İkizler'de daha önce...
Bizim bebeğimiz oluyor.
- Biliyorum. - Bir bebek.
- Biliyorum. - Bir bebek!
Ve Elliot gelip batıramayacak! Tanrım.
Yaşlı kadınları öldürmenin azabını duayla dindirmişsin.
Dediğin gibi. Hiç olmadı.
Ortaya ceset falan çıkmadı. Kötü bir yan etki.
Tüm ülkede merkezler açılacak. Vızır vızır! Hızlı gideceğiz.
Neyi araştırıyorsunuz?
Siktir.
Her şeyi.
Kobay ister misin?
Neden randevu almıyorsunuz?
Arada kurye hizmetiyle çalışıyoruz,
seni istedi, ben de tavladım.
Genevieve.
Hayır.
Beverly.
17 aydır tek kelime bile yazmadım.
Tek kelime bile. Abartmıyorum.
Bunca zaman kâğıda kalem değdirmedim.
Depresyonun başka bir uzantısı anksiyeteden yataklara düştüm.
Cansız, uyumsuz.
Dünyaya ve içindekilere olan sevgim tükenmişti,
özellikle de
kendime.
Ta ki...
İKİZLER
İyilik istiyorum.
- Merhaba Rebecca. - Yapma.
- Nasılsın? Susan nasıl? -İçime almadan
penisini yalamam Silas.
Bir haber yazmanı istiyorum.
Yok, kalsın.
"Mantle İkizleri. Ucube vajina doktorları."
- Güzel manşet. -Şişirme haber.
Alabama'da doğum merkezi açıyoruz. Onları izle.
Ne kadar büyüleyici olduklarını yaz.
- Hayır. - Rica ettiğim yok.
Ayrıca hayır demeyi göze alamazsın.
Merhaba.
İyi misin?
- Emin misin? - Evet.
Bu bir mucize.
Mucizelere inanır mısın Beverly?
Ormana doğru bir adım at.
Ayaklarının altındaki çatırtıları duy.
Yapraklar, dallar, ayak parmaklarındaki yumuşak, zengin toprak.
Şimdi yukarı bak.
Yeşillik, kuşlar ve masmavi gökyüzü,
ağaçların hemen ötesinde.
Ellerini bebeğinin üzerine koy.
Derin bir nefes al.
Derin bir nefes ver.
Açıklığa adım at. Şelalenin sesini dinle.
Hemen orada, ileride.
Güneşi omuzlarında hisset,
sırtında, karnında.
Işık vuruyor.
Sen iyi misin?
Her şeyiniz hazır.
- Harika. Teşekkürler. -İyi eğlenceler.
İyi misin?
Heyecanlı mısın?
Seni seviyorum Elly.
Küçük kardeş.
- Bu... - Harika.
Korkunç.
Evet. Hepimiz cehenneme gideceğiz.
Kendini bağımlı olarak tanımlar mısın?
- Hayır. - Hayır!
İyileşme sürecinde değil misin?
- Bu üslubu kullanmazdım. - Bağımlı gibi konuşuyorsun.
Programda değil misin?
- Hayır. - Hayır.
- Destekçi? - Yok.
- Destek ağı? - Kız kardeşim var.
Bu mu? Tüm ağınız bu kadar mı?
Bu ilişkiyi dışarıdakilere izah etmek imkânsız.
Başka kimseye ihtiyacımız yok.
- Hiç olmaz. - Sağlıksız oluyor.
İçkisi, uyuşturucusu.
Evet, eğlenceli değildi.
Gerçekten mi?
Halüsinasyondu. Depresyondaydım.
Acı çekiyordum ve her şey bizim için hızlıydı.
- Merkez... - Laboratuvar.
İstediğimiz her şeye sahibiz.
Biz ebeveyn olacağız.
"Biz" derken...
İkizlerim olacak Silas. Birlikte büyüteceğiz.
- Birinci ve ikinci ebeveyn. - Tamam.
-İki küçük bebek Silas. - Duydum.
Tek isteğimiz.
Bunalmış hissetmiyor musunuz?
Aslında hayır.
Çelişkili?
Rebecca Parker'ın özel uçağı
sizi hiç bulunmadığınız bir şehre,
hiç bulunmadığınız bir eyalete
ana şirket açılalı üç ay olmadan ikinci merkez açılış törenine götürüyor.
Bunu mu istediniz?
Evet.
Hep bunu mu istediniz?
Evet.
Uçuşunuz nasıldı?
Uçak Rebecca'nın hediyesi. Çok güzel değil mi?
Montgomery'ye hoş geldiniz. Birbirinizi gebertmeye hazır mısınız?
Tabii. Biraz boğmaca falan.
- Yorgun musun Beverly? - Hayır, iyiyim.
Odan hazır. Uzanmak istersen bana haber ver.
Dün gece rüya gördüm.
- Güzel. - Uçak çakılmıştı.
Tarlanın ortasında yanıyordu ve kimse bilmiyordu.
- Biz de gelmenizi bekliyorduk. - Harika hikâye.
Umarım Mantleların üzerine fazla gitmezsin Silas.
Şişirme haber hani?
- Tabii. Hatırlıyorum. - New Yorker damarın tutmasın.
Sadece övgü istiyoruz.
Gelip babamla tanışın.
Tanışmak için can atıyor. O da doktor.
Gerçekten mi?
Hiç söylemedin.
Kızlar, söylemiştim.
Baba, ikizler geldi.
Beverly, Elliot, bu babam. Doktor Marion James.
- Merhaba. - Selam.
Bunlar da kardeşlerim ve bu da büyükannem.
Nasılsınız?
Bu da Silas Jordan.
- Adını duymuştun. - Hayır, duymadım.
Baba, duydun ya.
Pulitzer ödülü kazandı. Şimdi de bizim için
ikizler hakkında haber yazıyor. Güzel sözler edecek.
Zor olmasa gerek.
Muhteşem değiller mi?
Evet, gerçekten öyleler.
Nasılsın Florence?
İyiyim.
Teşekkürler Doktor. Heyecanlıyım.
Çok mu rahatsızsın?
Şikâyet etmek istemem. Çok şanslıyım.
Hem sonuna kadar geldik. Bir gece daha dayanırım.
Anneyi muayene etmek ister misiniz Doktor?
Hiç gerek yok.
Değerleri okuyoruz. Yarına her şey hazır.
- Yeter ki Florence iyi olsun. -İyiyim gerçekten.
Hem ona çok iyi bakıldığı belli oluyor.
-Öyle. - Evet.
Babam bana çok iyi baktı.
Bu... Evet.
Fiziksel muayene olmazsa olmaz değil.
Sabah bu kadının dördüzünü doğurtacaksınız.
Merkezin ilk hastası. Bir yoklama yapmak istemez misiniz?
Dördüzü olacak, o yüzden en azından bir bebek
- diğerinin arkasına sıkışır. - Sizin hastanız.
- Evet... - Hiç bebeği olmadı.
Endişeli.
- Eminim ama... - Doktorlar, rica ediyorum.
Tamam.
Müsait bir yer var mı?
Vajinal muayene yapın demiyorum Doktor.
Bir yoklayın işte.
Yalnız kalmak ister misin Florence?
Hayır, hiç lüzumu yok. Ailem onlar benim.
Başlıyoruz.
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
Alabama.
- Daha önce gittiniz mi? - Hayır.
Mantle Parker Merkezi, Alabama. Nasıl oldu?
Susan'ın memleketi.
Geçerli bir sebep değil.
Alabama, ABD'deki en yüksek altıncı gebelik ölüm oranına sahip yer.
Büyüdükçe o alanlara yönelmek istiyoruz.
Hakkında hiçbir şey bilmediğiniz
Güney'deki tüm fakir siyahileri
kurtarmak için her fırsatı değerlendiriyorsunuz.
Öyle bir şey yapmıyoruz.
Doğru. Siz beyaz kadınların yavrularını doğurturken
siyahi halk da izleyecek.
Öyle bir şey yapmıyoruz.
Tamam.
Ne yapıyorsunuz o zaman?
Evet.
Beverly, Elliot, ailenizde ikizler var mı?
Hayır. Biz gelene kadar yoktu.
Bir lütuf.
Sizin ailenizde ikizler var mı?
En başından beri. Benim ikizim var, Marion'ın da vardı.
-Öyleydi. - Doğduktan hemen sonra öldü.
Küçücüktü ve Marion da çok şişkoydu. Sanırım onu içeride yedin.
Hiç bilemeyiz.
Onu avucumda tuttum, sonra fırına atıverdiler.
O zamanlar öyleydi.
Büyükanne, bu yemekte konuşulmaz.
Doğum vahşettir Florence James, sen buna dayanıklı değilsin.
Onları ameliyatla alacaklar sanırım.
Mantle ikizleri varken vahşet olması gerekmiyor.
Öyle mi?
Elliot, babama doğurttuğun bebekten bahset.
24 haftalık. Gelişiyor.
- Gerçekten mi? - Sadece sağlıklı değil. Gelişiyor.
Ciddiyim. Aslında kimse buna inanmazdı, değil mi Silas?
Evet, olağanüstüydü.
Bu çok etkileyici.
Merkezde en erken dönemde doğurttuğun bebek bu mu?
Evet.
Daha erken doğurtabilir misin sence?
Evet.
Bunu söylemek imkânsız.
Her şey büyüdükleri çevreye bağlı.
Elbette.
Kürtaj tartışmasıyla birebir alakalı, değil mi?
Yaşam rahim dışında ne kadar erken elverişli olursa
kürtaj karşıtı hareket de o kadar güçlü olacak. Değil mi?
Bir bebeği 16, 17, 18 haftalıkken kurtarırsınız
ve sonra birden bir kadın hamileliğini sonlandırma hakkını kaybeder.
Asıl yemek için bu münasip bir konuşma değil.
Hayır anne. Muhteşem.
Bence de.
O kadar küçükken bir bebeği kurtarmak mümkün mü Elliot?
On beş, 14 haftada?
Hayır.
O vakadaki kadın kaç kez düşük yapmıştı? Beş, altı mı?
- Evet. - Fertilite çalışmasını da sen mi yaptın?
Hayır.
Sen yaptın.
Bilim öyle büyüleyici ki.
Hayır, tedaviyi başka yerde aldı. Sonrasında tıbbi desteği yoktu.
Oldukça sıra dışıydı.
Siz tedavi ettiniz.
Hayatın ilk evreleri hakkında o kadar az şey biliyoruz ki.
Doğru, evet.
Florence yedi düşük yaptı. Sakıncası yok ya?
Yaptım.
- Sakıncası yok. - Bir de şimdi bakın.
Evet, çok şanslıyım.
Monokoryonik dördüz.
- Yani? - Hepsi aynı plasentayı paylaşıyor.
Bu çok riskli değil mi?
- Olabilir. - Acaba...
Pardon, hastanede olman gerekmez mi?
Ama o hasta değil Silas. Hamilelik bir hastalık değildir.
Bu lafı seviyorsun, değil mi Beverly?
Damarın tutmasın dedim Silas.
Bu lafı Beverly'nin dördüncü kullanışı da, o yüzden diyorum.
Çok güzel laf. O sikik not defterine iyice yaz.
- Susan! - Pardon.
Demek hep burada yaşadınız Bay James?
Yüzyıllardır buradayız Beverly.
Çocuklarınızı tek başınıza büyütmeniz zor olsa gerek.
Tek başına değildi.
Hayır, pardon. Elbette.
Yalnızca annelerinin ölümü çok travmatik olmuştur demek istedim.
Annemizin ölümü mü?
Pardon. Ben sandım ki...
Ölmedi. Çekip gitti.
Ölmüş kadar oldu Beverly.
Ben sadece aile doktoruydum.
Nereye yardım gerekirse, nasıl yardım edebilirsem. Telefon açarlar.
Evin reisi, hanımı, ufaklıklar, dadılar, konuklar.
Ne gerekirse.
Kimin bana ihtiyacı varsa.
Kadınlara yardım etmekle tanındım.
Kadınların sağlığı uzmanlık alanım oldu. Nedendir bilinmez.
Bu meslek beni seçti.
Belki de etrafımdaki kadınlardandır.
Kimse için yeterince önemli gözükmüyordu.
Kadınların sağlığı, sıfırdan başlamak gibiydi.
Bir ilk olmak.
Bir kadının vücudu.
Keşfedilmemiş bir bölge, bir arazi.
Yeni sınırlar, yeni hudutlar, yeni alanlar.
Hiçbir erkeğin gitmediği yerlere gitmek harika.
En başında olmak. İlk sayfada. Geleceği şekillendirmek.
Burada kendi küçük hastanemde muayene odaları ayarladım.
Gerekli olanı inşa ettik. Var olmayan araçlar yarattık.
Kimsenin keşfetmediği parçalara, hastalıklara, tedavilere isim verdik.
Servikal displazi, endometriyal hiperplazi,
pelvik taban sarkması, disfonksiyonel uterus kanaması.
Çocuk doğumu, fertilite, çocuk doğumu, fertilite,
çocuk doğumu, fertilite.
Gerçi benim sizler gibi
üzerinde pratik yapabileceğim pek fazla hastam yoktu.
Hep elimdekiyle yetinmek zorunda kaldım...
Hastalarımızın üzerinde pratik yapmıyoruz bay James.
Yapıyorsunuz tabii.
Sizin işiniz eyleme dayalı.
Her insizyon ve dikiş ile daha da iyi olmadığını mı sanıyorsun?
Hiç bir hastada hata yapıp
ders çıkardıktan sonra sonraki hastaya uygulamadın mı?
Mesleği ileriye taşımak adına
kendini sunan bir vücutta gelişip pratik yapma fırsatını
değerlendirmedin mi?
Ben böyle görmüyorum.
Elliot görüyor.
Sen böyle düşünmeyebilirsin Beverly
ama bu, öyle olmadığını göstermez.
Ben başlangıcı düşünüyorum. Nasıl başladığımızı.
Üzerinde durduğumuz omuzları. Doktorlar, hastalar Beverly.
1840'lar, 1850'lerde 17 yaşında hamile genç bir kadın.
Ağır bir raşitizmi varmış,
yetersiz beslenme ve D vitamini eksikliği kaynaklı.
Pelvisi ciddi şekilde şekilsizmiş.
Birkaç gün doğum sancısı çekmiş ama doğurması imkânsızmış.
Doktor geç aranmış, elbette doktor geldiğinde bebek çoktan ölmüş.
Kız doktora geri götürülmüş.
Vajinasında yırtıklar, fistüller.
Olağanüstü bir acı çekiyormuş.
Tabii bunların hiçbiri o zaman için alışılmadık değildi.
Hatta tam aksine. Genç kadınlar hep bundan muzdaripti.
Ama çaresi, tedavisi yoktu.
Kimse bunu çözmenin yöntemini aramıyordu.
Bunu iyileştirmenin yöntemini.
O kız ve doktor birlikte çalışmış.
Doktor ve genç kadın 30 ayrı ameliyata girmiş.
Anestezi olmadan.
Bunu iyileştirmek için 30 farklı ameliyat ve doktor sonunda başarmış.
Bu, bir hayli pratik ve çabaya mal olmuş.
Ama başarmış. Başarmışlar.
O çalışma o doktordan diğerine, diğerinden öbürüne,
ta ki bizim elimize gelene kadar aktarılmış.
Sizin ellerinize.
Bu vahşice. Mazide kaldı.
Tasvir ettiğiniz durum artık olmuyor.
Hayır. Tarihten hiç uzaklaşmadık.
Ne yaptın peki Elliot?
Bir zamanlar kısır olan, birden doğurgan olan kadın ile?
Tanrı'nın işi miydi? Sen Tanrı mısın?
Elverişli olmayan ortamda nasıl yaşam yarattın?
Birkaç şeyi birlikte yaptım.
Ne gibi?
Ne olduğunu anlatır mısın?
- Suyum geldi. -İki saat kadar önce.
- Tamam. Nefes al. - Elliot.
Epey prematüre bir doğum.
- 24 haftalık. - Elliot...
Nefes al Lenka.
Yardım eder misin?
Ben doğum uzmanı değilim Elliot.
Hemen döneceğim. Bir saniye.
Lütfen yardım et.
Doğum merkezindeyiz lan.
- Başkasını bul. - Yapamam.
- Beverly'yi ara. - Yapamam.
Sorun yok.
Yasal olmayan, yüksek riskli bir implantasyon ameliyatı geçirdi
ve olası sonuçları hakkında en ufak fikrim yok.
Önceden düşük yaptı. Sebebini bulamadık,
o yüzden embriyosunu, implantasyon öncesi biraz daha uzun geliştirdim.
Ne kadar uzun?
Dört hafta.
İçine dört haftalık embriyo mu koydun?
Suyu iki saat önce geldi. Lütfen yardım et.
- Lütfen. Lütfen yardım et. - Ben...
Nefes al.
Evet, tamam, nefes al.
Merhaba, ben Tom. Tamam. Evet. Harika gidiyorsun. Bebeğinle tanışacağız.
Sır mı?
Belki de.
Yoksa çok zekice bir şey mi yaptın?
Belki.
Tanrım, Beverly. Mendil getireyim.
- Biraz su getireyim. -İyi misin?
Doğumu gördün mü?
Elliot buradaydı.
Bu alışılmadık bir durum.
- O buradaydı. -İyi olacak mı?
İnanamıyorum. Anlamadım.
Ama kendi kendine nefes alabiliyor. Sarılık belirtisi yok.
Hiç mantıklı değil.
CPAP, ET tüpü, solunum cihazı, sondalar ile hazırdık
ama aslında hiçbirine ihtiyacı olmadı.
İnanılmaz.
Bebeğin hakkında ne hissediyorsun?
Sana bir şey sorabilir miyim Beverly? Genevieve ile irtibat kuruyor musun?
Avukatlarından haber aldım.
Ziyaret soruları ve temel şeyler aslında.
Gayet açık. Travmatik falan değil...
Film çekimi için yakında ülke dışına çıkacakmış.
Sonrasında beni görmek istemiyor.
Sen onu görmek istiyor musun?
Onu çok sevmiş olmalısın.
Öyle görünüyor.
-Üzgünüm. Öyle demek istemedim. -Öyle biri yok.
Hiç olmamış gibi davranmalıyım.
Çok üzücü.
Çok ama çok üzücü.
Bugün de üzücü. Yarın da üzücü.
Beverly?
Küçük kardeş?
İyiyim.
Ne oldu?
Bilmiyorum.
Kendimi iyi hissetmiyorum Elliot.
Hepsi biraz saçmaydı. Şaka işte.
Gerçek değil Beverly.
Beverly.
Selam.
Tüh.
Beni buldun.
Çok üzgündü.
Her zaman.
Açıklamak zorunda değilsin. Beni ilgilendirmez.
Çok içerdi.
Bazen okula gelirdi ve zilzurna olurdu.
Yerin dibine girerdim.
Ondan nefret ederdim.
Ağlardı ya da bize bağırırdı.
Bizi doğururken ölmüş olmayı dilediğini söylerdi.
Veya karnındayken ölmemizi dilediğini.
Sanırım bu yüzden insanlara öyle diyorum.
Tıpkı istediği gibi onu meleğe dönüştürüyorum.
Nedendir bilmiyorum, bizi doğurmaktan vazgeçmedi de.
Eskiden her seferinde
daha iyiye gideceğini ümit ettiğinden sanırdım
ama bu doğru değil çünkü hiç ümidi olmadı.
Babam yüzündendi.
Bizi çok istemişti.
Harika biri, değil mi?
Biraz dinlenmelisin.
Harika bir anne olacaksın.
Bebekler.
Sıçtığımın parazitleri.
Çocukların var mı?
Bunu sormamak için eğitilmedin mi?
Kadınlara, tabii.
- Hiç çocuk istemedin mi? -Çocuğum oluyor Silas.
Ne?
- Beverly'nin oluyor. - Bizim oluyor.
Genevieve Cotard'ın röportajını
bir süre önce okumuştum ve hasretten söz etti.
Bu tabiri kullandı.
"Çocuk hasreti." Fiziksel bir acı.
Bunu deneyimlemedin mi?
- Hayır. - Böyle hissetmedin mi?
- Hayır. - Annelik güdülerin yok mu?
Yok.
- Bebekler sikinde değil mi? - Hayır.
- Bilim uğruna mı buradasın? - Evet.
Peki, demek buradasın. Bebekler.
Bir ev. Sıçtığımın köpeği.
Ne değişti?
İki kızım ve bir oğlum var.
Nasıldı?
Hamilelik zamanında çok iyiydim,
hâlâ potansiyelimiz varken.
Artık içmediğini sanıyordum Elliot.
İçmiyorum.
Tabii. Ne durumdasın?
Ayyaşsın.
Ayyaşım.
İlkini yudumlarken üçüncü içkini düşünüyorsun.
Öyle.
Hiç kimseden vazgeçmeye kalktın mı?
Benim kaybedeceğim çok az şey var Elliot.
Çocukların varmış işte.
O gemiler çoktan kalktı.
Ama sen? Sen anne olacaksın.
Annecik.
Güzel bir yolculuğun başlangıcındasın.
Hiç program denedin mi?
Adsız Alkolikler mi?
Tabii.
- Olmadı mı? -İyi gidiyor.
İstediğimde bırakabiliyorum.
Sadece
hiç istemedim.
Travma falan yok.
Sadece içmeyi seviyorum.
Ne halüsinasyonu gördün?
Agnes adında yaşlı bir evsiz kadını.
Vay canına.
Acayip yoğundu.
Onu balkondan attığıma o kadar emindim ki.
Bu çok fazlaymış.
Evet efendim.
Genelde halüsinasyon görür müsün?
Hayır.
Bunu neden yapıyorsun?
-İşim bu. - Hayır, soru sormayı değil.
Bunu.
Tüm bu boktan magazin, ruh emici güler yüzlü ikizler saçmalığı.
- Sen kitap yazıyorsun. - Yazdım.
İyi kitaplardı.
Pulitzer ödülün var. Yazarsın!
Öğrencilerini beceren bir profesörüm.
Pulitzer'i gören yok.
Artık herkesle yatmak yasak oldu!
Cesurca bir söz.
Hastalar, öğrenciler, hepsi yasak.
- Hastalarınla yatıyorsun. - Yoksa yazık olurdu.
Genevieve'i becerdin mi?
Yoksa sadece kardeşin mi?
Evet. Evet.
Neler dönüyor laboratuvarında?
O kadını nasıl hamile bıraktın?
Bu bebek nasıl böyle bir mucize oluyor?
Ne çeşit Frankenstein işlerine bulaştın?
Tanrım, çok üzgünüm.
Genç bir kadın bir adama getirildi.
17 yaşındaydı.
Köleydi.
Ağır bir raşitizmi vardı.
Hamileydi ve üç gündür doğum sancısı çekiyordu.
Pelvisi şekilsizdi, bebeğin doğumu imkânsızdı.
Bebek ölü doğmuştu.
Ölü doğan bebeğinden sonra besin ve D vitamini yetersizliği kaynaklı
ağır raşitizmden muzdarip olan
17 yaşındaki genç köle kadın
doğum esnasında yaşadığı travmadan kaynaklı fistüllerinden dolayı
acılar içinde, bir adama götürüldü.
Durumu o zamanki köle kadınlar arasında yaygındı.
17 yaşında, köle olan bu genç kız
ağır raşitizm çekti, şekli bozuk pelvisi vardı
ve 17 yaşında, ölü bir çocuk doğuran bu köle kadın
beş yıllık bir süreçte bu adam tarafından
anestezi yeni yaygın hâle gelmiş olmasına rağmen
her seferinde anestezi olmadan 30'u aşkın kez ameliyat edildi.
Tek bildiğimiz 17 yaşındaki köle kadının adının Anarcha olduğu
ve zorla ölü çocuk doğurtulduğu
ve anestezi olmadan 30'u aşkın kez ameliyat edildiği
ve şekilsiz pelvisi olduğu
ve 17 yaşında, köle edilmişken ağır bir raşitizm çektiği.
Beyaz bir adam sayesinde biliyoruz.
Bilhassa 17 yaşındaki o kıza işkence eden beyaz adam sayesinde.
Jinekolojinin babası olmak için kızın üzerinde deneyler yapan,
heykel ve madalyalar ile onurlandırılan,
muayene pozisyonlarına, tıbbi aletlere adı verilen o adam.
O adamın yazdıklarıysa
köle edilmiş, ağır raşitizm çeken
ve şekilsiz pelvisi olan
ve ölü bir çocuk doğuran
17 yaşındaki kız hakkında tek bilgiydi.
Onun gerçekte kim olduğunu
ya da ölü çocuk doğururken ne hissettiğini,
ölü çocuğunu kucaklayıp kucaklamadığını hiç bilmiyoruz.
En çok neyden korktuğunu bilmiyoruz.
Ona zorla dayatılan
travmaya dayanarak tahmin edebiliriz ama onu tanımıyoruz.
Nasıl etkilendiğini, ne yediğini, neyi sevdiğini,
neyin onu ağlattığını, ona ait vücutta ne hissettiğini bilmiyoruz.
Onu tanımıyoruz ve onu tanımak sana düşmez.
Onun travmasına
ya da beslediği ümitlere sahip olamazsın.
O senin aracın, kılıfın,
tasarın, güzellemen değil
yahut herhangi bir şekilde senin değil.
Gerçekten...
Takip edemezsin.
Öbür tarafta neşe var
ama sana nasip değil.
Beverly!
Beverly?
İyiyim. Benim değil.
Benim kanım değil. Benim kanım değil.
Hoşça kal.
Bari olanları anlatsanız?
Ne oluyor? O insanlar ne yapıyor?
Yaşlı bir kadın. O binanın arka çatısındaki olukta bulundu.
Herhâlde sokağa doğru atlamış ama düşerken çarpmış.
Uzun zamandır oradaymış.
Siktir.
Başlıyor. Başlıyor.
Elliot, sakıncası yok, değil mi?
Florence ne isterse.
Çok mutlu olurum.
Nasılsın Florence?
Harikayım. Teşekkürler.
Aspire edin lütfen.
-İlk bebekle tanışmak üzereyiz. - Tanrım.
- Seninle çok gurur duyuyorum. - Minnettarım.
Dört bebeğimizi de hemen alacağız, tamam mı Florence?
Birkaç dakika içinde sıfırdan dörde ulaşacağız, tamam mı?
Çok heyecanlıyım.
Pekâlâ.
Başlıyoruz Florence. Birinci bebek.
Başını tuttum.
Tanrım.
Hazır mısın?
İşte. Tebrikler Florence.
-İlk kızın. - Tanrım. İyi mi?
Harika. Evet.
Sıradaki bebeğe odaklanalım.
İki numara.
İşte. Aspire lütfen.
İkinci bebek, işte.
Tebrikler Florence.
Bir soru daha sorabilir miyim?
- Evet. - Evet.
Niye durmadan birbirinize yalan söylüyorsunuz?
Sizce ne zaman başladı?
Üçüncü bebek, işte.
Beverly, Genevieve'i hiç sevmedi.
Tanrım!
Elliot'ın laboratuvar fantezileri sadece fantezilerden ibaret.
İnsanlar kıymetli.
Dördüncü bebek.
İnsanlar kıymetli.
Diğer insanlar da kıymetlidir.
Sadece Elliot'ın deneyleri için önemli değillerdir.
Az kaldı canım.
Bu sıçtığımın bebeklerini ikiniz de istiyorsunuz.
Ne oluyor?
Genevieve var olmazsa ikiniz
- mutlu mesut yaşarsınız... - Elliot!
Tanrım...
İlelebet.
Elliot, uzak dur ondan!
Sonsuza dek.
Fena çuvalladık
ama en azından kol kırıldı, yen içinde kaldı.
Ne dedin sen?
Kol kırıldı, yen içinde kaldı dedim Marion.
Senin kızın olduğu kadar
benim de param ve şanım. İçindekilerle evinizin de
sahibi olduğumu hesaba katarsak bu sorunu hafifletiyor.
Kardeşin nerede?
Dışarıda.
- Malikâneden sürüldü mü? - Evet, sürüldü tabii.
Kızımı sakat bıraktı.
Kadınları sakat bırakmak tam da senin anlayacağın iş Marion.
Twitter'da duyuldu, tek sorun bu.
Kaldırt madem.
Deniyorum canım ama teşekkürler.
Sorun ne, anlamıyorum.
- Susan! - Mesane işte.
Kimse mesanenin yasını tutmaz.
Kimse mesane için kitap yazmaya koyulmaz.
Hay sıçayım, karalar bağlamayı bırakır mısınız?
Elliot'ı kiralık arabasına bindirip gönderelim ve hayatımıza bakalım.
- Susan! - Siktir git nine!
- Susan! - Bağırma ona Marion.
Niye ona kız adı verdin?
Beşikten psikopat mı çıkmasını istiyordun?
Sizden iki tane olmasının işe yarayacağını biliyordum.
Çok yazık.
O benim gözdemdi.
İzah edemiyorum.
Bu bir mucize.
Beverly!
Hayır!
Bitti mi?
Ben süreyim mi?
Selam. İyi misin?
Bunu sensiz yapamam.
Sensiz bir şey yapmak istemiyorum.
Genevieve, onu terk ettim.
Onu terk ettim. Öyle biri yok.
Yazmayı bırak Silas.
Silas.
Kimse artık bu makaleyi istemiyor Silas. Burada bir hikâye yok.
- Aylardır yazmadım. -Öyle devam et.
Umursayacağım bir şey yoktu.
Güzel.
Ortaya çıkaracak bir gerçek.
Hiçbir şeyin anlamı yoktu Rebecca.
Yazı yazmamak âdeta bir projeydi, ilgilenmem gereken bir takıntı gibiydi.
Bana günlüğünü mü okuyorsun? Gitarını da çıkaracak mısın?
Yazar olduğumu unutmuşum. Yolumu kaybetmiştim...
ÇATIDA CESET BULUNDU
Kaybetmeye devam et.
Ta ki Mantle ikizleriyle tanışana dek.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta