SERIAL NETFLIX
Dzień dobry. Jak ci się spało?
Wszystko w porządku?
Czekałam, aż ktoś mnie wypuści.
Tutaj możesz wyjść z pokoju, kiedy tylko chcesz.
Mae, znajdziemy ci dobry dom.
Obiecuję.
A teraz wybierzmy jakieś czyste ubrania. Chyba nosisz rozmiar Jules.
Dziękuję.
Widział ktoś moje portfolio? Są tam odbitki do szkoły.
Może jest w twoim pokoju.
Sprawdziłabym, gdyby nie był okupowany.
Dzień dobry kochani.
Dzień dobry.
Mae, świetna koszula.
- To moja koszula. - Wybacz.
- Rzadko ją nosisz. - Nieważne.
Rękawy i tak są dla mnie za długie.
- W porządku, Jules? - Tak.
To na chleb?
Tak.
Co byś zjadła na śniadanie? Mamy jajka, bekon…
NA MOTYWACH POWIEŚCI DIABEŁ W OHIO D. POLATIN
„SCHRONIENIE”
- Mamo! - Spokojnie, misiu.
Pójdę po jakieś…
Spróbujmy go uratować.
Przy zoo jest schronisko. Może pomogą.
Weźmiesz go tam? Ja zabiorę dziewczyny do szkoły.
- Nie dam rady, mam spotkanie. - Jakie?
- To… - Nie mogę się spóźnić.
Dobrze. Zajmę się tym.
- Na pewno? - Tak.
Tata się tym zajmie.
Weźcie plecaki i drugie śniadanie. Idziemy.
Muszę wymienić całą szybę.
Nie przeżyje.
Tutaj jest. Perfekcyjna jak zawsze, dr Mathis.
Dobrze cię widzieć, Jerry.
Czyje życie dziś odmieniamy?
- To jest Mae. - Mae, jestem Jerry.
Cieszę się na nasze spotkanie.
Jerry zrobi z tobą kilka ćwiczeń.
Sprawdzimy kilka rzeczy, byśmy mogli
wybrać dla ciebie właściwą rodzinę zastępczą.
Będziesz tu bezpieczna. Powierzyłabym Jerry'emu moje córki.
Wrócę, jak tylko skończę pracę.
Wielkie dzięki, Jerry.
Chodź ze mną.
…a Browns potrzebują dużej wygranej w ten weekend,
by grać po sezonie.
Ofensywa Browns będzie musiała się postarać…
ZAKAZ PARKOWANIA
HRABSTWO HAVERFORD PTASIE SANKTUARIUM
NIECZYNNE
SZPITAL REMMINGHAM
Znalazł cię? Ten policjant.
Chciał porozmawiać z dziewczyną z… no wiesz.
Nie.
Czy to prawda?
Co takiego?
Że zabrałaś tę dziewczynę do domu.
Potrzebowała tymczasowego domu.
Żaden nie był dostępny.
Dlaczego o to pytasz?
Babcia opowiadała nam dziwne historie
- o hrabstwie Amon. - Wszyscy je znamy.
Mae to nie miejska legenda.
To ofiara przestępstwa.
Jasne.
Mogę się temu przyjrzeć, ale nie mam ich gdzie położyć.
Nie ja ustalam zasady. Połóż to na biurku, pogadamy o tym za tydzień.
Rhodo, dokonaj cudu. Potrzebujemy stałego domu dla Mae.
Bezpiecznego.
Będziesz miała szczęście, jak znajdę coś z dachem. Wszędzie jest pełno.
Wierzę w ciebie.
- Naprawdę. - Tak.
Doktor Mathis?
- Tak. - Szukałem pani.
Detektyw Lopez. Dla przyjaciół Alex. Policja z Remmingham.
Mam kilka pytań na temat Jane Doe.
Gdzie jest detektyw Nelson?
Toczy się kamperem do Vegas. Emeryt.
Wiem, wysoka poprzeczka.
Przeniosłem się z Chicago kilka tygodni temu.
Wracając do dziewczyny z raną.
Był tu już szeryf z hrabstwa Amon.
Nie powinien. Remmingham zajęło się sprawą.
Potrzebuję od niej tylko zeznania.
Jest nieletnia.
Jeśli cokolwiek wycieknie do prasy, może ją to narazić.
Nawet jeśli ofiara nie jest nieletnia, nie korzystam z prasy.
Próbuję się tylko dowiedzieć, kto jej to zrobił. Mogę z nią porozmawiać?
Wciąż jest w szoku. Jeśli naciśniemy ją zbyt wcześnie,
możemy wywołać ponowną traumę i całkowicie się zamknie.
Oczywiście. Proszę mi dać znać, kiedy będzie gotowa do rozmowy.
- Jestem po pani stronie. - Dziękuję panu.
Po prostu Alex.
- Alex. - Tak?
Nazywa się Mae Dodd. Na razie tylko tyle wiem.
To pomocne. Dzięki.
To jest coś w stylu Ludzi Nowego Jorku.
Dużo w tym napięcia.
Podoba mi się, że robisz je na kliszy. Analogowo.
Ale kolumna…
Już to widziałem. Co nowego jest w tym pomyśle?
To nie muszą być portrety.
Jednym z moich ulubionych foto-esejów był ten z TIME
o przedmiotach, które przywieźli syryjscy uchodźcy.
Mogę spytać ludzi, jakie pięć przedmiotów wzięliby,
gdyby musieli uciekać
z płonącego domu, i je sfotografuję.
Choć porównywanie liceum do Syrii to zbyt duże uproszczenie.
Podoba mi się to. Takie zakłócenie mody na selfie.
Przynieś kilka projektów. Już się cieszę na tę współpracę.
Super.
- Wielki mecz w ten weekend. - No ba. Browns, do boju.
- Tak. - W porząsiu.
Wysłaliśmy dwa listy z ponagleniem.
Dobrze, że przyszedłeś. Ile możesz wpłacić?
Potrzebuję trochę więcej czasu.
Jeśli spóźnisz się jeszcze miesiąc, rozpoczniemy zajęcie. To żadna frajda.
Jestem w trakcie kilku spraw.
I naprawdę przydałoby mi się trochę więcej czasu, Patti.
Możesz mi jakoś pomóc?
Mój szef Larry to totalny gnojek,
ale zobaczę, czy uda mi się zmienić parę rzeczy,
żebyś całkiem nie utonął.
Zadzwonię, gdy będę wiedziała więcej.
Dziękuję, Patti. To naprawdę… Dziękuję.
Browns, do boju.
Proszę o dobre wieści, Rhodo.
Dokonałam cudu, o który prosiłaś.
Formalnie ta rodzina ma pełny dom,
ale wyjaśniłam sytuację Mae i zrobią miejsce.
- Mogą się spotkać jutro. - Jestem ci dłużna. Dzięki.
- Cóż, mam słabość do Merlota. - Merlot, jasne. Cześć, Mae.
Mae spisała się świetnie. Łapała wszystko w mig.
Wspaniale. Chwileczkę, Mae. Więc jak poszło?
Dobrze. Uczyła się w domu.
Jej edukacja obejmowała opiekę nad domem i dziećmi.
Ale w matematyce i czytaniu ze zrozumieniem jest mocna.
Wspomniała, że pomagała starszemu bratu w księgowości na farmie,
jakby to była tajemnica.
Starszemu bratu?
Nie chciała o nim nic powiedzieć.
Była trochę sfrustrowana, gdy popełniła błąd,
ale może to nerwy.
Myślę, że socjalizacja dobrze by jej zrobiła.
Przyjaciel pomógłby jej trochę się otworzyć.
Jutro mamy spotkanie z rodziną zastępczą.
System działa.
Nie zawracamy już głowy. Dzięki za wszystko. Chodź, Mae.
Dzięki wielkie.
CENTRUM POMOCY RODZINIE
Naprawiłam koszulę, którą pożyczyła mi twoja mama.
Mówiłaś, że rękawy są za długie. Skróciłam je dla ciebie.
Dziękuję.
Co robisz?
Zdjęcia do szkolnej gazety.
Wporzo.
Muszą im się najpierw spodobać.
Są do miesięcznej kolumny.
Muszę korzystać z ciemni.
Dlatego czasem muszę tam wejść.
Oczywiście, Jules.
Świetnie.
Ta koszula jest dla ciebie ważna?
Tak.
Z pierwszego koncertu, na który poszłam z mamą. Tylko ona i ja.
Teraz służy mi głównie jako super wygodna piżama.
I… po prostu czuję się w niej dobrze.
Bezpiecznie.
- Zabrałaś coś ze swojego domu? - Nie mogłam.
Lubię robić lalki z kukurydzianych liści.
Twoja mama kupiła kukurydzę po drodze z pracy.
Robiłam lalki z moimi siostrami.
Podoba mi się twoja fryzura.
Dzięki. A to moja pozytywka.
Ładna.
Zamówiłem wymianę szyby w kuchni.
Super, dzięki.
Rodzice Mae wciąż się nie pojawili. Czy to nie okropne?
- Ktoś powinien za nią tęsknić. - Właśnie.
Znalazłam rodzinę zastępczą.
Jutro spotkanie. Oby to było odpowiednie środowisko dla niej.
Miejmy nadzieję.
Jakiś detektyw chce z nią rozmawiać,
co tylko odnowiłoby traumę i zrujnowałoby postępy, jakie poczyniłam.
Kochanie, wiem, że ta sprawa jest dla ciebie wyjątkowo trudna.
Chcę, by była bezpieczna.
Przejdźmy do ważnych decyzji,
jak na przykład przyjęcie urodzinowe pewnej 12-latki.
W dzień powszedni?
Słyszałaś to?
Już jest gotowy?
Sam wyskoczy, kiedy będzie.
Widział ktoś moją szczotkę do włosów?
Wybacz, kotku. Nie ja.
- Dzień dobry. - Cześć, śpiochu.
- W samą porę. Bierz miskę. - Dzięki. To chyba twoje.
Zrobiłam ją dla ciebie. Do twojego projektu.
To bardzo miłe, Mae. Prawda, Jules?
Tak. Dziękuję.
Co to za projekt?
Do gazety szkolnej.
Podsunęłam Sebastianowi pomysł z kolumną
ze zdjęciami przedmiotów, które coś dla ludzi znaczą.
Wspaniały wkład w projekt, Mae.
Zrób zdjęcie tej kukiełki, Jules. Dla Mae.
- Teraz? - Nie musisz.
W porządku.
Jeśli pojadę taki kawał drogi do Clarka, chcę przynajmniej spędzić z nim weekend.
Tak, dobra. W porządku. Odwiozę go w piątek.
Jasne.
Tęsknię za tobą, psino.
Balistyka na trzeciej linii…
- Pani kapitan. - Panie detektywie.
Chcę wysłać sukienkę małej Dodd na badania DNA.
W systemie nie ma jej odcisków. Brak mandatów, tatuaży, śladów po igle.
Nie była niedożywiona ani przedmiotem handlu.
Ktoś o nią dbał. Tylko nie zgłosił zaginięcia.
Co ona mówi?
Czekam na zgodę lekarza na rozmowę.
Zanim wydasz połowę budżetu na badania DNA,
chcę wiedzieć, czy badamy prawdziwe przestępstwo.
Nieletnia z wyciętym na plecach pentagramem. Raczej prawdziwe.
Okaże się w sądzie.
A miejsce, gdzie znalazł ją kierowca ciężarówki?
Jakieś dowody stamtąd?
Policja z Amon zbadała miejsce, według szeryfa nic nie znaleźli.
Sam to sprawdzę.
- Serpico. - Tak?
Płacimy tylko do granicy hrabstwa.
NAJLEPSZY. KAPITAN.
HRABSTWO AMON ROK ZAŁ. 1922
Wszystko będzie dobrze.
Dzień dobry. Ty pewnie jesteś Mae. A ja Frances.
- Suzanne Mathis. - Wejdźcie.
Wybaczcie, mamy tu lekki chaos.
Dean?
Dostał mleko, ale chyba wciąż jest głodny.
- Gdzie jest puszka? - Sprawdź w spiżarni.
Dean to zaklinacz dzieci. Chodźcie, oprowadzę was.
Chłopcy, sprzątnijcie to.
W kuchni są przekąski i napoje.
Nie ma wielu zasad dotyczących jedzenia.
Starsze dzieci spędzają czas w pokoju z telewizorem.
Pokój dziewcząt jest… na górze.
Śniadanie jest o siódmej w dni powszednie.
Niedziela to dzień modlitwy.
Jest tu dość tłoczno, Mae,
więc na razie masz tę polówkę.
Ale gdy zrobi się luźniej, dostaniesz własne łóżko.
Wygląda dobrze, co?
- Wiem, jak się dzielić. - To dobra grupa.
Wiele młodych dziewcząt, a ty będziesz nową gwiazdą.
Pokój chłopców jest tu, na dole.
W stosownej odległości.
Świetnie. A łazienki?
Dziewcząt jest na górze.
Zapisują się na listę, żeby utrzymać jakiś porządek.
Świetnie. Też mogłabym to wprowadzić.
- Dobrze, więc… - Za szybko!
Poproszę Rhodę, by zadzwoniła do opieki
i będziemy trzymać kciuki, żeby się udało.
- Bardzo ci dziękuję, Frances. - To dla mnie przyjemność.
Chodziłaś z mamą na zakupy?
Słodkie, co?
Takie laczki można nosić w domu.
Są cudownie miękkie. Jules takie uwielbia.
Tak?
Może włóż je do koszyka?
Frances wydaje się być miła.
Cześć, Rhodo.
To świetnie.
Zgodzili się, byś tam zamieszkała.
Dobrze, to…
Kiedy opieka skończy papierkową robotę?
Oddzwonię do ciebie.
Mae?
Przepraszam.
Mae?
Przepraszam.
Mae!
Przepraszam.
Mae! Mae!
O Boże.
Mae! Tu jesteś.
Nie chciałam cię zezłościć.
Nie jestem zła.
Martwiłam się o ciebie.
Myślałam, że uciekłaś.
Uciekałam wcześniej.
Nie mogę zostać w tamtym domu.
Dobrze. Powiesz mi dlaczego?
Nie ma się tam gdzie schować.
Wiem, jak to jest nie czuć się bezpiecznie.
Z tobą czuję się bezpiecznie.
Zgubił się pan?
Niech zgadnę, Biuro Szeryfa Hrabstwa Amon.
Szeryf Wilkins. Miło mi.
Detektyw Lopez, policja Remmingham.
Chyba przegapił pan granicę hrabstwa.
Szukam śladów w sprawie małej Dodd. Ma pan coś dla mnie?
Może opowie mi pan o dziewczynce z pentagramem na plecach?
Mae.
Zajmujemy się tą sprawą.
Chcę porozmawiać z rodziną.
Rodzice zapewne chcą wiedzieć, kto to zrobił, kto ją okaleczył.
Pan jest detektywem. Niech pan powie.
Najpierw muszę porozmawiać z rodziną.
Czy to nie dziwne, że nie zgłoszono jej zaginięcia?
To ludzie wierzący.
Może ufają, że wróci do domu sama, kiedy już będzie gotowa.
Może.
Ale… i tak muszę z nimi porozmawiać.
Powiem panu coś. Zrobię to za pana.
Wyśle mi pan pytania, a ja przekażę odpowiedzi pani kapitan.
- Od razu je panu wyślę. - Czekam.
Była twoją pacjentką. To nie wygląda dobrze.
Obie wiemy, co się dzieje, gdy dziecko trafia do systemu.
Niektóre dają sobie radę. Większość nie.
Mówię ci, ona sobie nie poradzi.
Mae potrzebuje bezpiecznego miejsca, a teraz tak czuje się u mnie.
To nie na stałe.
Na tym etapie to środowisko jest dla niej odpowiednie.
Mogę jej pomóc, Rhodo. Pozwól mi.
Jedźmy do domu.
Cześć, Patti. Co słychać?
U mnie dobrze.
Wielkie dzięki.
Sześć tygodni mi wystarczy.
Ratujesz mi życie.
Może rozbij mi namiot w ogrodzie?
To tymczasowe.
Są gorsze rzeczy niż dzielenie pokoju z siostrą.
Potrzebuję ciemni. Ruszam ze swoją pierwszą foto kolumną.
Jestem z ciebie dumna. Macie ciemnię w szkole?
Mamy, ale korzystają z niej tłumy. Zniszczą moje zdjęcia.
Akurat tobie powinno zależeć na moich pracach.
Wiem, że proszę o wiele, ale to dlatego, że ty dasz radę.
Ona jest dziwna.
A lalka ma w sobie energię voodoo.
Miło, że ją dla ciebie zrobiła. Ja takiej nie dostałam.
Jak ci się podoba okno?
Wygląda świetnie.
- No. - Jesteś mistrzem.
Dzięki, że pozwoliłeś Mae tu zostać.
Za tydzień ponownie ocenią jej sprawę.
To wiele dla niej znaczy.
Nie robię tego dla niej.
Mamo, tato.
Dostałam rolę w części klasycznej.
Wybrać piosenkę z Muzyka czy z Zabawnej dziewczyny?
Kurczę. Nic nie pobije Zabawnej dziewczyny, misiu.
Obie piosenki są świetne.
Co z ptakiem? Zawiozłeś go do schroniska?
Tak.
Super.
Mae?
Ładnie się goi.
Świetnie ci idzie.
Dziękuję.
To miłe, że dałaś Jules tę kukurydzianą lalkę.
Robiłyśmy takie z moimi siostrami i innymi dziewczętami.
Tęsknisz za siostrami?
Tam nie jest tak samo.
Nie tak jak z tobą i dziewczynami.
Czy zrobił ci to ktoś z rodziny?
Ktoś jeszcze o tym wiedział?
Wszyscy.
Jules. Śpisz?
A jak sądzisz?
Przepraszam, że nie omówiłam z tobą sytuacji z Mae.
Widziałam to, mamo.
Kto jej to zrobił?
Wciąż próbujemy się dowiedzieć.
Ale póki co to jej osobista sprawa.
Trzeba uszanować jej prywatność.
Mae musi się tu czuć bezpiecznie.
Staram się, naprawdę. Tylko… Sama nie wiem.
Nie wyobrażam sobie być tak skrzywdzoną.
Kiedyś będziesz musiała zejść, Suzanne.
Ciężko żyć z bliznami.
Postaram się z nią zaprzyjaźnić.
Dziękuję.
Chodź do mnie.
Woda jest szeroka Nie mogę jej przekroczyć
Nie mam też skrzydeł By nad nią przelecieć
Podaruj mi łódź Która pomieści dwoje
Popłyniemy nią razem Moja miłość i ja
UNIWERSYTET STANU OHIO
Dziękuję.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska