gdyby udało się znaleźć o niej dość informacji.
Izolują się od wieków.
Niewiele wiadomo o tej społeczności.
W latach 60. pewien folklorysta twierdził, że rozmawiał z jej członkiem,
ale starsi sekty dowiedzieli się i zniszczyli nagrania.
Nazywają siebie Sliocht an Diabhail.
- Co to znaczy? - To z gaelickiego.
Oznacza „Potomków Diabła”.
„Potomkowie Diabła”?
Żyją zgodnie z księgą zwaną Księgą Przymierza.
Nikt nie opuścił tej sekty, oprócz niej.
Tę dziewczynkę naznaczyli, musi być dla nich ważna.
Do czego są zdolni?
Prawie nic o nich nie wiem.
Dlatego uważam, że spróbują ją odzyskać.
I zechcą to zrobić po cichu.
Nie przetrwaliby tyle wieków, ściągając na siebie uwagę.
Jak mogę jej pomóc uniknąć powrotu?
Najskuteczniejsze byłyby wskazówki.
Od kogoś, kto uciekł z tej sekty.
Zobaczyłaby, że można żyć poza nią.
Inaczej będzie podatna na czynniki ukryte,
głęboko w niej zaprogramowane, i może tam wrócić.
Symbole religijne, przedmioty używane podczas ceremonii.
Zbliża się pełnia.
Wszystko to może mieć dla niej znaczenie.
Fizycznie mogła się wyrwać z sekty,
ale ta ideologia wciąż w niej jest.
Muszę znaleźć kogoś, kto uciekł.
Przerażające gówno.
Brooks, tak?
Technik. Ale przeszłam szkolenie,
czekam tylko na otwarcie stanowiska.
To ty przyniosłaś te ciastka, którymi się przejadłem.
Przyznaję się do winy.
Co to może znaczyć?
To rytualne symbole okultystyczne.
Odwrócony pentagram symbolizuje szatana.
Ten tutaj, Chenor, spełnia życzenia.
CHENOR - SPEŁNIA ŻYCZENIA
Chyba chodzi im o łaski od ważniaka.
- Mogłabyś mi w czymś pomóc? - Jasne.
W pobliżu miejsca znalezienia Mae jest farma świń.
Jechałem stamtąd za furgonetką do jakiegoś kompleksu budynków.
Identyczne auta z robotnikami.
Są tam obozy dla migrantów. Pracują na farmach.
To nie byli robotnicy. Znajdź wszystko, co się da,
o tych pięciu farmach.
Właściciele, serwisanci, skargi…
Byle tylko dowiedzieć się, co jej się przytrafiło.
OJCIEC MALACHI DODD
MATKA ABIGAIL DODD
Uczą cię, że świat zewnętrzny cię odrzuci.
Bo jak masz przeżyć poza sektą bez pracy, wykształcenia
czy wsparcia rodziny?
Przywódcy sekty będą kłamać, by kontrolować tok wydarzeń.
Tego, kto odszedł z sekty, zniesławią, nazwą fałszywym wiernym.
Przywódcy mają różne cele i metody wzbudzania strachu.
- Strach przed obcymi… - Mamo!
Przepraszam, kochanie.
Zaraz będziemy w domu.
…poprowadź ich od strachu, który czują, do bezpieczeństwa, do raju.
Tato, dostałam na urodziny baletki z Arabesque.
Co za ekstrawagancja.
Szykuje się niezłe przyjęcie dla Dani. Chardonnay?
To nie na tę okazję.
Fisk wycofał się z kupna Windemere.
Co? Niemożliwe. Miał wpłacić pieniądze parę tygodni temu.
- Wiem. - I nic mi nie powiedziałeś?
Wybacz, nie chciałem cię martwić, więc…
Stąd spotkanie z Cheryl.
Ma kilku zainteresowanych klientów. Zorganizujemy dom otwarty i…
Szkoda, że mi nie powiedziałeś. Mogliśmy pogadać.
Cóż, czułem się paskudnie.
Ale powinienem był ci powiedzieć. Przepraszam.
Rozumiem.
Słuchaj, jeden z anestezjologów szuka właśnie domu.
Dzięki, ale Cheryl to ogarnie.
Znajdziemy kogoś.
Ten sklep z baletkami nie jest w Cleveland?
Tak, Dani chciała tam pojechać.
To zdjęcie jest świetne. Szkoda, że nie możemy go wykorzystać.
Czemu? Wszyscy zobaczą, jaką jesteś świetną fotografką.
Nie ma na nim przedmiotu.
Mae? O, cześć, Jules.
Cześć, mamo.
Jules, chyba zostawiłam czajnik na gazie.
Mogłabyś go wyłączyć?
Dziękuję.
Wybacz, przegapiłyśmy obiad. Urodzinowe zakupy z Dani.
- Jak ci idzie w szkole? - W porządku.
Kiedy byłam w twoim wieku, też poszłam do nowej szkoły.
Wyprowadziłam się do mojej babci, Helen.
Dlaczego?
W domu nie byłam bezpieczna.
Mae, znasz kogoś, kto wyjechał z Amontown?
Był jeden chłopiec. Enoch.
Próbował odejść, więc Lucyfer go ukarał. Powalił go.
Widziałaś to?
Kiedy to się stało?
Podczas Taurydów, gdy gwiazdy spadają z nieba.
Mówisz o roju meteorów.
Ile miałaś lat?
Siedem. On był starszy.
Był nastolatkiem?
Powiedzieli ci, że Enoch próbował odejść,
a potem już nie żył.
Zerwał łańcuch.
Czy wyprawiono mu pogrzeb?
Nie chcieli bezcześcić naszej ziemi jego ciałem.
Uważasz, że zabójstwo było dla niego karą?
Już sama nie wiem.
Otworzę.
- Cześć. - Jak leci, J Math?
Dobrze. Jak seans?
Obywatel Kane to przełomowy film.
Spodobałby ci się. Następnym razem musisz pójść.
Chętnie.
Wysłałam ci e-maila z podpisami do zdjęć przedmiotów.
Pójdę po fotki.
- Cześć, Sebastian. - Hej.
Mam tu te zdjęcia.
- Jules spisała się wspaniale. - Jest świetną fotografką.
Dzięki.
- Podobasz mu się. - Przestań, to nieprawda.
Czemu wszyscy robią tyle zdjęć?
By nie zniknąć.
Czujesz, jakbyś miała zniknąć?
Cały czas. A ty nie?
Kiedy byłam w domu, nie. Byłam zbyt zajęta obowiązkami.
Lubiłam pracować w ogrodzie, zbierać zioła.
Ale zerwałam łańcuch.
W nim pokładamy ufność.
Gdy ktoś zrywa łańcuch…
wszyscy cierpią.
Na pewno radzą sobie bez ciebie.
To z prac w ogrodzie wiesz tyle o roślinach?
Uwielbiam je. Służą do różnych rzeczy.
Na przykład goździki i indygowiec farbują ubrania na fioletowo.
- Serio? - No,
a jeśli zjesz dużo podagrycznika, wyjdziesz ze swojego ciała.
- Co? - Tak.
Jedna dziewczyna, Avery,
zdradziła innym mój osobisty sekret.
Zmieliłam więc trochę korzenia i dodałam jej do chleba.
I… wszyscy myśleli, że mówi wieloma językami.
Zapamiętam, by cię nie złościć.
Nie zrobiłabyś niczego, by mnie zezłościć.
Powinnam się już kłaść.
Denerwuję się tą kolumną.
Możesz spać tutaj.
Naprawdę?
Kiedy byłam mała,
często kładłam się spać na podłodze u Helen,
i kiedy się bałam, łapałam ją za rękę.
Pokładaj ufność.
POLICJA
Mae mówiła, że miał na imię Enoch.
Uciekł podczas roju Taurydów dziewięć lat temu.
To już coś. Co jeszcze wiesz?
Starsi powiedzieli wszystkim, że zmarł, ale Mae twierdzi, że nie było pogrzebu.
Więc nie ma ciała.
On może nadal żyć.
Mamy nazwisko? Datę urodzenia?
Nie, ale rój meteorów trwał dwa miesiące,
więc mamy ramy czasowe. Mae powiedziała, że został „powalony”.
Może poszukam napaści, wypadków samochodowych…
Jeśli znajdziemy tego Enocha,
może nam pomóc ze sprawą Mae.
- To dużo akt do przejrzenia. - Mogę ci pomóc.
Chciałbym, ale dostęp do nich jest poufny.
Dzięki za tropy. Sprawdzę je.
- Dzięki, Alex. - Na razie.
Jeśli się nie spodoba, wrócę do bycia sobą,
i tak nikogo nie obchodzi, kim jestem.
Rób swoje i się nad tym nie zastanawiaj.
Inaczej zjedzą cię wyrzuty sumienia.
O Boże. Ja nie dam rady.
Nie wiem, jak to zdjęcie tu trafiło.
Ja też nie.
TYLKO PIĘĆ: POZNAJCIE MAE
Musiałam je włożyć omyłkowo do koperty.
Widać bliznę. Mae, przepraszam.
Nie chciałam ujawniać twojej tajemnicy.
Co ci się stało w plecy?
Cześć, Victorio.
Moja rodzina była… surowa.
Jak stamtąd uciekłaś?
Zerwałam łańcuch.
Jesteś odważna. A ta kolumna to czad.
To zasługa Jules. Ona robiła zdjęcia.
Może zrobisz mi parę zdjęć do szkolnej kampanii?
Chyba że Isaac ci nie pozwoli.
Zrobię je.
- Zrobię ci parę zdjęć. - Przyjdź w porze lunchu.
O Boże. Nie wierzę, że to się dzieje.
Zasługujesz na to, Jules.
- Piękny dom. - Dziękuję.
Dzień dobry.
- Wygląda świetnie. - Dzięki.
Kasetonowe sufity to ładny dodatek.
Większość ludzi zadowoliłaby się belkami. Piękna robota.
Bardzo dziękuję.
Dwa lata potu, krwi i łez, ale dałem radę.
„Ten, kto wytrzyma długą noc, ujrzy świt”.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Mallory i Tim Waldroopowie są bardzo zainteresowani.
Więc i ja jestem zainteresowany rozmową z nimi.
- Chodź się przywitać. - Brzmi poważnie.
Dawno nie jadłem domowego jedzenia.
- Na pewno nie chcesz? - Nie.
- Zjem wszystko. - Robię miejsce na ciasto.
Dziś urodziny mojej najmłodszej córki.
Masz dzieci?
Nie, jeszcze nie. Może kiedyś.
Na razie jesteśmy ja i mój pies, Clark.
Jest boski.
Tylko muszę się nim dzielić z byłą narzeczoną.
W Chicago?
Zapamiętałaś?
Zły nawyk. Dlaczego wyjechałeś?
Rozpracowywałem handlarzy ludźmi, robiłem postępy,
ale nagle zaczęły mi ginąć dowody.
Gdy powiedziałem szefowi, że ktoś musiał zostać przekupiony,
- kazał mi rzucić tę sprawę. - A ty nie mogłeś?
Mogłem, ale tego nie zrobiłem.
I tak wylądowałem tutaj.
- Początki nie są takie złe. - Wcale.
Więcej kawy?
Nie trzeba, dziękuję.
Wybacz, zmieniam się w moją mamę.
Ta kobieta potrafi pić dużo kawy.
W dzieciństwie chyba nie widziałem jej śpiącej.
- Dorastałeś w Chicago? - Tak.
Wyemigrowaliśmy z Salwadoru, gdy miałem pięć lat.
Najpierw wyjechał tato, potem mama i ja.
Pracowała na nocnej zmianie, żeby się mną zajmować.
Zawsze chciałeś być detektywem?
Tak. Ale mama chciała, żebym został księdzem.
Żebym ratował i zbawiał ludzi.
Uważam, że świetnie ci to wychodzi.
Tobie też.
Boże, nie piłam tyle kawy od czasów studiów.
Myślałem, że tylko gliniarze tyle piją.
No właśnie.
- Znałaś jakichś? - Mój ojczym był policjantem.
Bez jaj, gdzie?
W Pensylwanii.
Pewnie jest już na emeryturze. Nie utrzymuję z nim kontaktów.
A mama?
Też nie.
Powinnam już lecieć.
- Dzięki za wszystko. - To ja dziękuję.
Ze świecą takiego obiadu szukać.
Dam ci znać, jak coś znajdę.
Co to jest?
Furgonetka, którą śledziłem z jednej farmy
po trasie 917. Skręciła w drogę gruntową niedaleko miejsca, gdzie znaleziono Mae.
Gruntówka prowadziła do…
- Amontown? - Dokładnie tak.
Używają ich chyba do przewozu robotników.
To najbardziej powszechne pojazdy, dlatego kryminaliści tak je lubią.
- Śledzę cię na Insta. - Dzięki, oddam ci follow.
Jakiego nicka ma Mae?
Nie używa social mediów.
Tu jesteś.
- Cześć. - Mamy hit.
Tego portretu miało tam nie być.
Widać na nim jej bliznę.
Jest genialny.
Wielcy artyści przekraczają granice.
Wpadnij do redakcji po identyfikator.
Świetna robota.
- Gratuluję kolumny. - Dzięki. Super wyszła, co?
- Oby to było to, czego chciałaś. - Jest.
Mama wynajęła salę w Galaxy Karaoke
na urodziny Dani.
- Może dam się wrobić w duet. - Super.
Znajdźmy coś, co Mae zna, by nie czuła się wykluczona.
Wiesz, jaki jest twój problem?
Zawsze dbasz o to, co myślą inni.
Ona wiele przeszła.
Spoko, to ja jednak spasuję. Miłej zabawy z Mae.
- Przestań, jesteś zazdrosny. - Wiesz co?
Jestem. Ale nie w tym rzecz.
Ciężko pracowałaś, by rozwinąć się jako fotografka,
ale pozwalasz, by twoje pięć minut było pięcioma minutami Mae.
Byś do mnie mówił
Mam cię, by całować cię na dobranoc
Mam cię, byś mnie mocno tulił
Mam cię i nigdy nie puszczę
Mam cię, byś mocno mnie kochał
Kochanie
Mam cię, kochanie
Uwaga, wielki finał.
Mam cię, kochanie
- Jazzowe ręce. - Nieźle.
- Tak to się robi w rodzinie Mathisów. - Byłaś świetna, misiu.
Dani, dałaś czadu. Tato, dałeś radę.
- Angażuję się. - Serio, to było…
- Staram się. - To było świetne.
Dziękuję.
Rodzice chcą zaprosić pana i panią Mathis na kolację w…
Doktor Mathis.
Doktor Mathis… na kolację w klubie.
Pewnie. Nie ma sprawy. Brzmi świetnie. Zaraz wracam.
Spokojnie.
Trio sióstr Schuyler?
- Nie trzeba. - Też spasuję.
- Róbcie chórek. - Teddy, zrobisz sobie z nami zdjęcie?
Jasne, dobry pomysł. Chodźcie.
- No dobra. - Trzymaj.
Ten kawałek świetnie ci wychodzi.
Portret zebrał dużo polubień.
Od wszystkich oprócz Isaaca.
Gdyby mama pozwoliła ci założyć konto, miałabyś mnóstwo obserwujących.
Victoria zaprasza nas w ten weekend.
Idziemy na bank.
Co oglądamy?
Jules zrobiła mi zdjęcie do gazety. Jest też w Internecie.
- Widać bliznę. - Wiem.
Zdajesz sobie sprawę, jak to naraża Mae?
Ja go nie dałam Sebastianowi.
- Więc jak trafiło do sieci? - Nie wiem.
- Nie włożyłam go do koperty. - To ja.
To piękne zdjęcie. Chciałam, by wszyscy je zobaczyli.
Przepraszam, Suzanne.
W porządku, Mae.
Zadzwonię do kuratora i każę im je usunąć.
Jules, ty też je usuń.
Wszystko będzie dobrze, Mae. Nie martw się.
To może ja rozliczę się za salę.
Już zapłacone, plus dodatkowa godzina.
Żona płaciła czy…?
Nie, jakiś mężczyzna. Nie przedstawił się.
Cóż, w takim razie zostaniemy jeszcze godzinę.
Dzięki.
Widziałam to zajście z Mae.
Też mnie oskarżysz o to, że jestem okropna?
Wręcz przeciwnie.
Dzięki.
Mae nie jest chyba przyjaciółką, której szukasz.
Żartujesz, prawda?
Okłamała cię. No i manipuluje mamą.
Po prostu bądź ostrożna.
Pierwszy raz mam więcej niż jednego przyjaciela,
- a ty chcesz to popsuć. - Chcę ci pomóc.
Gdyby tak było, zauważałabyś mnie przy ludziach.
Od kiedy chodzisz z Teddym, mam wrażenie, że się mnie wstydzisz.
Jakbym była jakąś brudną tajemnicą, a ja jestem twoją siostrą.
Jeśli czegoś potrzebujesz, zapukaj do mnie.
- Dobrze? - Dziękuję, Suzanne.
Wybacz, że wpakowałam nas w kłopoty.
Chciałam, by wszyscy zobaczyli, jaka jesteś wyjątkowa.
Mogłaś mi powiedzieć.
Nigdy nie miałam takiej przyjaciółki.
Ja też nie.
Idziesz?
Pouczę się chwilę na dole.
Dobra. W razie czego pisz.
Pokładaj ufność.
„Black Hole Sun” już chyba nigdy nie zabrzmi tak samo.
Może powinienem założyć kapelę.
A jak dom otwarty?
Świetnie. Cheryl sądzi, że posypią się oferty.
Wspaniale. Odezwałam się też do znajomej ze studiów,
- podobno szuka… - Suzanne, dam radę.
Przepraszam, tylko…
Mówiłem ci, że to ogarnę. Ja…
Wiem. Próbuję tylko pomóc.
Ja nas w to wpakowałem. Ja nas z tego wyciągnę.
Dobrze.
- Jakby co, jestem. - Wiem o tym.
Kurator ściągnął z netu to zdjęcie Mae.
Dobra robota.
Chcę, by była bezpieczna.
Te pięć farm z hrabstwa Amon
należy do pięciu różnych korporacji,
które nie mają innych aktywów.
Spółki fasadowe.
I wszystkie mają tę samą osobę do kontaktu.
Pana Williama Untermyera.
Prawnik Malachia Dodda. Niech zgadnę.
Dodd ma większość udziałów w każdej spółce?
Bingo.
Ziemia w Amontown była na nazwisko Dodd
od powstania miasta w 1922 roku.
Potem wykupili resztę hrabstwa i w 1954 roku połączyli wszystko.
Mają własną jurysdykcję.
Szeryf Henry Wilkins
to jedyna osoba w biurze szeryfa.
Mae Dodd nie jest zwykłą dziewczyną, która uciekła z sekty.
To córka ich przywódcy.
OJCIEC MALACHI DODD
Łańcucha nie można zrywać.
Mae!
Łańcucha nie można zrywać.
- Łańcucha nie można zrywać. - Mae!
- Łańcucha… - Mae? Mae!
Nie chcę tam wracać.
Nie musisz.
Ale jestem wyjątkowa.
Jestem wyjątkowa.
Jestem dla nich wyjątkowa. Nie mogę zerwać łańcucha.
Nie musisz być wyjątkowa dla nich. Bądź wyjątkowa tutaj.
Chodź. Wracamy do środka.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska