Elliot.
Beverly.
Dłużej już nie mogę, Elliot.
Czego nie możesz?
BAR CAŁODOBOWY
Odbierać porodów.
Otwieramy klinikę położniczą, żeby robić to dosłownie po wsze czasy.
- Bobas za bobasem. - Wiesz, co mam na myśli.
Chcę robić to po naszemu. Z pełną kontrolą.
Klinika położnicza.
Laboratorium.
Laboratorium. Kurwa, no raczej. Laboratorium to jest to.
Macie takie same twarze.
Tak? Bez jaj.
Mięsko smakuje?
Zajebiście smakuje.
- Czy wy kiedyś... - My kiedyś?
- No wiesz. - Nie.
Wy dwie i koleś.
Robiąc co?
Robiąc siebie.
Robiąc siebie?
Szalony pomysł.
To jak?
Co powiesz, Beverly?
Jasna sprawa, działajmy. Uwielbiamy pieprzyć się ze sobą.
Uwielbiam lizać jej cipkę.
Normalnie kocham to.
A dla przyjemności faceta? Żeby tobie było dobrze?
Proszę, to brzmi idealnie.
Marzenie.
Właśnie wycięłyśmy dziecko z kobiety. Bo nas o to poprosiła,
nie dla zgrywy.
Ale teraz kolejną rzeczą, jaką chcę zrobić,
jak tylko skończę te jajka, jest zerżnięcie siostry. Przy tobie.
Jajcara z niej.
Skąd to się bierze? Co za tym stoi?
Masz tak zjebaną wyobraźnię, że staje ci tylko wtedy,
gdy zobaczysz coś dwa razy?
- Ja tylko... - Tylko co?
Tylko żartowałem. Nie chciałem...
Po prostu ludzie tak mówią, nie?
- Jak mówią, Larry? - Nie tak mam na imię.
Wyglądasz mi na Larry'ego,
więc będziesz Larrym, bo to ja jestem jajcarą.
To jak mówią ludzie, Larry?
Mówią, że bliźniaczki... No wiecie.
Każdy chce je przelecieć.
Nie miałam pojęcia, że ludzie tak mówią. A ty?
Nie.
To fascynujące. Więc ludzie chodzą po świecie,
licząc, że zaliczą bliźniaczki?
To jakbym właśnie odkryła w sobie supermoc.
Dziękuję, Larry.
MANTLE - KLINIKA POŁOŻNICZA I OŚRODEK BADAWCZY
NIEROZŁĄCZNE
Cześć.
- Dostaniesz szkorbutu. - Jem groszek.
Jesteś dzieckiem.
Straciłam kolejne, Elly.
Na pewno? Cierpisz?
Macie drobne?
Masz embriony.
Elly...
Tak mi przykro.
Tak bardzo mi przykro.
Nie smuć się.
Beverly, siostrzyczko...
SZPITAL WESTCOTT
Ty ją weź. Ja się jej boję.
Dobra, ale ta jest twoja. Płacze na każdym spotkaniu.
- Załatwione. - Cześć!
Witaj, Megan.
Idź do domu. Jeszcze nie czas.
- Na pewno się zaczęło. - Skurcze?
Tak nam się wydaje. Kilka dziś w nocy.
- Czuję, że się zaczęło. - Nie zaczęło.
Wypadł mi czop.
- Elliot pokazywała zdjęcie? - Tak. To piękny czop.
Gratuluję wydania go na świat. Wracajcie, jeszcze nie pora.
Wróć do domu i spróbuj się przespać.
- Ale... - Spotkamy się za 12 godzin.
- Wydech. Dalej. Oddychaj. - Przyj.
- Przyj! - Dasz radę.
Czy moja pochwa to rękawiczka?
Podpieram główkę dziecka.
- Oddychaj. - Wdech. Przyj! Raz, dwa...
- Trzeba zrobić cesarskie cięcie. - Co?
- Co się dzieje? - Przyj mocno!
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Nie chcę cesarki.
Dobra robota. Dobrze.
Gdy się obudzisz, będziesz mamą. Będziesz miała córkę.
- Dalej, musisz przeć. Przyj! - Idzie.
Rozmawiałaś z Josephem? Dzwonił do mnie 12 razy.
- Jeszcze raz. - Oddychaj.
- Jest. Mamy go. - Dobrze.
Czemu tak się nas uczepił?
Gratulacje, zostałaś mamą!
- Elliot, próbujemy... - Odmienić oblicze porodu na zawsze!
Jakbym słuchała chóru.
Mamy czas na tańce?
Nie.
Mogłabym zabić za drinka.
- Jak mama? - W porządku.
Patologia. 4104...
Wszystko gra?
Nie. Spierdalaj.
Mogę już iść?
Daj mi pięć minut.
Elliot? Wzywają nas, kurwa.
Joseph już czeka z kawą i chujowymi ciastkami.
- Chodź. - Przepraszam.
- Wychodzę. - Ale jeszcze nie skończyłam.
Wychodzę za drzwi.
Dobra, czekaj. My też.
- Gotowy? - Dobra.
Zadzwonię. To nie koniec.
Prowadzimy kliniki.
Kobiety rodzą dzieci. Życie nadchodzi, Joseph!
Doceniam to, Elliot, ale to tylko jedna kolacja.
Jak wypali, możemy dużo zyskać.
Jak dużo?
Mając Parkerów,
mamy całą kwotę. Pełne wsparcie.
Otworzymy klinikę choćby jutro.
Parkerowie lubią działać szybko.
- 19,8. - Było szybciej?
- Dużo wolniej. - Kurwa!
A wydawało się, że szybciej. Chcemy Parkerów?
Tak, chcemy ich forsy, Elliot.
Nie mówię, że nie, ale czy,
ujmując to łagodnie,
- czy Parkerowie to nie zło wcielone? - Start.
Parker jest trochę agresywna, zaangażowana. Ale jest bystra,
- lubi mądre kobiety. - Kto nie lubi?
Faceci i inne kobiety.
Zwykle dobrze inwestuje.
Nie jesteśmy jak big pharma, Joseph.
Ekscytuje ją nauka, Elliot. Innowacje.
To ona odpowiada za pieprzony kryzys opioidowy.
Jest diabłem, który czerpie zyski z trupów.
Po prostu martwi mnie, jak to będzie wyglądać. Co myślisz?
25,3.
Myślę, że chcę otworzyć klinikę położniczą.
Kobiety potrzebują kliniki położniczej.
Tak. Dziecko jest obrócone.
Do kurwy nędzy.
Nicki, spróbuję odwrócić dziecko. Nie masz nic przeciwko?
Nie, skądże.
Nicki, a co ty powiesz?
Śmiało. To nie moje dziecko.
Nie, ale to twoje ciało.
Użyjemy terbutaliny, środka zwiotczającego mięśnie.
Jest bezpieczna dla ciebie i dziecka.
- A jak nie zadziała? - Możemy spróbować znowu.
Pośladki są opuszczone.
- Jeśli tego chce Nicki. - Możemy spróbować analgezji.
- Albo stymulacji akustycznej płodu. - Czyli co?
Zagramy na oboju, trzymając, kurwa, kciuki?
- Muszę cię prosić, żebyś nie przeklinała. - Ale że poprosisz
w najbliższym czasie czy też to się właśnie dzieje?
To się właśnie dzieje.
Nicki, zacznę uciskać twój brzuch.
To może być nieprzyjemne. W każdej chwili możesz przerwać.
Dobrze?
W porządku. Lara decyduje.
- To nie jej ciało. - Ale jej dziecko.
Czy to działa?
Dobrze nam idzie, ale daj nam więcej czasu.
Nicki i ja chcemy z wami o czymś porozmawiać.
Boli?
Chcemy z mężem krótkiego odstępu między dziećmi.
Najpierw odbierzmy jedno.
- Lubię krótkie odstępy. - Fakt.
Nicki, świetnie ci idzie. Dziecko z nami współpracuje.
Przy kolejnej ciąży...
Nie będę teraz o tym rozmawiać.
Nicki, zwiększę nieco ucisk.
Chcę poruszyć to teraz.
Wolę skupić się na pacjentce.
Czyli, kurwa, na mnie.
Ponawiam prośbę.
- Ponowisz... - Ponawiam prośbę.
Laro, są pewne przepisy, a Nicki była surogatką
piątki waszych dzieci.
- Dokładnie. - Boli?
Szczerze mówiąc, jestem po twojej stronie.
Słucham?
Jeśli Nicki i Lara są szczęśliwe...
Nicki jest szczęśliwa. Powiedz paniom, jak bardzo.
- Bardzo. - Wasze ciała, wasz wybór.
Elliot, usuniesz się?
Żadna klinika na Manhattanie nie pozwoli ci,
że tak to ujmę, pracować z Nicki przy szóstej ciąży, na pewno nie od razu.
A co z waszą kliniką położniczą?
Miało być laboratorium,
klinika płodności, pełen, kurwa, serwis.
Na to daję pieniądze.
Płacę nie z pobudek altruistycznych, kurwa,
staram się przeskoczyć kolejkę.
Nie klnę na ciebie, Beverly,
po prostu klnę w przestrzeń.
Wolno mi... To stresujące.
Martwi mnie stres pacjentki.
Ja jestem pacjentką.
Taki jest plan.
Będziemy do tego dążyć.
- Wcale nie. - Tak.
Nie, kurwa, nie będziemy.
A nawet gdyby, to nie po to, żeby kobiety jak ty
kupowały sobie inne kobiety.
Chcesz jej inne narządy?
Skoro już tu jestem, mam wyrwać jej zęby?
Laro, czy mogę prosić, abyś na chwilę stąd wyszła?
Nie, nie możesz.
Bardzo mi przykro.
Dobra, zróbmy USG.
Przepraszam.
Główka się obróciła.
Spisałyśmy się.
Uwielbiam, gdy tracisz kontrolę.
- Jestem po jej stronie. - Zauważyłam.
Kolejne poronienie. Przykro mi.
Nigdy cię to nie nudzi?
Chcą dzieci, możemy je zrobić.
Chcesz chłopca, a nie dziewczynkę? Świetnie. Czemu nie?
Nie mówimy o jedzeniu, Elliot.
Chcesz urodzić dziecko w środę. I żeby miało niebieskie oczy.
Chcesz, żeby nie było zdolne złapać przeziębienia.
Chcesz mieć bliźniaki, trojaczki, czworaczki.
Chcesz zatrzymać menopauzę. Chcesz laktacji u mężczyzn.
Chcesz żeńskiej spermy.
Chcesz, bym wyhodowała ci dziecko z niczego.
Mam ci zwęzić pochwę,
wyciągając dziecko z pępka?
Dobra, do dzieła.
Zróbmy badania, zróbmy, kurwa, cokolwiek.
Nie tym się zajmujemy, Elliot.
Ty nie, ale ja będę to robić,
jeśli ludzie tak zechcą.
Mówisz o jakieś strukturze indywidualnych decyzji,
z którą nie mogę się zgodzić.
Czytałaś dziś rano Manifest komunistyczny?
Chcesz o nim opowiedzieć,
bo martwisz się, że nikt o nim nie słyszał?
Czy kapitalizm jest bardzo zły?
Po prostu naprawdę wierzę w to, co chcemy tu robić.
Zmieniamy oblicze porodu na całym świecie.
Radykalizm zawsze zaczyna się od czegoś małego.
Jesteś tak cudownie doskonała. Skąd to się bierze?
Nie jestem.
To wciąż nie działa.
Moje ciało ciągle nawala.
Beverly, siostrzyczko...
Zabiorę je do laboratorium.
Wszystko przeanalizuję. Spróbujemy ponownie.
Uda się.
Będziesz miała dziecko. Rozwiążę to. Obiecuję.
Gdzieś ty była?
Cześć.
- Tęskniliśmy. - Widzę. Źle wyglądają.
Bzdura. Jest piękna. Ma 13 dni.
- Nie mam prezentu. - Wybaczamy.
Trzeba ją zutylizować za trzy godziny.
Bardzo będziesz zazdrosny, gdy w moim laboratorium
z embrionów będę robić płody, a z płodów dzieci,
rozwiązując wszelkie problemy z płodnością?
Odwiedzę cię w więzieniu.
Będzie finansowane prywatnie, Tom.
No tak, bo to przecież znaczy, że możesz robić, co tylko zechcesz.
Co nie? Co my tu mamy?
- Super! Próbki Beverly. - Zamknij się.
Nie możesz zapłodnić siostry,
ale wierzysz w dziecko z probówki?
A gdyby dało się je wprowadzić dopiero około dziesiątego tygodnia?
Słowa niegodne naukowca.
Matka nie wieszała twoich rysunków na lodówce?
Nie masz żadnej wyobraźni?
Jasne. To zawsze wina matki, Elliot.
- Skoczymy później na drinka? - Nie mogę, mam już plany.
No tak.
Kolację z najbardziej zepsutą kobietą świata.
Dobrze się dogadacie.
Zgadza się.
- Będzie tam żarcie? - Nie jesteś zaproszony.
Nie. Ale mogę wpaść.
- Dawno nie widziałem Bev. - Bo ona cię nie lubi.
To gogle narciarskie?
Tak, są wygodniejsze. A ona mnie ubóstwia.
Będą te takie mikro dania?
Bogacze kochają tycie żarcie.
Nie przychodź, Tom.
Robisz siarę. Nikt cię tam nie chce.
Przykro mi, Lenko.
To dopiero szósty tydzień.
Jedno straciłam po 12, jedno po 14, a jedno po 16.
To nieuniknione. To moja wina. Moje ciało zabija dzieci.
Obwinianie siebie nie jest zdrowe. Tak się nie dzieje.
Właśnie, że tak.
Rozważałaś rozmowę z terapeutą?
Muszę już wracać.
W środy mąż przychodzi do domu na lunch.
Robię mu stek.
Therese, wszystko wygląda dobrze.
Choć masz infekcję grzybiczą. Odczuwasz ból?
Nie tyle ból, co dyskomfort. Raczej standardowo.
Ból nie powinien być standardem.
Możemy temu zaradzić.
Przepraszam, muszę siusiu.
Znowu.
Zaraz wracam.
Co u ciebie, Max?
Jak się czujesz w obliczu nadchodzącego ojcostwa?
No tak.
To duża zmiana.
Masz rację.
Ludzie zapominają pytać tatusiów.
Ważne jest, by wyrażać, jak się czujesz.
Tak, tylko...
Czy jest coś, co chciałbyś mi pokazać?
- Coś, co mogłabym chcieć zobaczyć? - Czy...
Bo jest coś, co chętnie obejrzę,
ale masz pół minuty, by mi to pokazać.
- Zrobisz to dla mnie? - Czy to...
- Boże, czy to... - Tak.
- Czy tego... - Bardzo chcę.
- Kurwa. - Tak.
Bardzo ci dziękuję, Max.
Szkoda, że się rozczarowałam.
A więc, Therese...
Wypiszę ci receptę na klotrimazol.
To bezpieczny środek, który ci pomoże.
- Cześć. - Gratulacje.
Dziękuję.
Wszystko dobrze?
Chodzi o moją żonę. Boli ją i ma płytki oddech.
Lekarka miała to sprawdzić, ale minęło już kilka godzin.
Oczywiście.
- Cześć... - Sandra.
Cześć, Sandro.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Zdradzisz mi, gdzie cię boli?
W poprzek brzucha.
Możesz opisać ten ból?
- Jest jak... - Cześć. Przepraszam.
Przepraszam państwa. Już jestem.
Dziękuję, Beverly.
Pani Russell skarży się na ból w poprzek brzucha.
Miała cesarskie cięcie.
Miałam je już wcześniej. To inne uczucie.
Dobrze. Zajmę się tym, Beverly.
- Dziękuję. - Tomografia komputerowa?
Dziękuję, doktor Mantle.
Gratuluję.
Genevieve, jesteś tu dzisiaj, by zrobić pani HSG.
Dzięki temu uzyskamy wyraźny obraz twojej macicy i jajowodów.
Dobrze?
Gdy już zjawi się radiolog i będziesz gotowa,
włożę do twojej pochwy wziernik, by zlokalizować twoją szyjkę macicy.
Może być trochę zimny i raczej nie będzie to komfortowe.
- Miałaś rozmaz szyjkowy? - Tak.
Po zlokalizowaniu szyjki macicy wprowadzę cewnik
do macicy i korzystając z niego wstrzyknę do środka
odrobinę płynu.
W tym momencie możesz odczuć ból podobny do bólu menstruacyjnego.
Kontrast wypełni macicę i przejdzie do jajowodów.
Wtedy będziemy mogli wykonać prześwietlenie.
Dobrze?
Tak, dziękuję. Wszystko jest jasne.
Połóż się.
Dobrze.
Chcę mieć dziecko.
Nie powinnam tak mówić?
Czemu?
To chyba właściwe miejsce, by to powiedzieć.
Jestem przerażona.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Wybaczysz mi na chwilę?
- Na chwileczkę. - Boże.
Coś jest nie tak?
Jeszcze nie przeprowadziłam badania.
Po prostu...
Jeśli można... Pójdę po radiologa.
On zajmie się prześwietleniem.
Daj mi pięć, może dziesięć minut.
Dobrze.
Kurwa.
ZAMIANA
Tak?
Daj mi dwie minuty.
Dwadzieścia dwa lata, oschła, uparta, raczej nieprzyjemna.
Bardzo mi się spodobała. Prosi o sterylizację.
- Ma jakiś uraz? - Chyba nie.
Ma depresję?
- Nie wydaje mi się. - W czym rzecz?
Od lat uparcie wnosi o sterylizację.
- Od lat? - Tak, od lat.
To śmieszne, ma 22 lata.
Pamiętaj, że przyszła do mnie.
- Kogo masz? - Genevieve Cotard. Skierowanie.
Cotard? Jak ta aktorka?
Odesłana od Petersona, w rodzinie historia mięśniaków, kontrola płodności.
Gra w tym serialu.
Kocham ten serial. Też go zajebiście kochasz.
Stara się? Kogo puka?
Nie stara się, tylko sprawdza.
Życie nie ma sensu, chyba że będzie miała dziecko.
Dotknęłaś jej?
Głęboko weszłaś?
Rumienisz się.
Nie dałaś rady? Była zbyt apetyczna?
To kontrola płodności.
- HSG. - Zrobione?
- Przygotowana. - Radiolog?
W drodze.
Czyli leży tam w strzemionach z rozwartymi nogami?
- Siostrzyczko. - Jesteś gotowa?
Przepraszam za to.
- Czy wszystko... - Wszystko jest cudownie.
Jest pani moim szóstym ginekologiem.
Sterylizacja nie jest drobnym zabiegiem.
A ty jesteś bardzo młoda.
Muszę wyciąć, przyciąć, wypalić lub związać twoje jajowody.
Czemu mówi to pani tak,
jakbym miała jakiś emocjonalny związek z moimi jajowodami?
Wybrałam panią, bo ma pani opinię kogoś,
kto słucha kobiet.
Słucham cię.
Nie czuję się wysłuchana.
Grasz w tym serialu?
- Tak. - Musi być zabawnie.
Bywa i tak.
Czujesz ból?
Opiszesz go?
Jak przy okresie. Skurcze?
Dobrze, świetnie ci idzie.
Jeszcze tylko kilka zdjęć.
Mam się dobrze.
BEVERLY, MA PRZEZAJEBISTĄ MACICĘ.
Twoja macica jest dwurożna.
Ma kształt serca. Ten fakt raczej nie wpłynie
na twoją płodność i szanse zajścia w ciążę,
ale może zwiększyć prawdopodobieństwo wczesnego porodu lub poronienia.
Tutaj widać,
że twoje jajowody są zablokowane z obu stron.
Gdybyś więc chciała zacząć starać się już dziś...
Na razie nie chcę dziecka.
...byłoby to trudne. Nawet bardzo trudne.
Ale masz różne opcje.
Kurwa.
Dziękuję za to wszystko.
Mogę już iść?
To nie wszystko.
- Wiele można zrobić... - Nie.
Dziękuję, ale nie.
Potrzebuję trochę czasu, by przejść do etapu „co będzie dalej”.
Dobrze. Ale wrócimy do tematu?
Jasne.
Dobry ten bar? Ten na rogu?
Nie.
- Jest okropny. - Takiego mi trzeba.
Masz opcje. Wiele możemy...
Teraz nie chcę o tym rozmawiać.
Chcę się schlać i smucić tym, jak jestem zdeformowana i niepłodna.
- Nie jesteś niepłodna. - Tylko zdeformowana.
- Nie to powiedziałam. - Pewnie. Nie.
Jasne. Super. Dzięki.
Dziękuję, doktor Mantle.
Jasne.
Może zajrzę do ciebie za chwilę.
- Pomogę ci się schlać. - To by było bardzo niestosowne.
Tak.
ODMIENIAMY SIĘ
HEJ, BEVERLY. PARKEROWIE CHĘTNI NA SPOTKANIE.
PYTAJĄ, CZY DA RADĘ PRZESUNĄĆ Z 20 NA 20.30. JOSEPH
Który tydzień?
- Prawie 45. - Czterdziesty piąty.
Poprosimy wózek. Kiedy miała ostatnią kontrolę?
- Nie miała. - Nie robi badań?
Boi się szpitali.
Od dawna ma skurcze?
Od trzech dni.
To jakiś żart?
Chciała porodu domowego. Szpitale to traumatyzujące miejsca.
- Jak ma na imię? - Leonie.
Leonie, znajdziemy ci łóżko, zajmiemy się tobą.
Skup się na oddychaniu.
Włącz monitor. Pokaż fragment...
- Widać główkę. - Nie wykrywam pulsu płodu.
Leonie, to będzie poród pochwowy.
- Muszę użyć kleszczy. - Kleszcze.
Zacznij mocno przeć.
Uśmierzymy ból po drugiej stronie. Spójrz na mnie, Leonie.
Oddychaj. Już dobrze, Leonie.
- Ciśnienie spada. - Dobra.
- Obserwuj. - Przyj.
Potrzebujemy inkubatora.
Nie chce ssać.
Myślałaś o doradcy laktacyjnym?
Mam kogoś do ciebie przysłać?
To chyba dobry pomysł, skarbie.
- Wypisują nas. - Chcę wrócić do domu.
- Mówili, że potrzebują łóżka i... - Tak. Czy coś cię boli, Alexo?
- Nie spała. - Chcę do domu.
Ona...
Dziwnie się czujesz, trzymając dziecko, prawda?
Doktor Howard, proszę zadzwonić do apteki.
Doktor Margaret...
Chcesz go przytulić?
Przepraszam. Tak mi przykro.
Pana żona miała silne krwawienie wewnętrzne.
Wiem.
Zlecono tomografię komputerową, ale na nią nie poszła.
Wiem.
Panie Russell.
Moje kondolencje.
Jebać to.
Nienawidzę tego.
Bała się miejsca, w którym powinna czuć się najbezpieczniej.
Co jest z tobą i tą aktorką?
Idź. Zrób sobie przerwę. Cokolwiek ci trzeba.
Zastąpię cię.
Podoba ci się.
Mam ją dla ciebie poderwać?
Buty są w sali 12.
Mogę ją poderwać.
Chciałabyś?
Zrób coś miłego, Elly.
Masz dobry dzień?
Nie, mam gówniany dzień.
Luz. Sorry, że spytałem.
Pierdol się z tymi pytaniami!
- Dobrze, paniusiu. - Nie, serio, pierdol się!
Ty też się pierdol.
Mam się pierdolić? Nawzajem.
- Nie będę w to brnął. - Pierdol się!
Zawsze chciałaś być aktorką?
Chyba tak. Ale nie wiem czemu. Nikt z rodziny nie interesuje się sztuką.
Jak myślisz, skąd to się wzięło?
Ciągle się przeprowadzaliśmy.
W wywiadach cały czas mówię, że chodziło o tworzenie
jakiegoś wewnętrznego świata, odporność, ale to chyba nieprawda.
Jesteśmy zżytą rodziną.
Nigdy mi niczego nie brakowało.
Rozgadałam się.
Skąd te przeprowadzki?
To trochę jak wywiad.
Córka żołnierza.
Zawsze chciałaś leczyć?
Tak. Mieszkałaś za granicą?
- Tak. - Znasz inne języki?
Tylko po pijaku.
Więc pij. Jeszcze raz to samo.
To zawsze były dzieci i waginy?
Pewnie.
Myślisz, że zostaniesz w serialu,
- czy chcesz spróbować innych... - Nie wiem.
- Każdy chce odmiany, prawda? - Tak.
Zdecydowanie.
Zjemy coś?
Zjadłabym stek albo owoce morza.
Możemy też wskoczyć na łódkę albo pojeździć konno po parku.
Mam zaplanowaną imprezę, wydarzenie prasowe.
Spoko, innym razem.
Jesteś... intensywna.
Powinnam iść.
To nie tak, że nie chcę już więcej cię widzieć.
- Tylko... - Jasne.
Bo chciałabym znowu się spotkać.
Będę w Beekmanie. Do późna.
Miło było cię poznać, Genevieve.
To dobry znak, że przyjdzie osobiście, a nie jej...
Podwładny.
- Przedstawiciel. - Jebana małpka.
Skup się.
Brzmi to nawet fajnie.
Będzie z żoną, Susan Parker.
- Susan to żona numer 11? - Cztery.
Ta nasrała na podłodze w muzeum Guggenheima?
- Nie. - Szkoda.
To była druga żona, ta martwa.
Boże! Ta, co wyskoczyła z okna.
Nie mów o tym, to smutne. Naprawdę chcemy jej pieniędzy?
Chcemy klinikę położniczą, Elliot.
Tak, tak, chcemy laboratorium.
Pocałowałam aktorkę.
Uznałam, że ci ją urobię.
Jest pacjentką.
Nie można dymać pacjentek.
Dobra, już nie będę dymać pacjentek.
Spotkacie się jeszcze?
Siedzi do późna na jakimś wydarzeniu prasowym.
- Wie, że jesteśmy bliźniaczkami? - Nic nie wspominała.
Większość ludzi o tym wspomina.
Dzięki.
Beverly?
- Tak? - Jest spoko na szybki numerek.
Martwię się, że może cię rozczarować.
Kocham dzieci.
To dobry początek.
- Kocham w nich wszystko. - Cudownie.
I kocham kobiety.
Tak.
Czytałam też materiały, które przysłaliście.
Dziękujemy.
Rety, to wszystko było tak poruszające i tak tragiczne.
Strasznie mnie to wkurzyło.
- Prawda, Rebecko? - Tak było.
Nie przychodzi mi do głowy lepszy projekt.
- Naprawdę. - To wspaniale.
Tak.
Chętnie poznamy też twoje zdanie, Rebecko.
Rebecca uważa, że dzieci są nudne.
Wcale nie uważam, że są nudne.
Miałam dzieci. Choć ich nie rodziłam.
Jesteś matką, rozumiesz to.
Nie wiem, co to znaczy, Joe.
Jakiego inwestora szukacie?
Najlepiej takiego, któremu zależy.
- A w gorszym wariancie? - Takiego z kasą.
Będę szczera, wasza propozycja niezbyt mnie porwała,
gdy ją czytałam.
Teraz jest nawet gorzej.
Lubię naukę. Lubię medycynę.
To mnie kręci.
Ojciec się tym jarał. To moja społeczność.
Tam lokuję moje pieniądze.
Powiem wprost. Tak będzie najlepiej.
Wolicie kogoś, kogo to obchodzi.
Mnie obchodzi.
Podobnie jak delfiny, nawracanie pedofilów i lody.
Chcę klinikę położniczą.
Chciałabym powiedzieć, że podziwiam waszą pasję, talent i wasz projekt.
Ale tego nie czuję.
Nie zainwestujesz?
Nie zanosi się na to.
Pitch był za słaby?
Prosicie o 16 milionów. To dla mnie grosze,
ale liczyłam na więcej niż smutne miny i milczenie.
Nie oczekuję bliźniaczek na kolanach.
Dobrze.
Dziś umarła kobieta.
Cztery godziny po porodzie.
A kolejna straciła dziecko.
Nie, pieprzyć to. Nie straciła. Jej dziecko umarło.
Jesteście słabe w swojej pracy?
Nie.
To może nie być zbyt ciekawa historia.
Ale nie, to była wina systemu, który jest spierdolony.
Jest diaboliczny.
Mimo że każdy z nas przychodzi tak na świat,
że kobiety
rodzą od początku istnienia ludzkości,
tylko na tyle było nas stać.
To system, który nęka i straszy,
terroryzuje i poniża, napada i rujnuje kobiety i ich ciała.
Potem sprawiliśmy jakoś,
że ten system zaczął wydawać się normalny i niezbędny.
Był produktem ubocznym,
a kobieta była w pozycji, gdzie dziecko musi opuścić jej ciało.
Chciałabym, by nasza propozycja była bardziej spektakularna.
Żeby była rewolucją, zamachem, bombą w środku miasta,
która w ciągu jednej nocy odmieniłaby cały świat,
ale tak to nie działa.
Prawdziwa zmiana dla prawdziwych ludzkich kobiet
nie wygląda w ten sposób, bo jesteśmy genialne.
Jasne?
Jesteśmy niezwykłe.
W tej branży jesteśmy tak blisko perfekcji, jak tylko się da.
I wcale nie walę w chuja.
To najważniejsza inwestycja waszego życia.
Nie dlatego, że chodzi o słodkie, mięciutkie, delikatne
i pełne nadziei bobasy.
Jeśli zrobimy to, jak należy, zmienimy świat.
Naprawdę go zmienimy.
Powoli, ale w sposób trwały.
Na stałe, znacząco, prawdziwie.
Ale jebać was, jeśli tego nie dostrzegacie.
- A ty dokąd? - Nie skończyłyśmy?
Nie każesz mi spierdalać, żeby potem spierdolić.
Siadaj na dupie.
- To był ciężki dzień... - Zamknij się, Joe.
Ona mówi o tuleniu martwych dzieci.
Tuliłeś dziś martwe dziecko?
Tak myślałam. Więc morda.
Dobrze.
Gdy w coś inwestuję, muszę być zaangażowana.
Zajebiście mocno.
Będę dyszeć wam w kark. Rozumiemy się?
To moje nazwisko.
Wiecie? Nazwisko rodziny. To dla mnie ważne.
Nie zgodziłam się, ale jeszcze nie odmówiłam.
Musimy spędzić razem trochę czasu, zobaczymy, czy to zadziała.
- Jesteś schizofreniczką. - Nie chcę nią być.
Wszystko okej?
Wszystko dobrze?
Dobrze? Jesteś ze mną?
Na pewno? Wytrzymasz?
Zawsze chciałeś być księgowym?
Jakieś dziecko chce być księgowym?
Zawsze skupiałem się na szczegółach.
Więc realizujesz swoje powołanie.
Chyba tak.
Uważam, że to niesamowite.
Masz rodzeństwo?
Dwóch braci i...
- Miałem też siostrę. - Miałeś?
Tak, ona...
Umarła, gdy byłem...
- Czy... To trochę... - Przykro mi.
Nie znałem jej.
Żal mi rodziców
i chyba czuję się trochę winny.
Za to, że mi jej nie brakuje.
Tęsknię za jej ideą.
Przepraszam, to jest...
Pragniesz stabilności?
A może od niej uciekasz?
Masz naprawdę ładną twarz...
- Ryan. - Masz ładną twarz, Ryan.
Dzięki, Elliot. Ty też.
Wiadomo.
Pragnę jej.
Stabilności.
Moja siostra powtarza, że jestem głodomorem. Lubię jeść.
Ale tylko raz.
Zaczęłam marzyć o dzieciach.
O trzymaniu ich na rękach.
Nieustannie. A to nie jest coś,
o czym myślałam. Nie jestem kimś, kto czuł,
że potrzebuje tego rodzaju życia rodzinnego.
Uznałam, że to kwestia ciała. Hormony.
Pieprzony zegar biologiczny. Bez paniki.
Postąpiłam jak dorosła i się zbadałam,
a teraz czuję, że ciało chce mi dosrać.
Karmi mnie hormonami, a tak naprawdę
mam się pierdolić, bo to niemożliwe.
Doceniam to. Tak właściwie nie chcę o tym gadać.
A ty? Masz dzieci?
Nie, nie mam.
- Nie chcesz mieć? - Akurat chcę.
Tylko nie wychodzi.
Starałaś się? Sama?
Tak. Nie mogę donosić.
Może nie są mi pisane.
Może powinnam się poddać. Ale jakoś nie mogę.
Starasz się? Teraz?
Tak.
Myślę, że to niesamowite.
Masz niebiańską twarz.
Mieszkasz tu sama?
Z siostrą.
Spoko.
Nie wspominałaś o niej.
Zapomniałam, że istnieje.
Jesteś głodna?
- To podryw? - Nie.
Serio umieram z głodu.
Lubisz poczekać na gratyfikację, co?
Coś ci przygotuję.
Nie musisz.
Mówiłaś, że nie gotujesz. A ze mnie zajebista kucharka.
I mam przeczucie...
że będzie w czym wybierać.
Tak.
Siostrzyczko.
- Hej. - Dzień dobry.
- Chcesz soku? - Nie jesteś jej siostrą.
- Prawda. - Posprzątałaś?
Chcesz soku?
Miałam posprzątać. Ale wstyd.
Złożyłaś moje ubrania? Boże.
Jesteś jakąś pieprzoną pokojówką czy coś?
Tak, jestem jak pieprzona pokojówka.
To grubo.
Dzień dobry.
Jestem Elliot.
Nie.
Nie wiedziałam, że ta siostra to bliźniaczka.
Nie powiedziała ci?
Skandal.
Niemniej, nie masz Internetu?
Musisz być jedyną osobą na Manhattanie,
która nie zna bliźniaczek Mantle.
Elliot.
Nie wiedziałam, że jesteście sławne.
Nie jesteśmy sławne. W żadnym razie.
Ty jesteś sławna.
- Słucham? - Grasz w serialu.
Beverly go uwielbia.
Jasne.
- Dziwne, że mi nie powiedziałaś. - Tak...
Tak. Naprawdę zapomniałam o jej istnieniu.
Mam pytanie.
- Niegrzeczne. - Pytaj.
Byłaś tylko ty, prawda? Przez cały ten czas?
Byłam tylko z tobą?
- To obraźliwe. - Tak.
Byłam tylko ja.
Lubię cię.
Jesteś podekscytowana Parkerami?
Polubiłam je. Naprawdę.
Nie wiem, skąd ta zła reputacja.
Jest odpowiedzialna
za śmierć setek tysięcy ludzi.
Nie przynudzaj, Beverly. Co zaszło z aktorką?
Była okropna? Mam cię pocieszyć?
- Chcesz kogoś innego? - Nie trzeba, Elliot.
Co powiesz na nią? Wydaje się fajna.
Miękka.
- Uległa. - Nie.
- Poderwę ją dla ciebie. - Nie.
No weź.
- Nie. - Dlaczego?
Znowu się spotkacie?
Beverly.
Była niesamowita, Elliot.
Co masz na myśli?
Nie powiem.
Beverly.
To nie twoja sprawa.
- Wszystko jest moją sprawą. - Nie to.
Wszystko dobrze?
Jesteś pewna?
Beverly?
Opowiesz nam swoją historię?
Jestem tu, bo moja siostra umarła.
Moja bliźniaczka.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska