Ang nakaraan sa Dead Ringers...
Sana mabait ka sa mga Mantle ko, Silas.
Pampasikat ito, naiintindihan mo?
Mahirap ipaliwanag ang relasyon na ito, Silas.
Talaga?
Nalaman ko na gusto ko lang ang mga bagay kasi gusto mo rin.
Sa sentro, ang pagbubuntis.
Ano'ng silbi nito kung iiwan mo rin ako?
Akala ko hindi mo na ito ginagawa.
Ano'ng kabaliwan na naman ito?
Napalaki mo na ang bata nang buong unang trimester.
Nasaan ang kapatid mo? Nakakalungkot naman.
Paborito ko siya.
May matanda na nakita sa bubong ng gusali na iyon.
Matagal na siya na naro'n.
Bwisit.
Genevieve, hiniwalayan ko na siya.
Beverly.
Hindi siya totoo.
Beverly!
- Dito ka lang. - Beverly.
Hoy, Beverly.
Morning, Beverly.
Hello, Beverly.
Good morning.
'Pag may kailangan ka, pindutin mo lang 'yang call button sa pulseras mo,
may mag-aasikaso kaagad sa'yo.
Ayos ka lang?
Oo.
Gumagamit tayo ng advanced form telemetry na binuo rito sa research center.
Magagawa nating obserbahan ang mag-ina nang malayuan.
Hindi na kailangang itali sa machine ni Martha, 'yong nanay.
Nakakagalaw siya kanina,
at binabantayan natin ang pagtibok ng puso, paghinga, oxygen level,
nang 'di nakakaabala sa proseso.
Humiga ka na, Martha.
Humanda na ang tatay.
Ligtas kayo rito.
Bumalik ka sa'kin.
Bumalik ka na.
Para pala kay Beverly ang Mantle ang pagdiriwang na 'to.
- Deserve mo naman. - Success.
Matagumpay ang Mantle Parker Center,
at lahat ng 'yun naging posible dahil sa'yo.
- Naiilang ka na ba? - Nahihiya na 'yan.
Babe.
Tinitingnan namin ang score mula sa mga pasyente.
- Lahat sila ay masaya. - Lampas sa bubong ang tuwa
Pinapasaya mo ang lahat.
- Ano... - Ang igagawad
- Lahat kayo, magagawaran si Beverly. - Yay! Ayos, Beverly.
Araw-araw, may panibagong nailalabas na kamangha-manghang research ang lab.
Yay! Galing ko.
- Magkaka-baby ka na... - Oo.
...sa isang bwisit na bituin ng pelikula.
- Baka pwedeng baswas-bawasan naman. - Wala pang masamang nangyayari sa center.
'Yung mga pumupunta sa'tin, nawalan na
ng pag-asa, natatakot o napapraning, pero tinutulungan mo sila.
Inaalis mo ang lahat ng 'yun.
- Hindi naman 'yun gano'n. - Sige.
Pero kung may mangyari man, halimbawa,
may sistema tayo.
Palaging may tutulong. Halos wala ka na ngang sasabihin.
Sobrang laki ng kikitain natin.
Ito ang gusto mo, Beverly.
Tama.
Ito ang pinangarap mo.
Kaya nga.
- Kay Beverly. - Kay Beverly.
At sa Mantle Parker Center.
Para sa tagumpay nito at mga darating pa.
Ito na.
Gusto naming ituloy ang roll-out ng Mantle Parker Center.
Sa 3 state, early next year.
Sakyan natin ang momenum natin ngayon.
- Ang bilis naman. - 'Yun naman ang plano.
Maganda ang takbo.
Tingin mo?
Masaya ka ba, Beverly?
Oo naman.
Ako rin.
Nasa'n ang kapatid mo?
Alam mo ba?
Hindi pa kayo nag-uusap?
Kapatid ko.
- Kapatid ko. - May dinaramdam ka ba, Beverly?
- Kapatid ko. - May pinagdaraanan?
- Kapatid ko. - O naiisip lang?
Kapatid ko.
- Kapatid ko. - Baka shock 'yan.
- Kapatid ko. - Mabuti nang wala siya.
Kapatid.
Hindi ba?
- May hihilingin kami sa'yo. - Excuse me, babalik din ako.
Sandali lang.
Ito na.
Tayo.
Luhod.
Sorry.
Ilalabas na ni Silas Jordan ang article niya.
Gusto kong malaman mong may iba pang bersyon ang article
na tumapos sa lahat.
Sa'yo. Sa kanya. Sa center. Kay Tom.
Sa reputasyon ko. Kay Genevieve, dahil dawit siya.
- Sinubukan namin siyang labanan. - Takutin siya.
Pero sobrang dami niyang bala.
At siguradong babango ulit ang pangalan niya kapag nalathata ito.
Kinausap niya ang mga kasamahan n'yo ni Elliot,
na nagsabing gumagamit siya ng droga sa trabaho at nasa bar 'pag break.
'Yun pang Alabama.
Meron nitong magandang pagkakasulat, siya nga pala, isang seksyon,
tungkol sa kanilang dalawa, nagtatalik
sa sala ko isang oras bago lumabas ang mga pamangkin ko.
Alam mo ba kung nakamagkano kami sa kapatid ko para lang manahimik siya?
Nawala na siya sa tamang pag-iisip.
Siya ang patunay na nagpapakita ng motibo ang mga asawang lalaki
habang nasa kabila lang ang mga asawang babae.
Hindi ko nga gaanong maintindihan, e. Paano?
Sila 'tong magpapakita ng ari
tapos sila pa ang lumalabas na biktima?
May kwento pa tungkol sa patay na pulubi, sobrang...
Alam mo ba ang kwento no'n, Beverly?
Beverly?
Mukhang magiging maayos naman 'yun.
Ipadala lang natin siya sa rehab, itago na lang muna.
Siguradong walang may kayang magpabagsak sa napakagaling mong kapatid
dahil lang sa kwento ng pulubi.
At sa iba pa,
'di naman gano'n kalaki ang kailangan nating ibayad para manahimik sila.
Si Joseph, 10k dollars lang.
Saka natin sinabing alam nating may naka-sex siyang pokpok noong 9/11.
Kung gusto niya bang sabihin natin 'yun sa asawa niya.
Lahat ng 'yun lang, 'pag pinagsama.
May hihilimgin kami sa'yo.
Ayaw ko.
Hi. Ayos ka lang?
Gustong-gusto ko kasi 'yong palabs n'yo.
Gano'n? Salamat.
Ano'ng pangalan mo?
- Tara. - Hi, Tara. Genevieve.
- Kilala kita. Baka ba akong... - Oo naman.
Pahingi namang tubig.
- Alam mo, 'di masarap 'yong lamb. - Hindi ka na ba talaga babalik sa Rabid?.
- Isang magandang hayop. - Ang ganda ng show.
Pwede mo na bang panoorin 'yun? Parang...
Hindi n'yo inayos ang pagkakaluto.
- 'Yung mga anak ko, bawal pa. - Tapos parang...
- Ikaw ang paborito ko. - Nalasahan ko.
- Magkaka-pelikula ako. - Malansa.
- Croatia. - Pakuha na lang ng tubig.
- Ang cool. - Tapos, uuwi na rin ako.
- Kambal sila. - Sobrang cool.
- Nakaka-excite. - Salamat.
Baka hinahanap ka na ng pamilya mo.
Natutuwa akong makilala ka. Enjoy.
Bye.
- Nakakairita, 'no? - Hindi.
Bale, sapat na ang mayro'n siya para pabagsakin at center at magsampa
ng kaso sa kapatid mo.
Kaya, nakialam na kami.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Kinausap namin siya.
Binigyan pa namin siya ng mas maraming kwento.
Lahat kayo?
- Lahat kayo? - Oo.
Hindi mahirap 'yun, Beverly.
Kailangan mong magsalita sa awards.
Pupunta si Silas.
Kailangan mong idistansya ang sarili mo sa kapatid mo, sa harap ng publiko.
Kailangan mo siyang unahan.
Kailangan mo siyang sirain.
- Ayaw ko. - Kailangan mo.
Beverly.
Beverly, kailangan kong gawin.
Hindi na siya nawala, Beverly.
Kaya kailangan na nating may gawin.
Hello, girls.
Hello.
Si mama 'to.
Natanggap n'yo ba ang tawag ko?
Excited na kaming makita kayo,
at malaman ang ginagawa n'yo.
Hello, mga anak! Ako ito ang nanay n'yo.
Hello, mga anak!
Ito na nga.
Tawagan n'yo ako. Miss ko na kayo.
Ayos lang kami ng tatay n'yo. Sana ayos lang kayo.
Miss na kayo ng nanay.
Ayos lang ang lahat.
Hello, mga anak.
Si Nanay lang ngayon. Mahal ko kayo.
Miss na kayo ni nanay.
Hello, mga anak! Gusto ko lang mangamusta!
Dati nang sinasaktan ni Lily ang sarili niya.
Tapos, no'ng isang linggo, pagkauwi ko,
pumunta kaming ER.
Siguro, parang...
Parang 'di namin ramdam
na nakakakuha siya ng sapat na tulong.
Lily?
Ayaw ko sa kanya.
Ayaw niya rin sa'kin.
Nagkamali ako at hindi ko na mabura 'yun.
Gusto kong burahin.
Gusto kong bumalik sa dati.
Sa simula.
Akala ko, magiging masaya ako.
Akala ko ito ang magpapasaya sa'kin.
Naiintindihan ko.
Hindi na gaya ng dati ang mga bagay.
Kapatid ko.
Ayos ka lang?
Alam mo na ang sasbaihin mo mamaya?
Nag-impake ka?
- Aalis ka ba? - Hindi ako aalis. Magtatrabaho ako.
- Nang apat na linggo? - Babalik din ako.
Kung makaasta ka, parang sandali lang 'yun.
- Makaasta? - Buntis ako.
- Beverly. - Alam ko.
Ako na naman.
Sa relasyong 'to,
ako na lang palagi ang magsasakripisyo, para sa'yo...
- Para sa'kin? - Oo. Marami akong sinakripisyo para sa'yo.
Maraming beses na.
- May mga sinuko ako. - Pare-pareho kayo.
Ba't pare-pareho kayo ng sinasabi?
Kaya lang naman tayo magkasama dahil kay Elliot.
Sa totoo lang, ayaw ko no'n.
- Gusto kong magbago ang sitwasyon. - 'Yung artista.
Gusto kong piliin mo ako, gaya ng pagpili ko sa'yo.
- 'Yung artista. - Gusto kong maging masaya tayo.
Gusto kong piliin mong sumaya tayo.
Para sa mga anak natin. Ba't nandito na naman tayo?
Ba't ako na naman?
Ano'ng sasabihin mo mamaya?
Kumusta kayo. Kumusta. Ako lang ito.
Si Mama lang?
Nangangamusta lang. Kumusta?
Sana okey kayong dalawa. Maayos naman kami ng papa n'yo.
Maayos naman ang lahat.
Oy, si Mama 'to.
Si Mama to. Natanggap n'yo ba ang tawag ko?
- Hello, si mama 'to. - Hi.
- Kumusta. - Tawagan n'yo ako.
Sobrang husay mo.
- Miss ko na kayo. - Writer ako.
- Miss ko na kayo. - Nagsusulat ako ng mga article.
Hello. Heto na.
Nagsusulat ako tungkol sa kambal na Mantle.
...nag-iimpake na.
- Inuupan ng papa n'yo ang maleta... - Ano'ng tingin mo sa kanila?
laruin mo yung mga regalo.
Kapatid ko. Kapatid ko. Kapatid ko.
MAHAL NI ELLIOT SI BEVERLY
Beverly Mantle.
Salamat. Salamat. Maraming salamat sa malaking karangalan.
Inalay namin ng kapatid ko ang buong buhay namin para dito.
Kaya nagpapasalamat ako.
Nagpapasalamat ako sa kapatid ko.
Hindi siya makakarating ngayon.
Hindi maayos ang lagay niya.
At matagal-tagal na rin siyang ganoon.
Hindi rin kami nagkakapag-usap, na talagang napakahirap.
At...
Kapatid. Kapatid.
Kamakailan, napag-alaman kong
may mga nakakagawian ang kapatid ko na...
Kapatid. Kapatid.
Pwes, maaaring sabihing
di-maganda, mapanira,
ilegal.
HIndi. Hindi pa 'yun ang lahat. Hindi pa sapat.
Kulang pa 'yun. Ang kapatid ko'y naging abusado, nakakapanakit.
May mga buhay na siyang nailagay sa tunay at nakakatakot na panganib.
At layunin ng Mantle Parker Center na magbigay ng
kahusayan, ngunit may pag-asa,
radikal, ngunit ligtas.
At masasalamin 'yun sa pagkilala ngayong gabi,
at kaya ayaw ko sanang mamantasahan 'yun.
Kaya naman, mula ngayon,
wala nang kaugnayan si Elliot Mantle sa Mantle Parker Center
at gayundin ang Mantle Parker Center sa kanya.
Maraming salamat.
Kapatid.
Congratulations. Ang ganda ng speech mo.
Congratulations sa award. Proud ang lahat.
Karlovich Award 'yun. Oo. Ang pinakamataas.
Alam ng lahat 'yung Tonys, ang Grammys, at ang Karloviches.
Biro lang. Walang nakakaalam ng iginawad sa'yo.
Gano'n ba 'yun kahalaga? Pakiramdam ko siguro.
Binabati kita, Beverly. Sobrang saya ko para sa'yo. Magaling.
Excuse me. Pwedeng makahingi ng tubig? Salamat.
Ano?
Tubig. Salamat.
Tubig, yogurt, iskedyul, pasta, pasta, basil.
Alam mo, sobrang saya ko roon sa dinner natin no'ng nakaraan.
Parang kumikinang.
Hindi ba? Parang engrande, matagumpay.
Hindi na ako katawa-tawa.
Sobrang gasgas na. Hindi talunan ang tingin sa'kin ng asawa ko.
'Yung mga anak ko tingin sa akin natatabunan ako ng parang
mamasa-masang, nakapatong na kaawaaan
At ang kapalit
ay siraan ang pinakamahusay na taong kilala ko.
At nakawin ang gawa niya.
Ang lab niya at lahat ng pinaghirapan niya.
At hilinging mamatay na siya
para maipagpatuloy ko 'tong pagiging "disenteng" tao ako
sa halip na maging talunan.
Dahil sa ginawa mo, katapusan na niya.
Alam mo naman, 'di ba?
Ikaw ang may gawa nito. Ikaw ang nagsimula at nagpasimuno.
Ayos lang naman sana siya kung 'di mo siya inabandona.
Lahat ng kalat niya, kayang linisin kung nando'n ka lang.
Okey. Hindi na mabuti ito, Tom.
Hindi niya alam. Hindi mo pinlano 'yun para sa kanya.
Kasalanan niya 'yun. Sinira niya lahat.
- Hindi 'yan totoo. - Mali ka.
Alam mong 'di 'yan totoo.
- Lahat ng ginawa niya, para sa'yo. - Tama. Hindi ko 'yun hiniling.
Hindi rin 'yan totoo.
Alam kong pinapaniwala n'yo lang ang sarili n'yo,
pero hindi 'yun totoo.
Nandito ka dahil 'yun ang pinili mo, hindi dahil sa kanya.
Ano nang plano mo?
Hahayaan mo na lang siyang mabulok? Mamatay? Maglaho?
Habang nagpapakasaya ka sa matagumpay mong center
at may mga anak at tumira sa bahay nang matiwasay habambuhay?
Hatinggabi nang ipinanganak ako,
sobrang bilis ng pangyayari kaya hindi makapaniwala ang nanay ko.
Nagkalat ang dugo at sa paglalim ng gabi,
namatay siya at ako ang nabuhay.
Ako ang pangatlo. Naligo na ang nanay ko.
Akala ng mga kuya ko, balyena siya.
May dalang yelo ang tatay ko para sa leeg at noo niya.
Pinapatay-sindi ng mga kuya ko ang ilaw.
Nasasabik sila, hindi makatulog.
Lahat, maliwanag, magaan, masaya,
hanggang sa mapakapit ang nanay ko at mabalot ng dugo ang mga hita niya,
at nag-iba na ang kulay ng tubig.
Sinusubukan niyang maging mahinahon. Manatiling kalmado.
Para sa mga kuya kong maliliit pa,
kahit pa kinailangan nilang magpakakuya nang maaga.
Pagkaraan ng walong oras, sumugod sila sa ospital.
Kabado sila, pero hinihintay nila ang pagdating ko.
Dahil alam nilang magtatagal pa sila...
At may iniabot na nga sa tatay ko.
Isang batang babae. Sanggol.
May kamay at paa. Balat.
Dugo. Laman.
Lamanloob. Mga daliri.
Nakapaligid sa kanya ang mga kuya ko.
Pero hindi ako.
Ang sabi ng tatay ko, ang bait nila.
Ang doktor na nagbalitang patay na ang nanay ko,
ang doktor na nagsabi sa kanyang ang sanggol na babae ang may-sala,
ay napakabata.
Nanginginig daw ang kamay nito.
Napansin niya na lang na palagi niyang hinahanap ang doktor.
'Di niya alam kung bakit.
Kamukhang-kamukha mo ang nanay mo.
Oo, gano'n nga dapat.
Okey?
Hindi.
Mahal kita.
Kapatid ko.
- Bumalik ka sa'kin. - Kapatid ko.
Kapatid ko.
Ellie?
Greta?
Ellie?
Ellie.
Ellie?
Ellie.
Kapatid ko.
Nandito ako.
Sunduin mo na ako.
Ellie.
Lintik.
Ginawa mo 'to para sa'kin.
Para sa atin.
Ang ganda nila.
Ikaw sila.
Perpekto.
Saan ka ba galing?
Sobrang perkpekto mo.
- Sorry. - Saan?
Nakakatakot mahiwalay.
Tama ka.
Gano'n na nga.
Mukhang natakot ako.
Ako rin.
Ang ganda mo talaga, kapatid ko.
Ikaw rin.
- Ellie? - Beverly.
Hindi ko yata kayang maging masaya.
Sinubukan ko naman at pinagsikapan hanggang sa makakaya.
Gamit ito.
Ang mga baby. Ikaw.
Ang magkaroon ng liwanag
habang nararamdaman ang palad mo sa palad ko,
maramdamang hawak mo ako.
Naaalala mo ba no'ng bata pa lang tayo, nag-swimming tayo,
at hindi natin mahanap ang isa't isa?
Puros kaguluhan, talagang nakakatakot.
Hindi tayo makabalik sa bangka.
Nahiwalay tayo at nakalimutan natin ang mga sarili natin.
Hindi nangyari 'yun.
Hindi.
Naghahanap pa rin ako ng bintana, Ellie.
Ng hangin. Ng liwanag.
Ikaw 'yun.
- Ikaw 'yun. Nahanap kita. - Ikaw 'yun. Nahanap kita.
Nasa akin na ang lahat.
Hindi ako makahinga.
Tinutulak ako pataas ng isda pero ayaw kong lumutang.
Hindi ako mabubuhay nang wala ka.
Hindi mo naman kailangan.
Parang malapit na akong maging masaya, Ellie.
Kailangan na kitang maakyat.
Isa lang sa atin ang dapat matira.
Palaging ikaw ang mas magaling.
'Wag kalimutan ang maganda.
Mahal kita, Elly.
Kapatid ko.
Uwian na.
Kapatid ko.
Ayos lang.
Saklolo!
Tulungan n'yo ako!
Saklolo!
Tulong! Tulungan n'yo ako!
Sabihin natin na tulungan ka.
Sabihan natin sila.
Pwede kaya tayo huming ng tulong?
Beverly.
Beverly, magiging ayos ka lang.
- 'Yung mga sanggol. - Maayos lang sila.
Alam mo ba kung ano'ng nangyari? Naaalala mo ba?
'Yung kapatid ko.
- Kapatid mo? - Tinulungan niya ako.
Tinulungan ka ni Elliot? Paano?
Tinanggal niya ang mga baby.
Nasaktan ka ba?
- Magpapatingin ka ba sa doktor? - Saka na 'yun.
Nasaan ang kapatid mo, Beverly?
Wala na.
Ano'ng ibig mong sabihin? Saan 'yun?
Congratulations, Beverly.
ABUSADO - PABAYA - MAPANAKIT, NAKAMAMATAY? AT MAHUSAY NI SILAS JORDAN
Kumusta. Kumusta.
Tara na?
Beverly.
Beverly?
Hoy.
Pasensiya na. Para akong lutang.
Ganoon nga. Ganyan talaga 'pag kulang ka sa tulog.
- Binabati kita sa panganganak. - Oo.
- Diyos ko. Dalawa pa. - Tama, dalawa sila.
Huling kita natin, akala mo, isa lang.
Sobrang hirap siguro no'n sa'yo.
Nagtaka kami ba't 'di ka na bumalik.
Ang totoo, sana ayos lang na sabihin ko 'to,
pero mukhang sobrang hirap ng pinagdaanan mo
para makwento ang pagkamatay ng kapatid mo.
Mukhang medyo okey ka na.
Saan ko sinabi ang tungkol sa pagkamatay ng kapatid ko?
Pagod ka nga.
Saan ko sinabi ang tungkol sa pagkamatay ng kapatid ko?
Sa grupo ng nangungulila, sa Midtown.
na sinimulan mong dinaluhan, siguro mga ilang taon nang nakalipas?
Tama.
Namatay ang kapatid ko.
Alam ko.
Nagawa ko bang
ikwento kung paano siya namatay?
Parang...
Hindi ko matandaan... parang may kinalaman sa tubig.
Sa tubig?
Oo.
Ang Tubig. Tama.
'Yun ang ikinamatay niya.
Ingat.
Sino 'yun?
Hindi ko kilala.
Napagkamalan niyang akong kapatid ko.
Beverly, masaya akong makita ka ulit.
Gusto mo bang pag-usapan natin ang kapatid mo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Malikhaing Superbisor: Direk Brian Ligsay