Ang nakaraan sa Dead Ringers...
Magkaka-anak tayo.
- Alam ko. - Isang sanggol.
- Alam ko. - Anak natin!
At wala rito si Elliot para sirain ito! Diyos ko.
Nawala na sa konsensya mo ang pagpatay ng mga matatandang babae.
Gaya ng sabi mo. Hindi 'yon nangyari.
Masamang trip lang. Alam ko na ngayon.
Nakakalat ang mga birthing center. Mabilisan lang lahat.
Ano'ng pinag-aaralan mo?
Bwisit.
Lahat.
Gusto mo Guinea pig?
Bakit hindi ka kumuha ng appointment?
May sistema kami rito,
at gusto ka niya, kaya, kinuha kita.
Genevieve.
Hindi.
Beverly.
17 buwan ka nang hindi sumusulat.
Walang kahit na ano. Hindi ako nagbibiro.
Hindi ko pa nagagamit ang kahit anong panulat at papel.
May sakit ng kalungkutan, Nalulunod sa pinsan ng depresyon.
Walang pakialam, masama ang loob.
Sa lahat ng pagmamahal sa mundo at lahat ng narito,
lalo na,
ako.
Hanggang sa...
Hihingi sana ako ng pabor.
- Hello, Rebecca. - Huwag mo gawin 'yan.
- Kumusta ka na? Kumusta si Susan... - Hindi ko duduraan 'yan
bago ko ipasok sa akin, Silas.
Kailangan mo gumawa ng profile.
Hindi na, salamat.
"Ang kambal na Mantle. Mga doktor ng puday."
- Gandang headline. - Paguusapan sila.
Magbubukas kami ng birthing center sa Alabama. Sundan mo sila,
at isulat mo kung gaano sila kagaling.
- Hindi. - Hindi iyon isang pabor.
Isa pa, hindi mo naman kayang tumanggi.
Kumusta.
Ayos ka lang?
- Sigurado ka? - Oo.
Isang himala ito.
Naniniwala ka ba sa himala, Beverly?
Pumunta ka sa gubat.
Pakiramdaman mo ang paligid mo.
'Yong mga dahon, sanga, at lahat ng nasa talampakan mo.
Ngayon, tumingin ka sa langit.
Ang mga ibon at ang maliwanag na langit.
Doon sa malayo.
Ilagayan mo ang kamay mo kung nasaan ang bata.
Huminga ka nang malalim.
Pakawalan mo na.
Pakinggan mo ang tunog ng pag-agos ng tubig.
Hayan na, malapit na.
Damhin mo ang init ng araw sa balikat mo,
sa likod mo, at sa tiyan mo.
Nariyan na ang liwanag.
Ayos ka lang?
Naka-impake ka na.
- Ayos. Maraming salamat. - Mag-ingat kayo.
Ayos ka lang?
Excited ka na ba?
Mahal kita, Ellie.
Kapatid ko.
Ang ganda nito.
Hindi nga.
Oo. Mapupunta tayo sa impyerno.
Masasabi mo ba na adik ka?
- Hindi. - Hindi!
Hindi ka ba nagpapagaling?
- Hindi gano'n ang sasabihin ko. - Parang kang adik kung magsalita.
Hindi ka kasali sa program?
- Hindi. - Hindi.
- May sponsor? - Wala.
- Isang support network? - Narito kapatid ko.
At, iyon lang? Iyon na lahat?
Mahirap ito ipaintindi sa mga tao na hindi naman nasa sitwasyon na ganito.
Hindi natin kailangan ng iba.
- Gano'n din kami. - Hindi lang naging tama.
Pag-inom, paggamit ng droga.
Oo, masaya 'yon.
Talaga?
Nakakakita ako ng kung ano. Depress ako.
May nararamdaman ako, at sobrang bilis ng pangyayari.
- Ang enter... - Ang lab.
Nakuha namin ang gusto namin.
Magiging magulang na kami.
"Kami" na parang...
Kambal ang dinadala ko, Silas. Magkasama namin itong papalakihin.
- Magulang ako. Magulang din siya. - Sige.
- Dalawang bata, Silas. - Oo nga.
Iyon lang ang gusto namin.
Hindi ka ba nao-overwhelm?
Hindi.
Naguguluhan?
Dadalhin kayo ng private plane ni Rebecca Parker
sa ribbon cutting ng pangalawang center,
sa siyudad na 'di pa kayo nakakapunta,
sa state na hindi n'yo pa nakikita, habang tatlong buwan na buntis?
Iyon ba ang gusto mo?
Oo.
Iyon ba ang gusto mo?
Oo.
Kumusta ang flight?
Regalo iyon ni Rebecca, 'yong eroplano. Ang ganda, 'di ba?
Maligayang pagdating sa Montgomery. Handa na ba kayong pumatay?
Sige. Nakakatakot.
- Bagot ka na, Beverly? - Hindi, ayos lang ako.
Ayos na 'yong kuwarto. Sabihan mo lang ako kung gusto mo mahiga.
May napanaginipan ako.
- Ayos. - May bumagsak daw na eroplano.
Sa gitna ng field, nasusuog, at hindi 'man lang natin alam.
- Hinihintay namin daw kayo dumating. - Ang ganda ng kuwento mo.
Sana mabait ka sa mga Mantle ko, Silas.
Pampasikat ito, naiintindihan mo?
- Oo na, - Huwag 'yong New Yorker na ginagawa mo.
Magagandang salita lang gusto natin.
Papakilala ko kayo kay Daddy.
Gusto niya kayong makilala. Doktor din siya.
Talaga?
Hindi mo nabanggit.
Nabangggit ko.
Daddy, nandito na ang kambal.
Beverly, Elliot, ito si Daddy. Si Dr. Marion James.
- Hello. - Kumusta.
At ito ang mga kapatid ko at iyon si Meemaw.
Kumusta ka?
At Daddy, ito pala si Sila Jordan.
- Kilala mo na siya. - Hindi pa ata.
Daddy, kilala mo siya.
Nanalo siya ng Pulitzer. Nagsusulat siya ng article
para sa atin tungkol sa kambal. Magagandang lang sasabihin niya.
Hindi na siya mahihirapan.
Hindi ba ang galing nila?
Oo nga.
Kumusta ka, Florence?
Ayos lang ako.
Salamat po. Excited na ako.
Hindi ka ba kumportable?
Ayaw ko namang magreklamo. Maswerte na ako.
At papatapos na tayo ngayon, kaya ko pa tiisin ng isang gabi.
Gusto mo bang tingnan ang nanay?
Hindi na.
Nabasa na namin ang papeles. Ayos na ang lahat para bukas,
- hanggang sa umayos si Florence. - Ayos na ako.
At naalagaan naman siya ng husto.
- Hindi ba? - Oo.
Inaalagaan ako ni Daddy.
Oo... Sige.
Hindi naman kailangan ng physical exam.
Papaanakin mo ang quadruplet ng babae nito bukas ng umaga.
Unang pasiyente sa center. Gusto n'yo pa ba ng head count?
Quadruplets ang anak niya, maaring may isang bata
- na nakaipit sa isa. - Pasiyente n'yo ito.
- Oo... - Hindi pa siya nagkaka-anak.
Natatakot siya.
- Oo nga, pero... - Gawin n'yo na lang.
Sige.
May mapupuntahan ba tayo?
Hindi vaginal exam ang sinsabi ko
Pakiramdaman mo lang.
Kailangan mo ba ng privacy, Florence?
Hindi na. Pamilya ito.
Ito na.
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Apat.
Alabama.
- Nakapunta ka na ro'n? - Hindi pa.
Mantle Parker Center sa Alabama. Bakit?
Doon galing si Susan.
Hindi naman pwede iyon,
Alabama ang pang-anim na pinakamataas ang maternal mortality rate sa bansa.
Habang nage-expand, isa iyon sa mga lugar na gusto namin pag-aralan.
Sinusulit n'yo talaga ito para
masalba ang lahat ng mahihirap na black ng South
na wala naman kayong alam.
Hindi iyon ang ginagawa namin.
Oo. Magpapa-anak kayo ng mayayamang white na babae,
habang nakamasid lang ang mga black.
Hindi iyon ang ginagawa namin.
Sige.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Oo.
Beverly, Elliot, nasa dugo n'yo ba ang kambal?
Hindi. Kami ang una.
Isang biyaya.
Nasa dugo n'yo ba ang kambal?
Simula pa noon. May kakambala ako at si Marion din.
- Oo. - Namatay nga lang agad.
Sobrang liit niya, at sobrang taba nito. Hindi niya ata pinapakain sa loob.
Hindi natin malalaman.
TIningnana lang siya at dinala na agad sa incinerator.
Gano'n ang nangyari.
Meemaw, hindi dapat ito pag-usapan ngayon.
Mahirap manganak, Florence James, at hindi ito para sa 'yo.
Sa tingin ko aalisin lang nila ito.
Hindi ka mahihirapan kapag kasama mo ang mga Mantle.
Talaga?
Elliot, sabihin mo kay Daddy 'yong kakapa-anak mo lang.
Dalawampu't apat na linggo. Buhay.
- Talaga? - Hindi lang malusog. Buhay pa.
Hindi sila makapaniwalang lahat, hindi ba, Silas?
Oo, grabe talaga.
Ang galing.
Iyon ba ang pinakabago na bata sa center n'yo?
Oo.
Sa tingin n'yo ba kaya n'yo ang mas bata ba ro'n?
Oo.
Mahirap sabihin.
Nasa lugar naman kung saan sila aalagaan.
Syempre naman.
Kasama ito sa debate tungkol sa aborsyon, 'di ba?
Mas mahalaga ang unang yugto sa labas ng matres,
mas malakas ang argumento sa pagpigil sa aborsyon, hindi ba?
Iligtas ang bata kapag 16, 17, o 18 na linggo
at biglang mawawalan ng kasiguraduhan ang babae sa pagbubuntis.
Hindi ito ang dapat pag-usapan natin.
Hindi, Ma. Gusto ko ito.
Siguro nga.
Posible kaya na maligtas ang bata ng gano'n kaaga?
Labinlimang linggo, 14 na linggo?
Hindi.
Lalo na kung nakunan ang nanay? Pang-apat, pang-lima na?
- Oo. - Kayo rin nag-ayos sa fertility?
Hindi.
Ikaw.
Ang galing nito.
Hindi, sa ibang lugar niya ito ginawa, at walang kahit anong medical support.
Kakaiba ito.
Kasama ka niya sa treatment.
Kaka-onti pa lang ang alam natin sa mga unang yugto ng buhay.
Oo, nagawa namin.
Nakunan na si Florence. Hindi naman ito problema?
Oo.
- At hindi. - Ngayon, tingnan mo siya.
Oo, sobrang swerte ko.
Monochorionic quadruplets.
- Ano'ng ibig sabihin nito? - Naghahati sila sa placenta.
Hindi ba delikado ito?
- Maari. - Hindi ba dapat...
Pasensya na, dapat nasa ospital?
Pero wala naman siyang sakit, Silas. Hindi sakit ang pagbubuntis.
Gusto mo 'yon, 'no, Beverly?
Huwag kang ganyan, Silas.
Hindi, narinig ko lang na ginamit iyon ni Beverly.
Ang ganda no'n. Isulat mo para maalala mo.
- Susan! - Pasensya na.
Dito ka na ba talaga noon pa, G. James?
Maraming siglo na kami narito, Beverly.
Ang hirap siguro magpalaki ng mga bata mag-isa.
Hindi siya mag-isa.
Pasensya na.
Mahirap lang siguro noong nawalan kayo ng nanay.
Nawalan ng nanay?
Pasensya na. Akala ko...
Hindi siya namatay. Iniwan niya lang kami.
Parang nawala na rin, Beverly.
Family doctor lang talaga ako.
Ako ang gumagawa ng lahat ng kailangan.
Haligi ng tahanan, ilaw ng tahanan, ang mga bata, ang mando, at mga bisita.
Lahat ng kailangan.
Kahit sino ang tumawag.
Nakilala ako sa pagtulong sa mga babae.
Kalasugan ng kababaihan lang ang nasa isip ko. Hindi ko alam kung bakit.
Biyaya ito sa akin.
Marahil sa kumpanya na iningatan.
Parang wala namang may gusto nito.
Kalusugan ng kababaihan? Para nagbigay buhay ka.
Una sa lahat.
Katawan ng babae.
Hindi pa natin nakikita ang magandang lugar na ito.
Bagong mga border, bagong gamit, bagong fields.
Nakakamangha na makamit ang bagay na hindi pa nagagawa noon.
Naroon ako sa simula. Mula pa sa pagbuo ng bagong kinabukasan.
Ako ang nagtayo ng consulting rooms dito, may sarili akong ospital.
Tinayo namin ang kailangan. Mga kagamitan na hindi pa nagagawa.
Pinangalanan ang mga parte nito, ginamot ang wala pang nakakagawa.
Cervical dysplasia, endometrial hyperplasia,
pelvic floor prolapse, nagdurugo na matris.
Panganganak, fertility, panganganak, fertility,
panganganak, fertility.
Pero hindi kasing dami ng
pasiyente n'yo na ginamit.
Kailangan ko pa minsan...
Hindi namin ginagamit ang pasiyente namin, G. James.
Syempre naman.
Serysos ang propesyon mo.
Hindi mo iniisip na mas lalo kayong nasasanay sa bawat incision at tahi?
Hindi ka nagkamali sa kahit na sinong pasiyente,
may natutuhan ka at aalahanin mo na ito sa sususnod?
Hindi ginamit ang pagkakataon,
may katawan na, kailangan na lang ng gawa,
para umulad sa propesyon na ito?
Hindi iyon gano'n.
Para kay Elliot, oo.
Hindi 'man ganoon sa 'yo, Beverly,
pero hindi ibig sabihin sa iba gano'n na rin.
Isipin mo kung paano tayo nagsimula.
Ang mga tao na hinaharap natin. Ang mga doktor, mga pasiyente, Beverly.
Isang dalaga, noong 1840s, 1850s, 17, buntis.
May malalang rickets siya,
dala ito ng malnutrition, kulang sa vitamin D.
Hindi na maayos ang balakang niya.
Nag-labor na siya noong nakaraan, pero hindi na siya pwede manganak.
Huli na noong tinawag ang doktor, at wala na ang bata noong dumating siya.
Binalik siya sa doktor.
Namamaga na ang ari nito.
Hindi na niya kaya ang sakit.
Hindi na ito bago sa kanila noon.
Normal lang sa kanilang makaramdam ng sakit ang mga dalaga.
Pero walang gamot dito.
Walang gusto kumilos para gamutin ito.
Para hindi na ito mangyari.
Kaya naman nag-usap sila ng doktor.
Nagsagawa ng 30 na procedures ang doktor at dalaga.
Walang anestisya.
Tatlumpung magkakaibang procedures para ayusin iyon at ginawa ito no'ng doktor.
At kailangan ng lakas ng loob dito.
Pero ginawa niya ito. Ginawa nila.
At pinasa ang trabaho na ito sa mga doktor sa sumunod,
at sa mga sumunod, hanggang sa napunta sa kamay ko.
Napunta sa kamay mo.
Grabe naman ang pinagdaanan niyan.
Hindi na ganyan ang nangyayari ngayon.
Hindi. Parte pa rin ito ng kasysayan natin.
Ano'ng gagawin mo, Elliot?
Sa dating baog, at biglang kaya na magbutis?
Parang Diyos ba? Ikaw ba ang Diyos?
Paano mo nagawa kung saan mo ito papalakihin?
Marami ang sinubukan.
Gaya ng?
Pwede mo ba sabihin ang nangyari?
- Manganganak na ako. - Kanina pa ito.
- Sige. Huminga ka. - Ano'ng mayroon dito?
Premature na bata.
- Dalawampu't apat na linggo. - Elliot...
Huminga ka, Lenka.
Pwede mo ba ako tulungan?
Hindi ako obstetrician, Elliot.
Babalik ako. Sandali.
Pwede mo ako tulungan?
Nasa birthing center tayo.
- Kumuha ka ng iba. - Hindi pwede.
- Tawagan si Beverly. - 'Di pwede.
Ayos lang.
Nagsagawa siya ng delikado na implantation procedure na hindi pa legal
at hindi ko alam ang sanhi nito.
Nakunan na siya noon. Hindi namin malaman ang dahilan,
kaya inalagaan ko ang embryo muna bago ang implantation.
Gaano katagal?
Apat na linggo.
Naglagay ka ng apat na linggong embryo sa loob niya?
Dalawang oras na simula noong ganito siya. Tulungan n'yo ako.
Pakiusap. Tulungan n'yo siya.
Huminga ka.
Sige, huminga ka.
Kumusta, ako si Tom. Sige. Oo. Kaya mo 'yan. Makikita mo na ang anak mo.
Sikreto lang ito?
Siguro.
May nagawa ka na bang kakaiba?
Siguro.
Diyos ko, Beverly. Kumuha ka ng pamunas.
Kukuha lang ako ng tubig.
Nakita mo ba ang panganganak?
Narito kanina si Elliot.
Kakaiba 'yon.
- Narito nga rito siya, - Ayos lang ba siya?
Hindi ako makapaniwala. Hindi ko maintindihan.
Pero nakakahinga naman siya. Walang senyas ng paninilaw.
Hindi ko maintindihan.
Handa na ang CPAP, ET tubes, ventilators, cannulas,
pero hindi naman kailangan niya ito.
Ang galing.
Kumusta naman 'yong sa iyo?
Pwede ba akong magtanong, Beverly? Kinakausap mo pa ba si Genevieve?
Nakakausap ko ang abogado niya.
Mga visitation question at practical.
Diretso lang sa punto. Hindi naman nakakatakot o...
Aalis siya ng bansa, para sa pelikula,
at hindi na niya ako gusto makita.
Gusto mo ba siya makita?
Mahal na mahal mo siguro siya.
Gano'n na nga.
- Pasensya na, hindi ko sadya. - Wala na siya sa akin.
Kailangan ko isipin na wala na siya.
Nakakalungkot.
Sobrang nakakalungkot.
Malungkot ngayon. Malungkot bukas.
Beverly?
Kapatid?
Ayos lang ako.
Ano'ng nangyari?
Hindi ko alam.
Sumama lang pakiramdam ko, Elliot.
Nagpapatawa lang ako.
Hindi 'yan totoo, Beverly.
Beverly.
Kumusta.
Bwisit.
Nahanap mo ako.
Naluungkot siya.
Parati.
Hindi mo na kailangan ipaliwanag. Hindi mo ito responsibilidad.
Marami siyang nainom.
Pupunta siya sa school minsan, at wala pa sa sarili
at nakakahiya na.
Ayaw ko sa kanya.
Iiyak siya at sisigawan kami.
Sinasabi niya na sana namatay na lang kami noon.
O habang nasa loob pa niya kami.
Kaya siguro sinasabi ko ito sa mga tao.
Ginawa siyang anghel, gaya ng gusto niya.
At inalagaan niya pa rin tayo pero hindi ko alam kung bakit.
Iniisip ko noon
kasi gusto niya na umayos na lahat,
pero hindi nangyari kasi walang nagbigay sa kanya ng pag-asa.
Si Papa 'yon.
Gusto niya tayo mabuhay.
Grabe, 'no?
Magpahinga ka na.
Magiging mabuting nanay ka.
Mga bata.
Mga peste.
May anak ka ba?
Hindi ka ba na sabihan na huwag itanong 'yan?
Sa mga babae, oo.
- Ayaw mo ng anak? - Magkaka-anak ako, Silas.
Ano?
- Nakay Beverly ito. - Sa amin iyon.
Nabasa ko ang interview ni Genevieve Cotard,
at pinag-uusapan ang pangungulila niya.
Ginamit nita iyon.
Gusto niya ito, nangungulila siya.
Hindi gano'n sa 'yo?
- Hindi. - Hindi gano'n sa 'yo?
- Hindi. - Walang maternal na pakiramdam?
Wala.
- Wala kang pakialam sa mga bata? - Wala.
- Laro lang ito sa 'yo? - Oo.
Ito na nga. Mga bata.
Tahanan. Alaga.
Ano'ng nagbago?
May dalawang anak na babae ako at isang lalaki.
Kumusta naman?
Magaling ako sa pagbubuntis.
Habang kaya pa natin.
Akala ko hindi mo na ito ginagawa, Elliot.
Hindi na nga.
Oo. Kumusta ka naman?
Mahilig ka uminom.
Mahilig ako uminom.
Pinag-iisapan mo na 'yong pangatlo habang nasa unang baso ka pa lang.
Oo.
Nasubukan mo na ba sumuko para sa iba?
Hindi ata pabor sa akin ito, Elliot.
Pero may anak ka, kakasabi mo lang.
Huli na ang lahat para sa akin.
Pero ikaw? Magiging nanay ka.
Isang nanay,
Nasa simula ka ng isang paglalakbay.
May sinubukan ka na bang program?
Gaya ng AA?
Oo.
- Hindi ba maayos? - Ayos lang ito.
Pwede naman akong tumigil kung gusto mo.
Hindi ko lang...
...gusto talaga.
Walang trauma.
Gusto ko lang uminom.
Ano ang nakikita mo?
'Yong matandang pulubi na si Agnes.
Grabe.
Sobrang hirap no'n.
Na kumbinsi ako na tinulak ko siya sa balkonahe.
Grabe 'yon.
Oo.
Nagha-hallucinate ka ba parati?
Hindi.
Bakit mo ito ginagawa?
- Trabaho ko ito. - Hindi 'yong pagtatanong mo.
Ito.
Itong magasin na ito, 'yong kambal, makapigil-hininga.
- Nagsusulat ka ng libro. - Nagsulat ako ng ilan.
Maganda lahat.
Ikaw si G. Pulitzer. Isang Manunulat!
Propesor ako na nakipagtalik sa mga estudyante niya.
Wala na si Pulitzer.
Lahat na lang bawal!
Grabe 'yon.
Pasiyente, estudyante, lahat na lang bawal.
- Nakipagtalik ka sa pasiyente mo. - Bakit ako tatanggi.
Nakipagtalik ka kay Genevieve?
O 'yong kapatid mo lang?
Oo na.
Ano'ng nangyayari sa lab mo?
Paano mo siya nabuntis?
Paano naging milagro ang bata?
Ano'ng eksperimento ang ginagawa mo?
Diyos ko, patawarin mo ako.
May dalaga na dinala sa isang lalaki.
Labimpito lang siya.
Inalila siya.
Nahihina na siya.
Buntis siya noon at tatlong araw nang nagle-labor.
Hindi na maganda ang balakang nito, kaya imposible na siya manganak pa.
Namatay ang bata sa loob.
Matapos mailabas ng bata, ang inalipin na dalaga na edad 17 lamang
at hinang-hina na
dahil sa malnutrition at kawalan ng vitamin D,
ay dinala sa lalaki na namimilipit sa sakit,
na naging sanhi ng trauma na tiniis ng katawan niya habang nanganganak.
Normal lang ito sa mga alipin na babae noon.
Ang dalaga na edad 17, inalipin at nagdusa
dahil sa paglambot ng buto at warak na balakang
at nanganak sa walang buhay na bata habang siya ay 17 at inalipin,
tatlumpu ang inoperahan ng lalaki,
sa loob ng limang taon, walang kahit anong anestisya,
kahit pa ngayon lang nagkaro'n ng anestisya.
Alam lang natin na Anarcha ang pangalan ng dalaga
at pinilit na manganak sa batang walang buhay
at naoperahan nang 30 beses na walang anestisya
at warak na balakang
at nalalambot ang buto at alipin habang nasa edad na 17.
Ang alam natin na 'yong lalaki,
'yong matandang iyon na pinahirapan ang 17 na dalaga
at pinag-eksperimentuhan siya para lang matawag na Father of Gynecology,
at bigyan ng medalya at tayuan ng estatuwa
at mga kagamitan na pinangalan sa kanya.
Ang impormasyon na sinulat ng matandang iyon
ay tungkol sa 17 na dalaga,
inalipin at nagdusa
habang nalalambot ang buto at warak na balakang
at nanganak sa walang buhay na bata.
Hindi natin nakilala kung sino siya
o kung ano ang naramdaman niya sa walang buhay na anak niya,
kung nahawakan 'man lang niya ito.
Hindi natin alam kung ano ang kinakatakot niya.
Masasabi natin
dahil sa trauma na pinaranas sa kanya, hindi natin siya kilala.
Hindi natin alam kung paano siya kumilos, ano ang kinain niya,
ano ang gusto niya, ano nagpapaiyak sa kanya, at ang nararamdaman niya.
Hindi namin siya kilala at hindi mio na kailangan alalhanin.
Hindi mo siya pwede bigyan ng trauma
o bigyan siya pag-asa.
Hindi siya laruan mo o hayop
o gamitin mo
o para akinin mo.
Kung tutuusin...
Hindi ikaw ang masusunod.
MAgiging masaya ka rito sa kabila,
pero hindi ito sa iyo.
Beverly!
Beverly?
Ayos lang ako. Hindi ito sa akin.
Hindi ko ito dugo.
Paalam.
Pwede mo ba sabihin kung ano'ng nangyari?
Ano'ng nangyayari ro'n? Ano'ng ginagawa nila?
May matandang babae. Natagpuan sa likod ng bubong no'ng gusali.
Balak niya siguro bumagsak sa kalsada pero tumama muna siya ro'n.
Matagal na siya naro'n.
Grabe.
Nagsisismula na.
Elliot, pwede ba?
Kung ano'ng gusto ni Florence.
Sobrang saya ko.
Kumusta ka, Florence?
Ayos lang. Salamat.
Suction na.
- Handa na ako makilala ang mga bata. - Diyos ko.
- Proud ako sa 'yo. - Nagpapasalamat ako sa 'yo.
Apat na bata ang ilalabas natin, ayos ba, Florence?
Magtatagal tayo rito dahil apat ito, 'no?
Excited na ako.
Sige.
Ito na, Florence. Ang panganay.
Hawak ko na ang ulo.
Diyos ko.
Handa ka na ba?
Ito na. Pagbati, Florence.
- Ang panganay mo. - Diyos ko, ayos lang ba siya?
Ayos lang siya.
Abangan na natin ang susunod.
Ang pangalawa.
Ito na. Suction na.
Pangalawang bata, ito na.
Pagbati, Florence.
Pwede ba magtanong ulit?
- Sige. - Sige.
Bakit kayo nagsisinungaling sa isa't isa?
Kailangan ito nagsimula?
Ito na ang pangatlo.
Hindi minahal ni Beverly si Genevieve.
Diyos ko!
Hindi totoo ang mga pantasya ni Elliot para sa laboratory.
Mahalaga ang mga tao.
Pang-apat na bata.
Mahalaga ang mga tao.
Mahalaga lahat ng tao.
Hindi lang sila malaga pagdating mga sa eksperimento ni Elliot.
Malapit na.
Gusto n'yong dalawa itong mga bata.
Ano? Ano'ng nangyayari?
Wala sainyo si Genevieve, and kayong dalawa...
- magpapakasaya na... - Elliot!
Diyos ko...
...habang buhay...
Elliot, lumayo ka sa kanya!
...at hanggang kailanman.
Isang pagkakamali ito,
pero mabuti na lang nasa bahay.
Ano'ng sabi mo?
Mabuti na lang nasa bahay, Marion.
Anak mo siya,
pero pera ko, pangalan, at bahay mo naman ito
at sa lahat ng ito, para mabawasana ang problema.
Nasaan ang kapatid mo?
Nasa labas.
- Bawal na siya sa Great House? - Oo, bawal na siya.
Sinira niya ang anak ko.
Gusto mo talaga 'yong ganito sa mga babae, Marion.
Nasa Twitter ito, kaya malaking problema ito.
Kaya alisin mo ito.
Sinusubukan ko, pero salamat.
Hindi ko alam kung ano ang problema.
- Susan! - Pantog iyon.
Walang malulungkot sa pantog ng iba.
Walang magsusulat sa pantog ng isang tao.
Bakit ba lahat ng tao ngayon ay malungkot?
Alisin na natin si Elliot dito, at umalis na rin tayo.
- Susan! - Bwisit naman, Meemaw!
- Susan! - Huwag mo siyang tawaging "Susan", Marion.
Bakit pang-babae na pangalan ang binigay mo sa kanya?
Gagawin natin siyang baliw?
Mabuti na lang talaga dalawa kayo.
Sayang lang.
Paborito ko siya.
Hindi ko mapaliwanag.
Isang milagro ito.
Beverly!
Hindi!
Tapos ka na?
Gusto mo magmaneho?
Hoy. Ayos ka lang?
Hindi ko ito kay kung wala ka.
Ayaw ko na wala ka rito.
Genevieve, iniwan ko na siya.
Iniwan ko na siya. Wala na siya.
Huwag ka magsulat, Silas.
Silas.
Walang may gusto ng article, Silas. Walang istorya rito.
- Ilang buwan na akong hindi nagsusulat. - Ipagpatuloy mo lang.
Wala na akong pakialam.
Ayos.
Walang kailangan hukayin pa.
Walang ibig sabihin ito, Rebecca.
Hindi isang proyekto ito, o isang obesesyon na kailangan ko.
Binabasa mo ba 'yong diary mo? Ilalabas mo na ba ang gitara mo?
Nakalimutan ko na manunulat ako. Nakalimutan ko na kung sino ako...
PATAY NA KATAWAN NATAGPUAN SA BUBONG
Hindi ko alam ang gagawin.
...hanggang sa nakilala ko ang kambal.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Malikhaing Superbisor: Direk Brian Ligsay