Ang nakaraan sa Dead Ringers...
Kaya ko siyang ibigay sa 'yo.
Gusto mo ba 'yun?
- Ikaw lang, 'di ba? - Ako lang.
Naglaglag na naman. Pasensya na.
Magkakaro'n ka ng anak. Aayusin ko ito.
Namatay ang kapatid ko. Kakambal ko siya.
Hindi mo makukuha ang buhat ng kapatid mo.
Ayaw ko na gawin ito. Hindi sa ganitong paraan.
- Nasaan ang kapatid mo? - Wala rito.
Parang multiple division ito. Halos wala ka rito.
Tumahimik ka!
Agnes, nasaan ka ba?
Pasensya na umalis ako.
Natatakot ka ba?
Eh ikaw?
Hindi.
- Nakakatawa siguro 'yun. - Alam ko.
Sobrang saya ko lang.
LUNES
- Naku naman! - Ito na ba 'yun?
Mukhang spaceship.
Ang galing.
Grabe.
Ang ganda.
- Oo. - Este, napakaganda!
- Oo. - Talagang nakakabilib.
Puros "Mantle" kahit saan.
Oo.
Kitang kita sa mga pader at mga gamit at...
Oo, iyon ang pangalan. Pangalan namin.
Siguro makikita mong pangalan muna namin.
Mantle Parker.
Sino ba si Parker at anong gusto niya?
- Mga backer sila, sabi ko sa 'yo. - Ayos.
Magaling kayo. Mahusay.
At ikaw rin, mahal, ang galing.
Ayos ka lang ba, mahal?
Hindi.
Okey. Aber... Maganda ang kwartong ito.
Anong itatawag n'yo sa ganitong kwarto mga iha?
Ang greenhouse, siguro?
Isang atrium 'yan, Papa.
Paalisin mo na sila.
Isang atrium.
Ello?
Oh, naku, anong problema?
Ayos lang siya. Masipag lang talaga siyang magtrabaho.
Pareho kayo, halata naman.
Pero hindi talaga ito mukhang ospital.
- Dahil hindi ito ospital. - Tama. Oo, okey.
Walang sakit ang mga buntis.
Oo nga, interesante ang ideyang iyon.
'Di iyon ideya. Kundi ang katotohanan.
Pwes, palagay ko interesante parin ito.
Naiintindihan ko.
- Gusto n'yo bang maglibot? - Ayos lang, mahal.
Ayaw n'yong makita ang mga sanggol?
- Anong mga sanggol? - Ang mga pinanganak dito.
Anong nangyayari sa kanila kapag umalis sila? Ang mga ina?
Umuuwi sila kasama ang mga iyon.
Siguro nga.
Kumusta.
- Oy. - Kumusta.
- Hello. - Kumusta.
Ito si Greta.
- Oh, Alan. - Oo.
- Linda. - Greta.
Gusto n'yo ba ng Builder's tea?
Ang bait mo naman. Salamat. Oo.
Naikwento ka sa amin ni Beverly.
Hindi. Maling tao 'yan.
Kumusta ang panganakan?
Aber, oo, napaka... hindi ba, Alan?
- Oo. - Nakita mo na ba, Greta?
- Greta? - Oo.
Pwes, kung ganoon, alam mo, talagang napaka...
- Tama. - Hindi 'yun ospital.
- Hindi. - Marami kaming nakita.
Maraming dugo, laman-loob at sanggol.
Wala kaming nakita. Ayos lang.
Siguro dapat kumain na tayo.
Gusto n'yo bang matulog?
Hindi, salamat na lang.
- Kumusta ang byahe? - Ang dami nilang binibigay.
- Hindi ba? - Oo nga.
Ang sarap nitong dalawang pudding na 'to.
- Oo nga. - Kung saan-saan nila kami pinapunta
- dahil nagkandaligaw-ligaw kami. - Tama nga.
Sinama kami sa mga negosyante, ang matatalino.
Oo, pinaganda namin. Ayos 'yun.
Sa palagay ko hindi gumana iyon, mahal.
Nakakatawa.
Tama lang sigurong matulog na kayo.
Hindi namin kailangan ng tulog. Salamat, Beverly.
Gusto ka naming makasama. Matagal na tayong hindi nagkikita.
Parang hindi naman.
Ganoon na. Apat na taon. Hindi ba, Alan?
Parang ilang dekada na. Para namang pinapabayaan
- na kayo ng dekadang pagkaulila. - Hindi. Hindi 'yun ang ibig kong sabihin.
Syempre masyado kang abala.
Hindi. Alam ko. Tama.
- Hoy. - Kumusta.
Para sa iyo ito.
Ako si Genevieve.
- Genevieve! - Genevieve.
- Masaya akong makilala ka na. - Napakagaling.
Sabi ni Beveryly hilig mong maghardin
- Sinabi niya 'yun? - Nakakagulat kinikewento kami ni Beverly.
Kung gayon, hindi ka nakatira dito, Genevieve?
Mama.
Tama. Hindi, patawad. Oo.
Hindi pa, pero nagbabalak na kami.
- Tumingin na kami ng mga lugar. - Talaga?
May nakita kami sa Park Slope.
Maganda mga sahig, may puno pa ng mga cherries sa hardin.
Masyadong mahal, Linda, pero ang ganda.
Oo.
'Yun ay... Talagang napakaganda nito.
Patawarin mo ako.
Pakiusap.
- Parang handa ng maging lolo ang ama mo. - Matanda na siya kamo?
Hindi, lolo lang talaga siya umasta.
Pwes, magkukunwari ba tayong matutulog?
Gusto nila ang gabi.
- Hindi ako pagod. - Oo kaya.
Sinasabi niya, mahiga na daw tayo.
Nadali tayo ni Dr. Mantle.
"Mahigpit na medyas, magpalakas. Sobra, sobra, sobra, sobrang tanda."
Tingnan mo. Saan galing ito?
Oh, naku naman.
- Sinong may gawa nito? - Baka, ang kawawang Greta.
Pero bakit?
Dahil, binabayaran nila siya.
Para ibalot ang mga damit natin?
Parang may matinding krimen sa loob. Isang biktima ng pananamit ang nangyari.
Tama na, Alan.
Halika na. Kailangan nating magpakabait.
Nag-aalala ako para sa mga salawal.
Ay naku.
Sana ikaw lang. Sana ikaw lang at wala ni katitilng na ako.
- Nalulungkot ako dito. - Pianapasaya naman ako.
Nasasabik na ako, Genevieve.
Palalakihin ko ang pamilya natin.
Puno ako ng pag-asa.
Gusto kong lang na sa atin ito ng mas matagal.
Pinatay ko siya.
Hindi iyon panaginip.
Hindi panaginip.
Hindi ko siya napaginipan.
Nasa tubig kami,
at may bangka doon,
at maghapon na kaming lumalangoy.
At hindi ko siya makita. O hindi niya ako makita.
At naipit na ako simula noon.
Kung gugustuhin ko ba o hindi na mabuo.
Gugustuhin ko ba o hindi na kulang ako.
Hindi ko pa ito matanggap.
MARTES
Lintik!
Magkaka-anak tayo, Beverly.
- Alam ko. - Sanggol.
- Alam ko. - Isang sanggol.
Oo. Tama. Isang sanggol. Sanggol.
Lintik na sanggol.
Isang sanggol.
Mahal kita.
At nakita ng Panginoon na korap ang Daigdig.
At sinabi Niya kay Noah, "Parating na ang katapusan ng lahat.
"Dahil puno ang mundo ng karahasan na dulot nila."
"At tignan, sisirain ko sila kasama ang Daigdig."
Manalangin tayo.
Beverly, anong nangyari?
Nangyari ito sa atrium.
Panglimang sanggol niya iyon.
Ang bilis ng pangyayari.
Ang galing niya, nakakabilib,
at pinagmamalaki ko iyon dahil nag-aalala kayo
kung may ganoong pagbubuntis ang babae, na maisasapubliko,
nakakagimbal, o hindi sa inaasahan niya. Pero ang totoo, dapat pribado iyon.
Tingin mo ba dapat kang magpalit?
Dugo lang iyan. Ganiyan talaga kapag nanganganak ang babae.
Hindi ibig sabihin nakakagimbal.
Oo, alam ko 'yan, Beverly. Salamat.
Bwisit.
- Oh, Diyos ko. - Oo.
- Ang galing niya. - Oo.
Tingnan mo kung gaano kagaling.
- Buhay na buhay. - Anong ibig sabihin 'nun?
Napakahusay niya.
Espesyal siyang babae, Beverly.
Sana alam mo kung gaano ka kaswerte.
- Kilala mo ako. - Oo, alam ko.
Kakailanganin mong patayin iyan.
Sige na. Halika at samahan mo kami.
Ang galing mo, mahal.
Nakakalimutan mo ba kung sino ka?
Anong ibig mong sabihin, Linda?
Ipinagtataka ko lagi ang mga artista.
Nagkukunwari kayong ibang tao.
- Sumasanib... - Ang gandang salita niyon.
...kayo sa buhay nila. At ang galing mo.
Salamat.
Inaalala ko lang na kung ako ang gagawa niyon, baka ako'y
mawala sa sarili ko.
Mabuti pala at walang nagpapagawa sa 'yo.
Ikaw ang pinakanakakamanghang taong nakilala ko.
Diyos ko.
Pagusapan natin ang mas interesante.
Ello, magpakabait ka.
Patawad.
Ano?
Palaging nangyayari ito.
Kalokohang isipin na magbabago pa. Patawad.
- Hindi, hindi ka ganoon. - Pasensya na.
- Beverly. - Patawad.
Mahal, ayos lang.
- Patay na ito. - HIndi tayo nakaka-sigurado.
Patawad.
Beverly.
Ilang linggo na?
Lintik. Elly.
- Pito. - Elly, patawad.
Walo na sa Huwebes.
- Sige. - Elly.
Ginawa mo ang IVF, 'di ba?
Nag-IVF ka? IVF ang ginawa mo.
- Hindi. - IUI ang ginawa namin.
IUI?
Sige. Nag-IUI ka.
Okey.
Huli na para sa implantation bleeding, pero normal iyon. Masakit ba?
Wala. Wala akong nararamdaman.
Sige. Tignan ko lang... Mukhang hindi naman malubha ang pagdurugo.
Lahat ng nawala sa'yo ay bago pa walong linggo, Beverly.
Kakaiba ba ang pakiramdam?
Ewan ko. Wala akong ideya.
Wala akong nararamdaman, Elliot.
Mahiga ka.
Ayos lang.
Salamat.
Salamat, Elliot.
Pagbati.
MIYERKULES
- Ano... - Kahit anong gusto mo.
- Ang dugo. - Oo.
Sabihin mo sa akin.
- Ano... - Oo.
Magandang umaga, Beverly!
Ayos ka lang?
Ang galing ko!
Palagi silang ganiyan. Hindi mo maiiwasan.
Manahimik ka nga.
Patawad.
Patawad, Elly.
Bakit? Nakuha mo na ang lahat ng gusto mo.
Masaya ako para sa 'yo.
Ayos lang na malungkot.
Salamat. Ang bait mo, pero ayos lang ako.
- Elliot, pakiusap. - Ang alin, Beverly?
Sinong magkakagusto sa 'yo ngayon?
Isang bagay na matagal ko nang gusto
nang hindi ko alam ang rason. Gusto lang talaga 'yun ng katawan ko
pati ng ka-partner ko.
Kagabi, sinabi ko kay Elliot,
kinausap ko ang isip niya
dahil kailangan kong sabihin na magkakaanak na ako.
At,
pakiramdam ko talagang nanlulumo siya.
Ganun nga...
Malungkot siya dahil binigo ko.
Parang...
Sinira ko na ang lahat.
Dahil lang sa pagsubok... Akala ko tama ang kasiyahan na iyon.
Umibig, magkaanak,
bumuo ng sariling buhay na gusto ko,
maging sariling ako.
Pero miss ko na siya.
Diyos ko.
Parang maling kakambal ata ang namatay.
Gumagana na ba?
Umaasa akong gumana pagbalik ko.
Tapos mapapatawad ako.
Ano mang nararamdaman ng mabubuti.
Ano nga ba?
Kapayapaan.
Pito si Amy. Lima si Alex.
- Mababait sila. - Siguro nga.
Mas kinakaya pa nila kaysa sa akin.
Sige.
Ayaw nila sa akin. Wala kasi ako parati.
Iniwan ko ang lahat sa asawa ko.
Masama akong asawa. Pinagtaksilan ko siya,
at inuna ko ang karera ko.
At ngayon, nandito na ako, nagtatanong tungkol sa homework
at inaalala kung sino ang marunong mag-cello,
sino ang mahilig sa ballet at pottery.
Hindi ko matali ang buhok nila na gaya niya.
Nakatira ang mga anak mo sa 18th century England?
Ginagawa ba sa 'yo ito?
Ang alin?
Sinasabi ang lahat.
At nangangakong susundan ka.
HUWEBES
Hoy.
- Ang sarap ng itlog. - Hindi ito oras ng bonding.
Gusto ko lang magpasalamat...
Tanggap ko nang hindi na tayo magkikita ulit.
At tingin ko, ganoon ka rin dapat.
BIYERNES
- Namiss kita. - Mabuti.
Gusto ko lang bigyan ka ng kaunting oras ng Mantle.
Ayaw ko niyon.
Gusto kong makasama ka.
Sa ibang lugar. 'Yung wala dito. Hindi ako makahinga rito.
Parang may nakadagan sa akin, parang may nakabara sa lalamunan ko.
Gusto ko ang bahay na iyon, 'yong maganda at may mga puno.
At ikaw nasa may bintana.
May audition ka ngayon.
Galingan mo.
Mahal kita, Beverly.
Hindi.
Hoy, Linda.
Patawad.
Anong maitutulong ko?
Wala, kasi...
- Gusto ko lang gawin ang cakes para bukas. - Sige.
Ginagawa ko iyon noong bata sila. Tig-isa.
Sabihin mo sa akin ang kailangan mo para makuha ko.
- Salamat. - Oo.
Ano?
Wala.
Kumusta ang simbahan, Elliot?
Ayos. Salamat. Kung gusto mong patayin,
hindi sapat ang hilaw na karne at kape at ilang sigarilyo.
Nawala na sa konsensya mo ang pagpatay ng mga matatandang babae.
Gaya ng sabi mo. Hindi 'yun nangyari. Walang nakitang bangkay.
Masamang trip lang. Alam ko na ngayon.
Hindi ka mamamatay-tao?
Hindi ako mamamatay-tayo.
Ayos. Mukha ka kasing baliw.
Nalaman kong baliw nga ako. Nakakatuwa, 'di ba?
May nakilala ako.
Oo. Narinig naming lahat kagabi.
Patawad. Nakakatuwa lang matira nang tama.
Isa siyang politiko, at gusto niya ako.
Patula siya makipag-usap sa akin.
Nakakairita pakinggan.
Gusto mo bang sungkitin ko 'yan ng hanger?
O kaya itulak ka sa hagdan?
Sa mga ovary mo, walang maghihinala.
Hindi. Maraming salamat, Elliot. Ang bait mo.
Aber, 'di hindi ka ba talaga kilala ng aktres?
Hindi niya alam ang sakit na pinagdadaanan mo, kapatid?
Hindi ako nasasaktan, Elliot. Masaya ako.
Ikaw siguro ang hindi pa nakakaranas niyon.
Kailan natin sasabihin sa kanila?
Kailangan mo nang sabihin bukas. Aalis na sila sa Linggo.
Ang saya ng linggo ng mga magulang.
Hindi ko alam na kailangang sabihin nang personal.
Diyos ko, masasabik siya. Kailangan mong sabihin.
At malulusaw si Papa.
Masyado pang maaga para malaman ang kasarian.
Ang saya sana niyon.
Pambihira naman kayo! Bakit hindi n'yo inayos 'to?
Elliot, 'di pa ako handang sabihin sa kaniya.
Sino ang ama?
Sperm ni Sammy, kung 'yun ang...
Ang talino niyon.
At IUI. Napakatalino.
PInasok mo lang ba doon?
Patawad, nasasabik lang talaga ako.
- Nagdugo pa ba? - Elliot.
- Hindi. - Ayos. Walong linggo na bukas.
Anong itatawag natin?
Patawad, hindi ko pa lubos maisip.
Patawad.
Nawawalan ng saysay ang paghingi ng tawad kung paulit-ulit.
Walang tayo dito, Elliot. Mayroong tayo. May tayo.
Magkakaanak tayo.
Nakahanap tayo ng bahay na gusto natin.
Sana bumisita ka minsan.
Magandang gabi, Elliot.
Kumusta kanina? Ang audition?
Nakuha ko.
Sabi na eh.
Pagbati.
Salamat.
Nakakatawa nga siguro ito.
Napakasaya ko.
Hello. Kumusta ka, kumusta.
May tao ba diyan?
SABADO
Sige.
Ayos!
Ano'ng hiniling mo?
Sa totoo lang, ang dami talaga nila.
Nasa 100% sanggol na sumobra sa inaasahan.
- Kawawa ka naman. - Alin ang nauna?
Hindi ko pala alam.
Nauna si Ello.
At tumigil siya sa pag-iyak nang sinamahan na siya ng kapatid niya.
At kung Ello si Ello, ano si Beverly?
Walang palayaw ang Heneral.
Inaalala ko, huling beses ko kayong nakita ay sa Cambridge pa.
Oo nga.
Nick, kumusta ang campaign trail?
Salamat. Isinasagawa namin iyon.
Kumusta kayo?
Kailangan n'yo ba ng sanggol? Marami kaming mapapahiram.
- Hindi magling na botante ang mga sanggol. - Sayang nga.
Nakatuon ang pansin namin sa mga 30 hanggang 44
- mga hindi nakapagtapos na botante. - At ikaw?
Wala akong reklamo.
Nakakapagtrabaho ako dahil sa mga anak mo.
- Hindi natin iyon isinasapubliko. - Manahimik ka.
Maupo ka, Greta.
- Bakit hindi? - Ayos lang ako. Salamat.
Ang sarap ng pagkain. Salamat sa pagtanggap.
Walang nagsabi sa akin na darating ka.
Gusto ko lang sabihing masaya na siguro kayong dalawa.
- Oo, dapat lang, hindi ba? - Sobra.
'Yun ang sinasabi ng mga tao.
Oo.
Ang galing n'yo. Ang dami n'yo nang nakamit.
Oo, marami na.
Mga anak ko...
Diyos ko, hindi ko lubos maisip.
- Palaging sinasabi namin ng asawa ko... - Ang asawa mo? May asawa ka?
Namatay na siya, Mama. Ang asawa niya.
Hindi, patawad.
Ayos lang.
Ang Times interview na ginawa mo.
Oo, ang hirap niyon.
Noong pinag-uusapan mo ang immigration policy
at kung gaano ka kapabor sa death penalty?
Oo. Binabago nila ang mga 'yun, Tom...
Hindi mo ba ginamit ang salitang "peste"?
Inggit ka?
- Hindi. - Nagkarelasyon kami.
- G. at Gng. Mantle... - Salamat, Tom.
- Sa unibersidad. - Ayaw ko.
Hindi masarap.
- Totoo. Pero patawad pa rin... - Maupo ka, Greta.
Nagkarelasyon din kami.
- Hindi ka tumitigil! - Totoo din 'yun.
- Ang bait. - Ang sarap.
- Maupo ka. - Hindi.
Sobrang sarap.
- Masaya rin ako. - Huwag kang bastos. Sige na.
Bastos ka. Trabaho niya iyon.
Ayaw niyang makausap ka.
- Beverly. - Patawad.
Salamat, Linda. Ayaw ko na.
Dapat siguro tayong mag-anak.
Siguro.
Gusto ko ito...
Nakapanood ba kayo ng palabas dito?
Magpuno ng mga batang mahuhusay.
Magpalaki ng isang hukbo!
Diyos ko!
- Ano? - Ello.
Hindi, hindi, hindi. Ano?
- Elliot. - Para manahimik ka.
- Sige, Elliot. - Elliot.
Totoo lang ba kapag ikaw?
Maayos lang kapag gawa mo?
- Hindi ko 'to gagawin kasama siya. - Sige na.
Hindi lahat ng ginagawa ko ay tungkol sa 'yo.
- Tama na. - Ako lang ang rason ng pagsasama n'yo.
- Elliot. - Ano?
- Ang saya ntio. - Anong ibig mong sabihin?
- Ano kamo, Joseph? - Anong ibig niyang sabihin?
Isang kambal at isang artista. Isang kambal at isang politiko.
Walang masama dito.
Kailan ka aalis, Jo
- Seryoso. Kailan ka mawawala? - Diyos ko.
Bukas na ang birthing center. Salamat.
Ikaw lang ang katumbas na tao ng herpes.
Beverly!
Walang makakatalo sa 'yo.
- Diyos ko. - Kumain na tayo ng cake.
Ayos! Salamat.
Anong ibig mong sabihin? Magkasama tayo dahil sa kaniya?
- Dalawa ang ginawa ko. - Pagbati.
Bihirang pagkakataon. Makasaysayan.
Elliot.
- Galingan mo. - Paalam, Joseph.
Iwan na natin ito.
- Alin? - Bwisit kayong lahat.
Marami ka nang hinarap na...
Bwisit naman. Hindi maayos ang lagay ni Elliot
at susuporta tayong lahat
hangga't masama pa rin siya.
- Ayos lang ako. Salamat doon. - Dalawang lintik.
Ayos lang ako. Nagmamahal.
- Ayos lang ako. - Aalis na ako. Mga tarantado!
Hindi. Sige. Hindi ako ayos.
Hindi ako ayos. Pakiramdam ko, masisiraan na ako.
- Tama. - Siguro... Manahimik ka!
- Siguro, sa susunod na araw. - Elliot?
Kayo ng kasintahan mo...
Ano kamo?
Ano ba 'yun? May daddy complex ka ba?
At ikaw? Kadalasan naman matanda.
- Gusto mo ang matanda... - Pakiusap!
Inalay ko ang buhay ko para sa kilusan, para sa 'yo.
Ikaw, ang kilusan. Ano ang punto kung aabandonahin
- mo lang din ako? - Hindi kita inaabandona.
Iyon ang nararamdaman ko!
Itigil na natin ito.
Lahat ng bagay sa buhay ko ay para sa 'yo.
- Nagsakripisyo ako. - Ayos ka lang?
- Tumigil na akong maghangad. - Elliot...
Pilit kong ginusto ang mga bagay na gusto mo.
Ang Center, ang pagkabuntis.
- Perpekto. - Diyos ko.
- Ano? - Diyos ko.
Magkakaanak sila.
Buntis si Beverly, at walang kinalaman sa akin.
Totoo ba?
- Pagbati. - Manahimik ka!
Magiging ina ka na, Beverly?
- Paano mo nagawa? - Ikaw...
Hindi tulad ng trabaho mo ang pagiging ina!
Anong ibig mong sabihin?
- Hindi tungkol sa pagiging ina ang usapan. - Pero may mga alam akong bagay.
Anong ibig mong sabihin, Elliot?
Mabuti nga sa 'yo.
Magiging parte ako nito.
Hindi.
- Pwede! - Elliot?
Hindi ka parte ng buhay ko.
Nilalabas ka lang namin paminsan-minsan
para patunayan sa sarili namin na hindi kami sociopath.
Nagpapadala kami, at gusto ka niya, kaya kinuha kita.
Ang bar, ang halik. Ayos lang.
Magkapareho lang ang ari at dila namin. Ano naman?
Tama na!
Mga salbaheng babae!
Genevieve.
Hindi.
Alan, hindi ko na kaya.
Hindi ko na kaya. Patawad.
Dalawa sila.
Palaging dalawa. Hindi ko na kaya.
Ayaw nila sa akin. Hindi nila ako kailangan at ayaw ko sa kanila.
Hindi ko na kaya at... ang galing mo.
Pilit mo akong pinapalapit
kapag gusto kong lumayo. At hindi ko na kaya ito.
Gusto ko nang bumalik. Sa simula. Hindi ko na kaya.
- Linda! - Hindi ko dapat ito ginawa.
Hindi ko dapat sinubukan
na maging ina dahil hindi ko kaya. Hindi ko talaga kaya.
Alan.
Linda!
Magagawan natin ito ng paraan. Tutulungan kita.
Isang direksyon lang ang patutunguhan, Beverly.
Ina sa anak.
Walang pabalik. Walang bumabalik.
Hindi ko magawa ito.
Palagi akong takot sa iyo.
Alam kong may gusto ka. Hindi ako.
Hindi ako ang kaginhawahan o tahanan...
o saya,
...o kaligtasan para sa 'yo.
Tingin ko, para sa karamihan,
kaya mo lang umasang makagawa ng mas mabuti kaysa sa mayroon ka.
Tama na 'yan.
Pero...
Magiging masamang kang ina, Beverly.
Alam ko.
Diyos ko.
Gaano katanda?
- 58 araw. - Lintik.
- Oo. - Lintik, Elliot!
Alam ko.
- Mapapasara tayo nito. - Hindi.
Halos makabuo ka na ng sanggol sa unang trimester.
Embryo.
Pareho lang 'yun! Lintik!
Bwisit ka. Diyos ko!
Naku naman!
Sa akin ba 'yan?
DNA mo 'yan, oo.
- At? - Kay Beverly.
- Kay Beverly? - Oo.
- Kay Beverly. - Oo.
- Kay Beverly. - Alam ko.
Bakit mo sinasabi sa akin?
Dahil hindi ko alam ang gagawin.
Bakit mo 'yun ginawa?
Dahil mahal ko siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay