Poprzednio...
Kolejne poronienie.
Grasz w tym serialu.
Beverly go uwielbia.
Jestem tu, bo moja siostra umarła.
Moja bliźniaczka.
Mając Parkerów, mamy całą kwotę.
Otworzymy klinikę choćby jutro.
To ona odpowiada za pieprzony kryzys opioidowy.
Naprawdę chcemy jej pieniędzy?
Chcemy klinikę położniczą.
Nie zgodziłam się, ale jeszcze nie odmówiłam.
Musimy spędzić razem trochę czasu.
Co zaszło z aktorką?
Była niesamowita, Elliot.
- Co masz na myśli? - Nie twoja sprawa.
- Wszystko jest moją sprawą. - Nie to.
Zaczynamy.
NIEROZŁĄCZNE
Przykro mi, że tak okropnie spędziłyście czas.
Nieprawda.
Ja nie.
Nie chciałaś funduszy?
Chciałam.
- Niepotrzebnie. - Szkoda, że tak uważasz.
Chcesz tego?
Ona chce. Jak wyłożę pieniądze na klinikę położniczą bez laboratorium,
weźmie ją za ciebie.
Kocha cię. I to mocno.
To poruszające.
Ale ty, nie jestem pewna.
Chcę tego.
Nie dosłyszałam.
Chcę tego.
17 GODZIN I 37 MINUT WCZEŚNIEJ
Cholera.
No.
Przepraszam, jest prawdziwa?
Po co ta broń?
To laboratorium.
Są z FDA, Elliot. To jebana Ameryka.
Oczywiście, że mają broń.
Przepraszam, świetna robota. Świetna broń...
Bronie.
Co się stało?
Znaleźli szesnastodniowy embrion
w inkubatorze z tyłu.
O którym nic nie wiedziałem. Jasne?
Przecież to twoje laboratorium. Nic ci to nie da.
Powinieneś wiedzieć o wszystkich embrionach.
Boże.
16 dni, to zajebiście nielegalne.
- Co? - I sprytne.
Mam cię pogrążyć?
Dam ci pracę.
Jestem teraz niezatrudnialny.
Zobaczymy po weekendzie.
Moja kariera legła w gruzach.
- Obiecuję. - Wal się, Mantle.
Wspólnie dokonamy wielkich rzeczy, Capgras.
Widziałeś embrion?
Piękny.
Kurwa.
Masz tu prochy. Goście są do bani, więc was zaopatrzyłam.
Czyli te pindy dadzą wam forsę i otworzycie własny biznes?
Ty się zachowuj,
a ty trochę wyluzuj.
Pozamiatacie. Auto już jest.
Naprawdę ją posuwasz.
A ona ciebie. Tak fest. Po same łokcie.
- Aktorka! - Dzień dobry. Jedziecie już?
Cześć, Joseph. Tak.
Martwi cię, czy ona udaje?
Cześć, Joseph.
Fantastycznie. Cieszycie się?
Spędzając piątek na żebraniu o forsę u lesb?
Boże, Elliot!
Miałaś być miła.
Ominęło mnie, że też jesteś lesbą.
- To oczywista homofobia. - One cię nie słyszą, Joseph.
Rebecca Parker nie zacznie cię szanować,
bo udajesz wielce nowoczesnego.
Dostałeś finalną listę gości?
Owszem.
Jest taka głośna.
Że aż sztuczna, jakby chciała dostać Oscara.
Beverly.
„Chcę podziękować mojej rodzinie”.
- Co to? - Halo?
Elliot.
- Halo? - Co ty robisz?
Próbuję zdobyć nam fundusze.
To wykresy kołowe i słupkowe. Ty je zrobiłaś?
Halo? Chyba tracę sygnał.
Jak chcesz to wykorzystać?
- Siostry? - Przestań.
Boże, nadal jesteś tą 14-latką brandzlującą się do zadań z matmy.
Nie było tak.
- Było. - Nie!
Ale mogło!
Elliot!
- Pierwszy raz tutaj? - Tak.
Gwen Anderson i jej mąż Jeremy.
Niesamowite miejsce, prawda?
Zarządza imperium wellness.
Będzie tam z dziećmi. Kiedyś chodziła z Rebecką.
Byłam kiedyś z Becks.
Lubi czystość, porządek, zdrowie...
Rebecko, tak znajdujesz członków zarządu? Dymasz ich?
Nie znosi przekleństw.
Cześć, małe uszka!
Te blondaski są twoje?
- Tak, tamta czwórka. - Rozkoszna aryjska sekta.
- Elly... - To bardzo niestosowne.
Słodkie dzieciaczki.
- Dziękuję. - Jasne.
Staram się nie używać takiego języka.
- Jest umniejszający. - Prawda.
Język jest niesamowity.
Mamy tak wiele wspaniałych słów.
Twoje dzieci są bystre, niezwykłe,
intrygujące.
Chcesz mieć dzieci?
Chciałam, ale... już mi przeszło.
Przepraszam.
- Mogę prosić o... - Pyszne, co?
Niesamowite, tak.
Jun. Szampan z kombuchy.
Dzięki za wyjaśnienie.
Wybacz, chyba się nie... Ty jesteś...
Mężem.
Jej mąż Jeremy jest, cóż...
Witaj, mężu.
Jest interesującym typem.
Tylko mąż. Mnie tu nie ma.
Jest bardzo blisko ze swoim... I jest trochę...
Robię tylko za wsparcie.
Trudno to wyjaśnić.
Musicie same zobaczyć.
Oddaję scenę Gwen, wszystkie światła na nią.
To... urocze.
Przepraszam, to w ogóle nie klepie. Co to jest?
Jun. Szampan z kombuchy.
Wspominałaś. Rozwiń.
Fermentujemy miodem, a nie białym cukrem,
dzięki czemu zyskujemy lżejszy smak, co jest zasługą
- naszych pszczół. - Mamusiu.
-Świetna historia. - Tak, skarbie?
Dla jasności, nie ma w tym alkoholu?
- Mamusiu! - Elliot, poznałaś już Ju Wona?
Ju Won zasiada w radzie i będzie po jej lewej stronie.
To jej ulubieniec.
Cześć.
Miło mi was poznać.
Super. Wzajemnie.
Pracuje w robotyce, w VR i AR,
trochę w nauce, opiece zdrowotnej i...
Czy to cię przerasta, Josephie?
Będzie tam ze swoim tłumaczem.
Nie może się doczekać, by wysłuchać waszej oferty.
Czadowo.
Nie powiedziałem tak.
Byłeś niemiły.
Ju Won wykonuje fascynującą pracę.
VR, AR.
Fajnie. W grach czy...
Kiedyś tak. Ale też doświadczalnie...
Nastoletni chłopcy udają, że się ścigają i zaliczają dziwki?
Nie umiesz się kontrolować, co?
Nie, to bardziej złożona kwestia.
Wkracza nauka.
Firma Ju Wona przoduje w opiece zdrowotnej VR i AR,
a on uważa, że wasza sprawa jest zajebiście nudna.
Ona może kląć przy małych uszkach?
Bądźmy szczerzy,
wszyscy uważamy, że to nuda.
- I jej siostrzenica. - Już się nudzę.
Ja nie. Mnie się podoba.
Bądź miła.
Miła? Jak dla psów
czy miła jak ktoś, kto namawia ukochaną ciocię,
by dała im 16 milionów?
Jej ojciec to gość od opioidów.
Mniam, będą tam opioidy?
Lepiej udawać, że nie wiecie,
że to jej rodzina była odpowiedzialna za epidemię.
Uwierzą w to?
Lepiej udawać pieprzone idiotki.
Super, że tyle ci płacimy za te wspaniałe rady.
Co myślicie o zastawie?
Susan, twoja zastawa zawsze zapiera dech w piersiach.
Dziękuję. Znalazłyśmy ją podczas podróży do Santa Fe.
Czyż nie jest piękna?
Zachwycająca.
To dzieło rdzennych artystów mestizo.
Przesłodcy ludzie.
To wzruszające.
A teraz działamy, by wprowadzić takie do Ikei.
Tyle że artyści robią nam zajebiście pod górkę.
Sasha, jedna z jej prawniczek...
Ją też zerżnęła?
- Jej opinia może was wyruchać. - Przynajmniej poruchamy.
- Elliot. - Elliot.
Nudzę się.
Dzięki, Joseph.
Ten obraz był tu wcześniej? Bo jest piękny.
Nie było go.
Właśnie go odzyskałyśmy.
- Okalają cię wargi sromowe. - Starałam się.
Czy to na naszą cześć?
Dosłownie nic tu nie jest na twoją cześć, Elliot.
Jesteś tu w pracy.
Wystawiałam go w galeriach,
ale uznałam, że chcę go z powrotem.
Czy to autoportret?
Elliot.
Jest piękna. To komplement.
- A pokaż mi brzydką. - Jeremy.
- Czy to mizoginia? - Annabelle.
Wszystko jest mizoginią.
Annabelle jest byłą Rebecki, a teraz wisi... tutaj.
To cipka mojej mamy.
Sfermentowane gazpacho z rodzynkami i grzanki z małżami.
A tu ikra z atramentem i bulion z więdnącej zieleniny.
- Tej drugiej mamy. - Jasne.
Mieszkam u niej w tygodniu.
Ale święta spędzamy razem.
Nam to pasuje, co?
To bardzo...
- Dostanę więcej ikry? - Dziękuję.
Czy podać wino?
Kurwa, tak!
Możesz przestać?
McKenzie, jesteś siostrzenicą Rebecki?
I wynalazczynią, prawda?
Redagujesz moją stronę na Wiki?
Próbujesz określić, kto ma najwięcej udziałów w firmie?
Nie ja.
To nie wymagało komentarza, Jeremy.
Kto ma? Kogo powinniśmy urabiać?
Nie jest tak.
Wymyśliłam jeden produkt za kilka milionów,
a wszyscy mają mnie za wynalazczynię.
Zasadniczo jestem biohakerką.
Chyba miałam iść w ślady ojca,
ale nie wiem, cała ta farmacja to nie moje klimaty.
Czyli tata robi w farmacji?
Ohyda. Udajesz, że nie wiesz, że moja rodzina
odpowiada za kryzys opioidowy?
Ja tylko...
Nie zmieniłam nazwiska ani nic.
Spoko, możemy to przyznać.
A że właśnie recytowałaś moją biografię...
Nie... To znaczy tak, wiem wszystko o tej sprawie.
Nie chciałam być niegrzeczna.
Jasne.
Wolałaś skłamać,
co nie?
Jak się z tym czujesz?
Jak się czuję...
W kwestii kryzysu?
Rzecz jasna to było druzgocące.
Pewnie, ale czy można winić gościa, który zrobił pistolet
za każdego kartofla,
który rozwalił sobie łeb
na ganku? Można?
To znaczy tyle, że stworzył świetny produkt.
Stworzyliśmy dobry produkt, którego ludzie chcą więcej.
Spisaliśmy się, nie?
To chyba duże uproszczenie.
Nie wiem, co ty...
Biohakowanie. To fascynujące.
Jak się masz, Beverly?
Dziękuję, dobrze.
Miło spędzasz czas?
-Świetnie ci idzie. - Dzięki.
Powiedziałabym, że jestem na czele.
Transhumanizmu.
Radykalnej integracji technologii z ludzkim ciałem.
Jasne.
Edycja genów, CRISPR-Cas, chipy.
Otwieram drzwi i sprawdzam cukier
dzięki technologii, którą sobie wszczepiłam.
- To... - Niesamowite.
W dużej mierze to proste rzeczy,
ale dążę do tego, by przodować w tej branży,
tak żeby FDA nie miała pojęcia, jak ją regulować
i mnie spowalniać.
Dlatego Ju Won nie pojmuje, co wy dwie tutaj robicie.
Jesteście tylko lekarkami, tak?
- Nalać wina? - Nie, dziękuję, ja nie...
Działam w branży wellness i naszą polityką stanowi
palenie lasów i sadzenie drzew. W tym samym czasie.
Przodujemy w tym.
Pierwsi czerpaliśmy wodę i upuszczaliśmy krew.
Pierwsze zbiorniki flotacyjne, trepanacje.
Trepanacje?
To starożytna praktyka.
Wiem, co to, tylko...
Wszyscy macie wywiercone dziury w głowach?
To rozjaśnia myślenie.
To szaleństwo. Jestem zachwycona.
Lubisz zabijać indyka?
Nikt tego nie lubi.
Świerszcze,
- robaki kaktusowe. - Piękne.
Bizon. Zastrzelony przez Susan.
Uwielbiam strzelać.
I koń.
Słucham?
To mój koń wyścigowy.
To lepiej czy gorzej, Beverly?
Nie jesteś wegetarianką.
Nie.
To nie było pytanie.
Ju Won mówi, że wszyscy widzieli, jak pożerasz tego kurczaka.
Pyta, czy myśląc o kurczaku, widzisz tylko nieożywiony przedmiot,
a nie coś,
DZISIEJSZA GRA ELLIOT MANTLE
co je, wydala i boi się jak ty?
PORWANIE JESTEŚ PORYWACZKĄ
NA SYGNAŁ PORYWASZ OFIARĘ BEVERLY MANTLE
Przepraszam, ja...
On miał imię.
Chcesz je poznać?
Tak, poproszę.
To sprawia, że jest ci trudniej, Beverly. To, że był kochany,
a teraz go spożyjemy.
Tu jest wszystko, nie?
Mózg, serce, stawy łokciowe.
Maria! Wprost idealnie. Maria, który to miesiąc ciąży?
Prawie szósty.
Dobrze. Beverly, Elliot,
wyobraźcie sobie, że Maria jest pacjentką w waszej klinice
i właśnie do was przyszła. Co jej powiecie?
Jak się czujesz?
Dobrze, dziękuję.
Świetnie. Tak trzymaj.
Tak.
Bardzo ładnie.
Świetnie wyszło. Pięknie.
- Hej, Beverly. - Cześć.
Zauważyłem, że masz małą...
Zawsze noszę jeden dla Gwen
lub każdego, kto będzie w menstruacyjnej potrzebie.
Beverly?
To banda oszołomów.
Czuję, że to moi ludzie.
To był zły pomysł. Chcę wrócić do domu.
Myślę, że idzie nam naprawdę dobrze.
Nie potrzebujemy kliniki położniczej.
Zmieniłam, kurwa, zdanie.
Potrzebuję centrum badawczego.
Krwawisz?
To tylko okres.
Trochę za wcześnie.
Cóż, to nic.
Mamy jajeczka.
Po prostu jesteś cholernie płodna.
Czuję, że wszyscy mnie nienawidzą.
Czujesz tak, bo to prawda.
Ale mnie lubią, załatwię to.
Co było na tej twojej karcie?
Nic.
Czemu mówisz, że nie chcesz dzieci?
O co ci chodziło?
Nie będę miała własnych dzieci.
Moja matka zmarła przy porodzie.
Boże, tak mi przykro.
Ona czuwa nade mną.
Mój tata jest lekarzem i nas wychował.
I cierpię na przewlekły ból, allodynię. Słyszałaś o tym?
Radzę sobie, ale czasami zdarza się taki atak, że wszystko,
dosłownie wszystko mnie boli i muszę być nieruchomo.
Więc ciąża byłaby całkowicie nie do zniesienia.
Tak jest dobrze.
Rebecce to odpowiada, bo nie planuje już dzieci.
Rebecca jest... wielbicielką kobiecego ciała.
Kończy związek, jak tylko pojawi się dziecko.
Ale uważa mnie za ideał.
Szczerze, lubię być ideałem.
To jest... Kocham ten projekt,
będę mogła zostać surogatką wszystkich tych dzieci.
Nie wiem, chyba czuję, że tak miało być.
Nie, dziękuję.
Wybacz. Jeśli zmienisz zdanie...
Bardzo dziękuję.
Naprawdę wierzę, że mamy do zaoferowania coś niezwykłego.
Prawdziwie zindywidualizowane usługi dla wszystkich kobiet,
które mogą je umacniać i wspierać.
Pierwsze dziecko urodziłam w klinice porodowej.
Jasne.
To było paskudne doświadczenie.
Przykro mi to słyszeć.
Pamiętam tylko krzyki.
Nie takie dobre, pierwotne, zakorzenione w ziemi.
Ale krzyki, które chcą, by je usłyszano...
Coś jakby nikt mnie nie słyszał.
Dlaczego nikt nie słyszał mnie w miejscu, w którym kobiety miały być słuchane?
Jak zamierzacie słyszeć krzyki kobiet?
Będziemy uważnie słuchać.
Z naszych badań,
z tego, co sprawdziliśmy, wynika, że w niepłodności są pieniądze.
Odniesiecie się do tego w waszej klinice?
Będziecie przede wszystkim pomagać zajść w ciążę?
- Zdecydowanie. - Może.
Zdaje się, że to obszar, który nie jest dostatecznie zbadany.
Możecie poczynić ogromne kroki.
To zasadniczy obszar, którym możemy zająć się w laboratorium.
Badacie niepłodność tylko u kobiet czy...
Zrób własne centrum kobiet, ciołku.
Laboratorium może być istotne, ale nie na nim się skupiamy.
Dlaczego nie? Brzmi znacznie ciekawiej.
Starając się o trzecie i czwarte,
a nie kryję, że trzecia
i czwarta próba jest bardzo trudna,
skupiano się tylko na Gwen. Żywotność jajeczek,
żywotność jajeczek,
i żywotność jajeczek, podczas gdy to moje plemniki
miały niską ruchliwość.
Jeremy strzela ślepakami. To do niego pasuje.
Dokładnie.
A co z kobietami, które nie chcą mieć dzieci?
Pewnie.
Albo tymi, które są w ciąży, ale nie chcą być...
Tak.
Będziecie mordować dzieci.
- To... - No raczej.
Skądże znowu.
A menopauza?
Właśnie, menopauza.
Gdyby to faceci się z nią mierzyli, sprawa byłaby załatwiona.
Wydaje się, że uznaje się ją za konieczność,
bolesny rytuał przejścia.
Miałeś menopauzę, Jeremy?
- Nie zdziwiłabym się. - Przyjąłem.
Cała nasza praca, każdy produkt,
który łagodzi ból menopauzy,
jest hitem sprzedażowym.
Nie jestem pewna, czy na tym oprzemy naszą firmę
i czy to będziemy sprzedawać,
w końcu to odurzanie ludzi.
Czemu, kurwa, nie?
Bo nie po to robimy to, co robimy, prawda?
Ja tam myślę inaczej.
Nie chcesz zarabiać, Beverly?
Chcę, by klinika odniosła sukces, czyli była rentowna. Tak.
Trąci wegetarianizmem.
Czy laboratorium nie mogłoby usprawnić technik na menopauzę?
Tak, ale nie w tym rzecz.
Wiesz, hormony, chłonność, wkładki ze skrzydełkami.
Inni już to robią, wszyscy, jesteście do tyłu.
Czemu więc tego nie zlikwidować?
Nie zmienić tego, jak ludzie to postrzegają?
Zamiast awarii czy błędu w systemie kobiet,
przez który są nie do ruchania, złe, mniej kobiece czy młodzieńcze,
mniej atrakcyjne dla facetów, czemu nie podejdziemy do tego
jak do koniecznej i naturalnej wersji kobiecości?
A jak ten mdlący idealizm przekłada się na dolary, Beverly?
Możemy to odłożyć.
Możemy opóźnić początek.
To dobry przykład czegoś, co jest technicznie wykonalne,
ale ograniczają nas prawa, etyka, finanse, ciała do eksperymentów.
Hipotetycznie, o ile można odwlekać menopauzę?
W nieskończoność.
W tym rzecz. Laboratorium daje
szansę na zmianę tego, jak postrzega się zdrowie kobiet.
Podkreślasz to,
że kobiety są idealne do indywidualnej opieki medycznej,
począwszy od początku życia, aż po sam jego koniec.
Usuwając tkankę jajnika, gdy kobieta jest przed trzydziestką,
by potem wszczepić ją, gdy ma 40, 45 lat
- lub więcej... - Co?
...nie tylko opóźni się menopauzę, ale zapewni cerę, płodność,
popęd seksualny dwudziestolatki.
Opieka szyta na miarę, od embriologii do śmierci.
To coś całkowicie uleczalnego,
w przeciwieństwie do nieuchronności.
To szalone i trochę nie na temat.
W końcu zrobiło się ciekawie.
Mówiąc o embriologii, chodzi o edycję genów IVF?
To kolejne miejsce, gdzie hamują nas aspekty prawne.
Ale hodując embrion od podstaw, do samego porodu, wtedy...
Wtedy można, co się zechce.
Cóż, to niemożliwe.
Możliwe. Tylko trudne.
- Jaki jest obecny limit? - Czternaście dni.
Mogłabyś utrzymać go dłużej?
Już to zrobiłam.
Nie to jednak chcemy robić.
- Być może. - Nie.
- Może. - Nie.
Mówisz o jakimś przerażającym doświadczeniu
dla bogatych i uprzywilejowanych kobiet.
Nie sfinansujesz tego.
Hodowla dzieci, dłuższe życie, późna menopauza. To niewykonalne.
Chyba nie lubisz pieniędzy.
Mam rację?
Istna Polyana.
To ta sierota bez nóg?
To był Mały Tim, nie?
Sądzę, że klinika powinna być dostępna dla...
- Charles Dickens. - Nie widzę w tym nic złego.
Czy to realne?
Czemu dostępność jest taka ważna?
To prawdziwe pytanie?
Kumam. Dobroczynność rządzi.
Nic tak nie pobudza Susan jak wsparcie dzieci chorych na białaczkę.
Ale czy nie chodzi tylko o to, żebyś poczuła się dobrze?
Nie wykonuję mojej pracy, by poczuć się dobrze.
A zatem dlaczego?
By pomagać ludziom.
Ale dlaczego?
Przypuszczalnie, by poczuć się dobrze.
Czuję, że twoje myślenie jest zajebiście ograniczone.
Cześć, dziewczyny.
Chciałam się przywitać.
Halo?
Liczę, że macie się dobrze. Z tatą mamy się dobrze.
Wszystko gra. A to dobrze.
- Tęsknię. - Co?
Nie słyszę cię.
Kurwa mać.
Jeremy, przysięgam, że...
Do góry.
To ja.
Całe życie gram w tę grę, to...
- McKenzie! - Dobra.
Jestem kobietą! Urodziłam ci dzieci!
I?
Obie są genialne.
Mogą być problemem.
No nie wiem. To ma potencjał.
Może być zabawnie.
Elliot!
Kurwa, przestań.
- Wszystko gra. - Elliot!
Jest dobrze.
- Jest dobrze. - Tak.
- Wiem, że cię drażnię. - Zajebię cię.
Ale robię to dla nas.
Jesteś psychopatką.
Taką samą, jak ty.
- Nie waż się... - Jesteśmy identyczne.
- Zupełnie różne! - Wracamy do bazy.
- Ognisko. Powodzenia. - Rozwiąż mnie!
- Kocham cię. - Elliot!
Nie przestawajcie.
Każ mu zdjąć spodnie.
Nie, zostań.
Usiądź tam.
Powtórz mu.
Nie dotykaj.
Do kurwy nędzy.
Ja pierdolę.
Cipa.
Pieprzona cipa. Zajebana...
Mamy zwycięzców i przegranych.
Siostry Mantle zagrały w grę.
Siostrzyczko.
- Nie. - Dam ci ręcznik.
- Przygotujemy ci kąpiel. - Pierdol się.
Pierdol się.
Wszyscy się pierdolcie.
Jesteście okropnymi ludźmi.
Beverly?
Kategorycznie najgorszymi.
Jakby dosłownie wydymano was z człowieczeństwa.
I tak przez całe pokolenia. Zachowaliście twarze,
cipy, palce,
ale nie przypominacie ludzi pod żadnym innym względem.
Dobrze.
Zakładam, liczę i modlę się o to, że nie planowaliście
dać nam żadnych środków na naszą gównianą klinikę,
ale gdyby jednak, pozwólcie, że najpierw
udam, że przeglądam papiery.
Dziękuję bardzo za tę możliwość,
gratuluję sztuki waginalnej,
okropnych dzieci bez talentu i pierdolonych opioidów.
Ale podziękuję,
- walcie się na ryj. - Beverly!
Rety...
Za kogo ona się ma?
Chcę tego.
Nie dosłyszałam.
Chcę tego.
Dam wam pieniądze i więcej.
Flagowa klinika i laboratorium na Manhattanie.
Ona w laboratorium, ty ogarniasz porody.
Kliniki położnicze w całym kraju. Wysyp, działamy szybko.
Ja pcham forsę, wy pchacie ją z powrotem.
Nie jestem altruistką, nie dbam o pieprzoną moralność.
Robimy szybką, solidną, konkretną i przerażającą kasę.
Macie dobę na decyzję.
Jak spękacie, nie chcę więcej
widzieć waszych pieprzonych, identycznych twarzy.
Jak minęła noc?
Ty chcesz się wyłamać, powiedz jej.
Chcesz tego.
A ty nie.
Gwen zapytała, czy chcesz dzieci, a ty zaprzeczyłaś.
To poważne? Z tą aktorką?
Cześć. Rebecca?
Przyjmiemy twoją szczodrą ofertę.
Jeśli jest aktualna. Dzięki.
Pani Mantle.
- Dziękuję - Proszę.
Hej, tu mama.
Mówi mama. Dostałaś moją wiadomość?
Cześć, dziewczyny.
Tu mama.
Oddzwońcie. Mama tęskni.
Wasza mama tęskni.
Poznałam kogoś.
Bardzo ją polubiłam.
Elliot, moja siostra, by jej nie polubiła.
Nie polubiłaby nikogo, kogo traktowałam serio.
Nastoletnie zauroczenia były okej, póki były zauroczeniami. Ale coś więcej...
Szczerze, czuję się...
winna, że już nie muszę się z tym szarpać.
Mogę najzwyczajniej cieszyć się związkiem z tą kobietą,
która jest namiętna i bystra, zdrowa, dobra i...
I poukładana.
A Elliot już mi tego nie spierdoli.
Czy to okropne?
Nie.
Wszyscy znamy to uczucie, Beverly.
Zdrowo jest nie myśleć o bliskich
jak o ludziach świętych i bez skazy.
Byli ludźmi.
Tak.
Omylnymi i złożonymi.
Nie musimy tęsknić za ich każdym aspektem.
I nie tęsknię.
Naprawdę nie.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska