Poprzednio...
Poznałam kogoś.
Nie wiedziałam, że ta siostra to bliźniaczka.
Elliot, moja siostra, by jej nie polubiła.
To poważne? Z tą aktorką?
Dam wam kupę kasy.
Flagowe centrum urodzeń i badań na Manhattanie.
Jedno straciłam po 12 tygodniach, jedno po 14, a jedno po 16.
Czy Parkerowie to nie zło wcielone?
Bardzo będziesz zazdrosny, gdy w moim laboratorium
z embrionów będę robić płody, a z płodów dzieci,
rozwiązując wszelkie problemy z płodnością?
Odwiedzę cię w więzieniu.
Siostrzyczko.
Jaka ona jest?
NIEROZŁĄCZNE
Ja pierdolę.
Kurwa.
Podekscytowana?
- Ważny wieczór. - Jasne.
Jesteś jakaś nerwowa.
Jest zajebiście, dzięki.
Co zrobiłaś?
Nie chcesz wiedzieć, Capgras.
Dobrze idzie.
Cześć, Elliot.
Chyba dobrze się wam układa,
obie jesteście zaangażowane.
Spoko.
Tak sądzę.
To niesamowite, Elliot.
- Do czego to? - Sztuczne łona.
- Nie dla owieczek. - Jasne.
Odtwarzamy środowisko macicy, by ratować wcześniaki.
Czuję, że powinnam zapytać o twoje intencje.
- Moje intencje? - Wobec mojej siostry.
Dojrzałe podejście.
Kocham ją, Elliot.
Zamierzam ją kochać.
Zniesiesz to?
Zacząłeś już pracę, Tom?
Tak.
Nie ma na co czekać.
Ładne laboratorium, co?
Tak, jest wspaniałe, Joe...
Seph.
Nie ma za co. Musisz czuć ulgę.
Nie wiem, czy użyłbym tego słowa.
Naprawdę? „Ulga” wydaje się tu pasować.
Byłem najlepszym kandydatem do tej pracy.
Bez przesady, masz swoje przebłyski.
FDA zamknęła ci laboratorium, nielegalna działalność i...
Jesteś w sumie skreślony.
To nie tak... Chcesz sprostować?
- Nie, dzięki. - Było nie ogłaszać,
że pracujesz razem z Elly. Że w ogóle tu jesteś.
Niech to będzie nasza tajemnica.
Zabierzmy ją ze sobą do grobu. Na wieki wieków. Amen.
Jasne.
Tak! Zmieniamy oblicze porodu na zawsze!
- Chuj do kwadratu. - W sensie?
- W liczbie mnogiej. - Taki bukiet penisów?
To nawet piękne, Tom.
Mówię, że to faja, Elliot.
Mantle doświadcza ludzkich emocji.
Kto by pomyślał?
Nie patrzę, Beverly.
Jesteś nerwowa. Masz jakieś sekrety.
Chcesz je poznać?
To była udana noc, co? Nabuzowana?
- To było śmieszne i żenujące. - Sama jesteś śmieszna i żenująca.
Już się znudziłaś?
Dać coś nowego i błyszczącego?
Co w niej takiego dobrego?
Nie ukrywaj tego przede mną.
Nie miałabyś jej, gdyby nie ja.
Bo niemal...
Słodka.
Witamy w klinice położniczej Mantle Parker.
Przed wami najważniejszy dzień w życiu.
Czujesz się męsko, gdy tak mówisz?
Wszystko prowadziło do tej chwili. Jesteśmy gotowi.
Ćwicząc tę przemowę przed lustrem,
byłeś goły czy tylko bez koszulki?
Cały dzień macie gości. Ciągiem.
- Idealnie. -„Gości”?
Nie są chore, to kobiety w ciąży.
Wybornie. Testy poszły gładko.
Rada powiernicza zostanie na tygodniowej obserwacji.
Oczywiście naszym priorytetem zawsze są kobiety,
- goście. - Tyle że nie.
Ale musimy stawać frontem do klientek.
- Gdyby się rozmyśliły. - Uszanujmy ich trud.
To tylko kilka dni. Ja i mój zespół chcemy was wspierać.
Jeśli będziecie czegoś potrzebować, śmiało mówcie.
Dziękujemy.
Witam w klinice położniczej Mantle Parker.
Czegokolwiek.
Embriologia!
Witamy na oddziale embriologii.
Na ekranach
można zobaczyć embriony aż do czternastego dnia.
Na ostatnim etapie możliwym w laboratorium
w komórkach można zauważyć ektodermę,
endodermę i mezodermę,
które będą tworzyły różne struktury organizmu.
Światło. Luksus. Bezpieczeństwo.
Jesteśmy w kokonie niczym jeden organizm.
Jedna istota. Wkraczając do centrum Mantle-Parker,
czujecie się częścią czegoś,
wiedząc, że wasza indywidualność będzie pielęgnowana.
Czynniki poronienia, przyczyny, leczenie, plany przyszłych badań i prób leków.
Badamy zaburzenia chromosomowe,
autoprzeciwciała, komórki NK,
nieprawidłową ekspresję HLA-G, trombofilię,
dziedziczną i nabytą, fragmentację DNA plemników,
modulatory hormonów, IVIG.
Badamy wpływ prednizonu, heparyny,
lewotyroksyny, modulatorów hormonów oraz IVIG.
Używamy narzędzia CRISPR-Cas9, zwłaszcza w badaniach
czynnika transkrypcyjnego znanego jako TFAP2C i chromatyna.
Sprawdzamy próbki krwi gości pod kątem poziomu żelaza,
tworzymy profile witaminy D i C,
współpracujemy z dietetykami, by goście otrzymywali idealne posiłki.
Dostosowane do ich potrzeb.
Ale jeśli po porodzie chcecie szampana i homara,
nie oceniamy.
Stacy ma 24 lata
i podjęła mądrą decyzję, by chronić swoje zdrowie i przyszłość
w sposób, który wkrótce stanie się normą dla wszystkich kobiet.
Użyjemy laparoskopu,
by usunąć niewielki wycinek tkanki jajnikowej,
który następnie pokroimy i zamrozimy.
Gdy Stacy stanie u progu menopauzy,
jej tkanka jajnikowa zostanie rozmrożona
i wszczepiona z powrotem w jej ciało,
prawdopodobnie gdzieś pod pachą, która jest dobrze ukrwiona,
podbijając jej hormony płciowe i opóźniając menopauzę
na potencjalnie 20 lat.
Stacy jest teraz
bardzo młoda, możemy zatem stworzyć dla niej
całkowicie zindywidualizowany pakiet długoterminowej opieki zdrowotnej.
Jakiekolwiek decyzje Stacy podejmie w swoim życiu,
będziemy w stanie dostosować naszą opiekę, nasze badania,
by upewnić się, że ciało Stacy jest w stanie za nią nadążyć.
Dziękuję. Mamy jakieś pytania?
Tak?
A co z kobietami, które już są u progu menopauzy?
Świetne pytanie.
Gdyby kobiecie usunięto tkankę jajnikową po czterdziestce,
mogłabym opóźnić menopauzę o pięć lat.
To nie wydaje się sprawiedliwe.
Nie. Ale dopiero się rozkręcam,
a patriarchat to gówno.
Inne pytania?
A jeśli wszczepicie mi tkankę 24-latki?
To jedna z koncepcji, które chciałabym zgłębić.
Zostawię cię na chwilę samą, dobrze?
Przykro mi.
- Dr Mantle, kolejny gość... - Daj mi chwilkę.
Masz krew na rękach! Rebecca Parker jest morderczynią!
Wszystko gra? Ochrona!
- Nie ma co się przejmować. - Jasne.
To ciągle ta sama grupa, zawsze tak robią,
widząc moje nazwisko.
Galerie sztuki, firmy technologiczne.
Nasze biura obrywają co miesiąc.
Teraz wkręcili się w zwierzęce serca.
Są jak psy Pawłowa,
na poziomie przedszkola. Takie „widząc nazwisko Parker,
„rzucasz sercem świni”.
- Pewnie. - Niby nuda,
ale z drugiej strony podziwiam ich zaangażowanie.
Jasne, to fantastyczne.
Wspaniale jest dostać narządami od młodej, moralnej kobiety,
w przestrzeni, o którą staram się dbać,
a potem patrzeć, jak rzuca nią nadgorliwa ochrona,
której nie zatwierdzałam. Jest wprost zajebiście.
Wolałabyś, żeby szła dalej?
Dotarła do sali porodowej? Obrzuciła pochwy krowimi płucami?
- Wtarła w dzieci gałki oczne? - Nie w dzieci.
-Źle to wygląda, Rebecko. - Bo liczy się to,
co przypasuje Beverly?
Nie sądzę, byś była tak zjebana,
jaka się czasami wydajesz.
Rozumiesz, że stać ją na ten idealizm?
Że mieszka z rodzicami w ładnym mieszkaniu
i uczyła się w szkole o kapitalizmie,
socjalizmie i filantropii.
Ma przyjaciół, stać ją na jedzenie.
Że czasami dokonuje wyborów, których nie powinna,
by mieć w życiu coś miłego.
Arbuz poza sezonem lub nocny Uber, gdy nie czuje się bezpiecznie,
a chce wrócić do domu mimo tego,
że nie zgadza się z polityką firmy.
I to jest w porządku. Wszyscy tak robimy, prawda?
Wszyscy pozwalamy sobie na odstępstwa.
I nie analizujemy każdego ruchu, bo to wyczerpujące, to kara,
zakłamanie.
Fakt, że to robią, że rzucają rzeczami i nazywają mnie morderczynią,
udają, że żyją na innym świecie,
znaczy, że od czasu do czasu dokonują złych wyborów,
nie rozwodząc się nad nimi. I to jest okej.
Nie przeszkadza mi to.
Taki jest system i dobrze, że mogę robić swoje,
by świat dalej mógł się kręcić wokół własnej osi.
Oni nie mają planu, alternatywy.
Obsrają zbroję, jeśli każesz im wymyślić jakiś dobry plan.
Są szczęśliwi, mogąc rzucać we mnie narządami
i klepać się po plecach.
Moje pytanie brzmi zatem,
czy zamkniesz w końcu ryj i zaczniesz robić swoje, Beverly?
Bo tak szczerze, jestem już w kurwę znudzona.
- Ma rację. - Dzięki.
To działa, Beverly. Chcę zmienić oblicze porodu na zawsze.
- Dobra. - Od sześciu pieprzonych lat?
A nawet dłużej. Od zawsze,
przez całe twoje cudowne, wspaniałe życie,
które nie zawsze jest takie fajne.
Nie tak...
Masz swoją klinikę położniczą dla Barbie i wybrzydzasz.
Możesz na chwilę przestać po mnie jeździć?
Po prostu nie czuje się tak, jak myślałam, że będę się czuła,
męczę się.
Cześć.
Przyszłam jeszcze po mój spersonalizowany sok.
Jak smakuje?
Jest pyszny.
Czy zatrzyma poronienia?
To moja siostra, dr Mantle. Pracuje w ośrodku badawczym.
Co badasz?
Poronienia?
Potrzebujesz królika doświadczalnego?
Może umówimy spotkanie?
Cześć.
Dobrze.
Jak się czujesz?
- Położysz się do badań? - Nie.
Dziękuję.
Muszę sprawdzić tętno dziecka.
Mogę zrobić wstępną kontrolę dopplerem, tylko na twoim brzuchu.
Postaram się pośpieszyć.
Zostawisz nas?
Zechcesz zaaplikować żel?
Umieść doppler
poniżej pępka, w pobliżu kości łonowej.
Przesuwaj go powoli w górę brzucha.
Dobrze.
Czegoś potrzebujesz?
Nie.
Przysłać innego lekarza?
Nie. Tylko ty.
Chcę iść do jakiejś fikuśnej knajpy.
Chcę zjeść pieprzonego łabędzia, ceviche.
Uwalić się szampanem.
I powinnaś.
- Powinnyśmy. - Zasługujesz na to.
Zasługujemy.
Gdzie godnie nas ugoszczą?
Jak myślisz?
Mam już plany.
Plany?
Skończyli kręcić serial Genevieve i mają imprezę pożegnalną.
Dobrze.
Możesz przyjść, jeśli chcesz.
A chcesz, żebym przyszła?
Słaba ze mnie imprezowiczka.
Mogę iść jako ty.
- Lepsza ja? - Jestem lepsza od każdego.
Beverly, jak poznałyście się z Genevieve?
- Genevieve nie chciała powiedzieć. - Właśnie, jak?
Nie chciałaś?
- To okropne. - To legalne?
Mój Boże!
Nic nie powiem.
Zobaczyłaś jej waginę i się zakochałaś.
Zamawiam jutro wymaz.
Nie tak było.
- Zdecydowanie... - Z bliźniaczką musi być intensywnie.
Tak mówi?
- Genevieve jest niesamowita. - Tak uważasz?
Myślałam, że masz ją za nudną.
Że stać mnie na więcej i że liczysz
na nasze, kurwa, rozstanie.
Nie, jest niesamowita.
Jest najlepszą rzeczą, jaka ci się w życiu przytrafiła.
Tu jesteś.
- O nie, ta druga! - Zabawne.
Mówiła, że je odróżnia. Ups!
Hej, kotku.
Mogłabyś przystopować z tą zamianą bliźniaczek, Elliot?
Dobrze.
To bardzo zabawne, a ty jesteś bardzo mądra,
ale możesz to sobie darować na mojej własnej imprezie?
Nie musisz iść z nami.
Będziemy odbierać poród. Nie wiem, jak możesz nam pomóc.
- Chcę być z Beverly. - Tak, wiem.
Ale przez cały czas?
Właśnie tak. Oddychaj.
Jesteś bezpieczna. Urodzisz ją.
Nie dotkniemy cię, Zhu Ye. Ty masz kontrolę.
Dziękuję. Wyślemy twoją krew do naszego laboratorium.
Poczekaj pięć minut na spersonalizowany plan żywieniowy i zdrowotny.
Dobrze. Właśnie tak, Zhu Ye.
Będziemy teraz przeć, dobrze?
Dziecko już prawie tu jest.
Doskonale, Zhu Ye.
Przyj, teraz. Dziecko już prawie tu jest.
Dobrze, Zhu Ye.
Widać główkę dziecka. Połóż ręce na jej główce.
Możesz ją złapać.
- Udało ci się. - Gratulacje, jest idealna.
- Tak. - Dobrze.
Już tu jest.
Dobrze.
Zrobiłaś to. Byłaś niesamowita.
Dziękuję.
Zrobiłaś to.
Gratulacje.
Jest idealna.
Idealna.
- To... - Sammy.
Braciszek. Przychodzi tutaj, gdy ma złamane serce.
Sammy?
Powinnyśmy mieć dziecko.
Mówię serio.
To nie jest śmieszne.
Dobrze.
Chcę włożyć w ciebie dziecko.
Chcę wypić butelkę wina i pieprzyć cię bez prezerwatywy.
Chcę być lekkomyślna, bo cię kocham.
- I tyle, Beverly. - Wiem.
To jest to.
O rany.
Będzie dobrze.
Będzie dobrze. Dziś będzie boleć.
Wyglądasz na zajebiście szczęśliwą.
Bo jestem szczęśliwa.
Co? Na co się patrzysz?
Chcesz coś jeszcze, Elliot?
Greta, co ty robisz?
Genevieve wysłała mi wiadomość.
Dokończ. Tak nie kończy się zdania.
Elliot...
Dlaczego to pakujesz? Mów szybko.
Chciała sprawdzić harmonogram Beverly. Szykuje niespodziankę.
Jakiś weekendowy wypad.
Skończyłaś?
No dalej.
- Elly. - Hej.
Cześć, Beverly. Cześć.
Myślałam o wczoraj i o tym, jak byłaś zestresowana,
jak było ciężko
i jak nigdy nie pozwalałaś sobie
mieć tego, czego chcesz i czego potrzebujesz.
A teraz to masz.
Masz to. Wszystko, czego chciałaś.
Masz klinikę położniczą i mnie.
I myślę, że jeśli tylko pozwolisz, żeby było dobrze,
to może tak będzie.
Masz rację. To miejsce może być wspaniałe, Elliot.
Muszę to przezwyciężyć i zacząć się cieszyć.
Tak. Super.
Brawo ja.
Masz rację. Mam wszystko, czego chcę. Centrum, ciebie, Genevieve.
Czy to koniec? Skończyłyśmy z tym?
A co z dzieckiem?
Może spróbujemy ponownie?
Może tego właśnie potrzebujesz.
Nie Genevieve. Zawsze marzyłaś o dziecku,
nie o niej.
Nie chcę już dziecka.
- Nie w ten sposób. - Co to znaczy?
W jaki sposób?
Nieważne.
To nie działa.
Może nie jest mi to pisane?
Kocham ją, Elliot.
Dobra, przegadajmy to. Wymyślmy jakiś plan.
Spędźmy razem weekend, ogarniając ten temat.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Elly.
NOWY SEZON NA PRIME VIDEO OGLĄDAJ JUŻ TERAZ
- To bardzo słodkie. - Wszystkim to wyjaśniłam.
Josephowi, Grecie, zespołowi, który pozyskałaś.
Ale jej nie pytałam. To by było szalone, Beverly.
To dwie noce. Obiecałam Josephowi, że wrócisz na cesarkę o szóstej
- w poniedziałek. - Ciężko jej z tym.
To jej problem.
Nigdy się nie rozstawałyśmy.
To dopiero problem.
Nie zaprzeczam.
Dwie noce.
To jest, kurwa...
Elliot.
Poradzisz sobie?
Siostra się martwi, ale dasz sobie radę.
To dwie noce.
To cudne miejsce, basen solankowy, dobre jedzenie.
Potem wróci prosto do ciebie.
Będziesz ją rżnąć w solance?
Ja pierdolę.
- Będziesz? - Elliot.
Elliot, nie. Dobrze? Nie.
Nie wydymasz mojej siostry w basenie?
To niestosowne. I niezdrowe.
Nie możesz zawłaszczyć całego życia siostry.
Nie możesz mieć tego.
To mój związek z Beverly, nie z tobą.
Jasne?
Gotowa?
Nie możesz jechać.
Elliot.
-Świetnie ci idzie. - Dzięki, te słowa dużo znaczą.
Dzięki.
Deena, prawda?
Na rozmowie kwalifikacyjnej mówiłaś,
że ta praca to niesamowita szansa?
Istotnie.
Nie sądziłam, że chodzi o szansę, by wskoczyć na jego kutasa.
- Ja... - Elliot.
Masz na myśli „dr Mantle”?
Dr Mantle.
Skoro mowa o twoim kutasie, mogę go pożyczyć?
Pozwolisz?
Jeśli byłam nieprofesjonalna...
Byłaś pierwsza na Stanfordzie, tak?
Zgadza się.
Ma pięcioro dzieci, a jego żona jest nieszczęśliwa.
- Mierz wyżej. - Ja nie...
W sumie mam to w dupie.
To twoja podróż. Tom, możesz ruszać się 100% szybciej?
Ta przepaska jest konieczna, Elliot?
To dla twojej ochrony.
- Trzymasz tam trupy? - Skończ z tymi pytaniami.
Narobiłbyś w gacie, widząc, co robię.
A obecnie nie potrzebuję twoich wysrywów.
Czemu muszę być zaangażowany w twoje niecne działania?
To naprawdę nie ma z tobą nic wspólnego, Tom.
- Elliot. - Produkuj tam.
Dobra.
Pójdziemy do mnie?
Tak. Chętnie.
Tak, poproszę.
Zabierzemy wszystkich z nami? Zróbmy jebaną imprezę!
Co tam?
- Spróbujemy czegoś? - Tak jest.
Chodź ze mną.
Jesteś niesamowita.
Możesz nie gadać?
Sorry, nic z tego nie będzie, jeśli będziesz mówił.
Dobrze.
Pieprz mnie.
O kurwa, tak mi rób.
O tak.
Wybacz. Nie. Nic z tego.
Co? W chuja sobie lecisz?
Wydajesz się miły. To nic, po prostu nic z tego nie będzie.
Potrzebuję teraz czegoś innego. Drinka czy... Sama nie wiem.
Co?
Spierdalaj.
Darmowe ubrania!
Co ty odpierdalasz, pieprznięta pindo?
Co ty sobie wyobrażasz, dwie twarze?
- Trafiłam cię? - Mogłaś.
Czyli nie?
Nie można robić takich akcji.
- Jakich? - Pojebanych.
- Odpierdalać, co się chce. - Nie mogę?
Zwykle mogę. Zwykle dostaję to, co chcę, kiedy tylko chcę.
Przepraszam.
To za mało.
Nie szczerz się do mnie.
Rany.
Możemy to zrobić.
Jesteś tutaj i jest cacy.
Nie ma zasad. Nic się nie liczy.
Nic nie ma wartości!
Jebać wszystko!
Jeśli chcesz.
Może rozniosę tę budę?
Może ja rozpierdolę ci chatę?
Upuściłam doniczkę na twój dom?
Ta uliczka jest twoim domem? To smutne. Przykro mi.
Rozwal mój dom, jeśli to poprawi ci nastrój.
Nie, to tatuś i mamusia.
Wyglądało zabawnie!
Dalej, śmiało.
- Masz gówniany towar. - Wal się.
- Skąd go masz? - Zamawiam.
- Jest do dupy. - Wybacz.
Jesteś lekarką, nie masz dojść?
Lubię go. Jest pyszniutki.
- Wcale nie. - Tak, palce lizać.
Suchy syf. Napychasz się i dalej chcesz rozwalić mieszkanie.
- Słabizna. - To dlatego, że jest mi smutno.
- Jest mi smutno, Chudzino. - Nie rób tego.
- Czego? - Nie przezywaj.
- Kim ty jesteś? - Dwie Twarze i Chudzina.
- Masz się za gangsterkę? - Jestem gangsterką.
Na dole dostałabyś kosę.
- Gadanie. - Ochłoń trochę.
Jesteś jak piękna kosmitka.
Gówniane prochy na dowóz.
Chuda i stara kosmitka.
Czemu jesteś smutna?
Wszyscy są smutni.
- Ja nie. - A powinnaś.
Powinnaś być zdołowana. Twoje życie ssie.
- Głębokie. - Też to czujesz?
- Więź całkowita. - Gdzie ta druga twarz?
- Potrzebujesz szwów. - To szyj.
- Gdzie by tu zacząć? - Jak to?
Trzeba poskładać całe twoje ciało.
Wysadziłam ją.
- Było warto? - Nawet nie wiesz, jak bardzo.
Gdy to jest tak dobre, jak myślisz, że jest...
Nie masz, kurwa, pojęcia. Jest aż tak dobrze.
Najlepsze jebanie. Najlepsze chlanie.
Najlepsza robota. Poród.
Najlepsze ssanie sutków. Stek. Pocałunek. Najlepszy pot.
Najlepsze ciała splecione nogami. Połączenie o północy.
Nic się temu nie równa, Dwie Twarze.
- Gdzie twoja siostra? - Nie tutaj.
- Nie tutaj, Chudzino. - Pochlastałaś ją?
Tak.
- Zabiłaś ją? - Mogłabym.
Może dlatego tak lubisz te przedszkolne prochy.
Zaginęła w akcji, skurwiele!
Każde doświadczenie, każdy haj jest na pół gwizdka.
Jest podwójny.
Za każdym razem, gdy na nią patrzysz, powietrze uchodzi z twoich płuc.
Wyczerpująca, ćpuńska, pasożytnicza i powolna śmierć.
- Mieć bliźniaczkę. - Wszystko, co ma ona,
- mam ja. - Gdzie jest teraz?
Pieprzy jakąś aktorkę w basenie solankowym.
I tobie też coś skapuje z tej słonej pizdy?
Wszystko razy dwa.
Pierdolenie. Wszystko na pół.
To ciągłe dzielenie. A ty ledwo jesteś tutaj.
Nie, jestem! Ona też!
Nie ma jej tu, jest tam.
I przez to ty tu ledwo jesteś.
To tragedia.
Zamknij się!
- Jak u Szekspira. - Nie, jestem tutaj.
Jak u Czechowa.
Jestem tutaj.
Albo innego białego pisarza.
- Jestem tu, do chuja! - Ledwo.
Prawie cię nie widać.
Wpadłaś w podwójny negatyw. Pięknie powiedziane.
A ona jest tam.
Jest gdzie indziej. A ty? Co z tym zrobisz?
Rozpadniesz się. Podzielisz się, a ona pomnoży, stanie się całością,
podczas gdy ty ćwiartką. Będzie szczęśliwa, a ty znikniesz.
Ona żyje, pieprzy słoną pizdę
aż do bólu, wciągając dobre dragi, a ty jesteś niczym.
Jesteś, kurwa, niczym.
O Boże. Jezu Chryste.
Ja jebię!
Kurwa!
Gdzie ty, kurwa, jesteś? Agnes!
Kurwa.
Gdzie ją posiało? Kurwa.
Kurwa! Jezu, kurwa!
Proszę pani?
- Kurwa! - Wszystko dobrze?
Agnes, gdzie ty, kurwa, przepadłaś?
- Wielki wieczór? - Bardzo. Dużo dzieci. I pracy.
Na razie.
To się nie stało. To nieprawda. Ona nie istnieje.
Elly?
Beverly, wróć do domu.
Nie wiem, co się stało. Pomóż mi.
Wybacz, że wyjechałam.
Greta zrobiła śniadanie.
Dzień dobry.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska