Ang nakaraan sa Daisy Jones The Six...
Anong na-miss ko?
Sino naman 'to?
Siya si Nicky. Ang asawa ko.
Hi.
Magiging mahaba ang tour.
Kung ayaw mong sumama, sige lang.
Walang tour kung wala ako, tarantado.
Bakit hindi niyo na tinutugtog ang "Look At Us Now"?
Kailangan ng espasyo sa mga bago...
Hindi 'yun ang dahilan.
Gusto mong maniwala ako roon?
- Na masaya ka? Na mahal mo siya? - Masaya ako! At mahal ko siya.
Alam ko ang hitsura mo pag may mahal ka.
Wala ako sa sarili, at nasaktan ako,
at nandiyan ka para sa akin.
Hindi na lang mangyayari ulit.
At matagal na namin 'yung ginagawa.
'Di niyo lang napansin kasi wala kayong pakialam.
Di pa siya gumamit ng ganito karami.
'Wag mo sabihing 'di mo napapansin.
High siya sa stage. Napagpapalit niya ang lyrics.
Daisy!
Daisy? Daisy?
'Di ako puwede rito.
Hi.
Nagising ba kita?
Ano'ng nangyari?
Medyo nagsaya ka.
Siguro, napasobra.
Hoy, pero okey ka na ngayon.
Magpapadala ako ng almusal, okey?
Hi, hello. Hi.
Puwede mag-order ng almusal? Salamat.
Oo, tama.
Saglit, Daisy.
Daisy, saan ka pupunta?
Daisy. Dapat nagpapahinga ka. Ano ba?
Bumalik ka!
Daisy. Daisy!
- Daisy! - Ayos ka lang?
Sabihin mo sa akin ang nangyari.
Daisy, pakiusap.
- Gaano karami ang naaalala mo? - Alam kong nandoon ka.
Daisy, buksan mo ito!
Daisy, pakiusap.
Tumawag si Rod ng doktor, at...
Inalis niya ang droga sa sistema mo.
Umalis na kami. Kasi naisip kong baka ayaw mo akong makita.
At nasaan siya noon?
Mag-empake ka na.
Daisy, makinig ka naman, puwede?
- 'Di ko alam ang gagawin. - Kaya iniwan mo ako sa shower?
- Daisy. - Ang sabi ko, mag-empake ka
at umalis ka na rito!
Hindi.
Daisy. Daisy.
Narinig mo naman siya.
Mali 'tong ginagawa mo.
Pagsisisihan mo ito.
Kaya nagdodroga, para makatakas, para mapamanhid ang mga emosyon.
Pero 'di ito nakakamanhid, napapataas nito ang mga emosyon.
Kaya ang pagtigil dito ay parang pagbalik sa katinuan.
MAHAL NAMIN SI BILLY
Kapag bumalik ka sa katinuan, ilang sandali lang,
maaalala mo kung ano ang kinailangan mong takasan noong una.
Daisy! Autograph! Daisy!
Lintik na babae!
Bawat kuwento'y may wakas
At di natin kailangang manatili
Baguhin kaya natin 'to
Kalimutan ang nangyari
Kahit lito pa siya, napakagaling pa rin ni Daisy.
Pero ito ay...
malungkot.
Sumagot ka, Simone.
Noong kailangan kita Wala ka
Ayoko na sa bus na 'yun.
Gusto ko ang buhay na 'to...
mula noong 14 ako.
Ako rin.
Kaya bakit napakalungkot natin?
Hindi ko alam.
Ako rin.
At...
Mas nagpalala 'yun.
At pinapalala mo 'yun.
Paano?
Kasi tama ka.
At ayoko noon.
Ayokong...
nakita mo akong ganoon.
At ayokong...
ikaw ang nagligtas sa akin.
Naranasan ko rin 'yun, 'di ba?
Bakit 'di mo tawagan si Teddy?
Alam mong dadalhin kita roon, 'di ba?
Kung sakaling gusto mo.
Puwede ba akong matulog dito?
Siyempre. Ako...
Teka, teka, iiwan niya lang siya roon?
Oo, tingin ko.
Kawawa naman si Daisy.
Ayos lang ba siya?
Siya si Daisy...
Ano'ng pakiramdam maging sober sa tour?
Hindi "sober" ang tawag doon. Hindi.
Gumawa ako ng mga batas para sa sarili ko.
Walang dexies pag umaga.
Kaunting coke, pero bago lang ang shows.
Isang Quaalude para lang makatulog.
'Yon ang pinakamagandang magagawa ko sa sitwasyon.
Kailangan mong magpahinga. Sige na.
Muntik na akong mamatay noong isang gabi.
Mahal ka namin, Daisy!
Kaunti na lang.
Daisy, mahal kita!
Daisy!
Pero buhay ako ngayon.
At buhay kayo.
Kaya mabuhay pa tayo nang mas matagal!
- Pyrotechnics! - Ano?
Nakakaubos na kayo ng 15,000 seaters.
Tingin niyo, magdagdag na tayo ng apoy?
Hoy, Rod. Huwag mong masyadong isipin. Ako ang apoy.
Nagbalik na siya.
Spring '77.
'Yon na ang sandali namin.
'Yon ang panahong ayaw mong may magbago...
pero laging nangyayari.
Tapos na.
Bakit gusto nila tayo kung may ganito naman?
Tapos na tayo, pare. Laos na.
Ano'ng sinasabi mo? Huwag kang mag-alala.
Ano 'to?
Ang hinaharap.
Talaga?
Babalik ako.
Naaalala mo noong nasa ganito tayo?
Oo.
Medyo nami-miss ko.
Ako rin.
'Yon naman!
Hoy, pare.
Nasa banda rin ako.
The Six?
Baka, hindi ka nakikinig ng radyo.
Napakinggan ko na kayo.
Laging pinatutugtog ng kapatid kong babae ang rekord niyo.
Pinakasikat ang album namin sa bansa.
Ilang beses kaming may nominasyon sa Grammy.
Nasa Saturday Night Live kami at...
Kaya nga ito tinatawag na isang sandali, 'di ba?
Daisy, Daisy.
Gusto niyang maging gaya mo paglaki.
Mangarap ka ng malaki, munting ibon.
Kaya mong maging anumang gusto mo.
Tingnan mo nga naman!
Hindi sinabi ni Rod na pupunta ako?
Sinabi, pero akala namin hindi.
Ano ba. Hindi ko ito palalagpasin.
Maghahanda na ako, okey?
Kasama mo ba si Simone?
Hindi.
Ang sabi ko, magkita kami,
pero akala ko, dito ko siya unang makikita.
Hindi ko alam. Kita tayo mamaya.
Lintik. Naku naman. Pambihira.
- Hoy, Daisy? - Nalintikan na. Naku.
- Daisy? - Pasensiya, 'di ko mahanap ang mga gamot.
- At 'di ko kayang... - Ayos lang.
Hindi ayos. Parang totoo lahat.
Hindi ko kaya.
At live na tayo, six, five, four...
Mga kaibigan, ang bago kong paboritong banda,
Daisy Jones The Six.
Nahanap mo ako sa apoy
Liwanag na ng pagbabago
Baby, tapos na iyon
Ikaw ang liwanag ko sa umaga
O, Aurora, ikaw nga
Ikaw ang liwanag ko sa umaga
O, Aurora, ikaw nga
- Kanino ka lumapit - Kanino ka lumapit
- Noong kailangan mong umamin - Noong kailangan mong umamin
- Nang abutin mo ang haplos ko - Nang abutin mo ang haplos ko
At wala akong maibigay sa'yo
Mainit-init pa.
Gusto kong dalhin sa'yo agad.
Pasensiya't natagalan.
Nagbibiro ka ba? Ang tagal ko na 'tong hinihintay.
Kung ganoon, suwerte sa'yo ang Atlantic Records.
May isa lang na...
Dapat natin 'yung pag-usapan.
Akala ko Panghabambuhay na ang gabing 'yun
Akala ko
'Di naman 'yun ang problema.
Ang alin?
Ayaw lang nila ng tsismis.
Pero hindi naman 'yun tsismis.
Ano ba, Bernie, alam mo naman 'yun...
Pangako, walang magbabago.
Siyempre, mayroon.
Ayaw nilang kasama mo ako sa mga concert.
Ayaw nilang malapit ako sa'yo.
Hindi ko hahayaan 'yun. Puwedeng...
Wala kang pagpipilian.
Sa ngayon, may pagpipilian ka.
Sabi mong mga lintik sila.
Ano?
Matagal ko na 'tong pinagtatrabahuan.
Bernie, ito talaga ang gusto ko.
Akala ko, ako.
- Hoy. - Cheers.
Mahal ko kayong lahat.
Iba 'yun.
Teka, babalik ako.
Sige lang.
Hoy. Ang galing mo ngayong gabi.
- Salamat. - Napakanatural.
- Ikaw rin. - Sobrang nakakatawa.
Salamat.
Alam mo...
Maraming lalaking nahihiya sa mga nakakatawang babae.
- Talaga? - Oo, sobra.
Pero ako, hindi.
Tingin ko, sobrang hot n'on. Sobrang nakakaturn-on.
Alam mo kung ano ang turn-on sa akin?
Hindi.
Mga drummer sa rock bands.
'Yan mismo ang sinasabi ko.
Seryoso ka ba?
- Kumusta? - Masarap sa pakiramdam.
- Talaga? - Oo.
Pero di tulad ng cocaine.
Kailangan ng doktor!
Tumawag kayo ng ambulansiya!
Umusog kayo! Padaanin niyo sila.
May bara sa daluyan ng dugo papuntang puso niya.
Ano'ng ibig sabihin noon?
Ibig sabihin, 'di pa natin malalaman ang laki ng pinsala,
pero maayos siya ngayon.
Okey. Salamat.
Gusto kong uminom ngayon.
Tingin mo, may dahilan ang lahat ng 'to?
Hindi ko alam.
Ikaw ba?
Dati, pinaniniwalaan ko lahat.
Sa Diyos, mga anghel, langit, na...
may isang nagbabantay sa atin.
Pero noong gabi sa Miami, para akong namatay nang sandali
at walang natira.
Kahit isa.
Kaya ngayon, 'di ko alam.
Daisy, pinasasaya mo ako talaga. Salamat.
Nagsasabi lang ako ng totoo.
Paano mo 'to maipapaliwanag?
Matagal na dapat akong patay.
Patay sa labanan tulad ng mga bata sa hay-iskul ko.
O baka dahil sa pag-iinom sa Hazelwood,
tulad ng tatay ko.
Pero hindi 'yun nangyari, 'di ba?
Ang nangyari, tumugtog ako sa isang banda.
Nakilala ko si Teddy Price habang bumibili ng sigarilyo.
Tapos, nakilala kita.
At nandito na tayo.
Sa lugar na ito.
Na may ganitong buhay.
Tapos, sasabihin mo, walang nagbabantay sa atin sa taas.
Ano ka ba?
Hoy, gising na siya.
- Puwede namin siyang makita? - Isa muna.
Ikaw muna.
Ikaw rin, Mr. Price. Kailangan mong alagaan ang sarili mo.
Kaya wala nang yosi, droga, bawas na rin sa karne at alkohol.
E, ang trabaho?
Depende. Gaano ba kahirap?
'Di ka makakaligtas kung mangyari ulit.
Oo, naiintindihan ko.
Salamat, Dok.
Mahal kita, Teddy.
Utang ko lahat sa'yo.
Pag namatay ka, 'di ko kaya...
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Hindi pa ako mamamatay, anak.
Hindi pa.
Pero pag nangyari man...
huwag kang magsasalita sa burol ko.
Mangako kang 'di ka magpapakapagod. Okey?
Huwag mong sagarin ang sarili mo.
Teddy!
Pag ikinamatay mo 'to?
Puwes mamamatay akong matagumpay.
Ayos lang ba siya?
- Ayos lang siya. - Okey. Okey.
Si Teddy ang nakapansin sa akin,
at gumabay sa akin.
Binigyan ako ng oportunidad.
Ipinagpapasalamat ko sa Diyos na okey siya.
Gusto kong maging okey tayo.
Masakit ang sinabi ko.
- At patawarin mo ako. - Daisy.
Pagkatapos n'on, naging kalmado.
Normal lang.
Wala namang espesyal.
Maliban sa may dine-date si Warren na movie star.
May ka-date akong movie star.
At kami ni Billy... Hindi talaga kami nagkakasundo.
Pero sa unang pagkakataon, naiisip ko nang tatagal kami.
- Salamat. - Salamat.
Hoy, parang kilala kita.
Pambihira!
Basta nasa seksiyon ko kayo, 'di kayo guguluhin.
Pangako.
Maraming salamat.
Pambihira.
Mas lalala sa sunod nating album.
Pinag-iisipan mo na?
Oo. Pinag-iisipan ko na.
May naisulat ka na?
Ako rin. Wala pa.
May isang kantang...
Bill, please.
Baka 'di tayo makapunta sa soundcheck.
Si Billy na lang sa parts ko.
Kung kaya niya.
Gustong-gusto ko talaga pag nagsasabi ka ng ganyan.
Binabalaan niya ang mga kaibigan niya
Hindi 'to ang tiwalang maibabalik
Sabi nila Hindi tatagal ang pag-ibig nila
Para makita ang epekto nito
Makakalimutan ko ang pangalan ko
Hindi kita pupuntahan
Sasabihin mong hindi pareho
Hindi tayo makakabalik sa dati
Hindi ko alam
Hindi ko makontrol
Ikaw pa rin
Lagi akong tapat
Ikaw pa rin
- Medyo magulo pa. - Daisy.
Hoy.
Puwede mo bang sabihin ang nangyari sa Boston?
Sinabi ba...
ni Karen sa'yo? Kasi...
Hindi dapat ako ang magsabi noon.
Sinabi niya na.
Iinom lang ako.
Diyos ko!
Diyos ko.
- Graham, pakiusap. - Pasensiya na.
Ngayon lang ako naging ganito kasaya.
Graham, pakiusap, tumigil ka.
Bakit? Ano'ng problema?
Kaya natin 'to.
Paano?
'Di ko alam, gagawa tayo ng paraan. Tama?
- Este, kukuha ng bagong keyboardist kung... - Ano'ng sabi mo?
'Di ako aalis sa banda para lang mag-alaga ng sanggol.
Aalis ka?
Pasensiya ka na. 'Yon...
Hindi ko...
Hindi ko 'to ginusto, Graham. Alam mo 'yan.
Karen, 'di mo rin naman 'to gusto noon.
Magpalipas muna tayo?
Pag-isipan muna?
Noong sumunod, umuwi kami.
Lintik na Pittsburgh.
Hoy!
Anak ko!
Lola!
- Karen. - Hoy.
Daddy!
Daisy Jones!
Mrs. Dunne.
'Di nga kami napunta rito noong bata pa ako.
At ngayon, ibinili mo na ang nanay mo ng bahay rito.
Hoy, Mrs. Dunne. Masaya akong makita ka.
Si Lisa ito.
Oo naman! At saka...
Gustong-gusto kita roon sa pelikula ni Gene Wilder.
Napaka-sweet mo. Salamat.
At kayo ni Warren?
Oo, tama?
Sinasabi ko sa'yo, magmumukhang The Carpenters ang The Stooges.
At alam mo, mayroong Ramones at lahat ng galing sa London.
Ang lupit n'on.
Pupuntahan ko muna sila.
Hi, Jules.
Hi, anak, okey lang ba kung iwan mo muna kami ni Daisy,
tapos, doon ka muna kay Daddy?
Ang bait niya.
- Hindi. Siya'y... - Ang ganda niyang bata.
Gustong-gusto ka niya.
Lagi siyang, "Gusto kong maging kamukha ni Daisy.
"Gusto ko tulad din ng buhok niya, at katulad niya ring kumanta."
Sumagi na ba 'yun sa isip mo?
'Yong pagkakaanak?
- Oo, pagkakaanak. - Hindi.
Bakit?
Ayaw ng mga magulang ko magkaanak. Lalo na ang nanay ko.
Kaya naging aksidente ako, tapos, naging abala,
naging dagdag lang, tapos, ang pinakamalala sa lahat.
Alin?
Kompetisyon.
Pero, sinisira ng mga magulang ang mga anak nila.
Totoo 'yan.
At ayokong maging isa na gagawa noon sa iba.
At kaya ayaw mo.
'Wag ka munang magsalita nang tapos, Daisy.
Marami ka pang hindi alam sa sarili mo.
Teka, ikaw na si Dr. Loving ngayon?
DDS. Doctor of Dental Services.
Dr. Loving.
Gusto ko 'yun, pare. Parang tunog skin flick.
Pero bagay sa'yo, pare. Maganda ang buhay mo rito.
Oo, salamat.
Minsan, naiisip ko kung nanatili ako sa banda,
pero naisip ko rin na mayroon ako ng wala kayo.
Pinansiyal na seguridad.
Hindi naman malaki, pero okey na rin.
At saka, matapos ang buwis at hahatiin pa sa anim, siguro konti lang.
- Ikuha natin si Chuck ng beer. - Sige.
Ano'ng nangyayari?
Wala naman. Ayos lang ako.
Ikinalulungkot ko.
Gusto ko ito.
- Talaga? - Oo.
Paborito rin nila 'yan.
Hoy, ano ito?
Hinahabol ni Jules ang sandpipers sa beach at...
para sa kaniya, 'yun na ang pinakanakakatawa sa lahat.
- Pambihira. Mukhang ang saya-saya niya. - Oo.
Lumalaki na siya, 'no?
Sa tingin mo...
subukan...
ulit natin?
Hindi ngayon, siyempre. Mga after ng tour?
Hindi ko alam, baka maganda kung may kapatid si Julia,
at naisip ko...
na baka handa na tayo ngayon.
Gusto mo ng isa pang baby?
Oo.
- Ano? - Okey.
Oo ba 'yan?
'Di ngayon, nasa bahay tayo ng nanay mo.
Wala akong pakialam.
Naalala ko ang gabing 'yun.
'Yon ang pinakaunang pagkakataong
ayokong gumamit ng kahit ano.
Ayoko ng alkohol, ayoko ng droga.
Alam ko kung ano talaga ang gusto ko.
'Di ko alam kung ganoon din sa inyo,
pero hinding-hindi ko ito ipagpapalit.
Salamat.
Okey, kanino tayo tutugtog ngayon?
Sa pamilya.
"Pittsburgh" sa tatlo.
Isa, dalawa, tatlo.
Pittsburgh!
Pinagsisisihan mo ako At pinagsisisihan kita
Pero wala talaga akong pakialam Sa nararamdaman mo
Isa akong kabiguan Na may angking talento
Kung paano kumilos
Kaya sige at pagsisihan mo ako Pero tatalunin kita, pare
Pinagsisisihan mo ako At pinagsisisihan kita
Hindi mo kayang uminom At di mo rin kaya ang totoo
Isa akong kabiguan At handa na akong lumaban
Kaya sige at pagsisihan mo ako Pero di ako titigil sa pagkanta
Salamat, Pittsburgh!
Ang husay mo, pare.
Heto na.
Puwede ko 'tong gamitin?
Daisy, tara.
Daisy! Daisy!
Bukas ang mga araw
Dapat mong maintindihan na magiging ganoon ang buhay mo,
na parang mababang tao sa isang sosyaling resort...
sisirain ka noon.
Sinira ako n'on.
Huwag mo naman 'tong sirain.
- Lintik siya, Rod. At lintik 'to. - Eddie...
Nakita ko yata ang guro ko sa algebra, si Mr. Grant.
Ang sabi niya pa nga, wala raw akong mararating.
Ayos ka lang ba?
Pagod lang. Tingin ko...
Okey lang ba kung sa hotel muna ako?
Oo naman. Gusto mo, samahan kita?
Hindi. Samahan mo muna ang mama mo.
- Gusto ko lang magpahinga. - Sige.
Okey. Kung ano'ng gusto mo.
Paalam.
Gising sila sa umaga
May tamang gawin,
at mayroon ding tamang gawin para sa sarili mo.
Ang problema, hindi sila laging pareho.
Hindi dapat mabahala
Tila dapat mamili ka
Kung wawasakin mo ang puso ko
Pero ayos lang
Ang kailangan ko lang ay pangako
Para sa sarili ko
Hindi pa ako malapit sa'yo
Wala pa ako sa dapat kong marating
Dama kong tumitibok ang mga puso
Heto na, 29 across, "Blank and fro"?
- To and fro. - Tama. Mayroon ka na.
Ano?
May naisip lang ako tungkol sa atin, mga 20 taon mula ngayon.
- Talaga? - Oo.
- Ano'ng itsura ko? - Ang pangit.
Salamat.
At ano'ng ginagawa natin?
Heto. Tumatawa lang at naglolokohan.
Tingin ko, magkakasama tayo ng 20 taon.
Susulat ng mga kanta at,
tutugtog sa mga stadium.
- Na puno... - Dapat tayo na lang.
Hindi ko 'yun dapat sinabi.
- Hindi, hoy... - Mag-eempake na ako.
Hindi, Daisy...
Gusto ko rin 'yun.
Pero asawa ko siya.
Hindi ko siya iiwan.
Ito? Ito dapat tayo.
Tutugtog nang magkasama. Damhin natin ang nararamdaman.
Ang saya, ang lungkot. Lahat 'yun.
Magsulat pa tayo ng sampu pang albums, tayo...
Ano, kasi...
Isipin mo...
Isipin mo ang magagawa nating dalawa.
Hindi pa ba sapat?
Hoy, buong umaga kang wala. Saan ka nanggaling?
Dalawang minuto, aalis na.
Mr. Beary.
- Iniwan niya ulit si Mr. Beary. - Pambihira.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Mag-ingat ka, mahal ko.
Gusto ko siya, pare. Ang astig niya.
Pakakasalan ko siya.
Hoy, nakatulog ka ba nang maayos?
- Ako.. Hindi, may anim ako. - Okey.
Sige. Kaya ikaw na, okey?
- Hindi. - Ako na.
Dalawa.
Sabihing two-tee-tack kasi iyon ay black, black, black.
Okey.
Hoy.
Mahal kita.
Ang susunod, Chicago, Illinois.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay