Nikt nie chce słuchać twojego głosu.
W poprzednim odcinku...
Z twoim bratem?
Billy Dunne będzie w tym zespole?
Przestańcie.
A może sam nam pokażesz?
- Jesteśmy The Dunne Brothers. - Na razie.
Daj mi swój numer, a ja napiszę dla ciebie piosenkę.
Ten tekst już kiedyś zadziałał?
Pytanie brzmi:
co robisz na widowni zamiast na scenie?
- Hej, świetnie brzmieliście. - Dzięki, stary.
- Jestem Graham. - Karen.
W Kalifornii, przyjacielu. To tam musicie być.
Chcecie mieć kontrakt?
- Pracować z Teddym Price'em? - Znasz Price'a?
Nie jestem muzą, jasne? Jestem kimś.
Wszystkie gwiazdy rocka są jak sieroty.
Szukają głębszej więzi z muzyką.
A więc ty, Teddy, byłeś jak ojciec
dla dzieciaków, z którymi pracowałeś.
Nie planowałem być niczyim ojcem, Merv.
Chciałem tylko nagrywać płyty.
ODCINEK DRUGI – ZABIORĘ CIĘ TAM
Idzie.
Tak, to on.
Rod, hej.
Jestem Billy Dunne, a to The Dunne Brothers.
Poznaliśmy się na schodach w Pittsburghu, pamiętasz?
Kazałeś mi zadzwonić.
Ale nie zadzwoniłeś. Tylko...
przyszedłeś.
Mógłbyś poświęcić nam... dziesięć minut?
- Chcemy grać koncerty. - Najlepiej na Sunset Strip.
- Whisky, Troubadour. - I dach nad głową.
Zebraliśmy razem oszczędności, ale to niewiele.
Będziemy potrzebować forsy.
Żeby jakoś zacząć.
Chcemy pracować z Teddym Price'em.
- To naprawdę ważne. - Byłoby super.
Pewnie. Jasne.
Coś jeszcze?
To chyba...
To chyba wszystko.
Tylko po to tu przyjechaliśmy.
Popierdoliło was?
Myślicie, że tak to działa?
Pojawiacie się i ktoś wręcza wam klucz do miasta?
Spotkanie z Teddym Price'em.
W Pittsburghu mówiłeś...
Jestem menadżerem trasy, a nie menadżerem zespołu.
Więc jeśli nie planujecie światowej trasy
w niedalekiej przyszłości, raczej wam nie pomogę.
Nie chcemy nic za darmo. Na wszystko zapracujemy.
Posłuchajcie. Wyglądacie na miłych ludzi i...
jeśli jesteście zespołem, o którym myślę,
to graliście całkiem nieźle.
Wiecie, co zrobię?
Zadzwonię do kumpla w Filthy's.
Filthy's? To jakiś klub?
To bardziej bar niż klub rockowy, ale jest na Sunset Strip.
-Świetnie. Dziękujemy. - Dzięki.
Tylko tyle mogę zrobić.
- Spoko. - To świetny początek.
- To więcej, niż moglibyśmy prosić. - Dzięki.
Dobra, jeśli to wszystko...
- Tak jest. - Jasne.
- Dzięki, że nas wysłuchałeś. - Dzięki.
Dobra.
Jeszcze tylko jedno.
Więc wiesz, wszyscy byliśmy pod wrażeniem,
nie tylko ja i...
może to dobry moment na zmianę otoczenia.
Albo...
- Karen, tu Billy Dunne. - Cześć,
Billy Dunne.
Posłuchaj...
Chciałabyś być w naszym zespole?
Chłopaki, to się pali.
Pali się!
- Przepraszam. Drobny wypadek w kuchni. - W porządku.
Co mówiłeś?
Mówiłem tylko,
że The Dunne Brothers chcieliby, byś dołączyła do zespołu.
W Pittsburghu?
Nie, jesteśmy w LA. Mamy kilka koncertów na Sunset Strip.
Wynajmujemy dom.
- Powiedz jej, że jest w Laurel Canyon. - Zaufaj mi.
Co ty na to, Karen?
Chcesz być w najlepszym zespole na świecie?
Daj mi swoją dziewczynę do telefonu.
Cześć, Karen.
Bądź ze mną szczera.
Są tego warci?
Inaczej by mnie tu nie było.
Jestem w zespołach, odkąd skończyłam 15 lat.
Zawsze szukam tego, który przetrwa.
Powiedzmy, że The Winters...
takim nie był.
Mama zawsze mi powtarzała: „Nie zapuszczaj korzeni w złej ziemi”.
- Daisy! Kurwa, co jest? - O mój Boże!
Po prostu włamałaś się do mojego mieszkania? Chryste!
Nie włamałam się. Użyłam klucza z doniczki.
Nigdy więcej tego nie rób.
Przepraszam. Przyniosłam wino.
Przynajmniej tyle.
O mój Boże.
Proszę bardzo.
- Przestraszyłaś mnie. - Wino.
Dobra.
Gotujesz coś tak ważnego, że aż musiałaś się włamać?
Ładnie pachnie, co?
Taki zapach warto czuć codziennie...
w twoim mieszkaniu, ugotowane przeze mnie.
Wyprowadziłaś się.
Nie mogę z nimi dłużej zostać.
Mówiłaś, że szukasz współlokatora.
-Żeby się dołożył do czynszu. - Mogę się dołożyć.
- Możesz? - Tak.
- Skąd weźmiesz kasę? - Znajdę pracę.
Na pewno nie jako kucharka. Jezu, ale okropne.
Faktycznie.
Podobno potrzeba dwojga, by stworzyć dom.
A niektóre rzeczy naprawdę są takie proste.
Ten pierwszy dom nie był idealny.
CAMILA ALVAREZ - FOTOGRAF
Ale dawaliśmy radę.
Nieważne, że śmierdział jak mokre ubrania,
ani że dopiero co zmarła w nim starsza pani.
Dostaliśmy go tanio i szybko,
i mogliśmy mieszkać w Laurel Canyon.
Rozpraszasz mnie.
Mogę to zobaczyć?
- Czemu? - Po prostu daj mi spojrzeć.
- Nie. - Proszę cię.
Co? Ty możesz mnie kręcić non stop, a ja ciebie nawet sekundy?
Sekundę.
O rany.
Kocham cię.
Ahoj.
Pierwsze wrażenia...
Nie za dobre.
Wiem.
Żaden z chłopców nie chciał tego pokoju, więc jest twój.
Może tu straszy?
Jedyne, co tu straszy, to wystrój.
Ale mieliśmy koncert na Sunset Strip, więc to było coś.
- Ale czad! - W porządku.
Filthy McNasty's, pięknie.
No weź. Nie jest tak źle.
No dobra. Co zawsze powtarzam?
Im mniejszy klub, tym lepszy koncert.
„Pittsburgh” na trzy. Gotowi?
- Raz, dwa trzy... - Pittsburgh!
Te osiem, dziewięć miesięcy w McNasty's,
wiem, mało ludzi przychodziło nas oglądać, ale...
to tam naprawdę zostaliśmy zespołem.
BILLY DUNNE - WOKALISTA / KOMPOZYTOR
Posłałem człowieka na Księżyc
Dodałem do pieca
Naoliwiłem tryby
Wbiłem miecz w kamień
Zapaliłem gwiazdy południa
Zaniosłem poganom pokój
I zjadłem gołębia z dachu
A ktoś wezwał policję
Wiem, że nie mówisz poważnie
Nie mówisz poważnie Wiem, że nie mówisz poważnie
Bo nie możesz się odwrócić I spojrzeć mi w oczy
Problem w tym, że nikt nam za to nie płacił.
Nic a nic.
Nawet jak ludzie zaczęli przychodzić na koncerty...
Odwróć się i powiedz to wprost
To nie byli ludzie, których potrzebowaliśmy.
Capitol Records.
Można z panem Bonesem Howellem?
Przykro mi, jest zajęty.
Nie wątpię, ale jeśli lubi dobrą muzykę,
The Dunne Brothers zagrają 17. w McNasty's.
- Może... - Jest poza miastem do 18.
Świetnie się składa, bo zagrają też 18.
Halo?
Nie możesz mówić poważnie
Nie znasz się na żartach
Możesz obiecać, że ta łódź nie utonie, ale
Czy dasz jej popłynąć?
Słońce cię ogrzewa
A księżyc ciągle rośnie
No dalej, wciśnij przycisk, skarbie
REZERWACJA - TEDDY PRICE
Pociągnij za spust
Musisz być cierpliwy, stary.
- Proszę cię. - Nie wszystko od razu chwyta.
Sam dobrze wiesz. Daj im szansę.
Ile to zespołów z rzędu, Teddy? Sześć, siedem?
- Sześć. - Sześć zespołów, które się nie sprawdziło.
Sprawdziły się. Ale się nie sprzedawały.
Muszą się sprzedawać. Tak płacimy rachunki.
Dobra, Don, chcesz mnie zwolnić?
Daj spokój. Nie bądź taki.
Dean Martin chce nagrać kolejny świąteczny album.
- Kurwa mać. - Dino cię uwielbia. Dobrze o tym wiesz.
Choć raz idź na łatwiznę.
Ciesz się życiem.
Przemyśl to.
Nie musisz decydować teraz, ale przemyśl to.
Co się stało z tym producentem?
- Tym z papugą? - Zrezygnował.
No to niewesoło.
Schowaj połowę tego tosta na jutro.
To ledwo wystarczy na czynsz.
Kurwa.
Pieprzyć to. Może Chucky miał rację?
Może to jeden wielki błąd.
Powinniśmy byli zostać w domu z matkami,
zaoszczędzić na czynszu, zostać dentystami.
Sama wysłałam setki zdjęć, ale ani jedna pieprzona gazeta nie odpowiedziała.
Powinnam dać sobie spokój?
Nikt nie mówił, że będzie łatwo.
Skoro już gadamy o różnych rzeczach,
dlaczego tylko ja nie mam łóżka?
- Mogłeś zająć pokój Karen. - Nie, w tym pokoju straszy.
- Nie straszy. - Wszyscy to wiedzą.
Ja wkładam tosty do kieszeni...
A The Dunne Brothers? Bracia Dunne?
Troje z nas się tak nie nazywa,
a ja na pewno nie jestem niczym bratem.
- Chcesz zmienić nazwę? - To świetny pomysł.
Mówię tylko to, co wszyscy myślą.
Nazwa to nazwa, tak ludzie nas rozpoznają.
Tak, ale teraz zbytnio nam nie pomaga.
- To może „Immaculate Reception”? - Co za okropieństwo.
Nie zmieniamy nazwy.
„Hercules” wciąż jest dostępne.
- Nie! - Przestań!
Tak rzuciłem.
Deliverance. Espionage. Poison.
Nasza szóstka nie zgodzi się co do nazwy.
Jasne? Więc po prostu...
To może szóstka? „The Six”.
Ale jest nas pięcioro.
- Ludzie się nie pogubią? - Nie możemy być piątką, „The Five”.
Jest już The Dave Clark Five.
Jest The Jackson 5.
- Same piątki. - Podoba mi się „The Six”.
Jest lepsze niż „Hercules”.
- Daisy, masz jeszcze dziesięć minut. - Wybacz, Dave.
KONCERT MUZYKI FOLKOWEJ
Kocham cię w miejscu
Gdzie nie ma czasu ani przestrzeni
Kocham cię na zawsze
Bo jesteś mi przyjacielem
A gdy przyjdzie mi umrzeć
Pamiętaj nasze wspólne chwile
Byliśmy tylko we dwoje
A ja śpiewałam ci tę piosenkę
Byliśmy tylko we dwoje
A ja śpiewałam ci tę piosenkę
Dziękuję.
To był drugi utwór z mojej płyty.
Możecie ją sobie dziś kupić w barze.
A teraz przedstawię wam moją przyjaciółkę.
Zabierze was w podróż dookoła świata.
Chodź do nas, Daisy Jones.
Cześć, jestem Daisy.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Te dni stoją otworem
W samym sercu mojej radości
Niepokonani kochankowie
Błagają, by ich zniszczyć
Budzą się co rano
I łkając z żalem, odchodzą
Biorę kąpiel i wracam do łóżka
To nigdy nie był powód do niepokoju
Chyba musisz podjąć decyzję
Możesz rozbić tę białą skorupę
Tak czy inaczej, będzie dobrze
Chcę tylko dotrzymać obietnicy
Złożonej samej sobie
O to musimy zapytać.
Daisy Jones. Teddy Price.
Powinniście pogadać.
„LMR Records”.
Zainteresowana?
- Czym dokładnie? - Współpracą przy robieniu muzyki.
Sama nie wiem. Do czego potrzebuję ciebie?
Cóż,
podobał mi się twój występ.
Z niewielkim wsparciem mogłabyś zrobić następny krok.
- Trzeba cię ukształtować... - Ukształtować?
Tak.
Mówię tylko... Słuchaj, jesteś nowa, prawda?
Nikt nie wykorzystuje potencjału za pierwszym razem.
Nie chcę, by ktoś mnie kształtował.
Ale miło było cię poznać.
I po prostu odeszła?
Zgadza się.
Ale czasami z tej perspektywy można kogoś poznać najlepiej.
To Teddy Price.
Billy!
Co?
Pieprzony Teddy Price właśnie wszedł za tobą.
Tam.
- Teddy Price? - Wszedł za tobą.
Dawaj to.
Dawaj.
Dawaj to.
Lecisz.
Dzięki.
Pan Price?
Uwielbiam Blue Elsewhere.
Niewiele osób ją zna. Dziękuję bardzo.
Nazywam się Billy Dunne.
Pan i Memphis Marlon to powód, dla którego gram na gitarze.
Przepraszam, ale jest pan geniuszem.
- Billy, tak masz na imię? - Tak.
Czuję się niezręcznie.
Jestem w zespole.
No i zaczyna się.
Moglibyśmy dla pana zagrać?
Choć jedną piosenkę?
Cholera. Nie mam... Przepraszam.
Proszę.
Nie chcesz mnie, dzieciaku.
Zadzwoń do Lou Adlera. Ja nie robię takiej muzyki.
Gdybym był panem, a jakiś dzieciak podszedł do mnie pod sklepem
i poprosił, żebym posłuchał jego zespołu, też bym go spławił.
Ale popełniłbym duży błąd.
Macie tylko jedną szansę.
Tak jest.
- Jesteście gotowi? - Oczywiście.
Dziękuję.
- I co powiedział? - Dał mi wizytówkę.
O w mordę!
Słońce cię ogrzewa
A księżyc ciągle rośnie
Kurwa.
Może spróbujesz zagrać Daybreak?
To zrzynka z Bowiego, Cam.
To może Blind Alley?
Nie, to nie wystarczy.
- Nie wystarczy. - Dobra.
Dokąd idziesz?
- Po więcej. - Nie.
Chodź tutaj.
No już. Spójrz na mnie.
Jest coś, czego nie uważasz za słabe?
Szczerze? Nie.
- Jest jeden utwór, którym się bawiliśmy. - Tak?
- Nie jest taki jak inne. - Chcę go usłyszeć.
- Nie jest gotowy. Mówię ci. - Billy.
W porządku.
Tak jak Księżyc
Ten srebrny gwóźdź
Podtrzymuje niebo
Ponad światem
Twoja twarz, pieśń
Rozjaśniona ogniem
Rozpala świat
I jego żądze
To jest... Sam nie wiem.
Nie przestawaj.
To ten utwór.
Ballada?
Weźmie nas za Williamsa.
W refrenie trochę się trzęsiesz.
A jak pozwoli na jeden numer?
To ten numer wystarczy, Eddie.
My tylko...
Chcieliśmy podziękować za tę możliwość.
Jesteśmy The Six, a utwór nazywa się Silver Nail.
Raz, dwa, trzy.
Co mogę powiedzieć?
Zrobili na mnie pieruńskie wrażenie.
- Mogę się tak wyrażać? - Nie.
Wreszcie weszliśmy na dobrą drogę.
Ludzie myślą, że zagraliśmy jeden utwór, a Teddy Price podpisał z nami kontrakt.
To nieprawda.
WHISKY A GO GO NA SUNSET STRIP
Miesiącami dawał nam wycisk.
Ale było warto.
Dobrze dziś brzmieliście.
Dobrze, ale nie świetnie.
Spaprałem Flip the Switch, a Warren gra za szybko każdą piosenkę.
No co?
Zarezerwowałem wam studio na przyszły tydzień. Wytwórnia się zgadza.
Czas, żebyście nagrali płytę.
- Nieprawda. - Prawda.
- Nieprawda! - To prawda. Zostaw mnie!
Jesteś mokry. Billy.
- Poważne? - Tak.
Udało się. Nagrywamy płytę!
W porządku. Tylko spokojnie.
Spokojnie.
Zostałeś moim stalkerem?
Simone mówiła, że cię tu znajdę.
Chcę z tobą pracować.
Słyszałam to od wielu producentów.
Niestety nie interesowali się moją muzyką.
Nie, możesz popytać. Ja taki nie jestem.
Słuchaj, może nie wyraziłem się jasno w The Troubadour.
Twoje piosenki to nie piosenki.
Chcesz coś zamówić?
Mają świetne początki,
ale na końcu zawsze jestem w tym samym miejscu, co na początku.
- Jasne. - Nigdzie mnie nie zabierają.
Może nie wiesz, jak ich słuchać.
Myślałeś o tym?
Nie chcę, by moje piosenki były takie jak cała reszta.
Może masz rację.
- A to za co? - Za twój czas.
Nawiasem mówiąc, to jest piosenka.
Jeśli Teddy coś w tobie zobaczył, to już nie odpuścił.
Chcesz spróbować innej pozycji?
Właściwie to tak.
Dobra.
Po raz pierwszy w życiu chciałam spełnić
czyjeś oczekiwania wobec mnie.
Posłałem człowieka na Księżyc
Dodałem do pieca
Naoliwiłem tryby
Wbiłem miecz w kamień
Zapaliłem gwiazdy południa
Zaniosłem poganom pokój
I zjadłem gołębia z dachu
A ktoś wezwał policję
Wiem, że nie mówisz poważnie
Nie mówisz poważnie Wiem, że nie mówisz poważnie
Bo nie możesz się odwrócić I spojrzeć mi w oczy
Odwróć się i spójrz mi w oczy
Odwróć się i powiedz to wprost
Wszystko szło tak powoli, a potem nagle
strasznie przyspieszyło.
TYLKO BĘBNY!
Nagraliśmy płytę w sześć dni, dostaliśmy dwa tygodnie wolnego,
a potem ruszyliśmy w trasę.
Jak wrócimy,
będziemy mieli kasę, by kupić własne mieszkanie.
Może wyżej na wzgórzu. Albo na plaży.
Na plaży byłoby fajnie.
Billy, jestem w ciąży.
Chciałam ci powiedzieć, ale...
na takie sprawy nigdy nie ma odpowiedniej chwili.
Były próby, potem nagrywanie płyty,
a teraz jedziesz w trasę i...
- Camila, to... - Nie!
Nawet nie wiem, czego chcesz.
Nigdy o tym nie rozmawialiśmy.
Co my teraz zrobimy, do cholery?
Wiem, co zrobimy.
Pobraliśmy się tego wieczora.
Musimy zrobić zdjęcie.
No dalej. Stańcie porządnie.
To wasza noc poślubna.
Nie zdjąłeś pokrywy z obiektywu.
Raz, dwa i trzy!
To jedyne zdjęcie z naszego ślubu.
Meskalina to silny narkotyk.
Fajne przyjęcie weselne, co?
Nie byłam na wielu, ale to wydaje się fajne.
Cieszę się razem z tobą.
Dziękuję.
Wybacz. Do zobaczenia później. To moje wesele.
Szkoda, że cię nie ma.
Dobrze. Powiem jej.
Ja ciebie też.
Pa.
Nie powiedziałeś jej.
- O czym? -Że zostanie babcią.
A ty będziesz tatą, sukinsynu.
Co pamiętasz z trasy?
To było tak dawno temu.
Pamiętam wszystko.
- Halo? - Hej, kochanie.
Cześć.
Gdzie jesteś?
Jesteśmy w Phoenix.
Wszyscy jeszcze śpią.
Czemu? Która godzina?
Czemu wstałeś tak wcześnie?
Cammy, wiem, że miałam wczoraj zadzwonić.
Nie mogłem znaleźć telefonu.
Przecież dzwoniłeś. Nie pamiętasz?
- Dzwoniłem? - Tak.
Boże, przepraszam.
- W porządku. Po prostu... - Nie wiem, co się dzieje.
Po prostu za tobą tęsknimy.
My? Czyli kto?
Ja i dziecko.
Billy?
- Halo? - Karen, cześć.
Cześć, to ja.
Jest tam Billy?
Nie.
Nie wiem, gdzie jest.
Wszystko w porządku, Karen?
Camila, słuchaj, muszę kończyć.
Co?
Camila. Hej, poczekaj. Posłuchaj.
Puszczaj.
Kuźwa.
Co to za jeden?
Kryłeś go cały ten czas?
Pierdol się!
O kurwa. Cammy!
Kurwa, co wy narobiliście?
To, co jej zrobił, złamało mi serce.
Niektórzy po prostu nie wiedzą, jakie mają szczęście.
Kurwa, co ty wyprawiasz, Billy?
Co z tobą nie tak?
Myślisz, że pozwolę ci zrujnować nasze życie, moje życie...
Nie obchodzi mnie, co będziesz robił do porodu,
ale potem masz się wziąć w garść... Spójrz na mnie!
Zajmiesz się mną i tym dzieckiem,
i będziesz to robił do końca swoich dni.
Rozumiesz to?
Rozumiesz?
Doprowadź się do porządku.
Myślałem, że dam sobie radę sam,
po prostu z tego zrezygnuję.
Mój brat zawsze świetnie okłamywał samego siebie.
Odwróć się i spójrz mi w oczy
Odwróć się, powiedz to wprost
Dzięki, San Diego.
Jesteście cudowni. Każdy z was.
Niedługo... Niedługo znów się zobaczymy.
A ty dokąd?
- Kurwa, zadzwoniłeś po niego? - Nie. Przysięgam.
Ciebie też miło widzieć.
Hej, stary.
Co ty tu robisz?
Trzy, dwa, jeden.
Jeździłem z tym ciężarem na barkach
Starając utrzymać się na drodze
Przyjechałem sprawdzić co u ciebie, ale...
plany się zmieniły.
Camila urodziła dziecko, Billy.
To dziewczynka.
Komu potrzebna
Komu potrzebna rodzina
Chodź, poznasz swoją córkę.
No chodź.
Chodź.
To wciąż we mnie żyje, choć jest niemożliwe
Mam nadzieję, że ty zawsze
będziesz obok
Dojedzie do was w Seattle.
- Zatrzymaj się. - Dobra.
SZPITAL CEDARS SINAI
Dziewczyny na ciebie czekają.
- Nie mogę tego zrobić. - Musisz to zrobić.
- Nie mogę. - Musisz.
Powiedziałem, że nie mogę.
Nie może mnie poznać w takim stanie.
Nie dostaniesz drugiej szansy, synu.
Wypierdalaj z mojego auta.
Wypierdalaj, powiedziałem!
Nie planowałem być niczyim ojcem, Merv.
Chciałem tylko nagrywać płyty.
Ale pewne rzeczy są poza naszą kontrolą.
Przepraszam, Teddy. Nie mogę.
- Teddy, nie mogę... - W porządku. Wsiadaj.
- Nie mogę tego zrobić. - Wsiadaj.
Przepraszam.
W takim razie jedziemy gdzieś indziej.
To ta sama stara historia rock and rolla.
Alkohol, narkotyki, samotność.
Tak, ale to zwykle oznacza koniec historii.
Dla ciebie to był dopiero początek.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski