Ninguén quere escoitarte.
Anteriormente en Daisy Jones e The Six...
O teu irmán?
Billy Dunne está na banda?
Parade, parade.
Por que non nos ensinas como se fai?
Non quería volver a ser esa rapaza.
- Somos os Dunne Brothers. - Por agora.
Dáme o teu número, eu escríboche unha canción.
Ese truco funciónache?
A pregunta é:
por que estás no público e non no escenario, onde queres estar?
- Que ben soastes. - Grazas, tío.
- Son Graham. - Karen.
California, meus. É onde debedes ir.
Queredes unha discográfica?
- Traballar con Teddy Price? - Coñécelo?
Non son a musa. Son o alguén.
DAISY JONES E THE SIX
Todas as estrelas de rock son coma orfos,
buscan unha conexión significativa coa música.
Teddy, convertícheste na figura paterna
dos mozos cos que traballaches.
Non planeaba converterme no pai de ninguén, Merv.
Só quería gravar álbums.
2/10 "LEVAREITE ATA ALÍ"
Moi ben.
Aí está.
Si, é el.
Ei, Rod.
Son Billy Dunne. Somos os Dunne Brothers.
Coñecémonos no Staircase en Pittsburgh, lémbraste?
Dixeches que chamase.
Pero non o fixeches. Viñeches...
aquí.
Podemos roubarche dez minutos do teu tempo?
- Obviamente, precisamos concertos. - No Strip, se é posible.
- No Whisky, no Troubadour... - E unha casa.
Si, xuntamos os nosos aforros, pero non son moitos.
Imos precisar cartos.
Só para comezar.
E a Teddy Price para producirrnos.
- Iso é importante. - Sería total.
Claro, meus.
Algo máis?
Creo que iso é...
Si, é todo.
É todo o que se nos ocorreu.
Sodes unha manda de pailarocos?
Credes que funciona así?
Que aparecedes e vos poñen unha alfombra vermella?
Unha reunión con Teddy Price.
En Pittsburgh dixeches...
Son director de xira, non representante de bandas.
Se non planeades unha xira mundial
no futuro próximo, eu non pinto nada aquí.
Non estamos a pedir esmola, deixamos a pelella traballando.
Escoitade. Parecedes boa xente e...
se sodes a banda que lembro,
a vosa actuación era boísima.
O que vou facer é
chamar o meu contacto no Filthy's.
Filthy's? É un club?
Si, é máis un bar que un club de rock, pero está no Strip.
- Iso sería xenial, tío. Grazas. - Grazas.
É todo o que podo facer.
- Veña aí! -É un bo comezo.
-É máis do que esperabamos. - Grazas.
Agora, se non hai nada máis...
- Si, señor. - Veña.
- Grazas polo seu tempo. - Grazas.
Claro que si.
Unha cousiña máis.
A cousa é que todos quedamos abraiados,
non só eu e...
Pode que sexa un bo momento para facer un xiro radical
ou un...
- Karen, son Billy Dunne. -Ola,
Billy Dunne.
Ola, mira...
Gustaríache pertencer á banda?
Rapaces, quéimase!
- Perdoa. Pequena emerxencia culinaria. - Non pasa nada.
Que dicías?
Pois ía dicindo
que ós Dunne Brothers encantaríanos que te unises a nós.
En Pittsburgh?
Non. Estamos nos Ánxeles. Xa temos programados concertos no Strip.
Alugamos unha casa.
- Dille que está en Laurel Canyon. - Confía en min.
Que dis, Karen?
Queres unirte á mellor banda do mundo?
Déixame falar coa túa moza.
Ola, Karen.
Sé sincera.
Pagan a pena?
Non estaría aquí se non.
Estiven en bandas desde os 15,
sempre buscando a definitiva.
Digamos que The Winters...
non o eran.
Como dicía a miña nai: "Non plantes sementes en mala terra".
- Daisy! Que carallo? - Ai, Deus!
Non podes coarte así na miña casa. Meu Deus!
Non me coei. Collín a chave do testo.
Non volvas a facelo nunca máis.
Síntoo. Trouxen viño.
Iso era o mínimo.
Ai, miña naiciña!
Aí tes.
- Asustáchesme, carallo. - Viño.
Moi ben.
Que cociñas, que é tan importante como para coarte?
Cheira ben, non?
Coma se quixeses cheiralo sempre, tódalas noites...
no teu apartamento, cociñado por min.
Marchaches da casa.
Non podo quedar máis con eles.
E dixeches que buscabas compañeira.
- Si, para pagar o alugueiro. - Eu podo axudar.
- Ai, si? - Si.
- E os cartos? - Buscarei traballo.
Moi ben.
Non como cociñeira, iso seguro. Que noxo!
Si que está malo.
Fan falla dúas persoas para construír un fogar.
Algunhas cousas son así de sinxelas.
A nosa primeira casa non era perfecta.
CAMILA ALVAREZ FOTÓGRAFA
Pero fixemos que funcionase.
Non importaba que cheirase a roupa húmida
ou que unha velliña morrera alí había unha semana.
Foi barata, atopámola rápido,
e puidemos vivir en Laurel Canyon.
Distráesme.
Podo velo?
- Por que? - Déixame ver.
- Non, non. - Veña.
Ti podes gravarme o que queiras e eu a ti nin un segundo?
Un segundo.
Ai, Deus.
Quérote.
A primeira impresión...
non foi moi boa.
- Ola. - Manda truco.
Si.
Ningún dos mozos quere o cuarto, así que pensamos en darcho a ti.
Está enfeitizado?
Si, por un gusto terrible.
Pero demos un concerto no Strip, era un comezo.
- Isto é xenial, rapaces! - Veña, tíos.
Filthy McNasty's, xenial.
Veña, non está tan mal.
Que digo eu sempre?
Se o club é pequeno, tocamos con máis ganas, si?
"Pittsburgh" á de tres. Listos?
- Un, dous, tres... - Pittsburgh!
Durante eses oito ou nove meses no McNasty's
case ninguén nos viu tocar, pero...
é cando conectamos como banda.
BILLY DUNNE VOCALISTA E COMPOSITOR
Puxen o home na lúa
Puxen o ton no son
Puxen a graxa na roda
Puxen a espada na pedra
Acendín as estrelas do sur
Deilles paz ás minorías
Entón, escondín o paxaro no arbusto
E alguén chamou a policía
Sei que fas un farol
Porque non podes dar a volta e mirarme ós ollos
O único problema era que non nos pagaban.
Pero... nada de nada.
E aínda cando a xente comezou a vir ós concertos...
Dá a volta e dimo á cara
Non era a xente que precisabamos.
Ola. Capitol Records.
Co señor Bones Howell, por favor?
Non, síntoo. Está ocupado.
Seguro que o está, pero se lle gusta a boa música,
os Dunne Brothers van tocar o próximo 17 no McNasty's.
- Quería pedirlle... - Estará fóra da cidade ata o 18.
Pois mire que ben, porque tamén tocarán o 18.
Ola?
Veña, non podes falar en serio
Non aceptas nin unha broma
Podes prometer que o barco non afundirá
Pero algunha vez deixarás que flote?
O sol brilla sobre ti
Mentres a lúa se fai máis grande
Dálle a volta, ruliña
RESERVADO TEDDY PRICE
Veña, aperta o gatillo
Tes que ter paciencia, tío.
- Veña, Teddy. - Non todo funciona tan rápido.
Xa o sabes. Dálle unha oportunidade.
Cantos levas seguidos, Teddy? Seis, sete?
- Seis. - Seis fracasos.
Funcionaron. Pero non venderon.
Teñen que vender. Como cres que pagamos as facturas?
Xa, Don, vas botarme?
Veña, non sexas así.
Dean Martin quere gravar outro álbum de Nadal.
- Fillo de puta. - Dino quérete, xa o sabes.
Por que non escolles a opción doada, para variar?
Vive a vida.
Pénsao.
Non tes que decidilo agora mesmo, só pénsao.
Que pasou co produtor ese?
- O do papagaio? - Pasou de nós.
Que mágoa.
Aforra a metade da tosta para mañá.
Non chega nin para o alugueiro.
Merda.
Á merda, tíos. Pode que Chucky tivese razón.
Pode que isto sexa un grande erro.
Debemos quedar na casa con mamá,
aforrar o alugueiro, facernos dentistas.
Enviei centos de fotos e nin un só periódico respondeu, cona.
Debería darme por vencida?
Ninguén dixo que fose fácil.
E xa que falamos de... cousas,
por que son o único sen cama na casa?
- Podías coller o cuarto de Karen. - Está enfeitizado.
- Diso nada. - Todo o mundo o sabe.
Estou fartándome, así que...
Por que seguimos sendo os Dunne Brothers?
Tres de nós non somos Dunne,
e a última vez que o comprobei, non teño irmáns.
- Queres cambiar o nome? -É moi boa idea.
Só digo o que pensamos todos.
O nome é o nome. É como nos coñece a xente.
Pois non é que funcione moi ben.
- E que tal "Inmaculada Recepción"? - Que horror.
Non imos cambiar o nome.
"Hércules" é unha opción.
- Non! - Parade!
Aí queda dito!
Liberación. Espionaxe. Veleno.
Nunca imos estar os seis de acordo.
Así que...
E "The Six"?
Pero somos cinco.
- Non confundirá a xente? - Non podemos ser "The Five".
- Por que? - Por The Dave Clark Five,
os Jackson 5...
- Xa hai moitos. - Gústame "The Six".
É moito mellor que Hércules.
- Daisy, quédanche dez minutos máis. - Síntoo, Dave.
CONCERTO COLABORATIVO
Quérote nun lugar
Onde non hai espazo nin tempo
Quérote coa miña vida
Porque es amigo meu
E cando remate a miña vida
Lembra cando estabamos xuntos
Estabamos sós e eu
Cantábache esta canción
Estabamos sós e eu
Cantábache esta canción
Grazas.
Era a segunda canción do álbum.
Teño algunhas copias en venda no bar.
Agora quero presentarvos unha amiga.
Ides quedar abraiados con ela.
Sube, Daisy Jones!
Ola, son Daisy.
Os días están abertos de par en par
No corazón da miña ledicia
Os mozos son amantes invencibles
Implorando ser destruídos
Érguense pola mañá
Saloucando con arrepentimento, marchan
Dúchome e volvo á cama
Nunca foi motivo de preocupación
Parece que tes unha decisión que tomar
A branca coiraza é túa, podes rompela
Váleme igual, de tódolos xeitos
Só preciso unha promesa
Que poida facerme a min mesma
Iso é o que hai que preguntar.
Ola.
Daisy Jones. Teddy Price.
Deberiades falar.
"LMR Records."
Estás interesada?
- En que, exactamente? - En facer música xuntos.
Aínda non sei. Por que preciso de ti?
Pois...
gústame o que escoitei.
Creo que, cun pouco da miña axuda, poderías chegar ó seguinte nivel.
- Só hai que puírte un pouco... - Puírme?
Si.
Só digo que... Es nova nisto, non?
E ninguén chega ó máis alto a súa primeira vez.
Non creo que queira que me púan.
Pero un gusto coñecerte.
E marchou sen máis?
Vaia que si.
Pero, ás veces, verlle as costas a alguén é o mellor xeito de coñecelos.
Ese é Teddy Price.
Billy!
Que?
Ai, meu Deus! Teddy Price acaba de entrar.
Xusto aí.
- Teddy Price? - Acaba de entrar.
Dáme iso.
Dámo xa, carallo.
Veña, vamos.
- Veña, veña. - Vou.
Xa vou.
Graciñas.
Señor Price?
Son moi fan de "Blue Elsewhere".
Non é moi coñecida. Moitísimas grazas.
Chámome Billy Dunne.
Vostede e Memphis Marlon son o motivo polo que toco.
Desculpe, eu... Creo que é un xenio.
- Así que Billy, non? - Si.
Fasme sentir incómodo.
Teño unha banda.
Xa estamos.
Poderiamos tocar para vostede?
Só unha canción.
Merda, non teño... Síntoo.
Vale.
Por favor.
Non te conveño, rapaz.
Chama a Lou Adler. Eu non fago ese tipo de música.
Señor Price, se eu fose vostede e un rapaz me abordase nunha tenda
para pedirme escoitar a súa banda, diría que non, como vostede.
Pero estaría cometendo un erro.
Sabes que só tedes unha oportunidade.
Si, señor.
- Estás listo? - Totalmente.
Grazas.
- Que dixo? - Deume a súa tarxeta.
Hostia bendita!
O sol brilla sobre ti
E a lúa faise máis grande
Merda.
Por que non probas con "Daybreak"?
Ten fragmentos de Bowie, Cam.
E "Blind Alley"?
Non é o bastante boa.
- Non o é. - De acordo.
Onde vas?
- Vou compoñer máis. - Non, non.
Ven aquí.
Ven, mírame.
Hai algo que non penses que é horrible?
A verdade é que non.
- Hai unha na que traballamos. - Si?
- Non é coma as demais. - Quero escoitala.
- Non está lista, xa cho dixen. - Billy.
Moi ben.
Xusto como a lúa
Ese cravo prateado
Aguanta o ceo
Por riba do mundo
A túa cara, unha canción
Medio acendida polo fogo
Acende o mundo
E o seu desexo
É... non sei.
Non pares.
Esa é a axeitada.
En serio, a balada?
Pareceremos Andy Williams.
Ese coro non me convence.
E se só podemos tocar unha?
Entón, tocamos esta, Eddie.
Nós...
Queremos agradecer esta oportunidade.
Somos The Six é isto é "Silver Nail".
Un, dous, tres.
Que podo dicir?
Deixáronme abraiado, hos...
- Podo dicilo? - Non.
Por fin, estabamos encamiñados.
A xente di que tocamos unha canción para Teddy Price e asinamos no momento.
Non é verdade.
Púxonos a proba durante meses.
Pero pagou a pena.
Que ben soastes hoxe.
Si, ben, pero non xenial.
Rompeume a voz en "Dá a volta", Eddie vaille á zaga a Warren todo o tempo.
Que?
Tedes unha cita nun estudio a semana que vén. A discográfica cre
que xa é hora de que gravedes.
- Cala. - Non.
- Cala! - De verdade. Non me abraces.
Ai, estás mollado!
- Vai en serio? - Si.
Está pasando. Imos gravar un álbum!
Veña, tranquilos!
Tranquilos.
Agora espíasme?
Simone dixo que estarías aquí.
Quero traballar contigo.
Escoitei o mesmo de moitos produtores
e non era a música o que lles interesaba.
Seino, pero pregúntalle á xente. Non son así.
Pode que non fose moi claro contigo no Troubadour.
As túas cancións non parecen cancións.
Queres pedir algo?
Tes comezos moi bos,
pero sempre quedo no mesmo lugar ó final que ó principio.
- Xa vexo. - Non me transportan.
Pode que non as escoites ben.
Pensaches niso?
Pode que non queira que as miñas cancións encaixen nun molde.
Pode que teñas razón.
- E isto? - Polo teu tempo.
Isto si que é unha canción.
Se Teddy vía algo en ti, non podías facer coma se nada.
Queres intentar outra postura?
Pois si.
Moi ben.
Era a primeira vez que quería cumprir
as expectativas doutra persoa.
Puxen o home na lúa
Puxen o son no ton
Puxen a graxa na roda
Puxen a espada na pedra
Acendín as estrelas do sur
Deilles paz ás minorías
Entón, escondín o paxaro no arbusto
E alguén chamou a policía
Sei que fas un farol
Porque non podes dar a volta e mirarme ós ollos
Dar a volta e mirarme ós ollos
Dá a volta, dimo á cara
Todo ía moi despacio e, de súpeto,
aceleráronse as cousas.
Gravamos o álbum en seis días e tivemos dúas semanas de descanso
ata botarnos á estrada.
Cando volvamos
teremos cartos para comprar unha casa.
Pode que nun outeiro ou na praia.
A praia é boa opción.
Billy, estou embarazada.
Quería contarcho, pero...
nunca é o momento axeitado para dicir estas cousas, non?
Entre os ensaios e o álbum...
Agora marchas de xira e...
- Camila, é... - Non!
Nin sequera sei que queres ti.
Nunca o falamos. Nin unha soa vez.
Que carallo imos facer?
Eu téñoo claro.
Casamos esa mesma noite.
Temos que sacar unha foto.
Veña, poñédevos.
É a vosa noite de vodas.
Tes a tampa da lente posta.
Un, dous e... tres!
Esta é a única foto da nosa voda.
A mescalina é unha droga moi poderosa.
É unha boa voda, non?
Non fun a moitas, pero é a sensación que teño.
Alégrome moito por vós.
Grazas.
Agora nos vemos. É a miña voda!
Que mágoa que non esteas!
Claro, dígollo logo.
Eu tamén te quero.
Adeus.
Non llo contaches.
- O que? - Que vai ser avoa.
Vas ser papá, fillo de puta.
Que lembras da xira?
Eu...
Hai moito tempo diso.
Lémbroo todo.
- Ola. -Ola, amor.
Ei, ola!
Onde estás?
En Phoenix.
Todos seguen durmidos.
Por que? Que hora é?
Que fas esperto tan cedo?
Cammy, sei que tiña que chamar onte,
pero non tiven teléfono.
Si que chamaches, amor. Non te lembras?
-Ai, si? - Si.
Ai, Deus! Síntoo tanto.
- Non te preocupes. Só... -Non sei que me pasa.
Botámoste de menos.
"Botamos"? De quen falas?
De min e do bebé.
Billy?
-Ola? - Ola, Karen.
Ola, son eu.
Está Billy aí?
Non.
Non sei onde está.
Vai todo ben, Karen?
Oe, Camila, teño moita présa.
Ola.
Que?
Para, Camila. Escoita.
Aparta.
Merda, merda.
Quen cona é esa?
Vamos.
Cubrístelo todo este tempo?
Vai á merda!
Merda. Cammy!
Que carallo fixestes?
O que lle fixo rompeume o corazón.
Algunha xente non sabe a sorte que ten.
Que cona cres que fas, Billy?
Que hostia che pasa?
Cres que vou deixar que arruínes a nosa vida? A miña vida?
Non me importa que fagas ata que chegue o bebé,
pero cando chegue... vas estar aí para min. Mírame!
Vas estar aí para min, para o bebé,
e vas seguir estando durante toda a vida.
Entendes?
Vai limparte.
Pensei que podería controlalo,
sacalo do corpo.
O meu irmán sempre foi bo mentíndose a si mesmo.
Dá a volta e mirame ós ollos
Dá a volta, dimo á cara
Dá a volta e dimo á cara
Grazas, San Diego.
Sodes preciosos. Todos e cada un.
Vémonos pronto, si?
Ei, onde vas?
- Chamástelo? - Non, Billy. Xúrocho.
Eu tamén me alegro de verte.
Ei, tío.
Que fas aquí?
Tres, dous, un.
Viaxaba con esta carga nas costas
Intentando manter dúas rodas no raíl
Viña ver como estabades, pero...
os plans cambiaron.
Camila tivo o bebé, Billy.
É unha neniña.
Ninguén precisa
Ninguén precisa unha familia
Imos coñecer a túa filla.
Veña.
Aínda que é imposible, segue vivo en min
E espero que sempre
Sexa así
Verédesvos en Seattle.
- Preciso que pares. - Moi ben.
CENTRO MÉDICO CEDARS-SINAI
As mociñas agárdante, tío.
- Non podo. - Tes que facelo.
- Non podo. - Tes que entrar.
Dixen que non podo.
Non pode coñecerme así.
Non vai haber segundas oportunidades, fillo.
Sae do meu coche, hostia.
Dixen que saias, carallo!
Non planeaba ser pai de ninguén, Merv.
Só quería gravar álbums.
Supoño que non se pode controlar todo.
Síntoo, Teddy. Non podo.
- Non podo, Teddy. - Está ben, tío. Volve subir.
- Non podo. - Veña.
Síntoo.
Entón, precisas ir a outro sitio.
A típica historia de rock and roll.
Bebida, drogas, soidade.
Si, pero ese adoita ser o final da historia.
Para ti, foi só o comezo.
Subtítulos: Natalia L. Prieto