- Ito yung club kung saan ako nagtatrabaho. - Sa New York ito.
Sumaglit ka kapag napadpad ka rito. Pwede kitang ipasyal.
Ang nakaraan sa Daisy Jones and The Six...
Boses ko 'yun.
Siguro, kailangan ko lang umalis dito.
- Papunta saan? - Sa New York.
Sinabi ko na sa'yo ang sinabi nung babae sa party.
Ang babaeng 'yun?
At ganoon na lang, nawala na siya.
May bago tayong miyembro. Palakpakan natin si Daisy Jones.
Bakit gusto mong sumali sa banda?
- Dahil sa'yo. - Ano'ng tungkol sa akin?
Pakiramdam ko, kilala kita.
- 'Di 'yun tulad ng iniisip mo, pare. - Okey.
Para bang bawat kanta ay lihim na mensahe nina Billy at Daisy sa isa't isa.
Pinagaganda mo lahat.
Sabihin mong walang namamagitan sa atin.
Sabihin mong nababaliw lang ako.
Sigurado ako noon na may relasyon kayo.
- Paano mo nalamang hindi? - Sinabi ni Billy.
Sinungaling ka.
Pakiusap, huwag mong ilalagay ang anak ko.
Bigyan mo ako ng maganda.
Wala talaga siyang nararamdaman para sa'yo.
- Tungkol lang talaga sa musika. - Hinahanap ko ang nakatira dito.
Gaano katagal mo balak manatili sa Greece?
Hindi ko pa 'yan naiplano.
1975 (DALAWANG TAON BAGO)
Pasensiya na, puno na.
Hinahanap ko si Bernie.
Kaibigan niya ako.
Dumating ka.
Kasi sabi mo, kailangan kong makita...
Hindi ka nga nagbibiro.
Totoo 'yun.
Naalala mo ang sorpresang ipinangako ko?
Hindi ko maintindihan.
Kinuha ko ang vocals na ipinadala mo, nagdagdag ako ng tugtog para sa kanila,
at gustong-gusto nila 'yun.
Tingnan mo.
May mga tagahanga ka.
Malimit, di ako bumabangon na may katabi.
Kasi malupit ka, 'no?
Pinaaalis mo lang sila sa kama?
Hindi, kasi...
Oo.
Tingnan mo. Alam nila ang lyrics.
Hoy, alam mo ba kung ano ang ikababaliw nila?
Ang mga guwapo kong kapatid,
kapatid kong magaganda,
heto na siya mismo,
si Lady Simone.
Nang malungkot ako Hindi ko makita
Madilim ang mundo Pero ipinakita mo sa akin
Ang liwanag mo Kung paano mabuhay
At pinaibig mo ako
Ngayo'y kakanta ako Kahit ayaw ko
Wala na akong masasabi pa pero
Huwag mong sabihing umiibig ka na
Kasi alam mong hindi Hindi 'yan sapat
Kakantahin ko dapat 'yun buong gabi.
At ang nakakaloko ay hahayaan nila ako.
Isa pa?
Ilang beses natin 'to uulitin?
Hanggang sa kaya natin.
Isang kanta na lang 'to.
Baka dapat nating ayusin.
Siguro nga.
Tigil.
Nakikita nila tayo.
Pasensiya na. Isa pa.
Kasi alam mong hindi Hindi 'yan sapat
Mas gusto kong di mapansin. 'Yun lang.
Ano ba ang ikinatatakot mo?
Hindi pa ba halata?
Makinig ka.
May isang lugar talaga kung saan dapat tayong mag-ingat.
Pero sa club, kasama ng mga kapatid natin, baby...
Kung di tayo makakasayaw roon, e, di saan?
Ayoko lang itago ang isang bagay na masarap sa pakiramdam.
Tama siya.
Nagtatago ako.
At di pa ako handang tumigil.
Kaya inilagay ko lahat ng nararamdaman ko sa musika.
Sabi nila, malaya ako
Pero hindi nila ako kilala
At nang gawin ko, ang kantang 'yun...
ay...
naging matagumpay.
Sabi nila, malaya ako
Pero hindi nila ako kilala
Ganoon 'yun noon.
Kami lang ang gagawa ng lahat.
Inilabas namin sa isang maliit na label
at dinala mismo ang mga kopya sa bawat DJ na kilala.
Naku, ang saya n'on.
Bigla na lang, apat na show bawat gabi ang ginagawa namin ni Bernie.
Sa mga Midtown club kung saan nagsasayaw ang mainstreamers.
Pero malalaman mo rin Na mali ka
Ang roller discos sa central New Jersey.
Kasi ito ang huling gabi nating magkasama
Dalawang kanta lang at nababaliw na ang mga tao.
Hindi ko kailangan ng lalaki
Para dalhin ako sa Lupang Pangako
Pero lagi kaming nagtatapos sa Better Days.
Sige lang Sabihin mo ang gusto mo
Alam talaga nila kung tungkol saan ang kanta.
Mga kakaiba ang tawag mo sa amin
Ang kondisyon ko ay
Hindi tulad ng misyon ko
Ang misyon ko ay
Ako ay isang diyamanteng sinusubok
Hindi pa man ako komportable na magsayaw kasama siya.
Ako ay isang diyamanteng sinusubok
Pero ang paggawa namin ng musika, at pagpapasayaw sa iba,
ang sumunod na pinakamagandang bagay.
Hello?
Oo, saglit lang.
Para sa'yo.
- Hello? - Hi, Simone.
Hoy, Teddy.
Sino 'yun?
Roommate ko lang.
Kumusta ka naman?
Pinapainit mo pa rin ba ang mga club?
Tatlo isang gabi, minsan apat.
Ipinagmamalaki kita.
Kumusta naman diyan sa La-La Land?
'Yan talaga ang dahilan kung bakit ako tumawag sa'yo.
Nakausap mo ba si Daisy?
Hindi, mga ilang linggo na.
Bakit? Ayos lang ba lahat?
Tingin ko naman.
May record release party kasi kami. Hindi siya nagpakita.
Mukhang si Daisy nga 'yun.
Iniisip ko lang kung may alam ka.
Wala, e.
Pero siguradong wala lang 'yun.
'Di niya palalagpasin ang tour.
Tawagan mo ako pag may nabalitaan ka, a?
Oo, siyempre naman.
Sige, baby.
Bye.
"Roommate ko lang."
Manahimik ka!
Nag-uusap naman kami ni Daisy,
pero hindi naman araw-araw, at...
Kaya tingin ko, wala lang 'yun.
May iba rin kasi akong ginagawa.
Simone. Simone.
Simone.
Sino-sino ang nasa Sahara?
Leslie, Lena, Alice.
Si Alice? Hindi naman 'yun nagpapakita.
- Salamat. - At...
Ano? Bakit ganiyan ang mukha mo?
Hindi ko alam kung dapat kong sabihin.
Sige na.
Bernie.
Salamat.
Sabihin mo na.
Sige na, sabihin mo na.
May ilang execs mula Salsoul ang pupunta rin sa club.
Gusto nilang gumawa ng albums.
Diyos ko, ayos 'yun!
- Hindi ba? - Sobrang galing.
- Miss Jackson? - Ano 'yun?
- May telegrama para sa'yo. - Salamat, Chloe.
Ano?
Ano? Ano 'yun?
KAILANGAN KITA DAISY
Tinatawag 'yung Hydra, Heedra. Tila isang isla sa Greece.
At pupunta ka na lang doon?
Ngayong gabi? Ganoon na lang?
Teka, paano ang mga show?
Wala na siyang ibang malalapitan.
Baka nakakulong siya. Baka...
Puwes, di ka pupunta sa Greece nang mag-isa.
Hi, alam mo ba kung...
May taksi ba na makakapagdala sa amin doon?
Taksi.
Isa siguro sa mga 'to.
- Baka ang pintong 'yun... - Simone!
Tingin mo?
Simone!
- Diyos ko. - Diyos ko, dumating ka.
- Oo. - Hindi ako makapaniwala.
- Hi, Bernie. - Hoy.
Daisy. Hi.
- Ayos ka lang ba? - Oo naman. Bakit hindi?
Nawala ka na lang bigla at walang may balita sa'yo
tapos, isinulat mo pa ito.
May dala akong pampiyansa.
Pasensiya na. Hindi ko...
Nakikita ko ngang nakakaalarma ito, pero...
Wala ka sa panganib?
Wala.
Ikakasal na ako.
Nicky?
Nicky!
Nandito na sila.
Nicky?
Simone, Bernie, siya ang mapapangasawa ko.
Nicky Fitzpatrick.
Ikinagagalak ko. Marami akong narinig tungkol sa'yo.
Sige na, pasok kayo.
Maging komportable kayo. Kukuha ako ng maiinom.
At ayun, nakaupo ako sa kuwarto at nawawalan ng kontrol,
tapos, naisip kong pumunta na lang sa Greece.
Alam kong iniisip niyong kabaliwan 'to,
pero hindi siya katulad ng iba.
Namumuhay siya sa ngayon at malaya siya.
Sinabi kong di ko siya pakakasalan pag wala ang maid of honor ko.
Kaya sumulat ako.
Puwes, sa susunod, baka puwedeng tumawag ka?
Heto. Panimula pa lang 'to.
Salamat.
Ano ang palagay mo sa The Six, Nicky?
The six? The six ng alin?
'Di mo napapakinggan ang musika niya?
Alam kong makata ka.
Limitado lang ang mga gusto ko sa musika.
Pero narinig ko na siyang kumanta at ang ganda ng boses niya.
Ito na siguro ang pinakamasarap na kinain ko.
Ito ang bahay mo?
Parang ganoon. Oo.
Dito ako naglalagi hangga't posible.
Pero may mga bahay din ako sa Rome
at Ireland, kung saan may ilan pa akong obligasyon.
Ano ang trabaho mo, Nicky?
Isa akong estudyanteng...
nag-aasikaso ng disertasyon.
Pero sa'yo ang bahay na 'to?
Oo.
At may mga bahay ka rin sa Rome at Ireland?
Sabihin mo na sa kanila.
Miyembro ang pamilya ko sa di namamahalang maharlika sa Ireland.
Teka. Prinsipe ka?
Kaya di ko sinasabi sa iba, e.
Galing sa ika-13 na siglo ang pamilya niya sa Ireland at may kastilyo sila.
Oo, may kastilyo ako. Napakaluma at maamag na kastilyo.
Wala namang kabuluhan lahat. Parang maliit lang na aristokrasya.
Sa kasal ninyo.
- Cheers. - Cheers.
Cheers.
Ano'ng nangyari sa gitara mo?
Nasa loob ng case ang droga, e, ang daming pulis,
kaya iniwan ko na lang.
Tapos, binili 'to ni Nicky.
- Humusay ka lalo noong nagrerekord ka. - Alam ko.
Hindi ko lubos maisip.
Nandoon si Kamahalan...
natutulog sa masikip na tour bus kasama ng mga kabanda ng pitong buwan.
Walong buwan.
- Hindi naman kailangan. - Bakit?
Kasi di na ako babalik.
Daisy.
Nakita mo ba ito?
Muntik na akong umiyak. Akala ng nagbebenta, baliw na ako.
Oo. Nakita ko.
At nabasa ko rin.
Bakit naman ako babalik, Simone, kung nandito na lahat ng gusto ko?
- Ano ba. Hindi ka seryoso. - Seryoso ako.
Ikaw 'yan...
sa cover ng Rolling Stone.
Hindi.
PAG-IBIG, PAGKAHUMALING, AT PAGKAMUHI - ANG KOMPLIKADONG RELASYON NG BANDA
"MAY GANOON NA KAMING TUNOG... PARA BANG PAMPAGANDA SI DAISY."
SINABI NI BILLY, "ANG TALENTO NI DAISY AY SAYANG LANG SA TULAD NI DAISY."
ADIK
BALIW
MAKASARILI
Hi.
'Di na ako makahintay na ikasal sa'yo.
Hoy, Nicky Nick. Lagi na lang huli.
Freddie, naka-island time ako.
Hoy. kaibigan! Halika rito!
Kilala mo na ang lokong ito.
Iwasan mo siya anuman ang mangyari.
- Ito si Giorgios. - Hi.
Gumagawa siya ng magagandang portrait sa gintong dahon.
- Hi. Masaya akong makilala ka. - Ako rin.
At ito si Petros.
Nagpapapansin na naman.
Galing ito sa Malana. Napakahusay ng kalidad nito.
Nakasulat ako ng 28 saknong ng epikong tula dahil sa paggamit n'on.
Makata rin si Daisy, kaya magugustuhan niyo ang isa't isa.
- Tingnan natin. - Tungkol saan ang isinusulat mo, Daisy?
Tungkol sa anumang gusto ko.
Kalimitan, tungkol sa kalungkutan.
- Tungkol saan naman ang sa'yo? - Lahat.
Pag-ibig, kabaliwan...
Halos pag-ibig at kabaliwan.
Nanalo nang malaki si Petros dahil sa tula niya.
Naku!
- Apat na taon ang nakalipas? - Oo.
Tumigil na siya matapos 'yun.
Bakit ka tumigil sa pagpa-publish?
Hindi naman. Tumanggi lang ako sa ganid.
Nagsusulat pa rin ako araw-araw.
Paano nababasa ng mga tao?
Pumunta kayo sa bahay ko. Lagi namang bukas 'yun.
Pasensiya. 'Di ko maintindihan.
Hindi ba kaya gumagawa ng ano man
para makita, o marinig, di ba? Para maibahagi.
Hindi. Mahalaga 'yung paggawa, dear.
Naroon ang saya.
Ang trabaho natin ay manatiling malaya.
Ang lahat ng iba pa ay palakpakan lang.
Tama siya.
'Wag mong hahayaang sabihin ng iba
kung may halaga ang ginawa mo dahil pag ganoon, pag-aari ka nila.
Kaya nagsusulat ako para sa sarili ko.
Para sa mga kaibigan ko. Para sa mga alon. Mas tunay 'yun.
Ngayon ko lang nakitang ganiyan kasaya si Nicky.
Oo. Ganoon nga.
Mukha naman siyang taong laging masaya.
Hindi ba?
Ilang taon pa lang nang mamatay ang mga magulang niya.
At sa matagal na panahon, umiwas talaga siya.
Kahit nitong kamakailan lang.
At parang pakiramdam mo,
ang layo-layo niya sa inyo.
Pero dahil sa'yo, tingin ko, buhay na siya ulit.
Hindi ko akalaing ganito pala ang hitsura ng langit.
Alam mo na, laki ako sa siyudad.
Para ngang nasa iba tayong planeta.
Parang ganoon na nga.
- Wala kasing nakakakilala sa atin. - Wala.
At magagawa natin ang gusto natin.
Hindi tayo mag-aalala.
Ang problema lang, kailangan nating umuwi.
Alam mo namang puwede ito sa bahay, di ba?
Hoy, may sasabihin ako.
Mahal kita.
Hindi mo kailangang sumagot.
Gusto ko lang na malaman mo.
Gustong-gusto ka nila.
Siyempre naman.
- Nasorpresa ka bang gusto nila ako? - Oo naman.
Hindi, ayos nga, e.
Sobrang saya ko.
Bakit di mo sinabi ang sa mga magulang mo?
Pasensiya na.
Huwag humingi ng tawad.
Nandito ako at kasama mo ako.
'Yun lang ang mahalaga.
Hindi ko alam kung 'yun lang ba.
Matagal akong nalungkot,
pero may panahong pinipili ko na lang maging malungkot.
E, ano'ng ginagawa mo pag may problema o kung may mali?
Umiiwas ka na lang?
Sa mabubuting bagay ako nakatingin.
Tinitingnan kita at naglalaho ang iba pa.
Tulad ng sinasabi ng mga Budista,
"Di maiiwasan ang sakit,
"pero di sapilitan ang pagdurusa."
May artistiko...
at emosyonal kaming koneksiyon.
Hinayaan ko siyang makapasok at ginulo niya ang isip ko.
Akala ko talaga soulmates kami o...
akala ko noon, nahanap ko na ang soulmate ko.
Si Francesca. Sobrang magkatulad kami.
Tingin ko...
madaling isiping soulmate mo ang isa kahit salamin mo lang siya.
Siguro nga.
Siguro nga salamin ko lang siya.
'Yung koneksiyon niyo...
wala na 'yun, di ba?
Pero sumama siya sa'yo. Mukhang seryoso na.
- Siguro. - Pero?
Ayoko namang habambuhay sa maliliit na club, Daisy.
Gusto ko 'yung gaya sa'yo.
E, bakit hindi puwede pareho?
Puwedeng magtanong?
Sigurado ka ba sa ginagawa mo?
Noong huli tayong nag-usap, parang
nasa kalagitnaan ka ng pagkasawi sa pag-ibig.
Matagal na 'yun.
Pero hindi.
Isang buwan pa lang.
At nandito na ako, Simone.
Ginawa akong miserable ni Billy at pinasaya ako ni Nicky.
At gusto ko lang maging masaya.
Kahit minsan, gusto kong ako naman ang maging masaya.
Hindi mo ba 'yun maintindihan?
Okey.
Ang mga singsing.
- Hi. - Hi.
Hayaan nating magpalitan sila
ng mga panata sa pagitan nila at ng mga diyos.
Hayaan nating marinig ng langit
at makinig ang mga alon sa kanilang sasabihin.
Alam mo, marami akong katangahan sa buhay ko.
Sobrang tanga. May mga bagay na pagsisisihan ko hanggang mamatay.
Pero di ko pinagsisisihan ang araw na 'yun.
Halika.
- Aalis na agad? - Hindi.
Hoy.
Mahal din kita.
Halata naman.
Pero buti na lang, alam mo na.
- Binabati ko kayo. - Maraming salamat.
- Cheers. - Cheers.
- Tingin mo, kabaliwan, ano? - Hindi naman.
Tingin ko, ang bilis.
Oo. Totoo.
Kabaliwan kung mananatili rito habambuhay.
At hindi magto-tour kasama ng bandang ginawa niyang nangunguna.
Walang makakapagsabi sa kaniya ng gagawin niya.
Ikaw na ang asawa niya.
Puwede mo siyang kausapin nang may kabuluhan.
Susubukan ko.
Pero ano ba ang may kabuluhan?
Nicky, di mo alam kung ano ang iniwan niya.
Kung gaano niya 'yun kagusto. Kung gaano 'yun kahalaga.
Siguro nga, tama si Petros.
Hindi kailangan ng madla para gumawa ng musika...
Hindi sila magkatulad.
Hindi siya sumusulat ng mga soneto bilang pangkatuwaan.
Ang sabi niya, masaya siya.
Ayaw mo ba siyang maging masaya?
Hoy. Ano'ng nangyayari diyan?
Gusto mo bang...
- gumamit tayo... - Oo?
...at lumangoy sa mga batuhan?
Tingin ko, di 'yan magandang ideya ngayon...
- Gusto ko 'yan. - Ayos. Okey.
Tingin ko, di na masaya si Simone.
Siyempre naman.
Paano mo nasabi?
Wala lang, kasi...
Tingin ko, ayaw niya sa akin.
Hindi naman. 'Di ka pa lang niya nakikilala nang lubusan.
Hindi naman personal, gusto ka lang niyang masarili.
Ano'ng sinasabi mo?
Daisy...
Mahal ka niya.
Kalokohan 'yan.
Pansin mo, di ba?
Kung paano ka niya tingnan, sundan.
Bumiyahe nga siya agad papunta rito
dahil lang sinabi mo.
At ganoon din ang gagawin ko kung susulat siya...
'Di niya 'yun kasalanan. 'Di ko rin masisisi. Kasi...
Sino ba namang di mahuhulog sa'yo?
Hindi ka pa aalis, ano?
Malapit na.
Mag-almusal muna tayo.
Lumangoy ng isa pa.
May mas maganda akong ideya.
Dito ka muna ng isa pang linggo.
'Di pa tayo masyadong nagkakasama, Simone.
Hindi pa natin nararating ang kabilang panig ng isla.
Isa pang linggo. Magugustuhan 'yun ni Bernie.
Kailangan ko nang bumalik.
- Wala ka namang gagawin. - Mayroon.
May mga show ako.
At kailangang bayaran.
Mga responsibilidad.
Gagawa ako ng tsaa.
Dati naman, masaya ka. 'Di ko alam ang nangyari.
Kasi...
Kailangan naming magtrabaho, Daisy.
May ilang kailangang magtrabaho para lang maabot ang kalahati sa mga naabot mo.
'Di ko alam ang nangyayari sa'yo.
Sa akin?
Oo.
Naalala mo ba nang una tayong magkita?
Mahiyain kang batang babaeng
naglalakad kasama ng libro mo.
- Takot kang iparinig ang mga kanta mo. - Naaalala ko.
- At ano'ng sinabi ko sa'yo? - Na umakyat sa entablado.
At ginawa ko.
Pero naging miserable ako.
At tingin mo, magiging masaya ka rito?
Daisy, kilala kita.
Hindi ka sumusulat para lang sumulat.
Kailangan mong mapakinggan. Kailangan mo ng koneksiyon.
- Hindi ako babalik. - Kailangan mo.
- Hindi ko kaya. - May number one na kanta ka. Isang album...
Wala akong pakialam sa mga 'yun!
Mayroon. Masyado ka lang takot kay Billy Dunne.
Mahal mo ba ako?
Kaya ka ba ganito?
Simone.
Hoy, sinusubukan kong...
Simone!
Patawarin mo ako.
Mahal talaga kita, Daisy.
At sasabihin ko kung ano ang pag-ibig kasi mukhang wala kang alam.
'Yun ay pag sinabi sa'yo ang totoo,
kahit na ayaw mo 'yung marinig.
Mahal kita, Daisy, kaya sasabihin ko ang totoo.
Makasarili kang lintik ka.
Hindi mo 'to sinabi sa akin.
Hindi ko alam na ganiyan ka kasikat.
Narinig ko ang sinabi niya.
'Yung sa koneksiyon.
Totoo ba 'yun?
Daisy,
baka tama nga siya.
Baka dapat ka nang bumalik.
Gusto kong bumalik. Kaso...
Ayoko na ulit masaktan.
Hoy.
Hindi na magiging gaya ng dati.
Hindi ko hahayaang may manakit sa'yo.
Walang ulap sa kalangitan habang patuloy ang mainit na...
Alam mo, 'di naman 'to naiiba sa lugar natin.
Ang mga dagat, mga puno ng niyog, mga bundok.
Pinagsisisihan mo ako At pinagsisisihan kita
Daisy?
Hindi mo kayang uminom At di mo rin kaya ang totoo
Ikaw ba 'to?
Isa akong kabiguan At handa na akong lumaban
Sa palagay ko malalaman na natin.
Kaya sige at pagsisihan mo ako Pero di ako titigil sa pagkanta
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay