SERIAL NETFLIX
NA MOTYWACH POWIEŚCI DIABEŁ W OHIO D. POLATIN
„PODNIESIONA Z UPADKU”
Doktor Mathis.
Kto ją przyjął?
Potrzebowała leków, żeby się uspokoić?
Dobra, zaraz będę.
Daj znać, jeśli się czegoś dowiesz.
Wszystko gra?
Muszę już iść. Cholera, obiecałam, że…
Zajmę się śniadaniem.
- Nie gniewasz się? - Nie.
Co bym bez ciebie zrobiła?
Na początek zrób sobie jajka.
- Idę. - Dobra.
Jules, wstałaś?
Nie chcę, żebyś znowu przespała budzik.
Nie prześpię.
Wszystko wygląda dobrze dla fanów Browns.
Kolejne trzy mecze grają z ligowymi przeciwnikami
i jest szansa na zdobycie przewagi.
Wszystko rusza w niedzielę…
Dzień dobry, tato.
Hej, jak mija pierwszy tydzień?
- W porządku. - Tak?
Myślałam o dołączeniu do…
Metka, kleptomanko.
- Jajka gotowe, Helen. - Za chwilę wyjeżdżam.
Podrzucisz mnie?
Teddy przyjedzie, popracujemy nad uniwerkiem w Ohio.
- Aplikujemy wcześniej. - Serio?
- Nie powinnam? - Nie, orientuję się tylko.
- Dzień dobry wszystkim. - Dobry.
Mamo, sprawdź mój esej na uniwerek.
Pewnie. Bucks, do boju. Dzięki.
Mamo, posłuchaj mojej roli do rewii.
Zamykam oczy i widzę świat, który na mnie czeka…
Dani, musisz dać pielęgniarce dodatkowy EpiPen.
Wiem. Posłuchaj tej części.
Muszę iść do pracy, ale wiem, że dasz radę.
Kocham cię.
Czemu mama ciągle pracuje?
Bo stara się wszystkich ratować.
Bądźcie grzeczne. Mama opiekuje się wieloma ludźmi.
Jak się nazywa?
Nie miała dokumentów. Nie złożyła zeznań.
Nocna zmiana nic od niej nie usłyszała.
Jak się tu dostała?
Kierowca znalazł ją w hrabstwie Amon.
Miasto rolnicze? Amiszka czy coś?
Czy coś. Trzymają się na uboczu.
Jest mniej więcej w wieku Jules.
Była skrępowana.
Dałam jej tramadol na ból i antybiotyki na ranę.
Mogę?
Jezu.
Widział to ktoś spoza szpitala?
Nie sądzę, z wyjątkiem kilku policjantów.
Wygląda na nieletnią. To nie może wypłynąć.
Wygląda jak upadły anioł.
W swoim czasie opowie nam, co się wydarzyło.
Musisz się socjalizować. I wybrać dodatkowe zajęcia pod studia.
A na targach zapisz się do klubów.
- To nie podlega negocjacjom. - Dobra.
Znowu Sebastian? Nie jest nawet taki słodki.
No dobra, jest.
Ale pomimo tego, co myślisz, nie jest poza twoją ligą.
- Może powinnaś z nim pogadać w tym roku. - Może pogadam.
Nowy rok, nowa Jules. Podoba mi się to.
- Dobra. Zrób mi zdjęcie. - OK.
Chcę udokumentować aurę przyszłego prawnika ACLU.
Dobra robota z prześwietleniem.
Twoja kostka jest cała.
Jeszcze kilka spraw i możesz wrócić do spania.
I już jesteśmy w domu, przynajmniej na razie.
Ponoć operacja poszła dobrze, Omar.
Jak się czuje twoja noga?
To nie moja noga.
Doktor Mathis, potrzebujemy pani.
To miało być tylko pobranie krwi…
Nie, nie, nie!
Nic nie róbcie. Poradzę sobie.
Idźcie.
Adele, pobierzmy krew później. Tylko ty.
Dobrze.
Też nie lubię igieł.
Doktor Mathis. Jestem szpitalnym psychiatrą.
Możesz mi mówić Suzanne.
Dużo się dzieje, co?
Jak się czujesz?
Boli cię coś?
Jeśli chcesz pomilczeć, w porządku.
To taki… Jak to nazwałeś? Taki flipper…
Hej.
Mogę się dosiąść?
To chyba miejsce Bretta.
Ale obciach.
Teddy, przestań kraść moje frytki.
Cześć.
Wybacz.
Lepiej się czujesz?
Wcale nie musisz.
Wszyscy chcą, byśmy czuli się lepiej, a my czasem chcemy po prostu być.
Powiesz mi, jak masz na imię?
Jest ktoś, kogo możemy powiadomić?
Nazywają cię Lauren Trauma.
To twoja ksywka w aktach.
To dla twojego bezpieczeństwa i tylko ci, którym ją podamy, cię znajdą.
Ale liczę, że powiesz, jak się nazywasz,
wtedy znajdziemy ci bezpieczne miejsce.
Dobrze.
Jeśli czegoś potrzebujesz, pielęgniarki mnie wezwą.
Dobranoc.
- Film? - Tak.
Jedno słowo.
Aligator. Krokodyl?
- Nie. - Potwór.
Pływanie… Szczęki.
Tak.
- Tak. - To było proste.
- Super, tato. - Dobra robota.
Wolę być z tatą.
Wymiatam.
- To było za łatwe. - Może jestem za dobry?
Tak ci się wydaje.
Chomik.
Świnka.
Czas.
To nie SMS od któregoś z miliona przyjaciół?
Jules, skąd te fochy?
- Skąd? - Dobra, co tu się dzieje?
Nie wiem. Nic nie zrobiłam.
Tak, dokładnie.
Jules. OK.
Hej, skarbie.
Jules?
Nie.
Tak. Poczekam.
Dzień dobry.
- Czemu tak się wystroiłeś? - Spotkanie w pracy.
- Ładnie wyglądasz. - Denerwujesz się?
Nie. Wszystko gra.
Powodzenia.
Do wieczora.
Był strasznie zdenerwowany.
Tymczasem Steelers mocno rozpoczęli ten mecz…
No i jest.
Bohater dnia.
- Jak się masz? - A ty, Fisk?
Dobrze cię widzieć.
Co u Jenny? Dzieciaków?
Pierwszy tydzień szkoły. Znasz to.
- Jak ten czas leci, co? - Tak.
Raptem wczoraj skakaliśmy do Mirror Lake.
Są porcelanowe klamki, ale poczekaj, aż zobaczysz ściany w kuchni.
- Nie sądziłem, że to wyjdzie… - Pete.
Przykro mi, stary, ale muszę się wycofać.
Jeśli potrzebujesz więcej czasu…
Nie, tylko znaleźliśmy inny dom.
Nie umywa się do tego, co tu zrobiłeś, ale nie mogę odrzucić takiej okazji.
Dałem marmur kararyjski, jak chciała Jenny, i najlepszą armaturę…
- To… - Doceniam.
Oferta była już w przygotowaniu.
- Uścisnęliśmy sobie dłonie. - Wiem.
Fisk, włożyłem w to dwa lata mojego życia.
Jestem po uszy w długach. Mam kredyt hipoteczny.
Przepraszam, Peter. Chciałbym, żeby było inaczej.
To piękne miejsce.
Znajdziesz kupca.
I wiesz co?
Skoczmy razem na polowanie. Ustrzelimy sobie dużego jelenia.
Jasne.
Pani Miller z czwórki 0,05 risperidonu dwa razy dziennie.
Zobaczmy, jak siódemka radzi sobie z arypiprazolem.
Pomóc w czymś?
Szukam dziewczyny. Przyjęto ją kilka dni temu.
Ma małe rozcięcie na plecach.
Policja z Remmingham ją przywiozła. Kim pan jest?
Szeryf hrabstwa Amon.
Jeśli nie ma pan nakazu,
informacji udzielamy tylko krewnym i opiekunom prawnym.
- Czekają na ciebie w siódemce. - Już idę.
Dziękuję pani bardzo.
Hej.
Cześć. W lodówce jest pizza.
Nie jestem głodny.
Coż…
Może chociaż spragniony?
- Co to? - Zamówiłam je. Świetne, prawda?
Możesz je podarować klientom.
Dzięki, kochanie. Super pomysł.
Naprawdę. Słuchaj…
Zanim cokolwiek powiesz, wiem, że nie było łatwo pójść na swoje.
Bardzo ciężko pracowałeś nad Windemere.
Ale mimo to byłeś najlepszym ojcem i mężem, jakiego można chcieć.
Kocham cię i jestem z ciebie dumna.
Wypijmy za Mathis Development.
Chciałeś coś powiedzieć?
Nie, nic. Dziękuję.
Hej, Jules.
Co?
Chciałam tylko sprawdzić, co u ciebie, jak ci dziś poszło w szkole.
Niesamowicie.
Mam setkę nowych przyjaciół i wszyscy mnie kochają.
Uważaj na to, czego używasz do mierzenia swojej wartości.
Boże…
Nie jestem teraz na sesji terapeutycznej.
Liceum jest do bani.
Dla mnie było, dopóki nie poznałam taty.
Nigdy się nie dopasuję.
Wiesz co?
Wydaje się, że inni już to wszystko ogarnęli,
ale oni pewnie jadą na tym samym wózku.
Po prostu nie poddawaj się, próbuj nowych rzeczy, miej otwarty umysł.
Znajdziesz swoje miejsce.
Chodź tu.
SZPITAL REMMINGHAM
DATA UR.: NIEZNANA WIEK: NIELETNIA
Nie mogą wysłać jej do Cleveland.
- Nie przetrwa tam. - Allendale jest pełny.
Inne placówki też.
Wciąż jest słaba. Nie może zostać tu dłużej?
Jest tu od trzech dni. Jej rodzice się nie pojawiają.
Nie spełnia dalszych kryteriów.
Rozmawiaj z administracją,
ale nie ma pieniędzy na jej pobyt, więc nic nie wskórasz.
Nie ja ustalam zasady.
A co z rodziną zastępczą?
Nie ma miejsc.
Nawet w tymczasowych rodzinach.
Jedyną osobą z listy, do której nie zadzwoniłam, jesteś ty.
Hrabstwa po prostu na to nie stać.
Mistrzyni przy pracy.
Cześć, Sebastian.
Jak minęło lato?
Średnio. Pracowałam w recepcji w ośrodku rekreacyjnym.
A u ciebie?
Obóz dziennikarski.
Gratuluję posady redaktora naczelnego The Regal.
Dzięki. Widziałem twoją wiosenną wystawę w bibliotece.
Lubię badać kontekst,
na przykład różnicę między tym, co dzieje się z daną osobą
a sytuacją i…
Nie wiem. Może to głupie.
Chciałabyś robić kolumnę ze zdjęciami w The Regal?
Pewnie. Brzmi ciekawie.
Przyjdź jutro do biura. Podrzuć mi coś.
Dobra. To jesteśmy umówieni.
Przepraszam. Nie jesteśmy.
- Do zobaczenia. - Tak.
Naprawdę chcę ci pomóc,
ale potrzebuję do tego twojej pomocy.
Możesz mi powiedzieć coś o tym, skąd jesteś?
Miasto? Ulicę?
A twoi rodzice?
Żyją?
Szukał cię tu mężczyzna.
Powiedział, że jest szeryfem.
Czy on cię zranił?
Ostatnia sprawa.
Wiedz, że cokolwiek ci się przydarzyło, nie jest twoją winą.
Oby wszystko się ułożyło.
Mae.
Tak mam na imię.
Witaj, Mae.
Muszę dostać rolę w tej rewii muzycznej.
Melissa Green opowiada, że nie musi iść na przesłuchanie,
bo latem brała lekcje śpiewu u reżysera, pana Polosa.
Może to prawda?
Widziałam, jak się wymyka z sali przesłuchań. Kłamie.
Dani.
Mama zawsze zamyka drzwi.
Mamo?
- Chodź, zjemy coś. - Jesteście w domu.
Drzwi były otwarte.
Wybaczcie. Nie chciałam was wystraszyć.
Usiądziemy na chwilę?
Dziwnie się zachowujesz.
Muszę z wami o czymś porozmawiać.
Musimy rozmawiać o naszych uczuciach?
Dobrze jest o nich mówić.
Chce mi się pić.
Jules, zanim wejdziesz… Ju-Ju. Jules.
Cholera jasna.
To jest Mae.
Mae, to Dani, nasza najmłodsza i Jules, nasza średnia córka.
Jules, Dani, usiądźcie.
Mae przyjechała do szpitala kilka dni temu.
Czekamy na rodzinę zastępczą.
Więc zostanie tu na noc.
Też byłam sierotą. Pamiętasz to wielkie tornado?
Dani. Nie denerwuj jej.
Zamieszkasz u mnie? Mam karaoke.
Właściwie myślałam, że Mae mogłaby zamieszkać w pokoju Jules,
a Jules z tobą.
Wtedy Mae miałaby trochę prywatności.
Co ty na to, Mae?
Świetnie.
Dobrze. Przyniosę świeżą pościel i…
Mae, poczekaj.
Nienawidzę krwi.
Nic ci nie jest?
Pora zmienić opatrunek.
Jules, przygotujesz swój pokój dla Mae?
Przywiozłaś ją ze sobą do domu?
To sytuacja awaryjna.
Nagrałam ci się. Nie odsłuchałeś?
- Umknęło mi. - Nie wiedziałam, co robić.
- Chcieli ją wysłać do Cleveland. - Kotku…
Tylko na jedną noc, dopóki nie znajdę domu zastępczego.
Nie mogli jej zostawić?
Nie spełnia kryteriów. Potrzebowali łóżka.
Przechlapane.
Wiem, idealnie nie jest, ale nie mogłam jej zostawić.
Przeżyła wielką traumę.
To tylko chwilowe.
Znajdę jej coś jutro. Tylko…
Chciałam jej pomóc.
Z tobą wszystko OK?
Tak. Wszystko dobrze.
Tylko… Chcę, żeby jej było dobrze.
Kolacja za chwilę będzie gotowa.
Świetnie.
Zaraz wrócę.
Zapisałaś się do klubów?
Wiem, że cię wkurzam, ale musisz to traktować poważnie.
Spoko. Zapisałam się do drużyny siatkówki.
OK, to już coś.
Skąd ten ciężki oddech?
Dziewczyna z pracy mamy mieszka w moim pokoju.
Więc muszę wprowadzić się do Dani.
Jeśli przedawkuję Hamiltona, to jej wina.
Skąd pochodzi ta dziewczyna?
Chyba z hrabstwa Amon.
To dziwne miejsce.
Kuzyn został tam zatrzymany za nieużycie migaczy,
szeryf wsadził go do więzienia.
To dziwne.
Wszystko gra?
- Tak, muszę kończyć. - Pa.
Potrzebujesz czegoś czy…
Przepraszam, że musiałaś się przeprowadzić.
Wporzo.
Sporo?
Nie, nie ma sprawy.
Gustowna sukienka.
Nie chciałam ci schlebiać.
Proszę, nie mów nikomu.
Nie musisz przepraszać. Ludzie lubią komplementy.
Pewnie jesteś lubiana.
Chyba tak.
Ale nie mam zbyt wielu przyjaciół.
Mam jednego.
Mogę pokazać ci pokój, jeśli chcesz.
Wporzo.
Dobrze.
Kolacja!
Jules, Mae, kolacja.
Mamo, nadal nie ogłosili obsady do rewii muzycznej.
To musi być frustrujące, kochanie.
Helen, kolacja.
Helen jest pewnie w domu swojego faceta Teddy'ego,
bo „jego mama niesamowicie gotuje”.
Nie, Jules. Jestem w domu z moją cudowną rodziną.
Jestem Helen. A ty?
To jest Mae. Zostanie tu, dopóki nie znajdzie domu zastępczego.
Masz takie ładne włosy.
Dziękuję, Mae.
Sama to zrobiłaś?
Twoje ulubione, puree ziemniaczane z cheddarem.
Jedzcie!
To miejsce Jules.
W porządku.
Mam tu dla ciebie miejsce, Ju-Ju.
Proszę bardzo.
- Kto chce kurczaka? - O tak.
- Proszę, Helen. - Dziękuję.
- Super. - Mogę, Helen?
- Tak. Chcesz pierś? - Mae, fasoli?
- Tak. - Możesz ją wziąć?
- Dobrze… - Widelec.
- Proszę bardzo. - Dzięki.
Błogosławieństwo?
Zwykle nie odmawiamy modlitwy.
Ale możesz, jeśli chcesz.
Pewnie.
Błogosław nas, gwiazdo zaranna,
i te dary, które otrzymamy z twojej hojności.
W imię władcy demonów, Pana naszego. Amen.
Nie takich słów się uczyłam…
Wszystko wygląda świetnie. Podasz mi ziemniaki?
- Jules, sałatka… - Zaraz, ty ją całą pożresz.
Bez upokarzania.
To tylko sałatka.
Podaj ją najpierw Mae. Jest naszym gościem.
Bardzo proszę.
- No. - Ale dobre.
Chcesz trochę?
Proszę tu podpisać.
- I data. Świetnie, dziękuję. - Dzięki.
- Dzień dobry. - Witam.
Adele. Fajny fartuch.
Dziękuję uprzejmie.
Przyszedłem zobaczyć dziewczynę z rozcięciami na plecach.
Chciałem spisać jej zeznania.
A ty to kto?
Jestem nowy. Policja Remmingham, detektyw Lopez.
Zajmuję się jej sprawą.
Potrzebujesz pomocy w czymkolwiek? Z opatrunkiem?
Dobrze, będę na dole.
Jeśli czegoś potrzebujesz…
Twoja życzliwość…
to zbyt wiele.
Mae.
Zasługujesz na to.
Znajdziemy ci nowy dom, zanim się obejrzysz.
Dobrej nocy.
Zasługujesz na to.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska