- De club waar ik werk. - Dit is in New York.
Kom langs als je in de stad bent.
Wat voorafging...
Dat is mijn stem.
Misschien moet ik hier weg.
- Waarheen? - Naar New York.
Je weet wat die vrouw op het feest zei.
Die vrouw?
En zomaar was ze weg.
We hebben een nieuw bandlid. Applaus voor Daisy Jones.
Waarom wilde je bij de band?
- Om jou. - Wat is er met mij?
Het is alsof ik je ken.
- Het is niet wat je denkt, man. - Oké.
Elk lied is net een gecodeerd bericht van Billy naar Daisy, Daisy naar Billy.
Je maakt alles beter.
Zeg me dat er niets speelt tussen ons.
Vertel me of ik gek ben.
Ik dacht dat jullie samen waren.
- Hoe weet je van niet? - Volgens Billy niet.
Vuile leugenaar.
Laat mijn dochter hierbuiten.
Geef me iets beters.
Hij heeft geen gevoelens voor jou.
- Het gaat om de muziek. - Ik zoek de vrouw die hier woont.
PASPOORT - VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA
Hoelang blijft u in Griekenland?
Ik denk nooit zo ver vooruit.
NUMMER 7: ZE IS WEG
1975 (TWEE JAAR EERDER)
Sorry, vol.
Ik zoek Bernie.
Ik ben een soort van vriendin.
Dat je hier bent.
Je zei dat ik het moest zien.
Jij maakte ook geen grapje.
Je meende het.
De verrassing die ik je beloofde?
Ik begrijp het niet.
Ik heb je zang gebruikt, wat melodie toegevoegd
en het publiek is er dol op.
Kijk maar.
Je hebt fans.
Ik word normaal gesproken niet wakker met mensen.
Kille tante, dus?
Trap je ze gewoon uit bed?
Nee, ik...
Ja.
Kijk. Ze kennen de hele tekst.
Weet je waar ze echt van zouden flippen?
Mijn knappe broeders,
mijn mooie zusters,
hier is ze, in levende lijve,
de Lady Simone.
Ik had dat kunnen blijven zingen.
Het gekke is dat ze het zouden toestaan.
Nog een keer?
Hoe vaak gaan we dit doen?
Zo vaak we kunnen.
Je hebt alleen dat liedje.
Daar moeten we aan werken.
Misschien wel.
Hou op.
Mensen kijken.
Sorry. Nog één keer.
Ik zou het gewoon liever onder ons houden.
Waar ben je zo bang voor?
Duidelijk, toch?
Luister.
We zullen altijd moeten oppassen.
Maar in de club, met onze mensen, schat...
Als we daar niet kunnen dansen, waar dan?
Iets wat zo goed voelt, wil ik niet verbergen.
Ze had gelijk.
Ik verstopte me.
Ik was er nog niet klaar voor.
Dus stopte ik alles wat ik voelde in de muziek.
En toen ik dat eenmaal deed, was dat liedje
gewoon
goed.
Zo was het vroeger.
We moesten alles zelf doen.
We brachten het uit
en gaven kopieën aan dj's die we kenden.
God, het was leuk.
Opeens deden Bernie en ik vier shows per avond.
In de clubs in Midtown waar de mainstreamers dansten.
De rollerdisco's in New Jersey.
Na twee liedjes werden de mensen al gek.
Maar we eindigden altijd in Better Days.
Zij wisten waar dit lied echt over ging.
Ik voelde me niet comfortabel genoeg om met haar te dansen.
Maar samen muziek maken en alle anderen laten dansen
was het op één na beste.
Hallo?
Ja, momentje.
Het is voor jou.
- Hallo? - Hé, Simone.
Hé, Teddy.
Wie was dat?
Gewoon mijn kamergenoot.
Hoe gaat het?
Hoe is het in de clubs?
Drie per nacht, soms vier.
Ik ben trots op je.
Hoe is het in LA?
Eigenlijk bel ik je daarom.
Heb je onlangs met Daisy gesproken?
Paar weken geleden.
Hoezo? Is alles in orde?
Waarschijnlijk.
We hadden een release. Ze kwam niet opdagen.
Dat klinkt als Daisy.
Weet jij misschien iets?
Nee.
Maar ik weet zeker dat het niets is.
Ze mist de tour niet.
Hou je me op de hoogte?
Ja, natuurlijk.
Oké, schat.
Dag.
'Gewoon m'n kamergenoot.'
Hou je mond.
Daisy en ik hielden contact,
maar we spraken elkaar niet dagelijks...
Ik zocht er echt niets achter.
Ik had mijn eigen dingen.
Simone.
Wie gaat er naar de Sahara?
Leslie, Lena, Alice.
Alice? Die komt nooit.
- Bedankt. - En...
Wat? Waarom kijk je zo?
Ik weet niet of ik het je moet vertellen.
Kom op, vertel.
Bernie.
Bedankt.
Vertel.
Kom op. Vertel.
We ontmoeten bazen van Salsoul in de club.
Ze willen een album maken.
O, mijn god. Dat is geweldig.
- Ja, hè? - Dat is geweldig.
- Miss Jackson? - Ja?
- Een telegram. - Dank je, Chloe.
Wat?
Wat? Wat is er?
IK HEB JE NODIG - DAISY
Het heet Hydra, Heedra. Blijkbaar een eiland in Griekenland.
Vlieg je er gewoon heen?
Vanavond? Zomaar?
En de geboekte shows?
Ze heeft niemand anders.
Ze kan in de gevangenis zitten.
Je gaat echt niet alleen.
Hoi, weet je...
Is er een taxi die ons kan brengen?
Taxi.
Hier moet het zijn.
- Die deur... - Simone.
Denk je?
Simone.
- O, mijn god. - Je bent er.
- Ja. - Niet te geloven.
- Hoi, Bernie. - Hé. Ja.
Daisy. Hoi.
- Ben je in orde? - Natuurlijk. Waarom niet?
Wekenlang heeft niemand van je gehoord
en toen schreef je dit.
Ik heb borg bij me.
Het spijt me.
Ik snap hoe dit alarmerend aanvoelt, maar ik...
Heb je geen problemen?
Nee.
Ik ga trouwen.
Nicky?
Nicky.
Ze zijn er.
Nicky?
Simone, Bernie, dit is mijn verloofde.
Nicky Fitzpatrick.
Aangenaam. Ik heb veel over je gehoord.
Kom binnen.
Ga zitten. Ik haal wat te drinken.
Daar zat ik stuurloos in mijn hotelkamer
en ik bedacht me dat ik net zo goed naar Griekenland kon gaan.
Je denkt vast dat dit gek is,
maar hij is anders dan iedereen.
Hij leeft in het moment en hij is vrij.
Ik zei dat ik niet kon trouwen zonder m'n bruidsmeisje.
Dus daarom schreef ik.
Kun je volgende keer bellen?
Hier. Dit is een voorgerecht.
Bedankt.
Wat vind je van The Six, Nicky?
The Six? Wie?
Ken je haar muziek niet?
Je bent toch dichteres?
Ik vrees dat mijn muzieksmaak een beetje ingetogen is.
Maar ik heb haar horen zingen en haar stem is prachtig.
Het lekkerste wat ik ooit gegeten heb.
Is dit jouw huis?
In zekere zin wel. Ja.
Ik breng hier zoveel mogelijk tijd door.
Maar ik heb huizen in Rome
en in Ierland, waar ik een paar verplichtingen heb.
Wat doe je, Nicky?
Ik ben student
en schrijf mijn thesis.
Maar je bezit dit huis?
Ja.
En heb je huizen in Rome en Ierland?
Vertel het ze gewoon.
Mijn familie is niet-regerende, soevereine adel in Ierland.
Wacht. Ben je een prins?
Daarom vertel ik het niet.
Zijn familie gaat terug tot de 13e eeuw in Ierland en heeft een kasteel.
Ik heb een kasteel. Heel oud en beschimmeld.
Het betekent weinig. Het is een kleine aristocratie.
Op de bruiloft.
- Proost. - Proost.
Proost.
Waar is je gitaar?
M'n drugs zaten in de gitaarkoffer en er was politie,
dus liet ik 'm daar.
Nicky kocht deze voor me.
- Je bent beter geworden bij het opnemen. - Ja.
Ik zie 't niet voor me.
Zijne Hoogheid...
Zeven maanden lang slapen in een krappe tourbus met je bandleden.
Acht maanden.
- Dat hoeft niet. - Waarom niet?
Ik ga niet terug.
Daisy.
Heb je dit gezien?
Ik huilde bijna. Die kioskman dacht vast dat ik gek aan het worden was.
Ja. Ik heb het gezien.
En gelezen.
Waarom zou ik daar ooit naar teruggaan, als ik hier alles heb wat ik wil?
- Kom op. Dit meen je niet. - Jawel.
Dat ben jij
op de cover van Rolling Stone.
Nee.
Liefde, lust en haat - de complexe relatie Van amerika's nieuwste topband
'Dat geluid hadden we al... Daisy was meer de kers op de taart.'
Billy vertelde me: 'talent als van daisy Wordt verspild aan iemand als daisy.'
verslaafde
mafketel
egoïstisch
Hoi.
Ik wil met je trouwen.
Nicky-Nick. Altijd laat.
Freddie, het is eilandtijd.
Mijn vriend. Kom hier.
Je kent dit monster al.
Vermijd hem.
- Dit is Giorgios. - Hoi.
Hij maakt prachtige portretten in bladgoud.
- Leuk je te ontmoeten. - Insgelijks.
En hier is Petros.
Altijd het middelpunt.
Dit is Malana-shit. De beste kwaliteit.
Ik schreef 28 strofen van een episch gedicht onder zijn magnifieke invloed.
Daisy is ook dichter, dus dat klikt vast wel.
- We zullen zien. - Waar schrijf je over?
Ik schrijf over wat ik maar wil.
Ze schrijft vooral over eenzaamheid.
- Waar schrijf jij over? - Alles.
Liefde, waanzin...
Vooral liefde en waanzin.
Petros heeft een grote prijs gewonnen.
O, jongen.
- Vier jaar geleden? - Ja.
Toen stopte hij ermee.
Waarom ben je gestopt?
Niet. Ik zeg gewoon nee tegen de mannen van het geld.
Ik schrijf nog elke dag.
Hoe lezen mensen het?
Ze komen bij ons. De deur staat open.
Sorry. Ik snap het niet.
Is niet het hele punt van dingen maken
dat ze gezien, gehoord en gedeeld worden?
Nee. Het gaat om het maken, schat.
Daar zit de vreugde in.
Wij moeten in een bepaalde gratie blijven.
Al het andere is alleen maar applaus.
Hij heeft gelijk.
Laat niemand je vertellen
of je werk waarde heeft, want dan bezitten ze je.
Nu schrijf ik voor mezelf.
Voor mijn vrienden. Voor de golven. Het is puurder.
Nicky is nog nooit zo gelukkig geweest.
Ja. Dat zei ik ook.
Hij lijkt me altijd gelukkig.
Nee?
Zijn ouders kwamen om bij een auto-ongeluk.
En lange tijd was hij behoorlijk gesloten.
Zelfs tot voor kort.
En je had het gevoel alsof
hij zijn leven door een telescoop zag, van ver weg.
Maar nu, met jou, denk ik dat hij eindelijk weer leeft.
Ik wist niet dat de hemel er zo uit kon zien.
Als stadskind en zo.
Of we op een andere planeet zijn.
Dat zijn we wel een beetje.
- Niemand kent ons hier. - Nee.
En we kunnen doen wat we willen.
Zonder zorgen.
Het probleem is dat we naar huis moeten.
Dit kunnen we thuis hebben.
Mag ik je iets vertellen?
Ik ben verliefd op je.
Je hoeft niets terug te zeggen.
Ik wil dat je het weet.
Ze waren dol op je.
Natuurlijk.
- Ben je verrast dat ze me leuk vinden? - Ontzettend.
Het was geweldig.
Ik ben erg blij.
Waarom zei je niks over je ouders?
Ik vind het zo erg.
Dat is niet nodig.
Ik ben hier en bij jou.
Dat is het enige wat telt.
Ik weet niet of dat het enige is.
Ik was daarna nog lang verdrietig,
maar mijn verdriet werd een keuze.
Wat doe je als je een probleem hebt?
Kijk je gewoon weg?
Ik kijk naar goede dingen.
Ik kijk naar jou en de rest verdwijnt.
Zoals boeddhisten zeggen:
'Pijn is onvermijdelijk.
'Lijden is optioneel.'
We hadden een artistieke
en emotionele connectie.
Ik liet hem binnen en hij bespeelde me.
Ik dacht dat we zielsverwanten waren.
Ik had de mijne gevonden, dacht ik.
Francesca. We leken erg op elkaar.
Ik denk
dat je een zielsverwant snel verwart met een spiegel.
Misschien.
Misschien was hij dat.
Die connectie die jullie hadden,
is er niet meer, toch?
Maar ze ging met je mee. Dat klinkt serieus.
- Misschien. - Maar?
Ik wil niet in kleine clubs blijven spelen.
Ik wil wat jij hebt.
Kan allebei niet?
Mag ik je iets vragen?
Weet je echt wat je doet?
De vorige keer klonk het
alsof je hart gebroken zou worden.
Dat voelt nu als een leven geleden.
Dat was het niet.
Een maand geleden.
En nu ben ik hier.
Billy maakte me ongelukkig en Nicky gelukkig.
En ik wil gewoon gelukkig zijn.
Ik wil één keer degene zijn die gelukkig is.
Begrijp je dat niet?
Oké.
De ringen, graag.
- Hoi. - Hoi.
Laat ze nu de één naar de ander maken,
die geloften die tussen hen en de goden zijn.
We laten het de hemel horen
en de golven luisteren naar hun geluid.
Ik heb veel domme dingen gedaan in mijn leven.
Echt dom. Dingen waar ik spijt van heb tot mijn sterfdag.
Maar ik heb geen spijt van die dag.
Kom op.
- Gaan we al weg? - Nee.
Hé.
Ik hou ook van jou.
Dat meen je.
Fijn dat je het eindelijk doorhebt.
- Gefeliciteerd. - Heel erg bedankt.
- Proost. - Proost.
- Je vindt het gek, hè? - Nee, dat is niet zo.
Ik vind het snel.
Ja. Dat is waar.
Hier voorgoed blijven zou gek zijn.
Niet op tournee gaan met de band waarmee ze een hit had.
Niemand vertelt Daisy wat ze moet doen.
Jij bent nu haar man.
Je kunt haar verstand bijbrengen.
Ik kan het proberen.
Wie bepaalt wat verstandig is?
Je hebt geen idee wat ze opgeeft.
Hoe graag ze dit wilde. Hoeveel het betekent.
Misschien had Petros gelijk.
Je hebt geen publiek nodig om je muziek te maken...
Daisy is Petros niet.
Ze is niet een van je vrienden die voor de lol schrijft.
Ze zegt dat ze gelukkig is.
Wil je niet dat ze gelukkig is?
Wat is hier aan de hand?
Zullen we
- wat lsd nemen en... - Ja?
...gaan zwemmen?
Dat is vast geen goed idee...
- Dat klinkt geweldig. - Mooi.
Ik denk niet dat Simone plezier heeft.
Natuurlijk niet.
Waarom zeg je dat?
Gewoon, het is...
Ze keurt me vast niet goed.
Dat is het niet. Ze kent je gewoon niet zo goed.
Niets persoonlijks. Ze wil je voor zichzelf hebben.
Wat bedoel je?
Daisy...
Ze is verliefd op je.
Dat is gestoord.
Je ziet het, toch?
Hoe ze naar je kijkt, je volgt.
Ze vloog in een mum van tijd de halve wereld rond
omdat jij dat vroeg.
Ik zou hetzelfde voor haar doen.
Ik neem haar niks kwalijk.
Wie is er niet verliefd op je?
Je gaat nog niet weg, toch?
Snel.
We kunnen ontbijten.
Nog een duik nemen.
Ik weet wat beters.
Je blijft nog een week.
We hebben amper tijd gehad samen.
We zijn niet naar de andere kant geweest.
Nog een week. Bernie zal het top vinden.
Ik moet echt terug.
- Je hoeft niets te doen. - Jawel.
Ik heb shows.
Rekeningen.
Verantwoordelijkheid.
Ik zal thee zetten.
Je was leuk. Wat is er gebeurd?
Nou...
Sommigen van ons moeten werken.
Sommigen van ons moeten keihard werken voor de helft van jouw kansen.
Ik weet niet wat je hebt.
Ik?
Ja.
Weet je onze ontmoeting nog?
Jij was dat verlegen meisje
met je boek.
- Te bang om je liedjes te spelen. - Ja.
- Wat zei ik? - Dat ik het podium op moest.
En dat deed ik.
Ik was ongelukkig.
Word je hier wel gelukkig?
Daisy, ik ken jou.
Je schrijft niet alleen muziek.
Je moet gehoord worden. Je moet verbinding maken.
- Ik ga niet terug. - Je moet.
- Dat kan ik niet. - Je hebt een nummer 1-hit. Een album.
Dat kan me allemaal niet schelen.
Jawel. Je bent gewoon te bang voor Billy Dunne.
Ben je verliefd op me?
Is dat wat dit is?
Simone.
Ik probeer...
Simone.
Het spijt me.
Ik hou inderdaad van je.
Ik vertel je wat liefde is, want je hebt geen flauw idee.
Het is de waarheid vertellen.
Ook als je die niet wilt horen.
Ik hou van je, dus ik vertel je de waarheid.
Je bent een egoïstische trut.
Je hebt me hier nooit over verteld.
Ik wist niet dat je zo beroemd was.
Ik hoorde wat ze zei.
Behoefte aan connectie.
Is het waar?
Daisy,
misschien is het zo
en moet je teruggaan.
Ik wil teruggaan, maar...
Ik wil geen pijn meer.
Hé.
Het zal niet hetzelfde zijn.
Ik laat niemand je ooit nog pijn doen.
Geen wolkje aan de lucht en de warmte houdt aan...
Het lijkt wel op thuis.
De stranden, de palmbomen, de bergen.
Daisy?
Ben jij dit?
Daar komen we zo achter.
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief supervisor: Florus van Rooijen